ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ
ΑΝΤΡΕΕΒΣΚΙ
Ανακρίσεις
στις φυλακές της NKVD
(Ἀπὸ τὶς
σημειώσεις ἑνὸς πρώην κρατουμένου στὰ Σολόβκι)
Ἡ ἀνάκριση στὴν ΕΣΣΔ ἔχει δύο πλευρές. Ἡ μία εἶναι ἡ προφορικὴ συνομιλία τοῦ ἀνακριτῆ μὲ τὸν κρατούμενο. Ἡ ἄλλη εἶναι τὸ ἐπίσημο γραπτὸ ἔγγραφο, τὸ πρωτόκολλο τῆς ἀνάκρισης, ὑπογεγραμμένο ἀπὸ τὸν κατηγορούμενο.
ΙΒΑΝ
ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΑΝΤΡΕΕΒΣΚΙ
Ένας ορθόδοξος Εβραίος ομολογητής
(Από την ιστορία τού θρησκευτικού αγώνα κατά τού μπολσεβικισμού)
Τὸ 1929, στὸ φοβερὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως τοῦ Σολοβκί, ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ χειμώνα αὐξήθηκαν κατακόρυφα τὰ κρούσματα σκορβούτου.
ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΑΝΤΡΕΕΒΣΚΙ
ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΜΟΝΑΖΟΥΣΩΝ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΒΚΙ
(Ἀπὸ τὴν ἱστορία τοῦ θρησκευτικοῦ ἀγῶνα κατὰ τοῦ μπολσεβικισμοῦ)
Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1929, στὸ νησὶ Σολοβκί, στὸ Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως, ἔφτασε μιὰ ὁμάδα μοναχῶν, περίπου 30 γυναῖκες. Ἀπὸ ὁρισμένα στοιχεῖα μποροῦσε κανεὶς νὰ ὑποθέσει ὅτι οἱ περισσότερες ἦσαν «Μοναχὲς τοῦ Σαμόρντινο», δηλαδὴ μοναχὲς ἀπὸ τὸ γυναικείο μοναστήρι τοῦ Σαμόρντινο, ποὺ βρισκόταν κοντὰ στὴν ὀνομαστὴ Ἔρημο τῆς Ὄπτινα.
Ο Οικουμενικός, η Μόσχα και το σχίσμα του 21ου αιώνα στην προοπτική της «Τρίτης Ρώμης»
Με αφορμή την επίθεση SVR κατά του Οικ. Πατριάρχη
Γεώργιος Αποστολάκης, αντιπρόεδρος ΑΠ ε.τ.
Σφοδρές κατηγορίες εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου και των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών εξαπέλυσε η Ρωσική Υπηρεσία Εξωτερικής Κατασκοπείας (SVR), σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση που μετέδωσε το πρακτορείο TASS.
Ἡ Συνοδικότης. Ἀκρογωνιαῖος λίθος
Γράφει ὁ κ. Δημήτριος
Λογοθέτης, θεολόγος
Σὲ μία ἐποχὴ ὅπου ἡ Ὀρθοδοξία καλεῖται νὰ ἀντιμετωπίση προκλήσεις ἀπὸ τὴν παγκοσμιοποίηση, τὶς γεωπολιτικὲς ἐντάσεις καὶ τὴν ἐσωτερικὴ πολυφωνία αὐτῆς, ἡ συνοδικότητα θὰ ἔπρεπε νὰ παραμένῃ ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ταυτότητος. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὡς «κοινωνία Ἐκκλησιῶν», βασίζεται στὴν ἀρχὴ τῆς ἰσότητος τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν διαδόχων αὐτῶν, ὅπως ἐκφράζεται μέσῳ τῶν Ἱερῶν Συνόδων. Ὁ 34ος Ἀποστολικὸς Κανὼν εἶναι ξεκάθαρος: «Τοῖς πρεσβυτέροις δὲ σύνεδρον ἔστω, καὶ τὸν πρεσβύτερον μηδὲν πράσσειν ἄνευ τῆς γνώμης τοῦ πλήθους· πράσσειν γὰρ μόνον ἐξουσίαν οὐκ ἔχει». Μὲ ἄλλα λόγια, κανένας δὲν εἶναι «πρῶτος», εἴτε αὐτός ὀνομάζεται Μητροπολίτης, Πατριάρχης ἢ Πατριάρχης Κων/πόλεως, δὲν δύναται νὰ ἐνεργῇ μονομερῶς, δίχως τὴν συναίνεση τῆς Συνόδου. Αὐτή ἡ ἀρχὴ δὲν εἶναι ἁπλῶς κανονικὴ ρύθμιση, ἀλλὰ θεολογικὴ ἔκφραση τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας, ὅπου ἡ ἑνότητα πηγάζει ἐκ τῆς κοινῆς εὐχαριστιακῆς κοινωνίας καὶ ὄχι ἐξ ἱεραρχικῶν δομῶν ἐξουσίας.
Στις 10 Οκτωβρίου 2025, οι εισαγγελείς της αμερικανικής πολιτείας της Ουάσινγκτον συμφώνησαν να επιβάλουν μόνιμη απαγόρευση στην εφαρμογή νόμου που υποχρέωνε τους ιερείς να αποκαλύπτουν πληροφορίες που άκουσαν στην εξομολόγηση, αναφέρθηκε στην ιστοσελίδα της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική.
Ο ιερέας Φιόντορ Λουκιάνοφ, επικεφαλής της Επιτροπής Οικογενειακών Υποθέσεων του Ρωσικού Πατριαρχείου, δήλωσε ότι οι αξιωματούχοι της ΕΕ θέλουν να εξαλείψουν εντελώς τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, που βασίζεται στις παραδοσιακές χριστιανικές αξίες.
«Σόκαρε ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος» (Ρομφαία), μέ ὕποπτον ναζιστικόν χαιρετισμόν «Σλάβα Οὐκραΐνι» εἰς δημοσίαν ἐμφάνισίν του.
Ὁ κ. Ζελένσκι ἀνδρείκελον καί ὑποχείριον τῶν σκοτεινῶν σχεδίων τῆς Δύσεως!
Ε.Ε.: ΠΟΛΕΜEI ΛΥΣΣΩΔΩΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΡΩΣΙΚΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΝ
Ὀρθόδοξος Αὐτοκρατορία σημαίνει: Σεβασμός, Ἀρετή, Ἐλευθερία, Ἁγνότης ἀλλά καί Ἀλληλοβοήθεια.
Αὐτή εἶναι ἡ ποιοτική διαφορά τῶν Δυτικῶν κρατῶν καὶ αὐτοκρατοριῶν ἀπό τήν Βυζαντινήν Αὐτοκρατορίαν.
Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος
Άγ. Νέος Ιερομάρτυς Βενιαμίν, Μητροπολίτης Πετρουπόλεως († 13 Αυγούστου 1922)
Σόλων Νινίκας
Ο Βενιαμίν εξελέγη Μητροπολίτης Πετρουπόλεως -τότε πρωτευούσης του Κράτους- το έτος 1917, όταν την εξουσία κατείχε η προσωρινή επαναστατική Κυβέρνηση του Κερένσκυ. Η εκλογή του είχε γίνει κατά τρόπο απόλυτα δημοκρατικό. Από ένα κατάλογο κληρικών που κατηρτίσθη απ’ την Ιερά Σύνοδο, ο λαός εξέλεξε με συντριπτική πλειοψηφία τον Βενιαμίν ως Μητροπολίτη της Πρωτευούσης. Ας σημειωθή ότι σχεδόν όλες οι ψήφοι των εργατών δόθηκαν υπέρ αυτού. Οι κάτοικοι της Πετρουπόλεως εγνώριζαν από παλιά τον Σεβασμιότατο Βενιαμίν και του ήσαν βαθειά αφωσιωμένοι εξ αιτίας της απλότητός του και της αγάπης του.
Η ανάδειξή του στην ύψηλή θέση του Μητροπολίτου δεν άλλαξε σε τίποτε τη στάση του. Με απλότητα και αγάπη πήγαινε όπου τον καλούσαν και κατά προτίμηση στις φτωχογειτονιές της πρωτευούσης, για να συμπροσευχηθή με τους φτωχούς άνθρώπους, ή ακόμα να τους κάνη και διάφορες εκκλησιασπκές Ακολουθίες που επιθυμούσαν. Οι εργάτες τον παρακαλούσαν συχνά να τους κάνη κάποια βάπτιση στο σπίτι και ο Μητροπολίτης με πολλή χαρά κατέβαινε στα σκοτεινά υπόγεια, ντυμένος με ένα άπλό ράσο, χωρίς τα εξωτερικά διακριτικά της υψηλης θέσεως που κατείχε στην Εκκλησία. Το σαλόνι του Πατριαρχικού Μεγάρου ήταν πάντοτε γεμάτο, κυρίως από φτωχούς και ασήμους ανθρώπους. Άκουγε τους επισκέπτες του, συχνά μέχρις άργά τη νύχτα, και δεν άφινε κανένα να φύγη αν προηγουμένως δεν τον είχε πρεπόντως συμβουλεύσει ή παρηγορήσει, ξεχνώντας τη δική του ανάγκη για ανάπαυση και τροφή.
Πιστεύεται ότι μια εκπροσώπηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου θα ενώσει όσους διαφωνούν με την άποψη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για τα γεγονότα στην Ουκρανία.
Τον Ιούλιο του 2025, στο Αλμάτι, συνεχίστηκε η συλλογή υπογραφών για τη δημιουργία στο Καζακστάν μιας αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως – μιας ορθόδοξης δομής ανεξάρτητης από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από τον πρώην ιερέα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Ιάκωβ Βοροντσόφ, αναφέρει το Orda.kz.
Ο Βοροντσόφ πρότεινε για πρώτη φορά την ιδέα της ίδρυσης στο Καζακστάν μιας αντιπροσωπείας μιας άλλης Ορθόδοξης Εκκλησίας – εκτός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας – το 2023. Ωστόσο, σύντομα ανέστειλε τις προσπάθειές του λόγω ποινικής υπόθεσης που είχε κινηθεί εναντίον του. Η υπόθεση αυτή έκλεισε την άνοιξη του τρέχοντος έτους και η πρωτοβουλία πλέον αναβιώνει.
«Η δημιουργία θρησκευτικού συλλόγου με την ονομασία «Εκπροσώπηση του Οικουμενικού Πατριάρχη» είναι δικαίωμα των πολιτών της Δημοκρατίας του Καζακστάν. Το κράτος δεν παρεμβαίνει στις υποθέσεις των θρησκευτικών συλλόγων και δεν θα υποστηρίξει την πρωτοβουλία. Ταυτόχρονα, το κράτος δεν θα εμποδίσει την πρωτοβουλία των πολιτών», δήλωσε ο Βοροντσόφ.
Λόγος εις την ημέρα μνήμης του Αγίου Πρίγκιπα Βλαδίμηρου
Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας
Το απολυτίκιο του μεγάλου Αγίου του Θεού, του Ισαπόστολου Πρίγκιπα Βλαδίμηρου, αρχίζει ως εξής: «Ομοιώθης εμπόρω ζητούντι καλούς μαργαρίτας, ένδοξε Βλαδίμηρε».
Τι σημαίνει ότι ομοιώθηκε με έμπορο που αναζητά πολύτιμα μαργαριτάρια; Έψαχνε ανάμεσα σε όλες τις θρησκείες την πιο ιερή, την πιο αγνή, την πιο δίκαιη, και την βρήκε στην Ορθόδοξη πίστη.
Βρήκε τον πολύτιμο θησαυρό, το ανεκτίμητο μαργαριτάρι του Κυρίου Ιησού Χριστού. Και αφού το βρήκε, βαπτίστηκε ο ίδιος και βάπτισε όλο τον ρωσικό λαό.
Ω πόσο μεγάλη ήταν η σημασία αυτού του γεγονότος!
Βάπτισε ολόκληρο τον ρωσικό λαό· ομοιώθηκε με τον Μέγα Ισαπόστολο Κωνσταντίνο, τον βυζαντινό αυτοκράτορα, ο οποίος καθιέρωσε τη χριστιανική πίστη σε ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Αλλά εκείνος ζούσε τον 4ο μ.Χ. αιώνα, όταν το φως του Χριστιανισμού είχε απλωθεί σε όλη την αυτοκρατορία του. Ο Ρώσος πρίγκιπας Βλαδίμηρος, όμως, ήταν σκοτεινός παγανιστής, ζούσε στο σκοτάδι της ειδωλολατρίας. Γνώριζε μόνο τους ψεύτικους θεούς του, και κοιτάξτε, παρά το γεγονός που η καρδιά του δεν είχε ακόμη φωτιστεί από το φως του Χριστού, κατάλαβε το νόημα, την πολυτιμότητα της χριστιανικής πίστης, και βάπτισε ολόκληρο τον ρωσικό λαό.
Μία συνοπτικὴ ἐξιστόρησις τοῦ βίου του
Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Τσαγκάρης, Θεολόγος
Ὁ Ἅγιος Τύχων γεννήθηκε στὶς 19 Ἰανουαρίου 1865 στὸ Κλὶν τῆς Κομητείας Τοροπιὲτς τῆς ἐπαρχίας Πσκὼβ καὶ ἦταν γιὸς Ἱερέα. Τὸ κοσμικό του ὄνομα ἦταν Βασίλειος Ἰβάνοβιτς Μπελάβιν. Σπούδασε στὴ Θεολογικὴ Ἀκαδημία τῆς Πετρούπολης. Δίδαξε στὴν ἱερατικὴ σχολὴ τοῦ Πσκὼφ καὶ διηύθυνε τὶς ἱερατικὲς σχολὲς τοῦ Καζὰν καὶ τῆς Χέλμ. Τὸ 1891 ἐκάρη Μοναχὸς καὶ χειροτονήθηκε Ἱερέας. Τὸ 1897 χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος Λιούμπλιν, Βικάριος τῆς Ἐπισκοπῆς Χὲλμ καὶ Βαρσοβίας καὶ τὸ 1898 στὰ (33) τριάντα τρία του χρόνια, ἐκλέγεται Ἐπίσκοπος Ἀλεουτίων καὶ Ἀλάσκας. Στὶς 17 Ἰανουαρίου 1900 ὁ τίτλος τῆς Ἐπαρχίας του μεταβλήθηκε σὲ «Ἀλεουτίων καὶ Βορείου Ἀμερικῆς». Τὸ 1905 μεταφέρει τὴν ἕδρα τῆς Ἐπισκοπῆς του ἀπὸ τὸ Σὰν Φραντσίσκο στὴ Νέα Ὑόρκη καὶ ἱδρύει στὴ Μιννεάπολη τὸ πρῶτο Ὀρθόδοξο Θεολογικὸ Σεμινάριο στὶς Η.Π.Α. Τὸ 1907 προάγεται σὲ Ἀρχιεπίσκοπο Γιάροσλαβ καὶ Ροστόβου καὶ λίγο ἀργότερα, τὸ 1913, ἀναλαμβάνει Ἀρχιεπίσκοπος Βίλνας καὶ Λιθουανίας. Τὸν Ἰούνιο τοῦ 1917 ψηφίζεται Ἀρχιεπίσκοπος Μόσχας καὶ Κολόμνης καὶ στὶς 28 Ὀκτωβρίου τοῦ ἴδιου ἔτους, ἐξελέγη, ἀπὸ κληρικολαϊκὴ πανρωσικὴ Σύνοδο, Πατριάρχης Μόσχας καὶ πασῶν τῶν Ρωσιῶν, παρουσίᾳ 12.000 πιστῶν, μέσα στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Σωτῆρος τῆς Μόσχας, μπροστὰ στὴν θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας τοῦ Βλαντιμὶρ .
Ολοκληρώθηκαν στο Γιοχάνεσμπουργκ οι εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ), στο οποίο συμμετείχε η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ο Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Αντώνιος, ο οποίος ηγήθηκε της αντιπροσωπείας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, δήλωσε σε συνέντευξή του στο RIA Novosti πώς χρόνο με το χρόνο η ατμόσφαιρα στο συμβούλιο πολιτικοποιείται υπό εξωτερική πίεση, ποιες κατηγορίες αντιμετωπίζει η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, πώς μαρτυρά τον διωγμό των Χριστιανών στην Ουκρανία και αν η αντιρωσική θέση που συμμερίζονται ορισμένες από τις εκκλησίες-μέλη του ΠΣΕ μπορεί να χαρακτηριστεί ομόφωνη.
Γιὰ ἄλλη μία φορὰ κατὰ τὴ διάρκεια τῶν ἐτῶν τῆς οὐκρανικῆς σύγκρουσης συνειδητοποιοῦμε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία βρίσκεται στὸ ἐπίκεντρο: ἡ Δύση, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ κιόλας μὲ τὸ βιβλίο τοῦ Samuel Huntington (ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1990) «Σύγκρουση Πολιτισμῶν», τὸ ὁποῖο χρησιμεύει ὡς ἡ βίβλος τῶν νεοσυντηρητικῶν, στόχευε νὰ ὑπονομεύσει τὰ θεμέλια τοῦ ρωσικοῦ πολιτισμοῦ, ποὺ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία, καὶ χρησιμοποίησε τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, γιὰ νὰ τὸ ἐπιτύχει. Ἡ ρωσικὴ ἡγεσία ἔχει πλήρη ἐπίγνωση αὐτῆς τῆς προσπάθειας καὶ τὴν δείχνει σὲ κάθε βῆμα.
Η αποκατάσταση της Ιεράς Μονής του Αγίου Νικολάου στο χωριό Γκορνάλ, στην περιοχή Σούτζα της περιφέρειας Κουρσκ, μπορεί να χρειαστεί δεκαετίες. Το μοναστήρι, που ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα, καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς εξαιτίας των βομβαρδισμών εκ μέρους των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. Αυτό ανέφερε στο πρακτορείο ειδήσεων TASS ο Ηγούμενος της Μονής Πιτιρίμ.
Στις 9 Απριλίου 2025 προγραμματίσθηκε από το Κοινοβούλιο της Εσθονίας η τρίτη ανάγνωση του νομοσχεδίου για τις τροπολογίες στον Νόμο περί Εκκλησιών και ενοριών. Το νομοσχέδιο έχει ήδη υπερψηφισθεί από την πλειοψηφία στις δύο πρώτες αναγνώσεις. Σε περίπτωση έγκρισης του νόμου η Εσθονική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας, που κατόπιν απαίτησης των κρατικών Αρχών μετονομάσθηκε σε Εσθονική Χριστιανική Ορθόδοξη Εκκλησία, θα πρέπει να αποποιηθεί πλήρως τις σχέσεις με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Τούτο θα σημαίνει εκ των πραγμάτων ότι οι ορθόδοξοι ιεροί ναοί και οι μονές δεν θα μπορούν να υπάγονται στην διοικητική Αρχή, που κατά την άποψη της κυβέρνησης της Εσθονίας, έχει την έδρα της «σε ξένο κράτος, το οποίο παρουσιάζει απειλή για την ασφάλεια» της Εσθονίας.
Στις 9 Απριλίου 2025 το Κοινοβούλιο της Εσθονίας ενέκρινε σε τρίτη ανάγνωση το νομοσχέδιο υπ’ αριθμ. 2-5/25-00033 «Περί των τροπολογιών στον Νόμο της Δημοκρατίας της Εσθονίας “Περί εκκλησιών και ενοριών”», το οποίο εμπράκτως αποβλέπει στην απαγόρευση της δραστηριότητας της Εσθονικής Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας, της αυτοδιοίκητης Εκκλησίας, που υπάγεται στο Πατριαρχείο Μόσχας.
Η Δύση
και η Ορθόδοξη Ευρώπη
Του Γιώργου Ν.
Παπαθανασόπουλου
Μέρος
Α΄
Η 80ή επέτειος από την Διάσκεψη της Γιάλτας ( Σημ. Άρχισε την 4η Φεβρουαρίου του 1945) και από την Συμφωνία της Βάρκιζας ( Σημ. Άρχισε στις 2 Φεβρουαρίου 1945) δίνει την ευκαιρία ανασκόπησης των σχέσεων της Δύσης με την Ρωσία και την Ελλάδα.
καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς
ζῆν ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ διωχθήσονται (Βʹ Τιμόθ. γʹ 12)
Ὁ διωγμὸς ἀποτελεῖ χαρακτηριστικὸ γνησιότητος
τῆς χριστιανικῆς ζωῆς κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο, ἐνῶ κατὰ τὸν Κύριο «μακάριοι» εἶναι
«οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»
(Ματθ. εʹ 10).
Μέσα λοιπὸν σὲ μιὰ ἐποχή στὴν ὁποία κυριαρχεῖ ἡ βία τῶν ὅπλων καὶ ἡ ἀνθρωπότης βρίσκεται στὰ πρόθυρα ἑνὸς πυρηνικοῦ ὁλοκαυτώματος, ἑνώνουμε καὶ ἐμεῖς τὶς φωνὲς καὶ τὶς προσευχές μας μὲ ἐκεῖνες πολλῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν, Ἀρχιερέων, Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν ὑπὲρ τῆς ἀπηνῶς διωκομένης Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας Ὀνούφριο (ΟΟΕ).
