Καταλύθηκε το συνοδικό σύστημα στην Εκκλησία της Κύπρου; Νέα εποχή… παπικού
τύπου
Ιστορικές στιγμές φαίνεται πως ζει η Εκκλησία της Κύπρου. Σύμφωνα με τα τελευταία «εκκλησιαστικά ήθη», το συνοδικό σύστημα — αυτό το παλαιό, ξεπερασμένο μοντέλο που κρατά μόλις… δύο χιλιάδες χρόνια από τα αποστολικά χρόνια — φαίνεται πως περνά στο περιθώριο.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου υπό το Φως των Ιερών Κανόνων και της Εκκλησιαστικής
Ιστορίας.
Κριτική στις Πράξεις του και η Κανονική Αντίδραση της Εκκλησίας
Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν βασίζεται στην ανθρώπινη βούληση ενός θρόνου ούτε θεωρεί ότι η προσωπική θέση ενός αρχιερέα υπερισχύει της πίστης και των Ιερών Κανόνων. Είναι το Σώμα του Χριστού, θεμελιωμένο στην πίστη, την κανονική τάξη και την ιστορική παράδοση. Κάθε επίσκοπος, συμπεριλαμβανομένου του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, δεσμεύεται από τους Ιερούς Κανόνες και το καταστατικό της Εκκλησίας. Οι πράξεις της ηγεσίας αξιολογούνται υπό το φως της ορθόδοξης διδασκαλίας και της εκκλησιαστικής ιστορίας. Όταν η ηγεσία παρεκκλίνει από την κανονική τάξη ή παραβιάζει θεμελιώδεις κανόνες, η Εκκλησία διαθέτει θεσμικά μέσα για να διασφαλίσει την πίστη, την ενότητα και την πνευματική υγεία του ποιμνίου.
Καταγγελίες του Δικηγόρου του Μητροπολίτη Τυχικού κατά Αρχιεπισκόπου Κύπρου – Μιλά για πλεκτάνη
Ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας προγραμματίζεται για την Κυριακή 26 Απριλίου 2026 στις 15:30, στην πλατεία Δημαρχείου Πάφου, με αφορμή τις εξελίξεις που αφορούν την υπόθεση του πρώην Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.
Τυχικός — Αδικία εις βάρος του άξιου ποιμενάρχη μας: Οι πέτρες της Πάφου θα
μιλήσουν, εμείς οι Παφίτες ξεσηκωνόμαστε και δεν δεχόμαστε την κλοπή
Η αγανάκτηση ξεχειλίζει — δεν αποδεχόμαστε μοιχεπιβάτη, δεν ανεχόμαστε το στημένο παιχνίδι, απαιτούμε δικαιοσύνη για τον Μητροπολίτη μας.
Περί Κρίσεως, Κατακρίσεως, Καταλαλιάς, Συκοφαντίας και Εκκλησιαστικού
Ελέγχου στην Ορθόδοξη Παράδοση
Με αφορμή τη συζήτηση γύρω από την άδικη
δίκη του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και τη θέση ότι «οι λαϊκοί δεν πρέπει να
μιλούν», εξετάζεται η διάκριση ανάμεσα στην αμαρτωλή κατάκριση και στον θεμιτό
εκκλησιαστικό έλεγχο
……………………………………………
Πραγματεία
Η έννοια της κρίσεως, της κατακρίσεως, της καταλαλιάς,
της συκοφαντίας και του εκκλησιαστικού ελέγχου αποτελεί ένα από τα πλέον λεπτά
και θεολογικά απαιτητικά ζητήματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το ζήτημα αυτό δεν
είναι απλώς θεωρητικό, αλλά αγγίζει άμεσα την εκκλησιαστική ζωή, τη συνείδηση
των πιστών και τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η αλήθεια μέσα στο σώμα της
Εκκλησίας. Με αφορμή σύγχρονες εκκλησιαστικές εντάσεις και δημόσιες συζητήσεις,
όπως εκείνη που έχει προκύψει γύρω από την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου
Τυχικού και τις απόψεις ότι οι λαϊκοί δεν έχουν δικαίωμα λόγου ή ελέγχου,
καθίσταται αναγκαία η θεολογική αποσαφήνιση του ζητήματος.
Η Αγία Γραφή θέτει από την αρχή ένα σαφές όριο στον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αντιμετωπίζει τον συνάνθρωπό του. Ο λόγος του Χριστού «μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε» δεν αναφέρεται στην απλή διαπίστωση γεγονότων ή στην υπεύθυνη κρίση μιας κατάστασης, αλλά στην εσωτερική διάθεση καταδίκης του άλλου ανθρώπου ως προσώπου. Η κατάκριση, όπως την κατανοεί η εκκλησιαστική παράδοση, είναι η μετατροπή ενός ανθρώπινου σφάλματος σε τελική ταυτότητα του προσώπου, πράξη που ανήκει αποκλειστικά στον Θεό και όχι στον άνθρωπο.
ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ ΘΕΟΥ
Σιωπή; Αδιαφορία ; H
μαρτυρία Αλήθειας ;
Τι κάνουμε Εμείς;
Σε μία εποχή όπου οι αποφάσεις της πολιτείας
προσπαθούν να διαμορφώσουν νέες κοινωνικές πραγματικότητες, ως Ορθόδοξοι
πιστοί, απέναντι στην απόφαση του ΣτΕ
για υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα
ζευγάρια, νιώσαμε την ανάγκη να υπενθυμίσουμε την αλήθεια της Αγίας
Γραφής, αλλά και την παράδοση της Εκκλησίας μας, που υπερασπίζεται την
οικογένεια, ως θεμέλιο της κοινωνίας και της πνευματικής ζωής.
Η οικογένεια αποτελεί τον φυσικό χώρο ανατροφής και πνευματικής καθοδήγησης του παιδιού. Η Εκκλησία διδάσκει ότι η σχέση πατέρα, μητέρας και παιδιού δεν είναι απλώς κοινωνική σύμβαση, αλλά θεϊκό δώρο και κλήση για την ανατροφή σε αρετές και πίστη. Ο Απόστολος Παύλος, προς Ρωμαίους (1.26-27), υπενθυμίζει με σαφήνεια για την ομοφυλοφιλία:«Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας. Αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν,, ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες».
Η αιχμαλωσία στον Προσωπικό Αριθμό είναι προ των πυλών, εκτός
και αν…
Αντωνία
Σφακιανάκη ΜSc,
Καθηγήτρια Πληροφορικής - Δημήτριος Αράπογλου MD, MSc,
Ορθοπεδικός Χειρουργός - Χρυσόστομος Αραβανής MSc, PhD, Βιολόγος - Βιομοριακός Κυτταρολόγος
Κρίσιμη Επισήμανση: Για την πληρέστερη κατανόηση, κρίνεται αναγκαία η ενδελεχής επισκόπηση των πηγών, με ιδιαίτερη έμφαση στις παραπομπές 6, 7, 8, 9 και 25. Αυτές αποτελούν τη βάση της τεκμηρίωσης του παρόντος κειμένου, στα σημεία που ο αναγνώστης πιθανόν να έχει απορία πέραν των παραπομπών που ήδη υπάρχουν, προκειμένου να καταστεί σαφές το πραγματικό διακύβευμα πίσω από το Σύστημα του ΠΑ. Η ουσιαστική αποτίμηση των γεγονότων επιβεβαιώνει, πέραν πάσης αμφιβολίας, τη διολίσθηση της χώρας σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς.
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Θέσπιδος 11 ΜΑΡΟΥΣΙ
ΤΗΛ. 210 8025211 estiapm@gmail.com
Δελτίο Τύπου Περί της αποφάσεως του ΣτΕ για τους ομοφυλόφιλους γάμους και
υιοθεσίες
Η δημοσίευση της απόφασης επί της αιτήσεως ακυρώσεως
που κατέθεσε η Εστία Πατερικών Μελετών μαζί με άλλα δύο σωματεία στο ΣτΕ,
επιβεβαίωσε τους φόβους μας για πλήρη συμπόρευση του ανωτάτου δικαστηρίου με τη
woke παράνοια που στανικά επιβάλλεται στην πατρίδα μας. Δεν πέφτουμε από τα
σύννεφα. Η δικαιοσύνη τα τελευταία χρόνια έχει δείξει σκανδαλώδη συμπόρευση με
την εκτελεστική εξουσία, η οποία άλλωστε διορίζει με ιδεολογικά κριτήρια την
ηγεσία της δικαιοσύνης.
Είναι αξιοσημείωτο ότι ο σημερινός Πρόεδρος του ΣτΕ που διόρισε η παρούσα κυβέρνηση, είχε δώσει διαπιστευτήρια «προοδευτικότητας», όμοια με εκείνα που είχε δώσει η πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας, Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, καθώς υπήρξε μειοψηφών στις αποφάσεις του ΣτΕ για την ορθόδοξη κατεύθυνση του μαθήματος των θρησκευτικών, όπου είχαμε πάλι προσφύγει.
Ἀντισυνταγματικὴ ἡ
ἀπόφασις 392/2026 τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας
Nομοκανονική, δημογραφικὴ καὶ ἐθνικὴ
προσέγγισις
Τοῦ
κ. Ἀλεξίου Παναγοπούλου, καθηγητοῦ καὶ ἀκαδημαϊκοῦ (DDDr., Dr.Habil.).
Ἡ πρόσφατη ὑπ’ ἀριθμ. 392/2026 ἀπόφαση τῆς Ὁλομέλειας τοῦ Συμβούλιου τῆς Ἐπικρατείας συνιστᾶ ἠθικὸ καὶ κομβικὸ σημεῖο στὴ σύγχρονη ἑλληνικὴ συνταγματικὴ πραγματικότητα, καθόσον ἐπιβεβαιώνει τὴ συνταγματικότητα τοῦ Ν. 5089/2024 περὶ ἀναγνώρισης τοῦ πολιτικοῦ γάμου μεταξὺ προσώπων τοῦ ἰδίου φύλου, καθὼς καὶ τοῦ δικαιώματος υἱοθεσίας ἀπὸ αὐτά.
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ.κ. Γεώργιο
Μακαριώτατε,
Με βαθιά θλίψη, αγωνία αλλά και αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Εκκλησία του Χριστού, παρακολουθούμε τις εξελίξεις γύρω από τον Μητροπολίτη Πάφου κ. Τυχικό. Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται τον τελευταίο καιρό έχουν προκαλέσει έντονο σκανδαλισμό, προβληματισμό και ανησυχία σε μεγάλο μέρος του πιστού λαού της Εκκλησίας της Κύπρου και ιδιαίτερα της επαρχίας Πάφου.
Όταν το όνομα
γίνεται βάρος
— Με αφορμή την προσεχή εορτή του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου που διαφημίζεται, χιλιάδες Γεώργιοι και Γεωργίες τιμούν τον Τροπαιοφόρο και επισημαίνουν την τραγική ειρωνεία ενός σύγχρονου συνονόματου
Όταν η
Συνοδικότητα Καταρρέει: Κανόνες υπάρχουν — εφαρμόζονται;
Υπάρχει ένα όριο πέρα από το οποίο η εκκλησιαστική διοίκηση παύει να είναι απλώς προβληματική και μετατρέπεται σε θεσμική εκτροπή.
Υπόθεση Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού — Όταν η Εκκλησιαστική Εξουσία
Συγκρούεται με το Κράτος Δικαίου
Οι νομικές συνέπειες των απειλών και της αμφισβητούμενης διαδικασίας
εναντίον του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού
Δρ. Νικόλαος Νικοδήμου, Δρ. Νομικών Επιστημών
Με αφορμή την εορτή του Αγίου Μακαρίου
Νοταρά (17 Απριλίου 2026)
Από την άδικη έκπτωση ενός Αγίου Ιεράρχη
στον σημερινό αγώνα του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού
Δρ.
Θεολογίας,Σέργιος
Ντόριτς
Η σημερινή εορτή του Αγίου Μακαρίου Νοταρά προσφέρει αφορμή για βαθύ προβληματισμό και ιστορικούς παραλληλισμούς με σύγχρονες εκκλησιαστικές εξελίξεις. Η ζωή του Αγίου Μακαρίου δεν αποτελεί μόνο παράδειγμα αγιότητας, αλλά και αγώνα απέναντι σε αντικανονικές αποφάσεις και άδικες εκκλησιαστικές διώξεις.
Ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστόφορος καταγγέλλει τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου για
τις σχέσεις του με τους Λάιονς.
Έγραψε κάποτε ο τότε αρχιμανδρίτης Χριστόφορος Τσιάκκας στο λεξικό του:“Κριτική Χριστιανική θεώρηση τῶν Λάϊονς:
Στον δρόμο προς το σχίσμα; Οι αποφάσεις του Αρχιεπισκόπου για τον
Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό προκαλούν θύελλα αντιδράσεων
Καταγγελίες για προμελετημένη και αντικανονική έκπτωση, προειδοποιήσεις για διχασμό και φόβοι για δημιουργία δύο παράλληλων εκκλησιαστικών πραγματικοτήτων στην Πάφο
Το ιδανικό προφίλ του “εκλεκτού” μοιχεπιβάτη — την ώρα
που αδικείται ο Τυχικός.
Ενώ ο άξιος Τυχικός μένει στο περιθώριο, αναζητείται ο
βολικός υποψήφιος με όλα τα… απαραίτητα προσόντα.
Σε μια εποχή που η Εκκλησία χρειάζεται ποιμένες με πίστη, ταπείνωση και αγάπη για τον λαό, φαίνεται πως αναζητείται κάτι πολύ πιο… σύγχρονο. Το ιδανικό προφίλ του «εκλεκτού» μοιχεπιβάτη του θρόνου. Ένα προφίλ με σαφείς προδιαγραφές, για να μην υπάρξουν και παρεξηγήσεις.
Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Ενότητα στα λόγια, διχασμός
στις πράξεις
Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι βαριές
ευθύνες για τον διχασμό στην Εκκλησία και την κοινωνία
Σε μια περίοδο που η Κύπρος έχει ανάγκη από ενότητα, ο Γεώργιος επιλέγει να μιλά εγκυκλίους για συμφιλίωση και ομοψυχία, την ώρα που οι πράξεις του προκαλούν έντονο προβληματισμό και βαθύ διχασμό. Η πρόσφατη πασχαλινή εγκύκλιος, με αναφορές στην ανάγκη ενότητας για το Κυπριακό, μοιάζει για πολλούς με ένα μήνυμα που απέχει από την πραγματικότητα που ο ίδιος διαμορφώνει.
Στην Γραμμή των Αγίων Πατέρων ή των Φιλοενωτικών;
Η στάση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού απέναντι στον
Παπισμό και η ιστορική συνέχεια της Ορθόδοξης αντιπαπικής παράδοσης
Δρ.Θεολογίας Σέργιος Ντόριτς
Εισαγωγή
Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι γεμάτη από αγώνες για τη διατήρηση της αλήθειας της πίστεως. Σε κάθε εποχή, Άγιοι και Πατέρες αντιστάθηκαν σε διδασκαλίες που θεώρησαν ως αποκλίσεις από την Ορθόδοξη Παράδοση. Ιδιαίτερα μετά το Σχίσμα του 1054, πολλοί Άγιοι στάθηκαν απέναντι στον Παπισμό, θεωρώντας ότι οι δογματικές του θέσεις αποτελούν απόκλιση από την Ορθόδοξη πίστη.
