Μέ δυό λόγια, στά σκαψίματα γιά τό χτίσιμο μιᾶς οἰκοδομῆς, ἀνακαλύφθηκαν ἐρείπια τμήματος ἔνός ναοῦ. Ἡ ἀρχαιολογική ὐπηρεσία μάλιστα, τοποθέτησε ταμπέλα μέ τήν ἔνδειξη "Ῥωμαϊκός Ναός Αὐτοκρατορικῆς Λατρείας".
Κατόπιν ὅμως, καί στά πλαίσια ἀντιστήριξης τῶν διπλανῶν οἰκοδομῶν, τό μνημεῖο ἔπρεπε νά καταχωθεῖ, καί κατόπιν νά ἀποκαλυφθεῖ έκ νέου. Ἔτσι ἄκουσα νά λέει μιά ὐπάλληλος τῆς ἀρχαιολογικῆς ϋπηρεσίας σέ μιά συνεδρίαση τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐν πάσει περιπτώσει, οἱ παγανιστές προσέφυγαν στό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας τό ὁποῖο ἐξέδωσε ἀπόφαση ὑπέρ ἀναστολῆς τῶν έργασιῶν κατάχωσης.
Τό ζήτημα ὅμως πού θέλω νά θίξω, εἶναι γιατί οἱ παγανιστές λένε ὅτι τά ἐρείπια ἀνήκουν στόν θεά Ἀφροδίτη, ἐνῶ ἡ άρχαιολογία, λέει ὅτι εἶναι ναός αὐτοκρατορικῆς λατρίας.
Σέ μιά περιοχή περίπου 50 χιλ. ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ἐκεῖ ποῦ σήμερα εἶναι ἡ κωμόπολη τῆς Νέας Μηχανιώνας, χτίστηκε τόν 7ο ἤ 6ο αἰῶνα, ἕνας ναός γιά τήν λατρεία τῆς θεᾶς τοῦ ἔρωτα Ἀφροδίτης, ὀποῖος προφανῶς θά ἦταν τό κέντρο τῶν τελετῶν μέ τό ὄνομα Ἀφροδίσια, πού γίνονταν πρός τιμή τῆς θεᾶς Στόν ναό αὐτόν, ὅπως συνήθως γίνονταν στούς ναούς τῆς Αφροδίτης, ὑπῆρχαν γυναῖκες-ἱέρειες, οἱ ὁποῖες ἀσκοῦσαν ἱερή πορνεία, ἐκδιδόμενες στούς προσέρχόμενους "πιστούς". Τά ἔσοδα δέ τῆς ἱερῆς πορνείας ἦταν ὑπέρ τοῦ ναοῦ. Τό φαινόμενο αὐτό ἦταν τόσο γενικευμένο στήν ἀρχαιότητα, ὥστε στήν Κόρινθο, στόν ἐκεῖ ναό τοῦ ἔρρωτα, ὐπηρετοῦσαν 1000 ἱέρεις-πόρνες, ὅπως λέει ὁ Στράβων.
Οἱ παγανιστές ὅμως θέλουν νά πιστεύουν ὅτι ὁ ναός εἶναι τῆς Ἀφροδίτης, καί μέ αὐτό τό ὄνομα ξεσήκωσαν τόν κόσμο. Προσπάθησαν μάλιστα νά κάνουν τόν χῶρο τουριστικό άξιοθέατο, προτρέποντας τούς περαστικούς νά κάνουν διάφορες ἀφιερώσεις γιά τόν ἔρωτα. Σαχλαμαρίτσες δηλαδή.
Ὄμως τό θέμα ἔχει καί μιά ἄλλη διάσταση. Εἶναι γνωστό ὅτι στούς διωγμούς τῶν χριστιανῶν, τό κριτήριο γιά τά μαρτύρια (ἐκτελέσεις) ἦταν, ἄν ὁ κατηγορούμενος χριστιανός θυσίαζε σέ ψεύτικους θεούς. Οἱ χριστιανοί ἠρνοῦντο τέτοιες θυσίες καί τότε ἄρχιζαν τά βασανιστήρια, πού τέλειωναν μέ φρικτούς τρόπους, ὅπως ἀποκεφαλισμούς, πνιγμούς, διαμελισμούς κ.ἄ
Εἶναι γνωστό ἀκόμη, ὄ,τι κάθε λαός τῆς αὐτοκρατορίας -πλήν τῶν Έβραίων- εἶχε τήν δυνατότητα νά λατρεύει ὅποιον θεό ἤθελε, ἀλλά ὅπωσδήποτε ἔπρεπε νά θυσιάζουν ὅλοι στόν Θεό- αὐτοκράτορα σάν ἔνδειξη ύποταγῆς. Ἔτσι λοιπόν τό πρόβλημα γιά τήν ρωμαϊκή διοίκηση δέν ἦταν ὀ Θεός τῶν χριστιανῶν, ἀλλά τό ὅτι τελικα οἱ χριστιανοί δέν θυσίαζαν στόν θεό-αὐτοκράτορα.
Εἶναι δηλαδή πιθανόν, στόν ναό αὐτόν νά ἔφερναν χρστιανούς γιά νά θυσιάσουν στά εἴδωλα, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ὁ θεοποιημένος αὐτοκράτορας, ἄρα στό μέρος αὐτό νά ἄρχιζαν τά μαρτύρια τους.
Σέ κάθε περίπτωση πάντως, εἶναι ἀνόητο νά ἐπιμένουν οί παγανοί ὅτι ὁ ναός αυτός εἶναι τῆς Ἀφροδίτης. Ὅσο καί νά τό θέλουν ὁ ναός αὐτός χτίστηκε γιά νά λατρεύεται ὁ θεοποιημένος αὐτοκράτορας, καί ἡ πραγματικότητα δέν ἀλλάζει.
