Τό βαρύ χαστούκι τῆς Ἐρπύστριας, ἡ Ἀπόλυτη Φρίκη τοῦ Βαγγέλα.

 

Ὁ τρόπος τόν ὁποῖο ἔχουν οἱ έρπύστριες νά χαστουκίζουν εἶναι ὁ ..ἦχος τους. 

Αὐτό τό ξέρει πολύ-πολύ καλά ο Βαγγέλας Βενιζέλος, γι΄ αὐτό ἀποφάσισε νά μήν ἔλθει (τί χαρά Θέ μου)  στήν Θεσσαλονίκη γιά τήν παρέλαση. Βέβαια ἄν έρχονταν, πέρα ἀπ τό χαστούκι τῆς Ἐρπύστριας, θά ἔνοιωθε στά μάγουλα του, καί τό ἄλλο χαστούκι, αὐτό τοῦ χειροκροτήματος τῶν πατριωτῶν στό ἄκουσμα τῶν Ἀρμάτω. Θά τοῦ ἦταν καί αὐτό.

ἐξ΄ἰσου ἀφόρητο μέ τό πρῶτο.
Ἀκοῦστε τό χαστούκι τῆς Ἐρπύστριας καί τό χαστούκι τοῦ Χειροκροτήματος᾿

Ἀκου καί φρίξε,  Βαγγέλα Τών Ἀλλογενῶν.

Τό βίντεο, εἶναι ἀπό τό Ρωμαιϊκο Ὁδοιπορικό.

Οἱ Ἔφεδροι στήν Παρέλαση. (Οἱ ὡραίοι τῆς ἡμέρας δηλαδή...)

       

Προσέξτε καί τήν ... ὡραία τοῦ οὐλαμοῦ/, μέ τήν ἀλογοουρά

Sabbaton: ΟΧΙ

Οἰ θλιβεροί καί ἀνέραστοι τῶν παρελάσεων.

Ἡ ἀπάντηση των πατριωτῶν

 Ὅταν τέλειωσαν ἠστρατιωτική καί ἡ μαθητική παρέλαση, ὁ ΣΥΡΙΖΑ καί τό ΚΚΕ μέ τό ΠΑΜΕ, θεώρησαν ὅτι ἔπρεπε κατά τήν πάγια τακτική τους νά κάνουν αίσθητή τήν παρουσία τους, μέ πανώ καί συνθήματα,
Ἔτσι κινήθηκαν σάν μπλόκ  μετά τίς παρελάσεις, προσπαθῶντας νά έκμεταλευθοῦν τήν παρουσία τοῦ κόσμου, γιά νά πληροφορήσουν τούς πατριῶτες, γιά τό ποιό εἶναι τό δίκηο τοῦ έργάτη, λές καί ὅσοι παρηκολούθησαν καί χάρηκαν τίς παρελάσεις εἶναι βιομήχανοι, ἐφοπλιστές ἤ μέλη τῆς μεγαλοαστικῆς τάξης!!!
Ἡταν μιά θλιβερή παραφωνία, στή ἑορταστική καί πατριωτική άτμόσφαιρά τῶν ἡμερῶν. Οἱ  ἀποδοκιμασίες καί οί γυρισμένες πλᾶτες τῶν πατριωτῶν Ἑλλήνων ὄμως, ἦταν  ἡ καλύτερη άπάντηση  στίς ἐνέργειες  τους.
Θλιβεροί, καί ἀνέραστοι ἐθνικά καί πατριωτικά, προσπαθοῦν μέ αὐτόν  τόν τρόπο νά βροῦν λόγο ὔπαρξης κατα τίς μέρες αὐτές.  Βίωσαν ὅμως γιά ἄλλη μιά φορά τήν ἀφόρητη μοναξιά τους.

Τό σόλο τοῦ F-16 στήν Θεσσαλονίκη

 

Ἡ παρουσίαση θά γίνονταν ,μέ περισσότερα F-16, ἀλλά δυστυχῶς δέν τό ἐπέτρεψε ἡ χαμηλή νέφωση. Ὄπως καί νἆναι ὅμως, ἀπολάυσαμε πέραν τῶν ἐλιγμῶν, καί τόν θόρυβο τοῦ ἀεροπορικοῦ κινητήρα.Ἄν θέλετε, μπορεῖτε ν΄ἀκούσετε τό μήνυμα τοῦ πιλότου τοῦ F-16, ἐδῶ

Πιλότος τοῦ ἀεροσκάφους ἦταν ὁ Σμηναγός Ἐμμ. Καραχάλιος. Τόν εὐχαριστοῦμε!!

Ἀντίστοιχο θέαμα εἴχαμε δεῖ  στήν Θεσσαλονίκη, πρίν 3-4 χρόνια ἀπό ἕνα γαλλικό σμῆνος ἀεροπορικῶν ἐπιδείξεων.

Ἐλπίζουμε, καί τοῦ χρόνου ν΄ ἀπολαύσουμε τέτοιο θέαμα.

Καλές εἶναι οἱ γιορτές. Κρίμα πού τελειώνουν.

Σήμερα μᾶς ξύπνησε  ἡ μπάντα τῶ προσκόπων, πού ἐπιμένει εὐχάριστα κάθε μεγάλη μέρα νά παιανίζει πρωΐ-πρωΐ, γιά νά μᾶς θυμίζει ὅτι ξημερώνει χρονιάρα μέρα Ἡ ἡμέρα τοῦ ΟΧΙ τῶν Ἐλλήνων. Σήμερα λοιπόν, καί μέ ὅσα ἐπακολούθησαν, ἐκκλησιασμός καί παρέλαση τέλειωσαν οἱ ἐορταστικές μέρες τῆς Θεσσαλονίκης, πού μᾶς ἔβγαλαν ἀπό τήν μιζέρια, τήν ρουτίνα καί τήν γκρίνια.

Τίς μέρες αὐτές στήν πόλη μας πραγματοποιήθηκαν  οἱ πρωτότυπες καί πρωτόγνωρες  ἐκδηλώσεις γιά τά 100 χρόνια τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων,  τό μοναδικό θέαμα τῆς Διμοιρίας Ἐπιδείξεων στό λιμάνι, ἡ άναπαράσταση τῆς εἰσόδου τοῦ Στρατοῦ στήν Θεσσαλονίκη το 1912, ἡ πανηγυρική ὕψωση τῆς Σημαίας στόν Λευκό Πύργο, ὁ κατάπλους τῶν πολεμικῶν στό λιμάνι,  μέ κορυφαῖο στήν προτίμηση τοῦ κόσμου τό ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, ἡ ἔκθεση φωτογραφίας στήν Ἀποθήκη Γ΄ τοῦ λιμανιοῦ μέ θέματα ἀπό τούς Βαλκανικούς Πολέμους, ἠ ἐκθεση ἀντικειμένων ἀπό τούς ἴδιους πολέμους στό Διοικητήριο -πού δέν πῆγα ἀκόμη- ἡ μαθητική παρέλαση στήν Τσιμισκῆ, καί τέλος ἡ ἐξαιρετική Στρατιωτική Παρέλαση, μέ ὑποδειγματικά τμήματα, πού ένθουσίασν τούς πατριῶτες μέ τά τραγούδια καί τίς ἰαχές τους. Ἀποκορύφωμα βέβαια, τό καταπληκτικό  θέαμα τῆς ἀεροπορικῆς ἐπίδειξης μέ F-16 στήν παραλία.

  

Αὐτό πού θά πρέπει νά κοιτάξουν οἱ ὐπεύθυνοι, εἶναι συμμετοχή ξανά  στήν παρέλαση καί τμημάτων μέ ἄρματα μάχης καί πυροβολικό. Λείπουν ἀπό τήν παρέλαση τά τμήματα αὐτά. Οἰ δικαιολογίες γιά ἐξοικονόμηση χρημάτων ἀπό τά καύσιμα θά πρέπει νά ξαναελεγχθούν.

Στό θρησκευτικό μέρος τοῦ τριημέρου, ὑπῆρχε  ἡ ἐορτή τοῦ πολιούχου μας, τοῦ μυροβλήτη Ἀγίου Δημητρίου, ἡ λιτανεία του, οἰ άγρυπνίες σέ διάφορες ἐνορίες γιά τήν γιορτή, καί τό σπουδαῖο ἀγιορείτικο κειμήλιο τῆς Παναγίας Ἀξιον Ἐστίν.
Καί τοῦ χρόνου μέ ὑγεία. 

Γράμμα ἀπ΄ τό Μέτωπο.

Πολεμικό Ἀνακοινωθέν

Πότε θά δημιουργήσουμε κράτος.

Ὅταν οἱ Ἕλληνες, ἀντί έθνικῶν ὀνείρων ἀποκτήσωσι ἐθνικούς σκοπούς, τότε μόνον θά δυνηθῶμεν νά δημιουργήσωμεν ζωντανόν κράτος.

Ἰωάννης Μεταξᾶς

Γιοί τῶν ἀετῶν. (ἐμβατήριο)

Ἡ Ἑλλάδα ποτέ δέν πεθαίνει.

                                                                    Ἀνδρική Χορωδία

 

 Γυναικεία Χορωδία

Περνάει ὁ Στρατός

Οἱ Νεκροί, φέτος δέν ἦλθαν.

Ἦταν νύχτα, 3 Νοεμβρίου 1940. Ἡ Θεσσαλονίκη βομβαρδιζόταν ἀπό τήν Ἰταλική ἀεροπορία. Τήν νύχτα ἐκείνη, μιά νέα γυναίκα 20-21 ἐτῶν, ἡ Φωτεινή,  ἔμελλε νά γεννήσει τό πρῶτο καί τελευταῖο παιδί της. Ὁ ἄνδρας της ἔλειπε. Δυό-τρεῖς μέρες πρίν, ἐπιστρατεύθηκε στό ΧV Σύνταγμα Πυροβολικοῦ. 

Ντύθηκε στό χακί, πῆγε στό σπίτι -στό Τσινάρι τῆς Θεσσαλονίκης- φίλησε τήν γυναίκα του, τῆς εἶπε ὅ,τι  λένε ὅλοι οἱ στρατιῶτες πού πηγαίνουν στό πόλεμο, ὅτι θά γυρίσει, καί ἐφυγε  γιά τό μέτωπο. Ἕνας ἀπό τούς ἑπτακόσιες χιλιάδες περίπου Ἑλληνες πού ἐπιστρατεύθηκαν.

Τήν νύχτα ἐκείνη τοῦ βομβαρδισμοῦ, ἡ ἐτοιμόγεννη γυναίκα μεταφέρθηκε ἀπό τόν ἀδελφό της στίς παρυφές τοῦ Σέιχ-Σού, καἰ ἐκεῖ, κάτω ἀπό ἕνα δένδρο, ὑπαίθρια, χωρίς γιατρό ἠ ἔστω κάποια ἐμπειρική μαμμή, γέννησε τήν κόρη της.
Λίγες μέρες ἀργότερα, στίς 28 Νοεμβρίου, ὁ ἄνδρας της νέας κοπέλλας, ὁ  Γεώργιος Λ., θά ἔχανε τήν ζωή του στίς μάχες γιά τήν κατάληψη τῆς Κορυτσᾶς.
Ὁ Γεώργιος Λ., δέν εἶδε ποτέ τήν κόρη του, καί ή κόρη του, δέν εἶδε ποτέ τόν πατέρα της.
Ὁ Γεώργιος Λ., σκοτώθηκε καί τάφηκε στήν περιοχή Τσαγκόνι τῆς Κορυτσᾶς, καί ἡ μικρή Ἐλένη, -ἔτσι τήν βάφτισαν-μεγάλωσε βιώνοντας τήν ὀρφάνια.
Ἀπό τότε πού ἡ Ἐλένη κατάλαβε τόν ἐαυτὀ  της, μέχρι καί σήμερα, στά 71 της χρόνια, εἶχε ἀγάπη γιά τήν ἠμέρα τοῦ ΟΧΙ.  Ἠξερε, ὅτι ἠ ἡμέρα αὐτή, τῆς ἀνῆκε.  Ὅτι αὐτή τήν ἡμέρα ἡ ὀρφάνια της μαλάκωνε καί γιατρευόταν, γιατί τό Ἔθνος μέ στρατιωτική παρέλαση τιμοῦσε τόν πατέρα της. Αὐτή ἡ μέρα δέν ἦταν ἴδια μέ καμμιά ἄλλη. Ἡταν ἡ μέρα τῆς οἰκογένειας της,
Τῆς χήρας μάνας, τοῦ νεκροῦ πατέρα, καί ἑνός ὀρφανοῦ κοριτσιοῦ.
Γι΄ αὐτό καί  δεκαετίες ὁλόκληρες, περίμενε κάθε χρόνο τήν στρατιωτική παρέλαση, τῆς 28ης Ὀκτωβρίου.
 Ὄχι τήν ὁποιαδήποτε παρέλαση. Τήν στρατιωτικἠ τῆς Θεσσαλονίκης. Βλέποντας τά στρατιωτικά τμήματα, ἔρχεται τό μυαλό της ὁ Στρατιώτης πατέρας της, πού - ἔτσι συντεταγμένα-ἀπό αὐτήν τήν πόλη ἔφυγε γιά τό μέτωπο . Ἰσως γι΄αὐτό, νά μήν ὑπάρχει ἀλλο σπίτι στήν Θεσσαλονίκη, στό ὁποῖο νά κυματίζουν δύο Γαλανόλευκες, μία σέ κάθε μπαλκόνι.
 Φέτος, μέ τό ἄκουσμα τῆς ματαίωσης τῆς παρέλασης, τήν εἶδα ν΄ ἀλλάζει χρῶμα, καί μέ τρεμουλιαστή φωνή νά λέει: -Πῶς εἶναι δυνατόν;  
Ἐμπρός λοιπόν, ὅλοι ἐσεῖς, δῆθεν ψευτο-δημοκρᾶτες ἀριστεροί, δῆθεν ἀγανακτισμένοι, δῆθεν πατριῶτες δεξιοί,  ἐμπρός λοιπόν, πεῑστε αὐτό τό μικρό ὀρφανό κορίτσι, γιατί ἔτσι γίνεται κάθε τέτοια μέρα ἡ μάνα μου, γιά τό  ἐτσιθελικό δικαίωμα σας, νά ἀκυρώσετε τό ραντεβοῦ, τόσο τό δικό της, ὅσο καί τῶν ἄλλων ὀρφανῶν παιδιῶν  ἀπό τόν πόλεμο, μέ τούς ἀγαπημένους τους νεκρούς.
Θά πρέπει νά μάθετε,  ὄτι τήν ἡμέρα αὐτή- ἄθλιοι, ὦ ἄθλιοι - ἔρχονται στήν στρατιωτική  παρέλαση οἱ Σκοτωμένοι Στρατιῶτες  τοῦ Πολέμου. Ἄλλος χωρίς πόδι, ἄλλος χωρίς χέρι, ἄλλος  χωρίς στῆθος, ἀλλος χωρίς πρόσωπο.
Ἔρχονται, καί στέκονται ἐκεῖ πίσω, πού εἶναι συντεταγμένα τά τμήματα γιά τήν παρέλαση.
Τότε, μέ μιά ἀκατανόητη συμφωνία οἱ Σκοτωμένοι Στρατιῶτες τοῦ Πολέμου, δανείζονται τά κορμιά τῶν τωρινῶν στρατιωτῶν μας, καί κάτω ἀπό τούς ἦχους τοῦ, "Πάνω  'κεῖ στίς Πίνδου μας τίς κορφές..." παρελαύνουν ἄθλιοι -ναί, παρελαύνουν, - καμαρωτά μπροστά ἀπό τίς οἰκογένειες τους, πού βρίσκονται ἀνάμεσα στόν κόσμο καί τούς χειροκροτοῦν.
Τότε οἱ χῆρες βλέπουν  τούς ἄνδρες τους, οἱ μανάδες τά νεκρά παιδιά τους, καί τά ὀρφανά παιδιά τούς πατεράδες τους.
Εἶναι τό μεγάλο τους ραντεβοῦ τρισάθλιοι, πού ἐσεῖς τό ἀκυρώσατε.
Αὐτή ἡ  ἡμέρα, ἡ Περιώνυμη, ἡ Ἐπίσημη τοῦ Ἔθνους, ἡ Δοξαστική τῶν Νεκρῶν δέν σᾶς ἀνήκει ἀθλιοι, ἀνήκει σ΄ ἀλλους, ὄχι σέ σᾶς. Δέν σᾶς ἀνήκει γιατί τήν καταστρέψατε.
Ποτέ πλέον δέν θά σᾶς ἀνήκει, καί ὁποιαδήποτε ἀναφορά σας στή μέρα αὐτή, θά εἶναι ἐνέργεια πού ἰσοδυναμεῖ μέ ἀσέλγεια, καί βεβήλωση Νεκρῶν. Ὄχι ὁποιονδήποτε Νεκρῶν, ἀλλά τῶν Μεγάλων Νεκρῶν τοῦ ἀσύλληπτου ἔπους τοῦ ΄40.
Ντροπή σας, ντροπή σας σιχαμένοι, πού ἐπιπλέον, ἔχοντας τό ἀπύθμενο θράσος τοῦ ἰερόσυλου, λέτε ὅτι μέ αὐτόν τόν τρόπο-τῆς ματαίωσης τῆς στρατιωτικῆς παρέλασης -τιμήθηκαν οἱ Νεκροί τοῦ '40-'41.
Στερήσατε, ἀπό μιά ἡλικιωμένη γυναίκα, νά δεῖ μέ τά παιδικά της μάτια τόν Νεκρό πατέρα της νά παρελαύνει μπροστά της. Τῆς στερήσατε τήν δυνατότητα νά τόν χαιρετήσει τήν μοναδική μέρα πού μπορεῖ νά γίνει αὐτό.  
Τῆς στερήσατε τήν δυνατότητα νά κλάψει δοξαστικά τήν ἔλλειψη τοῦ πατέρα.
Ντροπή σας μιάσματα, καταφέρατε νά ξύσετε τίς πληγές τῆς παιδικῆς ὀρφάνειας σέ  μιά ἡλικιωμένη γυναίκα, πού  ἀκόμη καί τώρα,  στά γηρατειά της, φέρει ἐπίσημα -τραυματικά άλλά καί περήφανα - τόν χαρακτηρισμό, "Ὀρφανή, θῦμα πολέμου ΄40-΄41".
Εἶναι ἕνα, ἀπό ἐν ζωή  θύματα τοῦ πολέμου αὐτοῦ , πού περπατοῦν ἀκόμη ἀνάμεσα μας, φορέας μιᾶς πρωτογενοῦς μνήμης  πόνου ἀπό πολέμο, πού ἀδυνατεῖτε ἀνεγκέφαλοι  νά κατανοήσετε.

Ὦ ἄθλιοι, ντροπή σας....

Πάνω φωτό: Ἡ Φωτεινή καί ἡ μικρή Ἑλένη, στήν Κατοχή
Κάτω φωτό: Ἡ Φωτεινή καί ἡ μικρή  Ἑλένη, μετά τήν Απελευθέρωση

Μέ τό χαμόγελο στά χείλη........

"Μέ τό χαμόγελο στά χείλη, πᾶν' οἱ φαντάροι μας μπροστά..."

Δέν ἔχω νά γράψω κάτι ἄλλο. Ὁ στίχος αὐτός, τραγουδισμένος ἀπό τήν τραγουδίστρια τῆς Νίκης,  τήν Φωνή τῆς Ελλάδος, τήν φωνή τῆς Σοφίας Βέμπο 

ἄνοιξε τήν σελίδα, 

γιἀ τό ἀνεπανάληπτό, τό μοναδικό,

Ἔπος τοῦ '40.

Αἰωνία ἡ μνήμη στούς πεσόντες τοῦ πολέμου,

μεταξύ τῶν ὁποίων βρίσκεται καί ὁ παππούς μου.

OXI

Βοηθείστε να τους βρούμε. Ισως τους το χρωστάμε!

Βλέποντας επί χρόνια τώρα τις παρακάτω φωτογραφίες στα επετειακά αφιερώμτα, με γεννήθηκε η επιθυμία να μάθω ποιοί είναι τέλος πάντων αυτοί οι άνθρωποι. Από που είναι και πως τους λένε. Σε ποιές μονάδες υπηρέτησαν, και σε ποιές μάχες πήρανε μέρος.

Παρακαλώ θερμά κάθε μπλόγκ να βοηθήσει το φτωχό-cummulus, να βρεθούν στοιχεία για αυτούς τους άγνωστους-γνωστούς μαχητές του '40.

Θα είναι μιά διαφορετική προσέγγιση στην φετινή επέτειο του ΟΧΙ