Λαθροπλούσιοι

Η συναυλία του Αντώνη Ρέμου με έναν Λιβανέζο και έναν Τούρκο τραγουδιστή στο Nammos της Μυκόνου -με αφορμή τη μεγάλη γιορτή των μουσουλμάνων-, προσέλκυσε πολλούς Άραβες και Τούρκους επιχειρηματίες.   

Αυτή η συναυλία -όπου τα έσοδα ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο ευρώ- μας βοηθάει να καταλάβουμε πως κανείς δεν έχει πρόβλημα με τους πλούσιους μουσουλμάνους.

Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τους ζάπλουτους Άραβες που σκορπάνε τα χρήματά τους στην Ελλάδα.

Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τους Άραβες που αγοράζουν ελληνικά νησιά, και εκτάσεις γης και σπίτια σε ελληνικά νησιά.

Το πρόβλημα το έχουν με τους φτωχούς μουσουλμάνους.

Αν είσαι πλούσιος, δεν είσαι μουσουλμάνος· είσαι πλούσιος.

Μουσουλμάνος γίνεσαι, όταν είσαι φτωχός.

Είναι γνωστό πως οι θρησκείες είναι για τους φτωχούς.

Οι πλούσιοι δεν έχουν θρησκεία.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Πόλεμος από αφυπνισθέντες πατριωτες  για το τι θα γίνει με το προσφυγικό. Βλέπουν τη μεγάλη συνομοσία που σκοπεύει να μας αφανίσει από το χάρτη ως έθνος. Βλέπουν την απώλεια την εθνικής μας ταυτότητας.  Και αν κάποιος έβρισκε από θαύμα κάποια χρονομηχανή και ταξίδευε μόλις μερικά χρόνια πριν θα βρισκόταν σε ένα τοπίο που δεν συνεβαίνε απολύτως τίποτα!

Η ανθρωπότητα, εκτός των τειχών μας,  συγκλονιζόταν ήδη από πολέμους , πείνα ,δυστυχία, τα αμερικανικά και ευρωπαικά αρπακτικά ήδη είχαν ξεκινήσει τη μεγάλη σφαγή στην ανατολή, ο βορράς τζόγαρε στις χρηματηστηριακές κονσόλες το μέλλον των λαών της Ευρώπης, η Λατινική Αμερική στέναζε κάτω από νέου τύπου φεουδαρχίες, στην Αφρική εμφύλιοι σπαραγμοί, πείνα, αρρώστιες, χιλιάδες πρόσφυγες προς αναζήτηση ενός ίχνους ελευθερίας. Το πρώην ανατολικό μπλοκ, διαλυμένο σε χίλια κομμάτια γεννούσε άλλες ορδές δυστυχισμένων που ζητούσαν ένα μεροκάματο, ένα κομμάτι ψωμί στα ανεπτυγμένα και δήθεν ελεύθερα δυτικά κράτη. Το ισλαμικό κράτος ξεκίναγε το ιερό πόλεμο ανάμεσα στα ερείπια των βομβαρδισμένων πόλεων στρατολογώντας τους εξαθλιωμένους και πληγωμένους κατοίκους ,τους γεμάτους όργή και μίσος τη ψυχή τους για τους "άπστους"και την πολύχρονη σκλαβιά τους.

Στην Ελλάδα του ήλιου και της πορτοκαλέας, κυριαρχούσε το καταπληκτικό μοντέλο του απόλυτα στ@ρχιδιστικού ραγιαδο - καπιταλισμού. Ινδάλματα γελοίες τηλεπερσόνες και σκυλούδες της εθνικής. Ουρές στις τράπεζες για δάνεια για μεζονέτες, αυτοκίνητα, διακοπές, κινητά και όλα τα καλούδια που οι πελάτες της μεταπολιτευτικής αηδίας είχαν εθιστεί ανεπανόρθωτα. Τα ταμεία ήδη ρημαγμένα και κατακλεμένα, ο εθνικός πλούτος ξεπουλημένος και αποθηκευμένος σε λουσάτους λογαριασμούς. Τότε που ήταν όλοι αυτοί οι πατριώτες που σήμερα σκίζουν τα ιμάτια από αγάνακτιση ?

Είδατε ποτέ σε όλη την ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας πολίτες, στη πλειοψηφία πάντοτε μιλώντας, να αγωνίζονται με συνθήματα που να αφορούν το κοινό καλό? Την  ανάπτυξη της πατρίδας , την αναβάθμιση της παιδείας, τη προώθηση του πολιτισμού , τη διαφύλαξη της εθνικής ταυτότητας, τη τιμωρία των καταχραστών του εθνικού πλούτου? Είδατε ανθρώπους να γεμίζουν τις πλατείς απαιτώντας δικαιοσύνη, διαφάνεια, ανάτπυξη, πρόοοδο?  Είδατε να γεμίζουν πάνελ στη τηλεόραση με αναλυτές που μιλάγανε για το τι ακριβώς θα είναι η εξωτερική μας πολιτική, η διπλωματία μας, που θα αναλύουν με ποιους τρόπους θα αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις στις μεγάλες αλλαγές  που συμβαίνουν σε διεθνές επίπεδο, είδατε πολίτες να απαιτούν απαντήσεις από τη πολιτεία γιατί η επαρχία ερημώνει,  γιατί η γη δεν καλλιεργείται πια, γιατί η παιδεία έχει γίνει μπουρδέλο, γιατί επιστημονκή έρευνα πατώνει, γιατί η μόρφωση , ο πολιτισμός, οι τέχνες έχουν περάσει σε τελευταία κλίμακα ενδιαφέροντος, σ΄αυτό το καραγκιοζιλίστικο κράτος που στηρίζεται σε λαδώματα, μίζες και φιλοτομαριστές πελάτες?

Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ – ΚΑΠΗΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ

Από τη βαθιά αρχαιότητα, μεγάλες γιορτές με επίκεντρο τις φωτιές γινόταν 21 με 25 του Ιούνη για να τιμηθεί η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου.

Ότι έχει απομείνει είναι το έθιμο των φωτιών στις γειτονιές που σβήνει πια, και το αθυρόστομο έθιμο του κλείδωνα, που τελείωσε σ’ αυτή τη γενιά, χλωμή επιβίωση των οργιαστικών γιορτών του παρελθόντος.

Στη θέση τους, με διαταγή του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους και του ιερατείου γιορτάζεται ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ένας ανέραστος φονταμεταλιστής – εθνικιστής Ισραϊλίτης τόσο μισάνθρωπος, που ισχυριζόταν πως όλοι οι άνθρωποι είναι εκ γενετείς αμαρτωλοί και τόσο καβαλημένος στο καλάμι που δήλωνε ότι αυτός ήταν ο αρμόδιος να τους ξεπλύνει τις αμαρτίες βουτώντας τους στον ποταμό Ιορδάνη.

Οι πρώϊμες γεωργικές κοινωνίες, συχνά και οι ύστερες τροφοσυλεκτικές, είχαν παρατηρήσει με μικρότερη ή μεγαλύτερη ακρίβεια το χειμερινό ηλιοστάσιο 21 Δεκέμβρη, μικρότερη μέρα του χρόνου (το τοποθετούσαν στις 25), την εαρινή ισημερία 21 μάρτη και το θερινό ηλιοστάσιο 21 Ιούνη.

Ζώντας μέσα στη φύση νοιώθοντας τμήμα της, είχαν κάθε λόγο να γιορτάζουν τις μέρες που σηματοδοτούσαν τις αλλαγές του καιρού και της βλάστησης.

Στα τέλη του Δεκέμβρη, στο χειμερινό ηλιοστάσιο, παύουν πια οι μέρες να μικραίνουν. Αρχίζουν να μεγαλώνουν, κι αυτό θα φέρει σιγά-σιγά τον όμορφο ζεστό καιρό, τα φύλλα στα δέντρα, τους βλαστούς, τους καρπούς.

Γιορτάζουν λοιπόν κατά καιρό και κατά τόπο τα Σατουρνάλια, τα Βρουμάλια, τις Καλένδες, τα Διονύσια, τη γέννηση του Μίθρα – Ήλιου, του Ήλιου Απόλλωνα κ.λ.π.

Στην εαρινή ισημερία, τέλη Μάρτη, η “νεκρή” φύση ξαναζωντανεύει. Τα γυμνά κλαδιά βγάζουν βλαστούς και φύλλα, η γη ανθίζει και πρασινίζει, οι ανθοί θα δέσουν σε καρπούς, τ’ αρνιά θα βρουν άφθονη βοσκή, γενούν οι λαγοί, τ’ αγρίμια, οι πέρδικες και οι κότες, ξεμυτίζει το σπαρμένο στάρι και κριθάρι.