Προφητεία Οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου (+1980)

 

Εάν οι Ποιμένες της Εκκλησίας δεν αναλάβουν φρόνημα γενναίον Ορθόδοξον, ως οι Άγιοι Πατέρες και εκδιώξουν μακράν της Εκκλησίας τους νεωτεριστάς, καινοτόμους, μοντερνιστάς, καρναβαλιστάς, γυναικοπροσώπους, καταφρονητάς των Αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων και τους αφήση ελευθέρους, τότε φόβος υπάρχει μήπως οι νεωτερισταί, καρναβαλισταί, εισαγάγουν και εντός Εκκλησίας τον καρνάβαλον, εισάγουν και γυναίκας λειτουργούς των Μυστηρίων, ως ήρχισαν εις την Ευρώπην.

(Αρχιμ. Φιλοθέου Ζερβάκου, Το νέον παπικόν ημερολόγιον και οι καρποί αυτού, Θεσσαλονίκη, σελ. 40).

"Τό παλαιόν ἑορτολόγιον νά ἀκολουθήσετε!" (Θαυμαστή αποκάλυψη στον Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο)

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ

 ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ 

ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

(Δημοσιεύθηκε εδώ, εδώ και αλλού).

Ἐν τῇ Ἁγίᾳ Κορυφῇ τῶν Ἁγίων Πάντων 6/19 Ἰουνίου '68

Σεβασμιώτατε Ἅγιε Φλωρίνης Αὐγουστίνε, 

Ἀπό τήν παραμoνήν τῶν Ἁγίων Πάντων εὐρίσκομαι εἰς τήν Ἁγίαν Κορυφήν. Προχθές ἐτέλεσαμεν τήν πάνσεπτον αὐτῶν ἑορτήν καί ἀναμνησθέντες κατά τό παρελθόν ἔτος τήν προπαραμονήν τῆς ἑορτῆς των ἐν ὧ ἦμην ἔτοιμος διά νά ἀνέλθω εἰς τήν κορυφήν καί τελέσω τήν ἑορτήν, μοί ἐτηλεφωvήσατε νά ἔλθω εἰς Ἀθήνα καί παραστῶ εἰς τήν χειροτονίαν σας (ὡς πρῶτος πνευματικός πατήρ τῆς πρώτης ἡλικίας σας), ἤτις θά ἐγένετο εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου Ὀμονοίας. Σᾶς ἔκαμα ὑπακοήν καί ἦλθα προθύμως καί ὑπερεχάρην, διότι μέ ἠξίωσεν ὁ Κύριος νά ἴδω ἓν ἐκ τῶν πρώτων πνευματικῶν μου τέκνων νά ἀνέλθῃ τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι καί εὐδοκία εἰς τό ὕψιστον ἀξίωμα τῆς Ἀρχιερωσύνης. Νομίζω δέ, ὅτι οὐχί τυχαίως ἐγένετο ἡ χειροτονία ὑμῶν κατά τήν ἡμέραν τῶν Ἁγίων Πάντων. Ἐγένετο κατ' εὐδοκίαν καί οἰκονομίαν Θεοῦ, τοῦ πάντα φιλανθρώπως πρός τό ἐκάστου συμφέρον οἰκονομοῦντος. Ἐγένετο διά νά ἐνθυμῆσθε καί ἑορτάζετε καί τιμᾶτε τήν ἡμέραν ταύτηv, ἐνθυμείσθε πάντας τούς Ἁγίους καί γίνεσθε μιμητής αὐτῶν, γίνετε Ἅγιος, τοῦτο δέ ἐστί καί τό θέλημα τοῦ οὐρανίου μας Πατρός: «γίνεσθε Ἅγιοι ὅτι ἐγώ Ἅγιος εἰμί». Ἀλλά καί οἱ Ἅγιοι Πάντες δέν εὐχαριστοῦνται νά τούς ἑορτάζωμεν μόνον, εὐχαριστοῦνται περισσότερον νά τούς μιμούμεθα, καί τοῖς ἴχνεσιν αὐτῶν ἀκολουθοῦμεν. Οἱ θεοφόροι Ἅγιοι Πατέρες, οἱ τάς Οἰκουμενικάς καί τοπικάς Ἁγίας Συνόδους συγκροτήσαντες, μεταξύ τῶν ἄλλων ἐγγράφων καί ἀγράφων παραδόσεων, ἄς παρέδωκαν ἡμῖν, μᾶς παρέδωκαν καί τό παλαιόν ἡμερολόγιον, ἐπί τῇ βάσει τοῦ ὁποίου ἄπασα ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τελεῖ ἀπάσας τάς κινητάς καί ἀκινήτους ἁγίας ἑορτάς, καί επί 15 περίπου αἰῶνες ἠκολούθει, ἐσεβάσθη καί διεφύλαξε. 

Κατά τό ἔτος 1924 ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης, ὁ μή διά τῆς θύρας εἰσελθών εἰς τήν αὐλήν τῶν προβάτων, ἀλλά μοιχικῷ, μασσωνικῷ καί πολιτικῷ τῷ τρόπῳ ὡς κλέπτης εἰσελθών καί ἀναρριχηθείς εἰς τούς θρόνους: πρώτον Αρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, καί κατόπιν τούς Πατριαρχικούς θρόνους Κων/λεως, Ἀλεξανδρείας καί τελευταῖον προσεπάθησεν νά εἰσέλθῃ, οὐχί ἐκ τῆς θύρας ἀλλ' αλλαχόθεν, καί εἰς τόν τῶν Ἱεροσολύμων, "διά νά μολύνη καί αυτόν", ὡς γράφει ό ὅσιος μοναχός Παῦλος ὁ Χοζεβίτης ("Ὀρθ. Τύπος", αριθμ. φύλ. 87), ἀλλ' ἐπελθών ό θάνατος ἐξηφάνισεν καί ἀπώλετο πᾶσα ἡ ἐλπίς αὐτοῦ. 

Οὗτος, ὁ κατά τάς ἀψεδείς μαρτυρίας πολλῶν, κατέχων τόν ὕπατον 33ον τῆς μασονίας βαθμόν, ὅλως ἀπερισκέπτως, ἀπρομελετήτως, ἀντικανονικῶς καί παρανόμως μέ 6 μόνον ἀρχιερεῖς ἀντoρθoδόξων φρονημάτων, κατήργησε τό παλαιόν πάτριον Ὀρθόδοξον ἡμερολόγιον καί εἰσήγαγε τό νέον παπικόν καί διήρεσε τήν μίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν εἰς δύο, τήν τῶν παλαιοημερολογιτῶν καί τήν τῶν νεοημερολογιτῶν. 

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὤρισαν: «Εἴ τις πᾶσαν παράδοσιν ἔγγραφον ἤ ἄγραφον ἀθετεῖ, ἀνάθεμα» καί "ἄπαντα τά παρά τήν διδασκαλίαν καί ὑποτύπωσιν τῶν ἀοιδίμων Πατέρων καινοτομηθέντα καί πραχθέντα ἤ μετά ταῦτα πραχθησόμενα, ἀνάθεμα τρίς». Ἐπειδή τό παλαιόν ἑορτολόγιον εἶναι παράδοσις ἔγγραφος, ἐπειδή τό νέον εἶναι καινοτομία παπικῆς καί μασωνικῆς προελεύσεως, ὅσοι καταφρονοῦν τό παλαιόν ἑορτολόγιον καί ἀκολουθούν τό νέον εἶναι ὑποκείμενοι τῷ ἀναθέματι. Κάθε πρόφασις καί δικαιολογία εἶναι ἀδικαιολόγητος καί "προφάσεις ἐν αμαρτίαις". Οἱ Ἅγιoι Ἀπόστολοι μᾶς παρέδωκαν ἀπό τήν Κυριακήν τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς ἐπί μίαν ἐβδομάδα ἄχρι τῆς Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πάντων κατάλυσιν καί μετά τήν ἑορτήν τῶν Ἁγίων Πάντων μίαν ἐβδομάδα νά νηστεύωμεν. Μέ τήν εἰσαγωγήν τοῦ νέου ἑορτολογίου, ὁσάκις τό Πάσχα συμπέση ὄψιμον, καταργεῖται τελείως ἡ νηστεία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί ἄλλοτε περιορίζεται εἰς μίαν ἤ δύο ἡμέρας! 

Οὐδείς ἐκ τῶν Ἀρχιερέων ἐκτός τοῦ ἀειμνήστου Ἁγίου Μητροπολίτου Κασσανδρείας διεμαρτυρήθη τότε, μόνον τινές Παλαιoημερoλoγίται, ὁ εὐλαβέστατος κ. Τομαρᾶς πρώην Βουλευτής, καί ὀλίγοι ἄλλοι λαϊκοί. Ἐγώ δέν ἔπαυσα ἀπ' ἀρχῆς νά διαμαρτύρωμαι εἰς Πατριάρχας, Ἀρχιερεῖς, Βασιλεῖς, Πρωθυπουργούς, καί νά λέγω καί νά γράφω, ὅτι ἐπειδή κακῶς ἐγένετο ἡ εἰσαγωγή εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος τοῦ νέου παπικοῦ ἑορτολογίου διότι καταργεῖ ἐνίοτε τήν νηστείαν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ἔφερεν ἀνωμαλίαν εἰς τήν τάξιν τῆς Ἐκκλησίας, ἔσχισε αὐτήν, κατεδικάσθη δίς ὑπό Ὀρθοδόξων Ἁγίων Συνόδων, δέον νά ἐκβληθεῖ καί νά εἰσαχθῇ τό παλαιόν, τό Ὀρθόδοξον. Ἀλλ' αἱ διαμαρτυρίαι μου ἐγένοντο εἰς ὦτα κωφῶν. 

Ἠναγκάσθην τήν παρελθοῦσαν Κυριακήν νὰ ἀνέλθω εἰς τὴν κορυφήν τῶν Ἁγίων Πάντων καί τοῦ Προφήτου Ἠλιού, ἐπ' ὀνόματι τῶν ὁποίων ἔχω κτίσει Ἐκκλησίας εἰς τιμήν καί δόξαν Θεοῦ καί τῶν ὑπ' αὐτοῦ δοξασθέντων Ἁγίων Πάντων, καί γονυπετήσας ἔμπροσθεν τῆς πανσέπτου εἰκόνας αὐτῶν, μετά δακρύων ἐζήτησα παρ' αὐτῶν νά μοί ἀποκαλύψουν ποῖον ἑορτολόγιον ὀφείλω κἀγώ ὁ ἐλάχιστος καί οἱ ἀδελφοί μου, τά πνευματικά μου τέκνα καί πάντες οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί νά ἀκoλoυθῶμεν. Πρίν ἔτι τελειώσω τήν οἰκτράν ταπειvήν μου δέησιν, ἤκουσα φωνῆς ἔνδοθέν μοι λεγούσης: "τό παλαιόν ἑορτολόγιον νά ἀκολουθήσετε τό ὁποῖον σᾶς παρέδωκαν οἱ τάς ἑπτά ἁγίας Οἰκουμενικάς Συνόδους συγκροτήσαντες καί τήν Ὀρθόδοξον πίστιν στηρίξαvτες θεοφόροι Πατέρες καί οὐχί τό νέον τῶν παπῶν τῆς Δύσεως, τῶν τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν σχισάντων καί τάς Ἀποστολικάς καί πατρικάς παραδόσεις καταφρονησάντων"! 

Τοιαύτην συγκίνησιν, τοιαύτην χαράν, τοιαύτην ἐλπίδα, τοιαύτην ἀνδρείαν καί μεγαλοψυχίαν ἠσθάνθην τήν στιγμήν ἐκείνην, οἵαν σπανίας στιγμάς ἠσθάνθην εἰς ὅλην μου τήv ζωήν ἐν ὤρᾳ προσευχῆς!... 

Ἀπό τήv στιγμήν ἐκείνην, ἐσπέραν τῶν Ἁγίων Πάντων, τό πολιτικόν ἑορτολόγιον τό ὁποίον ὡς ξένον καί ἀλλότριον καί ὡς ἀντικανονικῶς, κακῶς καί παρανόμως εἰσαχθέν οὐδέποτε ἐδέχθην καί ἐπί 48 ἔτη ἠγωνίσθην καί μακρυνά ταξίδια επεχείρισα εἰς Ἱεροσόλυμα, Ἀλεξάνδρειαν, Κων/πολιν, διά νά πείσω τούς Πατριάρχας νά ἀποβάλλουν καί νά ἐπαναφέρουν εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καλῶς καί νομίμως τό παλαιόν. Ἀπό τήν ἱεράν ἐκείνην στιγμήν ἀστραπιαίως ὤχετο ἐκ τοῦ νοός μου, τῆς διανοίας, τῆς ψυχῆς καί καρδίας μου τό νέον ἑορτολόγιον καί ἀκολουθῶ τό πάτριον Ὀρθόδοξον ἑορτολόγιον τό παλαιόν, ἐν ᾦ ἐγεννήθην, ἐβαπτίσθην, ηὐξήθην, γέγονα ἀνήρ, πρεσβύτης ἐσχατόγηρος καί θά τελευτήσω εὐχαριστῶν, ὑμνῶν, δοξάζων, εὐλογῶν τόν Παντοδύναμον Θεόν, ὅστις οὐκ ἀφήκε με πἐσειν εἰς πλάvην ἤ ἐκκλίνειν ἀριστερά ἤ δεξιά, ἀλλά τήν μέσην καί βασιλικήν καί τήν τῆς μετανοίας καί τῶν θείων Πατέρων ὀδόν βαδίζων πάντοτε, τῇ βοηθείᾳ καί χάριτι Αὐτοῦ, ἐλπίζω νά φθάσω καί νά καταπαύσω εἰς τάς οὐρανίους του σκηνάς, ἔνθα τῶν εὐφραινομένων πάντων ἡ κατοικία. 

Ἐγώ, Σεβασμιώτατε, σᾶς ἤκουσα, πού μού εἴπατε πρίν χειροτονηθῆτε Μητροπολίτης ὁλίγους μῆνας, ὅταν σᾶς ἐπέδωκα τό Ὑπόμνημα, τό ὁποίον εἶχον ὑποβάλλει πρός τόν Βασιλέα, τήν Κυβέρνησιν καί τήν Ἱεράν Σύνοδον περί ἐπαναφορᾶς τοῦ παλαιοῦ ἑορτολογίου, ὅτι πρέπει νά ἐπανέλθη ἐφ' ὅσον κακῶς ἔγινεν ἡ εἰσαγωγή τοῦ νέου καί ἐφ' ὅσον ὅλαι σχεδόν αἱ Ὀρθόδοξαι Ἐκκλησίαι ἀκολουθοῦν τό παλαιόν, θά φροντίσετε καί ὑμεῖς μέ τινας γνωστούς σας Ἀρχιερεῖς διά νά ἐπανέλθη, ἀλλ' ἀφοῦ σᾶς τό ὑπενθύμησα καί πάλιν μοί εἴπατε νά τό ἀφίσωμεν βραδύτερον, καί πάλιν σᾶς ἤκουσα. 

Βεβαίως ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Xρυσόστoμος, ὁ πρό ὀλίγων ἡμερῶν ἀναχωρήσας τῶν προσκαίρων, μοῦ εἶχε εἴπει, ὅτι θά ἐφpόvτιζε νά ἐπαναφέρῃ εἰς τήν Ἐκκλησίαν τό πάτριον ἑορτολόγιον πρίν ἀποθάνῃ, ἀλλά δέν ἐπρόφθασε. Ἐπειδή καί ἡμεῖς δέν γνωρίζομεν τήν ὤραν καί τήν στιγμήν τοῦ θανάτου, ὀφείλομεν πρίν ἔλθει ἡ φοβερά ὤρα τοῦ θανάτου νά φροντίσωμεν νά μετανοήσωμεν καί δι' ὅλας τάς ἀμαρτίας μας, ἀλλά καί διά τό πάτριον ἑορτολόγιον, τό ὁποίον ἀφίσαμε καί ἀκολουθοῦμεν τό παπικόν ἑορτολόγιον, τό ὁποίον κακῶς, ἐσφαλμένως, καί παρανόμως ἕνας Πατριάρχης μασόνος μέ 6 ἀρχιερείς τό εἰσήγαγεν καί οἱ ἀρχιερεῖς τῆς Ἑλλάδος τό ἐδέχθησαν, φοβηθέντες περισσότερον τήν σπάθη τοῦ τότε ἀρχηγοῦ τῆς ἐπαναστάσεως Πλαστήρα ἀπό τόν φόβον τοῦ Θεοῦ! 

Μή νομίζωμεν ὡς μηδαμινόν τό ὅτι ἀκολουθοῦμεν τό παπικόν ἡμερολόγιον. Εἶvαι παράδοσις καί ὡς παράδοσιv ὀφείλομεv vά τήv φυλάσσωμεv διότι ὑποκείμεθα εἰς ἀvάθεμα. "Εἴ τις πᾶσαν παράδοσιv ἔγγραφοv ἤ ἄγραφοv ἀθετεῖ, ἀvάθεμα" ὁρίζει ἡ Ζ΄ Οἰκουμεvική Σύvοδος. 

Ἐγώ σᾶς ἔκαμα ὑπακοήv, τώρα θά κάvετε καί ὑμεῖς ὑπακοήv ὄχι εἰς ἐμέvα ἀλλά εἰς τούς θεοφόρους Ἀγίους Πατέρας. Καί ὅπως ἠγωvίσθητε πρίv ὡς Ἱεροκηρυξ καί ἤδη ὡς Ἀρχιερεύς ἐvαvτίον πάσης φαυλότητος, κακοηθείας, ἀσέμvωv θεάτρωv, κιvηματογράφωv, καρvαβαλίωv καί μόvοv διά τό παλαιόv ἑορτολόγιοv δέv ἠγωvίσθητε ὡς ἔδει, ἤδη ἐπέστη ἡ ὤρα vά ἀγωvισθῆτε. Ἐάν σιωπήσωμεv καί δέv ἀγωvισθώμεv διά vά ἐπαvέλθη τό πάτριοv ἑορτολόγιον εἰς τήν Ἐκκλησίαv, ἡ σιωπή μας σημαίvει, ὅτι παραδεχόμεθα τό νέοv παπικόv ὡς ὀρθότεροv. 

Καί ἐφ' ὅσον ἀκολουθῶμεv τό vέοv παπικόv χωρίς νά ἐvαντιωθῶμεv, κατά συvέπειαv εὐκόλως θά δεχθῶμεv καί ὅσα μᾶς σερβίρουv οἱ νεωτερισταί Ἀμερικῆς, Εὐρώπης ἀρχιερεῖς καί ἐvίοι κληρικοί, ὅτι αἱ παραδόσεις, τά δόγματα, οἱ ἱεροί Κανόvες, τά Μυστήρια ἐπαλαιώθησαν, χρήζουν ἀvτικαταστάσεως διά νέων, διότι ἡ vεολαία δέν τά παραδέχεται. 

Ἱερεύς τις ἐτόλμησε, ὦ τῆς αὐθαδείας καί ἀσεβείας του vά εἴπη, ὅτι καί ό Χριστός καί αὐτός ἐπαλαιώθη. Λοιπόν δέv εἶvαι καιρός vά σιωπᾶτε πλέοv. Πρέπει vά συστήσετε εἰς τήν Ἱεράv Σύvοδον vά ἀvαγvωρίση ὅτι τό νέοv ἡμερολόγιον δέv εἰσήχθη κανονικῶς, δέν τό ἐθέσπισε Οἰκουμενική ἤ Τοπική Σύνοδος, διό νά ἀπoβληθῆ καί vά ἐπανέλθη τό παλαιόν, τό ὁποίον ἠκολούθει ἐπί 15 περίπου αἰώνας ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία. 

Λοιπόν μή ἀvαβάλλετε. Σπεύσατε! 

Ὁ Σεβασμιώτατος Παροναξίας, εἰς ὅν ἔστειλα ἀναφοράν καί ἐπιστολήν, ὅτι ἀπό τήν ἑορτήν τῶν Ἁγίων Πάντων ἀκολουθῶ τό ἑορτολόγιον, ὅπερ μοί παρέδωκεν ή Ὀρθόδοξος Ἐκλησία, ἤλθεν εἰς τήν Mονήν μοί ἔφερε τήv ἀναφοραν καί μοι εἶπεν ὅτι οὔπω ὁ καιρός, ἐγώ δέ τῷ είπον, τό θέλημα τοῦ Κυρίου θά γίνη. 

Ὁ π. Ἐπιφάνιος μοι είχεν εἴπει, ἐάν ὁ Παροναξίας δέν μᾶς ἐπιτρέψει νά ἀκολουθοῦμεν τό παλαιόν νά τῷ γράψω, καί θά ἀναφέρει εἰς τήν Σύνοδον, ὅτι ὑπάρχει νομοθετικόν διάταγμα τό ὁποίον ἐπιτρέπει, ὅσοι θέλουν εἶναι ἐλεύθεροι νά ἀκολουθοῦν τό παλαιόν ἡμερολόγιον. Σήμερον θά τῷ γράψω. 

Μετά σεβασμοῦ

 Ἀρχιμ. Φιλόθεος Ζερβάκος

Η κορυφή των Αγίων Πάντων σήμερα (με το ομώνυμο εκκλησάκι)
κακοποιημένη από την παρέμβαση του ανθρώπου, χάριν της τεχνολογίας.
Στο εκκλησάκι αυτό το έτος 1968 άκουσε την φωνή του Θεού
ο μακαριστός Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος.

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος και Πανορθόδοξος Σύνοδος

Στο εξαιρετικό βιβλίο "Ο Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος", του π. Θεοδώρου Ζήση, που παρουσιάσαμε εδώ, διαβάζουμε τα εξής (σελ. 111-112):

"Προτείνει ὁ ὅσιος Φιλόθεος κατάλογο ἕξη θεμάτων, μέ τά ὁποῖα θα ἔπρεπε νά ἀσχοληθεῖ ἡ μέλλουσα νά συνέλθει Οἰκουμενική Σύνοδος:

 

α. Νά καθαιρεθοῦν ἤ νά παραιτηθοῦν τῆς Ἱερωσύνης οἱ ἀρχιερεῖς και οἱ λοιποί κληρικοί πού ὑπέπεσαν σέ θανάσιμα ἁμαρτήματα κωλύοντα την Ἱερωσύνη.

 

β. Νά καθαιρεθοῦν ἤ νά καταδικασθοῦν σέ ἀργία οἱ ἀρχιερεῖς και ἱερεῖς πού δέν κηρύττουν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί δέν διδάσκουν τούς πιστούς ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν.

 

γ. Νά καθαιρεθοῦν οἱ ἀρχιερεῖς ἐκεῖνοι πού καταργοῦν τήν νηστεία καί καταλύουν κατά τίς Τεσσαρακοστές καί τίς Τετάρτες καί Παρασκευές.

δ. Νά καθαιρεθοῦν καί ἀφορισθοῦν οἱ καταφρονητές τῶν ἱερῶν κανόνων καί τῶν ἱερῶν παραδόσεων.

ε. Νά καθαιρεθοῦν καί ἀναθεματισθοῦν ὅσοι εἰσάγουν νεωτερισμούς καί καινοτομίες

 

καί

στ. Νά ἐπαναφέρουν τό ἐκκλησιαστικό ἡμερολόγιο, καθώς μᾶς τό παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες".

 

Παρουσιάζουμε αναλυτικά τις προτάσεις του αειμνήστου Γέροντος από το σύγγραμμά του "Περί Οικουμενικής Συνόδου" (1926), που εξέδωσε, μαζί με άλλα κείμενα, οι εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη" (Ο Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος, Ο ουρανοδρόμος οδοιπόρος, τόμος Β΄, Θεσσαλονίκη 1998, σελ. 43-49):

 

 

 

Όλοι γνωρίζουμε πως το 2016 προβλέπεται να γίνει η "Αγία και Μεγάλη Σύνοδος" των επισήμων Εκκλησιών. Γνωρίζουμε επίσης, σύμφωνα και με το Εκκλησιολογικό Κείμενο των Γνησίων Ορθοδόξων (εδώ, κεφάλαιο Ζ΄), πως προβλέπεται Μεγάλη Σύνοδος κατά του Οικουμενισμού (ίσως και με την συμμετοχή όσων αποκηρύξουν τις αποφάσεις της Συνόδου του 2016, αν αυτές αποδειχθούν αιρετικές, όπως πιστεύουν όλοι οι ορθοφρονούντες).  Και ρωτούμε, κυρίως όσους τιμούν τον Γέροντα Φιλόθεο: τι πιστεύετε αγαπητοί, ποια από τις δύο Συνόδους θα κάνει πράξη αυτά που ζητά ο αείμνηστος Πατήρ; Η των Οικουμενιστών ή η των πραγματικά Ορθοδόξων;

Εξαιρετικό το νέο βιβλίο του π. Θεοδώρου Ζήση για τον Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο!

Αποκτήσαμε πρόσφατα το νέο βιβλίο του Αιδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση με τίτλο "Ο όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος ως αγωνιστής και ομολογητής της Ορθοδοξίας". Το πόνημα αυτό είναι εξαιρετικό από κάθε άποψη και περιέχει σημαντικότατες πληροφορίες. Είναι δε αξιοθαύμαστο - και γι' αυτό αξίζει συγχαρητηρίων ο συγγραφέας - το ότι δεν γίνεται επιλεκτική παρουσίαση των θέσεων του αειμνήστου π. Φιλοθέου, αλλά παρουσιάζονται ξεκάθαρα οι απόψεις του με σεβασμό στο πρόσωπό του και στην ιστορική αλήθεια.

Σπουδαίας ιστορικής σημασίας είναι και οι επιστολές που περιέχονται στο παράρτημα του βιβλίου, εκ των οποίων δημοσιεύουμε την πρώτη επιστολή κατά του νέου ημερολογίου που απέστειλε ο π. Φιλόθεος στον τότε Μητροπολίτη Αθηνών Χρυσόστομο Παπαδόπουλο, λίγες μέρες πριν την ημερολογιακή αλλαγή:

 

 

 

Την γενική στάση του Γέροντος έναντι του ημερολογιακού ζητήματος περιγράφει ο π. Θεόδωρος γράφοντας πως δέχτηκε

 

Αυτή προφανώς είναι και η θέση του π. Θεοδώρου. Βέβαια στην εποχή μας δεν υπάρχει μόνο θέμα ημερολογιακό, αλλά και το μείζον ζήτημα της αιρέσεως του Οικουμενισμού. Ακόμη και η επίσημη Εκκλησία να επαναφέρει το παλαιό ημερολόγιο, αν δεν αποκηρύξει λόγω και έργω τον Οικουμενισμό, μάταιη θα είναι η επαναφορά του. Νομίζω όμως ότι και ο π. Θεόδωρος συμφωνεί με αυτό.

Για τον Οικουμενισμό και την Μασονία έγραψε πολλά επίσης ο π. Φιλόθεος. Με την επιρροή του μάλιστα συνετέλεσε την εποχή εκείνη στην διακοπή του μνημοσύνου του Αθηναγόρα. Δεν είναι δε καθόλου τυχαίο ότι υπήρξαν πνευματικά του παιδιά μεγάλοι αντιοικουμενιστές, είτε εκ του νέου, όπως ο αείμνηστος Μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης, ο αξέχαστος Φώτιος Κόντογλου και ο αγωνιστής εκδότης Στυλιανός Κεμεντζετζίδης, είτε εκ του παλαιού, όπως οι αείμνηστοι Μητροπολίτης Κυπριανός Κουτσούμπας, ο Γέρων Χρυσόστομος των Σπετσών (ο οποίος κατά κληρονόμησε όλον τον πόνο του Γέροντός του για τον ημερολογιακό διχασμό, όπως έλεγε), η Γερόντισσα Μαρία Μυρτιδιώτισσα από τις Οινούσες και άλλοι. 

 

 

 

 

Το βιβλίο αποτελείται από σχεδόν 300 σελίδες, μεγέθους Α5, και είναι έκδοση του σπουδαίου εκδοτικού οίκου "Ορθόδοξος Κυψέλη" του παλαίμαχου αγωνιστού κ. Στυλιανού Κεμεντζετζίδη. Κοστίζει 5 ευρώ και μπορείτε να το προμηθευτείτε από εδώ και για όσους μένουν στην Αθήνα από το βιβλιοπωλείο "Βασιλεύουσα" (Λυκούργου 9, 6ος ορ.) ή από το βιβλιοπωλείο "Φως" (Φειδίου 3γ). Συστήνεται ιδιαιτέρως στους καλοπροαίρετους αδελφούς που ακολουθούν το νέο ημερολόγιο.

 

Ν.Μ.

Ο π. Φιλόθεος Ζερβάκος προτρέπει μοναστήρι να γυρίσει με το παλαιό

(ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ κ. ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΝΟΥΣΗ "ΜΑΡΙΑ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ ΜΟΝΑΧΗ" (1912-2005). ΒΛΕΠΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ" (16-6-2006 ), ΑΡ. ΦΥΛ. 1647)

 

 

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ (ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - ΟΙΝΟΥΣΣΕΣ ΧΙΟΥ) ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΕΚΟΨΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ, ΓΙ' ΑΥΤΌ ΚΑΙ ΔΙΩΧΘΗΚΕ.

 

Ιστορική Επιστολή Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου στον Μητροπολίτη Κυπριανό Κουτσούμπα

Ο αείμνηστος π. Φιλόθεος Ζερβάκος (+1980)

+ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ

ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ

ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΗΣ ΜΟΝΗΣ

ΖΟΟΔ. ΠΗΓΗΣ ΛΟΓΓΟΒΑΡΔΑΣ
ΕΝ   Π Α Ρ Ωι

 

Ἐν Πάρῳ τῇ 14 - 2 - 1969

Τῳ Πανοσιολογιωτάτῳ Ἀρχιμανδρίτῃ Κυπριανῷ,
ἐν Κυρίῳ πνευματικῷ μοι τέκνῳ χαίρειν καὶ εὖ πράττειν.

Ἔλαβον τὸ ἀντίγραφον ἀπαντήσεως σας πρὸς τὸν Σεβ. Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος. Καλὴ καὶ ἀρμόζουσα ἡ ἀπάντησις μόνον ἀνδρίζου καὶ ἐτοιμάσθητι πρὸς τοὺς ἐπερχομένους καὶ πλησιάζοντας πειρασμοὺς καὶ τάς θλίψεις.

Ἐν τῷ κόσμῳ, εἶπεν ὁ Κύριος, θλίψιν ἕξετε, ἀλλὰ θαρσεῖτε ἡ θλίψις εἰς χαρὰν μεταβληθήσεται. Ὅλα ἂς τὰ ὑπομένωμεν, καὶ τὴν ἀρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων μετὰ χαρᾶς ἂς προσδεχθῶμεν καὶ ὕβρεις, ὀνειδισμούς, διωγμούς καὶ τὰ πάντα, ἵνα μόνον Χριστὸν κερδίσωμεν. Τρία εἶναι τὰ θηρία τὰ πολεμοῦντα τὴν νύμφην τοῦ Χριοτοῦ Ἐκκλησίαν: Ὁ Μασσωνισμός, ὁ Παπισμός καὶ ό Κομμουνισμός. Εἶναι καὶ ἄλλοι μυριάριθμοι. Ἀλλ’ ὅλους θὰ τοὺς συντρίψῃ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἐκκλησίας μας ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰ. Χριστός.
Ἄνω σχῶμεν τὰς καρδίας. Εἰς τὸν κατοικοῦντα ἐν οὐρανῷ ἄρωμεν τὰς ψυχὰς καὶ καρδίας αἰτούμενοι βοήθειαν καὶ λύτρωσιν τῶν ἐπερχομένων τῇ οἰκουμένῃ δεινῶν.

Ἐάν ζήσω τὴν δευτέραν ἐβδομάδα τῶν Νηστειῶν θὰ ἔλθω καὶ κανονίζομεν τὰ περαιτέρω.

Μετὰ πατρικῆς ἀγάπης καὶ εὐχῶν ἐγκαρδίων

Ἀρχιμ. Φιλόθεος

 

 

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ "ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ":

 

Η απαντητική επιστολή αυτή του π. Φιλοθέου έχει τεράστια σημασία διότι εστάλη αμέσως μετά την Αποτείχιση του τότε Αρχιμανδρίτου Κυπριανού από τον Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικόδημο Γκατζιρούλη (της οποίας Αποτειχίσεως το κείμενο είχε γνωστοποιήσει ο ίδιος ο π. Κυπριανός στον Γέροντά του π. Φιλόθεο) και την προσχώρησή του στην (υπό τον Αρχιεπίσκοπο Αυξέντιο τότε) Εκκλησία των Γ.Ο.Χ..

 

 

Το κείμενο της Αποτειχίσεως

 

Τα δύο βασικά εκκλησιολογικά συμπεράσματα του π. Φιλοθέου, όπως εξάγονται από αυτήν την επιστολή, είναι τα εξής:

 

α) Ο π. Φιλόθεος ΕΓΚΡΙΝΕΙ την Αποτείχιση, ακόμη και στην περίπτωση που ο επίσκοπος δεν είναι ο ίδιος αιρετικός, αλλά κοινωνεί με τον αιρετικό.

β) Ο π. Φιλόθεος ΕΓΚΡΙΝΕΙ την προσχώρηση στην Εκκλησία των Παλαιοημερολογιτών.

 

Δεν είναι άλλωστε καθόλου τυχαίο το γεγονός πως δύο από τις μεγαλύτερες ομολογιακές μορφές της εποχής μας που ακολούθησαν αυτή την στάση, ο μακαριστός Μητροπολίτης Κυπριανός Κουτσούμπας και ο αείμνηστος γέροντας Χρυσόστομος Σπύρου, υπήρξαν πνευματικά παιδιά του μεγάλου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου. Είθε να βρεθούν και άλλοι μιμητές τους.

Ας είναι αιωνία η μνήμη τους!

 

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Ωρωπού και Φυλής Κυπριανός (+2013)

 

ΑΝΕΚΔΟΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΤΡΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ "ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ": Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΤΙΜΟΣ ΚΥΡΙΟΣ Α. Π. ΜΑΣ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΙΑ ΑΝΕΚΔΟΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ (2/15-12-1974) ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΔΑΚΤΥΛΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ.

 

"Ὅσοι ἀκολουθοῦν τὸ Γρηγοριανὸν παπικὸν ἡμερολόγιον, τὸ ἀντικανονικῶς καὶ παρανόμως εἱσαχθέν εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἑλλαδικὴν Ἐκκλησίαν ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Μεταξάκη ἀρχιμασσώνου, καὶ λέγουν καὶ καυχῶνται ὅτι εἶναι Ὁρθόδοξοι, πλανῶνται, εἶναι ἐστερημένοι τῆς  χάριτος τοῦ νέου Ἰσραήλ.

Ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀκολουθοῦν τὸ παλαιὸν Ἰουλιανὸν ἡμερολόγιον καὶ ἀντὶ νὰ εἶναι ἡνωμένοι διὰ τοῦ συνδέσμου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης εἶναι διηρημένοι εἰς δύο παρατάξεις ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει εἰς 6 καὶ ἑκάστη παράταξις κατηγορεῖ τὴν ἄλλην ὡς αἱρετικήν, καὶ ὅσοι μιᾶς παρατάξεως εἰσήλθαν εἰς Ἐκκλησίαν τινὰ τῆς Χαλκίδος καὶ ἑρράπισαν Ἀρχιερέα τῆς ἱδίας παρατάξεως κατὰ τὴν ὥραν τῆς Ἱερᾶς ἀκολουθίας ὅτε ἡτοιμάζετο νὰ λειτουργήσει, καὶ καυχῶνται ὅτι εἶναι γνήσιοι Ὀρθόδοξοι καὶ οὗτοι πλανῶνται καὶ εἶναι ἐστερημένοι τῆς χάριτος τοῦ Νέου Ἱσραὴλ ὡς καταφρονηταὶ τῆς μεγάλης ἐντολῆς τοῦ Κυρίου τῆς ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους καὶ ἐν τοῦτῳ γνώσονται πάντες, ὅτε ἑμοὶ μαθηταὶ ἐστὶ ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις.

Ὡσαύτως καὶ οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίται τῆς Ἑλλαδικὴς Ἐκκλησίας, οἱ διηρημένοι εἰς δύο παρατάξεις, Σεραφικοὺς καὶ Ἱερωνυμικοὺς, ἀλληλομισουμένας, ἀλληλοδακνομένας, ἀλληλοϋβριζομένας, ἀλληλοσπαρασσομένας, καὶ οὗτοι περισσότερον πάντων πλανώμενοι καὶ πλανῶντες εἶναι ὑστερημένοι τῆς χάριτος τοῦ νέου Ἱσραήλ.

Οὗτοι εἱσὶν ὁδηγοὶ τυφλοὶ τυφλῶν".

 

 

Ενδιαφέρουσα ἐπιστολὴ διὰ τὸ῾Ημερολογιακὸν Ζήτημα -π. Φιλοθέου Ζερβάκου

ΣΗΜΕΙΩΣΗ "ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ": Προβαίνουμε στην αναδημοσίευση αυτής της σημαντικότατης επιστολής (από ΕΔΩ, από όπου και οι υποσημειώσεις), διότι οι διαφωνούντες μαζί μας στο ημερολογιακό ζήτημα, θα ευαισθητοποιηθούν περισσότερο διαβάζοντας έναν "δικό" τους, να ομολογεί, αυτά που όταν τα γράφουμε εμείς, θεωρούνται "πλάνες". Οι υπογραμμίσεις ημέτερες.

 

 

 

Ἐπιστολὴ π. Φιλοθέου Ζερβάκου πρὸς Θεόκλητον Διονυσιάτην *

 

᾿Εν Πάρῳ τῇ 16-8-1979

 

 

 «᾿Αγαπητέ μοι ἐν Κυρίῳ π. Θεόκλητε [1].

 

(α) ῎Ελαβον τὴν ἐπιστολήν Σας πρὸ δὺο μηνῶν. ῾Οσάκις ἐλάμβανα τὴν γραφίδα νὰ Σᾶς γράψω, ἤρχοντο καθ᾿ ὁμάδας φιλόχριστοι ὁμογενεῖς ᾿Ορθόδοξοι ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς, πρὸς ἐξομολόγησιν καὶ ἐπειδὴ ἐβιάζοντο νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰς ἑστίας τους, δὲν ἠδυνήθην νὰ Σᾶς γράψω. Σήμερον εὗρον ὀλίγην εὐκαιρίαν καὶ Σᾶς ἀπαντῶ.

῾Ο [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος [2], τοῦ ὁποίου μοὶ γράφετε, ὅτι ἀνατυπώνετε τὸ βιβλίον του "῾Ημερολογιακῶν κατηγοριῶν ἔλεγχος"[3], [ὑποστηρίζει εἰς αὐτό,] ὅτι ἡ διόρθωσις τοῦ ῾Ημερολογίου δὲν ἦτο ἔργον ἰδικόν του, [ἐφ᾿ ὅσον δῆθεν] ἐγένετο ὁμοφώνῳ γνώμῃ τῆς ῾Ιεραρχίας, ἀλλὰ καὶ ἀποδεικνύει ὅτι [δῆθεν] ὁ Παλαιοημερολογιτισμὸς εἶναι μία καθαρὰ πλάνη.

 

* * * 

 

 (β) ῾Η καθαρὰ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ὁ [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος εἰς ᾿Επιτροπὴν τινά [4], ἢτις συνῆλθε κατὰ τὸ ἔτος 1923 διὰ τὴν διόρθωσιν τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου, τῆς ὁποίας ἦτο μέλος, Καθηγητὴς ὤν τοῦ ᾿Εθνικοῦ Πανεπιστημίου καὶ Διευθυντὴς τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Ριζαρείου Σχολῆς τυγχάνων, ἐξέφρασε τὴν γνώμην του, ὅτι ἐπ᾿ οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται ἡ διόρθωσις τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου καὶ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ Νέου ῾Ημερολογίου εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν τῆς ῾Ελλάδος, διότι θὰ κηρυχθῇ ὑπὸ τῶν ἄλλων ὁμοδόξων καὶ ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν ὡς σχισματική.

Τὴν συνετήν, λογικὴν καὶ φρονίμην γνώμην του ἐδέχθησαν πάντα τὰ μέλη τῆς ᾿Επιτροπῆς καὶ ὡρίσθη ὑπὸ τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, ὅπως ἡ Πολιτεία διὰ τὰς μετὰ τῶν Εὐρωπαϊκῶν καὶ λοιπῶν ᾿Εθνῶν συναλλαγὰς καὶ τὸ ἐμπόριον ἀκολουθῇ τὸ Νέον ῾Ημερολόγιον, ἡ δὲ ᾿Εκκλησία διὰ τὰς ῾Εορτὰς τὸ Παλαιὸν καὶ οὕτως ἐπί τινα καιρὸν ἐπεκράτει εἰρήνη καὶ εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν [5].

᾿Αλλ᾿ ὅτε μετὰ πάροδον ὀλίγων μηνῶν [6], ψήφῳ οὐχὶ Θεοῦ καὶ λαοῦ, ἀλλὰ ψήφῳ τῆς τότε ἐπαναστατικῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα - Γονατᾶ, ἀνέβη [ὁ Χρυσόστομος Παπαδόπουλος] εἰς τὸ ᾿Αρχιερατικὸν θρόνον ᾿Αθηνῶν, εἰσήγαγε τὸ Παπικὸν ῾Ημερολόγιον τῇ διαταγῇ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῇ συμβουλῇ τοῦ τότε Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη [7], ἀρχιμασσώνου, καινοτόμου, νεωτεριστοῦ, φέροντος τὸν ἀνώτατον 33ον βαθμὸν τῆς Μασσωνίας [8] καὶ φρόνημα στερεὸν ἔχοντος, τὸ "ἔντεινε, κατευοδοῦ, βασίλευε καὶ διαίρει".

 

* * *

 

 (γ) Κατ᾿ ἀρχὰς τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ἀντικανονικῶς, παρανόμως καὶ ἀπερισκέπτως [ἐπιβληθέντος] Νέου ῾Ημερολογίου εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν, δὲν συνεφώνησαν, ὡς λέγει ὁ [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος, πάντες οἱ ᾿Αρχιερεῖς· ἀντέστησαν ὀκτὼ ᾿Αρχιερεῖς [9], ἀλλὰ φοβηθέντες μήπως χάσουν τοὺς θρόνους των, ὑπεχώρησαν, τινὲς δὲ ὑπεχώρησαν διὰ τὰς ἀκρότητας καὶ τὸν φανατισμὸν καὶ τὸν ἀδιάκριτον ζῆλον τινῶν Παλαιοημερολογιτῶν ῾Αγιορειτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξετράπησαν τῆς εὐθείας ὁδοῦ, ὑπέπεσαν εἰς αἱρέσεις, ἀναβαπτισμούς, ἀναμυρώσεις, κηρύττοντες καὶ φρονοῦντες, ὅτι τὰ Μυστήρια ἄνευ τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου εἰσὶν ἄκυρα καὶ οὐχ ὑπάρχει σωτηρία ἐκτὸς τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου.

῾Επομένως τὸ νὰ λέγῃ ὁ [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος, ὅτι δὲν ἦτο ἔργον ἰδικόν του καὶ ὅτι ἐγένετο ὁμοφώνῳ γνώμῃ τῆς ῾Ιεραρχίας ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ Νέου ῾Ημερολογίου, ἐφ᾿ ὅσον αὐτὸς ὁ ἴδιος τὸ εἰσήγαγε, κατόπιν διαταγῆς τῆς Κυβερνήσεως, δὲν λέγει τὴν καθαρὰν ἀλήθειαν.

 

* * *

 

 (δ) ῞Οτε δὲ ἡ ἐπαναστατικὴ Κυβέρνησις παρητήθη καὶ ἐγένοντο ἐκλογαὶ πρὸς ἀνάδειξιν νέας Κυβερνήσεως, ὁ Π. Τσαλδάρης [10], ᾿Αρχηγὸς τοῦ "Λαϊκοῦ Κόμματος", ἐζήτησε ἀπὸ τοὺς Παλαιοημερολογίτας νὰ τὸν ψηφίσουν καὶ ὡς ἀνταπόδωμα τῆς ψήφου των θὰ ἐπανέφερεν εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον.

Μόλις ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν ὁ Π. Τσαλδάρης, λαβόντες θάρρος τινὲς τῶν φανατικῶν Παλαιοημερολογιτῶν καὶ πιστεύσαντες εἰς τὰς ὑποσχέσεις του, ὅτι θὰ ἐπανέφερε τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἔγραψαν ἀπειλητικὰς ἐπιστολὰς τῷ [ἀρχιεπισκόπῳ] Χρυσοστόμῳ Παπαδοπούλῳ, ὅτι θὰ τὸν θανατώσουν ἐὰν δὲν ἐπαναφέρῃ ἀμέσως τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον.

Τὰς ἐπιστολὰς ταύτας μοὶ ὑπέδειξε πρωΐαν τινά, ὅτε τὸν ἐπεσκέφθην. Καὶ συγκεκινημένος καὶ κατετρομαγμένος μοὶ εἶπεν, μόλις μὲ εἶδε: "Νὰ μὲ σώσῃς! Σὺ θὰ μὲ σώσῃς!". "Τί τρέχει Μακαριώτατε;", τῷ εἶπον. "Νά!", μοῦ δείχνει κρατῶν μερικὰς ἐπιστολάς, "μοῦ γράφουν οἱ Παλαιοημερολογῖται, ὅτι θὰ μὲ φονεύσουν".

 

* * *

 (ε) Τότε ἐνεθυμήθην, ὅτι τῷ εἶχον γράψει δύο ἐπιστολάς· μίαν πρὶν νὰ εἰσαγάγῃ τὸ Νέον Παπικὸν ῾Ημερολόγιον εἰς τὴν ᾿Ορθόδοξον ῾Ελλαδικὴν ᾿Εκκλησίαν, [λέγων Αὐτῷ] νὰ μὴν τολμήσῃ καὶ τὸ εἰσαγάγει καὶ διαιρέσει τὴν ᾿Εκκλησίαν εἰς δύο διαμαχόμενα στρατόπεδα, νὰ φροντίσῃ δὲ μετὰ τῶν ἄλλων ᾿Αρχιερέων, ὡς καλοὶ Ποιμένες, νὰ εἰρηνεύσουν, νὰ ἑνώσουν τὴν Πολιτείαν, ἡ ὁποία εἶναι διῃρημένη εἰς δύο κόμματα, Βασιλικοὺς καὶ Βενιζελικούς, καὶ νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν πρώτην του γνώμην, τὴν ὁποίαν ἐπήνεσαν καὶ ἠσπάσθησαν πάντα τὰ μέλη τῆς ᾿Επιτροπῆς τῆς περὶ διορθώσεως τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου, τὸ ὁποῖον ἐπὶ 1600 ἔτη σχεδὸν ἠκολούθει ἡ ᾿Ορθόδοξος ᾿Εκκλησία καὶ οὐδεμίαν βλάβην ἔπαθε.

Τὴν δευτέραν ἐπιστολὴν τῷ ἔγραψα κατόπιν τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ Νέου ῾Ημερολογίου καὶ τὸν παρεκάλουν νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Παλαιὸν ῾Εορτολόγιον, τὸ ὁποῖον οἱ 318 Θεοφόροι ῞Αγιοι Πατέρες, οἱ συγκροτήσαντες τὴν Πρώτην Μεγάλην ῾Αγίαν Οἰκουμενικὴν Σύνοδον, ἐθέσπισαν νὰ μένῃ αἰώνιον καὶ ἀσάλευτον [11], πᾶσαι δὲ αἱ ῾Επτὰ Οἰκουμενικαί, ὡς καὶ αἱ Τοπικαὶ Σύνοδοι ἐκύρωσαν καὶ ἐφύλαξαν.

"Πρόσεχε", τῷ ἔγραφον, "Μακαριώτατε, νὰ τὸ ἐπαναφέρετε, διότι παρανόμως, ἀντικανονικῶς καὶ ἀπερισκέπτως εἰσήχθη καὶ διὰ τοῦτο ἤρχισαν οἱ καρποὶ αὐτοῦ. ' ῾Ο γὰρ καρπὸς τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος,' λέγει ὁ ᾿Απόστολος Παῦλος, τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ, 'ἐστὶν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια' [12]· ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Παπικοῦ ῾Ημερολογίου ἐστὶ φθόνος, λύπη, θυμός, ὕβρεις, διαίρεσις κλπ. Σπεύσατε, Μακαριώτατε, νὰ τὸ ἐπαναφέρετε, διότι θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα καὶ θὰ κτυπήσετε τὴν κεφαλήν σας ".

"᾿Ενθυμηθῆτε, Μακαριώτατε, ὅταν Σᾶς ἔγραφα τὴν ἐπιστολὴν ἐκεί-ην, Σᾶς εἶπον ὅτι θὰ κτυπήσετε μόνος Σας τὴν κεφαλήν Σας! ".

 

* * *

 

 (ϛ) Καὶ τότε ἤρχισε μὲ τὰς δύο του χεῖρας νὰ κτυπᾶ τὴν κεφαλήν του δυνατὰ καὶ νὰ λέγῃ: "Νὰ μὴ τό ᾿σωνα, νὰ μὴ τό ᾿σωνα" [13].

᾿Ελυπήθην ἐκείνην τὴν στιγμὴν κατάκαρδα καὶ τοῦ λέγω: "Μὴ λυπῆσθε, Μακαριώτατε, θὰ διορθωθῇ ἡ κατάστασις. Τί θέλεις ἀπὸ ἐμὲ τὸν ἐλάχιστον; Εἰς τί δύναμαι νὰ Σᾶς βοηθήσω;". "Πήγαινε, μοὶ λέγει, εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Παλαιοημερολογιτῶν καὶ εἰπὲ αὐτῷ, [ὅτι] τὸν παρακαλῶ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ τοῦ εἰπῇ νὰ μὲ διατάξῃ καὶ αὔριον νὰ εἰσαγάγω εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον". "Μακαριώτατε, τῷ λέγω, ἡ ᾿Εκκλησία πρέπει νὰ δίδῃ διαταγὰς εἰς τοὺς τῆς Πολιτείας ᾿Αρχηγούς, ὄχι νὰ λαμβάνῃ, διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν εἶναι μασσῶνοι, ἄθεοι, ἄπιστοι". Μοὶ ἀπήντησεν: "᾿Επειδὴ ἡ τότε ἐπαναστατικὴ Κυβέρνησις μὲ διέταξε, πάλιν ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ μὲ διατάξῃ". "Μένε, Μακαριώτατε, ἢσυχος, τῷ λέγω, καὶ θὰ σοῦ φέρω ἀπάντησιν".

῾Ως νὰ εἶχον πτερά, ἐπέταξα, διότι ἐνόμισα ὅτι ἐπέστη ἡ κατάλληλος ὥρα νὰ ἐπέλθῃ ἡ ποθητὴ εἰρήνη εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν.

῎Εσπευσα, εὗρον τὸν Πρόεδρον τῶν Παλαιοημερολογιτῶν κ. Δημητρακόπουλον, μὲ τὸν ᾿Αντιπρόεδρον κ. Εὐστρατιάδην [14], Διευθυντὴν τῆς ἐφημερίδος "Σκρίπ", εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς κ. Πετρακάκον [15] καὶ χαιρετίσας αὐτούς, τοὺς εἶπον: "῎Ερχομαι ἐκ μέρους τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, κομίζων χαρᾶς Εὐαγγέλια. Μοὶ εἶπεν, [ὅτι] Σᾶς παρακαλεῖ, νὰ παρακαλέσετε τὸν κ. Πρωθυπουργὸν νὰ τὸν διατάξῃ νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν ᾿Εκκλησίαν τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον καὶ εὐχαρίστως ἀπὸ αὔριον θὰ τὸ εἰσαγάγῃ. ᾿Ιδοὺ λοιπὸν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ καιρὸς γαλήνης, εἰρήνης, ὁμονοίας καὶ ἑνώσεως εἰς τὴν διῃρημένην ᾿Εκκλησίαν".

 

* * *

 

 (ζ) ῾Ο κ. Πετρακάκος, πρὶν νὰ σχηματισθῇ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Π. Τσαλδάρη, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς τοὺς Παλαιοημερολογίτας πώς, ἐὰν τὸν ἐψήφιζαν, θὰ ἐπανέφερε τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἦτο μέγας ὑπερασπιστὴς τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου, ἔγραφε ἄρθρα καὶ ἐδημοσίευεν εἰς ἐφημερίδας, ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον Κων/πόλεως καὶ ἡ ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος νὰ κηρυχθοῦν σχισματικαί, διότι παραδέχοντο ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν ᾿Ιησοῦς Χριστός, ἐγεννήθη, περιετμήθη, ἐβαπτίσθη καὶ μετεμορφώθη μὲ τὸ Νέον ῾Ημερολόγιον, ἐσταυρώθη δέ, ἐτάφη, ἀνέστη καὶ ἀνελήφθη μὲ τὸ Παλαιόν [16]. Πρέπει, ἐδημοσίευε, νὰ ἀρθῇ ἐκ τῆς Βουλγαρικῆς ᾿Εκκλησίας τὸ σχῖσμα ποὺ εἶχε καταδικασθῇ, ὅτι ἔκαμε μόνη της Πατριαρχεῖον χωρὶς τὴν ἄδειαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, διότι καὶ ἄλλαι ᾿Ορθόδοξοι ᾿Εκκλησίαι Ρωσίας, Ρουμανίας, Σερβίας ἔκαμαν Πατριάρχας καὶ δὲν κατεδικάσθησαν ὡς σχισματικαί· καὶ ὅτι οὐδεμία τῶν ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν ἐδέχθη τὸ παπικόν, αἱρετικόν ῾Ημερολόγιον, εἰμὴ μόνον τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ ἡ ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος.

Ταῦτα τὰ καυτὰ ἄρθρα τοῦ Πετρακάκου, ἐτάραξαν καὶ ἐπτόησαν τὴν ῾Ιερὰν Σύνοδον τῆς ῾Ελλάδος καὶ παρεκάλεσαν τὸν Πετρακάκον νὰ παύσῃ νὰ γράφῃ, διότι ὑπάρχει κίνδυνος διὰ τὴν ᾿Εκκλησίαν τῆς ῾Ελλάδος νὰ ἀφορισθῇ ἀπὸ τὰς ἄλλας ᾿Ορθοδόξους ᾿Εκκλησίας καὶ νὰ καταδικασθῇ ὡς αἱρετική, σχισματικὴ καὶ διὰ νὰ τὸν πείσουν νὰ παύσῃ νὰ γράφῃ, τὸν διώρισαν Βασιλικὸν ᾿Επίτροπον, δικηγόρον τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, δικηγόρον τῶν ῾Ιερῶν Μονῶν Πεντέλης καὶ Πετράκη μὲ παχυλοὺς μηνιαίους μισθούς, ὑπερβαίνοντας καὶ τὸν μηνιαῖον μισθὸν αὐτοῦ τοῦ ῾Υπουργοῦ. ῾Οπότε ἔπαυσε νὰ γράφῃ καὶ νὰ εἶναι πολέμιος τοῦ Νέου ῾Ημερολογίου καὶ ἔγινε διὰ τὰ ἀργύρια ὑπερασπιστὴς τοῦ Παπικοῦ ῾Ημερολογίου καὶ πολέμιος τοῦ Παλαιοῦ.

 

* * *

 

(η) ᾿Αγνοῶν ταῦτα, τῷ εἶπον, ὅτι ἐπέστη καιρὸς νὰ εἰρηνέυσῃ, νὰ ἑνωθῇ ἡ ᾿Εκκλησία καὶ διὰ τοῦτο, ὅταν τῷ εἶπον ὅτι ὁ Μακαριώτατος Χρυσόστομος μοὶ εἶπεν, ὅτι ὅταν τὸν διατάξῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἀμέσως τὴν ἑπομένην ἡμέραν θὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἐταράχθη καὶ μοὶ εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ δώσῃ τοιαύτην διαταγήν. Τότε ἐγερθεὶς ὁ ᾿Αντιπρόεδρος τῶν Παλαιοημερολογιτῶν Εὐστρατιάδης καὶ πλησιάσας αὐτόν, τῷ λέγει μετὰ θυμοῦ: "Δὲν πταίει ὁ Μητροπολίτης Παπαδόπουλος. Πταίετε ἐσεῖς... Εἶσθε ψεῦσται, ἄτιμοι, θεομπαῖκται, προδόται. Καὶ αὐτὰ ποὺ σοῦ λέγω νὰ τὰ εἰπῇς καὶ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως Τσαλδάρην. Διότι, ἐνῶ μᾶς ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Πάτριον ῾Ημερολόγιον, τώρα ἀθετεῖτε τὰς ὑποσχέσεις σας, ἆρα εἶσθε δόλιοι, ψεῦσται, ἀπατεῶνες! ".

᾿Ιδὼν ὅτι ὁ θυμὸς καὶ ἡ φιλονικία ηὔξαναν καὶ ἐὰν δὲν ἦτο ὁ Πρόεδρος τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ὁ ὁποῖος τοὺς συνεβούλευε νὰ παύσουν τὰς φωνὰς καὶ τὰς ὕβρεις καὶ μὲ σύνεσιν καὶ πραότητα νὰ συζητήσουν, θὰ ἤρχοντο καὶ εἰς χεῖρας, ἐπέστρεψα καὶ εἶπα εἰς τὸν ᾿Αρχιεπίσκοπον: "Μακαριώτατε, ἡ Κυβέρνησις, μοὶ εἶπεν ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, δὲν δίδει ἄδειαν... ᾿Αποκρύβηθι μικρὸν ἕως νὰ παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου ".

Δὲν παρῆλθον πολλαὶ ἡμέραι καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως Τσαλδάρης, ὁ ὁποῖος ὑπεσχέθη εἰς τοὺς Παλαιοημερολογίτας, ὅτι ἐὰν τὸν ψηφίσουν, θὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον, ἐξώρισε τοὺς ᾿Επισκόπους τῶν Παλαιοημερολογιτῶν [17].

Τότε ἔλαβε θάρρος ὁ [ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος] Παπαδόπουλος καὶ γράφει, ὅτι [δῆθεν] ἐκεῖνος δὲν εἰσήγαγε τὸ [Νέον] ῾Ημερολόγιον, ἀλλ᾿ ἡ ὁμόφωνος γνώμη τῆς ῾Ιεραρχίας.

 

* * *

 

 (θ) Δὲν λέγει [ὅμως] τὴν ἀλήθειαν. ῾Η ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἐκεῖνος τὸ εἰσήγαγε, κατόπιν διαταγῆς τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ τῆς συμβουλῆς τοῦ τότε Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου [Μελετίου] Μεταξάκη. ῎Ωφειλεν, ὡς ᾿Αρχιεπίσκοπος, νὰ τηρήσῃ τὴν πρώτην γνώμην του τὴν ὀρθήν, τὴν συνετήν, τὴν λογικὴν καὶ φρονίμην, ὅτι δὲν δύναται ἡ ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος νὰ δεχθῇ τὴν διόρθωσιν τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου ἄνευ τῆς ὁμοφώνου γνώμης ὅλων τῶν ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν, διότι θὰ κηρυχθῇ ὡς σχισματικὴ καὶ τὴν ὁποίαν παρεδέχθησαν ὅλα τὰ μέλη τῆς ᾿Επιτροπῆς καὶ ἡ τότε ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος καὶ ἡ Κυβέρνησις.

Τὸ νὰ ἀποδεικνύῃ, ὡς γράφετε [π. Θεόκλητε] , ὅτι ὁ Παλαιοημερολογητισμὸς εἶναι μία καθαρὰ πλάνη, τοῦτο ἀποδεικνύει ἀστάθειαν χαρακτῆρος καὶ πλάνην τοῦ νοὸς καὶ τῆς διανοίας.

᾿Εὰν ἔλεγεν, ὅτι τινὲς τῶν φανατικῶν καὶ ὑπερζηλωτῶν Παλαιοημερολογιτῶν ἐξετράπησαν τῆς εὐθείας ὁδοῦ, ἐπλανήθησαν, παρερμήνευσαν τοὺς ῾Αγίους 318 Θεοφόρους Πατέρας, οἱ ὁποῖοι ἐθέσπισαν καὶ μᾶς παρέδωκαν τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον [11] διὰ νὰ ἑορτάζωμεν συμφώνως τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα [κατὰ] τὴν ἰδίαν ἡμέραν καὶ μὴ γίνωνται ἔρεις ἀναμεταξὺ τῶν χριστιανῶν, θὰ ἐδικαιολογεῖτο, [διότι οἱ] ῞Αγιοι Πατέρες δὲν μᾶς παρήγγειλαν ὅτι τὸ Παλαιὸν ῾Ημερολόγιον θὰ μᾶς σώσῃ, καὶ ὅτι μὲ αὐτὸ θὰ τελῶμεν τὰ Μυστήρια.

᾿Αλλὰ τὸ νὰ λέγῃ, ὅτι ὁ Παλαιοημερολογιτισμὸς εἶναι καθαρὰ πλάνη, τότε κατηγορεῖ καὶ θεωρεῖ ὡς πλανεμένους τοὺς 318 Θεοφόρους Πατέρας ποὺ τὸ ἐθέσπισαν [11], ὅλας τὰς Οἰκουμενικὰς καὶ Τοπικὰς Συνόδους, αἱ ῾Οποῖαι τὸ ἠκολούθησαν καὶ τὸ ἐκύρωσαν καὶ ὅλας τὰς ᾿Ορθοδόξους ᾿Εκλησίας ποὺ τὸ ἠκολούθησαν ἄχρι τοῦ 1924 ἔτους, κατηγορεῖ δὲ καὶ τὸν ἑαυτόν του, ὅστις τὸ 1923 τὸ ἐστήριξε καὶ τὸ 1924 τὸ ἐκρήμνισε.

 

* * *

 

 (ι) Τοῦτο δὲ ἔπαθε, διότι ἠκολούθησεν, ὡς μὴ ὤφελε, τὸν νεωτεριστήν, καινοτόμον, μασσῶνον [πατριάρχην Μελέτιον] Μεταξάκην, διὰ τὸν ὁποῖον — ὅταν τοῦ ὑπενθύμισα ὅτι ἐὰν δὲν καταργήσῃ τὸ παρανόμως εἰσαχθὲν νέον Παπικὸν ῾Ημερολόγιον — θὰ ἔλθῃ ἡμέρα καὶ θὰ κτυπήσῃ τὴν κεφαλήν του. ῞Οταν ἦλθεν ἡ ἡμέρα καὶ ἐκτύπησε τὴν κεφαλήν του, ἔλεγε μετὰ στεναγμῶν καὶ δακρύων: "Νὰ μὴ τό ᾿σωνα, νὰ μὴ τό ᾿σωνα [13], νὰ ἐδεχόμουν τὸ νέον ἡμερολόγιον! Αὐτός, αὐτὸς ὁ διεστραμμένος ὁ Μεταξάκης μὲ πῆρε στὸ λαιμό του! ".

῾Ο [πατριάρχης Μελέτιος] Μεταξάκης τὸν συμπαρέσυρε καὶ εἰς ἄλλα ἄτοπα, τὰ ὁποῖα παραλείπω, λέγω δὲ καὶ φρονῶ ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ὅτι ἐὰν δὲν τὸν ἠκολούθει καὶ συνεφώνει μετ᾿ αὐτοῦ, θὰ ἀνεδεικνύετο ὡς εἷς τῶν νεωτέρων διδασκάλων καὶ συγγραφέων τοῦ ῎Εθνους καὶ τῆς ᾿Ορθοδόξου ἡμῶν ᾿Εκκλησίας, ὡς τὸν Εὐγένιον Βούλγαρην, Νικηφόρον Θεοτόκην, Μακάριον Νοταρᾶν, Νικόδημον ῾Αγιορείτην, ᾿Αθανάσιον τὸν Πάριον, Νεκτάριον Πενταπόλεως.

᾿Αλλ᾿ ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τούτους καὶ μένῃ σταθερὸς καὶ στερεὸς εἰς τὰς ᾿Αποστολικὰς καὶ Πατρικὰς Παραδόσεις, ἠκολούθησε τὸν [πατριάρχην Μελέτιον] Μεταξάκην, μὲ τὸν ὁποῖον ἤνοιξαν τὰς θύρας τοῦ λογικοῦ των ποιμνίου, εἰς τὸν [πατριάρχην] ᾿Αθηναγόραν [18], τὸν Χαλκηδόνος Μελίτωνα [19], ᾿Ιάκωβον ᾿Αμερικῆς [20], οἱ ὁποῖοι εἰσελθόντες εἰς τὴν λογικὴν Ποίμνην, κατεσπάραξαν τὰ λογικὰ Πρόβατα καὶ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον.

 

* * *

 

 

 (ια) Δὲν ρίπτω τὸ βάρος, τὴν εὐθύνην καὶ τὴν αἰτίαν ὅλην ἀκεραίαν τοῖς Πατριάρχαις καὶ ᾿Αρχιερεῦσι· πταίουν καὶ οἱ λαϊκοὶ ποὺ τοὺς ἐγέννησαν καὶ κατὰ τὰς καρδίας αὐτῶν, δίδει [ὁ Θεὸς] τοὺς ῎Αρχοντας. Πταίομεν πάντες καὶ πρῶτος ἐγώ. ᾿Εὰν εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἁμαρτάνωμεν, ψευδόμεθα.

Μία τῶν κακῶν ἡ διόρθωσις: ἡ ἀληθὴς καὶ εἰλικρινὴς μετάνοια καὶ ἐπιστροφὴ πρὸς τὸν Πανάγαθον, ἀληθῆ Θεὸν καὶ Πατέρα Οὐράνιον. ᾿Εὰν μετανοήσωμεν, θὰ σωθῶμεν, ἐὰν μὴ μετανοήσωμεν θὰ κολασθῶμεν.

 

῎Ας προτιμήσωμεν τὴν ὁδὸν τῆς μετανοίας.

 

Μετ᾿ ἀδελφικῆς καὶ πατρικῆς ἀγάπης

 

† ᾿Αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος»

 

 

 

(*) Περιοδ. «῾Ο ῞Οσιος Φιλόθεος τῆς Πάρου» Θεσσαλονίκης, ᾿Ιανουάριος -᾿Απρίλιος 2001, σελ. 50-57, ἔκδ. «᾿Ορθόδοξος Κυψέλη». ᾿Επιμέλεια καὶ χωρισμὸς σὲ ἕνδεκα (α-ια) ἑνότητες, γιὰ λόγους τεχνικούς, ἡμέτερα (σημ. Κ.Σ.: Αγιοκυπριανιτών Πατέρων).

1. Πρόκειται γιὰ τὸν γνωστὸ λόγιο ῾Αγιορείτη Μοναχὸ Γέροντα Θεόκλητο Διονυσιάτη.

● ῾Η ἐξαιρετικὴ σημασία τῆς παρούσης ἐπιστολῆς τοῦ ῾Οσιωτάτου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου πρὸς τὸν π. Θεόκλητο ἔχει ἐπισημανθῆ στὴν ἐργασία μας:

«῾Ημερολογιακὸ Ζήτημα ἢ Αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; — Κριτικὴ ἀναφορὰ σὲ τρία ἄρθρα τοῦ γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου» (συνέχεια Εʹ, §§ ιʹ-ιβʹ), περιοδ. «῞Αγιος Κυπριανός», ἀριθ. 321/᾿Ιούλιος -Αὔγουστος 2004, σελ. 68-71 καὶ 75. (σημ. Κ.Σ.: Το εξαιρετικό αυτό άρθρο θα το βρείτε, μαζί με άλλα, ΕΔΩ)

2. Χρυσόστομος Παπαδόπουλος (1868-1938). Καθηγητὴς Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν (1914-1923), διατελέσας προηγουμένως Διευθυντὴς τῆς Σχολῆς Τιμίου Σταυροῦ ῾Ιεροσολύμων, ὡς καὶ τῆς Ριζαρείου ᾿Αθηνῶν. Φίλος καὶ συνεργάτης τοῦ Μελετίου Μεταξάκη, μετεῖχε ἐξ ἀρχῆς ἐνεργῶς στὴν Οἰκουμενικὴ Κίνησι. Μητροπολίτης καὶ εἶτα ᾿Αρχιεπίσκοπος ᾿Αθηνῶν ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1923 (ἐξελέγη τὴν 8η Μαρτίου καὶ ἐχειρτοτονήθη τὴν 10η Μαρτίου). ῎Οχι μόνον κύριος παράγων τῆς Μεταρρυθμίσεως τοῦ 1924, ἀλλὰ καὶ πρωτοπόρος Οἰκουμενιστὴς καὶ ἕνας ἐκ τῶν θεμελιωτῶν τοῦ πανομολογιακοῦ ᾿Οργανισμοῦ τῆς Γενεύης (Π.Σ.Ε.).

● Βλ. τὴν ἐργασία μας: «῾Ο ῾Υπερβάλλων Ζῆλος τῶν Καινοτόμων Νεοημερολογιτῶν κατὰ τοῦ ᾿Εκπεσμένου ᾿Αντι-οικουμενισμοῦ, ἤ:περὶ ᾿Αντι-παλαιοημερολογιτικοῦ Αὐτισμοῦ» (᾿Ιούλιος 2005, σελίδες 50, Κεφάλαια Αʹ-Ϛʹ). ᾿Ιδίως:

Κεφαλ. Δʹ, § βʹ: «῾Ο Μεταρρυθμιστὴς τοῦ 1924: Πρωτοπόρος Οἰκουμενιστής».

3. Βλ. ᾿Αρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν Χρυσοστόμου, ῾Ημερολογιτικῶν Κατηγοριῶν ῎Ελεγχος, ἔκδοσις αʹ, ᾿Αθήνησι 1937.

● ῾Η ἔκδοσις βʹ, Θεσσαλονίκη 1979, σελίδες 1-6 (Εἰσαγωγικά), σελίδες 7-28 (῎Ελεγχος), σελίδες 29-32 (᾿Επιλογικά), ἐπιμέλεια Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου.

● ῾Ο ἀείμνηστος ῾Ομολογητὴς ῾Ιεράρχης πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος εἶχε ἀνασκευάσει τὸ ἔργο αὐτὸ τοῦ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου. Βλ. «᾿Αναίρεσις τοῦ ῾῾ ᾿Ελέγχου᾿᾿ τοῦ ἀρχιεπισκόπου ᾿Αθηνῶν Χρυσοστόμου», Κάϊρον 1937, σελίδες 92.

4. ῾Η ῾Ελληνικὴ Πολιτεία, διὰ τῆς ᾿Επαναστατικῆς Κυβερνήσεως τοῦ Σ. Γονατᾶ, κατὰ τὸ ἔτος 1922 συνέστησε εἰδικὴ ᾿Επιτροπὴ πρὸς μελέτην τοῦ ζητήματος τῆς ῾Ημερολογιακῆς Μεταρρυθμίσεως. Πρόεδρος τῆς ᾿Επιτροπῆς ἦταν ὁ ῾Υπουργὸς Οἰκονομικῶν Γ. Κοφινᾶς καὶ μέλη ὁ νομικὸς Π. Τσιτσεκλῆς, ὡς καὶ οἱ Καθηγηταὶ Πανεπιστημίου ᾿Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ῾Αμίλκας ᾿Αλιβαζᾶτος, Δ. Αἰγινίτης.

῾Η ᾿Επιτροπὴ τὴν 16.1.1923 ὑπέβαλε σχετικὴ ῎Εκθεσι πρὸς τὴν Κυβέρνησι, βάσει τῆς ὁποίας ἡ ῾Ελληνικὴ Πολιτεία μὲ τὸ Β.Δ. Περὶ τοῦ νέου «Πολιτικοῦ ῾Ημερολογίου» τῆς 18.1.1923, ἐφήμοσε τὴν μεταρρύθμισι μονομερῶς, ἡ δὲ ἰσχὺς τοῦ Β.Δ. ὡρίσθη ἀπὸ τῆς 16.2.1923, ἡ ὁποία ὠνομάσθη ὡς 1.3.1923.

(Βλ. «᾿Εφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Βασιλείου τῆς ῾Ελλάδος», τεῦχος πρῶτον, ἀριθ. φύλ. 24, ἐν ᾿Αθήναις τῇ 25ῃ ᾿Ιανουαρίου 1923)

5. «᾿Επί τινα καιρόν», ἤτοι ἀπὸ τῆς 1.3.1923 μέχρι τῆς 1.3.1924, ὁπότε ἀπεφασίσθη ὑπὸ τοῦ ἀρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου ἡ «διόρθωσις τοῦ ᾿Ιουλιανοῦ ῾Ημερολογίου» καὶ ἐκκλησιαστικῶς, ἡ δὲ 10.3.1924 (Κυριακὴ τῆς ᾿Ορθοδοξίας) ὠνομάσθηκε 23.3.1924.

(Βλ. ᾿Εγκύκλιον 1.3.1924 καὶ Τηλεγραφικὴν ᾿Εντολὴν 3.3.1924, εἰς ᾿Αρχιμανδρίτου Θεοκλήτου Α. Στράγκα, Ε.Ε.Ι., τ. Βʹ, σελ. 1246-1249, ᾿Αθῆναι 1970)

6. ῾Η πολιτειακὴ μεταρρύθμισις τοῦ ῾Ημερολογίου ἐφηρμόσθη τὴν 16.2/1.3.1923, ἡ δὲ χειροτονία τοῦ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου ἐτελέσθη τὴν 10.3.1923. Κατὰ τὴν Δʹ ῾Ιεραρχίαν (16-21.4.1923), ὡς καὶ κατὰ τὴν Εʹ ῾Ιεραρχίαν (24.12.1923-2.1.1924), ὁπότε ἀπεφασίσθη ἡ μεταρρύθμισις καὶ τοῦ ᾿Εκκλησιαστικοῦ ῾Ημερολογίου, ἦταν καθοριστικῆς σημασίας ὁ ρόλος τοῦ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, τὴν δὲ 10/23.3.1924 ἐφηρμόσθη ὑπ᾿ αὐτοῦ ἡ «βεβιασμένη ἀλλαγὴ τοῦ ῾Ημερολογίου» καὶ τοιουτοτρόπως «ἀνελάμβανε τὸ βάρος τῆς εὐθύνης διὰ τὴν ἡμερολογιακὴν μεταβολήν».

(᾿Αρχιμανδρίτου Θεοκλήτου Α. Στράγκα, ἔνθ᾿ ἀνωτ., τ. Βʹ, σελ. 1250, ὑποσημ. 1)

7. Μελέτιος Μεταξάκης (1871-1935). Πολυπράγμων, πολυτάραχος, μέγας καινοτόμος καὶ ἀναμφισβητήτως Μασῶνος. Μητροπολίτης Κιτίου ἐν Κύπρῳ (1910-1918), ᾿Αθηνῶν (1918-1920), πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1921-1923) καὶ ᾿Αλεξανδρείας (1926-1935). ᾿Εκ τῶν πρωτοπόρων καὶ θεμελιωτῶν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

8. Βλ. τὸ ἄρθρο μας: «῾Ο οἰκουμενικὸς πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης (1871-1935): α) ὁ Μασῶνος, β) ὁΝεωτεριστής, γ) ὁ Οἰκουμενιστής», περιοδ. «᾿Ορθόδοξος ῎Ενστασις καὶ Μαρτυρία», ἀριθ. 18-21/᾿Ιανουάριος-Δεκέμβριος 1990, σελ. 148-159.

9. Κατὰ τὴν Συνεδρίαν ΙΑʹ τῆς 27.6.1929 τῆς Ιʹ ῾Ιεραρχίας, ὁ μητροπολίτης Χαλκίδος Γρηγόριος, μετὰ τὴν ἀνάγνωσι τῶν Πρακτικῶν τῆς Συνόδου, ἐτόνισε χαρακτηριστικῶς:

«Κατὰ τὰ ἀναγνωσθέντα πρακτικὰ περὶ εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἡμερολογίου, φαίνεται ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀντίρρησίς τις»· ἀντιθέτως, «ἐπὶ τούτου ὑπῆρξε ζωηρὰ ἀντίρρησις ἐκ μέρους πολλῶν, ἀλλὰ δὲν ἐγράφη εἰς τὰ πρακτικά, ἐνῷ ἄλλων γνῶμαι ἐγράφοντο ἐπιμελῶς».

(᾿Αρχιμανδρίτου Θεοκλήτου Α. Στράγκα, ἔνθ᾿ ἀνωτ., τ. Γʹ, σελ. 1646, ᾿Αθῆναι 1971)

10. Τσαλδάρης Παναγῆς (1867-1936). Πολιτικὸς καὶ ἐπιφανὴς Νομικός. ῾Ηγέτης ἀπὸ τοῦ 1924 τοῦ ἀντιβενιζελικοῦ «Λαϊκοῦ Κόμματος», τὸ ὁποῖο εἶχε ἱδρυθῆ τὸ 1915 ὑπὸ τοῦ Δημητρίου Γούναρη. Διετέλεσε δύο φορὲς Πρωθυπουργός: 1932-1933, 1933-1935.

11. Τὰ «ἐθέσπισαν», «ἐκύρωσαν» καὶ «ἐφύλαξαν», κατωτέρω δὲ «παρέδωκαν», ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι «ἡ Αη ῾Αγία Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Παλαιοῦ ῾Ημερολογίου, τοῦ λεγομένου ᾿Ιουλιανοῦ, ἐθέσπισε τὴν ῾Εορτὴν τοῦ Πάσχα νὰ μένῃ ἀσάλευτος, αἰώνιος».

(Βλ. ᾿Επιστολὴν 16.5.1973 τοῦ ῾Οσιωτάτου Γέροντος Φιλοθέου πρὸς τὸν ῾Ιερέα Δημήτριο Γκαγκαστάθην, +16/29.1.1975, στὸ «Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης — ῾Ο ῎Ανθρωπος τοῦ Θεοῦ, 1902-1975, Βίος — Θαύματα — Νουθεσίαι καὶ ᾿Επιστολαί», σελ. 274-278, ἐκδόσεις «᾿Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1975)

12. Πρβλ. Γαλάτ. εʹ 22-23.

13. «Νὰ μὴ τό ᾿σωνα!...» (ἔκφρασις ἐντόνου μετανοίας): «Νὰ μὴ τὸ πετύχαινα!... Νὰ μὴ τό ᾿φθανα!...». Σώνω· ρ. ἀμετβ.

14. Εὐστρατιάδης Γρηγόριος (1862-1950). Νομικός, Δημοσιογράφος καὶ Πολιτευτὴς ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ «Λαϊκοῦ Μετώπου» (1915 ἑ.). Συνεργάτης ἀρχικῶς τῆς πολιτικῆς ἐφημερίδος «Σκρίπ», ἀπὸ τοῦ 1903 ἔγινε ἰδιοκτήτης αὐτῆς. ῾Η μελέτη αὐτοῦ ὑπὸ τὸν τίτλον: «῾Η Πραγματικὴ ᾿Αλήθεια περὶ τοῦ ᾿Εκκλησιαστικοῦ ῾Ημερολογίου» (᾿Αθῆναι 1929, σελίδες 220), ἡ ὁποία εἶχε δημοσιευθῆ σὲ σειρὰ ἄρθρων κατὰ Μάρτιον 1928 στὸ «Σκρίπ», παραμένει ἕνα πολύτιμο βοήθημα γιὰ τὴν ἱστορικὴ ἀνατομία τῆς Μεταρρυθμίσεως τοῦ 1924.

15. Πετρακάκος Δημήτριος (1877-1946). Δικηγόρος καὶ Πολιτευτής, εἰδικευμένος στὸ ᾿Εκκλησιαστικὸ Δίκαιο καὶ τὶς Πολιτικὲς ᾿Επιστῆμες. Συνέγραψε πλῆθος σχετικῶν ἔργων.

16. ῾Ως γνωστόν, οἱ Καινοτόμοι ἀπὸ τοῦ 1924 ἐφαρμόζουν ἐν τῇ πράξει καὶ τὸ Νέο ῾Ημερολόγιο (γιὰ τὶς ἀκίνητες ῾Εορτὲς τοῦ Μηναίου), ἀλλὰ καὶ τὸ Πάτριο ῾Ημερολόγιο (γιὰ τὶς κινητὲς ῾Εορτὲς τοῦ Τριωδίου-Πεντηκοσταρίου).

17. Μετὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἀποτείχισιν αὐτῶν, οἱ τρεῖς ῾Ιεράρχαι Δημητριάδος Γερμανός, πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος καὶ Ζακύνθου Χρυσόστομος, συνέπηξαν τριμελῆ ᾿Αρχιερατικὴν Σύνοδον καὶ ἀπέστειλαν πρὸς τὴν Σύνοδον τῆς Καινοτομίας τὸ ἀπὸ 26.5.1935 ἔγραφο: «Διαμαρτυρία καὶ Δήλωσις»· ἐν συνεχείᾳ, προέβησαν σὲ χειροτονίες τεσσάρων ᾿Αρχιερέων: Μεγαρίδος Χριστοφόρου, Κυκλάδων Γερμανοῦ, Βρεσθένης Ματθαίου καὶ Διαυλείας Πολυκάρπου.

῞Απαντες οἱ ἑπτὰ ᾿Αρχιερεῖς ἐκλήθησαν νὰ κριθοῦν ὑπὸ τοῦ Πρωτοβαθμίου γιὰ ᾿Αρχιερεῖς Συνοδικοῦ Δικαστηρίου τῆς Καινοτομίας, ἀλλὰ ἠρνήθησαν, ἀποστείλαντες σχετικὸ «ἀποκηρυκτικὸν» ἔγγραφο (31.5.1935).

Τὸ Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο τῆς Καινοτομίας, τὴν μὲν 13.6.1935 ἐδίκασε τοὺς τέσσερις χειροτονηθέντες ᾿Αρχιερεῖς, τὴν δὲ 14.6.1935 ἐδίκασε τοὺς τρεῖς χειροτονήσαντας ᾿Αρχιερεῖς.

Οἱ ποινὲς ἦσαν: καθαίρεσις καὶ σωματικὸς περιορισμὸς πενταετὴς σὲ Μονή, «ἀφοῦ προηγουμένως κατωρθώθη, συνεργείᾳ τοῦ Κορινθίας Δαμασκηνοῦ καὶ ἐπείσθη ὁ Πρωθυπουργὸς Π. Τσαλδάρης καὶ διὰ Ν.Δ. ὑπογραφέντος ἐντὸς μιᾶς νυκτὸς ἐτροποποιήθη ὁ Νόμος 5383)1932, ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ μὴ δύνανται οἱ καταδικασθέντες ᾿Αρχιερεῖς δι᾿ ὑποβολῆς ἀνακοπῆς ἢ ἐφέσεως νὰ ἀναστείλωσι τὴν ἐπιβληθεῖσαν ποινήν...».

(Βλ. ᾿Αρχιμανδρίτου Θεοκλήτου Α. Στράγκα, ἔνθ᾿ ἀνωτ., τ. Γʹ, σελ. 2035-2045, «᾿Αρχιερατικὸν Κίνημα ὑπὲρ τῶν Παλαιοημερολογιτῶν»)

18. ᾿Αθηναγόρας Αʹ, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1948-1972, † 1972).

● ῞Ενα πανόραμα τῶν Δηλώσεων — Μηνυμάτων — ᾿Ενεργειῶν τοῦ πατριάρχου ᾿Αθηναγόρου, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ ἀείμνηστος Γέρων ᾿Ιουστῖνος Πόποβιτς († 1979) ἔλεγε, ὅτι «τὸν τελευταῖον καιρὸν αὐτὸς (ὁ ᾿Αθηναγόρας) ἔχει γίνει πηγὴ ἀναρχισμοῦ καὶ μηδενισμοῦ εἰς τὸν ᾿Ορθόδοξον κόσμον· οἱ ῾Αγιορεῖται δικαίως τὸν ὀνομάζουν αἱρετικὸν καὶ ἀποστάτην», βλ. στὸ ἐκτενὲς δημοσίευμά μας: «῾Ομιλεῖ ὁ ᾿Αθηναγόρας. Αἱ κατὰ καιροὺς Δηλώσεις, τὰ Μηνύματα καὶ αἱ ἐνέργειαι αὐτοῦ».

(Περιοδ. «᾿Ορθόδοξος ῎Ενστασις καὶ Μαρτυρία», ἀριθ. 18-21/᾿Ιανουάριος- Δεκέμβριος 1990, σελ. 180-203. ᾿Αναδημοσίευσις ἐκ τῆς ἐφημερ. «᾿Εκκλησιαστικὸς ᾿Αγών», εἰσαγωγὴ-ἐπιμέλεια ἡμέτερα)

19. Μελίτων Χατζῆς († 27.12.1989), μητροπολίτης Χαλκηδόνος, ἀπὸ ῎Ιμβρου καὶ Τενέδου, εἶτα ῾Ηλιουπόλεως καὶ Θείρων, τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως· βετερᾶνος Οἰκουμενιστής· Γέρων, χειραγωγὸς καὶ ἐμπνευστὴς τοῦ διαδεχθέντος αὐτόν, ὡς Χαλκηδόνος, ἀπὸ Φιλαδελφείας (1973 ἑ.) Βαρθολομαίου ᾿Αρχοντώνη (᾿Ιανουάριος 1990) καὶ εἶτα πατριάρχου (1991 ἑ.).

20. ᾿Ιάκωβος Κουκούζης, ᾿Αρχιεπίσκοπος Β. καὶ Ν. ᾿Αμερικῆς (1959-1996, † 2005), τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, βετερᾶνος Οἰκουμενιστής.