π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος - Η Νηστεία

Η Νηστεία

π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος

Ο Μέγας Βασίλειος δίνει τον ακόλουθο ορισμό της νηστείας: «Νη­στεία αληθινή είναι η αποξένωσις από το κακόν, η εγκράτεια της γλώσ­σης, η αποχή από τον θυμόν, ο χωρισμός από τας επιθυμίας, την καταλαλιάν, το ψεύδος και την ψευδορκίαν. Η στέρησις από αυτά είναι αλη­θινή νηστεία. Μέσα εις αυτά λοιπόν η νηστεία είναι αγαθόν».

Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται. Καλή και ευλογημένη Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Το στάδιο των αρετών άνοιξε, όσοι θέλουν ν’ αγωνισθούν ας εισέλθουν..

Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς Νηστείας ἀγῶνα, οἱ γὰρ νομίμως ἀθλοῦντες, δικαίως στεφανοῦνται, καὶ ἀναλαβόντες τὴν πανοπλίαν τοῦ Σταυροῦ, τῷ ἐχθρῷ ἀντιμαχησώμεθα, ὡς τεῖχος ἄῤῥηκτον κατέχοντες τὴν Πίστιν, καὶ ὡς θώρακα τὴν προσευχήν, καὶ περικεφαλαίαν τὴν ἐλεημοσύνην, ἀντὶ μαχαίρας τὴν νηστείαν, ἥτις ἐκτέμνει ἀπὸ καρδίας πᾶσαν κακίαν. Ὁ ποιῶν ταῦτα, τὸν ἀληθινὸν κομίζεται στέφανον, παρὰ τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως.

 

Έντιμη νηστεία δεν είναι εκείνη που αποφεύγει μόνο τις τροφές, μα εκείνη που φυγαδεύει και τις αμαρτίες.
Νηστεύεις; Απόδειξε το δια των έργων σου. Πώς; Αν δεις φτωχό, να τον ελεήσεις. Αν δεις εχθρό, να συμφιλιωθείς μαζί του. Να νηστεύουν τα χέρια, παραμένοντας καθαρά από την αρπαγή και την πλεονεξία. Να νηστεύουν τα πόδια, ξεκόβοντας από τους δρόμους που οδηγούν σε αμαρτωλά θεάματα. Να νηστεύουν τα μάτια και όλες οι αισθήσεις…

Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος,

«Ἀνελήφθης ἐν δόξη ὅ τά σύμπαντα πληρῶν…»

Ἀρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Πρ. Ιεροῦ Ναοῦ Τιμίου Σταυροῦ Πειραιῶς

Ἡ ἐν δόξη ἀνάληψις τοῦ Κυρίου καὶ ἡ ἐν δεξιά τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς καθέδρα εἶναι τὸ τελευταῖο γεγονὸς στὴν ἐπὶ γῆς ζωὴ καὶ δράση του, εἶναι τὸ τέρμα τῆς συγκαταβάσεώς Του καὶ τῆς ἐνσάρκου Του θείας οἰκονομίας. Ἀποτελεῖ ὅμως ταυτόχρονα καὶ τὴν ἀπαρχὴ τῆς ἀνυψώσεώς Του, τῆς ἀνυψώσεως τῆς ἀνθρωπίνης φύσεώς Του σὲ θεία ἐξουσία καὶ δόξα καὶ βασιλεία. Ἐὰν ἡ ἐξ’ οὐρανοῦ κατάβασίς Του ἦταν κένωσις καὶ πτώχευσις καὶ ἄκρα ταπείνωσις, ἡ ἀνάληψίς Του στοὺς οὐρανοὺς ἐσήμανε τὴν ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς καθέδρα καὶ σ’ αὐτὴν βρίσκουν τὴν πλήρη πραγματοποίησή τους οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου, τοὺς ὁποίους εἶπε κατὰ τὴν ἀρχιερατική Του προσευχὴ ὀλίγον πρὸ τοῦ πάθους: «Καὶ νῦν δόξασόν με Σὺ Πάτερ παρὰ σεαυτῶ τὴ δόξη ἢ εἶχον προτοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοῖ» (Ἰω. 17,5).

«Μετανοείτε»

Ο τελευταῖος λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ εἶνε τὸ «Τετέλεσται» (Ἰωάν. 19,30). Ἀλλὰ ὅση ἀξία ἔχει τὸ «Τετέλεσται», ὡς σφραγίδα μιᾶς ἁγίας ζωῆς, τόσην ἀξίαν ἔχει καὶ ὁ πρῶτος λόγος ποὺ βγῆκε ἀπὸ τὰ πανάχραντα χείλη τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ὁ πρῶτος λόγος εἶνε τὸ «Μετανοεῖτε» (Ματθ. 4,17). Εἶνε λόγος πολυσήμαντος. Καὶ ἀναλύοντας τὴν ἔννοιαν τῆς μετανοίας, ποὺ συνιστᾶ ὡς κορυφαῖο κήρυγμα ὁ Θεάνθρωπος, λέγομεν τὰ ἑξῆς.

ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ

Ἱερὸν Κελλίον Μπουραζέρη Ἁγ. Νικολάου

Εἶναι ἕνας χαρακτηρισμὸς ποὺ καὶ παλιὰ ἔδιναν οἱ ἄνθρωποι στὴν ἐποχή τους ἀναπολώντας τὰ περασμένα. Δὲν εἶναι ὅμως ἀρκετός, πιστεύουμε, γιὰ νὰ ἐκφράση τὴν σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα. Τὰ γεγονόντα αὐτὰ καθεαυτά, ἡ μεταξύ τους σχέση, ἡ σύγκλιση, ἡ ἔκταση καὶ ἡ ταχύτητα μὲ τὴν ὁποία ἐξελίσσονται ἀναγκάζουν πολλοὺς νὰ τὴν δοῦν ὡς ἀποκαλυπτική. Ἡ προχωρημένη καὶ γενικευμένη κρίση ποὺ ἐπικρατεῖ σὲ ὅλα τὰ πεδία -εἶναι περιττὸ νὰ τὰ ἀπαριθμήσουμε- δὲν ἔχει αἴτια οἰκονομικά, πολιτικά, ἀλλὰ πνευματικὰ καὶ φανερώνει ὅτι πίσω ἀπὸ τοὺς ὁρατοὺς κρύβεται ὁ ἀόρατος ἐχθρός τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἀνθρωπότητος.

Φώτης Κόντογλου

 - Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις καὶ ὀψόμεθα..

Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, σήμερα μᾶς κράζει ὁ θεόγλωσσος ὑμνωδός, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς λέγοντας Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις καὶ ὀψόμεθα τῷ ἀπροσίτῳ φωτὶ τῆς Ἀναστάσεως Χριστὸν ἐξαστράπτοντα καὶ χαίρετε φάσκοντα τρανῶς ἀκουσόμεθα, ἐπινίκιον ἄδοντες.

Μᾶς κράζει λοιπὸν νὰ καθαρίσουμε τὶς αἰσθήσεις μας, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ δοῦμε τὸν Χριστὸ τὸν ἀναστημένο ἀπὸ τὸν τάφο. Νὰ καθαρίσουμε τὶς αἰσθήσεις μας, γιατὶ εἶναι ἀκάθαρτες,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

 

ΨΑΛΜΟΣ: 67

Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν.
Ως εκλείπει καπνός, εκλειπέτωσαν· ως τήκεται κηρός από προσώπου πυρός, ούτως απολούνται οι αμαρτωλοί από προσώπου του Θεού.
Και οι δίκαιοι ευφρανθήτωσαν· αγαλλιάσθωσαν ενώπιον του Θεού, τερφθήτωσαν εν ευφροσύνη.

Προσκυνούμεν σου τα Πάθη

«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.

 Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται, ο των αγγέλων βασιλεύς.

 Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται, ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο, ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.

Ερχόμενος ο Κύριος προς το εκούσιον πάθος...

« Ἐρχόμενος ὁ Κύριος πρὸς τὸ ἑκούσιον πάθος, τοῖς Ἀποστόλοις έλεγεν ἐν τῇ ὀδῶ˙ Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ παραδοθήσεται ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου, καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ. Δεῦτε οὒν καὶ ἠμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις,

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν Δέσποτα

και την Αγίαν σου Ανάστασιν

υμνούμεν και δοξάζομεν.

 

«Σταυρός ο φύλαξ πάσης της οικουμένης,

Σταυρός η ωραιότης της Εκκλησίας,

Σταυρός Βασιλέων το κραταίωμα,

Σταυρός πιστὠν το στήριγμα,

Σταυρός αγγέλων η δόξα και το δαιμόνων το τραύμα».


   Σήμερα Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως είναι ευκαιρία να κάνουμε πράξη αυτό που θέλει ο Κύριος, δηλαδή "..Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι" (Μαρκ. η΄34) Ερμηνεία: (όποιος θέλει να με ακολουθήσει ως πιστός μαθητής μου, ας πάρει απόφαση να υποστεί προς χάριν μου ταλαιπωρίες και αυτόν ακόμα τον σταυρικόν θάνατον, και ας με ακολουθήσει στον δρόμο που χάραξα).
Είναι καιρός να δείξουμε στον "Κύριο της Δόξης" ότι θέλουμε να είμαστε δικοί Του.

Καλό αγώνα, καλή συνέχεια και καλή Ανάσταση.
π. Φώτιος Βεζύνιας.

Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Η προσευχή

Τα στοιχεία τα κύρια της Σαρακοστής είναι η προσευχή και η νηστεία. Η προσευχή προϋποθέτει την πίστη. Ένας μη προσευχόμενος είναι αβοήθητος, ανασφαλής, τυφλός και μόνος. Δένεται με τη γη, την ύλη, δεν γνωρίζει να πετά ψηλά, να σελαγίζει στους ουρανούς, να έχει απαραίτητη ουράνια συνδρομή. Είναι μαγνητισμένος, δεμένος, προσκολλημένος στα φθαρτά γήινα. Δεν ξαγγιστρώνεται εύκολα. Προσπαθεί να θησαυρίζει στη γη. Αναζητά συνεχώς ηδονές, για να τον χαροποιήσουν, αλλά μάλλον οδύνη του δίνουν. Λυπηρό και αξιοθρήνητο να ψάχνει τη χαρά στη λάσπη.

Οι πέντε εβδομάδες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

             Ας γίνει η νηστεία ανάπαυση από τους συνεχείς κόπους στους υπηρέτες που υπηρετούν καθ' όλο το έτος. Ανάπαυσε τον μάγειρά σου, δώσε άδεια στον τραπεζοκόμο, σταμάτησε το χέρι του κεραστή, ας σταματήσει κάποτε και ο παρασκευαστής των ποικίλων γλυκισμάτων.
Ας ησυχάσει κάποτε και το σπίτι από τους μύριους θορύβους, και από τον καπνό και την τσίκνα και από αυτούς που ανεβοκατεβαίνουν και που υπηρετούν σαν αμείλικτη κυρία την κοιλιά. Πάντως κάποτε και οι φοροεισπράκτορες επιτρέπουν για λίγο στους υποχειρίους τους να ζήσουν ελεύθερα.

Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου

Σαν τον άσωτο το γιό ήρθα ξανά σε Σένα.

Έφυγα μακριά Φίλε του ανθρώπου, είχα τη σκηνή μου στην έρημο,
από Σένα, τόν γλυκό μου Κύριο έφυγα και κρύφτηκα,
κάτω απ τη νύχτα χώθηκα της αγωνίας να επιβιώσω.
από κει γέμισα πολλές δαγκωματιές και τραύματα.
Γύρισα, ήρθα σε Σένα, και στην ψυχή μου όμως πολλές οι πληγές...
Το έλεος της χάρης Σου στάλαξε, Θεέ μου,
τις πληγές μου άλειψε, εξάλειψε τα έλκη,
τα μέλη μου συνάρμοσε και σύσφιξε…
παράλυσαν…
αφάνισε τις ουλές, μη μείνει ούτε μία, Σωτήρα,
τέλεια γιάτρεψέ με ολόκληρο, κάνε με όπως πρίν,
όταν δεν είχα μολυσμό ούτε μώλωπα
ούτε πληγή να αιμορραγεί, ούτε κηλίδα, Θεέ μου,
είχα γαλήνη, χαρά, ειρήνη και πραότητα,
την άγια ταπείνωση και μακροθυμία,
τον φωτισμό της υπομονής και πράξεις όμορφες,
σε όλα υπομονή και δύναμη ανίκητη. …

Οι τρείς γίγαντες

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
"Στην δική μας περίπτωση υπάρχουν τρεις δυνατοί και ισχυροί γίγαντες, πάνω στους οποίους στηρίζεται όλη η εχθρική δύναμη του νοητού Ολοφέρνη (του διαβόλου)˙ όταν αυτοί πέσουν κάτω και νεκρωθούν, εύκολα θα εξασθενήσει όλη η δύναμη των πονηρών πνευμάτων. Αυτοί οι τρεις γίγαντες είναι:
Η άγνοια, μητέρα όλων των κακών, η λησμοσύνη, αδελφή, βοηθός και συνεργάτης της άγνοιας, και η ραθυμία, η οποία υφαίνει το σκοτεινό και μαύρο σύννεφο για ένδυμα και σκέπασμα της ψυχής και η οποία στηρίζει και δυναμώνει τις άλλες δύο και τις δίνει ύπαρξη και φυτεύει στην αμελέστατη ψυχή την κακία και τη στερεώνει.
Από τη ραθυμία, τη λησμοσύνη και την άγνοια δυναμώνουν τα υποστυλώματα των λοιπών παθών και μεγαλώνουν. Διότι με το να είναι αυτές οι τρεις κακίες η μία βοηθός της άλλης, αποδεικνύονται ισχυρές δυνάμεις και δυνατοί άρχοντες του πονηρού διαβόλου μέσω των οποίων ο στρατός των πονηρών πνευμάτων επιστρέφει και υποστηρίζεται και μπορεί να εκτελεί τις πονηρές βουλές του, και χωρίς αυτές δεν μπορούν να υπάρξουν όσα είπαμε πριν.

Ευλογημένα Χριστούγεννα

Δεύτε Χριστοφόροι Λαοί

Λίγες σκόρπιες σκέψεις....
Εδώ και μέρες, σκεφτόταν τα γενέθλιά του. Ήξερε πως οι φίλοι του κάθε χρόνο ήταν και πιο απαιτητικοί. Σκέφθηκε ότι θα ήταν καλό και εύκολο να ακολουθήσει την κλασική οδό. Έ.. λίγη καλή μουσική, ένα ευχάριστο περιβάλλον, ένα καλό φαγητό, και μία τούρτα, θα αποτελούσαν την βάση για μια ευχάριστη βραδιά γενεθλίων.
Ετοιμάζονταν όλο αυτό τον καιρό, και να σήμερα έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες. Όλα στην θέση τους περιμένουν τους προσκεκλημένους του Δείπνου. Του δείπνου των γενεθλίων.
Και αυτός μέσα στα καινούργια του ρούχα, έτοιμος να δεχθεί τους αγαπημένους, τους φίλους, τους δικούς του ανθρώπους….
Η πόρτα κτυπά.. Ήρθαν οι πρώτοι..
Μα...τί είναι αυτό που συμβαίνει. Χέρια με κακή διάθεση τον αρπάζουν, τον κτυπούν, τον ακινητοποιούν, ενώ ταυτόχρονα κάποιοι εύχονται για τα γενέθλιά του… αλλά όχι σ’ αυτόν.

Στέργιος Ν. Σάκκος

Πώς θα γιορτάσετε φέτος τα Χριστούγεννα;    

Είναι μία ερώτηση, στην οποία δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι αυτού του ταραγμένου και φοβισμένου κόσμου, όπου ζούμε, θα έδιναν τη σωστή απάντηση. Πόσοι από μας γνωρίζουμε, πράγματι, κι έχουμε καταλάβει ότι γιορτάζω δεν σημαίνει θυμάμαι και τιμώ, έστω πανηγυρικά, κάποιο γεγονός, αλλά σημαίνει ξαναζώ το γεγονός σαν να γίνεται εκείνη την ώρα που το γιορτάζω; Θα γιορτάσω, λοιπόν, αληθινά τα Χριστούγεννα, αν ζήσω τη γέννηση του Χριστού στην ιστορία μου, στη ζωή μου, όπως την έζησαν οι ποιμένες, οι μάγοι, ο Ιωσήφ, όπως την έζησε η Παρθένος Μαρία, όπως την έζησαν τα πρόσωπα της εποχής εκείνης, που είδαν με τα μάτια τους κι άγγιξαν με την καρδιά τους το θαύμα της ενανθρωπήσεως του Θεού.

Αυτό, βέβαια, είναι δύσκολο και να το κατανοήσεις και να το πραγματοποιήσεις. Πώς να διασχίσει ο πεπερασμένος άνθρωπος τους αιώνες και το διάστημα και να βρεθεί γονατιστός μπροστά στη φάτνη, να δει το θείο βρέφος και να πάρει χαρά από τα μειδιάματά του, αλήθεια από το φως του, ζωή από την παρουσία του; Η φαντασία, με όλη της τη δύναμη, ελάχιστα μπορεί να ξαναζωντανέψει την ιστορία – τόσο αχνά και για τόσο λίγο μέσα στη σκέψη μας!

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ
1. Σήμερα,αδελφοί μου χριστιανοί, θα σας μιλήσω για το ιερό Μυστήριο της Εξομολογήσεως των αμαρτιών μας.Λέγεται και Μυστήριο της «Μετανοίας», γιατί εννοείται ότι πρέπει να μετανοήσει ο αμαρτωλός για να πάει στον πνευματικό Ιερέα να εξομολογηθεί. Το πόσο σπουδαίο και σοβαρό είναι το Μυστήριο αυτό φαίνεται από το ότι το τελεί μόνο ο Επίσκοπος. Αλλά επειδή ο Επίσκοπος δεν μπορεί να επαρκέσει και να εξομολογεί όλο το πλήθος των χριστιανών της ποίμνης του, γι᾽ αυτό και παραχωρεί την τέλεση του Μυστηρίου αυτού σε μερικούς Ιερείς, οι οποίοι διακρίνονται για την πνευματικότητά τους• γι᾽ αυτό και οι εξομολόγοι Ιερείς λέγονται «πνευματικοί».
Το Μυστήριο της εξομολόγησης των αμαρτιών το συνέστησε ο Ίδιος ο Ιησούς Χριστός,όταν είπε στους μαθητές Του: «Λάβετε Πνεύμα Άγιον, αν τινων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς• αν τινων κρατήτε κεκράτηνται» (Λουκ. 19,10. Ιωάν.20,22-23).
2.Όπως το λέει και η λέξη «εξομολόγηση», ο χριστιανός πρέπει να «ομολογήσει»,πρέπει δηλαδή να πει τα αμαρτήματά του στον πνευματικό. Ασφαλώς χρειάζεται ταπείνωση για να ομολογήσει κανείς τις αμαρτίες του, αλλά, αν υπάρχει πραγματική μετάνοια, έρχεται με την Χάρη του Θεού η ταπείνωση αυτή και ο αμαρτωλός καταθέτει με ειλικρίνεια στον αντιπρόσωπο του Θεού τις αμαρτίες πού διέπραξε.

Αγίου Λουκά, Αρχιεπ. Κριμαίας

«Τις δικές μας αμαρτίες πρέπει να προσέχουμε και όχι του πλησίον μας »

Μεγάλη και φοβερή είναι αυτή η εντολή του Χριστού. Όλοι μας, αρχίζοντας από μένα, συνεχώς κρίνουμε και κατακρίνουμε ο ένας τον άλλον και γι’ αυτό θα δώσουμε λόγο στη Φοβερά Κρίση του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού. Θα μας κρίνει Αυτός διότι και εμείς κρίνουμε τους άλλους, ψάχνουμε να βρούμε στον πλησίον μας το παραμικρό σφάλμα ενώ τις δικές μας αμαρτίες δεν τις βλέπουμε και ούτε θέλουμε να τις σκεφτόμαστε.
Ο άγιος απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του λέει το εξής: «Διό αναπολόγητος ει, ω άνθρωπε πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον, σεαυτόν κατακρίνεις· τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων, οίδαμεν δε ότι το κρίμα του Θεού έστι κατά αλήθειαν επί τους τα τοιαύτα πράσσοντας. Λογίζη δε τούτο, ω άνθρωπε ο κρίνων τους τα τοιαύτα πράσσοντας και ποιών αυτά, ότι συ εκφεύξη το κρίμα του Θεού» (Ρωμ. 2, 1-3).
Μεγάλη αλήθεια βρίσκεται σ’ αυτά τα λόγια του αποστόλου Παύλου. Δεν προσέχουμε τα δικά μας ελαττώματα και τις αμαρτίες, ενώ στους άλλους βρίσκουμε πολλά σφάλματα. Ψάχνουμε να τα βρούμε και όταν τα βρίσκουμε, πάμε και τα διαλαλούμε σε όλον τον κόσμο. Έγινε πλέον κακή συνήθεια, μόλις μαθαίνουμε κάτι για τον πλησίον μας, να πηγαίνουμε και να το διαλαλούμε παντού. Η γλώσσα μας καίει και σπεύδουμε να πούμε στους άλλους αυτό που είδαμε και ακούσαμε.

Από τη Γέννηση ... στην Αναγέννηση! Από το σκοτάδι στο θαύμα του φωτός!

Πού μπορώ να ανακαλύψω τις λύσεις για να ξεδιαλύνω τα προβλήματα και τα ερωτηματικά που με ταλανίζουν από μικρό παιδί;

«Ότι ερρύσω την ψυχήν μου εκ θανάτου, τους οφθαλμούς μου από δακρύων, και τους πόδας μου από ολισθήματος’ ευαρεστήσω ενώπιον Κυρίου εν φωτί ζώντων»

 

Πού άραγε να κρύβονται οι θησαυροί που θα με κάνουν να λησμονήσω την φτώχεια μου; Πού μπορώ να ανακαλύψω τις λύσεις για να ξεδιαλύνω τα προβλήματα και τα ερωτηματικά που με ταλανίζουν από μικρό παιδί; Που θα βρω έναν τόπο ασφαλή και ανθρώπους που θα με κοιτούν με αληθινή αγάπη για να τους εμπιστεύομαι; Γιατί η γέννηση μου στον κόσμο τούτο συνοδεύεται από τόσο πόνο; Παντού δυστυχία, γογγυσμοί, αρρώστιες, καταστροφές... Πώς θα δημιουργήσω και θα ζήσω την οικογένειά μου σε συνθήκες πλήρους αβεβαιότητας και ανασφάλειας; Γιατί κυριαρχούν διαρκώς οι κακές ειδήσεις και οι συνεχείς ευτελισμοί της ανθρώπινης προσωπικότητας;

Μακάρι να είχα φτερούγες για να πετάξω μακριά και να ξεφύγω απ’ όλα αυτά που με κάνουν σήμερα να είμαι δυστυχισμένη και συνεχώς θλιμμένη... Γιατί στ’ αλήθεια τέτοια δοκιμασία δεν δύναμαι πλέον να αντέξω. Μαύρα Χριστούγεννα θα κάνω!

Έτσι άρχισε να περιγράφει τη ζωή της μια νεαρή άνεργη

ΟΣΙΟΣ ΝΗΦΩΝ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΝΗΣ – Ο Άγιος των μετανοούντων

ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΣΕΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΣ Το παράκατω κείμενο, που προέρχεται από το βίο του Αγίου Νηφωνος, είναι τόσο επίκαιρο όσο ποτέ. Διαβάστε το και θα καταλάβαιτε…
Πες μου, πάτερ, σε παρακαλώ κάτι: Για ποιό λόγο οι περισσότεροι άνθρωποι μισούν τους δικαίους; Γιατί τους περιφρονούν; Γιατί σκανδαλίζονται μαζί τους; Αντίθετα, λίγοι ειναι εκείνοι που τους τιμούν…
- Πολύ συμφέρει τους δικαίους, παιδί μου, η περιφρόνηση των ανθρώπων. Τους ταιριάζει, θα ‘λεγα, όπως ταιριάζουν στον ουρανό τ’ αστέρια. Είδα μάλιστα ενάρετο, που κέρδισε πενήντα στεφάνια σε μία μέρα από τις κακολογίες των άλλων.- Και με ποιόν τρόπο τα κέρδισε; ρώτησα απορήμενος.
- Άκουσε: Ο άνθρωπος αυτός έμενε στα Βούκολα. Ήταν επιφανής και αξιοσέβαστος.