Οι ανάρμοστη χρήση της AI (=artificial intelligence/«τεχνητής νοημοσύνης»)

Οι ανάρμοστη χρήση της AI

(=artificial intelligence/«τεχνητής νοημοσύνης»)

του Δημ. Αναγνώστου, Θεολόγου

    Μη χρησιμοποιείτε την "AI" για τη "δημιουργία" εικόνων του Χριστού, της Θεοτόκου ή Αγίων! Μη χρησιμοποιείτε τέτοια "δημιουργήματα", όσο ελκυστικά κι αν παρουσιάζονται. Δεν αναφέρομαι στην ηλεκτρονική χρήση κανονικών ορθοδόξων εικόνων. Ομιλώ για τη δημιουργία ιερών Προσώπων ή παραστάσεων μέσω της "AI" (σε θρησκευτικού και πνευματικού περιεχομένου αναρτήσεις, αφίσες, προσκλήσεις, έντυπα, ανακοινώσεις κ.ο.κ.). 

Άγιος Νικόδημος ο Μυροφόρος και κρυφός μαθητής του Κυρίου

 

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΜΥΡΟΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΚΡΥΦΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Μια από τις πλέον εμβληματικές και συμπαθείς μορφές της Καινής Διαθήκης είναι και ο άγιος Νικόδημος, ο κρυφός μαθητής του Κυρίου και φροντιστής Του κατά την ταφή Του, ο οποίος με τον άγιο Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας, αποκαθήλωσαν, φρόντισαν, μύρωσαν και ενταφίασαν το άχραντο σώμα Του.

        Ήταν Ιουδαίος και είχε ευγενή και πλούσια καταγωγή, και για τούτο αναδείχτηκε «άρχων των Ιουδαίων», ήτοι: λαϊκό μέλος του  Μεγάλου Συνεδρίου, το οποίο κυβερνούσε και λάμβανε τις μεγάλες αποφάσεις για τον ιουδαϊκό λαό, έχοντας διοικητικές, δικαστικές, νομοθετικές και θρησκευτικές αρμοδιότητες. Επίσης αυτό ασκούσε φορολογικά καθήκοντα και νομοθετούσε για θέματα αστικού και ποινικού δικαίου. Δίκαζε υποθέσεις αστικής και ποινικής φύσεως, όπως μοιχεία, αποστασία πόλεως, περί ψευδοπροφητών και βλάσφημων, όπως επίσης αποφαινόταν αμετάκλητα σε ζητήματα νομικά, επί των οποίων διαφωνούσαν τα τοπικά Ιουδαϊκά δικαστήρια (βλ. Ματθ.26,65. Ιωαν.19,7, κλπ). Οι κατακτητές Ρωμαίοι, για τους δικούς τους λόγους, διατήρησαν τη λειτουργία του, αλλά είχαν τον έλεγχο σε αυτό, μέσω των Σαδδουκαίων, οι οποίοι είχαν συνταυτιστεί με αυτούς. 

Οι επτά Διάκονοι και ο Κοινωνισμός της Εκκλησίας μας

 

ΟΙ ΕΠΤΑ ΔΙΑΚΟΝΟΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Η Κυριακή των Μυροφόρων είναι αφιερωμένη, εκτός από τους αγίους και τις αγίες Μυροφόρους, οι οποίοι επιμελήθηκαν για την θεόσωμη αποκαθήλωση και ταφή του Κυρίου μας, και στους  επτά Διακόνους της πρώτης Εκκλησίας.

Ο άγιος Ευαγγελιστής Μάρκος

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΜΑΡΚΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Οι τέσσερις ιεροί ευαγγελιστές, ο Ματθαίος, ο Μάρκος, ο Λουκάς και ο Ιωάννης, κατέχουν ξεχωριστή θέση στην Εκκλησία μας, διότι επιλέχτηκαν από το Θεό να καταγράψουν τη Θεία Αποκάλυψη, δηλαδή τα Ιερά Ευαγγέλια, τα οποία περιέχουν τη ζωή και τη διδασκαλία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και τον τρόπο της σωτηρίας μας. Στην παρούσα σύντομη εργασία μας θα κάνουμε λόγο για τον Μάρκο και το περιεχόμενο του Ευαγγελίου του.

      Γεννήθηκε περί το 20 μ. Χ., πιθανότατα στην Κύπρο και είχε ιουδαϊκή καταγωγή. Η μητέρα του ονομαζόταν Μαρία και ήταν ανεψιός του αποστόλου Βαρνάβα. Ενωρίς εγκαταστάθηκε στα Ιεροσόλυμα. Το ιουδαϊκό του όνομα ήταν Ιωάννης και Μάρκος ήταν το ρωμαϊκό του επώνυμο, το οποίο πήρε κατά τη συνήθεια της εποχής. Βεβαίως επικράτησε το Μάρκος, με το οποίο μας είναι γνωστός στην Εκκλησία. Ήταν ελληνιστής, δηλαδή είχε ελληνική παιδεία. Η μητέρα του υπήρξε ένθερμος μαθήτρια του Κυρίου. Μαζί με τις άλλες μαθήτριες ακολουθούσαν τον Ιησού στις περιοδείες Του και κατά την ταφή Του έφεραν μύρα για να μυρώσουν το άχραντο Σώμα Του. 

Αναφέρεται πως μετά την ανάσταση φιλοξενούσε στο ευρύχωρο και πλούσιο σπίτι της την πρώτη εκκλησία. Εικάζεται ότι το υπερώο του Μυστικού Δείπνου ανήκε στη μητέρα του Μάρκου και πως ο Μάρκος είναι ο νεαρός που εμφανίστηκε τυλιγμένος σε σεντόνι κατά τη σύλληψη του Χριστού στο Όρος των Ελαιών, στον κήπο της Γεθσημανή. Όταν έγινε αντιληπτός από τους στρατιώτες άφησε το σεντόνι και έφυγε γυμνός (Μαρκ.14,51-5). Ο άγιος Επιφάνειος αναφέρει την πληροφορία ότι ανήκε στη χορεία των εβδομήκοντα αποστόλων.

Σοφία Σειράχ - Άρχοντες και Αρχόμενοι.

Ο Ιησούς γιος του Σειράχ (συγγραφέας του βιβλίου Σοφία Σειράχ) διδάσκει τον λαό. Σχέδιο του γερμανού ζωγράφου Julius Schnorr von Carolsfeld (1794-1872).

Σοφία Σειράχ

ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΟΜΕΝΟΙ

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη

«Κριτής σοφός παιδεύσει τόν λαόν αὐτοῦ, καί ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται» (Σοφία Σειράχ, ι΄1).

Άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος από τη Μαγνησία της Μ. Ασίας

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Καθ’ όλη τη διάρκεια της οθωμανικής δουλείας ευσεβείς ορθόδοξοι πιστοί χρειάστηκε να ομολογήσουν την πίστη τους στο Χριστό, μαρτύρησαν, έχυσαν το αίμα τους για την αγάπη Του και αντάλλαξαν την επίγεια, πρόσκαιρη και φθαρτή ζωή με την αιώνια. Ένας από τους καλλινίκους Νεομάρτυρες είναι και ο άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος από τη Μαγνησία της Μ. Ασίας.

      Γεννήθηκε στην φημισμένη και όμορφη πόλη Μαγνησία της Μ. Ασίας στα 1777 από ευσεβής γονείς, οι οποίοι τον μεγάλωσαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Του στάλαξαν στην τρυφερή του ψυχή την πίστη στο Χριστό, τον σαρκωμένο Θεό και Λυτρωτή μας και αφοσίωση στην Ορθόδοξη Εκκλησία, την μόνη αληθινή Εκκλησία του Χριστού.

     Ο πατέρας του ονομαζόταν Χατζή Κανέλλος και  είχε προσληφθεί στη δούλεψη ενός σπουδαίου αγά και τσιφλικά της περιοχής, ονόματι Καρά Οσουμάνογλου, στο χωριό Γιαγιά Κιόι, ως γενικός επιστάτης στα κτήματά του και τα κοπάδια του. Ο Νικόλαος ζούσε μαζί του και τον βοηθούσε στην υπηρεσία του. Η θέση του κοντά στον φημισμένο αγά του έδωσε κοινωνική καταξίωση και η αφοσίωσή του σ’ αυτόν εκτίμηση από τους τούρκους της περιοχής. Όλοι τον σέβονταν και τον υπολήπτονταν.

Άγιος Νεομάρτυς Δούκας ο Ράπτης εκ Μυτιλήνης

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΔΟΥΚΑΣ Ο ΡΑΠΤΗΣ  ΕΚ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Το νέφος των Νεομαρτύρων λαμπρύνουν, ως νοητοί αστέρες, το νοητό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Υπήρξαν, σε ηρωικό φρόνημα, εφάμιλλοι των Μαρτύρων της αρχαίας Εκκλησίας, εμμένοντας στην σώζουσα χριστιανική πίστη και στην αγία βιωτή, την οποία επαγγέλλεται το Ευαγγέλιο του Χριστού. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Νεομάρτυς Δούκας ο Ράπτης από την Μυτιλήνη, ο οποίος γδάρθηκε ζωντανός από τους μουσουλμάνους Αγαρηνούς, επειδή αρνήθηκε τον εξισλαμισμό και καταφρόνησε την ακολασία που υπαγορεύει το Ισλάμ.

      Γεννήθηκε στη Λέσβο στα μισά του 16^ου αιώνα. Δεν γνωρίζουμε δυστυχώς τίποτε για την καταγωγή του, τους γονείς του, την παιδική του ηλικία. Φαίνεται ότι καταγόταν από φτωχή, αλλά ευσεβή οικογένεια, η οποία του ενέπνευσε βαθειά πίστη στο Χριστό και του ρίζωσε τον ελληνορθόδοξο τρόπο ζωής. Προφανώς, λόγω της φτώχειας, αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Κωνσταντινούπολη, για καλλίτερη ζωή. Εκεί προσκολλήθηκε σε κάποιο ραφείο και έμαθε την τέχνη του ράπτη. Αναδείχτηκε δε πολύ καλός τεχνίτης και γι’ αυτό έγινε ευρύτερα γνωστός, αποκτώντας πελάτες στην αριστοκρατία της Πόλης. Ήταν επίσης προικισμένος με ασυνήθιστη σωματική ομορφιά. Περισσότερο όμως ήταν προικισμένος με εσωτερικά χαρίσματα, με ακλόνητη πίστη στο Θεό και άμεμπτη ηθικότητα.

Αγία Ελισάβετ η Θαυματουργός.

ΑΓΙΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγος – Καθηγητής

     Οι όσιες γυναίκες συναγωνίστηκαν επάξια στην άσκηση, στην αρετή και στην αγιότητα τους άνδρες οσίους. Τα συναξάρια της Εκκλησίας μας είναι γεμάτα από άγιες γυναίκες, οι οποίες αναδείχτηκαν σε ύψη αγιότητας και αξιώθηκαν να θαυματουργούν. Μια από αυτές είναι και η αγία Ελισάβετ η Θαυματουργός.

     Καταγόταν από τα μέρη της Ηράκλειας της Θράκης και έζησε τον 5^ο αιώνα. Οι γονείς της ονομαζόταν Ευνομιανός και Ευφημία. Ήταν γνωστοί για την ευσέβειά τους και τις αρετές τους. Ανήκαν στους εύπορους κατοίκους της περιοχής. Κατοικούσαν στην κωμόπολη Θρακοκρήνη, η οποία αργότερα είχε μετονομαστεί σε Αβυδηνούς. Ασκούσαν ιδιαίτερα την αρετή της ελεημοσύνης. Σκορπούσαν απλόχερα τα πλούτη τους σε όσους είχαν ανάγκη. Είχαν όμως έναν καημό, ήταν άτεκνοι, αν και είχαν περάσει δεκαέξι χρόνια παντρεμένοι. Γι’ αυτό παρακαλούσαν το Θεό νύχτα και ημέρα να τους χαρίσει παιδί.

       Υπήρχε στην περιοχή ένα παλιό έθιμο. Οι Χριστιανοί συγκεντρώνονταν κατά τη μνήμη της Αγίας Γλυκερίας για να την τιμήσουν. Οι εορτές κρατούσαν μία εβδομάδα. Έκαναν ακολουθίες, ολονυχτίες και λιτανείες ιερών λειψάνων και κυρίως την κάρα της Αγίας Γλυκερίας. Κατά τη διάρκεια μιας ακολουθίας, της οποίας προΐστατο ο επίσκοπος της πόλεως Λέων, ο ευσεβής Ευνομιανός έβλεπε την κάρα της Αγίας Γλυκερίας πότε να χαμογελά και πότε να λυπάται. Το θαύμα αυτό το θεώρησε σημαδιακό. Πίστεψε ότι ο Θεός άκουσε τις προσευχές τις δικές του και της συζύγου του. Το ίδιο βράδυ είδε στον ύπνο του την Αγία Γλυκερία, η οποία του ανήγγειλε ότι ο Θεός θα τους αξιώσει να γίνουν γονείς. Ότι η σύζυγός του Ευφημία θα μείνει έγκυος και θα γεννήσει κορίτσι. Του ζήτησε να το ονομάσει Ελισάβετ, γιατί θα μοιάσει με την αγία Ελισάβετ, τη μητέρα του Ιωάννου του Βαπτιστού. Ο Ευνομιανός αποδέχτηκε το αίτημα της Αγίας. Εκείνη τον σταύρωσε και έφυγε. Σε μερικές ημέρες φάνηκαν τα σημάδια ότι η Ευφημία ήταν έγκυος και μετά εννέα μήνες γέννησε ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, την οποία ονόμασαν Ελισάβετ!

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Μνήμη αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου

  Μνήμη αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου   

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΑΣΘΕΝΟΥΝΤΩΝ ΙΑΤΡΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-5-2002]                                    

      Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε την μνήμην του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Τον αγαπούμε πάρα πολύ. Η Εκκλησία μας τον τιμά πάρα πολύ. Και όταν μάλιστα ακούει από το τροπάριόν του τις εξής θέσεις: «Ἀσθενούντων ἰατρός· τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν», τότε αισθάνεται θαυμάσια η Εκκλησία, οι Χριστιανοί. Ναι. «Ἀσθενούντων ἰατρός». Ας δοξάσουμε, λοιπόν, τον Θεό, γιατί έδωσε το χάρισμα της θεραπείας στους αγίους Του, για να γινόμαστε καλά. Και οι Χριστιανοί, όπως σας είπα, όταν αισθάνονται μία τέτοια χάριν σε κάποιον άγιον, τον τιμούν πολύ και τρέχουν, για να γιατρευτούν.

Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος

ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

         Η αγία μας Εκκλησία έχει να επιδείξει νέφη Μαρτύρων. Μυριάδες πιστοί βασανίστηκαν και έχυσαν το αίμα τους για την πίστη του Χριστού, την  σώζουσα πίστη της Εκκλησία μας. Πολλοί από αυτούς χαρακτηρίζονται ως Μεγαλομάρτυρες, διότι βασανίστηκαν περισσότερο από τους άλλους και έδειξαν μεγάλη ανδρεία. Ένας από αυτούς είναι και ο λαοφιλής άγιος Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος, ο οποίος έλαβε και την προσωνυμία Τροπαιοφόρος, διότι κατατρόπωσε τους διώκτες του ειδωλολάτρες και θριάμβευσε έτσι η χριστιανική πίστη, στα μάτια των ισχυρών της εποχής του.

     Γεννήθηκε στην Καππαδοκία της Μ. Ασίας στα τέλη του 3^ου μ. Χ. αιώνα, από ευσεβής και εύπορους γονείς. Δεν γνωρίζουμε δυστυχώς τα ονόματά τους, ούτε περισσότερα στοιχεία γι’ αυτούς. Γνωρίζουμε όμως ότι, ως συνειδητοί χριστιανοί, μεγάλωσαν το Γεώργιο με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Του ενέπνευσαν ακράδαντη πίστη στο Σωτήρα Χριστό, αφοσίωση στην μοναδική χριστιανική διδασκαλία και βίωση της ευαγγελικής ηθικής. Φρόντισαν ακόμα να λάβει σοβαρή μόρφωση στα ονομαστά σχολεία της περιοχής.

῞Αγιος Γεώργιος ̒Ο Μεγαλομάρτυς καὶ Τροπαιοφόρος

῞Αγιος Γεώργιος

̒Ο Μεγαλομάρτυς καὶ Τροπαιοφόρος

̒Ο ῞Αγιος Γεώργιος εἶναι ἀπό τούς δημοφιλέστερους ̒Αγίους τῆς  ̉Εκκλησίας μας. ̒Ο Γεώργιος γεννήθηκε μεταξύ 275 καί 281 στή Νικομήδεια τῆς Βιθυνίας. ̒Ο πατέρας του Γερόντιος ἧταν στρατιωτικός καί Συγκλητικός. ̒Η μητέρα του Πολυχρονία καταγόταν ἀπό τή Λύδδα τῆς Παλαιστίνης. Καί οἱ δύο γονεῖς τοῦ Γεωργίου εἶχαν βαπτιστεῖ χριστιανοί. Μετά τόν θάνατο τοῦ πατέρα του, ἡ οἰκογένειά του μετακόμισε στή Λύδδα, τήν πατρίδα τῆς μητέρας του. Σέ νεαρή ἡλικία, ὁ Γεώργιος ἀκολούθησε στρατιωτική καριέρα καί ἐντάχθηκε στό Ρωμαϊκό Στρατό. Γρήγορα ξεχώρισε γιά τίς ἰκανότητες καί τήν ἀνδρεία του κι ἔλαβε τό ἀξίωμα τοῦ Τριβούνου. ̒Ο αὐτοκράτορας Διοκλητιανός τόν προήγαγε σέ Δούκα (διοικητή) καί Κόμη (συνταγματάρχη) στό σῶμα τῆς αὐτοκρατορικῆς φρουρᾶς.

   Τό 303 μ.Χ. ὁ Διοκλητιανός ἄρχισε διωγμούς κατά τῶν Χριστιανῶν. ̒Ο Γεώργιος ἀρνήθηκε νά ἐκτελέσει τίς διαταγές του καί ὁμολόγησε τήν πίστη του. ̒Ο αὐτοκράτορας τότε διέταξε νά ὑποβάλουν τόν Γεώργιο σέ φρικτά βασανιστήρια, προκειμένου νά ἀπαρνηθεῖ τήν πίστη του.  ̉Αφοῦ τόν λόγχισαν, τοῦ ξέσχισαν τίς σάρκες μέ εἰδικό τροχό ἀπό μαχαίρια. ῎Επειτα τόν ἔριξαν σέ λάκκο μέ βραστό ἀσβέστη καί κατόπιν τόν ἀνάγκασαν νά βαδίσει μέ πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια.  ̒Ο Γεώργιος ὑπέμεινε καρτερικά τό μαρτύριο καί στίς 23  ̉Απριλίου τοῦ 303 ἀποκεφαλίστηκε στά τείχη τῆς Νικομήδειας.

Περί της χαράς των χριστιανών

Εγκύκλιος Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ' περί της χαράς των χριστιανών

Ἀγαπητοί μου,

Ἕνα θέμα, τό ὁποῖο δέν ἔχουμε προσέξει ὅσο θά ἔπρεπε στή ζωή μας, εἶναι τό θέμα τῆς χαρᾶς τῶν χριστιανῶν. Εἶναι ἀληθές ὅτι πολλές φορές, ἐξετάζοντας τόν ἑαυτό μας, διαπιστώνουμε νά ἐπικρατεῖ θλίψη, στενοχώρια, ἀθυμία καί πικρία. Ἡ χαρά ἀπουσιάζει, ἡ καλή διάθεση ἐλλείπει καί ὡς ἐκ τούτου ὅλη ἡ συμπεριφορά μας ἐπηρεάζεται ἄμεσα, μέ δυσμενεῖς συνέπειες στή καθημερινή μας ζωή. Γκρίνια, ἄσχημα λόγια, βαναυσότητα, κατήφεια, ἀπρέπεια ἔρχονται στό προσκήνιο.

Ὡστόσο, δέν νοεῖται αὐθεντικός χριστιανός χωρίς τήν χαρά στή βιοτή του. Δέν μπορεῖ ὁ πιστός χριστιανός νά εἶναι θλιμμένος, περίλυπος, στενόχωρος σέ συναισθήματα ψυχικῆς εὐφροσύνης. Ἡ χαρά πρέπει νά κυριαρχεῖ, ἡ εὐγένεια, ἡ ἀρχοντιά, ἡ ἀνωτερότητα, ὁ πολιτισμός τῆς ψυχῆς.

Γιά τήν ὑπέρβαση ὅμως τῆς λύπης καί τήν ἐγκαθίδρυση τῆς χαρᾶς εἶναι ἀνάγκη νά προσέξουμε μερικά σημεῖα:

«Ὑπάρχει ζωὴ πρὶν τὸν θάνατο;»

 

«Ὑπάρχει ζωὴ πρὶν τὸν θάνατο;»

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Εἶναι ἄξιο προβληματισμοῦ, καλοί μου φίλοι, ἕνα ὡραῖο σύνθημα γραμμένο σὲ τοῖχο. Λέει: «Ὑπάρχει ζωὴ πρὶν τὸν θάνατο;» Ὁπωσδήποτε κάποιο νεανικὸ χέρι τὸ ἔγραψε. Ὁ νέος αὐτὸς δὲν ἀμφιβάλλει, ὅπως φαίνεται,  γιὰ τὸ ἂν ὑπάρχει ζωὴ μετὰ τὸν θάνατο. Ἐκεῖνο ὅμως γιὰ τὸ ὁποῖο ἀναρωτιέται εἶναι ἂν ὑπάρχει ζωή… πρὶν τὸν θάνατο! Καὶ μέσα ἀπ’ αὐτὸ τὸ λογοπαίγνιο, ἀποτυπώνει σαφῶς τὸ βίωμά του.

Η Ελλάδα που αντιστέκεται

Η Ελλάδα που αντιστέκεται

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Κοντά στα όσα θλιβερά συμβαίνουν στην κάστα των «εκλεκτών» (ελίτ) της κοινωνίας μας και σε αναζήτηση της ζωηφόρου ελπίδας, πέραν της βοηθείας του Θεού δια πρεσβειών των αγίων Του,  σημαντικό στοιχείο ελπίδας είναι και ο ελληνικός λαός, που πληρώνει τα λάθη και τη διαφθορά των ηγετών του και που αντιμετωπίζει τις σε βάρος του αποφάσεις της ηγεσίας του και των «εταίρων» του. Για πολλούς λόγους οι Έλληνες δεχθήκαμε και δεχόμαστε πολλές αρνητικές επιρροές και εμφανίζουμε ελαττώματα αλλά, έως σήμερα, διατηρούμε τον ξεχωριστό πολιτισμό μας, στοιχείο του οποίου είναι και η γλώσσα μας.

Ὁμολογία πίστεως

 

Ὁμολογία πίστεως

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Συχνά διαπιστώνουμε ὅτι καί πολλοί συνειδητοί χριστιανοί εἶναι δέσμιοι τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος, γι’ αὐτό καί δέν ἔχουν ἰδιαίτερη πνευματική πρόοδο. Ἀρέσκονται νά συζητοῦν γιά θέματα τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, χωρίς ὡστόσο νά παίρνουν μερικές ἀποφάσεις πού εἶναι ἀναγκαῖες. Ἀδιαφοροῦν γιά οὐσιώδη ζητήματα καί καθήκοντα, γιατί τά θεωροῦν δεδομένα, ἀλλά εἶναι ἀνύπαρκτα στούς ἴδιους!

Ὁ πολιτισμός μας ἀρνεῖται τόν Ἀναστάντα καί αὐτοκαταδικάζεται νά εἶναι πολιτισμός θανάτου.

Ὁ πολιτισμός μας ἀρνεῖται τόν Ἀναστάντα καί αὐτοκαταδικάζεται νά εἶναι πολιτισμός θανάτου.

π. Γεώργιος Καψάνης

Ὅλα στήν Ὀρθοδοξία εἶναι Σταυροαναστάσιμα. Ὅλοι καί ὅλα σταυρώνονται, γιά νά ἀναστηθοῦν μέ τόν Χριστό.

Οἱ σύγχρονοι Θωμάδες ἀπιστοῦν ὄχι διότι δέν μποροῦν, ἀλλά διότι δέν θέλουν νά πιστεύσουν.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

Οἱ σύγχρονοι Θωμάδες ἀπιστοῦν ὄχι διότι δέν μποροῦν, ἀλλά διότι δέν θέλουν νά πιστεύσουν.

π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ὁ Θωμᾶς ὀνομάζεται ἄπιστος. Δέν ἔχει ὅμως τίποτε ἡ ἀπιστία του τό κοινό μέ τήν σύγχρονη, ἁμαρτωλή ἀπιστία. Στόν Θωμᾶ ὑπῆρχε διάθεση εἰλικρινής. Ἐξεκίνησε ἀπό τήν ἀμφιβολία, ἀλλά καλῇ τῇ πίστει. Γι’ αὐτό καί βλέποντας τόν Κύριο ὁμολογεῖ πίστη ὄχι ἁπλῶς στήν ἀνἀστασή του, ἀλλά σ’ αὐτή τήν θεότητά του, πού εἶναι καί ἡ αιτία τῆς ἀναστάσεώς του.

Νεομάρτυς ̉Ιωάννης ὁ ἐξ ̉Ιωαννίνων καί ἐν Κωνσταντινουπόλει ἀθλήσας. (18 Απριλίου)

Νεομάρτυς ̉Ιωάννης ὁ ἐξ ̉Ιωαννίνων

καί ἐν Κωνσταντινουπόλει ἀθλήσας.

Ο ῞Αγιος ̉Ιωάννης ὁ ράπτης γεννήθηκε στό χωριό Τέροβο τῶν  ̉Ιωαννίνων ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς.  ̉Εγκαταστάθηκε στά  ̉Ιωάννινα καί ἔκανε τό ἐπάγγελμα τοῦ ράπτη.  ̉Αργότερα πῆγε στήν Κωνσταντινούπολη ἐπί Πατριάρχου ̒Ιερεμίου Α' (1525 - 1545 μ.Χ.) ̉̉Επειδή ἦταν πιστός Χριστιανός κίνησε τόν φθόνο μερικῶν Τούρκων, πού τόν πίεζαν νά γίνει μουσουλμάνος. ̒Ο ̉Ιωάννης ὄχι μόνον ἀπέρριψε τίς δελεαστικές προτάσεις τους ἀλλά ἀποφάσισε νά μαρτυρήσει γιά τόν Χριστό. Δύο φορές προσπάθησε νά ἐκπληρώσει αὐτή του τήν ἐπιθυμία, ἀλλά τόν ἀπέτρεψε ὁ πνευματικός του. Τήν τρίτη φορά ὅμως, Μεγάλη Παρασκευή, εἶπε πῶς εἶδε σέ ὅραμα νά χορεύει μέσα στίς φλόγες κι ἔτσι πέτυχε τήν ποθούμενη εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ του. ῞Οταν πῆγε στό ραφεῖο του, εἶδε νά ἔρχονται οἱ Τούρκοι πού τόν προέτρεπαν νά ἀλλαξοπιστήσει . Αυτή τή φορά ὅμως τόν συκοφαντοῦσαν ὅτι δῆθεν, ὅταν ἦταν στά Τρίκαλα ἀρνήθηκε τόν Χριστό. ̒Ο  ̉Ιωάννης τούς ἀπάντησε ὅτι αὐτό δέν ἔγινε ποτέ, ἀλλά καί οὖτε πρόκειται νά γίνει στό μέλλον. Συγχρόνως δέ μέ τά λόγια του, περιφρόνησε τή θρησκεία τοῦ Μωάμεθ. Οἱ Τούρκοι θυμωμένοι ὅρμησαν, τόν συνέλαβαν καί τόν ὁδήγησαν στόν κριτή, ὅπου μέ θάρρος ὁμολόγησε τήν πίστη του στόν Χριστό. ̒Η ἀπόφαση τοῦ κριτῆ ἦταν νά βασανιστεῖ καί νά ρίχτεῖ στή φυλακή. Τέλος καταδικάστηκε νά καεῖ ζωντανός. ̒Ο Πατριάρχης Κων/πολης κατόρθωσε μέ πολλά χρήματα νά ἀναβάλει γιά λίγο τήν ἐκτέλεση του, ἀλλ̉  ὅταν ὁ  ̉Ιωάννης ρωτήθηκε καί πάλι ἄν ἀρνεῖται τόν Χριστό, ἀπάντησε μέ θάρρος ὅτι ποτέ δέν θά τόν ἀρνηθεῖ κι ἔψαλε μπροστά στούς Τούρκους τό «Χριστός  ̉Ανέστη». Τελικά οἱ Τούρκοι ἄναψαν φωτιά ἔξω ἀπό τήν πόλη, μέσα στήν ὁποία μόνος του ἀναπήδησε ὁ ̉Ιωάννης, ψάλλοντας. ̒Ορισμένοι ὅμως Χριστιανοί, γιά ν̉ ἀπαλλάξουν τόν Νεομάρτυρα ἀπό τούς φρικτούς πόνους τῆς φωτιᾶς, πλήρωσαν τούς δήμιους καί τόν ἀποκεφάλισαν στίς 18  ̉Απριλίου 1526 μ.Χ.

Άγιος Μακάριος Νοταράς: Ο πρωτεργάτης του Κολλυβαδικού Κινήματος.

ΑΓΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΝΟΤΑΡΑΣ: Ο ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΛΛΥΒΑΔΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού 

         Το Κολλυβαδικό Κίνημα είναι η συνέχεια του Ησυχαστικού Κινήματος και αποτελεί μια από τις πλέον γνήσιες εκφάνσεις της ορθοδόξου πνευματικότητας. Ταυτόχρονα αποτέλεσε και μια ισχυρή πνευματική αναγέννηση, σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία για την Εκκλησία μας, κατά την οποία απειλούνταν το εκκλησιαστικό πλήρωμα από τους εξισλαμισμούς και η  σώζουσα αλήθεια της Ορθοδοξίας μας από την άλωση της κακόδοξης δυτικής παράδοσης. Ένας από τους πρωτεργάτες του κινήματος υπήρξε  και ο άγιος Μακάριος Νοταράς, μια μεγάλη πνευματική και εκκλησιαστική μορφή του 18^ου αιώνα.

      Γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας στα 1731και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Μιχαήλ. Οι γονείς του Γεώργιος ή Γεωργαντάς Νοταράς και μητέρα του Αναστασία, ανήκαν στους άρχοντες της περιοχής, έλκοντας την καταγωγή τους από την σπουδαία και επιφανή βυζαντινή οικογένεια των Νοταράδων, της οποίας πολλοί ασκούσαν το επάγγελμα του νοτάριου, δηλ. του ταχυγράφου. Ως αρχηγός της οικογένειας αναφέρεται ο Νικόλαος Νοταράς, ο οποίος υπηρέτησε στο περιβάλλον του βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου (1391-1425). Η οικογένεια των Νοταράδων ανέδειξε και πολλούς επιφανείς ιεράρχες, όπως ο Χρύσανθος Νοταράς.

Γεώργιος Αποστολάκης: Ξεχάσαμε τον Θεό – μας θυμήθηκαν οι αρρώστιες

 

Η εικόνα που έρχεται από τη Λέσβο με τον αφθώδη πυρετό δεν είναι απλώς μια ακόμη είδηση αγροτικής κρίσης. Είναι ένα προειδοποιητικό σήμα. Κοπάδια θανατώνονται, παραγωγοί καταστρέφονται, ολόκληρες οικογενειακές δραστηριότητες αφανίζονται μέσα σε λίγες ημέρες. Και το κράτος; Τρέχει πίσω από τα γεγονότα με αποζημιώσεις που δεν καλύπτουν ούτε το παρόν, πόσο μάλλον το μέλλον.