Γενοκτονία των Αρμενίων: Το δίδαγμα ενός περήφανου λαού που δεν καλόμαθε
στη λήθη
111 χρόνια από τη Γενοκτονία των
Αρμενίων - Το Γερεβάν πλημμύρησε με φως ιστορικής μνήμης και έδωσε μαθήματα στη
δική μας «αμνησία
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Τό Χρέος
Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος-Θεολόγος
«Καημένο,
Μεσολόγγι!», ἀναφωνοῦσε ὁ Διονύσιος Σολωμός, καθώς ἀπό τήν παραλία τοῦ νησιοῦ
του ἀντίκριζε τό ἀγωνιῶν καί φλεγόμενο «ἁλωνάκι». Δονοῦνταν ὁ ποιητής ψυχικῶς
ἀπό τά πυροβόλα τῶν ἀπίστων, συνέπασχε ἀναλογιζόμενος τά δεινά τῶν ἔγκλειστων
ἡρώων, εὐχόταν καί προσευχόταν. Μέσα του ὅμως ἔπλαθε ὁ ὑμνητής τοῦ Ἀγώνα ἤδη τά
μεγάλα ὁράματα, ἐκεῖνα μέ τά ὁποῖα συνέθεσε τό ὑπερούσιο οἰκοδόμημα, τό ἱερό
κειμήλιο, πού μᾶς ἄφησε αἰώνια κληρονομιά μέ τόν ὀξύμωρο τίτλο «Οἱ Ἐλεύθεροι
Πολιορκημένοι». Ἀρχικά εἶχε τιτλοφορηθεῖ «Τό Χρέος» καί ἀργότερα
«Ἀδελφοποιτοί».
Ὁ Σολωμός ἀπό τό 1826 αἰσθάνθηκε τήν ἀνάγκη νά ὑμνήσει τόν ἡρωισμό καί τήν αὐτοθυσία τῶν ὑπερασπιστῶν τοῦ ἐθνικοῦ προπυργίου. Τήν ὁριστική ὅμως μορφή τοῦ ποιήματος, ὅπως σώζεται στό Β´ καί Γ´ Σχεδίασμα, τήν ἔδωσε μετά τό 1840, ἀφοῦ εἶχε πιά μορφώσει τελείως τήν τέχνη του. Ποίημα μέ μορφή τέλεια, δημιουργία ἀκέραιη δέν μᾶς παραδόθηκε. Ὅμως μέσα ἀπό τά ἀποσπάσματά του μποροῦμε νά διακρίνουμε μία ἑνότητα, ἡ ὁποία κατά τήν προσωπική μου ἐκτίμηση φαίνεται νά διαρθρώνεται ὡς ἑξῆς:
Νικόλαος
Πλαστήρας (Μαύρος Καβαλάρης)
ο
τίμιος πολιτικός και γενναίος στρατιωτικός.
Μυργιώτης
Παναγιώτης,
Μαθηματικός
Νικόλαος
Πλαστήρας, τέκνο φτωχής οικογενείας από το Βουνέσι (Μορφοβούνι, σημερινή ονομασία) του ν.
Καρδίτσας. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα του τόπου.
Γεννήθηκε το 1883 και πέθανε το 1953. Ο πατέρας του ήταν ράπτης και η μάνα του
υφάντρα. Φοιτά στο δημοτικό και στο ελληνικό σχολείο της Καρδίτσας. Εμπλέκεται
σε καυγά με τούρκο αξιωματούχο και αναγκάζεται να καταφύγει στον Πειραιά για να
σωθεί. Επιστρέφει όταν απελευθερώθηκε από τους τούρκους η Θεσσαλία και
τελειώνει τις γυμνασιακές σπουδές του. Κατόπιν τον Δεκέμβριο του 1903
κατατάσσεται στο στρατό με τον βαθμό του δεκανέα. Το 1907 συγκροτεί ομάδα
καρδιτσιωτών εθελοντών και λαμβάνει μέρος στον Μακεδονικό αγώνα. Συμμετέχει
ενεργά στον «Σύνδεσμο Υπαξιωματικών» που ήταν παράλληλη με τον «Στρατιωτικό
Σύνδεσμο» των αξιωματικών, που έκανε το Κίνημα στο Γουδί το 1909. Το 1910
εισήχθη στη Σχολή Υπαξιωματικών της Κέρκυρας από την οποία αποφοίτησε το 1912
ως Ανθυπολοχαγός.
Κατά τους βαλκανικούς πολέμους πολεμά ηρωικά και διακρίνεται στις μάχες της Ελασσόνας, των Γιαννιτσών και του Λαχανά – ιδιαίτερα στην τελευταία. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται από τους συμπολεμιστές του ¨μαύρος καβαλάρης¨.
Ελεύθεροι
Πολιορκημένοι.
Θυσιάστηκαν
για την Λευτεριά της Ελλάδας.
Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός
Μεσολόγγι
πόλη Ιερή. Κάθε χρόνο την Κυριακή των Βαΐων εορτάζει και πανηγυρίζει την ηρωική
έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων. Την έξοδο των προγόνων της προς την
Ελευθερία ή τον θάνατο. Απόφαση συνειδητή των τότε επαναστατών και όχι πράξη
απόγνωσης και απελπισίας. Μαχητές αδούλωτοι, Έλληνες χριστιανοί γαλουχημένοι με
τα νάματα της ορθοδοξίας και της Ελεύθερης Ελλάδας. Το αδιανόητο για εμάς
εγχείρημα πρόσφερε πάρα πολλά εις τον αγώνα της παλιγγενεσίας,
Για ποιο λόγο αποφάσισαν την ηρωική έξοδο οι Μεσολογγίτες την νύκτα από άλλο τόπο την άμυνα. Οι πολιορκητές Τούρκοι ενισχυμένοι με δυνάμεις Αιγυπτίων και άλλων συμμάχων πολιορκούν την Ιερή πόλη από την Άνοιξη του 1825. Ο Οθωμανικός στρατός είναι δεκαπλάσιος από τους υπερασπιστές της πόλεως. Οι καπετάνιοι Ανδρέας Μιαούλης και Γεώργιος Σαχτούρης με τα πλοία τους τροφοδοτούν τους Μεσολογγίτες με τρόφιμα και πολεμικό υλικό. Πολεμούν, αντιστέκονται και κάνουν τους Οθωμανούς να λυσσάνε. Οι τούρκοι από Μάρτιο του 1826 γίνονται κυρίαρχοι των νησίδων Βασιλάδι και Ντολμά τα πράγματα δυσκολεύουν για τους ήρωες. Η τροφοδοσία και οι ενισχύσεις σταματάνε. Τα αποθέματα σιγά σιγά περιορίζονται και η παροχή νερού διακόπτεται. Οι πολιορκητές Οθωμανοί περισφίγγουν τον πολιορκητικό κλοιό. Οι αδάμαστοι υπερασπιστές της πόλης αντιστέκονται και πολεμούν. Η πείνα και οι ασθένειες προκαλούν πολλούς θανάτους. Για να ξεγελάσουν το στομάχι τους καταναλώνουν κατ αρχήν τα καθαρά τετράποδα και αργότερα και τα ακάθαρτα. Ο θάνατος κάνει κάθε μέρα και πιο αισθητή την παρουσία του.
Εὐάγγελος Στ. Πονηρός
Δρ Θ., Μ.Φ.
Γιορτές
μίσους
«Δάσκαλε πού δίδασκες καί νόμο
δέν ἐκράτεις» λέγει ὁ λαός μας γιά ὅποιους ἄλλα λέγουν καί ἄλλα πράττουν. «Δύο
μέτρα καί δύο σταθμά μεταχειρίζεται αὐτός», λέγει ὁ λαός μας γιά ὅσους
κρίνουν ἀλλιῶς τούς ἄλλους καί ἀλλιῶς τόν ἑαυτό τους καί ὅσους αὐτοί οἱ ἴδιοι ὑποστηρίζουν.
«Τά δικά σου δικά μου καί τά δικά μου δικά μου» λέγει ὁ λαός μας γιά ὅσους
ἀναγνωρίζουν στόν ἑαυτό τους κάποιο δικαίωμα, τό ὁποῖο δέν ἀναγνωρίζουν στόν ἄλλο.
Αὐτό συνέβη καί στήν περίπτωση γιά τήν ὁποία εἴμαστε ἐκ τῶν πραγμάτων ἀναγκασμένοι
νά ὁμιλήσουμε σήμερα.
Ἀνέκαθεν ἡ ἠττημένη κατά τόν ἑλληνικό ἐμφύλιο πόλεμο παράταξη ἐπέκρινε, καί συνεχίζει νά ἐπικρίνει, ἀποκαλώντας τις «γιορτές μίσους», τίς γιορτές γιά τή λήξη τοῦ πολέμου αὐτοῦ στόν Γράμμο καί στό Βίτσι, τίς ὁποῖες διοργανώνει ἡ νικήτρια παράταξη. Ἐφέτος ὅμως ἀποφάσισε νά πράξει ὅ,τι ἐδῶ καί δεκαετίες κατακρίνει. Στίς 29 Μαρτίου 2026 διοργάνωσε γιορτή στό Λιτόχωρο γιά τήν ἔναρξη τοῦ ἐμφυλίου, δηλαδή τῆς τρίτης καί τελικῆς φάσεως του, διότι ἡ πρώτη φάση διαδραματίσθηκε ἐντός τῆς γερμανικῆς κατοχῆς, ἡ δεύτερη ἀμέσως μετά τήν ἀπελευθέρωση, τά γνωστά ὡς «Δεκεμβριανά», καί ἡ τρίτη ὁ καθαυτό τρίχρονος ἐμφύλιος, ὅπου οἱ μάσκες εἶχαν πλέον πέσει, εἶχαν ἀποχωρήσει ὅσοι κατά τή διάρκεια τῆς κατοχῆς εἶχαν ἐξαπατηθεῖ νομίζοντας πώς θά πολεμοῦσαν μόνο τούς Γερμανούς κι ὄχι τούς Ἕλληνες, καί μετεῖχαν μόνον ὅσοι συνειδητά ἀγωνίζονταν γιά ἐξουσία, καί ἔβρισκαν ἐκπαίδευση, καταφύγιο καί ἀνάπαυση στή γειτονική τότε Γιουγκοσλαβία ὅταν πιέζονταν ἀπό τίς ἀποτυχίες τους.
Οι
Ήρωες αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. με το αίμα τους και τη ζωή τους άνοιξαν τον δρόμο
για την ανεξαρτησία της Κύπρου.
Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός
Κύπρος‧ γη μαρτύρων και αγίων. Κύπρος‧ νήσος Αγιοτόκος και μαρτυρική,. Ονομάζεται έτσι όχι μόνο γιατί στο έδαφός της έζησαν Άγιοι και Μάρτυρες της Ορθοδοξίας, αλλά και γιατί οι κάτοικοί της υπέστησαν πολλά μαρτύρια στην ιστορική τους διαδρομή. Τους τελευταίους αιώνες πολλοί κατακτητές κατέλαβαν την μεγαλόνησο. Τελευταίοι κατακτητές υπήρξαν οι Άγγλοι (από το 1878). Το αδούλωτο και υπερήφανο πνεύμα του Κυπριακού Ελληνισμού δεν μπορούσε να ζει στην σκλαβιά. Επιθυμούσε την Ελευθερία του. Ήθελε να ζει και να είναι κυρίαρχος στον τόπο του και επιθυμούσε την Ένωση με την μητέρα Ελλάδα.
200 χρόνια ἀπὸ
τὴν ἡρωϊκή ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου καὶ ἡ δική μας «ἔξοδος»…
(1826-2026)
Γράφει ὁ Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας
01/04/2026
Τὸ Μεσολόγγι ἐπαναστάτησε στὶς 20 Μαΐου 1821 μὲ ὁπλαρχηγὸ τὸν Δημήτριο Μακρή, ὁ ὁποῖος διαδραμάτισε σημαντικὸ ρόλο στὴν ὀργάνωση καὶ ὑπεράσπιση τῆς πόλης. Τὸ 1822, μετὰ τὴν ἥττα τῶν Ἑλλήνων στὴ μάχη τοῦ Πέτα, τὰ τουρκικὰ στρατεύματα κατευθύνθηκαν πρὸς τὸ Μεσολόγγι καὶ πολιόρκησαν τὴν πόλη. Στὴν ὑπεράσπισή της συνέβαλε καὶ ὁ Μάρκος Μπότσαρης, ὁ ὁποῖος διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀνδρεία του. Ἡ πρώτη πολιορκία τοῦ Μεσολογγίου διήρκησε δύο μῆνες καὶ ἔληξε μὲ ἀποτυχία τοῦ Ὀμὲρ Βρυώνη καὶ τοῦ Κιουταχῆ νὰ καταλάβουν τὸ Μεσολόγγι τὸ 1822. Λίγο ἀργότερα, τὸ 1823, ὁ Μάρκος Μπότσαρης ἔπεσε ἡρωικὰ στὸ Κεφαλόβρυσο Καρπενησίου, γεγονὸς ποὺ συγκίνησε βαθιὰ ὅλο τὸ Ἔθνος, ἐνῶ τὸ σῶμα του μεταφέρθηκε καὶ τάφηκε στὸ Μεσολόγγι.
Από το 1821 στο
1955: Τα ψευδώνυμα των αγωνιστών
Γράφει ο Πέτρος Παπαπολυβίου
(Από το βιβλίο του, Πτυχές
και διαθλάσεις του κυπριακού 1821: Πρόσωπα, σχέδια και σκιές, Λευκωσία: Ρίζες,
2022, σσ. 299-301)
Ένα κεφάλαιο όπου αποτυπώνεται έντονα η σφραγίδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 στην οργάνωση και στα βήματα της ΕΟΚΑ, ήταν τα ψευδώνυμα των Κυπρίων αγωνιστών και αγωνιστριών του 1955. Στην εξαιρετική ερευνητική εργασία του Κωνσταντίνου Π. Κωνσταντινίδη, Ψευδώνυμα και κωδικοί ΕΟΚΑ 1955-1959, Λευκωσία 2011, σελ. 111, όπου αποθησαυρίστηκαν τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιήθηκαν στον αγώνα της ΕΟΚΑ, επιβεβαιώθηκε ότι οι κύριες πηγές άντλησης της ονοματοδοσίας τους ήταν: Η Επανάσταση και τα ονόματα των αγωνιστών του 1821, οι θεοί και οι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας, οι αγωνιστές του Μακεδονικού αγώνα (όπου η αθρόα συμμετοχή Ελλήνων αξιωματικών επέβαλε τη χρήση ψευδωνύμων), η αρχαία και η βυζαντινή ιστορία, κ.ο.κ.. Έτσι οι Κύπριοι αγωνιστές, νέοι και ταπεινά αγροτόπαιδα στην πλειοψηφία τους, μετέχοντας στον αγώνα της ΕΟΚΑ για την ελευθερία και την ένωση με την Ελλάδα αξιώνονταν να φέρουν «λαμπρά και μεγάλα ονόματα» και να υπογράφουν με αυτά.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απαντά στους αποδομητές
Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων – Αρθρογράφος
Ο πρόσφατος εορτασμός της
επετείου της Ελληνικής Επαναστάσεως έφερε στον νου μας τις διάφορες απόπειρες
αποδομήσεως της Ιστορίας μας και της εθνικής ταυτότητας, οι οποίες εμφανίζονται
κατά καιρούς. Το ευχάριστο είναι ότι αυτές οι απόπειρες αποτυγχάνουν, διότι
προσκρούουν στα τεκμήρια, στις μαρτυρίες της εποχής και στον ερευνητικό ζήλο
ορισμένων επιστημόνων.
Επί πολλές δεκαετίες κατεβλήθη προσπάθεια από μαρξιστές διαφόρων τάσεων να παρουσιασθεί η Επανάσταση του 1821 ως κοινωνική-ταξική και όχι εθνική. Την απάντηση τούς δίνουν οι άνθρωποι που έζησαν τα γεγονότα. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη στη “Διήγηση Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής”, δηλαδή στα Απομνημονεύματά του. Εκεί τονίζει τον εθνικό και όχι ταξικό χαρακτήρα της Εθνεγερσίας:
Νίκησαν! Πῶς;
Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Ὅσο καὶ νὰ προσπαθήσουμε, καλοί μου φίλοι, νὰ δοῦμε μὲ τὴ λογική, τὸ πῶς νίκησαν οἱ ἀγωνιστὲς ἐκεῖνοι τοῦ ’21, τίποτα δὲν θὰ κατορθώσουμε. Γιατί ὁ ἀγώνας τους εἶναι σαφῶς πάνω ἀπ’ τὴ λογική, εἶναι πέραν ἀπ’ τὰ δεδομένα της. Ἔχει ἀλλοῦ τὶς ρίζες της. Ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, πρόκειται γιὰ μία ἐπανάσταση μοναδική, ναὶ μοναδική, στὰ πανανθρώπινα χρονικά!
Απάντηση σε
όσους πιστεύουν ότι οι Έλληνες θα αποκτούσαν συγκυριαρχία στην Οθωμανική
Αυτοκρατορία
Του Κωνσταντίνου Χολέβα –
Πολιτικού Επιστήμονος
Στον δημόσιο διάλογο για τα ιστορικά γεγονότα έχει κατατεθεί η άποψη ότι ήταν λάνθασμένη η απόφαση για την Επανάσταση του 1821. Πιστεύουν ορισμένοι ότι, αν κάναμε υπομονή, θα κερδίζαμε τη συγκυριαρχία σε μία Αυτοκρατορία με μεγάλη έκταση, ενώ με την Επανάσταση αποκτήσαμε ένα μικρό κράτος χωρίς καν την Κωνσταντινούπολη. Η άποψη αυτή τονίζει ότι οι Οθωμανοί ήδη είχαν χρησιμοποιήσει μορφωμένους Έλληνες π.χ. Φαναριώτες σε καίριες θέσεις και θεωρεί ότι είχε αρχίσει η «διάβρωση» της Αυτοκρατορίας εκ των έσω.
Αὐτὀ τό Γένος ἔχει προορισμό μέ διαστάσεις αἰωνιότητος.
Αὐτή ἡ Πατρἰδα ἔχει μέλλον.
Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός
Τὸ δέντρο τῆς Λευτεριᾶς, ποὺ τόσοι καὶ τόσοι ἐραστὲς τοῦ Ὡραίου καὶ τοῦ Ἀληθινοῦ τὸ πότισαν μὲ τὸ ἴδιο τους τὸ αἷμα στὸ διάβα τῶν αἰώνων τῆς ἑλληνικῆς διαχρονίας, λέτε στὶς ἡμέρες μας νὰ στεγνώσει καὶ νὰ ξεραθεῖ; Ἤ θὰ βρεθοῦνε καὶ πάλι γενναῖοι ἀγωνιστὲς νὰ τὸ κρατήσουν εὐσκιόφυλλο καὶ θαλερό;
Ἐπέτειος τῆς ἐπαναστάσεως
τοῦ 1821
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Ἡ ἐπανάστασις τοῦ ᾿21 ὑπῆρξεν, ἀγαπητοί μου, μοναδικὴ εἰς τὸν κόσμον ὡς πρὸς τὸ εἶδος της. Διαφέρει ἀπὸ ὅλας τὰς ἐπαναστάσεις τῆς παγκοσμίου ἱστορίας ὡς πρὸς τὸν σκοπὸν καὶ τὰ ἐλατήριά της. Δὲν ὁμοιάζει οὔτε μὲ τὴν Γαλλικὴν ἐπανάστασιν οὔτε μὲ νεωτέρας ἐπαναστάσεις. Εἶνε sui generis ἐπανάστασις. Ἔχει ἕνα μοναδικὸν χαρακτῆρα. Τὰ ἐλατήριά της ἦσαν ὑψηλὰ καὶ εὐγενῆ. Δὲν ἦσαν ὕλη, ὅπως θέλουν νὰ λέγουν οἱ ἄθεοι καὶ οἱ ὑλισταί, ἀλλ᾿ ἦταν πνεῦμα.
25η Μαρτίου
1821: Ένα Ευαγγέλιο κράτησε το Γένος και ένας Ευαγγελισμός το λευτέρωσε –
Χρόνια πολλά Ελλάδα!
Η πίστη των
ηρώων ήταν η υπογραφή της λευτεριάς - Η Επανάσταση του 1821 δεν θα είχε κανένα
νόημα, αν δεν είχε μπροστάρη τον Χριστό
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Ο ΑΓΙΟΣ
ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΣ
ΕΝΑΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
Βασίλειος Γ. Βοξάκης, Θεολόγος
καθηγητής
Όπως ο παλαιός Ισραήλ, που επί σαράντα έτη διέσχιζε την αφιλόξενη και θανατηφόρο έρημο του Σινά, έτσι κι ο Ελληνισμός διένυσε επί τετρακόσια και πλέον έτη τη δική του πορεία στην «έρημο» της σκλαβιάς, κάτω από το μαστίγιο του Οθωμανού, ενός βάρβαρου και ωμού δυνάστη. Όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, το δέντρο της Ελευθερίας άνθισε, αφού όμως πρωτύτερα ποτίσθηκε από τα αμέτρητα δάκρυα του σκλαβωμένου γένους και το άφθονο αίμα των Νεομαρτύρων και των Εθνομαρτύρων. Μεταξύ των τόσων γνωστών και αγνώστων Νεομαρτύρων και Εθνομαρτύρων, που ανέδειξε η Χάρις του Θεού κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, συγκαταλέγεται και ο Άγιος Μακάριος ο Γαρής.
Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΩΝ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ
[…] Εμείς
δυστυχώς δεν έχουμε πια κύριο τον Θεό!
Εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε πλέον για κύριό μας τον Θεό. Έχουμε άλλους κυρίους.
Άλλους… Έχουμε τη δύναμή μας! Δεν είναι πια κύριος του λαού μας ο Θεός. Αυτό
είναι ένα θλιβερό κατάντημα, που
βέβαια εμείς οι Έλληνες σιγά-σιγά το εργασθήκαμε. Και ξέρετε από πότε; Από το
1821 μέχρι και σήμερα!...Αυτό είναι κάτι
που δεν το διανοήθηκε ούτε το Βυζάντιο, ούτε η Τουρκοκρατία. Προσέξτε: ούτε η Τουρκοκρατία δεν το διανοήθηκε να μην είναι κύριος του λαού μας
ο Θεός! Αυτό άρχισε να χαλκεύεται από το 1821,όπως σας είπα. Ήλθαν από την Ευρώπη οι λόγιοί μας και
κουβάλησαν κι αυτήν την αρρώστια, ότι δεν
μπορεί σε έναν λαό να είναι κύριος ο Θεός του, αλλά θα είναι κάποιος κυβερνήτης,
θα είναι η Βουλή, θα είναι ο στρατός, θα είναι οι νόμοι... Αυτά θα
είναι. Αλλά ότι αυτά τελικά δεν μπορούν να νικήσουν, αποδείχθηκε ιστορικά.
Το παράδειγμα που θα πω είναι ένα επιχείρημα και εναντίον του ιστορικού υλισμού. Δεν θα κάνω περισσότερη ανάλυση· όσοι έχετε διαβάσει ή όσοι καταλαβαίνετε, θα το ξέρετε. Είναι ένα επιχείρημα και εναντίον του ιστορικού υλισμού, που λέει ότι ανάλογα με τα υλικά δεδομένα κατακτάται και η Ιστορία. Αυτό, θα λέγαμε, είναι μία δογματική θέση του ιστορικού υλισμού. Έρχεται όμως η Ελληνική Επανάσταση του ’21 να απορρίψει αυτό το επιχείρημα, γιατί δεν υπήρχαν καθόλου τα υλικά δεδομένα για να νικήσουν οι Έλληνες μια τουρκική Αυτοκρατορία! Υπήρχε ένας άλλος παράγοντας, που δεν προβλέπεται οπωσδήποτε από τον ιστορικό υλισμό, και αυτός είναι η πίστη στον Θεό· και εκείνη την εποχή, πραγματικά, κύριος του λαού αυτού ήταν ο Θεός! Και ένας καταπέλτης εναντίον του ιστορικού υλισμού είναι ο 143ος Ψαλμός.
ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΕΣ
ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΞΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
[…] Ξέρετε πόσο σπουδαίο πράγμα είναι να μελετά κανείς είτε την προσωπική του ιστορία, είτε την Ιστορία του λαού του; Πολύ μεγάλο πράγμα· έχει πολύ μεγάλη αξία, αγαπητοί μου· αν δεν είχε αξία η μελέτη της Ιστορίας, δεν θα έρχονταν εχθροί να τη διαστρέφουν και να τη διαστρεβλώνουν… Και η Ιστορία στην εποχή μας διαστρεβλώνεται όσο ποτέ άλλοτε. Ακούω κάτι πράγματα…, μα κάτι πράγματα που διδάσκονται οι μαθητές και οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο, ή ,αν δεν διδάσκονται μέσα στο Πανεπιστήμιο, που κυκλοφορούν σε βιβλία, και διαστρέφεται η Ιστορία σε βαθμό εξοργιστικό…
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 23η Μαρτίου 2026
ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ: ΟΙ ΠΑΡΑΓΚΩΝΙΣΜΕΝΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ
ΜΑΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ
Θα εορτάσουμε και εφέτος την Εθνική μας Εορτή, τιμώντας τους ηρωικούς προγόνους μας, οι οποίοι, καθ’ όλη τη διάρκεια της μακραίωνης οθωμανικής δουλείας, δεν υποδουλώθηκαν ψυχικά και πνευματικά, αλλά έδωσαν τιτάνιους αγώνες για την ελευθερία του Γένους μας. Ιδιαιτέρως θα τιμήσουμε τους ήρωες της Μεγάλης Εθνικής μας Επανάστασης, οι οποίοι ξεκίνησαν τον άνισο αγώνα εναντίον των αλλοεθνών και αλλοθρήσκων τυράννων, πέρα από κάθε λογική, και μας χάρισαν την ελευθερία, την εθνική μας αποκατάσταση και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
