H πρωτοβουλία των Δελφών - συνέντευξη τύπου

Συνέντευξη τύπου, Αθήνα 22.6.2015


Συμμετέχουν ο συντονιστής της Πρωτοβουλίας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, ο Καθηγητής 'Ελμαρ Αλτφάτερ, ο οικονομολόγος Σαμίρ Αμίν, η ευρωβουλευτής Τατιάνα Ζντανόκα, ο πρόεδρος του ρωσικού Ιδρύματος Παγκοσμιοποίησης και Κοινωνικών Κινημάτων Μπαρίς Καγκαρλίτσκι, ο πολιτικός, δημοσιογράφος και πρώην ευρωβουλευτής Τζιουλλιέττο Κιέζα, ο αν. Καθηγητής Φιλοσοφίας Δημήτρης Πατέλης, ο Καθηγητής Οικονομικών Μάικλ Χάντσον. Η συζήτηση αφορά την ελληνική/ευρωπαϊκή κρίση, τους κινδύνους ανάφλεξης στο ουκρανικό και στα Βαλκάνια, τους αγωγούς και τα ελληνορωσικά.

Σεργκέι Γκλάζιεφ, κορυφαίος σύμβουλος του Βλ. Πούτιν: "Δεν έχετε μέλλον στο ευρώ και την ΕΕ!"

Συνέντευξη στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο





Στη σημαντικότερη ίσως παρέμβαση, ή τουλάχιστον «κατάθεση γνώμης» για το ελληνικό πρόβλημα που μας ήρθε από τη Ρωσία του Πούτιν, στη διάρκεια της πενταετούς ελληνικής κρίσης, και μάλιστα στο πιο κρίσιμο σημείο της συνεχιζόμενης «συμπίεσης» της Αθήνας από την τρόικα, προβαίνει, στη συνέντευξη που μας έδωσε και ακολουθεί, ο ακαδημαϊκός Σεργκέι Γκλάζιεφ, αρχιτέκτων της Ευρασιατικής ‘Ενωσης, και θεωρούμενος ένας από τους συμβούλους του Ρώσου Προέδρου  με τη μεγαλύτερη επιρροή.



Ο Γκλάζιεφ εκφράζει, εντός του «στενού πυρήνα» της ρωσικής εξουσίας, την πλέον «κρατικιστική», πατριωτική, κριτική στην παγκοσμιοποίηση, ίσως και κάπως «σοσιαλιστική» τάση. Σε περίπτωση που το Κρεμλίνο αποφασίσει, υπό την πίεση των διεθνών εξελίξεων, πάει σε λιγότερο «φιλελεύθερη», πιο «κρατικιστική» και «προστατευτική» κατεύθυνση στην οικονομική πολιτική, θεωρείται το φαβορί για τη θέση του Υπουργού Οικονομικών.



Το μάλλον σπάνιο χαρακτηριστικό του Γκλάζιεφ είναι ότι μετέχει ταυτόχρονα στον σκληρό πυρήνα της ρωσικής εξουσίας, είναι ένας από τους σημαντικούς «διαμορφωτές κοινής γνώμης» (opinion makers), αλλά και ένας σημαντικός επιστήμων, με ικανότητα συνθετικής σκέψης, που έχει μελετήσει βαθιά τους οικονομικούς κύκλους και τιμήθηκε γι’ αυτό με το βραβείο Κοντράτιεφ.



Στους αναγνώστες, τους επιστήμονες και την πολιτική «ελίτ» της χώρας ανήκει η ευθύνη της αξιολόγησης όσων λέει, στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο διαπρεπής Ρώσος ακαδημαικός, που μας δέχτηκε πριν από μερικές μέρες στο γραφείο του στη Μόσχα. Από μόνη της άλλωστε η διατύπωση τέτοιων απόψεων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μια κυβέρνηση με αίσθηση διεθνούς πραγματικότητας. Παρότι άλλωστε κάναμε και μια ερώτηση με γεωπολιτική διάσταση, δεν είναι αυτή η ειδικότητά του κ. Γκλάζιεφ. Δουλειά της Αθήνας είναι να βρει εκείνες τις στρατηγικές, τις συμμαχίες και τα μέσα για να διασφαλίσει, ανεξαρτήτως των οικονομικών επιλογών της, την ασφάλεια της χώρας και της Κύπρου. Τέτοιες δυνατότητες υπάρχουν, δεν είναι χωρίς ρίσκο, τίποτα όμως στη σημερινή κατάσταση δεν είναι χωρίς ρίσκο, απαιτούν όμως βαθιά κατανόηση της κατάστασης και βεβαίως θάρρος.



Το αιώνιο ιστορικό πρόβλημα της Ελλάδας έγκειται στην ποιότητα και επάρκεια των «ηγεσιών» της. Την επόμενη Κυριακή θα δημοσιεύσουμε το μέρος της συνέντευξης του κ. Γκλάζιεφ που αναφέρεται στην ευρύτερη διεθνή και ευρωπαϊκή κρίση



Δ.Κ. Αν έχετε μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα και θελήσει να αρνηθεί τους «νεοαποικιακούς» όρους που της επιβλήθηκαν, έχει τη δυνατότητα να το κάνει ή θα αποκλειστεί από την κυκλοφορία χρήματος; Αν δεν είσαστε σύμβουλος του κ. Πούτιν, αλλά του κ. Τσίπρα, τι συμβουλή θα του δίνατε ως οικονομολόγος και ως ακαδημαϊκός;



ΣΓ. Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγετε από τον χρηματοπιστωτικό αποικιακό ζυγό είναι να δημιουργήσετε δικό σας χρηματοπιστωτικό σύστημα, κάτι που είναι αδύνατο χωρίς εθνικό νόμισμα. ‘Οσο μένετε στο ευρώ παραμένετε στην περιφέρεια του δυτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, ο πυρήνας του οποίου είναι η Federal Reserve μαζί με την ΕΚΤ. Πρέπει να φύγετε από κει αν θέλετε να ξεφύγετε από το χρηματοπιστωτικό αποικιακό καθεστώς.



Δ.Κ. Θυμάστε πόσο δύσκολη απεδείχθη η οικοδόμηση «σοσιαλισμού σε μια και μόνη χώρα». Πόσο εύκολο είναι να οικοδομήσεις ένα καθεστώς εθνικής κυριαρχίας στα πλαίσια φτωχοποιημένης Ελλάδας που υπέστη ήδη καταστροφή και που θα της επιτίθεντο σκληρά γιατί θα ήταν πολύ κακό παράδειγμα;





ΣΓ Εθνική κυριαρχία δεν σημαίνει απομόνωση. Σημαίνει ότι η χώρα έχει επαρκείς ευκαιρίες να προσδιορίσει το μέλλον της, να αποφασίσει τα αναπτυξιακά σχέδια. Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα κηρύσσει χρεωκοπία προς τους Ευρωπαίους πιστωτές και δεν πληρώνει αυτές τις πιστώσεις που δημιουργήθηκαν απλά από αέρα…





ΔΚ ‘Η ενδεχομένως τις μετατρέπει σε δικό της νόμισμα αν το εισάγει. Τώρα γίνονται πολλές συζητήσεις στην Ελλάδα. Μια ιδέα είναι η υιοθέτηση ενός διπλού νομίσματος, που θα επιτρέψει να πληρώνονται οι μισθοί χωρίς να φύγουμε από το ευρώ. ‘Αλλοι τάσσονται υπέρ της εξόδου.



ΣΓ Διπλό σύστημα σημαίνει ότι το μέρος σε ευρώ του συστήματος θα έχει ως μόνη αποστολή να πληρώνει το χρέος και όλη η οικονομική δραστηριότητα θα  πάει στο εθνικό νόμισμα. Δεν έχει νόημα γιατί, σε μια τέτοια κατάσταση, το εθνικό νόμισμα θα υποτιμάται διαρκώς και θα απαιτούνται διαρκώς μεγαλύτερες προσπάθειες να πληρωθεί το χρέος σε ευρώ. Στο δικό μου μυαλό ο μόνος δρόμος είναι να δηλώσετε αδυναμία πληρωμής αυτών των χρεών που επεβλήθησαν στην Ελλάδα, το χρέος που δημιουργήθηκε από την εκτύπωση χρήματος από την ΕΚΤ και να κινηθείτε προς το δικό σας νόμισμα, όπου οι εθνικές νομισματικές αρχές θα μπορούν να οργανώσουν νομισματική πολιτική προς όφελος της οικονομικής ανάπτυξης. Γιατί τώρα η Ελλάδα δεν έχει εργαλεία να χρηματοδοτήσει την οικονομική ανάπτυξη. Το τραπεζικό σύστημα λειτουργεί ως αντλία μεταφοράς χρήματος από την Ελλάδα στην Ευρώπη. Και η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία διευθύνει αυτό το μηχάνημα.







ΔΚ Η παραγωγική μας βάση είναι περιορισμένη, εξαρτώμεθα από τις εισαγωγές, το κράτος και η κοινωνία μας συνήθισαν να ζουν με ευρωπαϊκά χρήματα. Πόσο εύκολο είναι να τα αλλάξεις όλα αυτά, σε συνθήκες μάλιστα έντονης διαμάχης;



ΣΓ. Ασφαλώς η κατάσταση είναι πολύ περίπλοκη και δραματική. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι, στην ΕΕ, η μακροοικονομική πολιτική της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας ασκείται προς όφελος των μεγάλων επιχειρήσεων. Αυτές έχουν απεριόριστη πρόσβαση στις πιστώσεις που δημιουργεί η ΕΚΤ μέσω των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών εμπορικών τραπεζών. Σε μια τέτοια κατάσταση οι μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις, που είναι πολύ σημαντικές για οικονομίες όπως η ελληνική, δεν έχουν ελπίδα επιβίωσης. Γιατί δεν έχουν ευκαιρία πρόσβαση σε φτηνές πιστώσεις, όπως οι μεγάλες επιχειρήσεις. Η ΕΕ σχεδιάστηκε να στηρίξει τις μεγάλες ευρωπαϊκές και αμερικανικές επιχειρήσεις, που έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, και, μερικές, στη Γαλλία και την Ιταλία. Αυτές έχουν τη δυνατότητα να κατακτήσουν όλη την ευρωπαϊκή αγορά πιέζοντας τις μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις. Αυτός είναι ο λόγος που η Ελλάδα έχασε τη βιομηχανία της, γιατί η οικονομία της είναι μάλλον μικρή για μεγάλες επιχειρήσεις και δεν είχε μεγάλες επιχειρήσεις. Το ίδιο συμβαίνει και στην ανατολική Ευρώπη, που άνοιξε στη Δύση και μπήκε στην ΕΕ. ‘Ολο το ενεργητικό της αν. Ευρώπης ελέγχεται τώρα από μεγάλες ευρωπαϊκές και αμερικανικές εταιρείες. Η ανατολική και η νότια Ευρώπη δεν μπόρεσαν να ανταγωνισθούν τις μεγάλες διεθνείς επιχειρήσεις που έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ κα το Ηνωμένο Βασίλειο και, μερικώς, στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Αυτό οδήγησε σε αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο και υποχρέωσε την Ελλάδα και μερικές ακόμα χώρες να παίρνουν όλο και περισσότερες πιστώσεις για να διατηρήσουν το βιοτικό επίπεδο και να επιδοτήσουν  βιομηχανίες που δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν.



ΔΚ Αυτό δεν είναι αλήθεια μόνο για την Ελλάδα. Μερικώς είναι αλήθεια και για πιο αναπτυγμένες χώρες, όπως η Γαλλία.



ΣΓ Σας είπα. Το σύστημα ήταν μερικά σχεδιασμένο υπέρ των ΗΠΑ και της Γερμανίας, μερικά για ορισμένες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ιταλία π.χ. βλέπετε την πλήρη καταστροφή των μεσαίων επιχειρήσεων. Ακόμα και στα πιο ευημερούντα, πλούσια τμήματα βλέπετε πολλές οικογενειακές επιχειρήσεις που έκλεισαν. Μόνο οι μεγάλες επιχειρήσεις ελέγχουν τις αγορές. Αλλά στην Ελλάδα δεν έχετε ούτε αυτή τη δυνατότητα, λόγω του μεγέθους της οικονομίας, γεγονός που οδηγεί στην αποβιομηχάνιση και αυτό είναι το μεγάλο  πρόβλημα. Γιατί, ακόμα κι αν φύγετε από το ευρώ και αποκαταστήσετε το εθνικό χρηματοδοτικό σύστημα, το πρόβλημα-κλειδί είναι πως θα οργανώσετε τη χρηματοπιστωτική υποστήριξη για την οικονομική δραστηριότητα. Το πρόβλημα είναι ποιά οικονομία μπορεί να αναπτυχθεί στις παρούσες συνθήκες.







ΔΚ Στο σημερινό σύστημα των ανοιχτών αγορών, οι περιφερειακές χώρες της Ευρώπης δεν έχουν την τεχνολογική ισχύ να ανταγωνιστούν, ούτε είναι ή μπορούν να γίνουν τόσο φτηνές όσο η Κίνα, η Αφρική, το Μπαγκλαντές. Μοιάζουν να έπεσαν σε «χαράδρα» ανάμεσα στον ευρωπαϊκό βορρά και τον τρίτο κόσμο. Ποια θα μπορούσε να είναι η στρατηγική τους;



ΣΓ. Η τωρινή κατάσταση είναι απελπιστική γιατί δεν έχετε ανταγωνιστική βιομηχανία και δεν έχετε και χρηματοπιστωτικούς θεσμούς να ενισχύσετε την ανάπτυξη οικονομικής δραστηριότητας. Αν κάνετε το πρώτο βήμα να απαλλαγείτε από τη νομισματική ένωση και να δημιουργήσετε δικές σας χρηματοπιστωτικές, νομισματικές αρχές, τουλάχιστο θα αποκτήσετε εργαλεία για να χρηματοδοτήσετε την οικονομική επέκταση. Για να χρηματοδοτήσετε όμως επέκταση χρειάζεστε ανταγωνιστικούς οικονομικούς φορείς έτοιμους να αναπτυχθούν. Αυτό είναι πολύ δύσκολο μέσα στην ΕΕ όπου δεν έχετε καμιά εμπορική ή οικονομική ανεξαρτησία. ‘Ολη η εμπορική και οικονομική ρύθμιση γίνεται στις Βρυξέλλες.



 

ΔΚ Ακόμα και εκτός ΕΕ, έχετε τον ΠΟΕ και όλους τους θεσμούς της παγκοσμιοποίησης.



ΣΓ. Ναι, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα. ‘Οσο είστε εντός ΕΕ, αυτό σημαίνει ότι όλες οι αποφάσεις που αφορούν την προστασία της εγχώριας αγοράς δεν μπορούν κατ’ αρχήν να ληφθούν στην Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν έχει εργαλεία εμπορικής πολιτικής και προστασίας της εθνικής οικονομίας, ακόμα και στην περιοχή των τεχνικών standards. Η τεχνική ρύθμιση, η χρηματοπιστωτική ρύθμιση και η ρύθμιση της εσωτερικής αγοράς, όλα εξαρτώνται από τις ντιρεκτίβες των Βρυξελλών. Πράγμα που σημαίνει ότι απαλλασσόμενοι από τη νομισματική ένωση, θα σπρωχτείτε, από τη λογική αυτής της πράξης, να κάνετε και δεύτερο βήμα, να φύγετε από την ΕΕ.



Τώρα τι μπορείτε να βρείτε αν βγείτε από την ΕΕ. Η δική μου ιδέα είναι ότι μπορείτε να βρείτε ευκαιρίες στην Ευρασιατική ολοκλήρωση, που σχεδιάζεται από τη Ρωσία, τη Λευκορωσία, το Καζαχστάν και επίσης τώρα την Αρμενία, την Κιργιζία και ορισμένες άλλες χώρες. Πρώτα από όλα εννοώ τη ζώνη ελευθέρου εμπορίου εντός των χωρών της ΚΑΚ (σ.σ. Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών, δημιουργήθηκε από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες όταν διαλύθηκε η ΕΣΣΔ) και τις ειδικές σχέσεις που τώρα προσπαθούμε να οργανώσουμε με τις χώρες  BRICKS, ιδιαίτερα την Κίνα, περιλαμβανομένης της Ευρασιατικής Τράπεζας Ανάπτυξης, της Τράπεζας για την Ανάπτυξη  Υποδομών και ορισμένων άλλων χρηματοπιστωτικών θεσμών, που τώρα οργανώνονται, για να προωθήσουν την οικονομική ανάπτυξη σε όλη την ευρασιατική περιφέρεια.



Υπάρχουν όμως και άλλες ευκαιρίες για την Ελλάδα αν μιλάμε για ευρασιατική ολοκλήρωση. Η Ελλάδα έχει σαφή ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα συγκρινόμενη με τη Ρωσία και την Ευρασιατική Οιονομική ‘Ενωση. Πρώτα από όλα ο τομέας των υπηρεσιών και ιδίως του τουρισμού, όπου η Ελλάδα μπορεί στην πραγματικότητα να υποκαταστήσει όλους τους πόρους της ΕΕ που χρησιμοποιούνται τώρα από τις ρωσικές ομάδες. Αν η Ελλάδα είναι εντός της ευρασιατικής οικονομικής ολοκλήρωσης σημαίνει ότι δεν υπάρχουν φραγμοί για τους πολίτες της Ρωσίας, του Καζαχστάν, της Λευκορωσίας να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, να περάσουν καιρό εκεί, να επενδύσουν σε σπίτια, σε υπηρεσίες και αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που μπορεί να προσφέρει η Ελλάδα στην Ευρασιατική οικονομική ένωση.



 Δεύτερο, φυσικά, είναι η ελληνική τεχνογνωσία και οι ελληνικές ευκαιρίες στις μεταφορές. Υποφέρουμε επί αιώνες λόγω έλλειψης πρόσβασης στις θάλασσες. Η Ελλάδα έχει μια πολύ μεγάλη ιστορική εμπειρία κατάκτησης του θαλάσσιου εμπορίου.



Το τρίτο σημείο είναι η ελληνική γεωργία, που παράγει προϊόντα που δεν υπάρχουν καν στη ρωσική αγορά, όπως το κρασί, οι εληές κι ένα σωρό άλλα. Αυτό που βλέπουμε λοιπόν είναι ότι η Ελλάδα, συμμετέχοντας στην ευρασιατική οικονομική ολοκλήρωση, έχει σαφή ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Κι αυτά τα πλεονεκτήματα είναι πολύ ανταγωνιστικά για τους επενδυτές. Αν η Ελλάδα ενσωματωνόταν στην ευρασιατική οικονομική ένωση, είμαι βέβαιος ότι πολλοί επενδυτές από τη Ρωσία και τις άλλες χώρες της ευρασιατικής ολοκλήρωσης θα ήταν πολλοί ενεργοί στην Ελλάδα. Επίσης το ελληνικό επιχειρηματικό πνεύμα θα είχε μεγάλες ευκαιρίες στην ρωσική αγορά. Η Ελλάδα θα γινόταν ελκυστική και στους ευρωπαίους επενδυτές ως σημείο πρόσβασης στη ρωσική αγορά.



Κυττάξτε, υπάρχει ένα σχήμα, αν διαπραγματευθείτε με την ΕΕ στη βάση «να μιλήσουμε για μια πιο αποτελεσματική και δίκαιη συνεργασία», προτείνοντας στην ΕΕ το σχήμα «χρέος έναντι επενδύσεων». Που σημαίνει ότι το ελληνικό χρέος θα χρησιμοποιούνταν ως όχημα να έλξει επενδύσεις. Θα σήμαινε χρέος έναντι περιουσιακών στοιχείων. Θα μπορούσαν να προσφερθούν ορισμένα περιουσιακά στοιχεία σε Ευρωπαίους επενδυτές, να δουλέψουν για όλη την ευρασιατική αγορά. Aυτή η option όμως είναι πολύ σύνθετη και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην παρούσα οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Γιατί το ύψος των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων είναι μάλλον μικρό συγκρινόμενο με το ύψος του χρέους. Και για την Ελλάδα θα ήταν πολύ επικίνδυνο να χρησιμοποιήσει ένα τέτοιο σχήμα που μερικές φορές χρησιμοποιείται όταν μια χώρα δεν μπορεί να πληρώσει το χρέος της. Οι πιστωτές συνήθως πρότειναν ένα σχήμα να δοθούν περιουσιακά στοιχεία αντί του χρέους και να ανακτηθεί το χρέος μέσω των περιουσιακών στοιχείων.



Δ.Κ. Η Ελλάδα δίνει ήδη άμεσα και έμμεσα περιουσιακά στοιχεία για την αποπληρωμή χρέους δια των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά δίνει και ιδιωτική περιουσία μέσω της τεράστιας φορολογίας



ΣΓ Η ιδέα μου είναι ότι, αν η Ελλάδα κινηθεί προς την ευρασιατική ολοκλήρωση, η αξία των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων θα αυξηθεί γιατί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως βάση επενδύσεων για ολόκληρη την ευρασιατική αγορά.



ΔΚ Τι γίνεται με την τράπεζα των BRICKS; Υπάρχει πρόταση του Ρώσου Υπουργού Οικονομικών να περιληφθεί και η Ελλάδα



ΣΓ. Είναι ένας από τους χρηματοπιστωτικούς θεσμούς που δημιουργήθηκαν για να προωθήσουν την οικονομική ανάπτυξη μέσω μακροχρόνιων πιστώσεων για ανάπτυξη υποδομών και πολύ μεγάλων επιχειρήσεων. Είναι ένας από τους αναπτυξιακούς θεσμούς που θα μπορούσε να συμμετάσχει η Ελλάδα γιατί δεν είναι ανοιχτή μόνο στους BRICKS, αλλά και σε άλλες χώρες. Είναι μια πολυεθνική τράπεζα.



ΔΚ Ασκήθηκε κριτική στον ελληνικό τύπο ότι αυτή η τράπεζα δίνει δάνεια με διπλάσιο επιτόκιο από ότι προσφέρει η ΕΕ στην Ελλάδα



ΣΓ Παράξενο. Από πού ξέρει ο ελληνικός τύπος τα επιτόκια; Η αναπτυξιακή τράπεζα των  BRICKS θα αρχίσει τη λειτουργία της του χρόνου και θα δούμε ποια θα είναι τα επιτόκια. Νομίζω θα είναι ελκυστικά.



ΔΚ. Είστε σίγουρος ότι αν τα κάνουμε αυτά που λέτε δεν θα μας … βομβαρδίσουν οι ΗΠΑ;



ΣΓ. (γελάει, ξαφνιάζεται) Είμαι σίγουρος ότι η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται ως τελευταίο όπλο. Για να την χρησιμοποιήσουν οι ΗΠΑ πρέπει να είναι σίγουρες ότι δεν υπάρχει πλέον κάποια εθνική κυριαρχία εντός της χώρας. Η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται μόνο για να «αποστειρώσει» την αντιπολίτευση που ακόμα υπάρχει μέσα στη χώρα και μερικές φορές, ακόμα και τότε, δεν δουλεύει. Π.χ. δεν δούλεψε στη Συρία. Ως αποτέλεσμα εξάλλου της στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία βλέπουμε τώρα το Ισλαμικό Κράτος που δεν ξέρει κανείς τι να κάνει μαζί του. Δημιουργώντας χάος, μερικές φορές οι ΗΠΑ βλέπουν τελικά να αναδύεται μια νέα τάξη από αυτό το χάος, τάξη που μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη.







Δ.Κ. Ακόμα και για τη Ρωσία είναι δύσκολος ο μερικός έστω  επαναπροσανατολισμός εκτός του νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιητικού υποδείγματος. Πόσο εύκολο είναι να το κάνει η Ελλάδα;



Σ.Γ. Δεν είναι δύσκολο, είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης. Ασφαλώς είναι μια διαδικασία με κινδύνους, αλλά σε μια κατάσταση υβριδικού πολέμου, που έχετε τώρα, έχετε ούτως ή άλλως κίνδυνο, και ο κίνδυνος είναι πολύ μεγαλύτερος όπως είστε τώρα, παρά αν κινηθείτε προς ένα εθνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.



Δ.Κ. Περιμένετε μεγάλη χρηματοπιστωτική ή οικονομική κρίση στα επόμενα χρόνια;



ΣΓ. Η κρίση θα γίνει βαθύτερη και βαθύτερη στον δυτικό κόσμο. Αναμφίβολα τα σημάδια είναι πολύ ανάλογα με ότι συνέβη στο τέλος της αγγλικής αποικιακής αυτοκρατορίας. Οι Βρετανοί προσπάθησαν να κλείσουν την αποικιακή αυτοκρατορία τους από τις ΗΠΑ, αυξάνοντας τους φραγμούς και αυτό ήταν ένα από τα κίνητρα που επενέβησαν οι Αμερικανοί στον Παγκόσμιο Πόλεμο, για να διαλύσουν τις αποικιακές αυτοκρατορίες. Τώρα οι Αμερικανοί κάνουν το ίδιο που έκαναν οι Βρετανοί.



Konstantakopoulos.blogspot.com


“To Παρόν

ΤΖΙΟΥΛΙΕΤΤΟ ΚΙΕΖΑ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ!

 

Συνέντευξη στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

 

Δημοσιογράφος, συγγραφέας, πολιτικός, πρώην ευρωβουλευτής, πρώην ανταποκριτής της εφημερίδας του Ιταλικού ΚΚ, της «Ουνιτά», στη Μόσχα του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, του οποίου υπήρξε προσωπικός φίλος, ο Τζιουλλιέττο Κιέζα παραμένει ένας από τους σημαντικότερους «διαμορφωτές γνώμης» στην Ιταλία και εμπλέκεται ενεργά σε όλες τις κοινωνικές ζυμώσεις στη χώρα του αλλά και διεθνώς.

 

Στη συνέντευξη που ακολουθεί μας δίνει την άποψη του για το τι συμβαίνει στην Ιταλία και για το πώς βλέπουν οι Ιταλοί την ελληνική κρίση, ενώ τονίζει την ανάγκη αγώνα για να σταματήσει η πορεία προς έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο της Δύσης εναντίον της Ρωσίας.

 

Eρ. Πως διαμορφώνεται σήμερα η κατάσταση στην Ιταλία;

 

Απ. Οι τελευταίες εκλογές σε επτά ιταλικές περιφέρειες απετέλεσαν την πρώτη ήττα για τον Πρωθυπουργό Ματτέο Ρέντζι. Μπορεί το κόμμα του να κέρδισε τη διακυβέρνηση σε πέντε από τις επτά περιφέρειες, αλλά στην πραγματικότητα έχασε πέντε εκατομμύρια ψήφους. Και αυτή ακόμα η «νίκη» του οφείλεται στο ότι η Forza Italia και τα άλλα δεξιά κόμματα έχασαν, όπως και το Δημοκρατικό Κόμμα. Σχεδόν 50% των ψηφοφόρων δεν πήγαν να ψηφίσουν, εξαιτίας της πλήρους απογοήτευσης για την πολιτική, αλλά και για τον Ρέντζι. Επιπλέον το Δημοκρατικό Κόμμα ήταν και παραμένει βαθιά διχασμένο και υπάρχει μια σοβαρή πιθανότητα να διασπαστεί σύντομα. Eίναι επίσης όμως σαφές ότι το κόμμα δεν έχει εναλλακτική πολιτική άποψη. ‘Ολοι είναι αλλυσοδεμένοι στη γραμμή της νεοφιλελεύθερης λιτότητας. Ακολουθούν τη σημερινή Ευρώπη χωρίς καμιά διαφοροποίηση. Για παράδειγμα, η Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (ΤΤΙΡ) έγινε η γραμμή της ιταλικής κυβέρνησης.

 

Στη διεθνή πόλιτική, η Ιταλία ακολουθεί τη Μέρκελ και τον Ολάντ, όταν όμως γίνονται τα πράγματα σοβαρά η Ρώμη ακολουθεί αναμφίβολα την Ουάσιγκτων. Στην ελληνική κρίση, ο Ρέντζι ακολουθεί τη Μέρκελ. Το βάρος της Ιταλίας στη διεθνή σκηνή δεν ήταν ποτέ τόσο μκρό.

 

Ο μόνος νικητής της τελευταίας ψηφοφορίας ήταν η Lega του Matteo Salvini. Απέσπασε πολλές ψήφους από την Forza Italia και μερικές από το Δημοκρατικό Κόμμα. Κυρίως όμως από το Κίνημα Πέντε Αστέρων. Με αυτούς έχουμε ένα πολύ περίεργο αποτέλεσμα. Είναι πρώτο κόμμα σε τρεις περιφέρειες, ισχυρότεροι μερικές φορές σε ποσοστά ακόμα και από το ΔΚ. Αλλά αυτό είναι αποτέλεσμα της κατάρρευσης των άλλων. Τελικά, το Κίνημα Πέντε Αστέρων έχασε μισό εκατομμύριο ψήφους. Αν πάρουμε μαζί τις ευρωεκλογές και τις εκλογές του Μαίου, το Κίνημα έχασε σε απόλυτους αριθμούς όχι λιγότερο από 2,5 εκατομμύρια ψήφους, που είναι μια αληθινή κατάρρευση.

 

 

Ερ. Μερικοί ισχυρίζονται ότι η κάποτε τόσο σημαντική ιταλική αριστερά έχει «πεθάνει». Συμμερίζεστε τέτοιες εκτιμήσεις: Ποιοι, νομίζετε, είναι οι λόγοι της παρακμής της; Τι γίνεται με το κίνημα του Peppe Grillo ή τις προσπάθειες του Landini να δημιουργήσει καινούριο κόμμα; Γιατί η άκρα δεξιά μοιάζει πολύ ικανότερη να εκφράσει τη λαϊκη δυσαρέσκεια σε μια χώρα με την παράδοση της Ιταλίας;

 

Απ. Ναι, η «αριστερά» πέθανε στην Ιταλία. Παρήκμασε για μια σειρά λόγους. Ο κυριότερος ότι δεν έχει ιδέες. Η μόνη ιδέα που υπάρχει σήμερα είναι να ξαναοικοδομήσουμε την αριστερά. Αλλά η αριστερά είναι τώρα κάτι δύσκολα αντιληπτό από το ευρύ κοινό, που πιστεύει ακόμα ότι αριστερά είναι το Δημοκρατικό Κόμμα. Το οποίο ΔΚ είναι όμως ευρέως απαξιωμένο, ιδίως στο αριστερό τμήμα της κοινής γνώμης. Από κοινωνική άποψη εξάλλου, δεν υφίσταται πλέον η παραδοσιακή εργατική τάξη. Δεν εννοώ ότι δεν υπάρχουν εργάτες. Δεν νοιώθουν όμως μέλη της εργατικής τάξης. Νοιώθουν καταναλωτές, επαγγελματίες, ατομικευμένοι εργάτες. Η ταξική συνείδηση κατεστράφη με την ισχυρή δράση των mainstream ΜΜΕ, του «Αμερικάνικου Τρόπου Ζωής», από τις δυτικές αξίες. Δεν ξέρουν το παληό κομμουνιστικό και σοσιαλιστικό λεξιλόγιο. ‘Ολη η ιστορική εμπειρία έχει χαθεί. Το ψηφοδέλτιο «Λίστα για τον Τσίπρα» δεν πήγε καλά. ‘Εβγαλε μόλις τρεις ευρωβουλευτές, αποσπώντας 4% των ψήφων. Και τώρα είναι τελειωμένοι, δεν έχουν καμιά επιρροή απολύτως.

 

Η προσπάθεια του Λαντίνι να οικοδομήσει μια νέα αριστερή συμμαχία, μου φαίνεται ότι υποφέρει από τα ίδια «ελαττώματα». Δεν διαθέτει κοινωνική βάση, ούτε διεθνή αντίληψη. Σχεδόν κανένας, στο αριστερό τμήμα του πολιτικού φάσματος, δεν έχει την ικανότητα να αναλύσει και να καταλάβει τις διεθνείς πολιτικές και στρατηγικές αλλαγές. Η Ρωσία είναι ο εχθρός για αυτούς. Η ουκρανική κρίση δεν έγινε κατανοητή.

 

Από την άποψη αυτή, η Lega του Σαλβίνι ήταν πολύ περισσότερο δυναμική υποστηρίζοντας σαφώς τη ρωσική πλευρά. Κι αυτή ήταν ασφαλώς μία από τις αιτίες της τόσο μεγάλης επιτυχίας του, του διπλασιασμού των ψήφων του και του υποσκελισμού του κόμματος του Μπερλουσκόνι. Η αντιευρωπαϊκή, αντι-ευρώ θέση του Σαλβίνι προστέθηκε στη φιλορωσική του θέση, δημιουργώντας μια τελείως νέα κατάσταση που στο μέλλον θα έχει αυξανόμενη πολιτική σημασία.

 

Το κίνημα των πέντε αστέρων είναι σαφώς σε παρακμή και είμαι σίγουρος ότι δεν θα την αναστρέψει.’Εχασαν ήδη 16 γερουσιαστές και περίπου 20 βουλευτές σε μόνο δύο χρόνια. Διακρίνονται από πολύ μεγάλη εσωτερική σύγχυση και δεν διαθέτουν αληθινή πολιτική ηγεσία. Και επίσης, όπως και η αριστερά, δεν έχουν σαφείς ιδέες για την παγκόσμια κρίση. ‘Εχασαν την ευκαιρία της ουκρανικής κρίσης και γι’ αυτό έχασαν τη συναίνεση τόσο των αριστερών, όσο και των δεξιών ψηφοφόρων τους. Πιστεύω ότι οι δυσκολίες τους θα μεγαλώσουν στο μέλλον, αν και αυτό θα γίνει σταδιακά. Πολλοί από τους κοινοβουλευτικούς τους αναζητούν καινούρια προοπτική. Μερικοί περιμένουν προτάσεις από άλλα υπάρχοντα κόμματα. Θα είναι μια παρατεταμένη, πολύ οδυνηρή διαδικασία. Το ζήτημα είναι που θα πάνε οι εννέα εκατομμύρια ψηφοφόροι τους;

 

Ερ. Πως βλέπουν οι Ιταλοί την ελληνική κρίση; Γιατί η κυβέρνηση της Ιταλίας, μιας χώρας του Νότου, δεν υποστηρίζει την Ελλάδα στην ΕΕ;

.

 Απ. ‘Όπως σας είπα ήδη, η θέση της ιταλικής κυβέρνησης προσανατολίζεται σε αυτό που προτείνουν οι Γερμανοί. Σε ότι αφορά την κοινή γνώμη, υπάρχει μια ουσιαστική έλλειψη κατανόησης, γεγονός που δίνει ευρύ περιθώριο ελιγμών στην κυβέρνηση. Υπάρχει κάποιο είδος αλληλεγγύης προς τα δεινά των Ελλήνων αλλά μέχρι τώρα, εξαιτίας και της απουσίας πρωτοβουλίας της αριστεράς, δεν υπήρξε παρά πολύ ασθενής κινητοποίηση της κοινής γνώμης υπέρ της Αθήνας. Η mainstream Ιταλία είναι 100% υπέρ της λιτότητας.

 

Ερ. Ξεκινήσατε μια καμπάνια εναντίον του ΝΑΤΟ και της συμμετοχής της Ιταλίας σε αυτό. Τι σας έκανε να αποφασίσετε κάτι τέτοιο;

 

Απ. Πιστεύω ότι πρέπει να δημιουργήσουμε μια ευρωπαϊκή συμμαχία παίρνοντας υπόψιν μας την πραγματικότητα. Πιστεύω ότι είμαστε στην αρχή του τρίτου παγκοσμίου πολέμου. Αν είναι έτσι, το κύριο ζήτημα είναι να δημιουργηθεί μια συμμαχία εναντίον του ΝΑΤΟ. Αλλά αυτή δεν μπορεί να είναι μια αριστερή συμμαχία. Το ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο αλλάζει ταχύτατα. Σε τρία με τέσσερα χρόνια πολλά πράγματα θα είναι διαφορετικά από σήμερα. ‘Ηδη από τώρα έχουμε μια πολύ αλλαγμένη κατάσταση. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει στο πρόγραμμά του την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ και είναι στην εξουσία. Στην Ισπανία, ένα άλλο αριστερό κόμμα, το Podemos, αναπτύσσεται και έχει στο πρόγραμμά του ένα δημοψήφισμα για την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ. Στη Γαλλία, η Μαρίν Λεπέν καταγγέλλει έντονα την Ευρώπη και υπόσχεται ότι, σε περίπτωση νίκης της στις προσεχείς προεδρικές εκλογές, και έχει πολλές πιθανότητες να κερδίσει, θα καταγγείλει τις συνθήκες. Ο Σαλβίνι ζητά ανοιχτά την έξοδο από το ΝΑΤΟ και, αν συμμαχήσει με τον Μπερλουσκόνι, το θέμα θα τεθεί στην ημερήσια διάταξη. Αν πετύχω να πάρω μαζί μου τουλάχιστο ένα τμήμα των πέντε αστέρων, θα δημιουργηθεί ξαφνικά μια πολύ ισχυρή διακομματική ευρωπαϊκή συμμαχία. Θα είναι προφανώς μια τακτική, όχι μια ιδεολογική συμμαχία. Αλλά δεν υπάρχει τώρα κάποια ελπίδα οικοδόμησης ευρωπαϊκής συμμαχίας σε ιδεολογική βάση.

 

Εξετάζοντας αυτή την ιδέα/πρόταση, πρέπει να ξεκινήσουμε εξετάζοντας την εξαιρετικά επικίνδυνη παγκόσμια κρίση. Η ιδέα βασίζεται σε μια καθαρή επιλογή: να υπερασπίσουμε τη Ρωσία από τη δυτική επίθεση. Η Ρωσία είναι τώρα η μόνη χώρα που είναι ικανή να μπλοκάρει την αμερικανο-ισραηλινή πορεία προς τον Πόλεμο.

 

Ερ. Πως βλέπετε την περαιτέρω εξέλιξη της κατάστασης στην Ουκρανία και τις σχέσεις Δυτικής Ευρώπης και Ρωσίας

 

Απ. Δυστυχώς δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Υπάρχουν σήμερα δύο κύρια στρατόπεδα στη Δύση, πολύ ασταθή και επηρεαζόμενα από πολλούς παράγοντες. Το ένα είναι η συμμαχία που αποτελείται από τον Ομπάμα, τη Μέρκελ, τον Ολλάντ και τη Νότιο Ευρώπη. Κατάλαβαν, έστω και με καθυστέρηση, ότι δεν μπορεί να κερδηθεί το ουκρανικό απέναντι στη Ρωσία. Το άλλο στρατόπεδο είναι η Πολωνία, οι βαλτικές χώρες και τώρα η Ουκρανία, ως αμερικανική αποικία. Υποστηρίζονται ανοιχτά από τη συμμαχία νεοσυντηρητικών, Ρεπουμπλικάνων και των ναζί του κόμματος του τσαγιού στις ΗΠΑ, με την ισχυρή υποστήριξη επίσης του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ. Η γνώμη μου είναι ότι το δεύτερο στρατόπεδο θα επικρατήσει. Αν συμβεί αυτό, είμαι σίγουρος ότι η εκεχειρία στην Ουκρανία θα σπάσει πριν το τέλος του καλοκαιριού. Η ναζι-αμερικανική πτέρυγα αγωνίζεται σκληρά. Η στρατηγική τους επιδίωξη είναι να καταστρέψουν τη Ρωσία, πριν μπει η Αμερική σε τροχιά μεγάλης παρακμής και πριν δυναμώσει άλλο η Κίνα.

 

AΠΕ-ΜΠΕ, 12.6.2015

 

Konstantakopoulos.blogspot.com 

ΕΝΑΣ ... ΣΥΡΙΖΑ στην Πολωνία

 

Συνέντευξη του Γιάνους Νοντβένκσι στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

 

Η εμφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και η εκτόξευση ενός μικρού κόμματος στην κυβερνητική εξουσία τόσο γρήγορα προκάλεσε πολύ μεγάλη εντύπωση σε όλη την Ευρώπη. Από τη μια ενεθάρρυνε τις δυνάμεις που θέλουν ανατροπή των κατεστημένων πολιτικών, μια περισσότερο κοινωνική Ευρώπη και τη διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας των ευρωπαϊκών λαών. Από την άλλη βέβαια οι δυνάμεις του κατεστημένου, χριστιανοδημοκρατικού ή σοσιαλδημοκρατικού, είδαν στον ΣΥΡΙΖΑ, στην καλύτερη περίπτωση, μια ελληνική «ανορθογραφία». Πρόσφατα, ένα καινούριο κόμμα της αριστεράς γεννήθηκε στην Πολωνία με το όνομα «Σμένα» («Αλλαγή») κι αμέσως φίλοι και εχθροί άρχισαν να το αποκαλούν … ΣΥΡΙΖΑ! Μιλάμε για το επιδιώκει με τον Γιάνους Νιντβέντσκι, μέλος του εθνικού συμβουλίου του.

 

Γιατί σας αποκαλούν “Πολωνικό ΣΥΡΙΖΑ”;

 

Επειδή είμαστε το πρώτο κόμμα στην Πολωνία που δημιουργήθηκε και που ριζικά αρνείται την όλη ιδέα του νεοφιλελευθερισμού και την ηγεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη. Σε ότι αφορά την παγκοσμιοποίηση, υπάρχουν δύο κυρίως μέρη, το οικονομικό μέρος, τράπεζες, εταιρίες και η όλη ευρωατλαντική ιδέα της οικονομικής ηγεμονίας και υπάρχει και το στρατιωτικό μέρος που είναι το ΝΑΤΟ. Δημιουργήσαμε αυτό το κόμμα για να σπάσουμε αυτό το μονοπώλιο των φιλελεύθερων και νεοσυντηρητικών κομμάτων, που κυρίως κατευθύνεται από την Ουάσιγκτον η το Βερολίνο. Γι αυτό επίσης το κοινωνικό και οικονομικό πρόγραμμα είναι ριζοσπαστικά αριστερό και σοσιαλιστικό. Πιστεύουμε ότι υπάρχει ανάγκη για πολύ περισσότερη ισονομία και εμπνεόμαστε από αυτές τις ιδέες της μαρξιστικής σκέψης, ότι η συσσώρευση του κεφαλαίου μπορεί να καταστρέψει τις κοινωνίες και ότι χρειάζεται να έχουμε πιο δυνατή επιρροή του κράτους ώστε να συγκρατήσουν τις διεθνείς εταιρίες και τις τράπεζες και να προστατέψουμε γενικά τους ανθρώπους, να παρέχουμε περισσότερη ισονομία και να  καταπολεμήσουμε την λιτότητα.

 

 

Ποια είναι η θέση σας για την Ευρώπη, πιστεύετε ότι η Πολωνία πρέπει να γίνει μέλος της Ευρωζώνης;

 

Όχι, Είμαστε σκεπτικοί σχετικά με την Ευρωζώνη. Αυτή τη στιγμή πιστεύουμε ότι το Ευρώ εξυπηρετεί μόνο τη γερμανική πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πριν μπούμε στο Ευρώ πρέπει να υπάρξει μια ριζική αλλαγή στην όλη ιδέα του πώς πρέπει να είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και πώς οι τράπεζες, εταιρίες και όλη η ιδέα του τραπεζικού συστήματος πρέπει να είναι πιο δημοκρατική και διαφανής. Τώρα φαίνεται ότι κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν δημοκρατική νομιμοποίηση, καταφέρνουν να κρατήσουν τις θέσεις τους, δημιουργούν ολόκληρες πολιτικές και στρατηγικές για την δημιουργία χρημάτων και γενικά κυριαρχούν επάνω στην οικονομία των μικρότερων και περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης.

 

Δεν είναι όμως εύκολο να απομονωθείτε; Η εντύπωση που έχουμε από μακριά είναι ότι η Πολωνία είναι ίσως μια από τις πιο ιδεολογικά δεξιές, αντιρωσικές και φιλοαμερικανικές χώρες στην Ευρώπη. Πως μπορούν τέτοιες ιδέες να έχουν απήχηση σε μια τέτοια χώρα;

 

Έχετε δίκιο. Η κοινή γνώμη ήταν το αντικείμενο μια μαζικής προπαγάνδας για 25 χρόνια. Εικοσιπέντε χρόνια πριν, όταν κάναμε την αλλαγή από μια σοσιαλιστική, κομουνιστική χώρα σε μια καπιταλιστική, το μοντέλο των οικονομικών αλλαγών πάρθηκε από την Σχολή του Σικάγου και ήταν μια άγρια, σκληρή, νεοφιλελεύθερη ιδέα του πώς να αλλάξει η οικονομία. Το αποτέλεσμα ήταν να καταστραφεί ολοκληρωτικά η βιομηχανία και να πουληθούν οι περισσότερες εθνικές εταιρίες, όπως η βιομηχανία εξόρυξης, η ναυπηγική βιομηχανία, όλα χάθηκαν.

 

 

Δηλαδή τα ναυπηγεία του Ντάντσιχ..

 

Έκλεισαν.

 

Είναι ειρωνικό, επειδή οι εργάτες εκεί έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην κατάρρευση του κομουνισμού.

 

Ναι είναι ειρωνικό. Έκλεισαν. Αυτή τη στιγμή η πολωνική οικονομία βασίζεται στην φθηνή εργασία. Έτσι στέλνουμε ανθρώπους, σαν μετανάστες για να κάνουν δουλειές που οι δυτικοί, στην Γερμανία, στην Μεγάλη Βρετανία, δεν θέλουν να κάνουν. Πάνω από 3 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ήδη πάει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

 

Ποιος είναι ο πληθυσμός της Πολωνίας;

 

Εικοσιέξι εκατομμύρια. Έτσι, περίπου 10 τοις εκατό των ανθρώπων έχουν ήδη φύγει από την Πολωνία και από τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο δεν έχει υπάρξει παρόμοιο γεγονός στην πολωνική ιστορία. Επειδή αυτό το νούμερο αυξάνεται και τώρα έχουμε τρία εκατομμύρια ανθρώπους που συνήθως είναι νέοι με υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Έτσι αντιμετωπίζουμε τώρα και δημογραφικά προβλήματα. Και όλα αυτά κάνουν πιο δυνατή  στην κοινωνία μας, την ιδέα ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Φυσικά αυτά τα συναισθήματα, ότι χρειάζεται αλλαγή, χρησιμοποιούνται τώρα και από τα δεξιά ή εθνικιστικά κόμματα, τα οποία συνεργάζονται με το κυβερνών κόμμα, την Πλατφόρμα, που είναι νεοφιλελεύθερο. Προσπαθούμε να σταματήσουμε αυτή την πορεία και είναι αυτό μεγάλος δρόμος για εμάς, όμως πιστεύουμε ότι μπορούμε να καταφέρουμε να αλλάξουμε κάτι στην Πολωνία. Και όλη η γεωπολιτική κατάσταση μας βοηθάει επειδή δείχνει τους μηχανισμούς, που νωρίτερα ήταν κρυμμένοι από την κοινή γνώμη. Για παράδειγμα, δεν έχουμε διεθνή πολιτική στην χώρα μας γιατί κάνουμε αυτό που κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Ουκρανία. Επίσης η κυβέρνηση μας παίρνει πολλές μη διαφανείς αποφάσεις. Για παράδειγμα  στέλνει λεφτά στην Ουκρανία, ή στέλνει στρατιωτική βοήθεια και κανένας δεν καταλαβαίνει γιατί το κάνει, επειδή δεν υπάρχει εθνικό συμφέρον σε αυτό. Και τα λοιπά.

 

Τι αντίκτυπο έχει η ελληνική εμπειρία στην Πολωνία; Ποια είναι η θέση της κοινής γνώμης, ποια είναι η θέση των ελίτ, των πολωνικών ελίτ, απέναντι στην Ελλάδα τώρα;

 

Υπάρχουν γενικά δύο γνώμες. Το δεξί κομμάτι της πολιτικής σκηνής κατηγορεί τους Έλληνες ότι δεν θέλουν να πληρώσουν το χρέος που έχουν πάρει, έτσι οι δεξιοί πολιτικοί προβάλουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ή εκείνες οι ιδέες για αλλαγή  όλου του συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ο δρόμος της απάτης και ότι οι Έλληνες γενικά πρέπει να ακούσουν την Γερμανία και να πληρώσουν το χρέος. Εμείς δεν συμφωνούμε, σαν το αριστερό κομμάτι της πολιτικής σκηνής, με αυτό, όπως και πολλοί άλλοι, και πιστεύουμε ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ τα καταφέρει με αυτές τις αλλαγές, ίσως κάτι σημαντικό να αλλάξει και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εμείς επίσης να επωφεληθούμε από αυτό. Έτσι, υπάρχει μεγάλη ελπίδα, γιατί όλο το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι φιλόδοξο και είναι σημαντικό για όλη την Ευρωπαϊκή ΄’Ενωση.

 

Πόσοι άνθρωποι στην Πολωνία υποστηρίζουν την ελληνική πολιτική και πόσοι αντιτίθενται σε αυτή;

 

Είναι δύσκολο να πώ. Στην Πολωνία έχουμε μια κατάσταση όπου στις περισσότερες εκλογές οι άνθρωποι δεν συμμετέχουν. Για παράδειγμα στις εκλογές της Ευρωβουλής, που ήταν πέρυσι, μόνο το 24% συμμετείχε, στις προεδρικές εκλογές που θα έχουμε τον Μάιο, μόνο 40% θα συμμετέχουν, έτσι έχουμε περίπου 60% των ανθρώπων που δεν ψηφίζουν. Αυτό γίνεται κυρίως επειδή δεν έχουν πολιτική αντιπροσώπευση. Στην πολιτική σκηνή, τα περισσότερα κόμματα είναι νεοσυντηρητικά ή νεοφιλελεύθερα όμως στην οπτική τους για την οικονομία είναι όλοι φιλελεύθεροι. Πιστεύουν στην ιδιωτική περιουσία..

 

Η Ουκρανία. Ποιο είναι το σχόλιο σας για την κατάσταση εκεί μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας?

 

Πιστεύουμε ότι αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία είναι τμήμα της αποδυνάμωσης της Ρωσίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δημιουργήσανε το αποκαλούμενο Μαϊντάν και ρίξανε την νόμιμη κυβέρνηση της Ουκρανίας και όλο αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για εμάς και για όλη την Ευρώπη, επειδή είμαστε υπό την επήρεια της αμερικάνικης πολιτικής και οι Αμερικανοί δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για την ειρήνη και την ευημερία της Ευρώπης. Έχουν στρατηγικές ιδέες για να κατακτήσουν την Ρωσία και μακροπρόθεσμα την Κίνα.

 

AΠΕ-ΜΠΕ, 26.5.2015

 

Konstantakopoulos.blogspot.com

Ερντογάν, Μνημόνια, Σχέδιο Ανάν

http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail&DocID=1088716&srv=266

ΕΛΛΑΔΑ, ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ "ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ"

Απόσπασμα από τη συνέντευξη τύπου του αντιπροέδορυ της κυβέρνησης Ευάγγελου Βενιζέλου, 22.10.2013

Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω, γιατί κάνατε αναφορά στην εθνική συναίνεση, μιλήσατε για την ανάγκη συσπείρωσης, αισιοδοξίας, ασφάλειας κτλ., υπάρχει ένα ζήτημα. Το ζήτημα είναι ότι καλώς ή κακώς, έχουμε υποστεί τα τελευταία 3,5 χρόνια τη μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή στην ιστορία του δυτικού καπιταλισμού σε καιρό ειρήνης, μεγαλύτερη από το μεγάλο κραχ του ’29, μεγαλύτερη από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης.

Τα νούμερα τα ξέρετε καλύτερα από μένα, μείον το 25% του ΑΕΠ, κατάρρευση της μεταποιητικής βιομηχανίας, 1,5 εκατομμύρια ανέργους που χρειαζόμαστε 30 χρόνια για να τους βρούμε απασχόληση στο 1/3, δηλαδή ένα κοινωνικό ολοκαύτωμα και μια οικονομική καταστροφή.

Το ερώτημα είναι το εξής: Εγώ δε λέω αν είναι σωστό ή όχι, να μη μπούμε σ’ αυτή τη συζήτηση, έγινε αυτό το πράγμα. Υπάρχει κάποιο όριο; Διότι καλώς διαμαρτύρεστε για τη Χρυσή Αυγή, για το ένα, για το άλλο, εγώ θα έλεγα ότι μ’ αυτά τα οικονομικά στοιχεία και λίγα είναι τ’ αποτελέσματα και οι αντιδράσεις.

Σε ποιο σημείο θα βάλετε την κόκκινη γραμμή που θα πάτε στην τρόικα και θα πείτε «παιδιά, θέλετε δε θέλετε αυτή η ιστορία πρέπει να σταματήσει, δε μπορεί να καταστραφεί μια ευρωπαϊκή χώρα»;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Κατ' αρχάς τη γραμμή την έχουμε θέσει και την έχουμε θέσει με πολύ σαφή τρόπο. Το γεγονός ότι την τεκμηριώνουμε με επιχειρήματα, δε σημαίνει ότι τη μεταθέτουμε τη γραμμή αυτή. Η γραμμή είναι σταθερή και καθαρή. Την έχω πει κατ’ επανάληψη. Όμως η ερώτησή σας εμπεριέχει μια επικίνδυνη ιστορική αφαίρεση.

Λέτε, έγιναν αυτά –και πράγματι έγιναν, η Ελλάδα υπέστη πολύ μεγάλες πιέσεις, αδικίες και οι Έλληνες υπέστησαν περιορισμούς, αναγκάστηκαν να υποβληθούν σε θυσίες, έχουν μπει όλες οι οικογένειες στην Ελλάδα σε μια πολύ μεγάλη περιπέτεια.

Τι θα συνέβαινε εάν δεν είχαμε κάνει την επιλογή της συμφωνίας με τη Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, εάν δεν υπήρχαν τα δάνεια, εάν δεν υπήρχαν τα προγράμματα στήριξης; Τι θα είχε συμβεί; Τι θα είχε συμβεί σε μια χώρα η οποία είχε πρωτογενές έλλειμμα 12% και αδυναμία δανεισμού και δε μπορούσε να πληρώσει μισθούς, συντάξεις ή τα κονδύλια λειτουργίας των σχολείων και των νοσοκομείων;

Θα είχε συμβεί η απόλυτη εθνική καταστροφή. Η απόλυτη κατάρρευση του κοινωνικού ιστού. Η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Η κατάρρευση του παραγωγικού συστήματος της χώρας. Θα είχαν κλείσει στη μεγάλη τους πλειονότητα οι ελληνικές επιχειρήσεις. Οι Έλληνες έχουν ζήσει μια καταστροφή, έχουν αποφύγει μια τρισχειρότερη καταστροφή αλλά φυσικά αυτό δεν είναι βίωμα, είναι επιχείρημα. Και ο καθένας ξέρει το βίωμά του και το σταυρό που σηκώνει.

Όμως όταν μιλάμε πολιτικά, ιστορικά, υπεύθυνα, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε στον πολίτη την αλήθεια. Και ο πολίτης που τώρα είναι οργισμένος και που βεβαίως καταλογίζει σ’ εμάς την ευθύνη για τις δύσκολες αποφάσεις, θα σκεφτεί κάποια στιγμή ψυχραιμότερα, θα αντιληφθεί ότι οι δύσκολες αποφάσεις ελήφθησαν με κόστος και με πόνο, προκειμένου ν’ αποφευχθούν τραγικές, καταστροφικές καταστάσεις χωρίς κανείς να παίρνει την ευθύνη της απόφασης.

Γιατί χωρίς απόφαση, άμοιροι, άβουλοι και μοιραίοι, θα πηγαίναμε στο μηδέν. Πράγματι, είναι εξαιρετικά κακό να χάνεις το 25% του ΑΕΠ αλλά το να χάσεις το 75% και ν’ αγωνίζεσαι να κρατήσεις το 25% θα ήταν τρισχειρότερο. Ναι, είναι πάρα πολύ κακό να χάνεις το 30% με 35% του μέσου διαθεσίμου εισοδήματος, αλλά για φανταστείτε ν’ αγωνίζεσαι να κρατήσεις το 10% ή το 15% του εισοδήματος σε μια χώρα που θα είχε γίνει κρανίου τόπος. Γιατί; Γιατί υπήρξαν τραγικά λάθη συσσωρευμένα, διαχρονικά, αλλά δεν ασχολούμαστε μ’ αυτά, ασχολούμαστε από τη στιγμή που έπρεπε να ληφθούν οι δύσκολες αποφάσεις και μετά.

Μα αυτό είναι απόλυτα άδικο. Πιστεύετε ότι υπάρχει έστω και ένας ο οποίος θα ήθελε να είναι αντιπαθής, ο οποίος θα ήθελε να ταυτίσει τ’ όνομά του με δυσάρεστες αποφάσεις; Ποιος δε θέλει να τον αγαπούν και να τον χειροκροτούν;

Και να σας πω και κάτι προσωπικό; Τον Ιούνιο του 2011 δε θα μπορούσα ν’ αρνηθώ ν’ αναλάβω το βάρος του Υπουργείου Οικονομικών και να διαφυλάξω τον εαυτό μου ως εθνική εφεδρεία στο μέτωπο μιας δημαγωγικής πρότασης για δήθεν άλλη λύση;

Ποιος δε θα δεχόταν μια τέτοια εκδοχή από ένα χώρο κεντροαριστερό; Όλοι θα τη δέχονταν. Για ελάτε στη θέση των ανθρώπων που απαντούν σε υπαρξιακά διλήμματα, μοναδικές στιγμές ιστορικές, με κριτήριο το εθνικό συμφέρον.

Η εύκολη δημαγωγία οδηγεί στον ακραίο τυχοδιωκτισμό και στην πραγματικότητα αυτό είναι το πολιτικό μέτωπο που έχει χαραχθεί τώρα. Λοιπόν, θα δώσουμε τη μάχη στο μέτωπο αυτό. Υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας που δεν καταλαβαίνουν, υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας που μας κατηγορούν, που μας λοιδορούν ,που μας ψέγουν.

Θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβουν. Θα καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός, θα σκεφτούν όλοι ψυχραιμότερα και πιο δίκαια. Γιατί τώρα ούτε δικαιοσύνη υπάρχει, ούτε ψυχραιμία.

Σας ευχαριστώ πολύ.

ΜΑΤΒΙΕΝΚΟ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΑ, ΧΡΕΟΣ, ΕΥΡΩΠΗ ΚΙΑΙ ΣΥΡΙΑ

Σύνδεσμος της τηλεοπτικής συνέντευξης:

 http://www.youtube.com/watch?v=L44yAA7Vsuw&feature=c4-overview&list=UUyKt5RULE8q6Sx7raYkxRSA

 

 

Κείμενο:

 

 Η πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Ρωσίας, Β. Ματβιένκο μίλησε  στη WebTv του ΑΠΕ-ΜΠΕ για τις ελληνορωσικές σχέσεις, την ευρωπαϊκή κρίση χρέους και τη συμφωνία με τις ΗΠΑ για τη Συρία

 

Ημ/νία Δημιουργίας:  16/9/2013

 

 

Οι πιστωτές και οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης πρέπει να αναλάβουν τμήμα της ευθύνης και του κόστους για την έξοδο της Ελλάδας και της Κύπρου από την κρίση χρέους, γιατί δεν μπορεί να πληρώσει όλο το κόστος αυτής της κρίσης μόνο ο ελληνικός λαός, υπογραμμίζει η επικεφαλής του ενός από τα δύο νομοθετικά σώματα της Ρωσίας, του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, η Βαλεντίνα Ματβιένκο, πρώην πρέσβειρα στην Αθήνα.

Η ΕΕ πρέπει να λύσει τα προβλήματά της γιατί αν φύγει έστω και μία χώρα από την ευρωζώνη θα είναι η αρχή του τέλους για την ΕΕ, υποστηρίζει η κ. Ματβιένκο, που εκφράζει θαυμασμό για το «κουράγιο» της ελληνικής κυβέρνησης στο ζήτημα της οικονομικής κρίσης.

Δηλώνει ότι η ΓΚΑΖΠΡΟΜ εξακολουθεί να ενδιαφέρεται για τη ΔΕΠΑ και την επέκταση του South Stream προς την Ελλάδα, προοπτική που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση της τιμής αερίου, που πληρώνει η Ελλάδα. Ζητά όμως οι τελικές αποφάσεις να παρθούν με οικονομικά κριτήρια από την ίδια την ελληνική κυβερνηση.

Τέλος, η κ. Ματβιένκο επαναλαμβάνει γι' άλλη μια φορά ότι δεν ήταν η συριακή κυβέρνηση που χρησιμοποίησε χημικά όπλα στη Συρία και υπογραμμίζει την αξία της συμφωνίας με τις ΗΠΑ για το συριακό.

 

Ακολουθεί η πλήρης συνέντευξη:

 

Ερ. Πώς εκτιμάτε τα αποτελέσματα των επαφών σας στην Αθήνα;

 

Απ. Πολύ θετικά. Εξετάσαμε όλο τον κύκλο των θεμάτων, που τίθενται στην ημερήσια διάταξη, ανταλλάξαμε απόψεις, μεταφέραμε την πολιτική θέση της ρωσικής ηγεσίας στην ελληνική. Τέτοιες συναντήσεις είναι πολύ σημαντικές για την εμβάθυνση και επέκταση της στρατηγικής σχέσης με την Ελλάδα, που είναι από τους σημαντικότερους εταίρους μας στην Ευρώπη. Και η ελληνική ηγεσία μου μετέφερε την επιθυμία της για διεύρυνση της στρατηγικής συνεργασίας με τη Ρωσία. Αυτό είναι βασικό.

 

Ερ. Υπήρξαν αρκετά δημοσιεύματα, ακούστηκαν απόψεις ότι ζούμε μια περίοδο χειροτέρευσης των ελληνορωσικών σχέσεων, ιδιαίτερα μετά την υπόθεση της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ. Πώς βλέπετε αυτό το ζήτημα; Τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει για τη βελτίωση των ελληνορωσικών σχέσεων;

 

Απ. Το αντίστροφο συμβαίνει. Μετά από ορισμένες αναγκαίες παύσεις, το τελευταίο διάστημα ενεργοποιήθηκαν οι επαφές σε όλα τα επίπεδα. Διεξάγεται ενεργός πολιτικός διάλογος στο ανώτερο επίπεδο, γίνονται διαρκείς επαφές εργασίας μεταξύ των ηγεσιών των κρατών μας, υπάρχει συνεργασία μεταξύ Υπουργείων, δραστηριοποιήθηκε η διακυβερνητική επιτροπή για την οικονομική συνεργασία, Σήμερα, έχουν δημιουργηθεί συνθήκες για το πέρασμα της ελληνορωσικής συνεργασίας σε ποιοτικά ανώτερο επίπεδο.

Σε ό,τι αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα, ξανά θέλω να υπογραμμίσω ότι ο Πρόεδρος και η ρωσική κυβέρνηση υποστηρίζουν τη συμμετοχή ρωσικών εταιρειών στις ελληνικής ιδιωτικοποιήσεις και πάρθηκε επίσημα σχετική πολιτική απόφαση. Υπήρξε συμφωνία με τη ΓΚΑΖΠΡΟΜ για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, αλλά δεν υπήρξε η επαρκής νομική διατύπωσή της και η ΓΚΑΖΠΡΟΜ δεν μπορούσε, υπό αυτές τις συνθήκες, να υπογράψει. Αλλά οι συνομιλίες δεν τέλειωσαν, συνεχίζονται, η ΓΚΑΣΠΡΟΜ ενδιαφέρεται για την συμμετοχή της στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, χρειάζεται όμως η αμοιβαία ικανοποιητική προετοιμασία των νομικών όρων. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι αυτά τα ζητήματα να λυθούν σε διμερές επίπεδο. Αντιλαμβανόμαστε ότι η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης και πρέπει να συμφωνήσει με τους εταίρους της τους όρους της ιδιωτικποποίησης. Το καταλαβαίνουμε αυτό. Αλλά όταν οι όροι συμφωνηθούν και γίνει ο διαγωνισμός, την τελική απόφαση για το ποιος θα τον κερδίσει πρέπει να την πάρει η ελληνική κυβέρνηση, χωρίς πολιτικές πιέσεις, ξεκινώντας από το ποιές είναι οι καλύτερες προσφορές. Η ΓΚΑΖΠΡΟΜ δεν είχε μόνο καλή προσφορά, αλλά είχε επίσης πολύ σοβαρή πρόθεση, όχι μόνο να συμμετάσχει στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, αλλά και να επενδύσει πολύ σημαντικά μέσα στην ανάπτυξη του ελληνικού ενεργειακού συμπλέγαμτος. Όπως ξέρετε, η ΓΚΑΖΠΡΟΜ είναι η μεγαλύτερη εταιρεία αερίου στον κόσμο, προτίθεται να αλλάξει το σύστημα παροχής αερίου στην Ελλάδα και με την κατασκευή διακλάδωσης του South Stream μέσω Ελλάδας να μειώσει και την τιμή του αερίου για την Ελλάδα. Η ΓΚΑΖΠΡΟΜ είναι, επίσης, έτοιμη να συμμετάσχει στην κατασκευή σταθμών ηλεκτρικής ενέργειας για την παραγωγή φτηνότερου ηλεκτρικού ρεύματος κλπ. Τα σχέδια της ΓΚΑΖΠΡΟΜ έχουν μεγάλη σημασία για την ελληνική οικονομνία, σημαίνουν νέες θέσεις εργασίες, σύγχρονη ανάπτυξη του ενεργειακού τομέα στην Ελλάδα και φυσικά είναι συμφέροντα και για την Ρωσία. Σημαίνουν εμβάθυνση της ενεργειακής συνεργασίας μας με την Ελλάδα, που είναι στρατηγικός μας εταίρος. Εφόσον προετοιμάσουμε από κοινού τους όρους του διαγωνισμού, ασφαλώς η ΓΚΑΖΠΡΟΜ θα συμμετάσχει σε αυτόν. ‘Οσοι τώρα λένε τα αντίθετα είτε δεν γνωρίζουν το θέμα, είτε θέλουν να το πολιτικοποιήσουν. Δεν χρειάζεται πολιτικοποίηση.

 

Ερ. Πιστεύετε επομένως ότι είναι πιθανό τελικά να φτάσουμε στην κατασκευή ενός κλάδου του South Stream που θα περνάει από την Ελλάδα, δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να ελπίσουμε και σε μια αναγέννηση του σχεδίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη που συζητάμε σχεδόν είκοσι χρόνια.

 

Απ. Σε ό,τι αφορά το πρώτο τμήμα της ερώτησής σας, ναι, τέτοια εκδοχή, η κατασκευή κλάδου του South Stream μέσω Ελλάδας, εξετάζεται, εφόσον ευοδωθεί η επενδυτική προσπάθεια της ΓΚΑΖΠΡΟΜ στην Ελλάδα. Σε ό,τι αφορά τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, σήμερα, στα πλαίσια των συνομιλιών, η ελληνική πλευρά εκ νέου επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον της. Και η Ρωσία, επίσης, ενδιαφέρεται για την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου. Τώρα, μαζί με την Ελλάδα, πρέπει να επιχειρήσουμε να πείσουμε την κυβέρνηση της Βουλγαρίας, ώστε να υποστηρίξει ενεργά αυτό το σχέδιο και να πραγματοποιηθεί.

 

Ερ. Η Ελλάδα και η Κύπρος περνούν ίσως τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που σημειώθηκε στη δυτική, καπιταλιστική Ευρώπη, μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ποιά είναι η άποψή σας, η άποψη της Ρωσίας για την κρίση χρέους που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή ‘Ενωση;

 

Απ. Πριν απ’ όλα, η κατάσταση στην Ελλάδα και την Κύπρο είναι τμήμα της πανευρωπαϊκών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών προβλημάτων. Μπορεί η Ελλάδα και η Κύπρος να υφίστανται σε μεγαλύτερο βαθμό τις συνέπειες της οικονομικής-χρηματοπιοστωτικής κρίσης απ΄ότι άλλες χώρες, αλλά πρόκειται για τμήμα γενικού προβλήματος. Η οικονομία των ευρωπαϊκών χωρών βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση, είτε μιλάμε για ύφεση, είτε για μείωση του ρυθμού ανάπτυξης. Η Ευρωπαϊκή ‘Ενωση πρέπει να βρει τη λύση αυτών των προβλημάτων γιατί αν έστω και μία χώρα αν φύγει από την ‘Ενωση, από την ευρωζώνη, αυτό θα είναι η αρχή του τέλους για την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση, αυτό δεν μπορεί να το επιτρέψει η ‘Ενωση. Οι συνομιλίες με τους πιστωτές, με την τρόικα είναι πάντα πολύ δύσκολες. Θα πρέπει να επισημάνουμε εδώ τη συνέπεια, το κουράγιο της ελληνικής κυβέρνησης που αναγκάζεται να λάβει μέτρα που επιδεινώνουν το βιοτικό επίπεδο του ελληνικού λαού, για να βγάλει τη χώρα από αυτή την βαθειά κρίση. Ωστόσο, η κυβέρνηση επιδεικνύει μια ικανότητα σε συνθήκες θα έλεγα force majeure, έκτακτης ανάγκης, και να συγκρατήσει την οικονομική-πολιτική κατάσταση και τη σταθερότητα στη χώρα. Πιστεύω όμως ότι ένα διακριτό τμήμα της ευθύνης για τα προβλήματα πρέπει να αναληφθεί και από τους πιστωτές και από τις χώρες της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης, Δεν πρέπει ο ελληνικός λαός να πληρώσει τόσο μεγάλο τίμημα για την έξοδο από την κρίση.

 

Ερ. Το τελευταίο διάστημα η ρωσική διπλωματία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στο θέμα της Συρίας. Είδαμε με ιδιαίτερη ικανοποίηση τη συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πιστεύετε ότι με αυτή τη συμφωνία, που επιτεύχθηκε, πάμε σε μια διακοπή αυτής της σειράς πολέμων, ή θα βρεθεί μετά από ένα διάστημα ένα καινούριο πρόσχημα για να συνεχιστεί αυτή η πολιτική;

 

Απ. Η Ρωσία δεν επεδίωξε ποτέ τη σύγκρουση. Ενδιαφερόμαστε για την επεξεργασία λύσεων στα πλαίσια του Συμβουλίου Ασφαλείας και με τον μείζονα στρατηγικό μας εταίρο, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Κι από την αρχή της συριακής κρίσης υιοθετήσαμε πολύ συνεπή και αυστηρή θέση ότι η λύση της συριακής κρίσης μπορεί να επιτευχθεί μόνο με πολιτικές, διπλωματικές μεθόδους. Ο ίδιος ο συριακός λαός πρέπει να αποφασίσει ποιος θα κυβερνάει τη χώρα του, χωρίς εξωτερικές βίαιες αναμείξεις στις υποθέσεις μιας κυρίαρχης χώρας, κατά παράβαση ή χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Γιατί αυτό είναι πολύ επικίνδυνη μέθοδος που μπορεί να καταστρέψει όλη την παγκόσμια τάξη και τον ΟΗΕ, όπως στον καιρό της διαλύθηκε η Κοινωνία των Εθνών. Ακολουθήσαμε αυτή την πολιτική και είμαστε τώρα ευτυχείς γιατί η πρωτοβουλία που ανέλαβε η Ρωσία για να θέσει τα χημικά όπλα της Συρίας υπό διεθνή έλεγχο υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ και τη συριακή κυβέρνηση που ανέλαβε την δέσμευση αυστηρής τήρησης της συμφωνίας. Η συμφωνία στη Γενεύη περιέχει την παραίτηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τις απειλές αεροπορικών επιδρομών κατά της Συρίας και την από κοινού προετοιμασία της ειρηνευτικής διάσκεψης «Γενεύη 2», για μια πολιτικο-διπλωματική λύση στο συριακό πρόβλημα.

 

Eρ. Πιστεύετε, δηλαδή, ότι βρισκόμαστε ίσως προ ενός τέρματος της πολιτικής αυτής των διαρκών πολέμων στη Μέση Ανατολή, που άρχισε πριν από δεκαπέντε χρόνια; Γιατί έχουμε και το θέμα του Ιράν.

 

Απ. Θα καταβάλουμε κάθε προσπάθεια στην κατεύθυνση ακριβώς που είπατε. Ακούστε, τα δικά μας στοιχεία λένε ότι τα χημικά δεν τα χρησιμοποίησε ο ‘Ασαντ, αλλά οι αντάρτες για να προσκαλέσουν την ξένη επέμβαση και γι’ αυτό ζητήσαμε έρευνα των Ηνωμένων Εθνών. Τώρα, αν γίνει τελικά επίθεση στη Συρία, αυτό θα έβαζε σταυρό σε όλη την ειρηνική παγκόσμια τάξη, θα οδηγούσε στις πιο άσχημες συνέπειες για αυτή την περιοχή, σε πολύ άσχημη ανθρωπιστική καταστροφή, σε μια περιοχή που είναι η πυριτιδαποθήκη του κόσμου. Η κατάσταση θα ήταν απρόβλεπτη, η Συρία θα έπαυε να υπάρχει ως χώρα, η εξουσία θα πέρναγε στα χέρια εξτρεμιστών και τρομοκρατών. Τα είδαμε και στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλαβία, στη Λιβύη, στην Αίγυπτο. Αυτά όλα δεν οδηγούν σε καμία ειρήνη, καμία δημοκρατία, καμία ασφαλή ζωή για τους ανθρώπους. Γι’ αυτό, όσο κι αν είναι δύσκολο, πρέπει να αναζητούμε πολιτικο-διπλωματικές λύσεις των διενέξεων. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Κι αυτή τη θέση σε σχέση με τη Συρία, την υποστήριξαν πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και είδαμε στον κόσμο την ανάπτυξη ισχυρού φιλειρηνικού κινήματος. Κανείς δεν πρέπει να αγνοεί την κοινή γνώμη. Γι’ αυτό και είναι πολύ καλό προηγούμενο όταν δύο υπερδυνάμεις συμφωνούν και ελπίζω να συνεχίσουμε έτσι και στο μέλλον.

 

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

 

ΣΣ. Η συνέντευξη της κ. Ματβιένκο «φιλοξενείται» στη WebTv του ΑΠΕ-ΜΠΕ