ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ... ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΔΥΣΤΥΧΩΣ:
Δηλαδή αν ένας γιατρός είναι αυθεντία στην ειδικότητά του.... διαφεύγει της ποινής της φυλακίσεως αν έχει γίνει αίτιος του θανάτου ενός ή περισσοτέρων ασθενών;
Τί λογική είναι αυτή;
Κανένας δεν αρνήθηκε τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Όλοι μας το αγαπάμε και το έχουμε στην καρδιά μας.
Το ζητούμενο στην Ουκρανία είναι:
α) Ποιος ζήτησε να δημιουργηθεί αυτοκέφαλος εκκλησία;
β) Ποιος αν το έκρινε σωστό, έπρεπε να δώσει την αυτοκεφαλία και
γ) Σε ποιους δόθηκε η αυτοκεφαλία.
Λοιπόν μπορεί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου να μας δώσει συγκεκριμένες, απαντήσεις στις τρεις αυτές αιτιάσεις;
Είναι ψέμα αυτό που ισχυρίζεται ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης
Τσεχίας και Σλοβακίας Ροστισλάβ στην επιστολή του προς τον Αγιώτατο Πατριάρχη
Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών Κύριλλο με ημερομηνία 11 Οκτωβρίου 2018; Λέγει εκεί: "Ως μόνο κανονικό
Προκαθήμενο της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας η οικουμενική Ορθοδοξία
αναγνωρίζει τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριο. Αυτό, εκφράζοντας όλους τους παρισταμένους, τόνισε κατ’ επανάληψιν και επιβεβαίωσε ο
Παναγιώτατος Προκαθήμενος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως
Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην από 21ης έως
27ης Ιανουαρίου 2016 στο Σαμπεζύ Γενεύης γενομένης Σύναξης Προκαθημένων
των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών."
Τί άλλαξε από τότε;
Ψεύδεται η Αρχιεπισκοπή Αλβανίας όταν στην απαντητική επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη λέγει μεταξύ άλλων; "Ὅσον χρόνον ὁ κ. Φιλάρετος ἦτο καθῃρημένος καί ἀναθεματισμένος ἐτέλεσεν
ἀντικανονικῶς τελετουργίας, μή συνιστώσας ἔγκυρα μυστήρια. Συνεπῶς καί αἱ τελεσθεῖσαι
ὑπ’ αὐτοῦ χειροτονίαι εἶναι ἀνυπόστατοι, κεναί, στερούμεναι τῆς θείας χάριτος
καί τῆς ἐνεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μεταξύ αὐτῶν καί αἱ χειροτονίαι εἰς
διάκονον, πρεσβύτερον καί τελικῶς εἰς ἐπίσκοπον τοῦ γραμματέως αὐτοῦ Σεργκέι
Ντουμένκο, νῦν Μητροπολίτου Ἐπιφανίου. Ἐν τῷ Ὑμετέρῳ Γράμματι τῆς 24ης
Δεκεμβρίου 2018 σημειοῦται:«…ἀποκαταστήσαντες τούτους εἰς τούς οἰκείους αὐτοῖς
ἀρχιερατικούς καί ἱερατικούς βαθμούς…». Διερωτώμεθα, ὅμως, κατά πόσον αἱ
τελεσθεῖσαι ὑπό τοῦ κ. Φιλαρέτου χειροτονίαι, ἀφωρισμένου καί ἀναθεματισμένου ὄντος,
ἀπέκτησαν, ἐξ ὑστέρου, ἄνευ κανονικῆς χειροτονίας ἁγιοπνευματικήν ἐγκυρότητα
καί γνησίαν σφραγῖδα ἀποστολικῆς διαδοχῆς."
Κι αν ψεύδεται γιατί δεν το αποκαλύπτει ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Ιερόθεος;
Κι αν δεν ψεύδεται τότε προς τί η εν τη μελέτη αύτη ανάλυσις;
Τί προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε;
Γιατί θολώνουμε τα νερά;
Ψεύδεται ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος όταν στο άρθρο του "Ουκρανικό Αυτοκέφαλο ή κακοκέφαλο" λέγει; "Ἐπισημαίνεται ὅτι ὁ Μακάριος ἕλκει τὴ χειροτονία καὶ γενικότερα τὴν
ἐκκλησιαστική του “καταγωγὴ” ἀπὸ τους «σαμοσφιάτοι»,
τὴν «μερίδα τῶν αὐτοχειροτονήτων» - κατὰ τὸν Μητροπολίτη Σάρδεων (τοῦ
Οἰκ. Πατριαρχείου) Μάξιμο -
ἢ «τῶν ἀ(αὐτο)χειροτόνητων» - κατὰ τὸν καθηγητὴ Π. Μπούμη! Πιὸ συγκεκριμένα: Ὁ καθηρημένος ἱερέας καὶ στὴ συνέχεια
αὐτοχειροτόνητος «ἀρχιεπίσκοπος» Vasyl Lypkivsky[1], συνέστησε τὸ 1921 τὴν
«Οὐκρανικὴ Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία» καὶ ἔλαβε τὸν τίτλο «Μητροπολίτης
Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας»!
Μήπως κάνει λάθος το Πατριαρχείο Σερβίας όταν υποδεικνύει "κανονικώς";
«Τέλος είμεθα νομοτελώς ηναγκασμένοι, όπως συστήσωμεν τοις τε Πανιερωτάτοις Ιεράρχαις και τοις τιμίοις κληρικοίς της Εκκλησίας ημών το απέχειν της λειτουργικής και κανονικής κοινωνίας ου μόνον μετά του προειρημένου Επιφανίου Ντουμέγκο και των συν αυτώ, αλλά και μετά των συλλειτουργούντων και κοινωνούντων αυτοίς αρχιερέων και κληρικών, συνωδά τη ιεροκανονική αρχή, ότι ο κοινωνών ακοινωνήτω αποβαίνει και αυτός ακοινώνητος.» ;
Με σεβασμό και λύπη

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου
Τόν τελευταῖο καιρό μέ ἀφορμή τό Οὐκρανικό ζήτημα γράφηκαν πολλά, θετικά καί ἀρνητικά, ἀπό ὅποια πλευρά καί ἄν τό ἐξετάση κανείς, κυρίως ἔγινε ἰσχυρότατη κριτική στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο.
Μέ τήν εὐκαιρία αὐτή χρειάσθηκε νά γράψω κάποια ἄρθρα, γιά νά ἐξηγήσω μερικές πτυχές τοῦ ὅλου θέματος, χωρίς νά τό ἐξαντλῶ, κυρίως ὅτι τό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι οὔτε παπικό οὔτε προτεσταντικό-συνομοσπονδία, ἀλλά εἶναι συνοδικό καί συγχρόνως ἱεραρχικό [«Τό Πολίτευμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας»]. Ἐπιμένω στό θέμα αὐτό, γιατί θεωρῶ ὅτι αὐτή εἶναι ἡ βάση τοῦ προβλήματος πού ἀνέκυψε.