Οι Άρπυιες τεντώνουν τα
φτερά τους,
σκιάζουνε το κάλλος κορυφών,
απαίδευτα, μικρά, τ’
αφεντικά τους
μιαίνουν το βασίλειο θεών.
Απαίδευτη, μικρή κι η
Πολιτεία,
για το Ωραίον ποιος ταγός
της να νοιαστεί;
Επένδυση μια ιεροσυλία!
Και η ασχήμια στα βουνά θα
θρονιαστεί.
Μπετόν, συρματοπλέγματα,
πυλώνες
εκεί που ίδρωνε γενναία
Κλεφτουριά,
στα βράχια που ορθώνονταν
αιώνες,
δε θα ζυγώνουν ούτε τ’ άγρια
πουλιά.
(τερατώδεις ανεμογεννήτριες στις
κορυφές των βουνών μας)
Άρπυιες: μυθολογικά τέρατα,
σχετιζόμενα με τους ισχυρούς ανέμους.
