Μικρός
το δέμας ο ασβός,
απάνω
του λιοντάρι πεινασμένο,
με
δήγματα και με νυχιές
τον
θεωρεί ως δεδομένο.
Αμύνεται
με σθένος ο ασβός,
κι
αυτός νυχιάζει και δαγκώνει,
πονάει
κι ο περήφανος εχθρός
κι
από την κούραση καταϊδρώνει.
Με
πάθος πολεμάει ο ασβός,
δεν
είναι διόλου δεδομένος,
το
ηθικό του υψηλό,
κι
ας ο εχθρός του φημισμένος.
Ορμάει
θαρραλέα ο ασβός,
μικρός
το δέμας, μα τα νύχια του μεγάλα,
τα
δόντια δείχνει με κραυγές θανατερές,
κι
ο βασιλιάς τής ζούγκλας στη φευγάλα!
Αέρα!!!
