Ομπάμα: Ο Ησυχος Αμερικανός… φονιάς

Ποιος ήταν ο πιο πολεμοχαρής πρόεδρος των ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες; Η απάντηση που έρχεται σχεδόν αυτόματα στο στόμα δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο είναι ο Τζορτζ Μπους. Τα φαινόμενα όμως απατούν.

 

Πριν από μερικά χρόνια η σκηνοθέτιδα Σόνια Κένεμπεκ είχε μια εξαιρετική ιδέα. Το εθνόσημο των ΗΠΑ με τον αετό (που υιοθετήθηκε στην αμερικανική επανάσταση του 1782) θα πρέπει να αντικατασταθεί με ένα drone.

Η ιδέα μετουσιώθηκε σε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ με τίτλο National Bird στο οποίο η Κένεμπεκ παρακολουθεί τρεις χειριστές drone που αποφάσισαν να σπάσουν τη σιωπή τους (και ορισμένοι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν την κατηγορία εθνικής προδοσίας) αλλά και συγγενείς και φίλους μιας αφγανικής οικογένειας 25 ατόμων που δολοφονήθηκε στο Αφγανιστάν κατά τη διάρκεια ενός γάμου.


Στην πραγματικότητα το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει το απόλυτο σύμβολο του σύγχρονου αμερικανικού μιλιταρισμού το οποίο έχει πλέον συνδυαστεί άρρηκτα με την προεδρία Ομπάμα.


Παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα στοχευμένων επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ξεκίνησε στα χρόνια του Τζορτζ Μπους, ο Ομπάμα ήταν αυτός που έβαλε τη σφραγίδα του στο νέο «παιχνίδι» του Πενταγώνου.


Για την ακρίβεια, ο στρατός του Ομπάμα σκότωσε περίπου 4.700 ανθρώπους με drones σε σχέση με τους 2.996 πολίτες που σκοτώθηκαν την 11η Σεπτεμβρίου.

Στοιχεία του ΟΟΣΑ δυναμιτίζουν την δόλια μυθολογία του Ευρώ

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ανατομία  μελέτης του ΟΟΣΑ, από το ευρωπαϊκό επιτελείο  οικονομικής ανάλυσης GEFIRA , που προβάλλεται από το αμερικανικό οικονομικό δελτίο Zero Hedge, κατακρημνίζει τον τερατώδη προπαγανδιστικό μύθο υπέρ του Ευρώ.


Αποδεικνύει, με παραστατικά διαγράμματα, ότι η επιβολή του κοινού νομίσματος υπήρξε καταστροφική για την βιομηχανία και την ανάπτυξη όλων των χωρών της Νοτίου Ευρώπης. Και ευεργετική για τη Γερμανία.


Με τίτλο « Η υιοθέτηση του Ευρώ υπήρξε κατηγορηματικά επιζήμια για τις οικονομίες της Νοτίου Ευρώπης», το άρθρο του οργάνου GEFIRA, στο  Zero Hedge, καταθέτει τα εξής:


«Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι το κοινό νόμισμα εμποδίζει τις λιγότερο παραγωγικές οικονομίες να εξαπατούν, αδυνατίζοντας το  εθνικό τους νόμισμα και τις  ενισχύει να γίνουν αποτελεσματικότερες και πιο ανταγωνιστικές. Τα  στοιχεία βιομηχανικής παραγωγής αποδεικνύουν ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Η Ιταλία, η Γαλλία, η Ελλάδα και η Πορτογαλία, όχι μόνο σταμάτησαν να παράγουν περισσότερο, αλλά τώρα παράγουν λιγότερο από το 1990 ! Η παρακμή άρχισε αμέσως μετά την εισαγωγή του ευρώ το 2002 !

Ο πόλεμος στο Ιράκ, ο Τόνι Μπλερ και η έκθεση Chilcot (βίντεο)

H έρευνα του κ. Chilcot για τη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο του Ιράκ κράτησε επτά χρόνια και κόστισε περισσότερο από10 εκατομύρια λίρες. Την Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016 δημοσίευσε την έκθεσή του, η οποία επικρίνει τον πρώην πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, τις μυστικές υπηρεσίες, τους διπλωμάτες και τις ένοπλες δυνάμεις, με τον πρώην πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ ν΄αντιμετωπίζει κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου.


Στο βίντεο (με ελλ. υπότιτλους) παρουσιάζονται τα γεγονότα που οδήγησαν στην εισβολή η οποία θεωρείται ευρέως πως είναι το μεγαλύτερο λάθος της εξωτερικής πολιτικής της Βρετανίας από την κρίση του Σουέζ το1950.

«Είναι ένας απολογισμός μιας επέμβασης που πήγε στραβά, με συνέπειες ως σήμερα», δήλωσε ο John Chilcot μετά την δημοσίευση της έρευνας.



Αντίγραφα του πορίσματος της επιτροπής Τσίλκοτ / Φωτό: Reuters

Σε συνέντευξη Τύπου το πρωί της Τετάρτης, ο John Chilcot, πρόεδρος της έρευνας, δήλωσε κατηγορηματικά ότι ο πόλεμος δεν ήταν στην πραγματικότητα μια «έσχατη λύση» και ότι η πληροφορία για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ παρουσιάστηκε «με μια βεβαιότητα που δεν ήταν δικαιολογημένη».

Ο Σαντάμ Χουσεΐν δεν ήταν μια «επικείμενη απειλή», πρόσθεσε ο Chilcot, σημειώνοντας ότι ο Μπλερ είχε προειδοποιηθεί, ότι η εισβολή στο Ιράκ θα αυξήσει ουσιαστικά την απειλή από εξτρεμιστικές οργανώσεις όπως η αλ-Κάιντα.

Εξηγεί επίσης, ότι ο σχεδιασμός μετά την εισβολή ήταν «εντελώς ανεπαρκής», και ότι το υπουργικό συμβούλιο του  Μπλερ δεν συζήτησε σωστά τις συνέπειες της εισβολής στη χώρα.

Η έκθεση απορρίπτει τον ισχυρισμό του Μπλερ ότι τα προβλήματα μετά την εισβολή δεν θα μπορούσαν, να προβλεφθούν εκ των προτέρων.

Πορτογαλία: μνημονιακά, χωρίς μνημόνιο

Χτες, δυο βδομάδες μετά τις ελληνικές εκλογές, στο άλλο άκρο τής Ευρώπης, ξαναπαίχτηκε το ίδιο έργο με διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στην Πορτογαλία, πρώτευσε ο κεντροδεξιός κυβερνητικός συνασπισμός (που υλοποίησε το μνημόνιο) με 40%, δεύτεροι ήρθαν οι σοσιαλιστές (που έφεραν το μνημόνιο) με 31-κάτι% και ακολούθησε η συνασπισμένη αριστερά με σχεδόν 9,5% ενώ η συμμαχία κομμουνιστών-πράσινων μάζεψε λίγο πάνω από 7,5%.

Ως γνωστόν, αφού έζησε το δικό της τριετές μνημόνιο και το εφάρμοσε με τρόπο που την ανέδειξε σε "καλό μαθητή" της τρόικας, η Πορτογαλία βρίσκεται πλέον εκτός μνημονίων. Επειδή έχω βαρεθεί να μου δείχνουν τους πορτογάλους ως παράδειγμα προς μίμηση για το τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι έλληνες, ας δούμε τι ακριβώς έκαναν εκείνοι και πού ακριβώς έχουν φτάσει σήμερα.

Όλα άρχισαν κάπου στα τέλη τού 2010, όταν η σοσιαλιστική κυβέρνηση αντιμετώπισε τεράστιες -και, εν πολλοίς, άλυτες- δυσκολίες στην σύνταξη του προϋπολογισμού. "¨Εκπληκτοι" οι κυβερνώντες διαπίστωσαν ότι η χώρα είχε χάσει την ανταγωνιστικότητά της, ότι το έλλειμμα ξεπερνούσε το 10% και το δημόσιο χρέος είχε σκαρφαλώσει στο 75% του ΑΕΠ. Κάπου εκεί και ενώ το ελληνικό πρόβλημα βρισκόταν στο φόρτε του, οι οίκοι αξιολόγησης υποβάθμισαν τα πορτογαλικά ομόλογα σε "junk" (σκουπίδια) και οι αγορές έκλεισαν για την χώρα. Έτσι, τον Μάιο του 2011, οι αποχωρούντες από την εξουσία σοσιαλιστές και οι επερχόμενοι κεντροδεξιοί συνυπέγραψαν την προσφυγή τής Πορτογαλίας σε εξωτερική βοήθεια από το EFSF. Το μνημόνιο άρχισε.

Praça do Rossio (Πλατεία Ρόσσιο), Σεπτέμβριος 2012