ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

του Τιερύ Μεϊσάν

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η ιστορία του ΝΑΤΟ και των τρεχουσών δραστηριοτήτων του μάς επιτρέπουν να κατανοήσουμε πώς η Δύση έχει εξυφάνει τα ψεύδη της και γιατί σήμερα έχει παγιδευτεί μέσα σε αυτά. Τα στοιχεία που εμπεριέχονται σε αυτό το άρθρο είναι συγκλονιστικά, αλλά είναι αδύνατον να διαψεύσει κανείς τα γεγονότα. Η μοναδική άλλη λύση είναι να προσκολληθεί κανείς στα ψέματα και να επιμείνει σε αυτά.

Κατά την διάρκεια της συνόδου τους στην Κωνσταντινούπολη, στις 13 Μαΐου 2015, οι ηγέτες των χωρών–μελών του ΝΑΤΟ, μετά την ολοκλήρωση του επισήμου γεύματός τους, με συνοδεία άφθονου οινοπνεύματος, τραγούδησαν το τραγούδι «Είμαστε ο κόσμος» (‘We are the world’), κοροϊδεύοντας τους ανόητους που πιστεύουν στην ρητορεία τους περί ειρήνης. Σε αυτό το προκλητικό βίντεο μπορούμε να αναγνωρίσουμε τον στρατηγό Φίλιπ Μπρίντλοβ [Philip Breedlove] Τζενς Στόλτενμπεργκ [Jens Stoltenberg], Φεντερίκα Μογκερίνι [Federica Mogherini] και πολλούς άλλους υπουργούς Αμύνης.

 Η σύνοδος των αρχηγών των κρατών και των κυβερνήσεων των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην Βαρσοβία (7 & 8 Ιουλίου 2016). Θα έπρεπε να ήταν ο θρίαμβος των Ηνωμένων Πολιτειών επί του υπολοίπου κόσμου, αλλά στην πραγματικότητα ήταν η αρχή της πτώσης τους.

Ας θυμηθούμε όμως πρώτα τι είναι το ΝΑΤΟ.

ΤΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΝΑΤΟ

Όταν οι ευρωπαϊκές ελίτ, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν πανικοβληθεί με την ιδέα μιας πιθανής ανάρρησης των Κομμουνιστικών Κομμάτων στην εξουσία, το 1949 αναζήτησαν καταφύγιο υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών. Πάνω απ’ όλα, τούτο ήταν γι’ αυτές ένα μέσον απειλής προς τους Σοβιετικούς για να τους αποτρέψουν να υποστηρίξουν τους Δυτικούς κομμουνιστές.

Τα κράτη της Δύσης σταδιακά επέκτειναν την συμμαχία τους, συγκεκριμένα προσθέτοντας σε αυτήν, το 1955, την Δυτική Γερμανία, η οποία είχε μόλις λάβει την έγκριση να ανασυστήσει τον στρατό της. Όντας ανήσυχη σχετικά με τις δυνατότητες της Συμμαχίας, η ΕΣΣΔ απάντησε δημιουργώντας το Σύμφωνο της Βαρσοβίας έξι χρόνια μετά την δημιουργία του ΝΑΤΟ.

Με τον Ψυχρό Πόλεμο, ωστόσο, οι δύο συμμαχίες εξελίχθησαν σε ένα είδος αυτοκρατορίας, όπου αφενός στο ΝΑΤΟ προΐσταντο οι Ηνωμένες Πολιτείες, και σε μικρότερο βαθμό το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ αφετέρου στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας προΐστατο η Σοβιετική Ένωση. Ως αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού κατέστη αδύνατη η εγκατάλειψη αυτών των δομών. Το ΝΑΤΟ δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει το δίκτυο Γκλάντιο [Gladio] για να οργανώσει διάφορα πραξικοπήματα και διάφορες προληπτικές πολιτικές δολοφονίες, ενώ το Σύμφωνο της Βαρσοβίας εισέβαλε απροκάλυπτα στην Ουγγαρία και την Τσεχοσλοβακία, οι οποίες είχαν δώσει δείγματα ότι επιθυμούσαν την ανεξαρτησία τους.

Πριν ακόμη από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η Σοβιετική Ένωση έδωσε τέλος σε αυτό το σύστημα. Ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ επέτρεψε σε κάθε χώρα-μέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας να διακηρύξει την ανεξαρτησία της («My Way»), γεγονός το οποίο, κατά ειρωνικό τρόπο, ο ίδιος ονόμασε «δόγμα Σινάτρα». Όταν κατέρρευσε η ΕΣΣΔ, οι σύμμαχοί της διασκορπίσθηκαν και χρειάστηκαν αρκετά χρόνια σταθεροποίησης προτού συσταθεί ο σημερινός Οργανισμός του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ-CSTO). Έχοντας μάθει από τα λάθη του παρελθόντος, ο ΟΣΣΑ βασίζεται στην πλήρη ισότητα μεταξύ των κρατών-μελών του.

Τα γεράκια και η αρκούδα

του Αλέξη Ζακυνθινού

Η παγκόσμια ηγεμονία των Η.Π.Α. συρρικνώνεται, αφού όλο και περισσότερες χώρες απομακρύνονται από τη σφαίρα επιρροής τους – κυρίως επειδή η επίθεση στη Ρωσία, με τα «οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής», δεν απέδωσε τα αναμενόμενα

Σημείωση: Η πρόσφατη ανάπτυξη νέων δυνάμεων του ΝΑΤΟ στις βαλτικές χώρες, στην Ουγγαρία, στην Πολωνία και στη Ρουμανία, είναι μία πολύ σοβαρή εξέλιξη (πηγή) – αφού σκληραίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό το παιχνίδι ισχύος στην περιοχή, επί πλέον σε αυτά που διαδραματίζονται στη Συρία ή/και σχεδιάζονται για το Αιγαίο. Ίσως λοιπόν το παλαιότερο άρθρο μας να είναι αρκετά επίκαιρο.

«Όποιος θέλει να κυριαρχήσει στον πλανήτη, θα πρέπει να κυριαρχήσει στην Ευρασία. Όποιος θέλει να κυριαρχήσει στην Ευρασία, θα πρέπει να κυριαρχήσει στην καρδιά της – στη Ρωσία.
Όποιος θέλει να κυριαρχήσει στη Ρωσία, θα πρέπει προηγουμένως να αποσπάσει την Ουκρανία από τη ρωσική σφαίρα επιρροής. Χωρίς την Ουκρανία, η Ρωσία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως η αυτοκρατορία της Ευρασίας» (Brzezinski).

Ανάλυση


Οι απώλειες των Η.Π.Α., όσον αφορά τους συμμάχους, καθώς επίσης τα «μέσα» που τους εξασφαλίζουν την παγκόσμια ηγεμονία, πολλαπλασιάζονται. Οι χώρες των BRICS ιδρύουν το δικό τους ΔΝΤ, η Μ. Βρετανία συμμετέχει στην κινεζική ουσιαστικά παραλλαγή της Παγκόσμιας Τράπεζας (AIIB), η Ρωσία και η Κίνα εγκαθιστούν τα δικά τους Swift, το δυτικό Swift με έδρα τις Βρυξέλλες όχι μόνο δεν διώχνει τη Ρωσία, όπως ήθελε η υπερδύναμη αλλά, αντίθετα, της προσφέρει μία έδρα στη διοίκηση του, το πετροδολάριο κινδυνεύει από τοπετρογουάν, η ΕΕ αρνείται να κλιμακώσει τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας κοκ.


Πρόσφατα δε, παρά τις συγκρούσεις τους για τα νησιά της περιοχής, η Κίνα, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, έκαναν ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της τριμερούς συνεργασίας τους – με τη συνάντηση των υπουργών εξωτερικών στη Σεούλ, με σκοπό την προετοιμασία μίας σύσκεψης κορυφής των ηγετών τους.


Σχεδιάζουν επί πλέον τη δημιουργία μίας ζώνης ελευθέρου εμπορίου, καθώς επίσης μία κοινή πολιτική απέναντι στο πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας – γεγονός που σημαίνει πως οι Η.Π.Α. απομονώνονται σταδιακά από την ευρύτερη περιοχή.


Επομένως, η ισχύς των Η.Π.Α. βαίνει συνεχώς μειούμενη, αφού όλο και περισσότερες χώρες απομακρύνονται σταδιακά από τη σφαίρα επιρροής τους – κυρίως επειδή η βίαιη επίθεση στη Ρωσία, με τα «οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής», δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Δηλαδή, είτε την ανατροπή του προέδρου Putin και τη συμβιβαστική συνθηκολόγηση της χώρας, είτε το «διαμελισμό» της – με αποτέλεσμα να ενθαρρυνθούν όλοι οι υπόλοιποι «υποτελείς» της υπερδύναμης, διαπιστώνοντας τις αδυναμίες της.