Ζυμώνουμε δύο φόρμες

 Εἶπαμε λοιπόν, ὅτι θά ξεκινήσουμε νά κάνουμε ψωμί στό σπίτι,  γιά ν΄ἀποφεύγουμε -ὅσο γίνεται ψωμιά "λάστιχα", ἄνοστα, μέ διάφορα πρόσθετα κλπ κλπ. Ὅσοι λοιπόν  δέν διαβάσατε τήν σχετική ἀνάρτηση, καλό εἶναι τήν ρίξετε μιά ματιά ἐδώ.
Ξεκινᾶμε σήμερα νά κάνουμε δύο ψωμιά φόρμας, χρησιμοποιῶντας ἀποξηραμένη μαγιά σέ σκόνη.
Ὑλικά
1 κιλό ἀλεύρι "γιά ὅλες τίς χρήσεις"
2 φακελλάκια ἀποξηραμένη μαγιά. (1 φακελλάκι, εἶναι γιά 500 γρ. ἀλεύρου)
1 κουτάλι σούπας ἀλάτι, ἠ ἄν ἔχετε ζυγαριά πού "πιάνει"γραμμάρια, ὑπολογίστε 20 γραμμ)
2 1 /2 φλυτζάνι τοῦ τσαγιού νερό. (περίπου 500 γρμμ)

Νά ξέρετε ὅμως, ὅτι θά φθάσετε ἴσως καί τά 600 γραμμ νεροῦ, ἀνάλογα μέ τό ἀλεύρι πού θά χρησιμοποιήσετε. Πάντως, ξεκινῆστε μέ τά 500 γρμ. καί προσθέτετε λίγο-λίγο τό ὑπόλοιπό νερό, γιά νά μήν χυλώσετε ὑπερβολικά τό ζυμάρι, ὁπότε θά χρειαστεῖτε καί ἄλλο ἀλεύρι, καί οἱ ἀναλογίες ἔτσι, θά πᾶνε  περίπατο. Τό νερό ὅπως ξέρετε, πρέπει νά εἶναι χλιαρό πρός τό ζεστό.
Ἀνακατέψτε καί ζυμῶστε τουλάχιστον 20 λεπτά. Ἀφῆστε ἕνα δεκάλεπτο τήν ζύμη νά ἠρεμήσει σέ ζεστό μέρος  -ὄχι ὑπερβολικά πράγματα - καί δαιρέστε την σέ δύο τμήματα.
Κάντε μπαστούνια τά δυό ζυμάρια, καί βάλτε τά στίς φόρμες. Σκεπᾶστε μέ πετσέτα, καί κανένα κουβερτάκι, γιά νά συνεχισθεῖ ἡ ὡρίμανση, δηλαδή νά φουσκώσουν. Ὅταν δεἶτε ὅτι "ἀνέβηκαν", φουρνίστε τα.
Ὅταν ξεφουρνίσετε, -ἄν τά ξεροψήσατε γιατί ἔτσι σᾶς ἀρέσει - περᾶστε τά με ἕνα πινέλλο νερό, καί σκεπᾶστε τά μέ μιά πετσέτα. Ἔτσι δέν θά σπάνετε τά δόντια σας.
Χρόνος ψησίματος (στόν δικό μας τόν φούρνο): Προθερμαίνω στούς 220 βαθμούς (δέν ἔχει παραπάνω). Φουρνίζω γιά δέκα λεπτά στήν θερμοκρασία αὐτή, καί μετά κατεβάζω στούς 200 β. γιά 45-50 λεπτά, ἀνάλογα μέ τόν ὄγκο τοῦ ψωμιοῦ.
Κρίσιμο σημεῖο
¨Θά πρέπει νά μάθετε νά ὑπολογίζετε, πότε θ΄ἀνάψετε τόν φούρνο σας, οὕτως ὥστε, οὔτε νά καίει ὥρα πρίν τά ζυμάρια "σηκωθοῦν" ,ἀλλά οὔτε καί νά μήν εἶναι ἔτοιμος στήν κατάλληλη ὥρα. Θά τό μάθετε ἀφοῦ φουρνίσετε 2-3 φορές, μαθαίνοντας καί τήν συμπεριφορά τῶν ζυμαριῶν
Συμβουλές.
Τό ζυμάρι πρίν φουρνισθεῖ, χαϊδέψτε τό μέ βρεγμένη παλάμη, ἤ πιτσιλίστε τόν φούρνο μέ νερό γιά δημιουργία ὑγρασίας. Αὐτή ἡ ἐνέργεια, ἀντικαθιστᾶ τό "μπάνισμα" τοῦ ξυλόφουρνου τοῦ χωριοῦ.
Ἄν σᾶς ξεφύγει ὁ χρόνος καί ξεροψήσετε ὑπερβολικά τά ψωμιά σας, μή φοβᾶστε, περάστε τα ὅπως εἶπαμε μέ νερό, σκεπάστε μέ τήν πετσέτα,καί ὅταν κρυώσουν -ποτέ ζεστά-κλείστε σέ ναϋλον σακούλα.

Τά ὑλικά

Ἀνακάτεμα (προσοχή στό νερό!)

Καλό ζύμωμα γιά 20 λεπτά τό λιγότερο

Ζύμη ξεκουρασμένη

Ξαναπλάσιμο, κόψιμο στά δύο καί τοποθέτηση στίς φόρμες

Σκεπάζουμε σέ σέ ζεστό μέρος

Ρίχνουμε καί μιά κουβερτούλα καλοῦ-κακοῦ

Ἕτοιμα γιά φουρνίσμα σέ 40-45 περίπου λεπτά

Φουρνίζοντας.....

...καί ξεφουρνίζοντας.

Χτυπᾶμε μέ τό δάχτυλο.  Αν ὁ ἦχος εἶναι ὑπόκωφος το ψωμί ἔγινε.

Τοποθετοῦμε σέ σχάρα, μέχρι ν΄ ἀποβληθεῖ η ὑγρασία ἀπό τό κάτω μέρος τῶν ψωμιῶν

Ἄς μιλήσουμε γιά ψωμί.

Τό ψωμί μ΄ἄρέσει πολύ. Ἀρκεῖ ὅμως  νά εἶναι...ψωμί, καί ὄχι κάτι σάν ψωμί, πού τό ἀγοράζουμε γιά.... ψωμί .
Η λογική τοῦ τί εἶναι ψωμί, ἔρχεται μέσα ἀπό τίς παιδικές μου ἀναμνήσεις, γιά ἕνα ψωμί βαρύ, ἄσπρο, μέ μιά χαρακτηριστική ὑπόξινη γεύση καί μυρωδία. Αὐτό τό ψωμί εἶχε ὄνομα, καί ἦταν τό ψωμί τῆς θείας Σούλας τοῦ Καντύλα, τῆς θείας Χρυσάνθη τοῦ Τάκου τοῦ Βαγενᾶ,  καί τῆς δίδυμης ἀδελφῆς της, τῆς θείας Μαρίκας τῆς Τσαντάρκας, πού τήν λέγαν καί "Τσερνίλω", ἐπειδή ἦταν λιγουλάκι.....σκουρόχρωμη.
Οϊ δύο πρῶτες συχωρέθηκαν, καί ἡ τρίτη ζεῖ μέ τά προβλήματα τῆς μεγάλης ἡλικίας της, Ἅς εἶναι καλά, ἔστω κι΄ ἔτσι.
Ἄς ἐπιστρέψουμε ὅμως στό ψωμί, πρίν μᾶς κάνουν οἱ ἀναμνήσεις κουδούνι.
Λοιπόν! Πολλά τά  εἴδη τῶν ψωμιών στούς φούρνους, μέ πολλά καί διάφορά βαρύγδουπα όνόματα. Αγιορείτικο,Μετσοβίτικο, Χωριάτικο κλπ κλπ. Κατά βάση ὅλα εἶναι ἴδια, καί στίς περισσότερες φορές οἱ διαφοροποιήσεις ἔρχονται μέ πρόσθετα πού βάζουν -πέρα ἀπό τούς μυλωνᾶδες -καί οϊ άρτοποιοί.  Πολλοί φούρνοι βγάζουν καί ψωμιά ..ἐξωτερικοῦ. Προβηγκίας, Ἀμβούργου, κλπ, κλπ πού στήν αὐθεντική μορφή τους θά εἶναι ὡραῖα καί νόστιμα.
Συνήθως στά ψωμιά αὐτά βρίσκουμε ἀνακατεμένα διάφορα ἄλευρα, ἀπό σιτάρι καί κριθάρι ἄς ποῦμε, πολλές φορές εἶναι μέ πίτυρο, καί στολίζονται μέ διάφορυς σπόρους, χαρακώνονται γιά ἐντυπωσιακή κόρα, καί πολλά ἄλλα.
Ποιά ὅμως εἶναι τά μίνιμουμ ὑλικά γιά τό πλέον αὐθεντικό ψωμί. Εἶναι -αὐστηρά καί μόνο -τρία. Άλεύρι, ἀλάτι καί νερό. Τίποτε ἄλλο. Οὔτε λάδι, οὔτε ζάχαρη, οὔτε τίποτα. Ἐξ΄ἄλλου. εἶναι τά τρία μόνα ὑλικά πού χρησιμοποιοῦνται γιά τήν κατασκευή τοῦ Πρόσφορου.
Μέ κάποια ἔπόμενη άνάρτηση, ξεκινᾶμε  μιά σειρά άναρτήσεων, γιά νά φτιάξουμε ζυμωτό ψωμί.  Θά κάνουμε τρεῖς συνταγές σέ βάθος χρόνου.Οί διαφορές, θά βρίσκονται κυρίως στήν  άρχική ζύμη.
Θά ξεκινήσουμε νά κάνουμε ζυμωτό ψωμί,  χρησιμοποιῶντας άρχικά, ξερή μαγιά σέ φακελλάκι, μετά θά ζυμώσουμε μέ νωπή ἀγοραστή  μαγιά, καί ἀφοῦ ἀποκτήσουμε έμπειρία, θά ζυμώσουμε ψωμί μέ προζύμι που θά πιάσουμε ἐμεῖς, χωρίς τήν βοήθεια ἀγοραστής μαγιᾶς. Θά κάνουμε δηλαδή τό αὐθεντικό ψωμί.
Ὁ  τελευταῖος τρόπος ζυμώματος, αὐτός  μέ προζύμι, δίνει  τό ψωμί τῶν θειάδων μου -ἴσως καί τῶν δικῶν σας- ἀλλά καί τό Πρόσφορο, πού μεταβάλλεται σέ Σῶμα Χριστοῦ.

Σημείωση:
Σήμερα πληροφορήθηκα ἀπό τό διαδίκτυο  ὅτι μιά κομμουνιστική συνιστῶσα τοῦ Συ.Ρι.Ζα τοῦ Τσίπρα, πηγαίνει στά Σκόπια, γιά νά διαδηλώσει κατά τοῦ ..ἑλληνικοῦ σωβινισμοῦ, καί ὑπέρ τῶν Σκοπιανῶν. 
Ε, λοιπόν άς σκεφθούμε τήν έξέλιξη τοῦ Σκοπιανοῦ μέ Συ.Ρι.Ζα στήν κυβέρνηση, Φρίκη!

Χοιρινό κατσαρόλας μέ δενδρολίβανο.

Θά σᾶς προτείνω  ἕνα  ὡραιότατο φαγητό, κυριακάτικo καί ἑορταστικό. Τό δυνατό σημεῖο τοῦ φαγητου εἶναι ἡ ὑπέροχή  μυρωδιά ἀπό τό δενδρολίβανο πού θά χρησιμοποιηθεῖ. 

Cummulenia κολοκυθοκεφτεδάκια.

 Θέλετε ἕνα ὡραῖο μεζεδάκι γιά τά οὐζάκια σας;  Κάντε κολοκυθοκεφτεδάκια!  Πηγαίνουν θαυμάσια καί με μπῦρα. Βέβαια, εῖναι λίγο μπελαλίδικα στό φτιάξιμο, ἀλλά νομίζω ὅτι ἡ γεύση τους ἀξίζει τόν κόπο σας.
Ἄν άποφασίσετε λοιπόν νά τά φτιάξετε, ἄς ἔχετε ὑπ΄ὄψιν σας καί τήν παρακάτω συνταγή πού σ[ας προτείνω

Συκωτάκια πουλιῶν σέ Παστίτσιο.(-ειδές)

Μόλις ψήθηκε

Τά συκωτάκια πουλιῶν εἶναι μιά γεύση γνωστή καί ἀγαπημένη στό σπίτι μας.
Σήμερα, ἀποφασίσαμε νά τά μαγειρέψουμε, σ΄ἔνα φαγητό τύπου, Παστίτσιο. (χωρίς μπεσαμελ βέβαια). Σᾶς τό προτείνουμε ὡς ἐξῆς:
Τί θά χρησιμοποιήσουμε:
1 κιλό συκωτάκια
1/2 πακέτο μακαρονάκι κοφτό
Λάδι, άλάτι πιπέρι, ρίγανη
Τυρί, ἕνα αὐγό, ἕνα γιούρτι (ὄχι στραγγισμένο)
1 κρασοπότηρο κρασί (ἔμεῖς βάλαμε ἄσπρο)
8 φέτες γκούντα

Τί θά κάνουμε:

Νοστιμότατο!

Ἑτοιμάζουμε τό βαρύ τηγάνι, σέ θερμοκρασία
καί γυρνᾶμε μερικές φορές  τά συκωτάκια χωρίς λάδι.  Μόλις πάρουνν χρωματάκι,- ἐπειδή στό τηγάνι ὑπάρχει ἀρκετό ζουμί,- γυρνᾶμε (τό τηγάνι)  σέ τρυπητό γιά νά πάρουμε τό ζουμί, τό ὁποῖο θά τό χρησιμοποιήσουμε γιά νά βράσουμε τά μακαρόνια. Καῖμε  τό λάδι, ξαναρίχνουμε  τά συκωτάκια, καί ἀφοῦ ψιλοτηγανίσθοῦν, τά σβήνουμε  μέ τό κρασί. Ρίχνουμε ἀλάτι, πιπέρι, ρίγανη, καί χαμηλώνουμε τήν φωτιά γιά σιγανό ψήσιμο.

Τά ὑλικά κατά στρώσεις

Χρησιμοποιηοῦμε τό ζουμί, γιά νά βράσουμε τά μακαρόνια, άφοῦ πρῶτα τό ἀλατίσουμε. Σουρώνουμε, καί στήν ἴδια κατσαρόλα τά λαδώνουμε
Τά ὑλικά ἐτοιμάστηκαν, καί ἦρθε ἠ ὥρα νά τά βάλουμε στό λαδωμένο γαστράκι, μέ τήν ἐξῆς σειρά, πού φαίνεται καί στήν φωτογραφία
Ἀρχικά τά συκωτάκια. Ρίχνουμε ἀπό πάνω κομμάτι τριμμένης φέτας. Στρώνουμε  τά μακαρόνια, καί καλύπτουμε  τό γαστράκι μέ τίς φέτες γκούντα. Ἀπό πάνω στρώνουμε  μιά κρέμα, πού γίνεται  πολύ ἀπλά χτυπῶντας τό αὐγό μέ τό γιαούρτι.  Ἀλατίζουμε , καί ρίχνουμε  πάλι τρίμματα τυριοῦ (πού δέν φαίνεται στήν φωτογραφία).
Βἀζουμε τό γαστράκι στό φοῦρνο, στούς 180 βαθμούς, μέχρι νά ροδίσει ἡ ἐπιφάνεια. Στό δικό μας φοῦρνο, κρατᾶμε τό γαστράκι 30-35 λεπτά.  Προτείνουμε νά τό σερβίρετε, ἀφοῦ πρῶτα "σφίξει".

Δεῖτε ἐπίσης:  Παστίτσιο a la cummulus ἤ τό ἀντι-μπεσαμέλ παστίτσιo

Ἡ μάχη τοῦ Κανελλονιοῦ. (Ἀφιερωμένο στήν Γαστεροπλήξ)

Ἔτοιμα γιά τήν Τελική Φἀση τοῦ Ἀγῶνος

 Σᾶς παρουσιάζω σήμερα τά κανελόνια a la cummulus. Θά μέ πεῖτε,
-Σιγά τά ὠά ρέ Κούμμουλε, κανελλόνια θά μᾶς δείξεις;
-Ναί κανελλόνια, καί μήν τά ὑποτιμᾶτε καθόλου παρακαλῶ . Εἶναι ἕνα καλό πιάτο, εὔκολο, καί πίνοντας  μπυρίτσα γίνεται καί παρεϊστικο.
Λοιπόν πολλά εἴπαμε, καί τώρα  ἐπί τό ἔργον.
Ἀρπάξτε λοιπόν τίς κουτάλες καί βούρ έναντίον τοῦ ἐχθροῦ.
Ὁ ἐχθρός

Παστίτσιο a la cummulus (ἤ τό ἀντι-μπεσαμέλ παστίτσιο)

Ἀφοῦ λοιπόν θεωρῶ δεδομένο πώς διαβάσατε τήν προηγούμενη ἀνάρτηση μας μέ τίτλο "Πεθαίνοντας στήν Μπεσαμέλ",  ἦρθε ἡ ὥρα νά δώσουμε σήμερα μιά ἀντι-μπεσαμέλ διέξοδο, σέ ὅσους ἀγαπᾶνε τό παστίτσιο, χωρίς ὅμως  τήν ἀκατανόμαστη κρέμα. Ἰδού λοιπόν, ἡ συνταγή γιά τό, Παστίτσιο  a la cummulus! ἤ Ἀντι-μπεσαμέλ Παστίτσιο.
Οἱ ποσότητες τῶν ὑλικῶν πού θά σᾶς δώσω, εἶναι γιά ἕνα τυπικό γαστράκι μικρῶν διαστάσεων πού σίγουρα .ἔχουμε οἱ περισσότεροι.  Τό βλέπετε ἐξ ἄλλου καί στήν φωτογραφία.

Πεθαίνοντας στήν Μπεσαμέλ (ἤ, ἕνας κρεμώδης θάνατος)

Εἶμαι σίγουρος ὅτι τόν ζελέ τόν γνωρίζετε. Μιλάω γιά αὐτό τό δροσιστικό καλοκαιρινό γλυκό, μέ τά κομμάτια ἀπό φροῦτα μέσα. Ὡραῖα, τό ξέρετε. Λοιπόν, μέσα σ΄ἕνα τέτοιο ἤμουν καί πάσχιζα νά ξεφύγω.
Ὄχι δέν ἤμουν τό ...φροῦτο μέσα στόν ζελέ. Ἤμουν ὁ cummulus. Ἀλλά, δέν ἤμουν οὐτε μέσα στόν ζελέ.

Μπερδευτήκατε ε; Τό φαντάζομαι . Ἐπειδή μπερδεύτηκα καί γώ μέσα στόν ζελέ, καί δέν μποροῦσα νά ξεφύγω ἀπό τήν μπεσαμέλ, (νά τό μπερδεμα) θά τά πάρουμε τά πράγματα ἀπό τό κρίσιμο σημεῖο.
Καί αὐτό εἶναι, ἠ στιγμή κατά τήν ὁποία τόν βλέπω νάρχεται σιγά πρός τά μένα, κρατώντας στά χέρια του τό γνωστό πριόνι. Καί ὅλα αὐτά, κάτω ἀπό τίς λεῦκες. Ναί, σωστά καταλάβατε, μιλᾶμε γιά τόν Φρέντυ μέ τό πριόνι του, τόν γνωστό δολοφόνο μέ τήν ριγέ μπλούζα. (Βλέπω τόν Φρέντυ ἤδη να πλησιάζει)

Μπριζολομαγειρέματα Β΄ μέρος

Συνεχίζουμε τά μπριζολομαγειρέματα μας, καί  σήμερα θά παρουσιάσουμε  τό 2ο μέρος τοῦ σχετικοῦ ἀφιερώματος, πού περιλαμβάνει μπριζόλες στήν γάστρα ἀλά cummulus!
Λοιπόν ξεκινάμε. Πλένουμε τίς μπριζόλες, τίς στεγνώνουμε μέ τό ἀπορροφητικό χαρτί  καί τίς ἀραδιάζουμε  στην γάστρα. Τίς πασπαλίζουμε μέ σουμάκ, ἀλάτι καί πιπέρι καί ἀπό τίς δύο πλευρές.

Τώρα κάνουμε ἕνα cummuλοντίπ - σέ ποσότητα πού νά σκεπάζει τίς μπριζόλες -μέ τά ἐξῆς ὑλικά:

Ἐλαιόλαδο (παρθένο πάντα), λευκό κράσί, ρίγανη, μισό κουταλάκι μουστάρδα σκόνη, μισό κουταλάκι σπόρια ἀπό γλυκάνισσο, καί χυμό άπό ἕνα λεμόνι.

Τά βαρᾶμε μέχρι νά ζαλιστοῦν στό σβουριχτῆρι, καί περιχύνουμε τίς μπριζόλες.
Τώρα βουτᾶμε τήν γάστρα καί τήν παρκάρουμε στό ψυγεῖο γιά κανένα δίωρο, καί μεῖς τό ρίχνουμε στό μπλόκινγκ γιά νά μάθουμε τί μεταγραφές ἔκανε ἡ ὁμαδάρα μας.
Ὅταν πλησιάζει ἡ ὥρα γιά τό φούρνισμα, καῖμε(!) τόν φοῦρνο στούς 180 β. καί κόβουμε κάνα δυό πατάτες, σέ μέγεθος, κάτι μεταξύ φοῦρνου καί τηγανιοῦ, τίς  ὁποῖες ρίχνουμε στήν γάστρα, κάνοντας ἕνα τελευταῖο -προσεκτικό-άνακάτεμα ὅλων τῶν ὑλικῶν.

Τώρα εἶμαστε ἔτοιμοι γιά τήν τελική φάση. Ἀν τό ντίπ  εἶναι πάρα πολύ, ἀφαιροῦμε ὅσο νομίζουμε καί τό βάζουμε στήν κατάψυξη γιά μελλοντική χρῆση.
Φουρνίζουμε μέ τήν γάστρα κλειστή. Σέ 45 λεπτά βγάζουμε τό καπάκι καί συνεχίζουμε τό ψήσιμο γιά ἀλλά 45 λεπτά περίπου, ἤ μέχρι νά δοῦμε τό φαγητό ὅπως φαίνεται στήν φωτογραφία
Ὅταν σερβίρετε, μπορεῖτε νά βάλετε καί πιλάφι άπό κίτρινο ρύζι,  καί φυσικά νά κατεβάστε  άλύπητα μία (ἤ καί παραπάνω) παγωμένη μπῦρα εἰς ὑγείαν τοῦ cummulus!

Μπριζολομαγειρέματα Α' μέρος

Λοιπόν, μαγειρέψαμε σήμερα μπριζόλες μέ δυό τρόπους.  Ἕναν τηγάνι καί ἕναν στό φοῦρνο.

Σέ αὐτήν τήν ἀνάρτηση, θά δείξουμε τό μαγείρεμα στό τηγάνι. Θά με πεῖτε:-σιγά τήν συνταγή ρέ φίλε, μπρίζόλες στό τηγάνι!!!!
Δέν ἔχετε ἄδικο, ἀλλά μήν βιάζεστε. Ἡ συνταγή πού θά σᾶς δώσω θά κάνει τίς μπριζόλες σας νοστιμότατες. Ἐξ΄ἄλλου ὑπάρχει καί ἡ σάλτσα. Προσέξτε λοιπόν.
Ξεπλένουμε τίς χοιρινμές μπριζόλες (4 μαγείρεψα ἐγώ), τίς ἀλατίζουμε, καί τίς βάζουμε στό τηγάνι πού πρόκειται νά τηγανισθοῦν. Ἑτοιμάζουμε μιά μαρινάδα μέ τά ἐξῆς ὑλικά:
 Ἐλαιόλαδο. Σουμάκ, Ρήγανη, Πιπέρι Λευκό κρασί
Τά χτυπᾶμε στό σβουρηχτῆρι νά ὁμογενοποιηθοῦν καί τό ρίχνουμε στίς μπριζόλες. Ἀφήνουμε τό τηγάνι τό λιγώτερο μιά ὥρα γιά νά μαριναρισθοῦν τά κρέατα, καί στό μεταξύ ἐτοιμάζουμε τήν σάλτσα μέ τά ἐξῆς ὑλικά καί τόν ἀκόλουθο τρόπο:
α) Μιά κόκκινη πιπεριά, κομμένη ζυλιέν (μακρόστενα στενά κομμάτια)
β) ἕνα κρεμμύδι ψιλοκομμένο
γ) ἁλάτι, πιπέρι
δ) μιά μικρή κονσέρβα μανιτάρια
ε) σουμάκ
στ) ντοματοχυμό
ζ) λευκό κρασί.
Ζεσταίνουμε τό λάδι καί ρίχνουμε τό σουμάκ, τήν πιπεριά, τό κρεμμύδι, τά μανιτάρια, τό άλατοπίπερο, καί ἀφήνουμε νά μαραθοῦν. Ὅταν μαραθοῦν, σβήνουμε μέ τό κρασί, ρίχνουμε τό ντοματοχυμό, καί ἀφήνουμε νά σιγοβράση μέχρι νά δέσει ἡ σάλτσα.
Ἐάν εἶναι ἔτοιμη ἡ μαρινάδα, βάζουμε τό τηγάνι στήν φωτιά - στήν ἀρχή δυνατά - καί κατόπιν σιγότερα. Στό τέλος πρέπει οι μπριζόλες νά μείνουν μέ τό λάδι

Βάζουμε τίς μπριζόλες στήν σάλτσα καί δίνουμε μιά βράση, ἤ ἀπλᾶ βάζουμε στό πιάτο τίς μπριζόλες καί περιχύνουμε ἀπό πάνω τήν σάλτσα. Στό πιάτο μποροῦμε νά προσθέσουμε ρύζι, καί πατάτες τηγανητές

Σνίτσελ τυλιχτά, μέ ἄσπρη σάλτσα.

Σήμερα, ἀντί γιά σαλιγκάρια πού μέ ζήτησε μιά φίλη, θά σᾶς κεράσουμε σνίτσελ τυλιχτά, μέ ἄσπρη σάλτσα.
Ὑλικά γιά τό τύλιγμα τῶν σνίτσελ.
-Χοιρινά σνίτσελ.
-Μπέηκον
-Κασέρι gouda
-Κεφαλογραβιέρα
-Ἀλάτι, πιπέρι
Ὑλικά γιά την σάλτσα.
-'Ελαιόλαδο
-Μανιτάρια
-Κρέμα γάλακτος
-Τά ὑγρά πού θ΄ ἀφήσουν τά σνίτσελ.
Τώρα μαγειρεύουμε.
Στά σνίτσελ βάζουμε ἀπό μία φέτα gouda, μπέηκον, καί κομμάτια άπό τήν κεφαλογραβιέρα.
Τά τυλίγουμε σάν ρολλό, καί τά "κουμπώνουμε" μέ μιά ὀδοντογλυφίδα.
Ἀλατοπιπερώνουμε, καί τά βάζουμε στο φούρνο, γιά 40 περίπου λεπτά.
Τά βγάζουμε καί τά φήνουμε στήν άκρη.
Στό τηγάνι μαραίνουμε τα μανιτάρια σέ καυτό ἐλαιόλαδο . Μόλις μαραθούν, ρίχνουμε το ζουμί πού ἄφησαν στο ταψί τα σνίτσελ καί τήν κρέμα γάλακτος. Ἀλατοπιπερώνουμε καί ἀφήνουμε τήν σάλτσα νά σιγοβράσει μέχρι να πήξει.
Βάζουμε στο πιάτο τά σνίτσελ, περιχύνουμε την σάλτσα, καί.... τσουγκρίζουμε τά ποτήρια μέ τίς μπῦρες.
Καλή ὄρεξη, καί προσοχή στίς.... οδοντογλυφίδες.

Έλα βρε...οι πατατούλες σου είναι έτοιμες!

Μία φίλη μας, λαχτάρισε ...πατατούλες τηγανητές. Δεν ήθελα να της χαλάσω το χατήρι, καί ιδού οι πατατούλες της, με δύο δωράκια που της στέλνω για τα χριστούγεννα . Ενα καρουζέλ, και ένα χιονισμένο αρκουδάκι.
Αν αναρωτιέστε ποιά είναι, θα το καταλάβουμε όλοι από κάποιο σχόλιο που σίγουρα θα μας αφήσει.

Σουπιές με σπανάκι

Φαγητό νόστιμο, νηστήσιμο, εύκολο, αλλά που δεν το τρώνε τα παιδιά.

Τα υλικά.
Σουπιά 1 κιλό
Σπανάκι 500 γραμμ.
Τοματοχυμός σπιτικός. (από την cummulo-μαμά)
Πελτές
Αλάτι,πιπέρι
Φρέσκα κρεμμυδάκια (της cummulo-μαμάς)
Ελαιόλαδο,
'Ανηθος και,
Λευκό κρασί

Το μαγείρεμα
Αρχικά, ρίχνουμε τις κομμένες σε κομμάτια σουπιές, σε σκεύος που βρίσκεται στο μάτι, προκειμένου να στεγνώσουν αυτές από ζουμιά και νερό.
Στο σκεύος που θα επιλέξουμε, ρίχουμε το λάδι, και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε τα ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια.
Πρίν αυτά τσιγαρισθούν, ρίχνουμε και τις σουπιές, έτσι ώστε να τσιγαρισθούν μαζί.
Την στιγμή που θα κρίνουμε ώς κατάλληλη, σβήνουμε με κρασί, και κουταλιάζουμε (!) το φαγητό μέχρι να εξατμισθεί η αλκοόλη.
Τώρα προσθέτουμε τον τοματοχυμό, τον πελτέ, και το αλατοπίπερο.
Χαμηλώνουμε την φωτιά και παρακολουθούμε το βράσιμο.
Όταν δούμε ότι η σουπιά κοντεύει να γίνει , ρίχνουμε το σπανάκι με τον άνηθο, και ξαναβλέπουμε για αλάτι και πιπέρι.
Αν το σπανάκι δεν είναι βρασμένο, το ρίχνουμε στις σουπιές πιό μπροστά.
Άντε, καλοφάγωτο και μην ξεχνάτε να με στείλετε κανένα μεζεδάκι.

Συκωτάκια ρηγανάτα. Όσοι πιστοί.....

Ας μιλήσουμε λοιπόν για μοσχαρίσια τηγανητά συκωτάκια.

Δεν θα πούμε μόνο για τα υλικά της συνταγής, αλλά κυρίως, για το πως τα συκωτάκια θα γίνουν στο τηγάνι μαλακά σαν βαμβάκι, γιατί πολλές φορές ακούω ότι, ναι μεν νόστιμα τα τηγανητά, αλλά ...πετσιάζουν.

Ας ξεκινήσουμε από τα υλικά, χωρίς ποσότητες όμως.

Μοσχαρίσια σηκωτάκια (τόπαμε αυτό...)

Αλάτι, πιπέρι, μπόλικη ρήγανη .

Ελαιόλαδο, κρασί.

Πως τα τηγανίζουμε.

Θα χρειαστούμε τηγάνι με βαρύ πάτο.

α) Βάζουμε το τηγάνι στο μάτι και το ζεσταίνουμε στην μέση της κλίμακας του ματιού. Αν, πχ, το μάτι της κουζίνας μετράει μέχρι το 6, βάζουμε τον δείκτη στο 4, και ....περιμένουμε.

Θέλουμε δηλαδή το τηγάνι να "ζεσταθεί", και όχι να "κάψει". Κάποια στιγμή κάνουμε την δοκιμη της σταγόνας. Ρίχνουμε 2-3 σταγόνες νερό. Αν στην επαφή τους με το τηγάνι τσιρτσιρίσουν και γίνουν μπιλίτσες, το τηγάνι είναι έτοιμο.

β) Ρίχνουμε τα συκωτάκια στο τηγάνι. Αυτά ίσως κολλήσουνε. Σε 2-3 λεπτά θα ξεκολλήσουνε, και τότε τα γυρίζουμε από την άλλη, χωρίς να πειράξουμε την θερμοκρασία.

γ) Συνεχίζουμε και πασπαλίζουμε με ρήγανη, γυρνώντας τα συκωτάκια από την μία και από την άλλη. Παρατηρούμε ότι αυτά αρχίζουν να διογκώνονται, και στην ουσία "ψήνονται".

δ) Κάποια στιγμή βλέπουμε ότι τα ίχνη του αίματος έχουν εξαφανισθεί και από τις δύο πλευρές, και άρχίζουν να παίρνουν την όψη του ψημένου.

ε) Βγάζουμε τα σχεδόν ψημένα συκωτάκια και ρίχνουμε λίγο λάδι. (μιά κουταλιά της σούπας για 750 γρ. συκωτάκια). Μόλις αυτό κάψει, βάζουμε πάλι τα συκώτια, γυρνώντας τα από τις δύο πλευρές, . Τώρα αλατίζουμε, ...πιπερίζουμε (!) και ρίχνουμε ξανά μπόλικη ρήγανη.

στ) Ένα ¨κλίκ¨ πρίν τα θεωρήσουμε έτοιμα, ρίχνουμε το κρασί που θα κάνει το γνωστό "φφςςςςςς....." Αφήνουμε να εξατμισθεί και .....τρώμε!!!

Τα συκωτάκια θα είναι ιδιαίτερα μαλακά

ΘΥΜΙΖΩ: Το μυστικό για να γίνουν μαλακά, είναι να μισοψηθούν στο τηγάνι σε μεσαία θερμοκρασία χωρίς λάδι.

Όσοι διαβάζετε την ανάρτηση, παρακαλώ, όριστε ένα μεζεδάκι από το πιάτο.

Κεφάλι απο γουρουνάκι, "αλά γαστεροπλήξ". Χάνετε...!

Πρίν από λίγο καιρό, στο μαγειρο-μπλόγκ της γαστερόπληγος, είχαμε δεί μιά συνταγή, κατά την οποία ένα κεφαλάκι από γουρουνόπουλο, μετατράπηκε σε ωραιότατο μεζέ.
Μας τρέξανε τα σάλια, και αμ΄έπος αμ΄έργον, παραγγείλαμε αμέσως στην Μαρία την χασάπισσα, την γουρουνοκεφαλή.
Την αρχική συνταγή της γαστερόπληγος μπορείτε να την δείτε εδώ.
Εμείς, την ακολουθήσαμε με τις εξής αλλαγές:
α) Δεν χρησιμοποιήσαμε λαδόκολλα για να τυλίξουμε το κεφαλάκι, αλλά χρησιμοποιήσαμε την γάστρα, και,
β) Δεν βάλαμε σκόρδο. (δυστυχώς, αλλά...δεν γινότανε)

Το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Το φάγαμε ολόκληρο, μετά του κουμπάρου του τσιπουρο-παραγωγού, μεμνησκόμενοι και μακαρίζοντες την γαστεροπλήξ.
Ευχαριστούμε γαστεροπλήξ, περιμένουμε κι΄ άλλα τέτοια ιδιαίτερα πιάτα. (ή ταψιά χεχε!)

Τα κεφτεδάκια είναι έτοιμα...ελάτε!!!!

Ένα από τα πιο αγαπημένα φαγητά του λαού μας, είναι σίγουρα τα κεφτεδάκια.

Μην μου πείτε πως δεν σας αρέσουν…σίγουρα θα πείτε ψέμματα. Αντε να πείτε πως τα αποφεύγετε λόγω δίαιτας, αλλά μέχρι εκεί.

Θα σας ανοίγω την όρεξη λοιπόν, προσκαλώντας σας, για ένα μεζεδάκι.

Η συνταγούλα μας

1 κιλό κιμά.

2 ευμεγέθεις (!) φέτες από μπαγιάτικο ψωμί.

1 ωόν.

1 ½ κουταλάκι ξερό δυόσμο.

2 κουταλιά φρέσκο (δυόσμο) ψιλοκομμένο για την ζύμη, ενώ κρατάμε μερικά φυλλαράκια για το στόλισμα των πιάτων.

½ κουταλάκι σκόνη μουστάρδας.

2 κουτάλια ούζο για την γεύση του γλυκανίσου, ή 1 κουταλιά κοπανισμένους σπόρους γλυκανίσου.

Αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο και, (το σημαντικό)

Μπαχάρι. (εννοώ το μπαχαρικό που λέγεται «μπαχάρι») αρκετό.

Δυό λεπτομέρειες.

Από το ψωμί αφαιρούμε την κόρα, και την ψύχα την τρίβουμε στο μούλτι.Κρεμμύδι δεν βάλαμε, γι΄αυτό βάζουμε αρκετό δυόσμο.

Θα κάνετε περίπου 35 κεφτεδάκια, του μεγέθους που βλέπετε στην φωτογραφία. (Τα 17 τα έφαγα με τον cummulo-κουμπάρο τον Greg, πίνοντας τσίπουρο παραγωγής του, και τα υπόλοιπα 17, τα φάγανε …όλοι οι άλλοι, χεχε!)

Ρεβύθια με χοιρινό! Σούπερ φαγητό!!!

Σήμερα όπως είναι γνωστό αρχίζει η νηστεία των Δώδεκα Αποστόλων, η οποία όπως είναι σαφές δεν έχει κρέας. Ετσι λοιπόν η Κουμμουλίνα σκέφθηκε να τελειώσει το κρέας του ψυγείου, κάνοντας ένα σούπερ-φαγητό, τις λεπτομέρειες του οποίου βλέπετε παρακάτω.

Τα υλικά

Χοιρινό κρέας, από λαιμό

Ρεβύθια

Ξερό κρεμμύδι

Ντοματοχυμό

Ελαιόλαδο, αλάτι, μαύρο και κόκκινο, πιπέρι και κόκκινο κρασί.

Το μαγείρεμα.

Δίνουμε μια βράση και ξαφρίζουμε τα ρεβύθια, τα οποία είναι μουσκεμένα από το προηγούμενο βράδυ, με την βοήθεια σόδας

Τσιγαρίζουμε το κρέας στην χύτρα και σβήνουμε με κρασί. Προσθέτουμε το αλάτι με τα πιπέρια, το ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και τα ρεβύθια. Ρίχνουμε τον τοματοχυμό, κλείνουμε την χύτρα, και ....περιμένουμε να φάμε.

Κατσικάκι Καπαμά

Για σήμερα κυριακή, είχαμε μιά πρόταση από την cummulo-μαμά για κατσικάκι στον φούρνο με πατάτες. Φυσικά και την δεχθήκαμε, (χεχε!) αλλά επειδή είχα βάλει στο μάτι μιά παραδοσιακή συνταγή με κατσικάκι καπαμά, δεν άφησα την ευκαιρία και της ζήτησα να με δώσει ένα κομμάτι για να το μαγειρέψω με αυτόν τον τρόπο.
Η συνταγή.
Την συνταγή την βρήκα σ΄ένα φυλλάδιο της νομαρχίας Θεσσαλονίκης, στο οποίο περιγράφονται παραδοσιακές συνταγές από τα χωριά του νομού. Λέγοντας παραδοσιακές, εννοούμε τις συνταγές που μαγειρεύονται χωρίς πολλές ...φιοριτούρες σε υλικά, σκεύη κλπ.
Η συνταγή "Καπαμάς" είναι από το χωριό Βρασνά, το οποίο θα το συναντήσουν όσοι ταξιδεύουν από την Εγνατία οδό πρός την Καβάλα, λίγο πρίν την έξοδο για την Ασπροβάλτα। Κατά το βιβλιαράκι, " σύμφωνα με τις γυναίκες που έχουν ζήσει πάνω από εκατό χρόνια στην περιοχή αυτή, η παράδοση του πιάτου υπολογίζεται να έχει ξεκινήσει γύρω στο 1800) Η συνταγή, από σεβασμό στην ...ηλικία της, ακολουθήθηκε ευλαβικά, όπως ακριβώς την βρήκα।
Τα υλικά।









2 κιλά κατσικάκι, 2 κούπες ρύζι γλασσέ η καρολίνα, 1 κιλό μαρούλια 1 ματσάκι φρέσκα κρεμμύδια, 1 ξερό κρεμμύδι, δυόσμο ξερό ή φρέσκο, μισό ματσάκι μαιντανό, 300 γρ। σταφίδες σουλτανίνα, λίγο πελτέ, 1 φλιτζάνι του καφέ λάδι, και αλάτι-πιπέρι
Το μαγείρεμα।








Σωτάρουμε και βράζουμε το κατσικάκι κρατώντας το ζουμί। Σε άλλη κατσαρόλα σωτάρουμε το κρεμμύδι (ξερό και φρέσκα) και τα μαρούλια। Ρίχνουμε τον μαιντανό, τον δυόσμο, αλάτι και πιπέρι। Προσθέτουμε λίγο από τον πελτέ, και τ΄αφήνουμε να μαραθούν।
Όταν είναι έτοιμα ρίχνουμε το ρύζι και τις σταφίδες και αφήνουμε να βράσουν 3-4 λεπτά.
Κατόπιν σε ταψί στρώνουμε τα λαχανικά με τις σταφίδες και το ρύζι, και από πάνω τοποθετούμε τα κομμάτια του κρέατος με μιά υποψία πελτέ πάνω στο καθένα। Σκεπάζουμε το ρύζι με το ζουμί από το κρέας και το βάζουμε στον φούρνο. Αν το μαγειρέψετε σε γάστρα, θα χρειαστεί στο τέλος να ξεσκεπάσετε για ν΄αποκτήσει το κρέας μιά ωραία "πετσούλα".

Tο αποτέλεσμα.

Γαύρος τηγανητός και στον φούρνο. Ώρα για ούζο!!!

Τις προάλλες βρεθήκαμε πρωϊ-πρωί στην Καβάλα. Είμασταν δηλαδή την ώρα που τα καϊκια είχαν επιστρέψει απο το ψάρεμα και οι ψαράδες ξεψάριζαν τον γαύρο που είχαν πιάσει. Οταν είδαμε tον φρέσκο γαύρο με τα γυαλισμένα μάτια, ομολογώ ότι γυάλισε και το δικό μας μάτι, και άρχισαν αμέσως οι ...κακιές σκέψεις. Καταλαβαίνετε ε; Τηγάνι, αν και στην πορεία προέκυψε και ο φούρνος, ώριμη ντομάτα για σαλάτα, κολοκυθάκια τηγανητά και φυσικά...ούζο με παγάκια, με το μοσχοβολιστό γλυκάννισο. Αμ΄έπος αμ΄έργον λοιπόν μέ δυό κιλά γαύρο, και το αποτέλεσμα το βλέπετε. Από τον φίλο μας KOUKTHANOS, μάθαμε ότι, ΅ Το επίσημο όνομά του είναι "εγγραυλίς η εγκρασίχολος" (engraulis encrasicholus) και ανήκει στην οικογένεια εγγραυλίδες (engraulidae), ενώ από τον άλλο φίλο μας Ο.ΠΕΙΡΑΙΩΤΗ ότι, ΅ ο Γαύρος ή γάβρος είναι ψάρι, γνωστό ήδη από την αρχαιότητα. Είναι η «αφύη» των αρχαίων Ελλήνων ΅ Επειδή και οι δύο φίλοι μας έδωσαν τις πληροφορίες αυτές, τους αφιερώνω την ανάρτηση, και να ξέρουν το ουζάκι το ήπια στην υγειά τους!! Πάντως , "αἱ άφύαι ή ἔγγρ....." ή πως το λένε δηλαδή, ήταν υπέροχοι!