ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΑΛΛΑΖΕΙ

του Παναγιώτη Κούστα

 

Μετά την ψήφιση του νόμου για την «επαναλειτουργία» της ΕΡΤ που απλώς μετονομάζει τη ΝΕΡΙΤ, την αποτυχία να αποτραπεί το δίδυμο Τσακνή-Ταγματάρχη από το απόλυτα διορισμένο Δ.Σ. της νέας Α.Ε. και τη σημερινή «επιστροφή των εργαζομένων» στο Ραδιομέγαρο μέσω του «εντύπου», το πολιτικό πλαίσιο του αγώνα έχει αντικειμενικά αλλάξει δραστικά. Δεν πρόκειται μόνο για την μη θεσμοθέτηση των κατακτήσεων του αγώνα, δηλαδή την αυτοδιαχείριση και τον κοινωνικό έλεγχο, αλλά και για την ολοκλήρωση της καταστροφής με την στήριξη των «κομβικών» προσώπων από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα.

Η θητεία του Διονύση Τσακνή στην ΑΕΠΙ εγγυάται την «οχύρωση» της ΕΡΤ σε μια ληστρική προς την κοινωνία «λατρεία της πνευματικής ιδιοκτησίας» που ενισχύει τελικά μόνο τις εταιρείες παραγωγής κι όχι τους καλλιτέχνες. Ο βίος του Λάμπη Ταγματάρχη, εντός και εκτός του Ραδιομεγάρου, εγγυάται ότι η επαναλειτουργούσα ΕΡΤ δεν θα αμφισβητήσει την μονοκρατορία των Καναλαρχών, ούτε θα απειλήσει την Οικογένεια Κλικλίκου στην οποία χαρίστηκε το ψηφιακό φάσμα. Τελικά το μόνο τμήμα αυτού του αγώνα που δικαιώθηκε είναι η επιστροφή των απολυμένων εργαζόμενων της ΕΡΤ στην εργασία τους.

Όμως, όπως έχω αναφέρει -από την πρώτη συνέλευση που μίλησα- ποτέ δεν με αφορούσε αυτό το κομμάτι του αγώνα. Θυμίζω ότι η φράση ήταν «δεν είμαι εδώ για να ξαναβρεί κανένας τη δουλίτσα του, δεν με ενδιαφέρει ΠΟΙΟΣ θα δουλεύει στην ΕΡΤ, αλλά το ΠΩΣ θα δουλεύει η ΕΡΤ και ποια θα είναι η σχέση της με την κοινωνία».