Το καρβέλι της εξουσίας

     

Συντάκτης: Περικλής Κοροβέσης      

 

Ο Γιώργος Μιχαήλ, αρχιτέκτων και βιομηχανικός σχεδιαστής, μας έθεσε ένα απλό ερώτημα*: «Μπορούμε να πούμε ''χρόνια πολλά'';».

Και είναι αλήθεια. Αυτές οι μέρες είναι γιορτινές. Σχεδόν σαν κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, και χωρίς να έχει βγει κανένα διάταγμα, είναι σαν να ήρθε ένα χαρτί, όχι για να παρουσιαστείς στον στρατό, αλλά για να σου πει να γιορτάσεις. Ολοι από συνήθεια αυτό κάνουμε. Αλλά όσοι από μας έχουμε ακόμα ως το πιο σίγουρο μεταφορικό μέσα τα πόδια μας, τότε ο δρόμος μας είναι δύσκολος.

Και τι δεν βλέπουμε. Δρόμους παλιούς, κάποτε ανθηρούς με τα ανοιχτά τους μαγαζιά, τώρα κλειστά σαν κενοτάφια, με ένα απελπισμένο «πωλείται» ή «ενοικιάζεται». Οι ιδιοκτήτες ξέρουν πως αυτό είναι μάταιο, αλλά ποιος ξέρει, ίσως και μέσα στη ματαιότητα να βρίσκεται κάπου χωμένη η ελπίδα.

Οπως όλοι αυτοί που ψάχνουν στους κάδους των απορριμμάτων. Για τις πλατείες δεν γίνεται λόγος. Ατυπα στρατόπεδα συγκέντρωσης που αποσαφηνίζουν τον κόσμο όπου ζούμε. Κέρδος και άνθρωποι δεν πάνε μαζί. Αν ο καθένας από μας ήταν πρόθυμος να μιλήσει με κάποιον πρόσφυγα, θα καταλάβαινε καλύτερα τον κόσμο όπου ζούμε.

Πληροφορούμαι, όπως λένε, από έγκυρες δημοσιογραφικές πηγές, πως έχουμε μια κυβέρνηση της Αριστεράς, και μάλιστα για πρώτη φορά. Και ποιος δεν χαίρεται. Αλλά σκέφτομαι πόσο αγνώμων ήμουν ή τουλάχιστον πόσο είχα εθελοτυφλήσει που δεν είχα καταλάβει πως από την εποχή του Γ. Παπανδρέου και στη συνέχεια, με Καρατζαφέρη, Κουβέλη, Βενιζέλο, Σαμαρά, και αυτοί ήταν αριστεροί που δεν τολμούσαν να πουν το όνομά τους.

Ανανεωτική Αριστερά (must read)

Φίλε πιτσιρίκο,

Ο χώρος της λεγόμενης «ανανεωτικής ή ευρωπαϊκής αριστεράς», έτσι όπως τον έζησα ως ενεργός πολίτης από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 που μπήκα στην αγορά εργασίας, ίσαμε τις εκλογές του 2012 -που γέμισα αηδία βλέποντας τη συμμορία του Τσίπρα θρασύτατα να προσπαθεί να καπηλευτεί τους αγώνες μας-, ήταν λίκνο κι απάγκιο των εξής δύο πληθυσμιακών ομάδων:

α. Κάποιων μεγαλομεσαίων στελεχών του δημόσιου -στενού και ευρύτερου- τομέα που ενδιαφέρονταν αποκλειστικά και μόνο για την ιεραρχική τους ανέλιξη και
β. Διαφόρων επαγγελματιών (δικηγόρων, μηχανικών, οικονομολόγων, προγραμματιστών), οι οποίοι αν κι επιχειρούσαν στον ιδιωτικό τομέα, εντούτοις, ο μεγαλύτερος ή κι ο μοναδικός τους πελάτης ήταν το ελληνικό δημόσιο σε κάθε του μορφή κι έκφανση (κράτος, περιφέρειες, νομαρχίες, δήμοι, σχολεία, νοσοκομεία, ΝΠΔΔ).

Κοινά χαρακτηριστικά όλων των παραπάνω: 1. Όλοι τους βρήκαν ασφαλές καταφύγιο εκεί, μετά τη διαπίστωση ότι στο ΚΚΕ δεν έχει περιθώρια για μάσα και, συμπεραίνοντας ορθά, ότι οι θέσεις των αρπακτικών στο ΠΑΣΟΚ και τη Δεξιά εκτός του ότι ήταν κατειλημμένες, παρουσίαζαν και μια σχετική επισφάλεια σε κάθε κυβερνητική μεταβολή, κάτι που δεν ίσχυε για όσους πλεύρισαν στ’ αραξοβόλι της «αριστεράς».

2. Κανείς απ’ αυτά τα λαμόγια δεν χαρακτήριζε ποτέ μήτε εχθρό μηδέ φίλο με προσωνύμια τύπου «θεσιθήρας», «καιροσκόπος», «ωφελιμιστής», προσέχοντας πάντα να προσδιορίζουν τις διαφορές τους με τους άλλους με όρους «πολιτικούς» υποτίθεται, φροντίζοντας ενίοτε να εφευρίσκουν διαφορές ακόμα κι όταν αυτές ήταν ασαφείς ή ανύπαρκτες (π.χ. ψήφισαν από κοινού με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τη συνθήκη του Μάαστριχτ).

Μαζέψτε τις....celebrities του ΣΥΝ και της ΔΗΜΑΡ: Τους πήραμε χαμπάρι ‼

Του Τάσου Σχίζα*

Στο  «Χυτήριο» λοιπόν..... Η Ελλάδα στο εκτελεστικό απόσπασμα της τρόϊκας και των ντόπιων  δοσίλογων  ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ  και  ο  ΣΥΡΙΖΑ  στο  «Χυτήριο».

Η  «Αυγή»  της  13-10-2012  και  αυτή... στο  «Χυτήριο». Στην  πρώτη  σελίδα  και  στην  τελευταία .... θαυμάζουμε:

«...Η άφιξη αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τους βουλευτές Κατριβάνου, Σταμπουλή και .... Τατσόπουλο, καθώς και της ΔΗΜΑΡ από τους βουλευτές ... Ρεπούση και Μπίστη, Παπαδόπουλο αποφόρτισε την ένταση και οι φανατισμένοι ακροδεξιοί κατάλαβαν ότι, πιά (‼) δεν έκαναν παιχνίδι μόνοι τους (‼)

Λόγια υποκριτών

Λόγια βουλευτών της ΔΗΜΑΡ: «Το χαστούκι του Κασιδιάρη συμβόλισε για κάποιους χτύπημα στο κατεστημένο»! Αυτή τη σοφή μπαρούφα, ξεστόμισε ο άρχοντας της υποκριτικής Γιάννης Μπέζος.

Μιλώντας στην εκπομπή «Πρωινό mou» σε ερώτηση του παρουσιαστή για το αν το χαστούκι του Ηλία Κασιδιάρη μέτρησε υπέρ του κόμματος της Χρυσής Αυγής απάντησε καταφατικά.
Και πρόσθεσε ο ίδιος: «Αλλιώς θα υπήρχε μια απώλεια, θα έλεγε κανείς ότι αυτή η συμπεριφορά καταδικάζεται. Το χαστούκι δεν σημαίνει ότι κάποιος χτύπησε κάποιον συνάνθρωπό μας. Συμβολίζει ότι χτυπάει κάτι κατεστημένο που τόσο καιρό ενοχλεί».