"Απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2002 για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (2002/475/ΔΕΥ)".
Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό εγχειρίδιο που πρέπει κάθε Έλληνας πολίτης να διαβάσει και να το φέρει ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων όταν οι ελληνικές κυβερνήσεις τον σέρνουν για επιβαλλόμενα χρέη, για οφειλές προς δημόσιους οργανισμούς ενώ είναι ένα πολύ σοβαρό εργαλείο για όλους όσους σύντομα θα αναγκαστούν να προβούν σε δίκη εναντίον της Τράπεζας που θα τους κατάσχει το σπίτι.
Η συγκεκριμένη απόφαση της Ε.Ε αναφέρεται αόριστα σε οποιαδήποτε τρομοκρατική οργάνωση έχει βάλει στόχο να προσβάλει σοβαρά μία χώρα. Χώρα όχι Κράτος, χώρα όχι κυβέρνηση ή πολίτευμα.
Σε αυτή την απόφαση που δεν είναι γεμάτη από βόμβες και τζιχαντιστές ορίζεται τι είναι για την Ε.Ε τρομοκρατία και ποιες πράξεις θεωρούνται τρομοκρατικές εναντίον μιας χώρας:
1) Εκφοβισμός πληθυσμού.
Από την υπογραφή του Μνημονίου 1 όλα τα κυβερνητικά στελέχη δεν έκαναν και δεν κάνουν τίποτε άλλο από να εκφοβίζουν καθημερινά τον πολίτη για πλήρη φτωχοποιήσή του, για κατάσχεση της περιουσίας που νόμιμα κατέχει, για στέρηση νοσοκομειακής κάλυψης αν δεν πληρώσει τις ασφαλιστικές του εισφορές, για φυλάκιση αν δεν είναι τυπικός σε όσους νέους φόρους που οι κυβερνήσεις θα ψήφιζαν. Σε αυτή την παράγραφο ταιριάζουν στην εντέλεια και οι Τράπεζες οι οποίες όχι μόνο εκφοβίζουν να καταστήσουν άστεγες χιλιάδες οικογένειες αλλά με το νόμο της τρομοκρατικής κυβέρνησης θα το πράξουν κιόλας.
2) Να αποσταθεροποιήσει σοβαρά ή να καταστρέψει τις θεμελιώδεις πολιτικές, συνταγματικές, οικονομικές ή κοινωνικές δομές μιας χώρας ή ενός διεθνούς οργανισμού.
Με αυτή την παράγραφο του Άρθρου 1 της ευρωπαϊκής απόφασης οι κυβερνήσεις από το 2010 έως και σήμερα πρέπει να συλληφθούν και να οδηγηθούν αμέσως στην φυλακή διότι έχουν καταστρέψει εσκεμμένα όλες τις δομές της χώρας και έχουν καταπατήσει τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου όπως ορίζονται τόσο από τον ΟΗΕ όσο και από την Χάρτα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ευρώπης. Ορισμένες από τις αποφάσεις του ΣτΕ (που δυστυχώς αφορούσαν μόνο μισθούς) χαρακτήρισαν αντισυνταγματικούς νόμους που οι κυβερνήσεις-τρομοκράτες συνέταξαν και ψήφισαν.
3) Προσβολή κατά της ζωής προσώπου, η οποία είναι δυνατόν να επιφέρει το θάνατο.
Μόνο με αυτό το άρθρο υποψήφιοι φιλομνημιακών κομμάτων και εκλεγμένοι από το 2010 θα έπρεπε να φέρουν την ταμπέλα τρομοκράτης. Τα άνω των 8,000 Ελλήνων που υπό την ψυχολογική πίεση που άσκησαν οι πολιτικοί έβαλαν τέλος στην ζωή τους θα έπρεπε να κινητοποιεί την αντιτρομοκρατική υπηρεσία κάνοντας καθημερινά εφόδους στα σπίτια τους ως γιάφκες τρομοκρατών.
