Φωτογραφία: Theodore Manolopoulos / SOOC
Ο Αλέξης Τσίπρας επί του παρόντος το αποκλείει σχεδόν με την ίδια θέρμη που απέκλειε και την υπογραφή 3ου μνημονίου. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, από την πλευρά του, το ζητεί μετ’ επιτάσεως. Οι ντόπιοι ολιγάρχες το απαιτούν και οι κακές γλώσσες λένε ότι Βερολίνο, Παρίσι και Βρυξέλλες συμφώνησαν στη διενέργεια εκλογών, αφού πρώτα έλαβαν διαβεβαιώσεις από τους εγχώριους πολιτικούς συνομιλητές τους πως θα υπάρξει ισχυρή μνημονιακή κυβέρνηση μετά τις κάλπες…
Μεγάλη συζήτηση γίνεται το τελευταίο διάστημα σχετικά με το ενδεχόμενο συγκρότησης μεγάλου κυβερνητικού συνασπισμού ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ μετά τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Τηλεαστέρες και πάσης φύσεως πολιτικοί αναλυτές, προβάλλοντας όχι και τόσο αδιάσειστα επιχειρήματα, τάσσονται αναφανδόν υπέρ του εγχειρήματος, ενώ την ίδια στιγμή όλο και περισσότερα κορυφαία στελέχη των δύο κομμάτων συναινούν στο παρασκήνιο.
Λέγεται συχνά ότι όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά, αλλά εδώ φαίνεται πως υπάρχει και κάτι ακόμα. Ο μεγάλος συνασπισμός στην Ελλάδα έχει ήδη συγκροτηθεί. Ήταν ξημερώματα της 14ης Αυγούστου του 2015 όταν 222 βουλευτές από πέντε κοινοβουλευτικά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ, ΠΑΣΟΚ) ψήφισαν το 3ο μνημόνιο. Είναι μία από τις ελάχιστες φορές στην ελληνική κοινοβουλευτική ιστορία, αν όχι η μοναδική, που ένα τόσο σκληρό και αντιλαϊκό νομοσχέδιο γνωρίζει τόσο ευρύτατη αποδοχή. Πρόκειται για μια πλειοψηφία που όμοιά της δεν εξασφάλισε ποτέ ούτε η Άγκελα Μέρκελ στη γερμανική Βουλή.
