ΦΡΙΚΩΔΕΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗ «ΣΩΤΗΡΙΑ» ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ!

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 18^η Μαΐου 2020

Εκτός από τον εσχάτως εμφανισθέντα στην ανθρωπότητα φονικό κορωνοϊό υπάρχει και ένας άλλος «ιός», πολύ πιο φονικός και επικίνδυνος, επειδή δεν φονεύει το φθαρτό σώμα, αλλά την αθάνατη ψυχή. Δεν είναι νέος αυτός ο «ιός», αλλά μετρά περισσότερο από εκατό χρόνια παρουσίας στον κόσμο. Πρόκειται για τον «ιό» του Οικουμενισμού, Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού, ο οποίος ως άλλη φοβερή μεταδοτική αρρώστια απειλεί να σχετικοποιήσει την σώζουσα αλήθεια της Εκκλησίας μας, να την καταπνίξει και στο τέλος να την εξαφανίσει, ρίχνοντάς την στη φρικώδη χοάνη της εφιαλτικής πανθρησκείας. Ο Οικουμενισμός χαρακτηρίστηκε, (και δικαίως), από αγίους και από σημαίνοντα πνευματικά αναστήματα της εποχής μας ως η χειρότερη και η πλέον σατανική αίρεση όλων των εποχών. Κι’ αυτό διότι δεν αλλοιώνει απλώς μία από τις δογματικές διδασκαλίες της Εκκλησίας μας, όπως οι προηγούμενες αιρέσεις που εμφανίστηκαν στη ζωή της, αλλά ανατρέπει συλλήβδην ολόκληρη την αποκεκαλυμμένη αλήθεια της Ορθοδοξίας, αναιρώντας την μοναδικότητά της, με την αναγνώριση των μεν ετεροδόξων ομολογιών ως «Εκκλησιών», των δε άλλων θρησκειών ως «διαφορετικών οδών αναγωγής στον ίδιο Θεό»! Ως οδών  που οδηγούν εξ’ ίσου με την Ορθοδοξία στη σωτηρία! Ο νεοφανής άγιος της σερβικής Εκκλησίας, σύγχρονος μέγας θεολόγος και ομολογητής, Ιουστίνος ο Πόποβιτς χαρακτήρισε, ως γνωστόν, τον Οικουμενισμό ως «παναίρεση», διότι συγκεφαλαιώνει όλες μαζί τις αιρέσεις, ο δε μακαριστός θεοφώτιστος Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος τον χαρακτήρισε ως τον «τελευταίο πρόδρομο του Αντιχρίστου».     

Τι σημαίνει «συνεύχεσθαι»; Γιατί «ου δει συνεύχεσθαι»;

π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Εφημέριος Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας, από τους Αποστολικούς ακόμα χρόνους, η αίρεση έχει καταστρεπτικές συνέπειες για τον άνθρωπο. Τον απομακρύνει από τον Θεό και τον οδηγεί στην απώλεια. Γι’ αυτό και ο ίδιος ο Κύριος και οι Απόστολοι είναι ιδιαίτερα αυστηροί με τις «αιρέσεις απωλείας»[1]

Οι Πατέρες της Εκκλησίας επισημαίνουν το μεγάλο κίνδυνο και ακολουθώντας τις Αποστολικές συστάσεις[2]καλούν τους χριστιανούς και μάλιστα τους ακατάρτιστους στην πίστη να μην έχουν καμία σχέση με αιρετικούς, διότι ο κίνδυνος για τη σωτηρία τους είναι βέβαιος.[3]

Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. ΙΕΡΟΘΕΟΣ

...γι’ αυτό και δεν μπορούν να καταλάβουν μερικοί άνθρωποι γιατί δεν προσευχόμαστε με τους αιρετικούς.

    Η θεία Λειτουργία, την οποία ερμηνεύουμε στα κηρύγματα αυτά, αγαπητοί μου αδελφοί, χωρίζεται σε δύο βασικά μέρη. Το πρώτον είναι η Λειτουργία των Κατηχουμένων και το δεύτερον η Λειτουργία των Πιστών. Από την έναρξη της θείας Λειτουργίας μέχρι το Ευαγγέλιο και τις δεήσεις που ακολουθούν, μπορούσαν να παρευρίσκονται και οι κατηχούμενοι, όσοι δηλαδή προετοιμάζονταν για να βαπτισθούν, αλλά όταν ο διάκονος έλεγε “όσοι κατηχούμενοι προέλθετε, οι κατηχούμενοι προέλθετε, μη τις των κατηχουμένων, όσοι πιστοί έτι και έτι εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν”, τότε έφευγαν οι κατηχούμενοι και παρέμεναν μέχρι το τέλος στην θεία Λειτουργία όσοι ήταν βαπτισμένοι και επομένως ήταν ορθόδοξοι Χριστιανοί.