Πιο βαθιά στην σκλαβιά και την εξαθλίωση!

Του Προκόπη Μπίχτα

Η κατάπτυστη συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση στις 2 Μαΐου 2017 με υπαλλήλους της ΕΕ και του ΔΝΤ είναι άλλη μια πράξη αντισυνταγματική, πραξικοπηματική και παράνομη. Αυτή η συμφωνία ισοδυναμεί με ένα 4ο μνημόνιο και υπογράφηκε χωρίς καμμία λαϊκή εξουσιοδότηση. Όπως και τα προηγούμενα μνημόνια, δεν νομιμοποιείται.

Η υπογραφή και αυτού του μνημονίου βαρύνει ακόμα περισσότερο την κυβέρνηση με πολιτικές και ποινικές ευθύνες.

Την ώρα που ολόκληροι λαοί και εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο δίνουν, επί χρόνια, το αίμα τους για την εθνική-λαϊκή κυριαρχία τους και την αξιοπρεπή ύπαρξή τους, η προδοτική «ελληνική» κυβέρνηση σπρώχνει τον ελληνικό λαό σε βαθύτερη σκλαβιά, τον καταδικάζει σε βαθύτερη εξαθλίωση και επιδιώκει να του δώσει την χαριστική βολή.

Ίσες ευθύνες έχει η αξιωματική αντιπολίτευση και όλα τα κόμματα της μνημονιακής βουλής, αφού οι διαφωνίες τους είναι πλασματικές και μόνο σκοπό έχουν να κοροϊδέψουν γι’ άλλη μια φορά αυτούς που τους ακολουθούν. Στην πραγματικότητα δεν διαφωνούν με καμμία πράξη της κυβέρνησης, γι’ αυτό δεν αντιδρούν. Δεν ζήτησαν να μην υπογραφεί αυτή η συμφωνία, δεν πήραν καμμία δέσμευση για την μη τήρησή της, δεν οργάνωσαν καμμία μαζική κινητοποίηση, δεν προέβησαν σε καμμία ουσιαστική ενέργεια και συνέχισαν την τακτική της κούφιας πολυλογίας και της αδράνειας που έχουν υιοθετήσει εδώ και χρόνια. Οι ευθύνες τους για την απογοήτευση, την απάθεια και την υποταγή του ελληνικού λαού είναι τεράστιες.

Ακου, ανθρωπάριο

Κανείς δεν ζει με τα ψέματα. Ακόμα κι αν είναι ψέματα του Τσίπρα. Παράδοξη χώρα! διαθέτει περίπου 1.500.000 συνταξιούχους, παράφρονες, ηλίθιους και όργανα της αντίδρασης που νομίζουν ότι ο Τσίπρας έχει μειώσει τις συντάξεις τους.

Διαθέτει επίσης χιλιάδες ασθενείς που έχουν αρρωστήσει για να εκθέσουν τον κ. Πολάκη. Διαθέτει επίσης καμιά διακοσαριά χιλιάδες παιδιά που ζουν στα όρια της επισιτιστικής κρίσης και

προσπαθούν να χορτάσουν την πείνα τους βλέποντας συστηματικώς τις συνταγές μαγειρικής που μεταδίδουν τα κανάλια, αντί να μεταδίδουν μαύρο. Μπλακ. Νουάρ. Κατράμι. Οπως

η ζωή των ανέργων. Υπαρχόντων και μελλοντικών. Γιατί; τον άλλον που είναι άνεργος μάνα δεν τον γέννησε; να γίνεις άνεργος κι εσύ! Τσίπρας. Αναιδής. Ανάλγητος. Κυνικός. Ε, και; «Οι συνταγές της τηλεόρασης είμαι εγώ», Μαρία Αντουανέτα. Εχει χαθεί τελευταίως και ο κ. Μιχελογιαννάκης. Ευτυχώς εξακολουθούν να κυκλοφορούν στην πιάτσα τύποι όπως ο Ιβάν Κονίκλοβιτς Λαγώφ, που έχει λεφτά να αγοράσει αέρα-πατέρα το Mega, τον πόνο των απολυμένων και

τις συκοφαντίες του κ. Καμμένου για τα μαύρα λεφτά του κ. Καλογρίτσα! Επίσης, ο λεφτάς Λαγώφ όπως και κείνος ο άλλος, ο βουλευτής των ΑΝΕΛ κ. Παπαχριστόπουλος, έχουνε φράγκα στην πορτοφόλα για να μας τσοντάρουν λίγο, προκειμένου να πληρώσουμε τον ΕΝΦΙΑ ! Λεφτά

υπάρχουνε. Από το Πάσχα που αναστήθηκε η οικονομία (καλά Χριστούγεννα) «το τζάμπα πέθανε». Τσίπρας. Ακούς, κυρά μου; μόνον εσύ πας για άνεργη; Τόσα εκατομμύρια άνεργοι με ψήφισαν και με έκαναν πρωθυπουργό! Εσύ τι ιδιαίτερο έχεις; Μήπως θέλεις να σε εξαιρέσουμε και απ’ τον Κόφτη;.. Μάλλον δεξιούρα είσαι! Πώς του ξέφυγες του Κυρίτση;

Διεθνείς τραπεζίτες μεθοδεύουν την ανατροπή του Brexit

 

«Brexit σημαίνει Brexit» δηλώνει η Τερέζα Μέι, φαβορί για την πρωθυπουργία της Βρετανίας, τονίζοντας ότι το αποτέλεσμα δεν μπορεί να ανατραπεί. Πολλοί άλλοι Βρετανοί πολιτικοί κάνουν παρόμοιες δηλώσεις.  Όμως, καθότι οι τραπεζίτες χρηματοδότες τους μεθοδεύουν την ανατροπή του αποτελέσματος του βρετανικού δημοψηφίσματος, η αξιοπιστία τέτοιων δηλώσεων είναι αμφίβολη.

 

Η «διόρθωση» ενός ανεπιθύμητου αποτελέσματος

«Μπορεί να ανατραπεί το Brexit ... αρκεί να έχεις τα κατάλληλα άτομα στην αίθουσα (των διαβουλεύσεων)» δήλωνε διευθυντής της τράπεζας  J.P. Morgan Chase πριν λίγες μέρες, ενόσω 4 τραπεζίτες συναντούσαν τον υπουργό Οικονομικών της Βρετανίας Τζορτζ Όσμπορν.  Όταν οι εν λόγω τραπεζίτες είναι οι διευθυντές των τραπεζών Morgan  Stanley, Goldman Sachs, Bank of America, και Standard Chartered, δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία για την «καταλληλότητα» τους.

Επίσης, δεν μπορούν να υπάρχουν αμφιβολίες για τις προθέσεις τους, καθότι περίπου 90% του προσωπικού και 80% των δραστηριοτήτων των μεγάλων επενδυτικών τραπεζών στην Ευρώπη εδρεύει στην Βρετανία.  Οι τράπεζες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες μετά το Brexit, καθώς εκμεταλλεύονται το σύστημα τραπεζικού «διαβατηρίου» (passporting) της ΕΕ, για να προσφέρουν υπηρεσίες στα υπόλοιπα κράτη της Ένωσης.  Επομένως, οι τραπεζίτες έχουν κάθε λόγο να αναζητούν τη «διόρθωση» του ανεπιθύμητου αποτελέσματος.

Κυβέρνηση υπό τραπεζική πολιορκία

Πρόσφατες εξελίξεις υποδεικνύουν τις πιέσεις που ασκούνται στην βρετανική κυβέρνηση.  Επενδυτικοί οίκοι ανέστειλαν τις αναλήψεις μετρητών. Οι κεφαλαιακές απαιτήσεις για τις τράπεζες μειώθηκαν. Ο φόρος επιχειρήσεων μειώθηκε κατά 25%.  Ο στόχος να επιτευχθεί πλεόνασμα στον βρετανικό προϋπολογισμό μέχρι το 2020 εγκαταλείφθηκε.

ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΣΕ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ;

Ενώ τα σενάρια τρόμου και οι κουβέντες για την βέβαιη επερχόμενη οικονομική καταστροφή έχουν παγιωθεί στην επικαιρότητα, το πιο δυσάρεστο απο όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό είναι άλλο:
Η κρυφή (ή πολλές φορές φανερή) επιθυμία απο τα ΜΜΕ (εφημερίδες, ραδιόφωνα, blog) που έχουν αναλάβει την προστασία του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει οποιαδήποτε κίνηση αντιπολίτευσης που μπορεί να ενοχλήσει, να εκνευρίσει και να διαλύσει τη νεοσύστατη αριστερή κυβέρνηση γιατί μετά θα ξαναέρθουν στην εξουσία οι ακροδεξιοί ζάβλακες με τα αστεία ονόματα ή οι ναζί που παραμένουν στο υποσυνείδητο του υπέροχου έλληνα ψηφοφόρου σαν μία εναλλακτική λύση.

Καμία ουδετερότητα σε αυτή τη μάχη

 

 

Κ.Μαραγκός για το Avantgarde

 

Καλά ξεκουμπίδια

 

Η εκλογική αναμέτρηση στις 25 Γενάρη είναι μια ευκαιρία να στείλουμε στον αγύριστο το ακροδεξιό επιτελείο των μνημονίων, της αιώνιας λιτότητας, της ανεργίας, της διάλυσης της υγείας, της παιδείας, της κοινωνικής ασφάλισης, των ναζιστικής έμπνευσης στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες και του τείχους τους αίσχους στον Έβρο, των εκατοντάδων πνιγμένων απόκληρων στον πάτο του Αιγαίου, των φυλακών ύψιστης ασφάλειας, της παλινόρθωσης του μεταεμφυλιακού και χουντικού κράτους και παρακράτους, των μαφιόζων που με τις συμμορίες επιχειρούν να ελέγξουν δήμους, άλση, λιμάνια, παραλίες, του φασιστικού υπόκοσμου που η σημερινή κυβέρνηση θέλει να εκπροσωπήσει χωρίς πια τη διαμεσολάβηση της ΧΑ.

 

Η ήττα της μαύρης αντίδρασης που έχει κατσικωθεί στο Μάξιμου εδώ και 5 χρόνια με διαφορετικές εκπροσωπήσεις, επιβάλλοντας κατάσταση πολιορκίας, δεν έχει ως προαπαιτούμενο την πίστη του ΣΥΡΙΖΑ στις -έτσι κι αλλιώς πετσοκομμένες- προεκλογικές του δεσμεύσεις. Με το αν θα τολμήσει να ακυρώσει το μνημόνιο, να καταγγείλει τις δανειακές συμβάσεις, να επαναφέρει το 13ο μισθό/σύνταξη ή το βασικό στα 730 ευρώ. Η κυβέρνηση πρέπει να ξεκουμπιστεί όπως και να χει.

 

Η μάχη τώρα αρχίζει

 

Η αστική αντεπανάσταση που είναι σε εξέλιξη εδώ και πέντε χρόνια δεν θα ηττηθεί απλώς σε μια κάλπη στις 25 Γενάρη. Για την ακρίβεια δεν θα σταματήσει με ψηφοδέλτια. Η μάχη αυτή δεν θα κριθεί στο νομοθετικό έργο της επόμενης βουλής, αλλά σε μια συνολική αναμέτρηση με τους κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς που έχουν αναπτυχθεί στα πλαίσια του κράτους έκτακτης ανάγκης. Με το αποθρασυμένο κεφάλαιο που διαθέτει πλέον τους δικούς του ιδιωτικούς στρατούς από χουλιγκάνια και πληρωμένους γκάκστερ έτοιμους να αποτελειώσουν όσους στέκονται εμπόδιο στα σχέδια των αφεντικών τους. Με τον φασιστικό συρφετό που καραδοκεί να παίξει τον ιστορικό του ρόλο έστω κι αν προς στιγμήν το επίσημο κράτος δείχνει να μην τους ανέχεται. Από το σκυλολόι αυτό θα απαλλαγούμε μόνο με τη φυσική του συντριβή. Η έξωσή τους από το Μαξίμου είναι ένα πρώτο βήμα, μια ανάσα για το κίνημα, προκειμένου να περάσει στη γενική αντεπίθεση.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και να ήθελε να εφαρμόζει το 1/10 από αυτά που διακηρύττει θα προσέκρουε πάνω σε αυτόν τον πραιτοριανό συρφετό που δεν σκέφτεται ούτε στιγμή να εγκαταλείψει τα αποκλειστικά δικαιώματα νομής και κατοχής που κατέχει στη χώρα από την εποχή της Μακρονήσου, της Γιάρου, και του Αη Στράτη. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ενώ ξέρει τι έχει να αντιμετωπίσει φαντάζεται ότι με τις εγγυήσεις και τα διαπιστευτήρια μπορεί να αποσπάσει τη ανοχή του εθνικού κορμού μέχρι να πειστούν οι πάντες ότι «όλοι θα βγουν κερδισμένοι από μια προοδευτική διακυβέρνηση». Είναι περισσότερο από σίγουρο ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. Η αστική τάξη και οι ευρωπαίοι εταίροι της δεν έχουν καμία διάθεση για κεϋνσιανούς πειραματισμούς, ούτε καν χρόνο για να τους σκεφτούν. Όχι τόσο γιατί φοβούνται το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά γιατί η ελάχιστη απομάκρυνση από το πηδάλιο μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα, αφενός για τους μελλοντικούς τους σχεδιασμούς αφετέρου για τα μέχρι τώρα κατορθώματά τους. Αυτό ακριβώς είναι που δεν επιτρέπει συμβιβασμούς, όσο κι αν το επιτελείο του Τσίπρα βαθιά χωμένο στο ρεφορμισμό και προσηλωμένο σε μια φαντασιακή αστική νομιμότητα (ποιας εποχής άραγε;) τους επιδιώκει.

Πονάει το μυαλό μου

 

Το άμεσο δημοσιονομικό κόστος των εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ ανέρχεται στα 11,362 δισ. ευρώ. Αυτό ισχυρίζεται ο Αλέξης Τσίπρας. Στις εξαγγελίες αυτές περιλαμβάνονται: Επιδότηση ενεργειακού κόστους βιομηχανίας, στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων με κίνητρα για την απασχόληση, επένδυση στη γνώση, την έρευνα, τη νέα τεχνολογία, δωρεάν ρεύμα σε 300.000 νοικοκυριά κάτω από το όριο της φτώχειας έως την ποσότητα των 3600 Kwh το χρόνο, πρόγραμμα επιδότησης διατροφής με κουπόνια σίτισης σε 300.000 άπορες οικογένειες, δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους, δραστική μείωση (έως μηδενισμό για ειδικές κατηγορίες) συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη, πρόγραμμα εξασφάλισης στέγης (εξασφάλιση σε πρώτη φάση 25.000 διαμερισμάτων, με την επιδότηση του ενοικίου στα €3 ανά τμ.), χορήγηση της 13ης σύνταξης σε 1.262.920 συνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη έως €700 ευρώ, ειδική κάρτα μετακίνησης με τα μαζικά μέσα μεταφοράς με μειωμένη έως συμβολική συμμετοχή για μακροχρόνια άνεργους και όσους διαβιώνουν κάτω από το όριο της φτώχειας, μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, αντικατάσταση του ΕΝΦΙΑ με τον ΦΜΑΠ, επαναφορά του αφορολόγητου στις 12.000 ευρώ για όλους,αύξηση κατώτατου μισθού στα €751 για όλους, ανάκτηση της εργασίας, ακύρωση απολύσεων, αύξηση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), ίδρυση αναπτυξιακής τράπεζας και τραπεζών ειδικού σκοπού, αύξηση πόρων αυτοδιοίκησης και τέλος η «νέα σεισάχθεια» το κόστος της οποίας ο ΣΥΡΙΖΑ το υπολογίζει στα 2 δισ. ευρώ.

Για να το ξεκαθαρίσουμε, πιστεύω ότι αυτά είναι τα ελάχιστα που θα μπορούσε να υποσχεθεί ένα κόμμα με προοπτική εξουσίας για να δώσει έστω και μία σοβαρή ελπίδα σε μία κοινωνία που βυθίζεται ψυχή τε και τσέπη στην άβυσσο επί 5 χρόνια. Αυτά, λοιπόν, τα απολύτως βασικά και απαραίτητα για τη συνέχιση της ύπαρξής μας, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι τα θεωρεί πιο απίστευτα ακόμη κι από την ανάσταση των νεκρών. Αν τα βασικά κι ελάχιστα η κυβέρνηση της Βούλτεψη θεωρεί ότι είναι αδιανόητο να επιτευχθούν, τότε γεννάται αυτομάτως η απορία για τους λόγους που η σημερινή κυβέρνηση επιδιώκει να παραμείνει στην εξουσία. Αν ομολογεί ότι η αύξηση το κατώτατου μισθού έχει ίδιες πιθανότητες με την ανάσταση της γιαγιάς μου, τότε γιατί ακριβώς είναι κυβέρνηση η κυβέρνηση; Τι ακριβώς υπόσχεται; Γιατί ζητά να την ξαναψηφίσουμε ΑΝ και όποτε γίνουν εκλογές; Αν το μόνο που μπορεί να υποσχεθεί είναι ότι ο κατώτατος μισθός θα συνεχίσει να πέφτει, ότι το αφορολόγητο διαρκώς θα μειώνεται και ότι οι απολύσεις θα συνεχιστούν, τότε γιατί δεν βάζει υποψηφιότητα Αφέντη σε club μαζοχιστών;