Τὸ ξυπνητήρι τῆς πρωτοχρονιᾶς
Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Χρόνος, καλοί μου φίλοι, εἶναι πολὺ ἁπλὰ αὐτὸ τὸ τρίπτυχο: Παρελθόν, παρὸν καὶ μέλλον. Καὶ πρωτοχρονιά; Μία νέα ἀρχή, ἕνα καινούργιο ξεκίνημα, μία ἀκόμη ἀνατολὴ στὴ ζωή μας. Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ σκεφτοῦμε καὶ νὰ ἀξιολογήσουμε καλύτερα αὐτὸ τὸ παρελθόν, τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τῆς ζωῆς μας. Γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε σ’ αὐτήν. Γιὰ νὰ κατορθώσουμε τὸ ἀνώτερο, τὸ καλύτερο, κι ἐν τέλει τὸν σκοπό της.
Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων
«Τι σημαίνει, για έναν Ορθόδοξο Χριστιανό, ο νέος χρόνος;»
Κάθε Πρωτοχρονιά, υποδεχόμαστε τον νέο χρόνο ή ίσως εκείνος μας υποδέχεται. Ο Χρόνος, αν και δεν έχει αισθήματα, καθώς δεν είναι ούτε καλός ούτε κακός, η λειτουργία του και η άμεση σχέση του με το παρόν και το μέλλον, τον συνδέει με τον υπαρξιακό χώρο του ανθρώπου, με τις αγωνίες, τις ανησυχίες, τις χαρές, τις θλίψεις, τις σκέψεις, τις αποφάσεις, τις προσδοκίες, τις μνήμες και γενικά με ολόκληρη τη ζωή του, ιδιαίτερα, όμως, με τον αγώνα του για την υπέρβαση του θανάτου και τη μέριμνά του για την είσοδο στην αιώνια ζωή.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω
“Καὶ ἐγένετο ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ Ἰωάννου εἰς τὸν Ἰορδάνην”. (:Καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας συνέβη νὰ ἔλθη ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴν Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας. Καὶ ἐβαπτίσθη ἀπὸ τὸν Ἰωάννην εἰς τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν) (Μᾶρκ. α΄ 9).
«Ὁ Κύριος ἀπουσιάζει»
Μὲ τὸν τίτλο αὐτὸ καὶ μάλιστα σὲ κύριο ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας «Ἑστία» ὁ διευθυντής της κ. Μανώλης Κοττάκης ἔδωσε πολὺ ἐπιτυχῶς, ἀνήμερα τῶν Χριστουγέννων, τὸ στίγμα καὶ τῶν ἐφετινῶν ἑορτῶν, ποὺ ἤδη ἔχουν περάσει. Ἔγραψε μεταξὺ ἄλλων χαρακτηριστικά:
Ὁ ἁγιασμὸς τῶν ὑδάτων καὶ τῶν ἀνθρώπων.
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
«Μέγας εἶ, Κύριε, καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, καὶ οὐδείς λόγος ἐξαρκέσει πρὸς ὕμνον τῶν θαυμασίων σου» (Σωφρ. Ἰεροσ. εὐχὴ Μ. Ἁγιασμ.)
Οι ΘΕΟΦΑΝΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΤΡΙΑΔΙΚΗΣ
ΘΕΟΤΗΤΟΣ ΣΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗ ΠΟΤΑΜΟ.
Αρχ.
Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων
και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 5η Ιανουαρίου 2026
Θεοφάνεια, (από το Θεός και φαίνω=φανερώνω, αποκαλύπτω), είναι η φανέρωση, η αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο. Ο Θεός φανερώνει τον εαυτόν του και το θέλημά του στον άνθρωπο, διότι ο άνθρωπος, ο μεταπτωτικός άνθρωπος, αδυνατεί να ανακαλύψει με τις ιδικές του διανοητικές και πνευματικές δυνάμεις τον Θεόν, αδυνατεί να έρθει σε κοινωνία με τον Θεόν. Βέβαια ο Θεός δεν έπλασε εξ’ αρχής έτσι τον άνθρωπο. Οι πρωτόπλαστοι προ της πτώσεως βρισκόταν σε κατάσταση συνεχούς θεωρίας και κοινωνίας με τον Θεόν. Όπως παρατηρεί ο Μέγας Αθανάσιος, ο Θεός έδωσε στον Αδάμ «της ιδίας αϊδιότητος έννοιαν και γνώσιν», έτσι ώστε με την δύναμη της Χάριτος του Θεού «αγάλληται και συνομιλεί τω θείω», δηλαδή να χαίρεται και να συνομιλεί με τον Θεόν. Έχων δε την ψυχήν του καθαράν και αμόλυντον από κάθε αμαρτία «κατετρύφα αυτής κατά πρόσωπον της θείας εμφανείας», δηλαδή απολάμβανε την παρουσίαν του Θεού πρόσωπον προς πρόσωπον. Τα πράγματα όμως στη συνέχεια άλλαξαν. Μετά την παράβαση της εντολής του Θεού οι πρωτόπλαστοι απώλεσαν πλέον την Χάρη του Θεόυ, εστερήθησαν του ενδύματος της αφθαρσίας και της απαθείας, εσκοτίσθη ο νούς και κατέστη πλέον ανίκανος να θεωρεί τον Θεόν και να βρίσκεται σε κοινωνία μαζί του. Αυτή δε η κατάσταση του σκοτισμού και της πνευματικής νεκρώσεως μετεδόθη ωσάν κληρονομική αρρώστια σ’ όλους τους απογόνους του Αδάμ, σ’ όλο το ανθρώπινο γένος.
Οι Ευχές του Μεγάλου
Αγιασμού
Σοφία Μπεκρή,
φιλόλογος- θεολόγος
Στὸ παρὸν ἄρθρο θὰ ἀναφερθοῦμε στὸ περιεχόμενο τῶν Εὐχῶν τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ, ὥστε μὲ τὴν κατανόησή των νὰ προσεγγίσωμε καλύτερα τὰ σωτήρια νοήματά των γιὰ τὸ μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας γενικῶς καὶ εἰδικώτερα γιὰ τὴν Ἐνανθρώπηση καὶ τὴν Ἐπιφάνεια τοῦ Κυρίου μας.
Ὅταν ὁ Χριστός ἄρχισε τή δημόσια δράση Του, ἡ πρώτη πράξη ἦταν ἡ βάπτισή Του ἀπό τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο. Μέ τήν βάπτισή Του ὁ Κύριος ἐγκαινίασε τό βάπτισμα τῆς Ἐκκλησίας, καί μέ τήν κάθοδό Του στά ὕδατα τοῦ Ἰορδάνου καί τήν ἄνοδό Του ἀπό αὐτά, προτύπωσε τόν θάνατο καί τήν ἀνάστασή Του. Γι’ αὐτό κι ἐμεῖς μέ τήν βάπτισή μας συμμετέχουμε μέ μυστηριακό τρόπο στά πάθη καί τήν ἀνάστασή Του.
Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων (Μάρκ. 1,1-8)
Τὸ κήρυγμα Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν.
Καντιώτης
Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων σήμερα, ἀγαπητοί μου, καὶ τὸ εὐαγγέλιο (βλ. Μάρκ. 1,1-8) προβάλλει τὸν Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο, ποὺ ἀξιώθηκε νὰ βαπτίσῃ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ[:Β΄Τιμ. 4,5-8]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με
θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 3-1-1999] [Β 389, έκδοσις β΄]
Τελειώνοντας, αγαπητοί μου, η περασμένη χρονιά, αρκετοί Χριστιανοί θα πρέπει να αυτοσυγκεντρώθηκαν και να σκέφτηκαν τι γεγονότα συνέβησαν εις την ζωήν των και ενδεχομένως και τι ακόμη θα μπορούσε να φέρει μπροστά τους η νέα χρονιά. Αν μάλιστα ο πιστός αισθάνεται ότι πλέον τελειώνει η ζωή του, τότε θα πρέπει πολύ πιο έντονα να κάθισε και να έκανε έναν απολογισμό. Απολογισμό πεπραγμένων- ίσως μιας ολοκλήρου ζωής… Γιατί τι άλλο είναι η συμβατική Πρωτοχρονιά, συμβατική Πρωτοχρονιά, όταν τον κομματιάζομε τον χρόνον, παρά για να μας βοηθήσει αυτή έστω η συμβατικότητα, να μας βοηθήσει να καταμερίσουμε ευθύνες και πεπραγμένα εις τον εαυτόν μας; Να βλέπει το παρελθόν ο άνθρωπος, αλλά ταυτόχρονα να ατενίζει και το μέλλον.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ[:Β΄Τιμ.4,5-8]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
«Σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον(: εσύ όμως πρόσεχε άγρυπνα όλα όσα σου παρουσιάζει το ποιμαντικό σου έργο. Κοπίασε)»[Β΄Τιμ.4,5].Βλέπεις ότι γι' αυτό τα προλέγει αυτά; Γιατί και ο Χριστός έλεγε προς το τέλος ότι «ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ δώσουσι σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς(:διότι θα εμφανιστούν ψευδομεσσίες και ψευδοπροφήτες και θα δείξουν σημάδια μεγάλα και έργα καταπληκτικά, ώστε να παραπλανήσουν, εάν είναι δυνατόν, ακόμη και αυτούς τους εκλεκτούς)»[Ματθ.24,24]· έτσι και αυτός όταν επρόκειτο να φύγει για την άλλη ζωή έλεγε αυτά· «Σύ δέ νῆφε ἐν πᾶσι (:εσύ όμως πρόσεχε άγρυπνα όλα όσα σου παρουσιάζει το ποιμαντικό σου έργο)»[Β΄Τιμ.4,5]. «Κακοπάθησον (:Κακοπάθησε)»· δηλαδή «κοπίασε, πρόλαβε προτού έλθει εκείνη η καταστροφή, κατάστησε τα πρόβατα σε ασφάλεια ώσπου να έρθουν οι λύκοι, κακοπάθησε παντού».
