Ελληνική Γλώσσα: Τεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι

Η γλώσσα κάθε λαού αποτελεί ένα από τα στοιχεία της ταυτότητός του. Η γλώσσα, εκτός από στοιχείο της ταυτότητος, είναι και εργαλείο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Η γλώσσα βοηθά στην δημιουργία του πολιτισμού, του λεγόμενου πνευματικού, σε αντίθεση με τον υλικό (γλυπτική, ζωγραφική κλπ). Για να μπορούν οι άνθρωποι να  συνεννοούνται θα πρέπει η γλώσσα να είναι ακριβής, να περιγράφει με συντομία και επακριβώς το μήνυμα, το σημαίνον και το σημαινόμενο να ταυτίζονται. Θα πρέπει να είναι εύκολη για να γίνεται κτήμα του λαού, να μπορούν να τη μαθαίνουν όλοι. Στην Κίνα π.χ., η οποία χρησιμοποιεί ιδεογράμματα για να παραστήσει λέξεις και έννοιες τα σύμβολα είναι πάρα πολλά με αποτέλεσμα ακόμα και οι ακαδημαϊκοί της χώρας (οι θεωρούμενοι ως οι πιο μορφωμένοι) δεν τα γνωρίζουν όλα. Δηλαδή οι πνευματικές κορυφές της δεν μπορούν να διαβάσουν όλα τα κείμενα που έχουν γραφεί στη γλώσσα της χώρας τους. Για την αξία της γλώσσας σημειώνει ο «δικός μας» Κωνσταντίνος Τσάτσος, ακαδημαϊκός, φιλόσοφος, πρώην Υπουργός, πρώην Πρόεδρος Δημοκρατίας και συγγραφέας: «Όσο πιο προηγμένος είναι ο πολιτισμός ενός έθνους, τόσο πιο πλούσιες σε προϊστορία, και συνεπώς και σε ουσία, είναι οι λέξεις της γλώσσας… Με την γλώσσα μεταδίδομε λογικούς συνειρμούς και διεγείρομε συναισθήματα… Κάθε λαός έχει την γλώσσα που του αξίζει. Στην γλώσσα, όπως και στα τραγούδια του, εναποθηκεύεται ο πολιτισμός του… είναι ο πιο αδιάψευστος μάρτυρας της ιστορικής του συνείδησης και της ιστορικής του συνέχειας.»

Εμείς βέβαια οι Έλληνες τέτοιο κίνδυνο, όμοιο με τους κινέζους, δεν διατρέχουμε. Άλλος είναι ο κίνδυνος για τη γλώσσα μας. Η ελληνική χρησιμοποιεί μόνο 24 γράμματα και οι διάφοροι συνδυασμοί των γραμμάτων αυτών δημιουργούν τις λέξεις-έννοιες. Στην αρχαιότητα υπήρχαν επιπλέον και άλλα 3 γράμματα τα οποία στο διάβα της ιστορικής διαδρομής εξαφανίστηκαν. Η δομή της αρχαίας ελληνικής γλώσσας (της μητέρας της σημερινής) ήταν δομή μαθηματική. Κάθε γράμμα αντιπροσώπευε ένα αριθμό και ένα μουσικό τόνο. άρα γράμμα = αριθμός =τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι). Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής. Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα». Για τη συνέχεια της γλώσσας μας έχουν καταγραφεί: Ο ίδιος ο Οδυσσέας Ελύτης είπε «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία Ελληνική γλώσσα. Το να λέει ο Έλληνας ποιητής, ακόμα και σήμερα, ο ουρανός, η θάλασσα, ο ήλιος, η σελήνη, ο άνεμος, όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα Αρχαία.». Ο γνωστός Αδαμάντιος Κοραής είχε πει «Όποιος χωρίς την γνώση της Αρχαίας επιχειρεί να μελετήσει και να ερμηνεύση την Νέαν, ή απατάται ή απατά.». Ενώ ο Γιώργος Σεφέρης γράφει «Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε την ίδια γλώσσα.». Παρόλο που πέρασαν χιλιάδες χρόνια.

Κάποιοι, εντελώς λαθεμένα, ισχυρίζονται ότι οι Έλληνες το αλφάβητο  το δανειστήκαμε από τους Φοίνικες. Σύμφωνα  με μελέτες της Τζιροπούλου και άλλων το 2300 π.Χ. και όχι το 800 π.Χ. ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενείς λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η γλώσσα μας γεννά. Αν αναλογιστούμε ότι η αγγλική γλώσσα έχει 80.000 λέξεις και εξελίσσεται 100 χρόνια, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα που έχει βάθος στο χρόνο πολύ μεγάλο Ένα από τα καρφιά στο φέρετρο της θεωρίας αυτής είναι και το κεραμικό θραύσμα που βρέθηκε στην νησίδα «Γιούρα» των Βορείων Σποράδων από τον Αρχαιολόγο Α. Σαμψών. Χρονολογήθηκε το 5.500-6.000 π.Χ. και φέρει καθαρά πάνω του εγχάρακτα τα γράμματα Α, Δ και Υ. Να σημειώσουμε εδώ ότι οι Φοίνικες πρωτοεμφανίστηκαν στην ιστορία το 1.300 π.Χ. Και αυτό το εύρημα δεν είναι «μόνο» του. Τα γράμματα Μ, Ν, Κ, Χ, Ξ, Π, Ο, και Ε διακρίνουμε σε πρωτοκυκλαδικά αγγεία της Μήλου τα οποία είναι της 3ης π. Χ. χιλιετίας. Επιπλέον υπάρχει και η λίθινη σφραγίδα των Γιαννιτσών που ανακαλύφθηκε από τον αρχαιολόγο Π. Χρυσοστόμου η οποία χρονολογείται την 5 π.Χ. χιλιετία. Ακόμη η επιγραφή του Δισπηλιού που ανεσύρθη από τον καθηγητή Γ. Χουρμουζιάδη χαρακτηρίστηκε ως η πρώτη γραφή του κόσμου, αφού χρονολογήθηκε από τον «Δημόκριτο» βάσει της μεθόδου του «άνθρακα 14» με απόλυτη ακρίβεια στο 5.250 π. Χ. Τέλος να αναφέρουμε τον δίσκο της Φαιστού ο οποίος χρονολογείται (με τις πιο συντηρητικές απόψεις) στο 1.700 π. Χ. και φέρει σύμβολα τα οποία όμως είναι τυπωμένα με κινητά στοιχεία (σφραγίδες), και για αυτόν τον λόγο το εύρημα αυτό αποτελεί το αρχαιότερο δείγμα τυπογραφίας του κόσμου. Το 1989, στο υπό αριθμό 16 τεύχος του αρχαιολογικού περιοδικού «NESTOR», το οποίο εκδίδει το πανεπιστήμιο της Ινδιάνας, ο καθηγητής Πώλ Φώρ ανακοινώνει ότι στην Ιθάκη του 2.700 π. Χ. μιλούσαν και έγραφαν Ελληνικά. Με την βοήθεια χαραγμένης εικόνας πλοίου επάνω στο όστρακο και σε σύγκριση με την ήδη αποκρυπτογραφημένη Γραμμική Γραφή Β’ ο καθηγητής Φώρ κατόρθωσε να διαβάσει «Νύμφη με έσωσε». Διάβασε ακόμα, αναγνωρίζοντας αριθμητικά και συλλαβές «Ιδού εγώ ο Αρεάδης δίδω εις την άνασσα Θεά Ρέα 100 αίγες, 10 πρόβατα…». Σημειωτέον ότι ακόμα και σήμερα διδάσκεται στα Ελληνικά σχολεία η άποψη ότι τα χρόνια του Ομήρου δεν υπήρχε γραφή και συνεπώς τα δύο έπη ( Ιλιάδα και Οδύσσεια) μεταφέρονταν από γενεά σε γενεά προφορικώς (κάτι το οποίο ούτως ή άλλως μόνο και μόνο βάσει της κοινής λογικής είναι αδύνατον).

Η γενεσιουργός δύναμη της Ελληνικής γλώσσας βρίσκεται στην ικανότητά της να πλάθεται όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και την ρίζα της λέξης (π.χ. «τρέχω» και «τροχός» παρόλο που είναι από την ίδια οικογένεια αποκλίνουν ελαφρώς στην ρίζα). Η Ελληνική γλώσσα είναι ειδική στο να δημιουργεί σύνθετες λέξεις με απίστευτων δυνατοτήτων χρήσεις, πολλαπλασιάζοντας το λεξιλόγιο. Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ, έκθαμβος μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής, είχε δηλώσει σχετικώς «Η Ελληνική γλώσσα έχει το χαρακτηριστικό να προσφέρεται θαυμάσια για την έκφραση όλων των ιεραρχιών με μια απλή εναλλαγή του πρώτου συνθετικού. Αρκεί κανείς να βάλει ένα παν- πρώτο- αρχί- υπέρ- ή μια οποιαδήποτε άλλη πρόθεση μπροστά σε ένα θέμα. Κι αν συνδυάσει κανείς μεταξύ τους αυτά τα προθέματα, παίρνει μια ατελείωτη ποικιλία διαβαθμίσεων. Τα προθέματα εγκλείονται τα μεν στα δε σαν μια σημασιολογική κλίμακα, η οποία ορθώνεται προς τον ουρανό των λέξεων.» Στην Ελληνική γλώσσα ουσιαστικά δεν υπάρχουν συνώνυμα, καθώς όλες οι λέξεις έχουν λεπτές εννοιολογικές διαφορές μεταξύ τους. Για παράδειγμα έχουμε τις λέξεις «κεράννυμι», «μίγνυμι» και «φύρω» που όλες έχουν το νόημα του «ανακατεύω». Όταν ανακατεύουμε δύο στερεά ή δύο υγρά μεταξύ τους αλλά χωρίς να συνεπάγεται νέα ένωση (π.χ. λάδι με νερό), τότε χρησιμοποιούμε την λέξη «μειγνύω» ενώ όταν ανακατεύουμε υγρό με στερεό τότε λέμε «φύρω». Εξ’ ού και η λέξη «αιμόφυρτος» που όλοι γνωρίζουμε αλλά δεν συνειδητοποιούμε τι σημαίνει.

H εκμάθηση της Αρχαίας Ελληνικής, εκτός από μέσο διατήρησης της γλωσσικής παράδοσης, αποτελεί όπλο κατά της δυσλεξίας και άλλων μαθησιακών δυσκολιών, φαινόμενα που κάνουν έντονα την εμφάνισή τους τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τα συμπεράσματα τριετούς έρευνας του Aνοικτού Ψυχοθεραπευτικού Kέντρου και του Iνστιτούτου Διαγνωστικής Ψυχολογίας.

Τι έχουν πει σπουδαίες προσωπικότητες για την Ελληνική Γλώσσα

• Ο γνωστός Γάλλος Βολταίρος είχε πει «Είθε η Ελληνική γλώσσα να γίνει κοινή όλων των λαών.»
• Η Μαριάννα Μακ Ντόναλντ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας και επικεφαλής του TLG δήλωσε «Η γνώση της Ελληνικής είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας.»
• Ιωάννης Γκαίτε (Ο μεγαλύτερος ποιητής της Γερμανίας, 1749-1832) «Άκουσα στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες. Η Ελληνική αντήχησε άστρο λαμπερό μέσα στη νύχτα.»

·     Μάρκος Τίλλιος Κικέρων (Ο επιφανέστερος άνδρας της αρχαίας Ρώμης, 106-43 π.Χ.) «Εάν οι θεοί μιλούν, τότε σίγουρα χρησιμοποιούν τη γλώσσα των Ελλήνων.»

• Φρειδερίκος Σαγκρέδο (Βάσκος καθηγητής γλωσσολογίας – Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας της Βασκωνίας) «Η Ελληνική γλώσσα είναι η καλύτερη κληρονομιά που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος για την ανέλιξη του εγκεφάλου του. Απέναντι στην Ελληνική όλες, και επιμένω όλες οι γλώσσες είναι ανεπαρκείς.» «Η αρχαία Ελληνική γλώσσα πρέπει να γίνει η δεύτερη γλώσσα όλων των Ευρωπαίων, ειδικά των καλλιεργημένων ατόμων.» «Η Ελληνική γλώσσα είναι από ουσία θεϊκή.»
• Ερρίκος Σλήμαν (Διάσημος ερασιτέχνης αρχαιολόγος, 1822-1890) «Επιθυμούσα πάντα με πάθος να μάθω Ελληνικά. Δεν το είχα κάνει γιατί φοβόμουν πως η βαθειά γοητεία αυτής της υπέροχης γλώσσας θα με απορροφούσε τόσο πολύ που θα με απομάκρυνε από τις άλλες μου δραστηριότητες.»
• Ίμπν Χαλντούν (Ο μεγαλύτερος Άραβας ιστορικός) «Που είναι η γραμματεία των Ασσυρίων, των Χαλδαίων, των Αιγυπτίων; Όλη η ανθρωπότητα έχει κληρονομήσει την γραμματεία των Ελλήνων μόνον.»
• Φρανγκίσκος Λιγκόρα (Σύγχρονος Ιταλός καθηγητής Πανεπιστημίου και Πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας πρός διάδοσιν του πολιτισμού) «Έλληνες να είστε περήφανοι που μιλάτε την Ελληνική γλώσσα ζωντανή και μητέρα όλων των άλλων γλωσσών. Μην την παραμελείτε, αφού αυτή είναι ένα από τα λίγα αγαθά που μας έχουν απομείνει και ταυτόχρονα το διαβατήριό σας για τον παγκόσμιο πολιτισμό.»
• Μάικλ Βέντρις (Ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε την Γραμμική γραφή Β’) «Η αρχαία Ελληνική Γλώσσα ήτο και είναι ανωτέρα όλων των παλαιοτέρων και νεοτέρων γλωσσών.»
• Ζακ Λάνγκ (Γάλλος Υπουργός Παιδείας) «Θα ήθελα να δω να διδάσκονται τα Αρχαία Ελληνικά, με τον ίδιο ζήλο που επιδεικνύουμε εμείς, και στα Ελληνικά σχολεία.»
• Σύμφωνα με τον Μπιλ Γκέιτς «Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της, είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ´ αυτήν δεν υπάρχουν όρια.»
• Είναι γνωστή η έκφραση που χρησιμοποιούν οι Αγγλοαμερικάνοι όταν ψάχνουν να βρουν την κατάλληλη λέξη για κάποια έννοια «Οι Έλληνες θα έχουν μια λέξη για αυτό».

Το παρόν άρθρο αποτελεί μια μικρή προσφορά προς την αρτιότερη γλώσσα του κόσμου. Την αδίκησα και επιφυλάσσομαι εις το μέλλον.....

 

Μυργιώτης  Παναγιώτης

Μαθηματικός

Ζῶα, σκέψεις καὶ παράδοξα!

 

Κατ’ οἶκον ἐκπαίδευσι (“homeschooling”) - Ἦλθε ἡ ὥρα;

 

Ἡ ὁμιλία τοῦ Δ. Νατσιοῦ στὴν Βερδικούσια Λαρίσης

Πρὸ τριμήνου περίπου (1η Δεκεμβρίου 2018) ἐπραγματοποιήθη στὴν Βερδικούσια Λαρίσης ὁμιλία τοῦ γνωστοῦ ἀγωνιστοῦ θεολόγου-δασκάλου Δημητρίου Νατσιοῦ μὲ θέμα: «Τὰ Ἄθεα Γράμματα καὶ ἡ Παιδεία τοῦ Γένους». 

Μὲ τὸν μεστὸ ὀρθόδοξο καὶ πατριωτικὸ λόγο του, ποὺ ἐκράτησε ἀμείωτο τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀκροατηρίου, ἐσκιαγράφησε τὸν γενικώτερο ἄθεο, ἀνήθικο καὶ ἀνθελληνικὸ προσανατολισμὸ τοῦ Σημερινοῦ Σχολείου καὶ τῆς Κοινωνίας εὐρύτερα, κάνοντας ἰδιαίτερες ἀναφορὲς στὰ βιβλία Γλώσσης, Ἱστορίας καὶ Θρησκευτικῶν, ὅπως μπορεῖτε νὰ παρακολουθήσετε στὸ βίντεο ποὺ ἀκολουθεῖ (τὸ ὁποῖο εἶναι 50 λεπτῶν, καθὼς περιέχει ἀποσπάσματα τῆς ὁμιλίας, προκειμένου νὰ τὸ ἰδοῦν καὶ οἱ μὴ δυνάμενοι νὰ ἀφιερώσουν πολὺ χρόνο) στὴν ἑξῆς διαδικτυακὴ διεύθυνσι:

https://www.youtube.com/watch?v=q5HvTkInphc

Οἱ γονεῖς ποὺ τὸν καλέσαμε καὶ ὅσοι παρευρέθησαν στὴ ὁμιλία, τὸν εὐχαριστοῦμε ἐκ καρδίας καὶ τοῦ εὐχόμεθα τὴν ἐκ Θεοῦ εὐλογία καὶ καλὴ συνέχεια στοὺς ἀγῶνες ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος.

Οἱ ἐνδιαφερόμενοι δύνανται νὰ παρακολουθήσουν προσεχῶς ὁλόκληρη τὴν ὁμιλία, διαρκείας 1 ὥρας καὶ 30 λεπτῶν μαζὶ μὲ τὶς ἐρωταποκρίσεις, στὸ βίντεο μὲ τίτλο: «Ὁμιλία τοῦ Δημητρίου Νατσιοῦ στὴν Βερδικούσια (ὁλόκληρη)».

Ὀμάδα Γονέων ἐν Βερδικούσιᾳ.

Σχεδίασμα Γραπτῆς Διαμαρτυρίας γιὰ τὸ πρόγραμμα σπουδῶν καὶ τοὺς φακέλλους τῶν Θρησκευτικῶν

Παραθέτουμε κάτωθι στὴν ἀγάπη σας ἕνα κείμενο, τὸ ὁποῖο δύνανται νὰ ἀξιοποιήσουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι γονεῖς (εἴτε αὐτούσιο εἴτε ἐν μέρει εἴτε διατυπωμένο διαφορετικά), συγκεντρώνοντας ὑπογραφὲς στὰ σχολεῖα τῶν παιδιῶν τους καὶ ἀποστέλλοντάς το στὸν Ὑπουργὸ Παιδείας. Ἡ ἐνέργεια αὐτὴ θὰ μποροῦσε νὰ ἀποτελέσῃ μία ἀκόμη προσπάθεια ἀπὸ τὶς πολλές, ποὺ πραγματοποιοῦνται (π.χ. ὁμιλίες, ἐπιστροφὴ βιβλίων) γιὰ τὸ ἐν λόγῳ ζήτημα.

Γραπτὴ διαμαρτυρία

Πρὸς:

Κ.κ. Ὑπουργὸ Παιδείας

Κοινοποίησι:

Διεύθυνση Α/βάθμιας καὶ Β/βάθμιας τῆς περιοχῆς

Διευθυντὴ Δημοτικοῦ

Διευθυντὴ Γυμνασίου-Λυκείου

Μ.Μ.Ε.

Ἀξότιμε κύριε Ὑπουργέ,

Ἐμεῖς οἱ κάτωθι ὑπογράψαντες, διαμαρτυρόμαστε γιὰ τὸ Νέο πρόγραμμα Σπουδῶν καὶ τοὺς Φακέλλους Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καὶ τὴν ἐπιμονή σας νὰ ἰσχύουν ἀκόμη καὶ κατόπιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Σ.Τ.Ε., διὰ τῆς ὁποίας ἐκρίθησαν ἀντισυνταγματικά.

Ἐμεῖς ὡς γονεῖς, ἀπευθυνθήκαμε στοὺς/στὶς δασκάλους/δασκάλες μας καὶ τοὺς/τὶς καθηγητὲς/καθηγήτριές μας καὶ τοὺς ἐζητήσαμε εὐγενῶς νὰ διδάσκουν μόνον τὴν ὕλη ἐκείνη ποὺ ἔχει ὀρθόδοξο χριστιανικὸ περιεχόμενο, ἢ ἀπὸ φωτοτυπίες ἄλλων ὀρθοδόξων σχολικῶν συγγραμμάτων, πρακτικὴ ἡ ὁποία ὡς γνωστὸν εἶναι συνήθης σὲ ἄλλα μαθήματα, ὅπως ἡ Γλῶσσα.

Δὲν ἀποστέλλουμε τὰ βιβλία πίσω στὸ Ὑπουργεῖο, ὅπως ἐπράξαμε πέρυσι, ἀφοῦ προφανῶς δὲν κατορθώσαμε νὰ ἐπηρεάσουμε ἐπ’ ἀγαθῷ τὴν συνείδησι τὴν δική σας ἢ τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν ἄλλων μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ ἐνεργήσετε κατὰ Θεὸν καὶ κατὰ τὸ Σύνταγμα. Τὰ βιβλία θὰ παραμείνουν στὴν βιβλιοθήκη τοῦ σχολείου μας. Ἐννοεῖτε δὲ ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι μὲ κάθε εὐπρεπῆ ἀντίδραση, ὅπως καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν βιβλίων στὸ Ὑπουργεῖο.

Σᾶς ζητοῦμε νὰ σπεύσετε νὰ συμμορφωθεῖτε μὲ τὴν Ἀπόφασι τοῦ Σ.Τ.Ε.

Ἐπίσης, σὲ περίπτωση κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ὅποιες ἀλλαγὲς στὰ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος, ποὺ ἀφοροῦν τὴν Ὀρθοδοξία, θὰ ἐπιτρέπουν τὴν διδασκαλία ἑνὸς πολυθρησκευτικοῦ βιβλίου, ὅπως τὸ σημερινό, ζητοῦμε εἴτε ἀπὸ τὴν παροῦσα κυβέρνηση, ἐφ’ ὅσον ἐπανεκλεγεῖ, εἴτε ἀπὸ τὴν ἑπομένη: νὰ ἔχουμε τὸ δικαίωμα ὡς ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ νὰ ἀπαλλάσονται τὰ παιδιά μας ἀπὸ τέτοιο μάθημα.

Ἐπιπροσθέτως, σᾶς δηλώνουμε ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ καὶ Ἕλληνες πατριῶτες, ὅτι ἐπιθυμοῦμε μία Παιδεία ἡ ὁποία νὰ μὴ μειώνει, ἀπαξιώνει ἢ προσβάλλει ἐπ’ οὐδενὶ (π.χ. διὰ τῶν μαθημάτων τῆς Γλῶσσας καὶ τῆς Ἱστορίας ἢ τῶν ἀπαξιωτικῶν ἀναφορῶν ἀπὸ κάποιους ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς) τὰ δύο τεράστια πνευματικὰ καὶ ἱστορικὰ μεγέθη, αὐτὰ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ τὰ ἀναδεικνύει. Τὰ δύο αὐτὰ μεγέθη ἀνέδειξαν Ἁγίους καὶ Ἥρωες, γιὰ τοὺς ὁποίους σεμνύνεται ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα, τοὐλάχιστον μέχρι πρότινος, πρὶν δηλαδὴ τὴν εἰσβολὴ στὴν ζωή μας τῶν νέων «ἠθῶν καὶ ἐθίμων» τῆς «Νέας Ἐποχῆς» ποὺ θεμελιώνεται σταδικῶς παγκοσμίως καὶ φιλοδοξεῖ νὰ ὁδηγήσῃ σὲ ὁμογενοποίηση καὶ ἀποθηρίωσι ὅλων τῶν ἀνθρώπων.

Ἀκολουθοῦν οἱ ὑπογραφές…

Υ.Γ. Εἶναι καιρός, ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί, νὰ σκεφθοῦμε σοβαρότερα τὴν προσπάθεια ἱδρύσεως ἰδιωτικῶν σχολείων μὲ χριστιανικὲς ἀρχές (τέτοια, ὅμως, ποὺ νὰ ἀπευθύνωνται ἀκόμη καὶ στοὺς πτωχοτέρους) καὶ τὴν προσπάθεια νὰ νομιμοποιηθῇ καὶ ἐν Ἑλλάδι ἡ κατ’ οἶκον ἐκπαίδευσι. Εὔχεσθε καὶ σωθείητε!

Ἀρ. Θ. Ἀρ.

Τὸ γράμμα ἑνὸς πολυτέκνου πατέρα στὴν δασκάλα τῆς κόρης του.

«Κυρία ……… , χαίρετε!

Στὸν φάκελο ποὺ σᾶς δίδω ὑπάρχουν κάποια φυλλάδια γιὰ ἐνημέρωσι γύρω ἀπὸ τὰ Θρησκευτικά, ἀλλὰ καὶ γενικῶς γιὰ τὴν παρεχομένη Παιδεία σήμερα. (σ.σ. τὸ ἕνα φυλλάδιο περιεῑχε ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν ἀπόφασι τοῦ ΣτΕ κατὰ τῶν Θρησκευτικῶν, καὶ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κώδικα, ποὺ συνιστοῦν συμμόρφωσι στὶς ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων καὶ ἀνυπακοὴ ἢ τοὐλάχιστον ἀντίδρασι σὲ παράνομες διαταγὲς καὶ ἀποφάσεις ).

Ὡς μέλος τοῦ Δ.Σ. τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων σᾶς ἐνημερώνω ὅτι στὴν Γενική μας Συνέλευσι, ἀπεφασίσαμε νὰ ζητήσουμε ἀπὸ ἐσᾶς τοὺς δασκάλους τῶν παιδιῶν μας νὰ διδάσκετε μόνον ὅ,τι εἶναι ὀρθόδοξο ἀπὸ τὰ βιβλία (σὰν μιὰ πρώτη ἀντίδρασι).

Σᾶς παρακαλῶ, δεχθῆτε τὴν ταπεινή μου πρότασι, ποὺ πηγάζει πιστεύω ἀπὸ τὴν πλειονότητα τῶν γονέων τοῦ σχολείου μας: Θὰ μπορούσατε νὰ διδάσκετε ἀπὸ φυλλάδια (ἢ ἀπευθείας) ἀπὸ τὸ βιβλίο ποῦ σᾶς ἀποστέλλω (σ.σ. τῆς ἔδωσα ἕνα βιβλίο θρησκευτικῶν τῆς γ΄ δημοτικοῦ, τοῦ 1981) ἢ ἄλλα παρόμοια. Τὸ ἀποσταλλὲν ἐνδεχομένως ἔχει κάποιες μικρὲς ἀστοχίες, ἀλλὰ εἶναι ἄκρως καλύτερο ἀπὸ τὸ πολυθρησκειακὸ-ἀντισυνταγματικὸ σημερινό.

Συγχωρέστε μου τὸ θάρρος νὰ φαίνεται ὅτι ἐπεμβαίνω στὸ ἔργο σας, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι καὶ ἐσεῖς ὡς Ὀρθόδοξη, Ἑλληνίδα καὶ μάνα κατανοεῖτε τὴν ἀγωνία μας. Μὲ ἐν Χριστῷ ἀγάπη, Ἀ……»

Ἑλληνορθόδοξος Διδάσκαλος: Ἡ Ἐλπίς τοῦ Γένους ἡμῶν τοῦ Ἐκλεκτοῦ

ὑπό

Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου

Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Scranton

Νοέμβριος 2017

«Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον 

ἤ ἀνθρώποις»                                                         Πράξ. ε΄ 29

Ἡ Ἑλληνορθόδοξος ἡμῶν παιδεία εἶναι ἀγαθόν διανοητικόν καί διαχρονικόν, ἠθικόν καί πνευματικόν, ἀτομικόν καί κοινωνικόν, ἐθνικόν καί παγκόσμιον˙ συνεπῶς, ἀγαθόν ἀνεκτιμήτου ἀξίας, σπουδαιότητος, προοπτικῆς καί ἐλπίδος. Ἡ παιδεία αὕτη εἶναι γνῶσις, ἐπάγγελμα, ἐπιστήμη, σοφία, γνῶσις Ἀληθείας καί ἀπόκτησις ἀρετῆς καί ἀνδρείας. Ὁ πραγματικῶς καί ὀρθῶς πεπαιδευμένος ἄνθρωπος καθίσταται τό μέγιστον ἀνθρώπινον κεφάλαιον,[1] τό ὁποῖον ὀφείλει  νά ἔχῃ μία Ἱστορική χώρα, ὡς ἡ Ἑλληνορθόδοξος ἡμῶν πατρίς. Τό ἀγαθόν τοῦτο τῆς Ἑλληνορθοδόξου παιδείας ἠμποροῦν νά τό προσφέρουν μόνον οἱ ἐπαΐοντες καί οὗτοι εἰσίν οἱ Ἑλληνορθόδοξοι διδάσκαλοι, οἱ φωτισταί[2] τῶν νέων μας καί ἡ ἐλπίς τοῦ Γένους μας τοῦ ἐκλεκτοῦ, ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῶν θεσμῶν μας, ὁ παιδαγωγός τῆς ὑγιοῦς παραδοσιακῆς κοινωνίας μας.[3]

            Τό παιδαγωγικόν ἔργον τοῦ Ἑλληνορθοδόξου διδασκάλου, εἰς μίαν ἐποχήν ἄθεον, ἐλεγχομένην διά τῆς τρεχούσης τεχνολογίας, κατευθυνομένην ὑπό τῶν πολιτικῶν-δούλων[4] τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τῆς παγκοσμιοποιήσεως καί σκοταδισμοῦ, εἶναι πολύ δύσκολον καί μαρτυρικόν. Παρ’ ὅλας αὐτάς τάς δυσχερείας, ἀγωνίζεται οὗτος ἀόκνως, καθ’ ὅτι τό ἔργον του εἶναι ἀναγκαῖον, θεῖον, πολύπλευρον, ὑψηλόν, ἀληθινή ἀποστολή καί διά τοῦτο δύσκολον, πραγματική θυσία διά τήν διαιώνισιν τῆς Ἑλληνορθοδόξου παιδείας μας. Αἱ ἀντιξοότηται πάρα πολλαί, καθ’ ὅτι κινδυνεύει ἀνά πᾶσαν στιγμήν νά ἀπολυθῇ διότι λέγει τήν ἀλήθειαν εἰς μίαν ἐποχήν, εἰς τήν ὁποίαν κυριαρχεῖ μόνον τό ψεῦδος. Φεύγει καθημερινῶς ἀπό τό σχολεῖον μέ μεγάλην κούρασιν, ἄγχος καί ἀγωνίαν, ἐάν οἱ μαθηταί του κατανοοῦν αὐτά, τά ὁποῖα διδάσκει καί ἐμπεριέχουν τήν ἀλήθειαν ἤ τούς ἔχει ἐπηρεάσει τόσο πολύ τό κοσμικόν κοινωνικόν των περιβάλλον καί σπαταλᾷ τόν χρόνον του καί τήν φαιάν του οὐσίαν ἄνευ οὐσιαστικοῦ ἀποτελέσματος. Ἀλλά καί ἐάν μικρόν ποσοστόν τῶν μαθητῶν ὠφελεῖται ἀπό τήν διδασκαλίαν ταύτην, ἄξιος ὁ κόπος καί μέγας ὁ μισθός διά τόν διδάσκαλον.

            Ἡ ἄθεος καί ἀνθελληνική πολιτική ἡγεσία τῆς πατρίδος μας συνέβαλλεν εἰς τήν διάλυσιν τῆς παραδοσιακῆς παιδείας.[5] Κατήργησαν τήν ἑορτήν τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, τόν ἐκκλησιασμόν τῶν σχολείων, τά Θρησκευτικά, τήν Ἱστορίαν, τήν ἔπαρσιν τῆς σημαίας καί τόν Ἐθνικόν Ὕμνον. Κατέλυσαν τήν ἀριστείαν (τοῦτ’ ἔστι τήν ἐπιβράβευσιν καί τιμωρίαν), συνεπῶς, ὑπονομεύουν καί τόν θεσμόν τῶν Ἐθνικῶν παρελάσεων, τῶν τιμώντων τούς ἡρωϊκῶς πεσόντας προγόνους μας. Παρεμόρφωσαν τήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν καί «παραμόρφωσαν» τούς μαθητάς μέ τά «κορακίστικα», τήν θεματικήν ἑβδομάδα (τήν προώθησιν τῆς ὁμοφυλοφιλίας καί διαφθορᾶς) καί ἄλλα πάμπολλα εἰσαγόμενα ἔκτροπα. Οἱ νόμοι των ἀνθελληνικοί, ἀντίχριστοι, διεφθαρμένοι, παράνομοι, νεοεποχήτικοι, ὑπηγορευμένοι ὑπό τῆς δούλης[6] Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καί κατά τῶν Ἑλλήνων, ἀλλά ὑπέρ τῶν λαθρομεταναστῶν (Μουσουλμάνων).

            Συνεπῶς, ἡ ζωή τοῦ Ἑλληνορθοδόξου διδασκάλου εἶναι δύσκολος, μέ πολύ πόνον, ἀλλά καί ὄνειρον ζωῆς, ἰδανικόν, προσφορά καί διατί ὄχι καί θυσία εἰς τήν ἐκπλήρωσιν ἑνός ὑψίστου, ἱεροῦ καί σωτηριώδους χρέους πρός τούς νέους, τούς συνεχιστάς τοῦ Γένους μας καί τήν παραπαίουσαν κοινωνίαν μας, κατόπιν 35 ἐτῶν διακυβερνήσεως ὑπό ἀναξίων (προδοτῶν), διά τήν Ἑλληνορθόδοξον χώραν μας, πολιτικῶν. Ὁ τίμιος, εὐγενικός, ἐργατικός, πιστός, καλός κἀγαθός διδάσκαλος θά πρέπει νά συγκλονίζῃ ἅπαντας ἡμᾶς, ἀλλά δυστυχῶς, θεωρεῖται ἀπό τούς «προοδευτικούς» (liberals) ὀπισθοδρομικός καί συνεπῶς, ἀποπομπαῖος. Ὁ δάσκαλος οὗτος μέ τήν δύναμιν τῆς ψυχῆς του καί τό πνεῦμά του διετήρησε καί διατηρεῖ ἀλώβητον τήν Ἑλληνικήν του πραγματικήν ἠθικήν σοφίαν καί ἀρετήν[7] καί τήν Ὀρθόδοξον Χριστιανικήν του πίστιν,[8] κρατεῖ ὑψηλά τόν πολιτισμόν τοῦ Γένους μας τοῦ ἐκλεκτοῦ, τό ἱερόν λάβαρον τοῦ Ἔθνους μας, τόν Σταυρόν τῆς Ὀρθοδοξίας, τάς ἀξίας καί ἀρετάς τοῦ δημιουργηθέντος ἐλευθέρου ἀνθρώπου.[9]

            Ἀναμφισβητήτως, ἡ μικρά εἰς ἔκτασιν καί μεγάλη εἰς πολιτισμόν χώρα μας, ἀπέκτησε κρατικήν ὑπόστασιν κατόπιν σκληρῶν, πολυετῶν καί ἐξαντλητικῶν ἀγώνων καί θυσιῶν καί αὕτη ὀφείλεται εἰς τούς Διδασκάλους τοῦ Γένους ἡμῶν, ἐκ τῶν ὁποίων πλεῖστοι ἦσαν ἁπλοῖ μοναχοί, ἱερεῖς καί πτωχοί δάσκαλοι. Δυστυχῶς ὅμως, αἱ πιέσεις ἀπό τήν δούλην Δύσιν καί οἱ ἐπιβαλλόμενοι ὑπό ταύτης ψευδο-πολιτικοί μας[10] ἐδημιούργησαν μίαν κοινωνίαν ἀδιάφορον, ἀνιστόριτον, χλιαράν τῇ πίστει, ἀγράμματον, ἀπαίδευτον, ὑποτεταγμένην, ἀνοργάνωτον, ἐπιδιώκουσαν τόν πλουτισμόν καί τήν εὐζωΐαν διά τῆς ἐξαπατήσεως, ὑπερχρεώσεως, ἀρπαγῆς καί σπατάλης τῶν κοινῶν δημοσίων ὑλικῶν μέσων καί τοῦ Ἐθνικοῦ πλούτου, ἀδιάφορον διά τά πνευματικά καί αἰώνια ἀγαθά καί ἀξίας. Τό φοβερώτερον ἀνοσιούργημα τῶν ἀντιχρίστων πολιτικῶν μας εἶναι τά ἀνθελληνικά καί ἀντιχριστιανικά σχολικά βιβλία Δημοτικοῦ, Γυμνασίου καί Λυκείου. Καί τό ἀποτέλεσμα πάντων τούτων εἶναι αὐτό, τό ὁποῖον βλέπομεν, σήμερον˙ ἀποστασία, ἀθεΐα, διαστροφή,[11] ἀσέβεια,[12] κρίσεις εἰς ἅπαντας τούς τομεῖς, ἀνεργία, μειώσεις μισθῶν καί συντάξεων, οἰκονομικάς κρίσεις, ταπεινώσεις, περιφρονήσεις, ἀπώλεια ἰδιωτικοῦ καί Ἐθνικοῦ πλούτου καί τό χεῖρον, ἀπώλεια τῆς Ἐθνικῆς κυριαρχίας καί τέλος ἀπελπισία, λόγῳ ἀπιστίας, ἀλλά καί αὔξησις τῶν αὐτοκτονιῶν, λόγῳ ἀγνοίας τῆς Ἑλληνορθοδόξου πραγματικῆς θείας παιδείας. Ὁ Ἑλληνορθόδοξος λαός μας, οἱ γονεῖς τῶν Ἑλληνοπαίδων, ὀφείλουν νά ἀντιδράσουν εἰς τήν ἐπιβαλλομένην καταστροφήν τοῦ Ἔθνους μας.[13]    

            Ἡ παιδεία μας ἔφθασεν εἰς τά ὑψηλότερα πεδία (ἐπίπεδα) τοῦ ἀνθρωπίνου πολιτισμοῦ μέ ἀόκνους προσπαθείας καί πολλούς ἀγῶνας χιλιάδων ἐτῶν, παρ’ ὅλους τούς διωγμούς, ἐπιδρομάς βαρβάρων καί ὑποταγάς ὑπό διαφόρων ἀπολιτίστων λαῶν (ἐχθρῶν καί «φίλων»). Ἀλλά παρ’ ὅλας τάς δυσχερείας ταύτας καί ξένας ἐπιβουλάς ὁ διδάσκαλός μας παρέμεινε ἀδιάβλητος εἰς τήν ἀποστολήν του καί ὀφείλομεν νά τόν τιμῶμεν, ὡς τό σεβαστότερον πρόσωπον τῆς κοινωνίας μας,[14] πρότυπον πρός μίμησιν, διότι οὗτος ἐστίν ὁ πραγματικός λειτουργός τῆς Ἑλληνορθοδόξου Παιδείας μας. Αὐτός ἦτο ὁ ἥρωας, ἀλλά καί ὁ μάρτυρας διά τό Ἐθνικόν μας μεγαλεῖον, τήν πνευματικήν ἀνάπτυξιν, τήν οἰκονομικήν βελτίωσιν, τήν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας μας καί τήν ἐλευθερίαν τῆς ὑπό τουρκικήν κατοχήν πατρίδος μας˙ προητοίμασε καί ἐδίδαξε τούς Ἕλληνας καί κατώρθωσεν ἅπαντα ταῦτα, ὁ ταπεινός καί ἀκάματος Ἑλληνορθοδόξος διδάσκαλος, μέ τό γνήσιον παιδευτικόν ἔργον του.

            Τέλος, ὁ δάσκαλος εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχήν κοινωνικός λειτουργός,[15] ὁ ὁποῖος διατηρεῖ καί αὐξάνει τό μεγαλεῖον τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Συνεπῶς, εἶναι οὗτος ἡ ἐλπίς τοῦ ἐκλεκτοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων. Χρέος πάντων ἡμῶν εἶναι ἡ μετάδοσις τοῦ λαμπροῦ παρελθόντος τῆς ἑπτακισχιλιετοῦς Ἱστορίας μας καί τῆς παραδοσιακῆς Ὀρθοδοξίας μας εἰς τάς μελλούσας γενεάς, καθ’ ὅτι ταῦτα εἰσίν ἡ ἀνεξάντλητος πηγή τοῦ μεγαλυτέρου πολιτισμοῦ τοῦ πλανήτου. Σήμερον, ὁ Ἑλληνορθόδοξος διδάσκαλος εἶναι ὑπό διωγμόν καί αἱ παραδοσιακαί ἀξίαι ἐξεδιώχθησαν, ὑπεχώρησαν καί ἐγκατελείφθησαν καί ὁ πραγματικός δάσκαλος κατέστη μή ἀποδεκτός διότι δέν εἶναι «προοδευτικός» καί νεοτεριστής, οὔτε ἄθεος καί ἀνθέλληνας˙ οὐσιαστικῶς, δέν ὑποτάσσεται εἰς τήν ἀπάτην τῆς Νέας Ἐποχῆς, τῆς παγκοσμίου δουλείας. Καθ’ ὅτι γιγνώσκει οὗτος ὅ, τι ἡ παιδεία ἡμῶν ἐγεννήθη εἰς τήν Ἀρχαίαν Ἑλλάδα[16] καί συνεπληρώθη ὑπό τῆς Ἀποκαλυφθείσης Ἀληθείας καί  δέν ἠμπορεῖ νά εἰσαγάγῃ τίποτε ἀπό τήν πνευματικήν ἐρημίαν καί πλάνην τῆς Δύσεως. Ὁ Ἑλληνορθόδοξος διδάσκαλος ὑπῆρξε καί πρέπει νά συνεχίζῃ νά εἶναι, διά τό καλόν ἡμῶν, ἡ ψυχή, ὁ νοῦς καί ἡ καρδία τῆς Παιδείας μας. Ὀφείλει νά εἶναι αὐστηρός καί νά ἐπιβάλλῃ τήν πειθαρχίαν, τήν ὑπακοήν, τόν σεβασμόν καί πᾶσαν ἀρετήν εἰς τούς μαθητάς του, τούς ὁποίους διέβρωσεν ἡ ψυχολογία καί ἡ Νεοεποχίτικη διαφθορά μέ τά ἀκατονόμαστα σχολικά βιβλία.[17] Ὁ φύλαξ οὗτος τῶν ἱερῶν καί ὁσίων τοῦ πολιτισμοῦ μας εἶναι καί θά πρέπει νά παραμείνῃ ὁ διαμορφωτής τῶν ψυχῶν τῶν νέων μας, τῶν συνεχιστῶν τοῦ Ἔθνους μας, τῆς Ἱστορίας μας, τῆς γλώσσης μας, τοῦ πολιτισμοῦ μας, τῆς πίστεώς μας καί ἁπάσης τῆς Ἑλληνορθοδόξου παιδείας μας, ὥστε ἡ χώρα νά ἠμπορέσῃ νά διαδραματίσῃ τόν Ἱστορικόν ρόλον της εἰς τούς ἐσχάτους καιρούς τῆς 8^ης χιλιετίας, τήν ὁποίαν διάγομεν. Ἀσφαλῶς, ἐάν ὁ ἄνθρωπος δέν γνωρίζει τόν ἀληθινόν Θεόν καί δέν ἔχει τήν θείαν Χάριν, δέν εἶναι δυνατόν νά κάμῃ οἱονδήποτε ἔργον ὀρθῶς˙ πολύ μᾶλλον νά διδάξῃ τούς ἄλλους καί δή τούς νέους. Συνεπῶς, ὁ Ἑλληνορθόδοξος διδάσκαλος θά πρέπει νά τείνῃ πρός τήν τελειότητα καί νά εἶναι πρότυπον πρός μίμησιν τῶν μαθητῶν του.

---

[1] Τό πραγματικόν, ἄφθαρτον, ἀδαπάνητον, ἀμείωτον καί ἀνεκτίμητον κεφάλαιον εἶναι τό ἀνθρώπινον καί μόνον˙ τό μετοχικόν κεφάλαιον, ὁ ὑλικός πλοῦτος καί τό χρῆμα ἔχουν πεπερασμένην καί κυμαινομένην ἀξίαν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νά καταστῇ μηδενική.

[2] Ἡ λέξις «δάσκαλος» προέρχεται ἀπό τό ρῆμα, δάω – δῶ = φωτίζω, διδάσκω, ἐξ οὗ: δάδα καί δαήμων = εἰδήμων.

[3] Καί δόξα τῷ Θεῷ ὑπάρχουν ἀκόμη πάρα πολλοί. Ὅρα, Δημητρίου Νατσιοῦ, «Νέρωνες καί Διοκλητιανοί στά Σχολεῖα».https://christianvivliografia.wordpress.com/2017/10/04/%ce%bd%ce%ad%cf%81%cf%89%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%e1%bd%b6-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%bf%e1%bd%b6-%cf%83%cf%84%e1%bd%b0-%cf%83%cf%87%ce%bf%ce%bb%ce%b5/ . Ἐπίσης, ΜΕ ΑΘΕΟΥΣ, ΜΕ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΥΣ, ΜΕ ΚΑΤΑΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ «ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΔΕΝ ΣΤΕΚΗ» (Δ. Νατσιός) «Μᾶς κυβερνοῦν ἄνθρωποι χειρότεροι καὶ ἀπὸ τοὺς Τούρκους».

https://christianvivliografia.wordpress.com/2017/10/17/%ce%bc%e1%bd%b2-%e1%bc%84%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%bc%e1%bd%b2-%e1%bc%90%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%bf%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%bc%e1%bd%b2-%ce%ba%ce%b1%cf%84/

[4] Καθ’ ὅτι, «Φύσιν πονηρά μεταβαλλεῖν οὐ ράδιον.» (Μένανδρος).

[5]  Ἐάν οἱ ἀθεόφοβοι πολιτικοί μας συνεχίζουν μέ τόν ἴδιον δαιμονικόν ζῆλον, θά ὁδηγηθῶμεν καί πάλιν εἰς τά Κρυφά Σχολειά.

[6] Ἡ Εὐρώπη εἶναι δούλη ἐν ἐλευθερίᾳ ἀπό τήν Ἀγγλικήν Ἐπανάστασιν (1640), τήν Ἀμερικανικήν Ἐπανάστασιν (1776) καί τήν Γαλλικήν τοιαύτην (1789). Ὅρα, Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου, «Ἑλληνική Κρίσις καί Δυτικαί Ἐπαναστάσεις», Ἅγιος Ἀγαθάγγελος Ἐσφιγμενίτης, Τεῦχος 279, Ἔτος ΜΖ΄, Ἰανουάριος-Φεβρουάριος 2017, σσ. 1-9.

[7] Καθ’ ὅτι γιγνώσκει, «Πᾶσα ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καί τῆς ἄλλης ἀρετῆς, πανουργία καί οὐ σοφία φαίνεται.» (Πλάτων).

[8] Ἄλλως, «μηδέ κληθῆτε καθηγηταί˙ εἷς γάρ ὑμῶν ἐστιν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός.» (Ματθ. κγ΄ 10). Ὅρα ἐπίσης, “Σκοτάδι ψηλαφητὸ ἔπεσε καὶ σήμερα πάνω στὴν πατρίδα μας, τὰ ἐντάλματα τοῦ Εὐαγγελίου ἀνατρέπονται καὶ ποδοπατοῦνται τὰ παιδιά μας, μέσῳ τῆς ἐλεεινῆς ἐκπαίδευσης, τὰ ξεμυρώνουν καὶ τὰ ξεβαπτίζουν, μᾶς κυβερνοῦν ἄνθρωποι χειρότεροι καὶ ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Κι ἂν αὐτὸ φαίνεται ὑπερβολικὸ διαβάζω τὰ λόγια τοῦ Παπουλάκου: «Εἶναι ντροπή μας, ἕνα Γένος ποὺ μὲ τὸ αἷμα του πύργωσε τὴ λευτεριά του, ποὺ περπάτησε τὴ δύσκολη ἀνηφοριά, νὰ παραδεχτεῖ πὼς δὲν μπορεῖ νὰ περπατήσει στὸν ἴσιο δρόμο, ἅμα εἰρήνεψε κι ὅτι δὲν ξέρουμε μεῖς νὰ συγυρίσουμε τὸ σπίτι, ποὺ μὲ τὸ αἷμα μας λευτερώσαμε, ἀλλὰ ξέρουν νὰ τὸ συγυρίσουν ἐκεῖνοι ποὺ δὲν πολέμησαν, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν πίστεψαν στὸν ἀγῶνα, ἐκεῖνοι ποὺ πᾶνε νὰ μᾶς ἀποκόψουνε ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ πασχίζουνε νὰ μᾶς ρίξουνε στὴ σκλαβιὰ ἄλλων ἀφεντάδων πού ᾽ναι πιὸ δαιμονισμένοι ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Γιατί καὶ κεῖνα ποὺ σεβάστηκε ὁ Τοῦρκος, τ’ ἄθεα γράμματα τὰ πετᾶνε καὶ πᾶνε νὰ τὰ ξεριζώσουνε… Τ᾽ ἄθεα γράμματα ὑφαίνουνε τὸ σάβανο τοῦ Γένους. Αὐτὰ λοιπὸν τὰ γράμματα θὰ μάθουμε στὰ παιδιά μας;» (Κ. Μπαστιᾶ, ὁ Παπουλάκος, Ἐκδοτικὴ Ἀθηνῶν, 1997, σελ. 145-146).” https://christianvivliografia.wordpress.com/2017/10/17/%ce%bc%e1%bd%b2-%e1%bc%84%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%bc%e1%bd%b2-%e1%bc%90%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%bf%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%bc%e1%bd%b2-%ce%ba%ce%b1%cf%84/

[9] Καθ’ ὅτι, «Ἀρκεῖ εἷς ἄνθρωπος ζήλῳ πεπυρωμένος ὁλόκληρον διορθῶσαι δῆμον.» (Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος).

[10] Ἀγνοοῦντες τήν Ἱστορίαν μας καί τήν παράδοσίν μας, ὅτι «Τό πρώτιστον καί οὐσιωδέστατον τῶν καθηκόντων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἶναι νά παράσχει εἰς τό Ἔθνος τήν διδασκαλίαν τῆς πίστεως.» (Ἰωάννης Καποδίστριας).

[11] «Θά δοῦμε καί θά ζήσουμε τά Σόδομα καί τά Γόμορα στόν τόπο μας.» (Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωτός). Ὅρα ἐπίσης, «῾Αγίου Μακαρίου: Λόγος πρὸς μετάνοιαν τῶν ἀρσενοκοιτῶν». http://www.symbole.gr/litlif/theho/varthem/1339-sodomia . Εἴδομεν ἀκόμη καί τόν ὀλέθριον νόμον ἐλευθέρας ἐπιλογῆς φύλου («ἔμφυλες ταυτότητες») ἀπό τήν ἡλικίαν τῶν δέκα πέντε ἐτῶν, νά ψηφίζεται εἰς τήν Βουλήν τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων, ἀπό ἀντιχρίστους ψευδο-πολιτικούς.

[12] «Ὕβρις τέκος δυσσεβείας» (= ἡ ὕβρις εἶναι παιδὶ τῆς ἀσέβειας). (Αἰσχύλος, Εὐμενίδες 534).

[13] Ἅπαντες οἱ ψευδο-πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι κυβερνοῦν τήν Ἑλλάδα ἀπό τό 1974 ἕως σήμερον, θά πρέπει νά ἐκδιωχθοῦν καί ἀπό τήν χώραν διότι εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνοι. Ὁδηγοῦν τήν χώραν καί πάλιν εἰς τήν Μουσουλμανικήν κατοχήν ἐάν ὁ θεοσεβής λαός μας δέν ἀντιδράσει. Ὅρα, ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ.https://christianvivliografia.wordpress.com/2017/10/04/%e1%bd%91%cf%80%cf%8c%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%b3%ce%bc%ce%b1-%e1%bc%90%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%e1%bf%86%cf%82/ . Ὅρα ἐπίσης, http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/09/blog-post_68.html

[14] Ἐνθυμοῦμαι τούς λόγους μιᾶς κυρίας σχετικῶς μέ τήν συμπεριφοράν ἐνός γέροντος εἰς τό χωρίον της, ὅπου τοῦ συνέστησε τόν νέον γαμβρόν της τόν δάσκαλον καί ὁ γέρων οὗτος ἐσηκώθη καί ἠσπάσθη τήν δεξιάν χεῖρα τοῦ νεαροῦ διδασκάλου ἀποδεινκύων τόν μέγαν σεβασμόν του πρός τόν δάσκαλον. Αὐτός ἦτο ὁ πολιτισμός μας πρό τῆς καθόδου τῶν «βαρβάρων», οἱ ὁποῖοι ὑποτιμοῦν τούς πάντας, ἐκτός βεβαίως τούς ὁμοίους των, τούς διεφθαρμένους καί ἀπατεῶνας.

[15] Εἰς τόν μοναδικόν πολιτισμόν μας, ὁ δάσκαλος κατέχει τήν ἑπομένην θέσιν κατόπιν τοῦ λειτουργοῦ τοῦ Ὑψίστου, τοῦ παπᾶ τῆς Ἑλληνορθοδοξίας μας.

[16] Ὅρα, Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου, «Ἑλληνισμός καί Ὀρθοδοξία: Ἡ διά τῆς Θείας Προνοίας προφητευθεῖσα ὑπό τούτου τῆς ἀποκαλυφθείσης ἐκ ταύτης Ἀληθείας», Christian Vivliografia, 15 Ἰουνίου 15, 2016, σσ. 1-8. https://christianvivliografia.wordpress.com/2016/06/15/%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%e1%bd%b8%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%e1%bd%b8%cf%82-%e1%bd%80%cf%81%ce%b8%ce%bf%ce%b4%ce%bf%ce%be%ce%af%ce%b1-%e1%bc%80/

[17] Καθ’ ὅτι, «Ποῦ σοφός; ποῦ γραμματεύς; ποῦ συζητητής τοῦ αἰῶνος τούτου; Οὐχί ἐμώρανεν ὁ Θεός τήν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου;» (Α΄ Κορινθ. α΄ 20).