Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βαλκανικοί Πόλεμοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βαλκανικοί Πόλεμοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

Καλές εἶναι οἱ γιορτές. Κρίμα πού τελειώνουν.



Σήμερα μᾶς ξύπνησε  ἡ μπάντα τῶ προσκόπων, πού ἐπιμένει εὐχάριστα κάθε μεγάλη μέρα νά παιανίζει πρωΐ-πρωΐ, γιά νά μᾶς θυμίζει ὅτι ξημερώνει χρονιάρα μέρα Ἡ ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ τῶν Ἐλλήνων. Σήμερα λοιπόν, καί μέ ὅσα ἐπακολούθησαν, ἐκκλησιασμός καί παρέλαση τέλειωσαν οἱ ἐορταστικές μέρες τῆς Θεσσαλονίκης, πού μᾶς ἔβγαλαν ἀπό τήν μιζέρια, τήν ρουτίνα καί τήν γκρίνια.

Τίς μέρες αὐτές στήν πόλη μας πραγματοποιήθηκαν  οἱ πρωτότυπες καί πρωτόγνωρες  ἐκδηλώσεις γιά τά 100 χρόνια τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων,  τό μοναδικό θέαμα τῆς Διμοιρίας Ἐπιδείξεων στό λιμάνι, ἡ άναπαράσταση τῆς εἰσόδου τοῦ Στρατοῦ στήν Θεσσαλονίκη το 1912, ἡ πανηγυρική ὕψωση τῆς Σημαίας στόν Λευκό Πύργο, ὁ κατάπλους τῶν πολεμικῶν στό λιμάνι,  μέ κορυφαῖο στήν προτίμηση τοῦ κόσμου τό ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, ἡ ἔκθεση φωτογραφίας στήν Ἀποθήκη Γ΄ τοῦ λιμανιοῦ μέ θέματα ἀπό τούς Βαλκανικούς Πολέμους, ἠ ἐκθεση ἀντικειμένων ἀπό τούς ἴδιους πολέμους στό Διοικητήριο -πού δέν πῆγα ἀκόμη- ἡ μαθητική παρέλαση στήν Τσιμισκῆ, καί τέλος ἡ ἐξαιρετική Στρατιωτική Παρέλαση, μέ ὑποδειγματικά τμήματα, πού ένθουσίασν τούς πατριῶτες μέ τά τραγούδια καί τίς ἰαχές τους. Ἀποκορύφωμα βέβαια, τό καταπληκτικό  θέαμα τῆς ἀεροπορικῆς ἐπίδειξης μέ F-16 στήν παραλία.

  
Αὐτό πού θά πρέπει νά κοιτάξουν οἱ ὐπεύθυνοι, εἶναι συμμετοχή ξανά  στήν παρέλαση καί τμημάτων μέ ἄρματα μάχης καί πυροβολικό. Λείπουν ἀπό τήν παρέλαση τά τμήματα αὐτά. Οἰ δικαιολογίες γιά ἐξοικονόμηση χρημάτων ἀπό τά καύσιμα θά πρέπει νά ξαναελεγχθούν.

Στό θρησκευτικό μέρος τοῦ τριημέρου, ὑπῆρχε  ἡ ἐορτή τοῦ πολιούχου μας, τοῦ μυροβλήτη Ἀγίου Δημητρίου, ἡ λιτανεία του, οἰ άγρυπνίες σέ διάφορες ἐνορίες γιά τήν γιορτή, καί τό σπουδαῖο ἀγιορείτικο κειμήλιο τῆς Παναγίας Ἀξιον Ἐστίν.
Καί τοῦ χρόνου μέ ὑγεία. 


Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012

Ἀναμονή ὐπό βροχή γιά τό Υ/Β ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ.




φοῦ δέν μπόρεσα νά μπῶ χθές στό Παπανικολῆς, πήγα σήμερα μαζί μέ τήν Κουμμουλίνα, ὑπολογίζοντας ὅτι μέ τήν βροχή δέν θά εἶχε κόσμο. Ἔ, λοιπόν, ἡ ἀναμονή τήν ὥρα πού πήγαμε ἔμεῖς, ἦταν μιάμισυ μέ δύο  ὥρες. 
ἐπιμονή αὐτή τῶν Θεσσαλονικέων γιά ἐπίσκεψη στό  ὐποβρύχιο, δέν εἶναι τίποτα ἄλλο, παρά μιά ἐκδήλωση ἀγάπης γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, καί  μιάεἰκόνα πατριωτισμοῦ, πού βάλεται ἀπό τόν ἔθνομηδενισμό. ἄλλα δέν έξαφανίσθηκε.
Πρός τήν κατεύθυνση αὐτἠ, εἶναι τρομερό λάθος ἡ περικοπή τῆς Στρατιωτικῆς Παρέλασης. Οἱ Ἔλληνες ἀγαποῦν τέτοια γεγονότα. Λειτουργοῦν ένωτικά, καί δίνουν κουράγιο γιά τό μέλλον. Οἱ σούπερ ἐκδηλώσεις μέ τήν ἀναπαράσταση τῆς εἰσόδου τοῦ Στρατοῦ στήν Θεσσαλονίκη τό 1912, καί ἡ ἐξαιρετική ἀποδοχή τους ἀπό τούς Θεσσαλονικεῖς,(ἐδῶ καί ἐδῶ) ἀποδεικνύουν τοῦ λόγου τό ἀληθές.

Ἡ άπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης


Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

Ἡ Ἀγάπη τῶν Θεσσαλονικέων γιά τό Πολεμικό Ναυτικό!



Στήν Θεσσαλονίκη, τίε μέρες αὐτές ναυλοχεῖ μία μοῖρα τοῦ ΠΝ, μεταξύ τῶν ὀποίων εἶναι ἡ πυραυλάκατος "Υποπλοίαρχος Δανιόλος" καί τό ὐποβρύχιο "Παπανικολῆς", πού αύτή τήν στιγμή εἶναι τό πλέον έξελιγμένο ὑποβρύχιο τοῦ κόσμου, στήν κλάση του.

Στά δύο αὐτά πλοία, ἐπιιτράπηκε ἡ εἴσοδος τήν θεσσαλονικέων γιά ξενάγηση. Βέβαια, ἐγώ ὁ ἴδιος πάνω στό "Δανιόλος" ἄκουσα καί σλάβικα καί ἀγγλικά. Ἀκόμη, στήν προβλήτα εἶδα καί μιά οἰκογένεια Ἰταλῶν. Προφανῶς εἶναι τουρίστες οϊ ὁποίοι βρήκαν τήν εὐκαιρία νά κάνουν μιά ἀλλοιώτικη βόλτα.

Τό ἀπογευματινό ἐπισκεπτήριο ἄρχιζε στίς 15:00΄. Στίς 14:45, πού πῆγα ν΄ἀνεβῶ στό ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ. Στήν σχετική φωτογραφία μπορεῖτε νά δεῖτε τόν κόσμο πού περίμενε. Θεώρησα ἀρκετό τόν κόσμο, καί ἔφυγα, γιά νά ξανακατέβω τό ἀπόγευμα πού θά εἶχε λιγότερο.. Ἔτσι  νόμιζα ὅμως.  Ὀ κόσμος ἦταν πολύ περισσότερος.  Σημειωτέον, τό έπισκεπτήριο ἔληγε στίς 18:30' ἀλλά, ἐπειδή ὁ κόσμος ἦταν ἀρκετός, ἄλλαξε καί ἔγινε 21:30΄. Δυστυχῶς δέν τό ἔμαθα, γιατί ἤμουν στήν πυραυλάκατο. Γενικά, τό ἐνδιαφέρον τοῦ κόσμου ἦταν ἔντονο!!!

Αὐτό πού θέλω νά σημειώσω, εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ κόσμου γιά τό Πολεμικό Ναυτικό  καί τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις. Πρόσεξα ἀκόμη, πόσο ἐνδιαφέρον ὐπῆρχε ἀπό πολλούς, γιά  ν΄ἀγοράσουν ἀναμνηστικά μέ τό ὄνομα τοῦ ὑποβρυχίου.

λα αὐτά, εἶναι ἄν θέλετε, μιά ἔνδειξη γιά τήν ἀγάπη πού νοιώθει  ὀ λαός γιά τίς Παρελάσεις, ἀφοῦ σ΄ αὐτές παρελαύνουν τά δικά του παιδιά.  Ἐλπίζω ὅτι μεθαὐριο οἰ Θεσσαλονικεῖς δέν θά φοβηθοῦν τούς άναρχικούς καί τούς Συριζαίους, πού θέλουν νά μετατρέψουν τήν Παρέλαση σέ "πορεία ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ καί τοῦ ρατσισμοῦ" καί ἡ παρουσία τους στήν Παρέλαση θά εἶναι ἕνα χαστούκι στόν έθνομηδενισμό πού ἐκφράζουν.

υγ

 Ὅταν τέλειωσε ή ἀπονομή τῶν βραβείων στούς συμμετέσχοντες τοῦ Στρατιωτικοῦ Ἀγῶνα Δρόμου, ὁ Μπουτάρης ξεναγήθηκε μέσα στό ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ. Τί δουλειά εἶχες αὐτός ἐκεῖ;, Δέν ξέρει ὅτι αὐτό τό ὐποβρύχιο πρόκειται νά πολεμήσει ἐναντίον τῶν Τούρκων; Πῶς ἄντεξε καί μπῆκε  μέσα; 
Ἡ φωτογραφία τοῦ ὑποπλοιάρχου Δανιόλου, μέσα στήν πυραυλάκατο

Ἡ γιαγιά μέ τό μπαστούνι, ζητάει πληροφορίες γιά τό πλοῖο!











Ὥρα 14:45΄
Ὥρα 18:30΄
Ἡ κάνη ἀπό τό πρωραῖο πυροβόλο τοῦ πλοίου

Ὁ Λευκός Πύργος, ἀπό τήν παυραυλάκατο

Πρωτότυπες ἐπετειακές ἐκδηλώσεις στήν Θεσσαλονίκη.

 Σήμερα στό λιμάνι Θεσσαλονίκης, ἐγινε κάτι πρωτότυπο. Διοργανώθηκε ἡ τελετή ἀπονομῆς βραβείων, γιά ὅσους στραιτιωτικούς πῆραν μέρος στόν ἐννιάμερο(!) ἀγῶνα στρατιωτικοῡ δρόμου.
Στόν ἀγῶνα, οἵ συμμετέχοντες -μέλη τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων μόνο, ἀκολούθησαν τήν νικηφόρα πορεία τοῦ Ἐλληνικοῦ Στρατοῦ, ἀπό τήν γραμμή ἐξορμήσεως του, μέχρι τήν Θεσσαλονίκη. Ἠ ἀπόσταση πού καλύφθηκε ἀγῶνα εἶναι περίπου 265 χιλιόμετρα! 

Στίς 2  τό μεσημέρι ἔφτασαν οϊ άθλητές-στρατιωτικοί, στό χῶρο τερματισμοῦ, ὅπου τούς περίμεναν , στρατιωτικά τμήματα ἀπόδοσης τιμῶν, στρατιῶτες μέ στολές του 1912, τρεῖς φιλαρμονικές, ἡ ἡγεσία τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, πλῆθος κόσμου, καί ὁ δήμαρχος-καρτούν τῆς Θεσσαλονίκης.
ΖΤό σούπερ θέαμα τῆς ἐκδήλωσης ἦταν ἡ παρουσία Διμοιρίας Ἐπιδείξεων, ἀπτελούμενη ἀπό μαθητές τῶν Στρατιωτικῶν Σχολῶν Σωμάτων.

 ταν ἕνα θέαμα ὑψηλῆς ἀκρίβειας καί τάξεως πρωτόγνωρο γιά τά δεδομένα τῆς Πόλης. Τέτοια πράγματα πρέπει νά γίνονται κάθε χρόνο, γιά νά βλέπουμε ὅτι σ΄αὐτό τό κράτος ἔμεινε κατί πού λειτουργεῖ. Κρίμα πού ἡ έκδήλωση δέν εἶχε τήν κατάλληλη διαφήμιση. Προσωπικά εὔχομαι νά δῶ τοῦ χρόνου κάτι παρόμοιο.








100 Χρόνια Ἐλεύθερη Θεσσαλονίκη!!!







Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012

Σήμερα τό πρωϊ, ἐνενήντα ἐννέα χρόνια πίσω....


Σήμερα τό πρωϊ, ἐνενήντα ἐννέα χρόνια πίσω, τέλειωσαν οἱ μᾶχες τοῦ Κιλκίς καί τοῦ Λαχανᾶ. Ὁ τραυματίας ταγματάρχης Βακουφάρης, ἀναγγέλει στόν ἀρχιστράτηγο Κωνσταντίνο, στήν ἔδρα τοῦ ἐπιτελείου στήν Μπάλτζα (Μελισσοχώρι), τήν πτώση τοῦ Κιλκίς, καί  πέφτει νεκρός.

Δέν χάνεται ὅμως. Σάν Νεκρός, πηγαίνει νά ἐνημερώσει τούς Νεκρούς Στρατιῶτες, στόν Ἄλλο Κόσμο, ὅτι τό κατακόκκινο ἅλικο αἶμα τους, ρουφήχτηκε ἀπό  τήν Μακεδονική Γῆ καί κλείστηκε στά σπλάχνα της. Κειμήλιο ἀνεκτίμητο, καί παθιασμένη ἐρωτικἠ προσφορά τοῦ Ἔθνους Τῶν Ἑλλήνων, στἠν γενέθλια γῆ τοῦ Ἀλεξάνδρου. Τοῦ Μεγίστου τοῦ Ἔθνους μας.

Περισσότεροι ἀπό ὀκτώ χιλιάδες Νεκροί, ἀπαιτητικά ζήτησαν σήμερα τό θυμίαμα, καί τό δοξαστικό Τους. Τούς πανηγυρικούς καί τούς  ἐπαίνους Τους. Τά ζήτω Τους, καί τίς μουσικές Τους.

Δέν εἶναι ὅποιοι κι΄ὅποιοι αὐτοί οἱ Νεκροί  Εἶναι οἱ Μεκροί τῶν μαχῶν τοῦ Κιλκίς καί τοῦ Λαχανᾶ.  Εἶναι οἱ Νεκροί τῆς ἀκριβῆς, πανάκριβης Μακεδονίας μας.

Αἰωνία σας ἡ μνήμη. Ἀθάνατοι Νεκροί.
Οἱ Μακεδόνες, καί οἱ λοιποί τῶν Ἑλλήνων-πλήν Λακεδαιμονίων- Σᾶς εὐγνωμονοῦμε.


 





Τρίτη 21 Ιουνίου 2011

"Ἀγγέλω νίκην Κιλκίς"......"Καταδιώξατε ἐχθρόν (..) παντί σθένει..."

                                     
 21 Ἰουνίου 1913
Μέτωπο Μάχης Κιλκίς

Ὥρα: 09:40
2α Μεραρχία
πρός
Γενικόν Στρατηγεῖον

Ἀγγέλω νίκην Κιλκίς. Ἐχθρός ὑποχωρεῖ ὀχυρωμένας θέσεις. Ἤδη ἐγκαταλείπει  πόλιν καί τμήματα. Διέταξα καταδίωξιν. Πλευρική ραγδαία ἐπίθεσις Μεραρχίας μου, ἐδικαίωσε προσδοκίας Σας, ἐπενεγκούσα ἔκβασιν ἀγῶνος
                                                     Στρατηγός Καλλάρης





Ὥρα: 10:40 (α' διαταγή)

 Γενικόν Στρατηγεῖον (Μπάλτζα/Μελισσοχώρι)
πρός
Ταξιαρχίαν Ἱππικοῦ

Κιλκίς καταλαμβάνεται. Ἐχθρός καταδιώκεται.
Ἐξακριβώσατε κατεύθυνσιν ὑποχωρήσεως.
Καταδιώξατε ἀπηνῶς καί ἀγρίως.

                                                  Κωνσταντίνος


                                         
                

                   Ὥρα: 10:40 (β΄ διαταγή)
                   Γενικόν Στρατηγεῖον 
                   πρός 
                   Ι,ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV, V, καί VI Μεραρχίας

                  Καταδιώξατε κατά πόδας τόν ἐχθρόν,
                  παντί σθένει καί μέχρι τελείας 
                  ἐξαντλήσεως σας  
                                                    Κωνσταντίνος
                     
               
                                             
Ὥρα: ....
Γενικόν Στρατηγεῖον

Εἰς τόν ἀνδρεῖον στρατόν μου, τόν ἐπιδείξαντα τοιοῦτον ἡρωϊσμόν, κατά τάς μάχας τῶν ἡμερῶν τούτων, τόν συντρίψαντα τόν ἐχθρόν ὁπουδήποτε καί ἄν τόν συνήντησε, ἐκφράζω τόν θαυμασμόν μου καί τήν ὑπερηφάνειαν μου, διότι ἡγοῦμαι αὐτοῦ

                                                           Ἐν Μπάλτζα τῆ 21η Ἰουνίου 1913
                                                                      

 

Τρίτη 23 Ιουνίου 2009

Μελισσοχώρι. Εδρα του Γ.Στρατηγείου στις μάχες Κιλκίς-Λαχανά


Σε συνέχεια με την προηγούμενη ανάρτηση μας, ανεβάζουμε τις φωτογραφίες που βλέπετε και που έχουν να κάνουν με το Μελισσοχώρι. Στο χωριό αυτό που απέχει από την Θεσσαλονίκη περίπου 15-20 λεπτά (μόνο), είχε εγκαταστήσει ο διάδοχος Κωνσταντίνος, την έδρα του Γενικού Στρατηγείου, για την διεξαγωγή των μαχών Κιλκίς-Λαχανά. Το κτήριο, που μέχρι πρίν από 5-6 χρόνια υπήρχε, (πιστεύω ότι υπάρχει και σήμερα) φαίνεται στην φωτογραφία σε καλή κατάσταση, και όπως με είχαν πεί κάποιοι παππούδες, όταν ρώτησα σχετικά, ανήκει σε ιδιώτες. Είναι το κτήριο στο οποίο έχει σκαρφαλώσει ο κισσός. Σε άλλη φωτογραφία φαίνεται η σχετική αναθηματική πλάκα. Επίσης δείχνουμε το μνημείο των κατοίκων της Μπάλτζας (=Μελισσοχώρι), που έπεσαν στην διάρκεια των μαχών, αλλά και το μνημείο πρός τιμήν του ταγματάρχου Αντωνίου Κουτηφάρη ΅εκ Σταυροπηγίου Λακεδαίμονος΅ ο οποίος ξεψύχησε σ΄εκείνο το σημείο, αφού ενημέρωσε τον Κωνσταντίνο σχετικά με την προέλαση του στρατού.

Αν ποτέ κινηθείτε από την Θεσσαλονίκη πρός το Κιλκίς ή τις Σέρρες, με μιά μικρή παράκαμψη μπορείτε να επισκεφθείτε το συμπαθητικό αυτό χωριό. Οι παππούδες που θα πίνουν το καφεδάκι τους στην πλατεία, ξέρουν τα γεγονότα από τους πατεράδες τους, και αν τους ρωτήσετε, θα σας πούνε γεγονότα για την εποχή με αρκετή αμεσότητα.
Πάντως να σημειώσουμε ότι, μέχρι τώρα στα κανάλια, κρατικά και ιδιωτικά, ούτε σ΄αυτήν την ΕΤ3, είδαμε ποτέ εικόνες απ΄ αυτό το χωριό, και το στρατηγείο. Ετσι είναι όμως τα πράγματα, όταν η ιστορία υποτάσσεται στην πολιτική.










Σάββατο 20 Ιουνίου 2009

Αλλόκοτες Μορφές στον Κάμπο

       Κάθε Ιούνιο, προς τα τέλη του μήνα, ένα περίεργο, εξωπραγματικό γεγονός συμβαίνει στον κάμπο του Κιλκίς. Ένα απόγευμα, όταν ο ήλιος κουρασμένος αρχίζει και παίρνει την κατηφοριά του, όποιος βρίσκεται στον κάμπο και κοιτάξει προς τον νότιο ουρανό, θα δεί να σχηματίζονται αργά και σταθερά τέσσερις Μορφές. Δυσδιάκριτες στην αρχή, εμφανέστερες λίγο αργότερα, πλήρως ορατές πάντως πρίν βασιλέψει για τα καλά ο ήλιος.

       Είναι ένας ηλικιωμένος άνδρας, με χαραγμένα τα χαρακτηριστικά του από τα χρόνια, μια ηλικιωμένη γυναίκα, σκαμμένη και αυτή από τον χρόνο, τυλιγμένη σφιχτά μ΄ένα μαύρο μαντήλι, μια νεαρότερη γυναίκα με ξέμπλεκα μαλλιά, και δύο μικρά παιδιά, ένα αγόρι κοντά κουρεμένο, και ένα κοριτσάκι μελαχροινό, με μαλλιά μέχρι τους ώμους.


      Οἱ πέντε αὐτές Μορφές  κοιτάνε επίμονα – σαν να ζητάνε κάτι – προς τα σταροχώραφα του Κιλκίς. Δεν μιλάνε, τα στόματα τους είναι σφραγιστά. Μόνο κοιτάνε, και όταν χάνεται ο ήλιος, χάνονται και αὐτές.


      Την δεύτερη μέρα, οι Μορφές φαίνονται ολοκάθαρα από το πρωί, και δεν ξεθωρίζουν ούτε καν τις ώρες που ό ήλιος βάζει όλη του την δύναμη για να πυρώσει την γή. Από τ΄απόγευμα όμως, όταν ο ήλιος ξαναπαίρνει την κατηφοριά του, τότε τις αέρινες αυτές Μορφές, ακούγεται να τις συνοδεύει και ένας ήχος. Τι είναι; Είναι θρήνος, τραγούδι, ξόδι, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει καθαρά. Πάντως είναι και αυτός ο ήχος κάτι αλλόκοτο, όπως αλλόκοτο είναι να το βλέπεις Μορφές στον ουρανό.


      Σαν παίρνει το σούρουπο, οι Μορφές παίρνουν κίνηση, χείλη του κουνιούνται τα μάτια τους δακρύζουν και ο αλλόκοτος ήχος γίνεται η φωνή τους, και παραδόξως ακούγονται να μιλάνε – σε ποιους άραγε – και η φωνή τους αγκαλιάζει όλον τον κάμπο και τρυπώνει στο παραμικρό νεροφάγωμα και νερολακιά


        - Στείλαμε τα παιδιά μας, τους άνδρες μας, τους πατεράδες μας, για σένα Μακεδονία. Τους κράτησες εδώ, στα χώματα σου. Κλαίμε και πονάμε από μέσα μας. Δεν το δείχνουμε, γιατί είμαστε από την Λακωνία, τον Μωριά, την Κρήτη, την Ρούμελη και την Κύπρο. Και ό,τι είναι αυτά τα μέρη για μας, είσαι και συ Μακεδονία.


      
Μετά, οι Μορφές ξαναμένουν ακίνητες, ο αλλόκοτος ήχος χάνεται, η νύχτα απλώνεται, και κάποιοι Νεκροί, σηκώνονται απ΄τά χώματα και ανεβαίνουν αργά ν΄ανταμώσουν τις Μορφές.


       Την τρίτη ημέρα το πρωί, σαν αύριο 21 Ιουνίου, οι Μορφές με πιο επίμονο και σκληρό βλέμμα είναι από το χάραμα  στον ουρανό, και περιμένουν…


      Από μακρυά αρχίζει και φαίνεται ένα πλήθος. Κοντεύει, και φαίνεται μια κοπέλλα - είναι η ίδια η Μακεδονία - σαν βασίλισσα, να προηγείται μιας παράξενης στρατιάς ανδρών, που κάποιοι απ΄αυτούς βαδίζουν τιμητικά δεξιά και αριστερά της, και οι υπόλοιποι σε φάλαγγα κατ΄ άνδρα την ακολουθούν. Οι άνδρες είναι ντυμένοι με στρατιωτικές στολές, και όλοι, μα όλοι είναι ματωμένοι, ενώ μερικοί είναι αποκρουστικοί. Σ άλλον λείπει ένα πόδι, σ΄αλλον τα δυό χέρια, αλλουνού το στήθος είναι ορθάνοιχτο…….


       Η πομπή μαζεύεται στο Μνημείο των Νεκρών, το δικό τους Μνημείο, με τις Μορφές να στέκονται από πάνω, αόρατοι όλοι τους από τα πλήθη των ανθρώπων που συγκεντρώθηκαν και αυτοί γύρω από το μνημείο των Νεκρών. Ηρώο το λένε.΄Ολοι μαζί, θα δοξάσουν και θα στεφανώσουν τους Νεκρούς . 


     Η δοξολογία τελείωσε, τα θυμιάματα σκόρπισαν τις ευωδίες τους στον πρωινό αέρα, το Μνημείο γέμισε δάφνες δοξαστικές. Τα πλήθη των ανθρώπων κάποια στιγμή έφυγαν.

      Στο Μνημείο μείναν οι Μορφές, οι Νεκροί και η Μακεδονία.

     Κοιτάχτηκαν βουβά, σιωπηλά, χωρίς δάκρυα, αγκαλιάστηκαν, φιλήθηκαν και χωρίστηκαν. Η πομπή ξαναγύρισε προς τα πίσω, με την Μακεδονία πρώτη-πρώτη, την τιμητική συνοδεία δεξιά κι΄αριστερά, και τους υπόλοιπους Νεκρούς σε φάλαγγα κατ΄ άνδρα.


     Οι Μορφές, με γαληνεμένο μάτι πιά ξεπροβόδισαν τους Νεκρούς τους, και με αναπαυμένες τις ψυχές τους, για το ότι δεν ξεχάστηκαν τα παιδιά τους, οι άνδρες τους και οι πατεράδες τους, αρχισαν σιγά-σιγά να διαλύονται στον ουρανό, για να ξανάρθουν πάλι, μετά από ένα χρόνο.


     Να ηχήσουν οι μακεδονικοί ζουρνάδες και να χτυπήσουν τα νταούλια.  Να στηθούν χοροί παντού, χοροί δοξαστικοί σε πόλεις και χωριά, για τους Νεκρούς του Κιλκίς-Λαχανά.


     θάνατοι! 
 

Φωτό: Το σημείο στο στρατηγείο στο Μελισσοχώρι όπου ο ταγματάρχης Κουτηφάρης έπεσε νεκρός, αφού ανήγγειλε στον Κωνσταντίνο την προέλαση του στρατού (κάντε κλίκ για να διαβάσετε)