Η λιτότητα στοίχισε έναν παγκόσμιο πόλεμο στην Ελλάδα

Όσο καταστροφικές ήταν οι συνέπειες του πρώτου παγκοσμίου πολέμου για τη Γερμανία ήταν η πολιτική λιτότητας στην Ελλάδα, αναφέρει ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν.

Συγκεκριμένα η πτώση του ΑΕΠ κατά 25% είχε παρατηρηθεί στη Γερμανία μετά την ήττα στον πόλεμο και τις ταπεινωτικές (και οικονομικά παράλογες) απαιτήσεις των νικητών.

Παρόμοιες παρατηρήσεις είχε κάνει εδώ και χρόνια και ο Έλληνας καθηγητής Σπύρος Μαρκέτος, επισημαίνοντας ότι ανάλογη πτώση του ΑΕΠ παρατηρείται μόνο σε συνθήκες πολέμου και ποτέ σε καιρό ειρήνης.

Δημήτρης Κουσουρής: «Η εγχώρια ελίτ διέσωσε χιλιάδες δωσίλογους»

Ολα αυτά θα μπορούσαν απλώς να είναι ιστορίες από ένα μακρινό παρελθόν, αν οι δωσίλογοι και οι άνθρωποι των ταγμάτων ασφαλείας δεν στελέχωναν αργότερα τον κρατικό μηχανισμό της χώρας

Συντάκτης: 

Ντίνα Δασκαλοπούλου

Σε αντίθεση με όλα όσα θα θέλαμε να πιστεύουμε για το ηρωικό μας παρελθόν, δεν ήταν καθόλου λίγοι κι αμελητέοι εκείνοι οι Ελληνες που συνεργάστηκαν με τις δυνάμεις κατοχής. Εκατοντάδες χιλιάδες έγιναν δωσίλογοι. Ελάχιστοι έφτασαν στα δικαστήρια και απειροελάχιστοι καταδικάστηκαν. Στις δίκες τους, συντεταγμένη η εγχώρια ελίτ τούς διέσωσε, άλλωστε ανάμεσά τους βρίσκονταν και ηχηρά ονόματα της οικονομικής και πολιτικής άρχουσας τάξης της χώρας.

Ολα αυτά θα μπορούσαν απλώς να είναι ιστορίες από ένα μακρινό παρελθόν, αν οι δωσίλογοι και οι άνθρωποι των ταγμάτων ασφαλείας δεν στελέχωναν αργότερα τον κρατικό μηχανισμό της χώρας. Οπως και μετά τη χούντα, η πολιτεία δεν έκοψε ποτέ τις σχέσεις με τα «σταγονίδια» (για να τα βρίσκει και τώρα η δημοκρατία ξανά μπροστά της). Ο δρ Ιστορίας, Δημήτρης Κουσουρής, στο καινούργιο του βιβλίο (Οι δίκες των δωσιλόγων, εκδόσεις «Πόλις») ξεδιπλώνει μια ιστορία που φωτίζει φαινόμενα που φτάνουν μέχρι τις μέρες μας.

• Υπάρχει η αίσθηση πως εδώ οι δωσίλογοι δεν τιμωρήθηκαν ποτέ, όπως π.χ. έγινε στη Γαλλία. Ισχύει

Αυτή η ιδέα συναντάται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η Ελλάδα δεν αποτέλεσε εξαίρεση, αλλά παραδειγματική περίπτωση: εδώ εμφανίστηκε νωρίτερα και καθαρότερα η «σκοτεινή όψη» των ευρωπαϊκών δημοκρατιών, η απουσία δηλαδή συστηματικής κάθαρσης των φορέων των φασιστικών ή δωσιλογικών καθεστώτων και η αυθαίρετη χρήση της κρατικής εξουσίας για την περιθωριοποίηση και υπονόμευση των κομμουνιστών και των λοιπών αντιφρονούντων.