Μνήμη Ἁγίου Ἀναστασίου τοῦ Πέρσου.

Ἡ ἀνάρτηση γιά τόν ἅγιο Ἀναστάσιο τόν Πέρση, ἀφιερώνεται στόν Ἀναστάση μας, πού γιορτάζει σήμερα, μέ τήν παράκληση ὁ Ἅγιος νά τόν σκέπει.

Χρόνια Πολλά Ἀναστάση μας!

 

Τά τίμια λείψανα του Αγίου Αναστασίου τοῦ Πέρσου

 Στην Περσία, επί βασιλέως Χοσρόη του Β΄ (590-628) γεννήθηκε ο άγιος μας -με το όνομα Μαγδουνάτ-γιός του Μάγου Μαβ.

Τα χρόνια εκείνα, (614 μ.Χ) των βυζαντινο-περσικών πολέμων, ο Χοσρόης είχε καταλάβει τα Ιεροσόλυμα και σαν λάφυρο πήρε μαζί του τον Τίμιο Σταυρό. Αυτό το γεγονός στάθηκε αφορμή στο να ζητήσει ο Μαγδουνάτ να πληροφορηθεί για τον Χριστό. Στο τέλος μιάς εκστρατείας των Περσών εναντίον των Βυζαντινών στην οποία ο Μαγδουνάτ πήρε μέρος, βρέθηκε στα Ιεροσόλυμα όπου και ζήτησε να βαπτισθεί Χριστιανός. Η βάπτιση το έγινε στον ιερό ναό της Αναστάσιος, και πήρε το όνομα Αναστάσιος. Κατόπιν στην ιερά μονή του Αγίου Σάββα η του Αγίου Ιουστίνου, εκάρη μοναχός, όπου ασκήθηκε για επτά χρόνια.

Με αφορμή ένα όραμα που είδε ο Αναστάσιος στο οποίο σκιαγραφήθηκε το τέλος του ως μαρτυρικό, πήγε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, όπου ήλθε σε αντιπαράθεση με κάποιους Μάγους.Λόγω της αντιπαράθεσης του αυτής ο Αναστάσιος, συνελήφθη και παρουσιάστηκε σε έναν αξιωματούχο ονόματι Μαρζαβανά.

Ο Μαρζαβανάς του ζήτησε ν΄απαρνηθεί τον Χριστό, και στην άρνηση του Αναστασίου, του επέβαλλε ως ποινή να μεταφέρει –αρχικά- βαριές πέτρες..Κατόπιν ο Άναστάσιος βασανίσθηκε με ραβδισμούς επί σειρά ημερών, μέχρι που οδηγήθηκε ενώπιον αυτού του ιδίου του βασιλιά των Περσών Χοσρόη, αλλά πάλι ο Αναστάσιος δεν αρνήθηκε την πίστη του.

Το 628 μ.Χ ο Αναστάσιος τελειώθηκε, στην διάρκεια ενός πογκρόμ εκτελέσεων μαζί με εβδομήντα άλλους χριστιανούς. Τοποθέτησαν στον λαιμό του Αναστασίου τον βρόγχο της κρεμάλας, αλλά λίγο πρίν εκπνεύσει την έβγαλαν για να τον αποκεφαλίσουν, παρατείνοντας έτσι το βασανιστήρια του.

Ο Αναστάσιος εκείνη την ώρα λαμβάνοντας τον στέφανο του μαρυρίου, αγιάσθηκε στον ουρανό και στην γή, και τιμάται από την Εκκλησία του Χριστού, ως ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ο ΠΕΡΣΗΣ.

Το απολυτικίο του Αγίου.
 Τήν πλάνην άφέμενος τήν τῶν Περσῶν νουνεχῶς, τῆ πίστει προσέδραμες τῆ τοῦ Χριστοῦ εύσεβώς, σοφέ Άναστάσιε. ὅθεν καί έν άσκήσει, διαπρέψας ένθέως, ἤθλησας ὑπέρ φύσιν καί τὀν ὄφιν καθεῖλες. διό διπλῶ στεφάνω, θεόθεν έστεφάνωσαι. 

Βιβλίο (συναξάρι) για τον Άγιο

Από τις εκδόσεις ΤΑΩΣ (κλίκ) κυκλοφορεί ένα συναξάρι του Αγίου, που συνέγραψε ο Δρ Παν. Μαρτίνης, ο οποίος αντλεί το υλικό του από το βιβλίο "Βίος και πολιτεία του Αγίου Αναστασίου του Πέρσου" που έγραψε τον 7ο αι. ο μοναχός Γεώργιος Πισίδης, και από το έργο «Μαρτύριον του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Αναστασίου του Πέρσου» του αγιολόγου του 10ου αι. Συμεών του Μεταφραστού

Τά τίμια λείψανα του Αγίου

Ή Βενετσιάνικη παράδοση, ή σχετική προς τα λείψανα του Αγίου Μάρτυρος Αναστασίου, προϋποθέτει (...) ότι ό ίδιος ό Ηράκλειος φρόντισε να μεταφερθεί το λείψανο του Μάρτυρος από τα Ιεροσόλυμα στην Κωνσταντινούπολη, από' όπου, υπό τον δόγη Εnrico Dandolo ό Βενετσιάνος ευγενής Valaresso Valaressi πρέπει να το αφαίρεσε, ως exuvia sacra από τήν αλωμένη πόλη το 1204, για να το καταθέσει αργότερα στο ναό τής Αγίας Τριάδος (S. TERNITA). Μετά την καταστροφή αυτού του ναού τα λείψανα μετακομίσθηκαν το έτος 1842 στο ναό του άγιου Φραγκίσκου τής Αμπέλου (S . FRANCESCO DELLA VIFNA), όπου ευρίσκονται ως σήμερα σε μια μαρμάρινη σαρκοφάγο επάνω από την Αγία Τράπεζα του Πασχάλη BAYLON

Η εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στήν Βενετία

Σημείωση:Οι πληροφορίες γιά τά τίμια λείψανα, καί οι φωτογραφίες της εκκλησίας και της λειψανοθήκης, προέρχονται από το ιστολόγιο Άπαντα Ορθοδοξίας

Τῶν μοναστῶν τό στήριγμα. Ἐξαποστειλάριον Ἀγίου Ἀναστασίου τοῦ Πέρσου

Φορητή εἰκόνα Ἱερού Ναοῦ ἁγίου Ἀναστασίου στίς Βρύσες Κυπαρισσίας.
Ἔργον Ἁγιογραφείου Ιεράς Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Μπάλα Πατρῶν.
Δέηση Ἀναστασίου Κ. Κωστόπουλου

Ἐξαποστειλάριον Ἁγίου ἁναστασίου τοῦ Πέρσου.

Τῶν μοναστῶν τό στήριγμα
καί τῶν μαρτύρων ἔρισμα,
τῶν ὀρθοδόξων τό κλέος,
καί γόνον τὀν τῆς Περσίας,
τὀν μέγαν Ἀναστάσιον,
πιστῶς πιστοί τιμήσωμεν,
συμφώνως ὄπως προστάτην.

Τά παραπάνω, προέρχονται άπό τό ἱστολόγιο Ἀναστἀσιος

Γιά τόν βίο τοῦ ἁγίου μπορεῖτε νά δεῖτε σέ παλαιότερη ἀνάρτηση μας ἐδῶ
Εὐχόμαστε καί παρακαλοῦμε, ὁ ἅγιος νά μεσιτεύει ὑπέρ τοῦ μικροῦ μας γιοῦ Ἀναστάση.

Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης. Να σε χαιρόμαστε Αναστάση μας!

Στην Περσία, επί βασιλέως Χοσρόη του Β΄ (590-628) γεννήθηκε ο άγιος μας -με το όνομα Μαγδουνάτ-γιός του Μάγου Μαβ.
Τα χρόνια εκείνα, (614 μ.Χ) των βυζαντινο-περσικών πολέμων, ο Χοσρόης είχε καταλάβει τα Ιεροσόλυμα και σαν λάφυρο πήρε μαζί του τον Τίμιο Σταυρό. Αυτό το γεγονός στάθηκε αφορμή στο να ζητήσει ο Μαγδουνάτ να πληροφορηθεί για τον Χριστό. Στο τέλος μιάς εκστρατείας των Περσών εναντίον των Βυζαντινών στην οποία ο Μαγδουνάτ πήρε μέρος, βρέθηκε στα Ιεροσόλυμα όπου και ζήτησε να βαπτισθεί Χριστιανός. Η βάπτιση το έγινε στον ιερό ναό της Αναστάσιος, και πήρε το όνομα Αναστάσιος. Κατόπιν στην ιερά μονή του Αγίου Σάββα η του Αγίου Ιουστίνου, εκάρη μοναχός, όπου ασκήθηκε για επτά χρόνια.
Με αφορμή ένα όραμα που είδε ο Αναστάσιος στο οποίο σκιαγραφήθηκε το τέλος του ως μαρτυρικό, πήγε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, όπου ήλθε σε αντιπαράθεση με κάποιους Μάγους.
Λόγω της αντιπαράθεσης του αυτής ο Αναστάσιος, συνελήφθη και παρουσιάστηκε σε έναν αξιωματούχο ονόματι Μαρζαβανά.
Ο Μαρζαβανάς του ζήτησε ν΄απαρνηθεί τον Χριστό, και στην άρνηση του Αναστασίου, του επέβαλλε ως ποινή να μεταφέρει –αρχικά- βαριές πέτρες..
Κατόπιν ο Άναστάσιος βασανίσθηκε με ραβδισμούς επί σειρά ημερών, μέχρι που οδηγήθηκε ενώπιον αυτού του ιδίου του βασιλιά των Περσών Χοσρόη, αλλά πάλι ο Αναστάσιος δεν αρνήθηκε την πίστη του.
Το 628 μ.Χ ο Αναστάσιος τελειώθηκε, στην διάρκεια ενός πογκρόμ εκτελέσεων μαζί με εβδομήντα άλλους χριστιανούς.

Τοποθέτησαν στον λαιμό του Αναστασίου τον βρόγχο της κρεμάλας, αλλά λίγο πρίν εκπνεύσει την έβγαλαν για να τον αποκεφαλίσουν, παρατείνοντας έτσι το βασανιστήρια του. Ο Αναστάσιος εκείνη την ώρα λαμβάνοντας τον στέφανο του μαρυρίου, αγιάσθηκε στον ουρανό και στην γή, και τιμάται από την Εκκλησία του Χριστού, ως ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ο ΠΕΡΣΗΣ.

Το απολυτικίο του Αγίου.

Τήν πλάνην άφέμενος τήν τῶν Περσῶν νουνεχῶς, τῆ πίστει προσέδραμες τῆ τοῦ Χριστοῦ εύσεβώς, σοφέ Άναστάσιε. ὅθεν καί έν άσκήσει, διαπρέψας ένθέως, ἤθλησας ὑπέρ φύσιν καί τὀν ὄφιν καθεῖλες. διό διπλῶ στεφάνω, θεόθεν έστεφάνωσαι.

Από τις εκδόσεις ΤΑΩΣ (κλίκ) κυκλοφορεί ένα συναξάρι του Αγίου, που συνέγραψε ο Δρ Παν. Μαρτίνης, ο οποίος αντλεί το υλικό του από το βιβλίο "Βίος και πολιτεία του Αγίου Αναστασίου του Πέρσου" που έγραψε τον 7ο αι. ο μοναχός Γεώργιος Πισίδης, και από το έργο «Μαρτύριον του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Αναστασίου του Πέρσου» του αγιολόγου του 10ου αι. Συμεών του Μεταφραστού

Ανάρτηση για τον Αγιο Αναστάσιο τον Πέρση, όπως και για τον Αγιο Τιμόθεο τον Απόστολο που επίσης γιορτάζει σήμερα, μπορείτε να δείτε και στο ιστολόγιο ΦΛΟΓΑ

Η ανάρτηση αφιέρωνεται στον μικρό μας γιό, τον Αναστάση, που σήμερα γιορτάζει

Χρόνια πολλά Αναστάση! Να σε χαιρόμαστε!

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ο Πέρσης
Έζησε τον 7ο αιώνα μ.Χ. στα χρόνια του βασιλιά των Περσών Χοσρόη και του αυτοκράτορα Κων/πολης Ηρακλείου. Γεννήθηκε στο χωριό Ραζήχ της επαρχίας Ρασνουνί. Γιος Πέρση, από την τάξη των Μάγων, είχε λάβει αξιόλογη εκπαίδευση και είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τα φιλοσοφικά και θρησκευτικά προβλήματα. Οταν ο Χοσρόης κυρίευσε τα Ιεροσόλυμα το 614 μ.Χ, και έστειλε τον Τίμιο Σταυρό στην Περσία, οι μορφωμένοι Πέρσες ενδιαφέρθηκαν πολύ για το πρόσωπο του Χριστού και τη θρησκεία Του. Ένας άπ' αυτούς ήταν και ο Μαζοενδάτ (κατ' άλλους Μαγουνδάτ), ο γιος του Βάβ, πού κατέληξε στο ν' αποφασίσει ν' ασπασθεί τη χριστιανική θρησκεία. Γι' αυτό πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου βαπτίσθηκε, έκάρη μοναχός στη Μονή του άββά Ίουστίνου (κατ' άλλους του Αγ. Σάββα) και μετονομάσθηκε Αναστάσιος. Κατόπιν πήγε στην Καισαρεία, oπου θεώρησε καθήκον του να προσηλυτίσει στον χριστιανισμό την εκεί περσική φρουρά. Στην προσπάθεια του αυτή, καταγγέλθηκε στον διοικητή Μαρζαβανά. Αυτός, όταν έμαθε ότι ο Αναστάσιος ήταν γιος Μάγου, προσπάθησε με κάθε τρόπο να τον επαναφέρει στην περσική θρησκεία. Απέτυχε όμως και διέταξε το θάνατο του με απαγχονισμό. 'Αλλ' όταν τον έπνιγαν, την τελευταία στιγμή πού θα πέθαινε τον έλυσαν, για να δει ότι και θα τον αποκεφάλιζαν. ο Αναστάσιος μειδίασε ευτυχισμένος, διότι αξιώθηκε όχι μόνο να πιστέψει, αλλά και να πάθει για το Χριστό.

Απολυτίκιο. Ηχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Την πλάνην άφέμενος, την των Περσών νουνεχώς, τη πίστει προσέδραμες, τη του Χριστού εύσεβώς, σοφέ Αναστάσιε' όθεν και εν ασκήσει, διαπρέψας ένθέως, ήθλησας υπέρ φύσιν, και τον όφιν καθείλες διό διπλώ στεφάνω, θεόθεν έστεφάνωσαι.