Αμετανόητοι πολέμιοι της «αμνησίας»…

 Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

"H Τυνησία δεν έχει πετρέλαιο; Λάθος, το πετρέλαιο της Λιβύης είναι κληρονομιά του Τυνήσιου,
του Μαροκινού, του Σουδανού, του Υεμενίτη κι όλων των… Αράβων"

Μουαμάρ Καντάφι. Σαν σήμερα… 25 Σεπτέμβρη 1977…

Ο Καντάφι ανακοινώνει την εθνικοποίηση των δύο αμερικάνικων εταιριών πετρελαίου, που πίνουν το αίμα του λαού της Λιβύης…

Λίγο πριν απελευθέρωσε τη Λιβύη από τις βάσεις Αμερικανών και Άγγλων…

Η εκδίκηση θα έρθει μετά από 33 χρόνια με τη δολοφονία του, την κατοχή ολόκληρης της Λιβύης, την αρπαγή του πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας…

Οι πολίτες της Λιβύης πως ζούσαν με τον «αιμοσταγή δικτάτορα Καντάφι»;

1 – Η Λιβύη ήταν τελευταία στη λίστα των χωρών όλου του κόσμου, με χρέος. Το «χρέος» ήταν στο 3,3% του ΑΕΠ. Η Γαλλία, που πρωτοστάτησε στη δολοφονία του Καντάφι, με «χρέος» στο 84,5% του ΑΕΠ (14 Αφρικανικές χώρες υποχρεώνονται από τη «δημοκρατική» Γαλλία να καταβάλουν Φόρο Αποικίας…)! Στο 88,9% οι ΗΠΑ και στο 225,8% η Ιαπωνία!
2 – Το ηλεκτρικό ρεύμα ήταν δωρεάν παροχή προς όλους!
3 – Δίκτυο θερμαινόμενου νερού δωρεάν προς… όλους!
4 – Η βενζίνη κόστιζε 0,08 ευρώ το λίτρο!
5 – Οι τράπεζες της Λιβύης έδιναν δάνεια με 0% επιτόκιο!
6 – Οι πολίτες δεν πλήρωναν φόρους και ο ΦΠΑ ήταν άγνωστος στη Λιβύη!
7 – Κάθε Λιβυκή οικογένεια απολάμβανε -με την παρουσίαση του Οικογενειακού Βιβλιαρίου- επιδόματος 300 ευρώ το μήνα!
8 – Κάθε Λίβυος πολίτης, άνδρας ή γυναίκα, απολάμβανε μετά το 18ο έτος της ηλικία του 700 ευρώ μηνιαίως!
9 – Σε οποιονδήποτε φοιτητή ήθελε να σπουδάσει στο εξωτερικό, η «δικτατορική» κυβέρνηση του παρείχε ΔΩΡΕΑΝ Υποτροφία, που ήταν το ποσό των 1627,11 ευρώ το μήνα, μέχρι την ολοκλήρωση των σπουδών του!
10 – ΔΗΜΟΣΙΑ και ΔΩΡΕΑΝ ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ΟΛΟΥΣ τους πολίτες, σε νοσοκομειακές μονάδες που ζήλευαν οι πιο αναπτυγμένες χώρες της δύσης.
11 – Η έξοδος από τη χώρα ήταν μια φυσιολογική διαδικασία και ποτέ δεν υπήρξε Λίβυος στα πλωτά φέρετρα που οι δουλέμποροι ψυχών διακινούν στη Μεσόγειο με σκλάβους για λογαριασμό του υπερεθνικού κεφαλαίου!

Λιβύη 2018… με το φρέσκο κρέας σκλάβων για «μετανάστευση» και φθηνά εργατικά χέρια στην «πολιτισμένη» δύση, εκτός από τι διακίνηση κι εμπόριο ναρκωτικών, έχουμε και μια επιπρόσθετη κερδοφορία για το κεφάλαιο: μικρά ανήλικα κορίτσια στην πορνεία, ώστε να ικανοποιούν στα μπουρδέλα της Ευρώπης τις ορέξεις των αξιωματούχων του 4ου Ράιχ…
Τώρα κατάλαβες Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Kemi Seba;

Αφού δολοφόνησαν τον Καντάφι, εγκατέστησαν τους τζιχαντιστές στη Λιβύη -και μάλιστα τους έστειλαν να «εκδημοκρατίσουν» τη Συρία…

Η μεγαλύτερη επιχείρηση των ιμπεριαλιστών στον 21ο αιώνα, η «αραβική άνοιξη«,δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει πράξη αν δεν είχε εξαγοραστεί η «ευρωπαϊκή αριστερά».

Το αφήγημα της προσήλωσης στα «ατομικά δικαιώματα», ως «αριστερό» άλλοθι κι η κατακρεούργηση των κοινωνικών κι εργατικών δικαιωμάτων ήταν και το οριστικό τέλος, η πλήρης αποκάλυψη της ιμπεριαλιστικής «ευρωπαϊκής αριστεράς». Το νέο αφήγημα του «αντιφασισμού» δεν μπορεί να καλύψει και να συγκαλύψει την πλήρη ενσωμάτωση αυτής της κοσμοπολίτικης «αριστεράς» του υπερεθνικού κεφαλαίου: Νέος φασισμός… μόνον υπό τον όρο να ονομάζεται αντιφασισμός!

Ο φερετζές της «δικαιωματικής αριστεράς« –των κινημάτων «ανοιχτά σύνορα»-Σόρος, των επαγγελματιών «αντιρατσιστών», των «κoινωνικών καταλήψεων» τύπου City Plaza, της συστράτευσης με τους ιμπεριαλιστές για την κατάπνιξη των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων-, με τη δολοφονία του Καντάφι.

Για την ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Λιβύης πρωταρχικό ρόλο διαδραμάτισε η «δικαιωματική αριστερά«.

Στην Ελλάδα –εκτός από την παραδοσιακή δεξιά και τη «σοσιαλδημοκρατία» του «μεταρρυθμισμένου κι εκσυγχρονισμένου» πρώην ΠΑΣΟΚ-, πρωταγωνιστεί η αυτό-αποκαλούμενη «ριζοσπαστική αριστερά»:

24 Φλεβάρη 2011:
«Το λουτρό αίματος συνεχίζεται στη Λιβύη απο το δικτατορικό καθεστώς Καντάφι, το ΝΑΤΟ και οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις καραδοκούν…

Δήλωση Κώστα Ήσυχου, μέλους της Π.Γ. του ΣΥΝ, υπεύθυνου για την εξωτ. πολιτική και άμυνα
Καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την άγρια δολοφονία του λαού της Λιβύης. Χιλιάδες οι νεκροί, οι αγνοούμενοι και οι τραυματίες, από την βάρβαρη καταστολή του δικτατορικού καθεστώτος στην Λιβύη…«, με τη κατάλληλη επένδυση από γαρνιτούρα «αντιιμπεριαλιστικών» κορωνών για να υπάρχει η δήθεν διαφοροποίηση των ισαποστάκηδων.

Ένας απόλυτος συντονισμός με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπως ακριβώς λίγο αργότερα (Αύγουστος 2011) με την υποστήριξη των δολοφόνων Νατοϊκών μισθοφόρων στη Συρία, ώστε να ανατραπεί ο «αιμοσταγής δικτάτορας Άσαντ«, που άλλωστε μαζί με τον Καντάφι είναι οι πρώτοι στόχοι των ιμπεριαλιστών.

Το απόλυτο άλλοθι; Κοινή με τους ιμπεριαλιστές η αντιμετώπιση των «δικτατόρων» Καντάφι και Άσαντ, αλλά καλό είναι ο πόλεμος να γίνει από τον ΟΗΕ, τη «δημοκρατική» Ευρώπη. Και πριν καν η «δημοκρατική» Ευρώπη επιβάλει φονικό εμπάργκο, το απαιτεί πρώτη η «αριστερά»: «ΤΩΡΑ η διεθνής κοινότητα, με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ, οφείλει να απομονώσει το αιμοσταγές καθεστώς, στηρίζοντας παράλληλα, πολιτικά και οικονομικά της δυνάμεις της αντιπολίτευσης…«!
«Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου…»! Αν αυτή η «αριστερά» δεν είναι όπλο του υπερεθνικού κεφαλαίου, τότε ποια είναι τα όπλα του ιμπεριαλισμού;
Προσφάτως, δυστυχώς κι η καθεστηκυία «αριστερά» ενσωματώθηκε και συνέπραξε με το διευθυντήριο: ΚΚΕ-Συριζα «ήλθαν εἰς ἀῤῥαβῶνα κοινωνίαν» με κουμπάρους τα… «ανοικτά σύνορα»;

Το απαραίτητο άλλοθι, η αναγκαία γαρνιτούρα, ο φερετζές που θα φορεθεί πάρα πολύ ενόψει ευρωεκλογών: η άνοδος της «ακροδεξιάς«, ο Ορμπάν, η «ρατσιστική, εθνικιστική, ξενόφοβη, ομόφοβη, ακροδεξιά…» νέα ιταλική κυβέρνηση, όπως επισημαίνει εύστοχα κι αποδομεί η Γεωργία Γκαρδαλίνου: «Οφειλόμενη» απάντηση στην «iskra»… κύριο Μακρίδη»

Παντού στην «μεγάλη ευρωπαϊκή δημοκρατική οικογένεια» του 4ου Ράιχ, η ίδια ταυτόσημη στάση της «δικαιωματικής ριζοσπαστικής αριστεράς«, πάντα στην κατεύθυνση της πολιτικής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Μάλιστα στην «ευρωπαϊκή αριστερά» δεν έχουν καν τις αναστολές της εγχώριας «αριστεράς», ώστε να παίρνουν ίσες αποστάσεις με τους ιμπεριαλιστές.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ηγέτης της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Ζαν Λυκ Μελανσόν (Κι όμως… ο Jean-Luc Melenchon είναι ένας Τσίπρας!).

Τι θα μπορούσε να πει ο «αριστερός» Μελανσόν για τη Λιβύη, για τις 14 Αφρικανικές χώρες που υποχρεώνονται από τη «δημοκρατική» Γαλλία να καταβάλουν Φόρο Αποικίας…, όταν πρέπει να διαβεβαιώνει τη γαλλική πολεμική βιομηχανία με τα υπερκέρδη από τις πωλήσεις όπλων στη Μέση Ανατολή και την Τουρκία, πως αυτός θα συνεχίσει να διεκδικεί “πίτα” των γεωστρατηγικών αλλαγών στη Μέση Ανατολή, “δικαιωματικά” για τους “σοσιαλιστές” και τη γαλλική δεξιά, μιας και ήταν κυρίαρχη αποικιοκρατική δύναμη στη Συρία;

Στη γειτονική Ιταλία ο Pier Luigi Bersani, o προερχόμενος από την πιο επαναστατική κομμουνιστική οργάνωση της Ιταλίας (Autonomia Operaia) της στρατευμένης κι ένοπλης αντιφασιστικής δράσης της δεκαετίας του ’70, μετέπειτα ο ηγέτης της κυβερνητικής «αριστεράς» –σήμερα διαχώρισε τη θέση του από τον Renzi και φτιάχνει σε «αριστερές¨βάσεις νέο κόμμα-, αντιγράφει στην κυριολεξία τον κύριο Ήσυχο και δεν μασάει τα λόγια του –ή μήπως υπάρχει μια οδηγία Στέιτ Ντιπάρτμεντ;– στις 20 Μάρτη 2011:

"Η επέμβαση στη Λιβύη είναι αναγκαία και νόμιμη. Είναι αναγκαία για να εμποδιστεί η σφαγή αθώων πολιτών που εξεγέρθηκαν εναντίον του Καντάφι, του οποίου η προπαγάνδα αποκαλεί έντομα και ποντίκια. Είναι νόμιμη γιατί είναι σύμφωνη με ψηφίσματα του ΟΗΕ, των ΗΠΑ και του Αραβικού Συνδέσμου. Ο Καντάφι να αποσύρει τις δυνάμεις του στα στρατόπεδα και να υπάρξει εκεχειρία"

«l’intervento in Libia è necessario e legale: è necessario per impedire un massacro delle popolazioni civili che si sono ribellate a Gheddafi e che la sua propaganda chiama insetti e topi. E’ legale perché avviene a seguito delle deliberazioni dell’Onu e in accordo tra UE, USA e Lega Araba. Gheddafi ritiri tutte le sue truppe nelle caserme e si arriverà a una tregua«

«Ο Χίτλερ επέστρεψε. Χωρίς σβάστικες και μουστακάκι…
Ομιλεί την αγγλική κι επαναλαμβάνει πως “μας το ζητεί η Ευρώπη”.
Καταδικάζει τις τραγωδίες του παρελθόντος,
για να νομιμοποιήσει τις οικονομικές γενοκτονίες που επιτελεί,
πάντα στο όνομα της αγοράς και της ελεύθερης μετακίνησης»
Diego Fusaro

Έχει χαθεί κάθε αξιοπρέπεια στην σημερινή «αριστερά«. Χάθηκε η δυνατότητα διάκρισης κι εντοπισμού της ολοφάνερης κύριας ανίθεσης, αγνοείται επί τούτου και σε διατεταγμένη υπηρεσία: 4ο Ράιχ (ΟΗΕ, Ε.Ε., ΜΜΕ, ΜΚΟ)… η ανάσταση του ναζισμού & φασισμού!

Ο φίλος Ιταλός Γερουσιαστής Fernando Rossi (Οι λαοί της Ευρώπης θα πρέπει να διδαχθούν πως δεν πρέπει να πιστεύουν στα ΜΜΕ), κομμουνιστής γέννημα θρέμμα, τα λέει όλα στο άρθρο του (13 Σεπτέμβρη 2018, ελπίζοντας να το μεταφράσουμε): Questa sinistra al popolo non serve più (Αυτή η αριστερά δεν είναι πλέον χρήσιμη στο λαό)

“Τα σκυλιά μπορούν να γιορτάζουν στα πτώματα των Λιονταριών,
αλλά τα σκυλιά θα παραμένουν σκυλιά και τα Λιοντάρια Λιοντάρια”

Μουαμάρ Καντάφι

sibilla-gr
ΑΠΟ ΤΟ «PRESS-GR

Εξορύξεις, πετρελαιοκηλίδες κι ελαφρά πατήματα στη γη

Γράφει η Ελένη Παλαιολόγου - Αλλότρια, ΤΑ ΚΟΙΝΑ

Εξορύξεις, πετρελαιοκηλίδες κι ελαφρά πατήματα στη γη
“Διαρρῆχτες τοῦ ἥλιου
δὲν εἶδαν ποτέ τους πράσινο κλωνάρι
δὲν ἄγγιξαν φλογισμένο στόμα
δὲν ξέρουν τί χρῶμα ἔχει ὁ οὐρανὸς.”….

Απόσπασμα από το ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη “Αστεροσκοπείο”.

Πόσες φορές έχεις σεργιανίσει σ’ ένα δάσος ή σ’ ένα πάρκο για να νιώσεις τη γλυκιά δροσιά του αγέρα να σε ελαφρύνει από το βαρύ φορτίο των σκέψεων που σε σκοτίζουν και, γεμίζοντας το κεφάλι σου οξυγόνο, να σε τονώνει λες και σου δίνει κάποιος το φιλί της ζωής; Πόσες φορές έχεις αφήσει το βήμα σου ήρεμο πάνω στα βότσαλα ή στην άμμο μιας παραλίας, γιατί μόνο και μόνο ξεκουράζοντας το βλέμμα σου στο βαθύ μπλε της θάλασσας προσδοκείς να ξεφύγεις από την κόλαση που ενίοτε σου επιφυλάσσει η καθημερινότητα; Και να που φτάνει μια μέρα που αντικρίζεις, αντί για το καταπραϋντικό γαλάζιο που σε γαληνεύει, αυτή τη μαύρη κόλαση, από την οποία προσπαθείς να αποδράσεις.

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα δύο γεγονότα οικολογικού ενδιαφέροντος απασχολούν τη χώρα, σε διαφορετικό επίπεδο το καθένα, αλλά με τις ίδιες στην ουσία τους προεκτάσεις για τη ζωή. Το πρώτο αφορά στην απόφαση της καναδικής πολυεθνικής εταιρείας Eldorado Gold (και της ελληνικής θυγατρικής της Ελληνικός Χρυσός) να σταματήσει τις δραστηριότητές της για εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, αν δεν ικανοποιηθούν άμεσα από την ελληνική κυβέρνηση τα αιτήματά της, σχετικά με την αδειοδότηση στην κατασκευή και ανάπτυξη των έργων της στις περιοχές των Σκουριών και της Ολυμπιάδας. Η ιστορία της καταστροφής και των ανεπανόρθωτων βλαβών που έχει προκαλέσει η εν λόγω εταιρεία τόσο στο περιβάλλον όσο και στην υγεία των ίδιων των κατοίκων του τόπου, είναι γνωστή· το ίδιο γνωστός και ο ακατάπαυστος αγώνας που εκείνοι, έχοντας υποστεί το πλήγμα της εκμετάλλευσης, εδώ και χρόνια επίμονα πραγματοποιούν (ολόκληρο το ιστορικό του περιβαλλοντικού αυτού δράματος και της προσπάθειας των ανθρώπων να το ανατρέψουν βρίσκονται αναλυτικά εδώ και εδώ ).

Απόλυτο μπουρδέλο

Πλάκα έχει αυτός ο Σκάι. Σκάει γαϊδούρια.

Από τη μία δήθεν δράσεις για το περιβάλλον, εκπομπή για το περιβάλλον, κλάμα για την πετρελαιοκηλίδα στη Σαλαμίνα και από την άλλη ατελείωτες πίπες στην Eldorado Gold και δάκρυα για τους εργαζομένους της.

Η περιοχή που εποφθαλμιά η Eldorado είναι θησαυρός. Όχι για τον χρυσό της. Είναι θησαυρός φυσικής ομορφιάς και αρχαιολογικών ευρημάτων.

Πως φτάσαμε ως εδώ;

Επί (Αρ)Πάχτα, τα ντήλια με τους ορεινούς χαλκιδικιώτες έδιναν κι έπαιρναν. Οι μεταλλωρύχοι δούλευαν ένα χρόνο και πληρώνονταν 36 μήνες.

Με τα λεφτά τους τόνωναν την οικονομία των καφενείων της παραθαλάσσιας Χαλκιδικής τους δύσκολους μήνες του χειμώνα.

Ο ονειρεμένος γάμος που ξόδευε τα λεφτά που θα μπορούσαν να γίνουν υποδομές πχ έργων ύδρευσης σε μια περιοχή λείψυδρη και σε άλλες υποδομές που θα αναβάθμιζαν την πραγματικά πανέμορφη μα καθυστερημένη Χαλκιδική, κράτησε για καιρό.

Μόνο όταν οι παραθαλάσσιοι κατάλαβαν ότι η Eldorado μπορεί να τους γαμούσε την περιοχή και κατά συνέπεια το εισόδημα τους από τον τουρισμό, άρχισαν να αγωνίζονται.

Αλλά είχαν ήδη καλέσει το διάβολο στο σπίτι τους.

Τι είδους ανάπτυξη θέλουμε;

 Θέλουμε και τουρισμό κι χρυσό.

Θέλουμε και τουρισμό και πετρέλαια.

Θέλουμε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Θέλουμε ομελέτα χωρίς να σπάμε αυγά. Και για αυτό παίρνουμε τα αρχίδια μας σε λαδόκολλα.

Κοιτάξτε σήμερα τη Σαλαμίνα: ένα μικρό δεξαμενόπλοιο την κατέστρεψε.

Τι θα συμβεί όταν κι αν βγάζουμε το μαύρο χρυσό, το πετρέλαιο από τη Μεσόγειο; Τι θα συμβεί μετά από ένα μεγάλο ατύχημα;

Υπάρχουν αρκετές μελέτες για τις πιθανότητες διαρροή πετρελαίου να φτάσει στις ακτές.

Σε αντίθεση με το ότι οι Έλληνες πιστεύουν για την αμόλυντη Μεσόγειο, η Μεσόγειος είναι μια κλειστή θάλασσα.

Δύο τρία ατυχήματα και γεια σου Ελλάδα.

Ποιος το παραμετροποιεί αυτό;

Τυχοδιώκτη Έλληνα.

Ρωσία, η μάχη των μαχών

Ο πρόεδρος Putin σχεδιάζει να εθνικοποιήσει την κεντρική του τράπεζα, η οποία ελέγχεται από τους Rothschild και τη Fed, αφού λήξει το συμβόλαιο της τέλη του 2016 – γεγονός που επεξηγεί καλύτερα τις δυτικές επιθέσεις που δέχεται η χώρα.

«Η κεντρική μας τράπεζα, η οποία είναι εχθρός μας, βρίσκεται στο δρόμο να καταστρέψει την οικονομία της χώρας μας – επειδή ακολουθεί εντολές από την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο. Θα πρέπει να επιστρέψουμε σε μία κλασσική οικονομία, στην εθνικοποίηση του ρουβλίου και στο τέλος του καθεστώτος των συναλλαγματικών αποθεμάτων – στο «De-offshoring», όπως το αποκαλεί ο πρόεδρος Putin.

Όταν εθνικοποιηθούν το ρούβλι και η κεντρική τράπεζα, τότε οι ρωσικές εταιρείες θα έχουν όσα χρήματα χρειάζονται» (Jewgeni Fjodorow, πρόεδρος της επιτροπής οικονομικής πολιτικής του ρωσικού Κοινοβουλίου – πηγή).

Ανάλυση

Πριν από δύο περίπου χρόνια, μετά το δυτικό πραξικόπημα στην Ουκρανία (άρθρο), το οποίο στη συνέχεια, το 2015, οδήγησε στην επιβολή του δόγματος του σοκ από το ΔΝΤ στη δύστυχη χώρα (ανάλυση), η Ρωσία εισέβαλλε βίαια στην Κριμαία – ενώ κλιμακώθηκαν οι εχθροπραξίες στα ανατολικά της χώρας.

Αντιδρώντας τότε η Δύση στα γεγονότα αυτά, επέβαλλε αυστηρές οικονομικές και πολιτικές κυρώσεις στη Ρωσία, με στόχο την αποχώρηση της από την Κριμαία, καθώς επίσης τη στήριξη των αυτονομιστών της ανατολικής Ουκρανίας – ενώ παράλληλα δρομολόγησε έναν ανηλεή χρηματοπιστωτικό πόλεμο εναντίον του προέδρου Putin, σκοπεύοντας να τον ανατρέψει με την πρόκληση εσωτερικών αναταραχών και εξεγέρσεων, οι οποίες θα αποσταθεροποιούσαν τη Ρωσία.

Οι κυρώσεις αυτές έθεσαν στο στόχαστρο τους ολόκληρους κλάδους της ρωσικής οικονομίας, καθώς επίσης ορισμένα στελέχη του στενού κύκλου του Putin, τα οποία στηρίζουν την εξουσία του – πρόσφατα με το σκάνδαλο του Παναμά, μέσω του οποίου έγιναν προσπάθειες ενοχοποίησης του. Ο στόχος ήταν και είναι να χάσει την αξιοπιστία του απέναντι στους Ρώσους Πολίτες – την οποία έχει κερδίσει με την άνοδο της οικονομίας της χώρας, στα έτη της προεδρίας του (γράφημα).

Επόμενος σταθμός …Λιβύη

του Λεωνίδα Βατικιώτη


Το ερώτημα δεν είναι το αν, αλλά το πότε θα γίνει η επέμβαση στη Λιβύη! Το ξεδίπλωμα των χαρτών στα δυτικά επιτελεία ξεκίνησε, με αφορμή την απροθυμία των δύο κυβερνήσεων που έχουν μοιράσει τη χώρα να συνεργαστούν και να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν τον Δεκέμβρη, στο πλαίσιο της συμφωνία συνεργασίας που υπέγραψαν με τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ. Όλα, ωστόσο, έμειναν στα χαρτιά. Τόσο, η ήπια ισλαμική κυβέρνηση με έδρα την Τρίπολη, όσο κι η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση στα ανατολικά με έδρα της βουλής το Τομπρούκ, έχουν αρνηθεί να υλοποιήσουν τους όρους της συμφωνίας διαιωνίζοντας τη διαίρεση της Λιβύης και τις εχθροπραξίες μεταξύ τους.


Ο κύβος ωστόσο ερρίφθη όταν έγινε ορατός ο κίνδυνος που αντιπροσωπεύουν οι 6.500 μαχητές του Ισλαμικού κράτους που βρίσκονται στη Λιβύη όχι μόνο για τη χώρα, αλλά για ολόκληρη την περιοχή: Ακόμη και την Αλγερία και την Τυνησία στα δυτικά, το Νίγηρα και το Μάλι στα νότια.

Η Βενεζουέλα κινδυνεύει να γίνει… Ελλάδα

 

Συντάκτης:  Άρης Χατζηστεφάνου      

Καθώς η οικονομία της Βενεζουέλας βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, αρκετοί (συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής κυβέρνησης) κήρυξαν εναντίον της έναν ιδεολογικό πόλεμο. Πού βρίσκεται όμως η αλήθεια και πού ξεκινά η προπαγάνδα;


«H Βενεζουέλα οδεύει προς τη δεύτερη μεγαλύτερη χρεοκοπία (default) στην ιστορία, μετά την Ελλάδα» έγραφε χαιρέκακα ο «Tyler Durden» - το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούν οι συντάκτες του περίφημου οικονομικού blog Zero Hedge.


«Τα πενταετή spreads», συνέχιζε ο συντάκτης, «εκτοξεύτηκαν στα επίπεδα που είχαν φτάσει και τα ελληνικά το 2011, πριν από το ελληνικό default».


Είναι πλέον σύνηθες όταν κάποιος θέλει να περιγράψει την τραγική κατάσταση μιας οικονομίας να τη συγκρίνει με την Ελλάδα.


Αντί όμως να κοιτάμε τα χάλια μας, η «πρώτη φορά αριστερή» κυβέρνηση Τσίπρα σκέφτηκε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να πατήσει στον λαιμό την παρακαταθήκη των Τσάβες και Μοράλες.
Σε κείμενό του στην «Αυγή» με τίτλο «Η Βενεζουέλα και η σιωπή των δραχμιστών» ο υφυπουργός Εξωτερικών, Δ Μάρδας, πάσχιζε να εξηγήσει ότι «η επιστροφή (της Ελλάδας) στο εθνικό νόμισμα και η αποκοπή του από τον μηχανισμό στήριξης του ευρώ» θα οδηγήσει και την Ελλάδα σε δυσθεώρητα επίπεδα πληθωρισμού και υποτίμηση του νομίσματος, η οποία θα είναι αδύνατο να προβλεφθεί.

Τα γεράκια και η αρκούδα

του Αλέξη Ζακυνθινού

Η παγκόσμια ηγεμονία των Η.Π.Α. συρρικνώνεται, αφού όλο και περισσότερες χώρες απομακρύνονται από τη σφαίρα επιρροής τους – κυρίως επειδή η επίθεση στη Ρωσία, με τα «οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής», δεν απέδωσε τα αναμενόμενα

Σημείωση: Η πρόσφατη ανάπτυξη νέων δυνάμεων του ΝΑΤΟ στις βαλτικές χώρες, στην Ουγγαρία, στην Πολωνία και στη Ρουμανία, είναι μία πολύ σοβαρή εξέλιξη (πηγή) – αφού σκληραίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό το παιχνίδι ισχύος στην περιοχή, επί πλέον σε αυτά που διαδραματίζονται στη Συρία ή/και σχεδιάζονται για το Αιγαίο. Ίσως λοιπόν το παλαιότερο άρθρο μας να είναι αρκετά επίκαιρο.

«Όποιος θέλει να κυριαρχήσει στον πλανήτη, θα πρέπει να κυριαρχήσει στην Ευρασία. Όποιος θέλει να κυριαρχήσει στην Ευρασία, θα πρέπει να κυριαρχήσει στην καρδιά της – στη Ρωσία.
Όποιος θέλει να κυριαρχήσει στη Ρωσία, θα πρέπει προηγουμένως να αποσπάσει την Ουκρανία από τη ρωσική σφαίρα επιρροής. Χωρίς την Ουκρανία, η Ρωσία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως η αυτοκρατορία της Ευρασίας» (Brzezinski).

Ανάλυση


Οι απώλειες των Η.Π.Α., όσον αφορά τους συμμάχους, καθώς επίσης τα «μέσα» που τους εξασφαλίζουν την παγκόσμια ηγεμονία, πολλαπλασιάζονται. Οι χώρες των BRICS ιδρύουν το δικό τους ΔΝΤ, η Μ. Βρετανία συμμετέχει στην κινεζική ουσιαστικά παραλλαγή της Παγκόσμιας Τράπεζας (AIIB), η Ρωσία και η Κίνα εγκαθιστούν τα δικά τους Swift, το δυτικό Swift με έδρα τις Βρυξέλλες όχι μόνο δεν διώχνει τη Ρωσία, όπως ήθελε η υπερδύναμη αλλά, αντίθετα, της προσφέρει μία έδρα στη διοίκηση του, το πετροδολάριο κινδυνεύει από τοπετρογουάν, η ΕΕ αρνείται να κλιμακώσει τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας κοκ.


Πρόσφατα δε, παρά τις συγκρούσεις τους για τα νησιά της περιοχής, η Κίνα, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, έκαναν ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της τριμερούς συνεργασίας τους – με τη συνάντηση των υπουργών εξωτερικών στη Σεούλ, με σκοπό την προετοιμασία μίας σύσκεψης κορυφής των ηγετών τους.


Σχεδιάζουν επί πλέον τη δημιουργία μίας ζώνης ελευθέρου εμπορίου, καθώς επίσης μία κοινή πολιτική απέναντι στο πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας – γεγονός που σημαίνει πως οι Η.Π.Α. απομονώνονται σταδιακά από την ευρύτερη περιοχή.


Επομένως, η ισχύς των Η.Π.Α. βαίνει συνεχώς μειούμενη, αφού όλο και περισσότερες χώρες απομακρύνονται σταδιακά από τη σφαίρα επιρροής τους – κυρίως επειδή η βίαιη επίθεση στη Ρωσία, με τα «οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής», δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Δηλαδή, είτε την ανατροπή του προέδρου Putin και τη συμβιβαστική συνθηκολόγηση της χώρας, είτε το «διαμελισμό» της – με αποτέλεσμα να ενθαρρυνθούν όλοι οι υπόλοιποι «υποτελείς» της υπερδύναμης, διαπιστώνοντας τις αδυναμίες της.

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την παγκόσμια οικονομία: μια κρίση μεγαλύτερη του 2008

Το 2016 ξεκίνησε με τις ανησυχίες για την παγκόσμια οικονομία να φουντώνουν. Στα χρηματιστήρια των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Ασίας χάθηκαν τον Ιανουάριο πάνω από 8 τρισεκατομμύρια ευρώ κεφαλαιοποίησης, καθώς σειρά εξελίξεων αναζωπυρώνουν τους φόβους για μια νέα, σοβαρή υποτροπή της παγκόσμιας κρίσης μέσα στο 2016. Τα σημεία στα οποία εστιάζονται η προσοχή και οι ανησυχίες των αναλυτών του συστήματος και των διεθνών καπιταλιστικών οργανισμών είναι: οι συνέπειες που μπορεί να έχει ο τερματισμός του κύκλου μείωσης και η έναρξη του κύκλου αύξησης των αμερικανικών επιτοκίων απ’ τα τέλη του 2015, η καχεξία των ρυθμών της παγκόσμιας ανάπτυξης, η οικονομική επιβράδυνση στην Κίνα, γενικότερα η είσοδος των λεγόμενων αναπτυσσόμενων οικονομιών (BRICKS) στον κύκλο της κρίσης, η κατρακύλα των τιμών του πετρελαίου. Στο «καλάθι» αυτό προστίθενται τώρα όλο και εντονότερα οι λεγόμενοι γεωπολιτικοί κίνδυνοι, συνδεόμενοι κατά κύριο λόγο με τον πόλεμο και την αστάθεια στη Μ. Ανατολή, το κύμα των προσφύγων και τις πολιτικές του επιπτώσεις στην Ευρώπη, αλλά και άλλα διεθνή «μέτωπα»: η Ουκρανία, η θάλασσα της Νότιας Κίνας, η Κορέα.

Ωστόσο, όλα αυτά δεν είναι παρά μια δημοσιογραφικού τύπου παράθεση σημαντικών πλευρών ή «συμπτωμάτων» της παγκόσμιας κρίσης. Πίσω από αυτή την «κορυφή του παγόβουνου» κρύβονται οι πραγματικές, βαθύτερες αιτίες. Ας δούμε με τη σειρά τόσο την «κορυφή του παγόβουνου» όσο και τις βαθύτερες αιτίες. 

«Μίνι κραχ» στα χρηματιστήρια

Ο Ιανουάριος του 2016 ήταν ο χειρότερος χρηματιστηριακά τα τελευταία χρόνια, ύστερα από το ξέσπασμα και την αιχμή της κρίσης (2008-2009). Τα δεδομένα παραπέμπουν στα «προλεγόμενα» της κρίσης του 2008, ενώ το πλέον ανησυχητικό είναι ότι οι ανοδικές απόπειρες είναι παροδικές και αδύναμες - μια ασθενική αύξηση και ύστερα ξανά πτώση.

Οι συνολικές απώλειες των βασικών χρηματιστηριακών δεικτών ξεπέρασαν τα 7,5 τρισ. δολάρια, ενώ για κάποια χρηματιστήρια μπορούμε να μιλήσουμε για πραγματικό «κραχ». Ιδού η πρώτη πεντάδα: Αργεντινή (-19%), Κίνα (-19%), Ελλάδα (-17%), Βραζιλία (-16%), Ιταλία (-16%). Αλλά και οι χρηματιστηριακοί δείκτες των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας μετράνε απώλειες πάνω από 10%, διαμορφώνοντας την εικόνα μιας παγκόσμιας χρηματιστηριακής πτώσης και αποτυπώνοντας έτσι της ανησυχίες των «επενδυτών» για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας συνολικά.

Στην Ελλάδα, τον Ιανουάριο χάθηκαν στο χρηματιστήριο 8,5 δισ. ευρώ χρηματιστηριακής αξίας, με «πρωταθλήτριες» στις απώλειες τις τράπεζες, όπου μπορούμε να μιλάμε για «κραχ»: απώλειες πάνω από 30% για Εθνική, Alpha και Eurobank και πάνω από 40% (!) για την Πειραιώς.

Όπως λένε σε… συναισθηματικούς τόνους οι αναλυτές των αγορών, το «επενδυτικό συναίσθημα έχει κλονισθεί», δηλαδή οι κερδοσκόποι δεν αισθάνονται πλέον ασφαλείς  και αντίθετα αισθάνονται ότι τα συνολικά δεδομένα στην παγκόσμια οικονομία έχουν διαμορφώσει ένα ασταθές πλαίσιο για τις «επενδύσεις» τους. Και αν πιστέψουμε τους νεοφιλελεύθερους υμνητές των αγορών ότι «η οικονομία είναι ψυχολογία», αυτή η ψυχολογία δείχνει σημάδια… αρχόμενης κατάθλιψης και μεγάλης ανασφάλειας. Παρατηρείται ένα κύμα φυγής κεφαλαίων από τις Αναπτυσσόμενες οικονομίες των BRICKS κ.λπ. και επιστροφής είτε σε αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης είτε σε επενδυτικά προϊόντα με βάση το δολάριο. Το γεγονός όμως της πτώσης και των χρηματιστηριακών δεικτών των ΗΠΑ και της Ευρώπης αποδεικνύει ότι πλέον δεν θεωρείται ασφαλής κανένας «επενδυτικός προορισμός»…

H Παγκόσμια Κρίση βαθαίνει

Στις 25 Οκτωβρίου ανακοίνωσα το τέλος εποχής, ρωτώντας πρώτα την τρέχουσα ιστορία.

Το αιτιολόγησα ως εξής: «Ένας νέος ιστορικός κύκλος ανοίγει, πάλι φαύλος, γεμάτος από τα τραύματα της προηγούμενης περιόδου όπου τα συμπτώματα θα γίνουν αιτίες.»

 

Τέσσερα μεγάλα συμβάντα έχουν έκτοτε συμβεί που αλλάζουν το ρουν της ιστορίας επιβεβαιώνοντας την ανακοίνωση μου: 1)Το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι, 2)η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από την Τουρκία, 3)η αλλαγή των κανόνων του ΔΝΤ για στάση πληρωμών στην περίπτωση της Ουκρανίας ως ένα ακόμη οικονομικό όπλο κατά της Ρωσίας και 4) η κατάρρευση του Λατινοαμερικανικού μπλοκ με την Αργεντινή και τη Βενεζουέλα να πέφτουν ξανά στα νύχια του νεοφιλελευθερισμού και προφανώς της Αμερικής με τη Βενεζουέλα να έχει πέσει θύμα του πολέμου των τιμών του πετρελαίου από τους Σαουδάραβες, ενός πολέμου που ανέχτηκαν οι ΗΠΑ για λόγους που ήδη έχουμε περιγράψει.

 

Νιγηρία: Η Shell συνεχίζει να εξαπλώνει τον «αργό» θάνατο

Στο Δέλτα του Νίγηρα, εδώ και δεκαετίες, ο πληθυσμός υποφέρει από τις επιβλαβείς συνέπειες της πετρελαϊκής μόλυνσης. Ο πετρελαϊκός κολοσσός Shell, που δραστηριοποιείται στη Νιγηρία από τα μέσα του 20ού αιώνα, ευθύνεται για εκατοντάδες πετρελαιοκηλίδες που κάθε χρόνο μολύνουν τα εδάφη, το νερό και τον αέρα της περιοχής της μειονότητας των Ογκόνι. Της Εύας Αναστασιάδου

Σύμφωνα με τον νόμο στη Νιγηρία, η Shell, η μεγαλύτερη εταιρεία που εκμεταλλεύεται τον φυσικό πλούτο της περιοχής, είναι υπεύθυνη για τον καθαρισμό των αγωγών, των φρεατίων και των υποδομών καθώς και για την έγκαιρη αποκατάσταση όλων των διαρροών, όποια και αν είναι η αιτία. Παρ' όλα αυτά, σε έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα η Διεθνής Αμνηστία και το Κέντρο για το Περιβάλλον, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Ανάπτυξη (CEHRD), με τίτλο "Clean it up" αποκαλύπτεται πως ο πετρελαϊκός κολοσσός, που εκμεταλλεύεται πάνω από το 21% της παραγωγής πετρελαίου της χώρας, φαίνεται να μην αναλαμβάνει τις ευθύνες καθαρισμού.

Το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών, πραγματοποίησε το 2011, σε τέσσερις περιοχές του Δέλτα του Νίγηρα ανεξάρτητες επιτόπιες έρευνες και παρουσίασε ότι η μόλυνση από τα 50 χρόνια δραστηριοποίησης της εταιρείας έχει εξαπλωθεί στο έδαφος, τα υπόγεια ύδατα, ακόμα και σε πηγές πόσιμου νερού, προκαλώντας ανεπανόρθωτες καταστροφές και προβλήματα υγείας στους κατοίκους της περιοχής. Η εταιρεία, που εκμεταλλεύεται 50 κοιτάσματα πετρελαίου και διαχειρίζεται 5000 χλμ αγωγών στο Δέλτα του Νίγηρα, επίσημα αναγνώρισε ότι είναι υπεύθυνη για 1693 πετρελαιοκηλίδες. Δεσμεύτηκε ωστόσο, να αναλάβει τον καθαρισμό των τεσσάρων αυτών περιοχών που η έρευνα του ΟΗΕ έκρινε ως βαριά μολυσμένες, καθώς και την αντιμετώπιση πιθανών μελλοντικών διαρροών.

Ξανά στο στόχαστρο των ΗΠΑ η Βενεζουέλα

Το ‘πε, «να βάλουν τις βίζες οι Αμερικάνοι εκεί που ξέρουν», μιλώντας τον Δεκέμβριο σε ανοιχτή συγκέντρωση στο Καράκας με αφορμή την συμπλήρωση 15 ετών από την ανάληψη της προεδρίας από τον Ούγκο Τσάβες, και το ‘κανε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο. Τα εμπόδια στις επισκέψεις Αμερικάνων στην Βενεζουέλα ήταν ένα μόνο από τα μέτρα που ανακοίνωσε ο πρόεδρος της χώρας την 1^η Μαρτίου, απαντώντας στις αμερικάνικες προκλήσεις εναντίον της Βενεζουέλας. Στα υπόλοιπα μέτρα που ανακοινώθηκαν περιλαμβάνεται η μείωση του προσωπικού της αμερικάνικης πρεσβείας στο Καράκας και η απαγόρευση εισόδου στη χώρα συγκεκριμένων αμερικάνων αξιωματούχων. Μέτρο που ανακοινώθηκε ως απάντηση στην δημοσιοποίηση αντίστοιχης λίστας 50 βενεζολάνων αξιωματούχων και των συγγενών τους τον Δεκέμβριο του 2014 από την Ουάσινγκτον οι οποίοι απαγορεύεται να ταξιδέψουν στις ΗΠΑ, με το αιτιολογικό ότι πρωταγωνίστησαν στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατηγορία που ποτέ δεν αποδείχθηκε.

Wikileaks: Υπόγειες επαφές Τουρκίας-ΗΠΑ από το '70 για τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο

Τα απόρρητα τηλεγραφήματα για τις επαφές των ΗΠΑ με την Τουρκία σχετικά με τις ελληνικές αντιδράσεις στις απόπειρες της Άγκυρας να διεξάγει έρευνες για πετρέλαιο έρχονται στη δημοσιότητα. Οι συμφωνίες, οι πιέσεις και η ελληνική στάση

 

Θερμά επεισόδια μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας προκαλούσε η πλεύση ερευνητικών σκαφών στο Αιγαίο από τη δεκαετία του '70.

Όπως δημοσιεύουν τα Νέα, αξιοποιώντας την εφαρμογή Public Library of US Diplomacy του Wikileaks, εντόπισαν αμερικανικά τηλεγραφήματα που αποκαλύπτουν το διπλωματικό παρασκήνιο των ερευνών των σκαφών ''Τσανταρλί'' το 1974 και ''Σισμίκ'' το 1976.

Αμερικανοί διπλωμάτες έπειτα από συναντήσεις με Τούρκους αξιωματούχους τον Ιούνιο του 1974 διέδιδαν το μήνυμα ότι οι Έλληνες ήθελαν να φοβίσουν τις ξένες εταιρείες ώστε να μην προχωρήσουν σε έρευνες πετρελαίου στο Αιγαίο, σύμφωνα με τηλεγραφήματα.

Ποιός είπε οτι η ΕΛΛΑΔΑ δεν έχει φυσικό αέριο και πετρέλαιο ; ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ( Η OMIΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΑΝΤΩΝΗ ΦΩΣΚΟΛΟΥ (ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ)

ΘΕΜΑ : Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟΣ και η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, Η OMIΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΑΝΤΩΝΗ ΦΩΣΚΟΛΟΥ

(ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ)
(προφορικά – μέσω Skype)

Θέλω να μεταφέρω ένα μήνυμα αισιοδοξίας στο κοινό που μας ακούει αυτή τη στιγμή. Και θα ξεκινήσω με ένα παράδειγμα που έγινε προ δεκαπέντε ετών με τη Ρωσία. Η Ρωσία του Γιέλτσιν είχε οδηγήσει τη χώρα σε μία καταστροφή. Είχανε δανειστεί χρήματα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χρωστούσανε στη Γερμανία και μόλις ο Γιέλτσιν έφυγε και ανέβηκε ο Πούτιν, αξιοποίησε τον ορυκτό πλούτο και ξεπλήρωσε και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πριν πέντε χρόνια και τη Γερμανία.Το ίδιο πράγμα μπορούμε να κάνουμε κι εμείς. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην εποχή Γιέλτσιν (η Ελλάδα).