Μνάσων, ο αρχαίος μαθητής – 19 Οκτωβρίου

19 Οκτωβρίου, 2012 — vatopaidifriend3

«Μετά δε τας ημέρας ταύτας επισκευασάμενοι ανεβαίνομεν εις Ιερουσαλήμ· συνήλθον δε και των μαθητών από Καισαρείας συν ημίν, άγοντες παρ’ ώ ξενισθώμεν Μνάσωνί τινι Κυπρίω, αρχαίω μαθητή» (Πράξ. κα’ 15, 16).

Δηλαδή, υστέρα από τις ήμερες αυτές (που έμειναν στην Καισαρεία κι ο προφήτης Άγαβος προφήτεψε τη σύλληψη του αποστόλου, όταν θα πήγαινε στα Ιεροσόλυμα για τελευταία φορά) οι απόστολοι Παύλος, Λουκάς κι οι σύντροφοι τους ετοίμασαν τις αποσκευές τους κι ανέβηκαν στα Ιεροσόλυμα.

Εκεί ήρθαν κι από την Καισαρεία μερικοί από τους μαθητές. Έτσι ονομάζονταν οι πρώτοι χριστιανοί. κι έφεραν μάλιστα μαζί τους και κάποιο Μνάσωνα, Κύπριο παλιό μαθητή στο σπίτι του οποίου επρόκειτο να φιλοξενηθούν.

Αρχαίος μαθητής!

Να ο επίζηλος τίτλος, τον οποίο αυτό το πνεύμα του Θεού δια του αποστόλου και ευαγγελιστού Λουκά δίνει στον εκλεκτό Ιεράρχη της Κύπρου, τον άγιο Μνάσωνα. Αρχαίο μαθητή τον ονομάζει.

Τώρα πως ο Μνάσων βρέθηκε στα Ιεροσόλυμα κι είχε μάλιστα και σπίτι δικό του, στο όποιο φιλοξενήθηκαν τόσοι μαθητές, δεν γνωρίζουμε. Από το συναξάρι του μανθάνουμε μόνο πως ο άγιος Μνάσων γεννήθηκε στην Ταμασό από γονείς ειδωλολάτρες.

Κάποια φορά, όταν ήταν πια μεγάλος, οι γονείς του έστειλαν αυτόν μαζί με τον φίλο του Θεωνά στη Ρώμη για να διευθετήσουν τη διαφορά που υπήρχε μεταξύ των ειδωλολατρών του Πολιτικού και του  του Ιησού Χρίστου. Τα λίγα που άκουσαν για την καινούργια θρησκεία, άναψαν μέσα τους βαθύ τον πόθο να γνωρίσουν γι’ αυτή περισσότερα. Για τούτο τον λόγο έσπευσαν να συντομεύσουν τον χρόνο της παραμονής τους στη Ρώμη και να φύγουν για τα Ιεροσόλυμα. Το ταξίδι τους είχε ένα σκοπό: Να συναντήσουν εκεί τον κορυφαίο απόστολο Πέτρο και τον ευαγγελιστή Ιωάννη, για τους οποίους είχαν ακούσει πολλά καλά λόγια και να πληροφορηθούν από το στόμα τους περισσότερα για το αγαπημένο όνομα του Ιησού.

Ο ευγενικός πόθος τους, με τη βοήθεια του Θεού, βραβεύτηκε πλούσια στην Αγία Πόλη. Εδώ οι δύο φίλοι συναντήθηκαν με τον «ηγαπημένον μαθητήν», τον Θεολόγο Ιωάννη κι από αυτόν άκουσαν καταλεπτώς για όλη τη ζωή και το έργο του Κυρίου. Στo τέλος, αφού έλαβαν και το άγιο βάπτισμα, επέστρεψαν στην πατρίδα τους την Κύπρο. Ήρθαν για οι απόστολοι Βαρνάβας και Μάρκος και Παύλος είχαν έρθει εδώ προ καιρού κι ανέλαβαν σκληρή οδοιπορία, για να φωτίσουν τις ψυχές και να σκορπίσουν κι εδώ το φως του Χριστού. Να! μια αληθινή εκδήλωση φιλοπατρίας.

Σαν έφτασαν στην Κύπρο, με μεγάλη χαρά πληροφορήθηκαν ότι σκοτισμένες ψυχές. Με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος ο Μνάσων κινήθηκε σε διάφορα μέρη να τους συναντήσει. Ένα πρωί οι κόποι του βραβεύτηκαν. Σ’ ένα σπήλαιο, όπως είδαμε και στον βίο του αγίου Ηρακλειδίου, ο Μνάσων συνήντησε τους αποστόλους μαζί με τον νεοφώτιστο επίσκοπο, του οποίου ο «αρχαίος, αυτός, μαθητής» έσπευσε να γίνει σύντροφος και βοηθός του.

Από το σπήλαιο της Ταμασού, στο οποίο εγκαταστάθηκαν στην αρχή οι δύο μαθητές κι οι συνεργάτες τους, άρχισαν οι σωστικές εξορμήσεις με αποτέλεσμα «ο λόγος ο του Σταυρού» να γίνει σε λίγο καιρό πηγή παρηγοριάς και ελπίδος για τις αποκαμωμένες καρδιές. Το φλογερό κήρυγμα ενισχυόμενο από το ζωντανό παράδειγμα μιας άγιας ζωής και τα πολλά θαύματα πρόσθεταν κάθε μέρα και νέες ψυχές στον αριθμό της πρώτης Εκκλησίας.

Πλούσια χαρίτωσε ο Θεός και τον άγιο Μνάσωνα με το θαυματουργικό χάρισμα. Από το συναξάρι του μανθάνουμε πως κάποια φορά που ο άγιος βγήκε από το σπήλαιο όπου έμενε και πήγε στην πόλη είχε περάσει από τον περικαλλή ναό του Ασκληπιού, που βρισκόταν στο κέντρο της Ταμασού. Στο αντίκρισμα του ναού με τα πλούσια αγάλματα η ψυχή του αγίου αγανάκτησε για το κατάντημα των συμπατριωτών του, μα κι όλου του αρχαίου κόσμου. «Τα είδωλα των εθνών, ψέλλισε, αργύριον και χρυσίον έργα χειρών ανθρώπων». Κι αφού κοίταξε με παράπονο τα λευκά μάρμαρα του ναού και το αστραφτερό άγαλμα του Ασκληπιού, που ήταν στο μέσο, φώναξε!

-Στο όνομα του Ιησού Χριστού, του Υιού και Λόγου του αληθινού Θεού, σε διατάζω να πέσεις και να συντριβείς.

Δεν πρόφτασε να τελειώσει ο άγιος και το θαύμα έγινε. Το άγαλμα του Ασκληπιού, αλλά κι ολόκληρος ο ναός γκρεμίστηκαν την ίδια στιγμή κι έγιναν κομμάτια. Οι ψευδοϊερείς, που βρισκόντουσαν εκεί, και παρακολουθούσαν τα γενόμενα με δάκρυα έτρεξαν και κατήγγειλαν στους Έλληνες ειδωλολάτρες τα όσα είδαν. Κι αυτοί, έξαλλοι από ιερή αγανάκτηση, όρμισαν να συλλάβουν τον άγιο και να τον σκοτώσουν. Μα ο φλογερός ιεραπόστολος δεν τα έχασε. Με το θάρρος της χριστιανικής πίστεως που πλημμύριζε την ψυχή του, στάθηκε ατάραχος, κοίταξε κατάματα τα μανιασμένα πλήθη, και φύσηξε στο πρόσωπο τους. Μικροί και μεγάλοι με μιας σταμάτησαν κι άρχισαν να φωνάζουν με πόνο: «Τα μάτια μας. Το φως μας. Χάσαμε το φως μας. Λυπήσου μας, άνθρωπε. Πιστεύουμε στον Θεό σου. Συγχώρησέ μας και κάνε μας καλά».

Ο άγιος στις παρακλήσεις τους έσπευσε ν’ ανταποκριθεί. Τους ξανάδωσε το φως τους σφραγίζοντας τον καθένα με το σημείο του σταυρού, κι ύστερα τους βάπτισε. Κι ήσαν όλοι κάπου τριακόσιοι. (Ακολουθία αγίου Μνάσωνος σελ. 16, Ένετίησιν 1774).

Ένα μεγάλο μέρος από την υπόλοιπη ζωή του αγίου Μνάσωνος είναι συνδεδεμένο με τη ζωή του πρώτου επισκόπου της Ταμασού, του αγίου Ηρακλειδίου. Μαζί έμεναν στην αρχή. Στο ίδιο σπήλαιο που χρησιμοποιόταν και ως ναός. Αργότερα ο Μνάσων έφτιαξε δικό του κελί, δίπλα στο κελί του αγίου Ηρακλειδίου. Όμως μαζί του ιερουργούσε, μαζί του προσευχόταν. Με προθυμία τον βοηθούσε. Και σε όλα του ήταν πιστός κι αφοσιωμένος ακόλουθος.

Στο ιεραποστολικό ταξίδι που ανέλαβε ο Ηρακλείδιος στην Πάφο, ο Μνάσων τον ακολούθησε πρόθυμα και πολύ του συμπαραστάθηκε στο ιερό έργο. Αλλά και στην εκτέλεση θαυμάτων, όπως αναγράφεται στην ακολουθία του, καθόλου δεν υστέρησε από τον άγιο Δάσκαλο του.

Ο Μνάσων, όπως αναφέραμε και στον βίο του αγίου Ηρακλειδίου, ανέστησε την Τροφίμη, τη μητέρα του Αετίου, που από τη βαθιά θλίψη της για τον θάνατο του παιδιού της κτύπησε το κεφάλι στον τοίχο κι έπεσε κάτω νεκρή.

Κάποια άλλη φορά ανέστησε απ’ τον τάφο ένα πάλι νεκρό με αποτέλεσμα τετρακόσιοι ειδωλολάτρες να πιστεύσουν και να βαπτιστούν την ίδια μέρα.

Έφραξε το στόμα κάποιου δύστροπου χρεώστη, που μια μέρα άρπαξε ένα πιστό αδελφό και ζητούσε να τον στραγγαλίσει, για να πάρει πίσω ένα ενέχυρο που του είχε δώσει. Ο άγιος Μνάσων του πήρε το χέρι και με γλυκύτητα του είπε:

Άφησε τον, παιδί μου, και θα σου επιστρέψει ό,τι του έδωκες.

Ο δύστροπος όμως και άνομος χρεώστης, που είδε τη στιγμή εκείνη να πλησιάζουν κι άλλοι όμοιοι του, αντί να αφήσει το δυστυχισμένο θύμα του, άρχισε να το πιέζει περισσότερο και να βλαστημά τον Κύριο.

Στις ύβρεις και τις βλασφημίες του σκληρού κι άδικου Αλέξανδρου — έτσι λεγόταν ο χρεώστης – ο όσιος του είπε:

Το άνομο στόμα σου, που υβρίζει και βλασφημεί τον δημιουργό, θα μείνει άλαλο και κλειστό. Και το χέρι που επιτίθεται και ζητά να βλάψει τον αθώο, θα ξηρανθεί.

Δεν πρόφτασε να τελειώσει ο άγιος τα λόγια του κι η τιμωρία βρήκε τον άνομο και υβριστή. Ο Αλέξανδρος έμεινε άλαλος και ξερός.

Το θαύμα κατατρόμαξε τους παριστάμενους. Μερικοί μάλιστα έσπευσαν να δηλώσουν πίστη στον Θεό του αγίου. Ένας απ’ αυτούς ήταν και κάποιος Γελάσιος που επίστευσε με όλο τον οίκο του και βαπτίστηκε.

Το παράδειγμα του μιμήθηκε κι ο Αλέξανδρος. Με δάκρυα που έτρεχαν κι έβρεχαν τα ενδύματα του ζητούσε με διάφορες κινήσεις το έλεος του Θεού. Ο άγιος τον λυπήθηκε. Τον συγχώρησε, τον θεράπευσε και στο τέλος τον βάπτισε.

Στην ακολουθία του αγίου Μνάσωνος αναφέρονται κι άλλα θαύματα. Μερικά είναι και τούτα:

«Μίαν των ημερών» που ο άγιος ξεκίνησε να πάει στο χωριό Πέρα, βρήκε τον ποταμό κατεβασμένο με πολύ νερό. Αφού στάθηκε κι είπε μια προσευχή, έκανε το σημείο του σταυρού και τότε τα νερά στάθηκαν κι ο άγιος πέρασε στην άλλη μεριά σαν τον προφήτη Ηλία, «αβρόχοις ποσί».

Θεράπευσε δαιμονισμένους και τυφλούς. Κατέπαυσε τρικυμία και πρόλαβε ναυάγιο. Σε καιρό ξηρασίας, προσευχήθηκε, κι οι καταρράκτες του ουρανού άνοιξαν κι έπεσαν ευεργετικές βροχές. Ο άγιος Μνάσων διαδέχτηκε στον επισκοπικό θρόνο της Ταμασού τον δάσκαλο και προστάτη του, τον άγιο Ηρακλείδιο. Με την επιμονή και την ατσαλένια θέληση του, με το κήρυγμα και τα θαύματα του η στρατιά των οπαδών του Χριστού μεγάλωνε καθημερινά και το φως της καινούργιας ζωής απλωνόταν με τη δράση του σ’ όλο το βασανισμένο νησί.

Το σωστικό έργο του αγίου συνεχίστηκε ως τα βαθιά του γηρατειά. Όταν πλησίασε ο καιρός ν’ αφήσει τον κόσμο και να πάει στον ουρανό, κάλεσε κοντά του τους μαθητές του, κι αφού τους έδωκε χρήσιμες συμβουλές και τους παρήγγειλε να μη λυπηθούν, χειροτόνησε αντικαταστάτη του τον Ροδώνα «ψηφώ κοινή» όλων των πολιτών της Ταμασού.

Τρεις μέρες μετά τα γεγονότα αυτά, στις 19 του Οκτώβρη, η αγία ψυχή του ταπεινού και σεμνού επισκόπου, εγκατέλειψε τα γήινα και πέταξε για τον ουρανό. Στο άκουσμα το θλιβερό του θανάτου του τα πλήθη των πιστών προσέτρεξαν από όλα τα μέρη, για να αποχαιρετήσουν τον πατέρα τους και να ασπασθούν για τελευταία φορά το τίμιο λείψανο του. Την ώρα του ασπασμού «τυφλοί ανέβλεπον, χωλοί περιεπάτουν και δαίμονες έφευγον από τους ανθρώπους». Οι μαθητές κήδευσαν το άγιο σώμα «εντίμως και ευλαβώς πλησίον του αγίου Ηρακλειδίου».

Αργότερα ο σεβασμός των χριστιανών προς τον μεγάλο αυτόν άγιο έστησε λίγο πέρα από τον τάφο του ένα μοναστήρι, το όποιο σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχει. Μια μικρή εκκλησία υφίσταται μονάχα από την παλιά εκείνη δόξα. Μια εκκλησία που διαλαλεί τα περασμένα μεγαλεία και θυμίζει σε όσους την επισκέπτονται, μια εποχή σκληρών αγώνων και μαρτυρίων, για να έχουμε εμείς σήμερα το κεφάλι ψηλά και να καυχώμαστε για την Ελληνική καταγωγή μας και την ορθόδοξη πίστη μας.

Το εκτιμούμε όμως αυτό οι τωρινοί κάτοικοι της Νήσου των Αγίων; Αλήθεια! Το εκτιμούμε;

Πηγή: http://www.pigizois.net/kiprioi_agioi/mnason_o_mathitis.htm

Τα λόγια σου…είναι σαν καρφιά στο σώμα μου!!!

11 Οκτωβρίου, 2012 — vatopaidifriend4

Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.
Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα
καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του
και θα μάλωνε με κάποιον….Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να
καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο.
Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των

καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο
λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να
συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.
Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποία
ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο.
Τότε πήγε στον πατέρα του
και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.

Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα
περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.
Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά
μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.
Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:
- «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες
τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν.
Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή.
Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι,
ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»
«Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα
ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία
πληγή στο σώμα σου…»

Πηγή: piestirio.blogspot.com

Κα Καλού, μόνο ο Γέροντας Εφραίμ είναι επικίνδυνος για την Ελλάδα;

Ζούμε αναντίρρητα στην εποχή του παραλόγου. Οι «γνωστοί άγνωστοι» κουκουλοφόροι, αναρχικοί, άθεοι, βάνδαλοι, καταστροφείς της Αθήνας, που πυρπολούν και διαλύουν περιουσίες αθώων πολιτών και του κράτους, αφήνονται ελεύθεροι να λυμαίνονται τα πάντα, και δεν υπάρχει ένας ανακριτής να τους θεωρήσει επικίνδυνους για να τους χώσει μέσα. Ενώ ξέρουν κάθε φορά ποιοι είναι, τους αφήνουν ανενόχλητους να συνεχίζουν το σκοταδιστικό τους έργο.

Ο μόνος επικίνδυνος εγκληματίας για την κ. Καλού είναι ένας ακτήμονας, ανάργυρος μοναχός που αναπαύει χιλιάδες ανθρώπων απ’ όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Ένας μοναχός που η αγάπη του για τον άνθρωπο είναι τόσο μεγάλη, που η καρδιά του είναι ανοικτή για να παρηγορήσει της γης τους πονεμένους. Ένας μοναχός που η αγάπη του για την πατρίδα μας είναι αστείρευτη, γιατί εμείς στην Κύπρο γαλουχηθήκαμε εξ απαλών ονύχων με το όραμα της αιώνιας Ελλάδας. Ένας μοναχός που γύρισε σε ένα μήνα όλη την αχανή Ρωσία και όλα τα χρήματα που η αγάπη του Ρωσικού λαού απόθεσε στην Τιμία Ζώνη της Παναγίας μας, τα πρόσφερε για την ανακούφιση των πεινασμένων της Ελλάδας στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

Επιτέλους, δεν υπάρχει σ’ αυτή την κυβέρνηση ένας νουνεχής άνθρωπος, με φόβο Θεού, με αξιακό κώδικα, με ευγένεια και αληθινή παιδεία; Τόσος ηθικός εκτραχηλισμός πια; Οι πολιτικοί μόνο να κορδακίζονται και να εναβρύνονται στα ΜΜΕ μπορούν; Τόσο πολύ έχουν διαβρωθεί οι συνειδήσεις τους, που δεν αντιλαμβάνονται ότι ο Γέροντας Εφραίμ έγινε στόχος δρεπανηφόρων αρμάτων διαπλοκής και επικοινωνιακής αγυρτείας;

Εξάλλου, δεν μπορεί κάποιος να διαχωρήσει τη θέση του από τους σφογγοκωλάριους και οσφυοκάμπτες των μεγάλων αφεντικών που θέλουν τον Γέροντα Εφραίμ παροπλισμένο στη φυλακή, γιατί τόλμησε να ζητήσει από τον κ. Πούτιν βοήθεια για την Ελλάδα; Ποιος άλλος ζήτησε βοήθεια; Μα αυτό θέλουν, να οδηγήσουν την Ελλάδα στον έσχατο εξευτελισμό. Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι τα μεγάλα αφεντικά βρήκαν υποχείριο μια ανακρίτρια, την κ. Καλού, η οποία αντί να υπηρετεί τη δικαιοσύνη, εξυπηρετεί αυτούς, με το αζημείωτο, βεβαίως.

Αυτή είναι η τραγωδία της Ελλάδας: ότι έχει ανθυπομέτριους ηθοποιούς της πολιτικής που ανηλεώς, παράνομα και ανήθικα ενθυλάκωσαν ή κατασπατάλησαν τον δημόσιο πλούτο, σφετερίστηκαν και οικειοποιήθηκαν τα χρήματα του κοσμάκη. Αυτό μας είπε και ο Μητροπολίτης Λεμεσού στον χαιρετισμό του έξω από την Ελληνική Πρεσβεία στη Λευκωσία, όπου συγκεντρωθήκαμε για να διαδηλώσουμε για την άδικη και παράνομη φυλάκιση του Γέροντά μας: «Την Ελλάδα λυπούμαστε που δεν έχει πολιτικούς να την κυβερνήσουν».

Δυστυχώς, έχει χιλιοειπωθεί: η κρίση στην Ελλάδα, και κατ’ επέκταση στην Κύπρο, είναι πρωτίστως κρίση κοινωνική, κρίση πνευματική, κρίση ηθικών αξιών. Χάθηκε το μέτρο. Έλειψε το όραμα. Ξεχάστηκε η σεμνότητα. Ο κόσμος έγινε μια μάζα πληβείων, άβουλων και εθελόδουλων, εξανδραποδισμένων, μαλθακών και φενακισμένων που ανέχονται αχρείους άρχοντες και αλληλοεξαχρειούνται. Γέμισε ο κόσμος αριβίστες που εξαργυρώνουν τη θέση τους, εκμεταλλευόμενοι τους υποτελείς υπηκόους.

Νομίζω ότι στην περίπτωση της Ελλάδας ταιριάζει αυτό που λέει ο Χαλίλ Γκιμπράν στο έργο του «Ο κήπος του Προφήτη»:
«Το έθνος να λυπάστε
που έχει αλεπού για πολιτικό
απατεώνα για φιλόσοφο
μπαλώματα είν’ η τέχνη του».
Αναμένουμε ότι κάποιοι θα ευαισθητοποιηθούν, έστω και τη δωδεκάτη, με αυτά που έγιναν στο κέντρο της Αθήνας και θα συλλάβουν τους πραγματικούς επικίνδυνους εγκληματίες. Για να πάψει ο διεθνής διασυρμός της Ελλάδας μας. Για να ανασάνει για λίγο ο ταλαίπωρος λαός που τον έχουν πνίξει, και έφτασε στα όρια της εξαθλίωσης.

Καταληκτικά, κα Καλού, ανοίξτε τα μάτια σας και δέστε ποιοι είναι οι εγκληματίες στην Ελλάδα. Όσο για τον Γέροντα Εφραίμ, δεν φοβόμαστε. Τον σκέπει η Παναγία. Δεν ξέρουμε ποιο είναι το σχέδιο του Θεού. Κάποια στιγμή θα λάμψει η αλήθεια. Οι Λατίνοι την έλεγαν «Filia temporis», θυγατέρα του χρόνου και μητέρα της ελπίδας. Γιατί οι χριστιανοί πιστεύουμε στη θεία πρόνοια, γι’ αυτό και ελπίζουμε. Αλοίμονο σ’ εσάς, που αθωώσατε κάποιον βέβηλο που εξύβριζε την Παναγία, και πνέετε μένεα κατά ενός ανθρώπου του Θεού. Δεν φοβάστε τον Θεό;

Οι κουβέρτες για τους φυλακισμένους

Πολύ κρύος αυτός ο Γενάρης. Μας πάγωσε στην κυριολεξία. Θυμάμαι κάποιους χειμώνες που έζησα στην Αθήνα, από το 1973 ως το 1977, πώς το κρύο σπιρούνιαζε τα κόκαλα. Κρύο αψύ και διαπεραστικό, πρωτόφαντο για μας που ζήσαμε στη Μεσαορία, τη μεγάλη πεδιάδα της Κύπρου. Ιδιαίτερα τα πρωινά που περιμέναμε το λεωφορείο για το Πανεπιστήμιο ή το βράδυ όταν γυρνούσαμε…

Τούτο το Σαββατοκυρίακο ήταν και για την Κύπρο πολύ παγωμένο. Κι ενώ εμείς κουρνιάζαμε στα ζεστά μας σπιτάκια με τη θέρμανσή μας, το ζεστό μας τσάι και τη ζεστή μας σούπα, η σκέψη μας ήταν, όπως όλο αυτό τον καιρό της δοκιμασίας του Γέροντά μας, στις φυλακές Κορυδαλλού. Πώς περνά ο Γέροντάς μας; Οι φυλακές δεν έχουν θέρμανση, οι θερμοκρασίες πέφτουν κάτω από το μηδέν τα βράδια και το τσιμέντο παγώνει. Μια άλλη φωνή, όμως, μέσα μας, μας διαβεβαίωνε ότι τον Γέροντά μας τον θερμαίνει η πίστη, η δύναμη της προσευχής, η αγάπη και οι δεήσεις τόσων χριστιανών προς την Παναγία μας. Η ίδια η Παναγία μας η οποία τον έχει κάτω από τη σκέπη της.

Με αυτές τις σκέψεις, πήρα τηλέφωνο την αδελφή του τη Χρυστάλλα, την πρεσβυτέρα, για να μάθω νέα του, μια που τα παιδιά της είναι στην Αθήνα και τον επισκέπτονται. Μου είπε, λοιπόν, πως ό,τι φαγώσιμο του έστειλε από την Κύπρο, τα έδωσε στους συναδέλφους του, όπως αποκαλεί τους άλλους φυλακισμένους. Τα ίδια κάνει από την πρώτη μέρα που τον πήραν εκεί. Ό,τι του πάρει οποιοσδήποτε συγγενής ή ιερωμένος τα δίνει. Αυτός είναι ο Γέροντας Εφραίμ. Ένα ανοικτό χέρι δωρεάς. Ένα χέρι που εξ απαλών ονύχων έμαθε να ελεεί. Είναι ο πραγματικά ελεήμων. Δεν αφήνει τίποτα πάνω του, γιατί δεν έχει καμιά ανάγκη ο ίδιος. Ό,τι παίρνει από το ένα χέρι, το δίνει από το άλλο. Γι’ αυτό, για τους κατηγόρους του, πραγματικά ταιριάζει το : «Άφες αυτοίς. Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι».

Επιπρόσθετα, θα ήθελα να τονίσω γι’ αυτή τη συμπεριφορά, ότι δεν πρόκειται μόνο γι’ αυτό που η ψυχολογία αποκαλεί ενσυναίσθηση ή συναισθηματική νοημοσύνη. Είναι η τήρηση στην πράξη του Ευαγγελίου. Είναι η γενναιοδωρία της καρδιάς, η αρχοντιά της ψυχής. Είναι ο ετεροκεντρισμός της αγάπης. Τίποτα για τον εαυτό του, όλα για τους άλλους. Έτσι, και τώρα νοιάζεται για τα παιδιά του, τους άλλους φυλακισμένους, να τους στηρίξει και ηθικά αλλά και υλικά.

Η ψυχή του πονά μόνο για τους άλλους. Τους αδύνατους και ταλαιπωρημένους. Για τούτο και τους αγκαλιάζει όλους με περισσή αγάπη. Συμπάσχει, συμπονεί, συνθλίβεται. Δεν μπορούσε να νιώθει ότι οι συγκρατούμενοί του υποφέρουν τα βράδια, κυρίως, από το κρύο, κι έτσι, παρακάλεσε έναν μοναχό του να τους προμηθεύσει με ζεστές κουβέρτες. Πού θα βρει τα χρήματα ο μοναχός; Ασφαλώς, και δεν έχει, μετά και από το πάγωμα των λογαριασμών της Μονής.

Τούτο το Σαββατοκυρίακο ήταν και για την Κύπρο πολύ παγωμένο. Κι ενώ
Η πρόνοια, όμως, του θεού είναι μεγάλη. Πάντα υπάρχουν πνευματικά παιδιά του Γέροντα, που από το περίσσευμα ή και από το υστέρημά τους ακόμα, είναι πρόθυμα να συνεισφέρουν για κάθε φιλανθρωπία. Μερικοί, αυτό, δεν μπορούν να το αντιληφθούν. Επειδή, γι’ αυτούς δεν θα’ κανε ποτέ, κανένας, καμιά θυσία. Αυτή είναι η διαφορά με τον Γέροντα. Θυσιάζεται ο ίδιος για όλους, κι έτσι δίνει το παράδειγμα, όσο μπορούν και οι άλλοι να συντρέξουν τον πάσχοντα αδελφό.

Φαντάζομαι τη χαρά και την έκπληξη των φυλακισμένων, μόλις πήραν τις κουβέρτες. Δεν είναι μόνο ότι θα έγινε πιο υποφερτό το κρύο. Πιο πολύ θα ζεστάθηκε η ψυχή τους με πρωτόγνωρα συναισθήματα. Κάποιοι τους σκέφτονται, δεν τους απορρίπτουν ό,τι κι αν έκαναν, νοιάζονται γι’ αυτούς. Μεγάλο μάθημα χριστιανικής αγάπης και αλληλεγγύης.

Πολύ με συγκίνησε η ιστορία με τις κουβέρτες. Αυτός είναι ο Γέροντας! Προσφορά και θυσία για τους άλλους και για τον Θεό. Μια καρδιά που φλέγεται από αγάπη.

«Θα χαθούμε, γιατί αδικήσαμε» Μακρυγιάννης

Μόλις βγήκα από την τάξη, όπου μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριές μου αναλύσαμε την Ομιλία του Σεφέρη στη Στοκχόλμη, όταν πήρε το βραβείο Νόμπελ το 1963. Οι ιδέες που αναπήδησαν από τα εφηβικά μυαλά ήταν καταπληκτικές. Μα και ο λόγος του Σεφέρη καταλυτικός. Εμπνευσμένος. Προφητικός.

Η Ελλάδα, κατά τον νομπελίστα ποιητή μας, αυτή η μικρή χώρα, αυτό το πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, έχει τεράστια παράδοση: μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αγάπη για την ανθρωπιά, μα κυρίως έχει για κανόνα της τη δικαιοσύνη.

Στην αρχαία τραγωδία όποιος ξεπερνάει το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. Ακόμη και ο Ήλιος, σύμφωνα με τον Ίωνα φιλόσοφο Ηράκλειτο. «Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα, ει δε μη, Ερινύες μιν, Δίκης επίκουροι, εξευρήσουσιν».

Πιστεύω ακράδαντα ότι η φυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ, ενός ηγουμένου μιας από τις πιο ιστορικές μονές της Ελλάδας, είναι μια πράξη υπέρβασης του μέτρου, του ορίου. Ξεχνά τον κανόνα της παράδοσής μας που είναι η δικαιοσύνη. Ξεχνά την ανθρωπιά που είναι η αγάπη και η εμπιστοσύνη προς το ανθρώπινο πρόσωπο.

Ας αφουγκραστούμε τον λόγο του Μικρασιάτη ποιητή μας. Ας ανακαλύψουμε το ανθρωπιστικό πνεύμα των προγόνων μας. Η εποχή μας υποτίμησε την ανθρώπινη αξία, αποξενώθηκε από τον άνθρωπο. Μόνο η λογοτεχνία, και ιδιαίτερα η ποίηση, κατά τον Σεφέρη, έμεινε πιστή στον άνθρωπο. «Μέσα στην ποίηση βρήκαν καταφύγιο η αγάπη και η ανθρωπιά, κι από κει συνεχίζουν να κρατούν θερμές τις ψυχές των ανθρώπων με το όραμα ενός ανθρωπινότερου κόσμου».

Μπορεί σήμερα η δικαιοσύνη να προστατεύεται με νόμους, αλλά, δυστυχώς, τον τελευταίο λόγο τον έχει το δίκαιο της πυγμής, ενώ το σημαντικότερο κληροδότημα του αρχαιοελληνικού κόσμου είναι η θεμελίωση των αρχών του ανθρωπισμού, δηλαδή η αξία της αγάπης και του σεβασμού στην ανθρώπινη οντότητα, με στόχο την ολοκλήρωση του ανθρώπου και την ευτυχία του.

Σήμερα, δυστυχώς καιροφυλακτούν πολλά «τέρατα» που πρέπει να σκοτώσει ο άνθρωπος, όπως η εκδικητικότητα, το μίσος, η εμπάθεια, η αδικία, η μνησικακία, η απληστία, το συμφέρον, η υπέρμετρη φιλοδοξία, ο αριβισμός, ο συβαριτισμός, ο αβδηριτισμός, η ολιγόνοια, ο φιλοτομαρισμός, η φιλαυτία, η ματαιοδοξία, η απουσία του εσύ.

Γι’ αυτό ξεριζώνεται η ανθρωπιά, η φιλαλληλία, η αλληλεγγύη, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η ισονομία, η ισοπολιτεία, η αξιοκρατία, η πραγματική δημοκρατία. Γι’ αυτό χάνεται η γλυκύτητα, η ενσυναίσθηση, η συμπόνια, η ζεστασιά, η θαλπωρή, η αγάπη… Γι’ αυτό χαλαρώνουν οι διαπροσωπικοί δεσμοί. Γι’ αυτό δηλητηριάζονται οι ανθρώπινες σχέσεις από το συμφέρον, χάνουν τη διάρκεια, το πάθος, τη στερεότητά τους, γιατί λείπει η αγνή κι ανιδιοτελής αγάπη, λείπει η πίστη στον Θεό.

Έτσι, ενώ ο άνθρωπος ζούσε μέσα σε συνθήκες ανέσεων, τουλάχιστον πριν να ενσκύψει η λαίλαπα της οικονομικής κρίσης, που την προκάλεσαν κάποια λαμόγια της πολιτικής και όχι μόνο, δεν μπορούσε και δεν μπορεί να επουλώσει τις ψυχικές πληγές που του δημιουργεί η απουσία του Θεού στη ζωή του, όπως και η απουσία του άλλου. Η απουσία του άλλου, που κατά τον Ντοστογιέφσκι είναι ο παράδεισός του.

Επιβάλλεται, λοιπόν, να επικρατήσει το ανθρωπιστικό όραμα, ο σεβασμός στον άνθρωπο, τον οποιοδήποτε άνθρωπο, ως οντότητα. Πρέπει να λείψουν τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας, πολιτικής και πνευματικής χειραγώγησης. Πρέπει η ανθρώπινη οντότητα να θεωρείται αυταξία και να τυγχάνει σεβασμού, όχι να λοιδωρείται.

Πρέπει να προσδώσουμε στο ανθρώπινο ον τη χαμένη του αξιοπρέπεια. Αυτό εννοεί ο Σεφέρης, όταν υποστηρίζει την ανάγκη «να αναζητήσουμε τον άνθρωπο». Να θεμελιώσουμε από την αρχή τον ανθρωπισμό, να εμπνεύσουμε τον σεβασμό στο ανθρώπινο πρόσωπο που ανοίκεια κάποιοι και ανερυθρίαστα το προσβάλλουν και το εκμαυλίζουν.

Χρέος όλων μας, λοιπόν, είναι να συμπαρασταθούμε στη δυστυχία, τον πόνο, το δράμα του άλλου, του αδελφού μας. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια του ουμανισμού είναι και η δική μας συμπαράσταση στη δοκιμασία του Γέροντά μας. Γιατί εμείς πιστεύουμε ακράδαντα αυτό που μας διδάσκει ο ίδιος με την καρτερική στάση του. Μπόρα είναι και θα περάσει…Η Παναγία μας τον φυλάει. Τέτοιες μπόρες πέρασε πολλές η εκκλησία μας, και βγήκε πιο δυνατή.

Οι διώκτες του, όμως, ας μην ξεχνούν τον προφητικό λόγο του αγράμματου δάσκαλου του Γένους, του Στρατηγού Μακρυγιάννη, όπως τον αναφέρει ο Σεφέρης στον λόγο του στη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών: «Θα χαθούμε, γιατί αδικήσαμε». Κι η αδικία είναι μεγάλο αμάρτημα!

H Παναγία δεν έχει μιλήσει ακόμα

Για τη φυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ

Γράφω το παρόν κείμενο, λίγες ώρες μετά την επιστροφή μου από την Αθήνα, όπου, μαζί με άλλους φίλους και φίλες, επισκεφτήκαμε τον Γέροντα Εφραίμ στις φυλακές του Κορυδαλλού στις οποίες είναι προφυλακισμένος, γιατί είναι επικίνδυνος εγκληματίας! Εδώ γελάει και το παρδαλό κατσίκι...
Καταρχάς, πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι, υπήκοντες στα κελεύσματα ανώτερων δυνάμεων ή εξυπηρετώντας ιδιοτελή, μικροκομματικά συμφέροντα για πολιτική αναρρίχηση, λείχοντες και έρποντες, νόμιζαν ότι θα ξανακερδίσουν την εξουσία, όπως πριν από δύο χρόνια, πατώντας πάνω στο ανύπαρκτο «σκάνδαλο Βατοπαιδίου». Η αμβλύνοια και η μικρόνοια σ’ όλο το μεγαλείο τους.
Όλη αυτή η σκευωρία κατέληξε σε μπούμερανγκ. «Σκληρόν συ προς κέντρα λακτίζειν».‘Ολος ο κόσμος «πνέει μένεα» εναντίον τους, γιατί, παραμονές Χριστουγέννων, που συνήθως δίνεται χάρις σε φυλακισμένους, ένας Εισαγγελέας με καμιά τριανταριά αστυνομικούς εισέβαλαν στη Μονή Βατοπαιδίου για να συλλάβουν τον ηγούμενο μιας από τις πιο ιστορικές μονές του Αγίου Όρους. Βέβαια, δεν φταίνε οι άνθρωποι, αυτοί εκτελούν εντολές, φερέφωνα της εξουσίας είναι. Κι όλα αυτά σε ένα χριστιανικό, ορθόδοξο κράτος. Εκτός κι αν άλλαξε, και δεν το πήραμε είδηση. Μήπως οι Μουσουλμάνοι έχουν περισσότερα δικαιώματα στην Ελλάδα απ’ ό,τι οι μοναχοί του Αγίου Όρους;
Το μόνο «έγκλημα»του Γέροντα είναι ότι προσπάθησε να διασφαλίσει τα συμφέροντα της Μονής του. Για τρία και μισό χρόνια γίνονται ανακρίσεις και δεν βρήκαν τίποτα. Και, ξαφνικά, μετά την επίσκεψη στη Ρωσία, όπου ζήτησε βοήθεια από τον κ. Πούτιν για την Ελλάδα, και όλα τα χρήματα του ρωσικού λαού που προσκύνησε την Τιμία Ζώνη θα διατεθούν για την ανακούφιση των πενήτων από τις μητροπόλεις στην Ελλάδα, έρχεται η κ. Καλού να τον θεωρήσει ότι έχει ροπή προς την εγκληματικότητα. Γι’ αυτό πρέπει επειγόντως να προφυλακιστεί. Πού είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα; Όλοι είναι αθώοι μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου.
Φαίνεται ότι κάποιοι δεν αντέχουν την ακτινοβολία της προσωπικότητας του Γέροντα Εφραίμ. Δεν αντέχουν την απλότητα και την αρχοντιά του, το εμπνευσμένο και φλογερό κήρυγμά του. Την παραμυθία του και την ενθάρρυνσή του στον κόσμο. Γι’ αυτό και πρέπει να σωπάσει...Αλήθεια πόσοι ξένοι ηγέτες μπορούν να δουν τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό της Ρωσίας, και μάλιστα μετά από έντονες διπλωματικές ζυμώσεις; Τον Γέροντα Εφραίμ τον κάλεσαν οι ίδιοι και του ζήτησαν να μεταφέρει την Τιμία Ζώνη της Παναγίας στη Ρωσία.

Είναι να θαυμάζει κανείς τη δύναμη της πίστης και της ευλάβειας αυτών των ανθρώπων, που μετά τη λαίλαπα του κομουνισμού, στέκονταν μέχρι και δεκαεπτά ώρες στην ουρά, μια ουρά που έφτανε τα πέντε χιλιόμετρα, σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, μαζί με τα παιδιά τους, ολόκληρο το εικοσιτετράωρο, για να προσκυνήσουν την Αγία Ζώνη. Και μη μας πουν πάλι τα γνωστά παπαγαλάκια ότι όλοι αυτοί είναι αγράμματες γριούλες που πιστεύουν σε απλοϊκές κουβέντες ενός μοναχού.
Αξίζει να σταθούμε στην ανακοίνωση του ΚΚΕ η οποία αντέδρασε στην παρέμβαση της «ιμπεριαλιστικής Ρωσίας» στα εσωτερικά του ελληνικού κράτους. Πώς άλλαξαν τα πράγματα, αλήθεια! Κι αυτό είναι «έγκλημα» του Γέροντα Εφραίμ. Μας έκανε να αγαπήσουμε την ορθόδοξη Ρωσία και τον ευλαβή λαό της, τον τόσο βασανισμένο.
Ασφαλώς και σεβόμαστε τη δικαιοσύνη, όταν πράγματι είναι ανεξάρτητη. Θα ήθελα να θυμίσω, όμως, ότι οι αρχαίοι Ρωμαίοι έλεγαν ότι «άκρα δικαιοσύνη, ίσον άκρα αδικία», «Summum jus, summa injuria». Όταν είναι τυφλή η δικαιοσύνη, οδηγεί στο άδικο. Εξάλλου, η Αντιγόνη διατράνωσε ότι οι θείοι νόμοι είναι ανώτεροι από τους ανθρώπινους νόμους. Και ο Απόστολος Παύλος μας τόνισε ότι «Δει πειθαρχείν θεώ μάλλον ή ανθρώποις». Να θυμηθούμε, ακόμη, ότι και οι δικαστές είναι άνθρωποι, και ως άνθρωποι μπορεί να υποπέσουν σε λάθη. «Ουδείς αγαθός, ει μη εις, ο Θεός».
Είναι λυπηρό, αλλά αν ανατρέξουμε στην ιστορία του έθνους μας δεν είναι η πρώτη φορά που καταδικάζονται άδικα αθώοι άνθρωποι. Δικαστές δίκασαν τον Σωκράτη, δικαστές δίκασαν τον Κολοκοτρώνη, δικαστές δίκασαν τον Άγιο Δημήτριο, τον Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Νεκτάριο. Υπάρχει και η περίπτωση του Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Κριμαίας, που μπαινόβγαινε στις φυλακές και τον «έφαγε η Σιβηρία», αλλά ήταν επί Σοβιετικής Ένωσης, όπου η σταλινοκρατία φυλάκιζε επισκόπους, ξύριζε ιερείς και εξευτέλιζε μοναχούς.
Τώρα, όμως, δεν είμαστε στη σταλινική Ρωσία. Είμαστε στη δημοκρατική Ελλάδα. Και είναι αδιανόητο σε μια δημοκρατική χώρα να προπηλακίζεται ένας άνθρωπος για τόσα χρόνια, χωρίς να έχει αποδειχτεί η ενοχή του. Χωρίς να έχω γνώσεις νoμικής, αναφέρω τη λατινική φράση: «nulla poena sine processu», δηλαδή δεν πρέπει να επιβάλλεται καμία ποινή, χωρίς καταδικαστική απόφαση.
Επιβάλλεται, λοιπόν, αμέσως, να ανακληθεί η απόφαση προφυλάκισης του Γέροντα Εφραίμ, γιατί καταρρίπτει το «τεκμήριο αθωότητας» του κατηγορουμένου. Οι εισαγγελείς που διακρίνονται από «σύνεση, αμεροληψία και δικαιοκρισία» πρέπει να αποκαταστήσουν το κύρος της Ελλάδας και της Δημοκρατίας.
Είμαστε σίγουροι ότι στο τέλος θα υπερισχύσει ο πνευματικός νόμος, που σαν ρομφαία θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Ας μην ξεχνάμε ότι «Όπου ο Θεός βούλεται, νικάται φύσεως τάξις». Νομίζουν ότι εκδικούνται τον Γέροντα, τον μοναχισμό και την εκκλησία. Δεν καταλαβαίνουν ότι για έναν άνθρωπο του Θεού όλα αυτά είναι στέφανοι αγιότητας. Ο Γέροντας Εφραίμ αντιμετωπίζει τη δοκιμασία του πολύ πνευματικά, με πίστη, υπομονή, μεγαθυμία, μεγαλοψυχία και προσευχή για τους διώκτες του και για όλο τον κόσμο, ξέροντας ότι αυτή είναι η «στενή και τεθλιμένη οδός» που πρέπει να διέλθει για να έρθει η ανάστασή του.
Επιπλέον, ο Γέροντάς μας είναι πολύ γαλήνιος, πράος, μειλίχιος, προσηνής και ευπροσήγορος. Το χαμόγελο κοσμεί το πρόσωπό του και το ηθικό του είναι ακμαιότατο. Ταυτόχρονα, δεν του λείπει και το χιούμορ, αυτοσαρκάζεται μπορώ να πω. Τους άλλους φυλακισμένους στην πτέρυγά του τους αποκαλεί συναδέλφους του, οι οποίοι του φέρονται, όπως εξάλλου και όλοι στις φυλακές, με αγάπη και σεβασμό. Αρκετοί, μάλιστα, του έχουν ήδη ζητήσει να τους εξομολογήσει.
Γυρίσαμε από τις φυλακές Κορυδαλλού πολύ ήρεμες και γαλήνιες, αναπαυμένες, αφού ο Γέροντας μάς έδωσε θάρρος. Ξέρουμε ότι κάποτε θα τελειώσει αυτή η δοκιμασία, γιατί μετά τη σταύρωση έρχεται η ανάσταση, μετά το σκοτάδι το φως. «Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν». Η τελευταία επίσκεψή του στην Κύπρο, όπως και η υποδοχή στη Ρωσία ήταν σαν την Κυριακή των Βαΐων. Αυτή είναι Μεγάλη Εβδομάδα, η εβδομάδα των Παθών. Προσμένουμε την Ανάσταση!
Ο Γέροντας Εφραίμ έχει τη στήριξη των αγιορείτικων μονών και της πλειοψηφίας των ιεραρχών της ελλαδικής και της κυπριακής εκκλησίας.

Μα και ο απλός κόσμος κατάλαβε το κουτόχορτο που του σέρβιραν τα τελευταία χρόνια και δεν πιστεύει πια σε κανέναν απατεώνα πολιτικό. Τους έχει απαξιώσει. Νιώθει αηδία και απέχθεια για τη διαφθορά, τον ευτελισμό και την κατάντια της Ελλάδας.
Σου λέει με το απλό του μυαλό, ο απλός καθημερινός άνθρωπος: «Αφού φταίει ο Γέροντας Εφραίμ και είναι εγκληματίας, μόνος του τα έκανε τα εγκλήματά του; Πού είναι οι πολιτικοί που υπέγραφαν; Γιατί βρήκαν το εξιλαστήριο θύμα, έναν μοναχό αδύναμο, ανάργυρο, που αποδεδειγμένα δεν έχει τίποτα, παρά το τριμμένο ράσο του;». Αυτά ακούσαμε από πολλούς οδηγούς ταξί και υπαλλήλους στα καταστήματα που συζητούσαμε επίτηδες για να πιάσουμε τον σφυγμό του κόσμου.
Η δοκιμασία του Γέροντα θα περάσει, ώσπου να έρθει η επόμενη...Οι πανάθλιοι διώκτες του που σαν διάττοντες αστέρες έλαμψαν για λίγο στο στερέωμα μιας παρακμάζουσας Ελλάδας, θα ξεχαστούν σε λίγο καιρό και θα συντριβούν κάτω από το βάρος των ανομιών τους. Ο Γέροντας, όμως, ακολουθεί την πνευματική του πορεία που είναι η οδός όλων των χριστιανών μαρτύρων. Αυτοί είναι πολύ μικροί για να τον αγγίξουν. Ολάκερη Ρωσία υποκλίθηκε μπροστά του, και, μόλις γύρισε, τον έβαλαν στο κελί της φυλακής. Μα οι τιμές που πήρε, δεν ήταν για το άτομό του. Ήταν για την Τιμία Ζώνη της Παναγίας μας, για τον μοναχισμό, για το Άγιο Όρος, για την Ορθοδοξία. Ήταν τιμές για την Ελλάδα μας και για όλο το έθνος μας.

Για μας η Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι όραμα και ιδέα. Δεν εκπροσωπούν την Ελλάδα κάποιοι υπερφίαλοι, οσφυοκάμπτες και σφογγοκωλάριοι των μεγάλων αφεντικών τους. Αν αγαπούσαν την Ελλάδα όλοι αυτοί οι κατήγοροι του Γέροντα, δεν θα την έσπρωχναν στον γκρεμμό. Γι’ αυτό και ο φθόνος προς τον Γέροντα και τους μοναχούς μιας μονής η οποία ήταν ετοιμόρροπη και κατάφεραν να την αναστηλώσουν και να της προσδώσουν την παλιά της βυζαντινή αίγλη. Γιατί αυτό είναι ο Άθως: χώρος αποθησαύρισης της βυζαντινής παράδοσης, γι’ αυτό και ο ηλιοπότης ποιητής μας τον θεωρεί θεματοφύλακα της παράδοσής μας. «Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω».
Αντί το κράτος να φροντίσει, που έχει και την τεχνογνωσία και τα χρήματα, να ανοικοδομήσει τη μοναστική πολιτεία, φρόντισαν οι ίδιοι οι μοναχοί με μύριες προσπάθειες, έχοντας ασφαλώς προστάτιδα και αρωγό την Έφορο του Αγίου Όρους. Γιατί οι μοναχοί είναι ανιδιοτελείς, ακτήμονες και νοιάζονται μόνο για το καλό της Μονής τους και του Έθνους μας, σε αντίθεση με τους πολιτικούς που περί άλλα τυρβάζουν, κυρίως για τον προσωπικό τους πλουτισμό, γι’ αυτό πού να τους μείνει χρόνος να ασχοληθούν για το καλό της Ελλάδας. Τα παραδείγματα αφθονούν.
Απ’ όλα τα εξαίσια κείμενα που έχουν γραφτεί τον τελευταίο καιρό, με αφορμή τη φυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ, σε έγκριτες ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, έχω σταθεί στο κείμενο του Πρωτοπρεσβύτερου Δημήτριου Αθανασίου, Εκπαιδευτικού, το οποίο καταλήγει:
«Ας γνωρίζουν δε όλοι αυτοί που ποκιλοτρόπως του έστησαν αυτή την παγίδα ότι στον Άθωνα τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο τον έχει η Κυρία Θεοτόκος. Και αυτή ακόμα δεν μίλησε. Αλλοίμονο δε σε αυτούς που διασύρουν τους πιστούς υπηρέτες Της» .
Σε μας δεν μένει τίποτ’ άλλο παρά να προσευχόμαστε για τον Γέροντά μας να του δίνει ο Θεός κουράγιο και δύναμη να αντέξει μέχρι να λάμψει η αλήθεια. «Η αλήθεια είναι χρυσός, και ο χρυσός, όπου κι αν βρίσκεται, λάμπει». Κυρίως, όμως, να προσευχόμαστε και για τους διώκτες του να αντιληφθούν ότι έχουν μπροστά τους «ένα πρότυπο μοναχού, φορέα της θείας χάριτος, εργάτη της αρετής και της ακτημοσύνης, με ήθος, με πνευματικότητα, με διάκριση, με πνεύμα θυσίας, ασκήσεως, εγκράτειας, υπακοής, έναν άνθρωπο της προσευχής και της νηστείας».

Γεγονότα που στιγματίζουν την ιστορία…

19 Δεκεμβρίου, 2011 — vatopaidifriend4

Ο Καθηγούμενος Γέροντας Εφραίμ και η Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου αποτελούν κατά κοινή ομολογία των Αγιορειτών υποδειγματική πνευματική κοινοβιακή Αδελφότητα.

Αυτό βέβαια γίνεται τελείως κατανοητό για αυτούς που είχαν ή έχουν τη δυνατότητα να επισκεφθούν την Ιερά Μονή.

Ακόμη και σήμερα μετά από τόση δυσφήμιση και τόση άδικη ταλαιπωρία που έχουν υποστεί, τα πρόσωπά τους είναι χαμογελαστά, δεν έγινε καμία μείωση αντίθετα έγινε αύξηση της φιλοξενίας και διαρκώς νέοι μοναχοί προστίθενται στην Αδελφότητα.

Είναι γνωστό ότι η πνευματική φήμη της Μονής ξεπερνά τα όρια της Ελλάδας και τιμά την Ελλάδα διεθνώς.

Είναι ιδιαίτερα λυπηρό για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο ότι εξαιτίας διαφόρων πολιτικών ή άλλων σκοπιμοτήτων βάλλεται η Αδελφότητα στο πρόσωπο του ηγουμένου της γέροντα Εφραίμ.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr ούτε η Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου ούτε η Αγιορείτικη Κοινότητα ούτε αυτή η Εκκλησία μένουν αμέτοχοι σε όσα συμβαίνουν, τα οποία χαρακτηρίζουν όχι μόνο άδικα αλλά και άκρως υπερβολικά.

Ο γέροντας Εφραίμ

Ο γέροντας Εφραίμ έχει γίνει αποδεκτός σαν μία από τις πιο γνωστές πνευματικές προσωπικότητες της Ορθοδοξίας.

Ο πνευματικός τρόπος που αντιμετωπίζει την περίεργη αυτή δοκιμασία αναδεικνύουν το πνευματικό κύρος του και τον σεβασμό που προκαλεί η παρουσία του, όπως σταθερά αποδεικνύεται και εντός και εκτός Ελλάδας, παρόλη την παγκόσμια δυσφήμιση.

Δεν είναι καθόλου άγνωστο σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, ιδιαίτερα σε αυτούς που ασχολούνται με τα εκκλησιαστικά ζητήματα, ότι τέτοιου τύπου διωγμοί στο βάθος τους έχουν τα ίδια ακριβώς κίνητρα με εκείνα των απ’ αιώνος διωχθέντων εναρέτων ανδρών.

Άνθρωποι που ταλαιπώρησαν την ελληνική κοινωνία και αποδεδειγμένα λειτούργησαν ιδιοτελώς σε πραγματικά σκάνδαλα με πολλούς αποδεδειγμένους χρηματισμούς, δεν ενοχλούνται από κανέναν.

Μοναχοί που είναι ακτήμονες και θυσιάζουν ακόμη και τον ίδιο τους τον εαυτό για το καλό των συνανθρώπων τους παρουσιάζονται σαν κακούργοι!!! Άραγε μάς θυμίζει τίποτε αυτό;

Τόμοι ιστορικών εγγράφων άκρως επιστημονικών γνωμοδοτήσεων των καλύτερων νομικών της Ελλάδας φυλάσσονται στα αρχεία της Ιεράς Μονής σχετικά με την κυριότητα της Μονής στη λίμνη Βιστωνίδα.

Έχουν εκδοθεί ιστορικά βιβλία και έχουν παρουσιαστεί μάλιστα πρόσφατα σε εκδηλώσεις ενώπιον πλήθους καταρτισμένων προσωπικοτήτων.

Ο ηγούμενος Εφραίμ δεν κατηγορείται για χρηματισμούς και για άλλες κατηγορίες διαφθοράς όπως θα πίστευε κανείς σύμφωνα με όσα λέγονταν στο θόρυβο που επεκράτησε κυρίως τον Σεπτέμβριο του 2008 και εντεύθεν.

Αλλά κατηγορείται γιατί προσπάθησε να διασφαλίσει τα περιουσιακά δικαιώματα της Ιεράς Μονής!!!

Η κατηγορία!!!

Ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι θα απευθυνόταν κατηγορία σε έναν ηγούμενο που εκ του νόμου και της ηθικής τάξεως επιβάλλεται να διασφαλίζει τα δικαιώματα της περιουσίας της Μονής του, σήμερα κατηγορείται ότι γνώριζε πως η περιουσία αυτή δεν ανήκε στη Μονή!!!

Είναι βέβαια γνωστό σε όσους ασχολούνται ειδικότερα με την Εκκλησία αλλά και σε όσους δεν ασχολούνται, ότι η εκκλησιαστική περιουσία ή έχει αρπαχθεί ή γίνεται προσπάθεια να αρπάζεται διαρκώς από το Δημόσιο.

Στην προκειμένη περίπτωση με τη Μονή Βατοπαιδίου δεν συμβαίνει απολύτως τίποτε διαφορετικό και όμως παρακολουθούμε με έκπληξη τον παράδοξο τρόπο με τον οποίο διενεργούνται τα πράγματα!

Ποινικοποιήθηκαν επίσημες επιστολές που απέστειλε η Μονή σαν Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου σε Υπουργούς και Υπηρεσίες.

Ποινικοποιήθηκε η αυτοπρόσωπη παράσταση των μοναχών στους Υπουργούς που ήταν επιβεβλημένη προκειμένου να εκτεθούν οι απόψεις της Ιεράς Μονής σε προβλήματα που ανέκυπταν.

Και το εκπληκτικότερο ποινικοποιήθηκε ακόμη και η τηλεφωνική επικοινωνία σαν είδος ηθικής αυτουργίας!!!

Είναι δυνατόν να ζητείται προφυλάκιση του ηγουμένου στο πολυπληθέστερο μοναστήρι του Αγίου Όρους και όλης της Ελλάδας, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί υπόδειγμα κοινοβιακής τάξεως για την παγκόσμια Ορθοδοξία;

Ποια συμφέροντα κρύβονται πίσω από το πλήγμα που θέλουν να δώσουν στην Ορθοδοξία;

Ας μην γελιόμαστε «δεν κομίζομεν γλαύκας εις Αθήνας».

Υπερεθνικά κέντρα πάντοτε είχαν και έχουν στόχο να πλήξουν τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

Ο ρόλος του φθόνου

Δυστυχώς όπως πάντα συνέβαινε στην ιστορία τα συμφέροντα αυτά στηρίζονται στα ακατονόμαστα συναισθήματα (φθόνο) κάποιων ρασοφόρων οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα να φθάσουν την ευρύτερη πρόοδο της Μονής αυτής.

Με φυσικό αποτέλεσμα να προσπαθούν με κάθε τρόπο να σταματήσουν την πρόοδο αυτή.

Mε αυτό το θέμα είχε ασχοληθεί παλαιότερα η Romfea.gr και είχε αναφέρει σχετικές δηλώσεις όπως είχε πει χαρακτηριστικά ο μητροπολίτης Μύρων κ. Χρυσόστομος στην πανήγυρη του αγίου Ευδοκίμου στις 18 Οκτωβρίου 2010, «μη στεναχωρείστε αδελφοί αν σας κυνηγούν οι συνασκητές σας».

Με το ίδιο ακριβώς νόημα είχαν μιλήσει επίσης οι μητροπολίτες Αυστρίας κυρός Μιχαήλ, ο Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, ο Κερκύρας κ. Νεκτάριος κ.ά.

Ενώ η ίδια η άποψη επικρατεί και στην Αγιορειτική Κοινότητα.

Σύμφωνα με βέβαιες πληροφορίες της Romfea.gr σύσσωμη η Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου δεν θα αποδεχθεί την άδικη συκοφαντία του γέροντα Εφραίμ.

Αυτή είναι και η άποψη των πνευματικών ανθρώπων της Αγιορείτικης Κοινότητας.

Η Αγιορειτική Κοινότητα

Είδαμε χθες στον ΣΚΑΪ τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας αρχιμ. Ελισαίο να λέει για τον γέροντα Εφραίμ:

«Ο γέροντας Εφραίμ μεγάλωσε και γαλουχήθηκε παρά τους πόδας του γέροντα Ιωσήφ. Ο γέροντας Ιωσήφ ήταν πνευματικό τέκνο ενός μεγάλου και αναγνωρισμένου ασκητού δεν χρειάζεται να τον διαφημίσω εγώ, του γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή, άνθρωπος πνευματικός, ασκητής.

Μεγάλωσε λοιπόν με ένα πνεύμα διακονίας καταρχάς, διακονίας στην μικρή αδελφότητα, διακονίας μετά στο μοναστήρι, διακονίας στον άνθρωπο με ένα πνεύμα ασκήσεως.

Αυτά τα χαρακτηριστικά λοιπόν τα έδωσε ο γέροντας Ιωσήφ και στον γέροντα Εφραίμ όπως και στα υπόλοιπα παιδιά του και τα χαρακτηριστικά αυτά στο διάστημα αυτό και σήμερα τα βλέπω να υπάρχουν και να διατηρούνται και επομένως στο μοναστήρι λοιπόν χρειαζόταν αυτά τα στοιχεία για ν μπορούμε να πούμε ότι μπορεί να λειτουργήσει και να διοικηθεί ένα μοναστήρι.

Χρειάζεται το πνεύμα της θυσίας, χρειάζεται το πνεύμα της ασκήσεως, χρειάζεται το πνεύμα της εγκράτειας το πνεύμα της υπακοής. Αυτά είναι χαρακτηριστικά που δίνουν μια δύναμη για να έχεις υπομονή για να διεκπεραιώσεις ένα τέτοιο έργο.

Όσον αφορά τώρα το έργο του, το έργο το πνευματικό στην μονή την καθοδήγηση των μοναχών κλπ πραγματικά είναι γνωστό… πάντως είναι μεγάλο και αληθινό».

Ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φιλοθέου αρχιμ. Νικόδημος έλεγε: «Ο Γέροντας Εφραίμ και όλη η συνοδεία της μονής Βατοπαιδίου είναι από ότι ξέρουμε όλα αυτά τα χρόνια, η εντύπωση που μας έχουν δώσει είναι η καλύτερη είναι μια πνευματική συνοδεία, οι οποίοι ανταποκρίνονται στα μοναχικά τους καθήκοντα και βέβαια – όλα τα προηγούμενα χρόνια πριν ξεσπάσει το υποτιθέμενο αυτό σκάνδαλο δεν υπήρχε κάτι που να μας δώσει την εντύπωση ότι συμβαίνει κάτι διαφορετικό από τι συμβαίνει σε όλα τα άλλα μοναστήρια του Αγίου Όρους.

Βέβαια πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι είναι η πολυπληθέστερη αδελφότητα του Αγίου Όρους και μάλιστα αυτό κάτι λέει για το πρόσωπο του Γέροντα πως κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια να πλαισιωθεί από όλα αυτά τα άτομα , που πάει να πει ότι τον πίστεψαν για αυτό που είναι και μάλιστα μέσα σε αυτό τον θόρυβο τώρα που γίνεται αν είχε κάτι ψεύτικο, αν είχε κάτι υποκριτικό ο Γέροντας και όχι πνευματικό ε λογικά θα έπρεπε να σκορπίσει αυτή η συνοδεία. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο.

Οι πατέρες παραμένουν από όσο τουλάχιστον εμείς ξέρουμε και βλέπουμε γιατί επισκεπτόμαστε και την μονή, άριστα δεμένοι μεταξύ τους και πιστοί στο πρόσωπο του γέροντα. Αυτό κάτι λέει…».

Ενώ ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Καρακάλλου αρχιμ. Φιλόθεος έλεγε στην ίδια εκπομπή για τον γέροντα Εφραίμ: «Τον αγαπητό μας αδερφό Εφραίμ τον ηγούμενο της Μονής Βατοπαιδίου τον γνωρίζω από νεαρό.

Ήταν ευσεβέστατος νέος μάλιστα τον γνώρισα τότε κοντά που είχε γίνει η τραγωδία της Κύπρου όπως όλη η Κύπρος έτσι και ο νέος τότε Εφραίμ είχε ταλαιπωρηθεί, ήταν στα κατεχόμενα ο αδελφός Εφραίμ και ως φοιτητής μετά στην Αθήνα.

Εδώ στο όρος μετά το 75 τον γνώρισα εγώ νεαρό παιδί, ευλαβέστατος , με ενδιαφέρον μεγάλο για να έρθει στο Άγιο Όρος να γνωρίσει πνευματικούς πατέρες εις την Μονή Φιλοθέου που ήμουν τότε και πνευματικός, ό γέροντας Εφραίμ ο Γέροντας μου, τον αγαπούσε πάρα πολύ , τον εκτιμούσε πάρα πολύ και μαζί είχαμε επανειλημμένως μιλήσει και μια φορά είχε εξομολογητικά μιλήσει μαζί μου φυσικά στο Γέροντα Εφραίμ εξομολογείτο και σε μας.

Ήρθε προς αναζήτηση πνευματικών πατέρων εδώ στο όρος , είχε πνευματική αναζήτηση για να αφιερωθεί εδώ στο Άγιο Όρος και από τότε και τον γνωρίζω».

Ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Ζωγράφου αρχιμ. Αμβρόσιος δήλωσε στην Romfea.gr:

«Ο Άγιος Απόστολος Παύλος λέει ότι “αυτοί που θέλουν να ζουν με ευσέβεια διώκονται”. Όλοι οι Άγιοι Απόστολοι εκτός από τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο έχουν δείξει με την ζωή τους και τον μαρτυρικό τους θάνατο, πρακτικά, (αυτά τα λόγια του Αγ. Αποστόλου Παύλου) διαφορετικά εάν αυτοί απέβλεπαν στη δική τους άνεση πώς θα κηρυττόνταν το Ευαγγέλιο σε όλο τον κόσμο;

Πώς η πίστη του Χριστού θα εξαπλωνόταν σε όλο τον κόσμο; Ο Θεός ξέρει ακριβώς σε ποιον και πότε θα επιτρέψει τον πειρασμό και μετά δίνει και την απαλλαγή από αυτόν».

Δήλωσε επίσης αποκαλυπτικά: «Εγώ πιστεύω ότι η Παναγία θα βοηθήσει την Μονή επειδή οι προσευχές της είναι πιο ευπρόσδεκτες από όλους τους αγίους, ακόμη και τους αγγέλους και η Παναγία έχει ιδιαίτερη φροντίδα για όλα τα μοναστήρια και ιδιαίτερα για το Βατοπαίδι (επειδή είναι αφιερωμένο σ’ αυτήν) κι εγώ πιστεύω ότι θα διορθώσει τα πράγματα».

Ενώ ο Γέροντας Μωυσής ο Αγιορείτης ανέφερε για το έργο της Μονής και τον γέροντα Εφραίμ στην εκπομπή: «Κοιτάξτε η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου είναι μια από τις μεγάλες μονές του Αγίου Όρους με πολλή πλούσια ιστορία και πολύ πλούσια προσφορά.

Από τους παλαιούς πατέρες από πολλών ετών είχε μια μεγάλη ανάπτυξη φιλανθρωπία και μια αγάπη προς τον πολιτισμό με χορηγίες στην Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη , σε σχολεία της Κύπρου, σε Σχολεία της Ελλάδος , τα χρόνια αυτά τα 20 τελευταία που βρίσκεται ηγούμενος ο Γέροντας Εφραίμ έγινε μια πολύ καλή διασφάλιση του κειμηλιακού πλούτου της Ιεράς Μονής που είναι ιδιαίτερα σημαντικός και μεγάλος.

Δηλαδή κατεγράφησαν λεπτομερώς καθαρίστηκαν τα χειρόγραφα τα κειμήλια , τοποθετήθηκαν σε χώρους κατάλληλους, επιστημονικά σωστά τοποθετημένα έγιναν περίπου εκδόσεις 50 βιβλίων σχετικά με την ιστορία της Μονής την πνευματικότητα της το δίτομο μεγάλο έργο για τα κειμήλια της Μονής βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών».

Αντί να προστατεύουν και να ενισχύουν το έργο των μοναχών που θυσιάζονται για την Ελλάδα ενισχύουν τους Μουσουλμάνους και προσπαθούν ακόμα να μας πείσουν ότι το Βατοπαίδι είναι σκάνδαλο μέσα στην ίδια μας την πατρίδα.

Πάντως πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι τα χρήματα της εγγύησης συλλέγει ο Σύλλογος Φίλων της Μονής Βατοπαιδίου μιας που οι μοναχοί είναι ακτήμονες και οι λογαριασμοί της Μονής είναι δεσμευμένοι.

Πηγή :http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10239:2011-12-19-08-59-33&catid=13

Η μοναστηριακή διατροφή

Τρόπος παρασκευής – μαγειρέματος των φαγητών.

Παλαιότερα

Φωτιά από ξύλα.
Όλα τα φαγητά παλαιότερα μαγειρεύονταν στη φωτιά από ξύλα. Οι φούρνοι που έψηναν το ψωμί ή οτιδήποτε άλλο, δούλευαν με ξύλα και όταν ήθελαν να ψήσουν ψάρια, τα έψηναν στα κάρβουν που ήταν από ξύλα.

Ψήσιμο στα κάρβουνα
Φούρνος με ξύλα.

Συντήρηση ή κατάψυξη μαγειρεμένου φαγητού. Αυτό είναι κάτι που οι παλαιότεροι όχι μόνο δεν μπορούσαν να το κάνουν, αλλά ούτε να το σκεφτούν.

Τι τρώνε οι μοναχοί του Αγίου Όρους.
Παλαιότερα.
Λαχανικά.
Οι μοναχοί έτρωγαν όλα τα λαχανικά, εκτός βεβαίως από τις ντομάτες και τις πατάτες κ.λπ. που μας ήρθαν αργότερα από τον Νέο Κόσμο. Υπάρχει αναφορά πως σε παλαιότερες εποχές, έτρωγαν περισσότερα άγρια χόρτα.

Το Ψωμί.
Το ψωμί ήταν από σιτάρι, αλλά συνήθως παρασκευάζονταν από κριθάρι ή σίκαλη, το οποίο έκαναν παξιμάδι.

Όσπρια.
Φασόλια, φακές, ρεβύθια, μπιζέλια, Φάβα και κουκιά.

Ψάρια.
Τα μοναστήρια που ήταν κοντά στη θάλασσα, είχαν τη δυνατότητα να φάνε φρέσκα ψάρια, ενώ τα υπόλοιπα που ήταν μακριά, κατανάλωναν παστά.

Λάδι και κρασί.
Ελάχιστο ρακί
Γαλακτοκομικά.
Ελάχιστα γαλακτοκομικά και αυγά.
Φρούτα.
Φρούτα έτρωγαν μόνο όσοι είχαν στην κατοχή τους, και όχι αυτά που ήταν εκτός εποχής.

Γλυκά.
Έφτιαχναν γλυκά συνήθως από μέλι και πετιμέζι. Επίσης, είχαν τις κομπόστες τον χειμώνα από αποξηραμένα φρούτα.

Σήμερα

Λαχανικά.
Οι μοναχοί στο Άγιον Όρος τρώνε όλα τα λαχανικά κατά κόρον, θα έλεγα, λόγω της νηστείας. Καθημερινά, πρωί και βράδυ οι μοναχοί τρώνε μία σαλάτα οπωσδήποτε. Παρατηρείται πως και στο Άγιον Όρος καταναλώνονται λαχανικά εκτός εποχής.

Το Ψωμί.
Σήμερα είναι μόνο από σιτάρι και μάλιστα στα περισσότερα μοναστήρια από αλεύρι ολικής άλεσης.

Όσπρια.
Τρώνε όλα τα όσπρια, όπως και οι παλαιότεροι μοναχοί, εκτός από ξερά κουκιά.

Ψάρια.
Τρώνε σε όλα τα μοναστήρια, συνήθως το σαββατοκύριακο και τις εορτές. Σπάνια τρώνε παστό βακαλάο. Τα περισσότερα ψάρια και χταπόδια που τρώγονται σήμερα, είναι κατεψυγμένα.

Λάδι και κρασί.
Ρακί ελάχιστο, μόνο τις ημέρες που έχει κατάλυση.
Γαλακτοκομικά.
Αρκετά γαλακτοκομικά και αυγά, τις ημέρες που έχει κατάλυση.
Φρούτα.
Όπως προαναφέραμε, οι μοναχοί καλλιεργούν όλα τα είδη των φρούτων στο Άγιον Όρος. Σε σχέση όμως με τις παλαιότερες εποχές, η συντήρηση σε ηλεκτρικό ψυγείο, μας δίνει την δυνατότητα, να τρώμε τα φρούτα, ετεροχρονισμένα.

Γλυκά.
Το εμπόριο και τα ηλεκτρικά ψυγεία, έχουν γεμίσει τα μοναστήρια με γλυκά. Νηστίσιμα γλυκά, σε περίοδο νηστείας και αρτύσιμα, δηλαδή με γάλα, βούτυρο και αυγά, τις ημέρες των εορτών. Μπορούμε να πούμε πως σήμερα οι μοναχοί στο Άγιον Όρος, τρώνε περισσότερα γλυκά από τους παλαιότερους. Τα γλυκά είναι κυρίως από ζάχαρη και πολύ λίγα από μέλι. Γλυκά με πετιμέζι σήμερα δεν υπάρχουν. Αντιθέτως, υπάρχει ο νηστίσιμος χαλβάς που παρασκευάζεται από σουσάμι και ζάχαρη.

ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

Ο Επίκουρος μας είπε «ουδέν προς ημάς, ο θάνατος», δηλαδή ο θάνατος δεν έχει καμία σχέση μαζί μας. Ο φόβος για τον θάνατο, σύμφωνα με τον Επίκουρο είναι πηγή δυστυχίας. Μικρά γεγονότα, όπως η απώλεια μίας εργασίας, ενός στόχου, ενός ονείρου, ένας χωρισμός, ένα ατύχημα, αλλά και μεγαλύτερα όπως η απώλεια ενός κοντινού προσώπου, είναι ικανά να ενεργοποιήσουν τις σκέψεις γύρω από τον θάνατο.

Ο άνθρωπος γνωρίζει πως ο θάνατος είναι σαν ένα χρέος που οφείλει στην φύση και είναι αναπόφευκτο γεγονός, όμως στην πραγματικότητα οι άνθρωποι προσπαθούν με κάθε τρόπο να απομακρύνουν τον θάνατο και αδυνατούν να φανταστούν τον θάνατο του ίδιού τους του εαυτού.

Ήλθε ο Χριστός μετά και μας είπε, «θαρσείτε, ο πιστεύων εις εμέ, ουκετί αποθνήσκει, αλλ’ έξει ζωήν αιώνιον». Ο Χριστός είναι ο νικητής του θανάτου. Ο Άγιος Επιφάνιος, Επίσκοπος Κύπρου, στην προσευχή του, απευθυνόμενος στον Χριστό λέγει «Δέσποτα ζωοποιέ, ο δούς τοις ανθρώποις την μακάριαν ελπίδα της αιωνίου ζωής».

Ζητώ συγνώμη για τις αναφορές αυτές γύρω από τον θάνατο, θέλω όμως να επισημάνω την αναφορά στην αρχή της παρουσίασής μου, πως ο άνθρωπος αποτελείται από ψυχή και σώμα.

Ταπεινά καταθέτω πως η πίστις στον Χριστό και η ελπίδα στην Παναγία μας, δεν είναι μια ιδέα. Δεν είναι κίνημα θρησκευτικό, είναι βίωμα.

Η ψυχή μας, των μοναχών εννοώ, τρέφεται από την προσευχή και τη συμμετοχή στη θεία μετάληψη, από τη μελέτη των γραφών και από την έμπρακτη αγάπη στον πλησίον μας. Το σώμα μας τρέφεται από τις τροφές που παρασκευάζουμε και τρώμε. Ασφαλώς, το θέμα μας είναι η διατροφή των μοναχών. Θέλω όμως να τονίσω πως η υγιής ψυχική κατάσταση των μοναχών, σε συνδυασμό με την διατροφή τους, μας δίνουν το ποθητό αποτέλεσμα που είναι η μακροβιότητα.

Σήμερα στο Άγιον Όρος ζούνε περίπου δύο χιλιάδες μοναχοί. Συνήθως, πεθαίνουν από φυσιολογικά αίτια, στα βαθιά γεράματα. Σημαντικότατο ρόλο στη σωματική υγεία των μοναχών, παίζει η επιβεβλημένη νηστεία. Η νηστεία, σαν κανόνας από τους Άγιους Πατέρες που προαναφέραμε, δεν είναι τιμωρία. Είναι σωτήριος υπόδειξη. Οι μοναχοί ακολουθούν τους κανόνες της νηστείας με ευχαρίστηση, γιατί βιώνουν τα ακόλουθα αποτελέσματα.

Α. Μακροζωία. Οι περισσότεροι μοναχοί πεθαίνουν μετά τα ογδόντα πέντε έως ενενήντα πέντε. Οι θάνατοι από τα εβδομήντα έως τα ογδόντα πέντε λίγοι. Υπάρχουν όμως και αρκετοί μοναχοί που πεθαίνουν μετά τα ενενήντα πέντε. Επίσης, έχουμε αρκετές περιπτώσεις μοναχών οι οποίοι ζουν περισσότερο και από εκατό χρόνια.

Β. Καλή φυσική κατάσταση

Γ. Ισορροπημένη ψυχοσωματική κατάσταση, ευεξία.

Δ. Ελαχιστοποίηση των ποσοστών θανάτου από καρκίνο. Καρκίνος στομάχου και πνευμόνων. Οι μοναχοί δεν καπνίζουν.

Ε. Ανύπαρκτη σχεδόν η περίπτωση του καρκίνου παχέως εντέρου. Τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια, έχουμε μόνο μια περίπτωση θανάτου από καρκίνο του παχέως εντέρου.

Στ. Είναι σπάνια η περίπτωση του καρκίνου του προστάτου.

Ζ. Χαμηλό ποσοστό καρδιολογικών περιστατικών, καθώς επίσης και όλων αυτών, που έχουν άμεση σχέση με την καρδιά, δηλαδή πίεση, αρτηριοσκλήρυνση, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια κ.λπ.

πηγή: Αγιορείτικες Μνήμες

Ο Άγιος Ελευθέριος

15 Δεκεμβρίου, 2009 — VatopaidiFriend

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του αγίου ιερομάρτυρα Ελευθερίου. Ο άγιος Ελευθέριος είναι από τους πρώτους μάρτυρας της άγιας Εκκλησίας. Πατρίδα είχε τη Ρώμη. Ο πατέρας του ήταν ύπατος, ανώτατος δηλαδή αξιωματούχος του κράτους, και η μητέρα του, Ανθία το όνομα, ήταν μαθήτρια του αποστόλου Παύλου. Πολύ νωρίς έμεινε ορφανός από πατέρα κι η μητέρα του τον ανάθρεψε με πολλή στοργή και φροντίδα. Τον παρουσίασε στον τότε επίσκοπο της Ρώμης, κοντά στον όποιο έμαθε τα ιερά γράμματα. Σε πολύ μικρή ηλικία ο άγιος Ελευθέριος, για τη μεγάλη του επίδοση στα εκκλησιαστικά και την άλλη του αρετή, χειροτονήθηκε διάκονος, πρεσβύτερος και επίσκοπος.

Σε ηλικία είκοσι ετών ο άγιος Ελευθέριος ήταν επίσκοπος Ιλλυρικού, δηλαδή εδώ κοντά σ’ εμάς, στην Αυλώνα της Βορείου Ηπείρου. Από τότε στην ιερή εκείνη γη έπνεε χριστιανικός άνεμος κι ακουότανε ο λόγος του Ευαγγελίου.Ας μη μας κάνει εντύπωση ότι από τόσο μικρή ηλικία ο άγιος Ελευθέριος ήταν επίσκοπος. Η Εκκλησία τότε ακόμα δεν είχε θεσπίσει κανόνες για την ηλικία των κληρικών, σύμφωνα με τους οποίους τώρα οι διάκονοι χειροτονούνται μετά τα 25, οι πρεσβύτεροι μετά τα 30 και οι επίσκοποι μετά τα 35. Αλλά για τον άγιο Ελευθέριο έχει εφαρμογή εκείνο που γράφει ο απόστολος Παύλος προς τον Τιμόθεο· «μηδείς σου της νεότητος καταφρονείτω», ας μη σε καταφρονεί κανένας για τη νεαρή σου ηλικία. Αλλά κι εκείνο, που διαβάζομε στην Παλαιά Διαθήκη, ότι «γήρας τίμιον ου το πολυχρονίον ουδέ αριθμώ ετών μεμέτρηται». Αξιοσέβαστος δεν είναι κανένας μόνο για τα χρόνια της ηλικίας του.

Σε νεαρότατη ηλικία, ο άγιος Ελευθέριος ήταν σεμνός και συνετός, σαν τον πιό σεβαστό κι αξιότιμο γέροντα, και τερμάτισε το βίο του με σκληρό μαρτυρικό θάνατο. Τι καλύτερο τάχα να ζηλέψει ένας νέος, αν είναι να πεθάνει, παρά έναν ανδρείο και τιμημένο θάνατο; Οι αρχαίοι, όταν πήγαιναν στη μάχη, τραγουδούσαν «Τεθνάμεναι γαρ καλόν ενί προμάχοισι πεσόντα ανδρ’ αγαθόν…»· είναι καλός ο θάνατος να πέσει ο γενναίος στη μάχη. Μα να πέσει ένας νέος για την πίστη του στο Χριστό, δεν είναι απλώς καλό και ηρωικό, μα ασύγκριτα πολύ περισσότερο, είναι υπέρτατη θυσία για το απόλυτο αγαθό που είναι ο Θεός. Ο πιστός, που πέφτει στη μάχη της πίστης, δεν είναι ήρωας· είναι μάρτυρας της ανάστασης του Ιησού Χριστού.

Ο άγιος Ελευθέριος, με τον ζήλο, την πραότητα και τη σοφή του διδασκαλία, γρήγορα έφερε στην πίστη του Χριστού μεγάλο πλήθος ανθρώπων της σημερινής Βορείου Ηπείρου. Γι’ αυτό οι φανατικοί ειδωλολάτρες τον κατάγγειλαν στον αυτοκράτορα Αδριανό. Ο αυτοκράτορας έστειλε στην Αυλώνα ένα στρατηγό με στρατιώτες κι έφεραν τον Άγιο στη Ρώμη. Στο δρόμο πολλοί από τους στρατιώτες, βλέποντας κι ακούοντας τον άγιο Ελευθέριο, πίστεψαν και βαπτίσθηκαν. Στη Ρώμη ο Αδριανός προσπάθησε με υποσχέσεις να μεταπείσει τον Άγιο, μα εκείνος του απάντησε· «Πώς θα καταδεχθώ να προσκυνήσω για Θεούς αναίσθητα και άψυχα αγάλματα; Θαυμάζω πώς εσείς, λογικοί άνθρωποι, προσκυνάτε ξύλινους και πέτρινους θεούς, και περιφρονείτε τον δημιουργό του κόσμου αληθινό Θεό!.

Δεν χρειάζεται να διηγηθούμε τα μαρτύρια, με τα όποια οι δήμιοι βασάνισαν τον Άγιο· είναι το ένα πιό σκληρό από τ’ άλλο, όσα μπορεί να σκεφτεί και να βρει η κακία των ανθρώπων. Τον ξάπλωσαν επάνω σ’ ένα σιδερένιο κρεβάτι κι άναψαν από κάτω φωτιά, για να τον ψήσουν. Τον έβαλαν για να τον βράσουν μέσα σε πίσσα. Τον έριξαν για να τον κάψουν μέσα σε πυρωμένο φούρνο. Τον έδεσαν για να τον σύρουν στο δρόμο αγριεμένα άλογα. Τον πέταξαν στα άγρια θηρία, για να τον κατασπαράξουν. Η χάρη του Θεού τον φύλαξε απ’ όλα, ώστε και από τους δήμιους, που τον βασάνιζαν, πολλοί πίστεψαν στον Χριστό. Στο τέλος ο αυτοκράτορας έβγαλε διαταγή να αποκεφαλιστεί. Έτσι έλαβε το διπλό στεφάνι της νίκης ο ιερέας και μάρτυρας άγιος Ελευθέριος. Αμήν.

+ Μητροπ. Σερβίων και Κοζάνης Διονυσίου, Εικόνες Έμψυχοι, σ.162

Περισσότεροι από 200,000 Ρώσοι προσκύνησαν στη Μόσχα την Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου

24 Νοεμβρίου, 2011 — VatopaidiFriend

Παρά το κρύο και τις πολικές θερμοκρασίες ( σήμερα το θερμόμετρο έδειχνε -11 βαθμούς), εκατοντάδες χιλιάδες Ρώσοι περιμένουν υπομονετικά στην ουρά, προκειμένου να προσκυνήσουν την Τίμια Ζώνη της Θεοτόκου, η οποία μεταφέρθηκε από το Άγιο Όρος στη Μόσχα.

Το ιερό κειμήλιο βρίσκεται στον καθεδρικό ναό του Σωτήρος Χριστού στη Μόσχα από το Σάββατο και ήδη περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι έχουν προσέλθει για προσκύνημα.

Την Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου υποδέχθηκε στην Αγία Πετρούπολη ο πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν στις 20 Οκτωβρίου και…

εκτίθεται πλέον στη Μόσχα, αφού πέρασε από 14 ρωσικές πόλεις και την προσκύνησαν σχεδόν δύο εκατομμύρια πιστοί.



πηγή: Αγιορείτικο Βήμα

Μέχρι και επτά ώρες αναμονής για να προσκυνήσουν την Αγία Ζώνη

22 Νοεμβρίου, 2011 — VatopaidiFriend

«Περιμένω πάνω από έξι ώρες, αλλά δεν με ενοχλεί γιατί θέλω να πάρω την ευλογία της Αγίας Ζώνης», ανέφερε στην Romfea.gr ένας πατέρας που περίμενε υπομονετικά στην ουρά, έχοντας στην αγκαλιά του το μόλις 3 μηνών αγοράκι.

Να αναφερθεί ότι η ουρά των πιστών έξω από τον Καθεδρικό Ναό της Μόσχας μέχρι πριν από λίγο (03.40 ώρα Μόσχας), σύμφωνα με την αστυνομία ξεπερνάει τα 5χλμ.

Νέοι και νέες, γέροι και γριούλες, καθώς και μητέρες με τα μώρα τους στην αγκαλιά με -4 βαθμούς κελσίου, περιμένουν στην ουρά πάνω από επτά ώρες για να προσκυνήσουν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμ. Εφραίμ επισκέφθηκε τους πιστούς που έχουν σχηματίσει τεράστια ουρά, για να τους ευλογήσει και να τους ενισχύσει.

Ο Ηγούμενος μόλις πλησίασε το πλήθος ρώτησε πόση ώρα περιμένουν για να μπουν στον Ναό, και εκείνοι με χαρά απάντησαν: «Επτά ώρες γέροντα, δώστε μας την ευχή σας».

Σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι η έλευση της Αγίας Ζώνης στη Μόσχα, είναι τις τελευταίες ημέρες πρώτο θέμα στα Ρωσικά τηλεοπτικά δίκτυα και τις εφημερίδες – (δες παρακάτω εξώφυλλο Moscow Times).



http://www.youtube.com:80/embed/2quyHtvItfw



πηγή: Romfea.gr

Παΐσιος: Στόχος των δυσβάστακτων μέτρων η επιβολή του τέλειου ηλεκτρονικού οικονομικού ελέγχου!

11 Νοεμβρίου, 2011 — VatopaidiFriend

Διαβάστε τα λόγια του γέροντα Παϊσίου και θαυμάστε με τι εκπληκτική ακρίβεια αυτός ο άγιος άνθρωπος είχε προβλέψει όλα όσα ζούμε σήμερα…

«Επέβαλαν (και θα επιβάλλουν) στη χώρα μας ένα πολύ μεγάλο εξωτερικό δημόσιο χρέος, τόσο μεγάλο που, όχι μόνον να μη μπορούμε να το ξεχρεώσουμε, αλλά ούτε τους τόκους αυτού του δανείου να μην προλαβαίνουμε», με αυτό καταφέρνουν με εύλογη δικαιολογία να επιβάλλουν στο λαό ένα οικονομικό πρόγραμμα εξόντωσης, έως εσχάτων. Θα επιβάλλουν συνεχώς νέα οικονομικά μέτρα, δυσβάστακτα, φόρους ασήκωτους και πάρα πολλά άλλα μέτρα, έτσι ώστε να κάνουν το λαό να αγανακτήσει.

Και τι θα πετύχουν με αυτό; Ακούστε : «Ο λαός, καταπιεζόμενος από τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα, θα ζητάει κάποια στιγμή να ξανασάνει, αλλά αυτή τη στιγμή δεν πρόκειται να του τη χαρίσουν ποτέ, παρά μόνον έως ότου σκύψει το κεφάλι του εντελώς στο έδαφος, δηλώνοντας τέλεια υποταγή στο καινούργιο τους σύστημα. Θα λένε: Έχετε δίκιο που διαμαρτύρεσθε, όμως έχετε μεγάλο εξωτερικό χρέος και αυτοί που έχουν πολλά λεφτά φοροδιαφεύγουν», για να μη σας επιβάλλουμε άδικα μεγάλους φόρους κτλ,πρέπει να αποδεχθείτε το τέλειο σύστημα ηλεκτρονικού οικονομικού ελέγχου. Έτσι ώστε να βλέπουμε ποιοι είναι οι νομοταγείς πολίτες και ποιοι οι φοροφυγάδες. Ταυτόχρονα θα παρέχουν μέσω του ηλεκτρονικού οικονομικού συστήματος πολλές διευκολύνσεις.

π. Παΐσιος, αγιορείτη ιερομονάχου Χριστοδούλου Αγγελόγλου, από το βιβλίο του «Σκεύος εκλογής»

πηγή: Πενταπόσταγμα

Μετά την Αγία Ζώνη και τα Τίμια Δώρα στη Ρωσία!

9 Νοεμβρίου, 2011 — VatopaidiFriend

Του Γιώργου Θεοχάρη
ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ – ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΤΙΜΙΑ ΔΩΡΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ
Πάνω από ένα εκατομμύριο Ρώσοι προσκύνησαν την Αγία Ζώνη της Θεοτόκου που εκτίθεται σε  λαϊκό προσκύνημα σε πάνω από δέκα πόλεις της Ρωσίας. Η τιμία ζώνη  ταξίδεψε στην Ρωσία από την Μονή Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους όπου φυλάσσεται και θα παραμείνει εκεί μέχρι  στις 25 Νοεμβρίου.Τελευταίος σταθμός έχει οριστεί η πόλη της Μόσχας. Σύμφωνα με πληροφορίες   που εξασφάλισε το  agioritikovima.gr από πηγή της Μονής Βατοπαιδίου «ο λαός και εκπρόσωποι της πολιτείας και της εκκλησίας με  ευλάβεια και…κατάνυξη έσπευσαν να προσκυνούν το  σημαντικότερο κειμήλιο της Θεοτόκου ή δε προσέλευση είναι εντυπωσιακή».Τα έσοδα  που θα συγκεντρωθούν  από την προσκύνηση θα διατεθούν στους πεινασμένους αδελφούς μας μέσα από το ίδρυμα της Μονής ΄΄Αγ.Γρηγόριος ο Παλαμάς΄΄ σε  συνεργασία με της κατά τόπου μητροπόλεις , σύμφωνα με την ίδια πηγή.
ΤΑ ΤΙΜΙΑ ΔΩΡΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ
Μεταξύ των ποικίλων θησαυρών και πολυτίμων κειμηλίων πού με πολλή ευλάβεια φυλάσσονται στην Ιερά Μονή του Αγίου Παύλου στο Αγιον Όρος, χωρίς αμφιβολία την πρώτη θέση καταλαμβάνουν τα Τίμια Δώρα πού προσέφεραν οι τρεις εξ Ανατολών Μάγοι στον ως Βρέφος ένανθρωπήσαντα Κύριο. Τα Δώρα αυτά ως γνωστόν είναι χρυσός, λίβανος και σμύρνα. Ό χρυσός βρίσκεται υπό την μορφή εικοσιοκτώ επιμελώς σκαλισμένων επιπέδων πλακιδίων, ποικίλων σχημάτων και διαστάσεων περίπου 5 εκ. χ 7 εκ. Κάθε πλακίδιο έχει διαφορετικό σχέδιο πολύπλοκης καλλιτεχνικής μικροεπεξεργασίας. Ό λίβανος1 και ή σμύρνα2 διατηρούνται ως μείγμα υπό την μορφή εξήντα δύο περίπου σφαιρικών χανδρών μεγέθους μικρής ελιάς.
Μετά την Άλωση ή ευλαβέστατη Μάρω, χριστιανή σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Β’ (1421-1451) καί μητριά του Μωάμεθ Β’ του Πορθητού, τα μετέφερε αυτοπροσώπως στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου στο Αγιον Όρος.
Έτσι άλλη μια ευλογημένη έξοδος Των Τιμίων Δώρων θα έχουμε μέσα στον μήνα Νοέμβριο με προορισμό και πάλι την Ρωσία.
Τα Τίμια Δώρα θα τα συνοδέψει ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Αγίου Παύλου Αρχιμανδρίτης Παρθένιος.
Πληροφορίες για τα Τίμια Δώρα από orthodox-voice.blogspot.com
πηγή: Αγιορείτικο Βήμα

800.000 προσκύνησαν την Αγία Ζώνη στην Αγία Πετρούπολη

27 Οκτωβρίου, 2011 — VatopaidiFriend

Ένα από τα σημαντικότερα κειμήλια της χριστιανοσύνης, η Αγία Ζώνη της Παναγίας, έφτασε στις 20 Οκτωβρίου από το Άγιο Όρος στην Αγία Πετρούπολη. Στο αεροδρόμιο, όπως μετάδωσαν τα ρωσικά κανάλια (первый канал), την υποδέχθηκε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και την προσκύνησε με ευλάβεια ενώπιον των βατοπαιδινών μοναχών που τη συνοδεύουν.

Ευχαριστήρια δέηση προς τιμή της Θεοτόκου τελέστηκε από τους εκπροσώπους του κλήρου της Επαρχίας της Αγίας Πετρούπολης, ενώ την ιερή λειψανοθήκη προσκύνησαν με τη σειρά τους και οι συνοδεύοντες τον Βλαντιμίρ Πούτιν,  Αντιπρόεδρος Νμίτρι Κοζάκ και ο Κυβερνήτης της Αγίας Πετρούπολης Γκεόργκι Πολταφτσένκο.
Σύμφωνα με πηγές του διαδικτύου (Vesti.ru), o Διευθυντής του Ιδρύματος του Αποστόλου Ανδρέα και Πρόεδρος των Ρωσικών Σιδηροδρόμων Βλαντιμίρ Γιακούνιν δώρισε στον πρωθυπουργό εικόνα που αγιογραφήθηκε στο Άγιο Όρος με αφορμή τη φιλοξενία του ιερού κειμηλίου στη χώρα.
Παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες, από το πρωί πλήθος πιστών είχε συγκεντρωθεί στο προαύλιο χώρο της γυναικείας μονής Νοβοντέβιτσι της Πετρούπολης, για να υποδεχθεί την Αγία Ζώνη και έως την τελευταία ημέρα της φιλοξενίας της στην πόλη περίπου 800.000 πιστοί την προσκύνησν. Ενώ αρχικά είχε προγραμματιστεί η είσοδος στον ναό να επιτρέπεται από τις 6 π.μ. έως τις 10 μ.μ., η ουρά που δημιουργήθηκε ήταν τόσο μεγάλη, ώστε οι ιερείς του ναού αποφάσισαν εκτάκτως να επιτρέψουν την είσοδο όλο το εικοσιτετράωρο, ενὠ ειδικά στα γυναικόπαιδα δόθηκε η δυνατότητα να προσέρχονται στο ιερό προσκύνημα εκτός σειράς. Ειδικά για τους συγκεντρωμένο πλήθος πιστών στήθηκαν φορητές τουαλέτες, ενώ το Σάββατο προσφέρθηκαν ακόμα και γεύματα.

Τη λειψανοθήκη με το ιερό κειμήλιο, που τοποθετήθηκε στο κέντρο του αφιερωμένου στην Παναγία του Καζάν ναού της μονής Νοβοντέβιτσι, υποδέχθηκε ο μητροπολίτης Αγίας Πετρούπολης και Λάντογκα Βλαδίμηρος. Οι παρόντες ιερείς τέλεσαν ευχαριστήρια δέηση στην Υπεραγία Θεοτόκο, ενώ καθημερινά από όλους τους ναούς της Επαρχίας της Αγίας Πετρούπολης και Λάντογκα προσέρχονταν ιερείς, για να τελέσουν παρόμοιες δεήσεις. Επιπλέον, κάθε μέρα τελούνταν Θεία Λειτουργία με τη συμμετοχή των καλύτερων χορωδιών ψαλτών της πόλης.
Η ιστορία της Αγίας Ζώνης ξεκινά στην Παλαιστίνη, όπου φυλασσόταν για αιώνες, για να μεταφερθεί στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη του Δ’ αιώνα μέσα σε μια πολυτελή λειψανοθήκη. Όταν ανοίχθηκε στις αρχές του 10^ου αιώνα, η σύζυγος του αυτοκράτορα Λέοντα Στ’ με τη χάρη της Θεοτόκου θεραπεύτηκε από ψυχική νόσο. Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης και έως τις μέρες μας η Αγία Ζώνη φυλάσσεται στο Άγιος Όρος. Εξαιτίας του ειδικού καθεστώτος που διέπει το Άγιο Όρος, στο οποίο δεν επιτρέπεται η είσοδος σε γυναίκες, η φιλοξενία της Αγίας Ζώνης στη Ρωσία παρέχει μια μοναδική ευκαιρία στις γυναίκες της Ρωσίας να προσκυνήσουν το ιερό κειμήλιο. Για το λόγο αυτό οι προσκυνήτριες που συρρέουν είναι εκατοντάδες και με τις προσευχές τους στην Υπεραγία Θεοτόκο και την Τιμία Ζώνη της θεραπεύονται από διάφορες ασθένειες και από την ατεκνία.
Σύμφωνα με μια παλαιά παράδοση, στους προσκυνητές της Αγίας Ζώνης μοιράζονται κορδέλες με ευλογία από την Παναγία και όσοι έχουν επισκεφτεί το Άγιος Όρος, τις μοιράζονται με τους υπόλοιπους πιστούς.

Η Αγία Ζώνη, που συνοδεύεται από μοναχούς της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου με επικεφαλής τον ηγούμενο της Μονής γέροντα Εφραίμ, θα παραμείνει στη Ρωσία για ένα μήνα και θα φιλοξενηθεί σε 11 πόλεις. Στην Πετρούπολη φιλοξενήθηκε για τέσσερις ημέρες και υπολογίζεται ότι την προσκύνησαν περίπου 800 χιλιάδες πιστοί, επόμενος δε σταθμός είναι το Αικατέρινμπουργκ. Στο Αικατέρινμπουργκ η θαυματουργική Ζώνη θα βρίσκεται κατά το χρονικό διάστημα 24-27 Οκτωβρίου, για να φιλοξενηθεί στη συνέχεια στο Νόριλσκ (27-29 Οκτωβρίου), στο Βλαδιβοστόκ (29 Οκτωβρίου-1 Νοεμβρίου), στο Κρασνογιάρσκ (1-4 Νομεβρίου), στο Νίζνι Νόβγκοροντ (4-6 Νοεμβρίου), στο Ντιβέγιεβο (6-7 Νοεμβρίου), στο Σαράνσκ (7-10 Νοεμβρίου), στη Σαμάρα (10-13 Νοεμβρίου), στο Ροστώφ να Ντονού (13-16 Νοεμβρίου), στο Καλίνινγκραντ (16-19 Νοεμβρίου) και, τέλος, στη Μόσχα (19-23 Νοεμβρίου).
Πηγή: pemptousia.ru, οι φωτογραφίες είναι από pravmir.ru

Ουρά χιλιομέτρων για να προσκυνήσουν την Αγία Ζώνη (Φώτο – Video)

24 Οκτωβρίου, 2011 — VatopaidiFriend

Χιλιάδες πιστοί συρρέουν όλο το 24ωρο στην Ιερά Μονή Νοβοντέβιτσι της Αγίας Πετρούπολης, για να προσκυνήσουν την Αγία Ζώνη της Παναγίας από την Ιερά Μονή Βατοπεδίου.
Αξίζει να αναφερθεί ότι οι πιστοί παρόλο το τσουχτερό κρύο και τη βροχή έχουν σχηματίσει ουρά πέντε (5) χιλιομέτρων, ενώ μέχρι αυτή την ώρα την Αγία Ζώνη έχουν προσκυνήσει πάνω από 400.000 ρώσοι.
Σύμφωνα με εκπρόσωπους της Κυβέρνησης, ουδέποτε στην Αγία Πετρούπολη έγινε τέτοιο προσκύνημα όπως αυτό της Αγίας Ζώνης.
Πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι ο Κυβερνήτης της Αγίας Πετρούπολης κ. Γκεόργκι Πολτάφτσενκο και Μέλη του Κρεμλίνου, εξέφρασαν προς στον Ηγούμενο γέροντα Εφραίμ την χαρά τους, για την μεταφορά της Αγίας Ζώνης στη Ρωσία.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι συνέχαιραν τους Βατοπαιδινούς πατέρες, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό προβάλουν σωστά την πατρίδα τους σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες.
Επίσης δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στην οικουμενική προσφορά της Μονής, αλλά και στο πνευματικό έργο του Ηγουμένου.
Να σημειωθεί ότι η Αγία Ζώνη είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται εκτός Ελλάδος παρόλο που έχει ζητηθεί και από άλλες χώρες όπως τις ΗΠΑ, την Ρουμανία και άλλες.
Η Αγία Ζώνη θα παραμείνει στην Αγία Πετρούπολη μέχρι την Δευτέρα 24 Οκτωβρίου, και εν συνεχεία θα μεταφερθεί στο Αικατεριναδόρ, Νόρλισκ, Βλαδιβοστόκ, Κρασνογιάρσκ, Νίζνι Νοβγκόροντ, Ντιβέγιεβο, Σαράνσκ, Σαμάρα, Ροστόβ, Καλίνινγκραντ και Μόσχα.
Στις 19 Νοεμβείου την Αγία Ζώνη θα συνοδεύσει Μόσχα ο Ηγούμενος γέροντας Εφραίμ μετά από παράκληση του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου, ο οποίος τις ημέρες εκείνες συμπληρώνει το 65^ο έτος της ηλικίας του.
Σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr την Αγία Ζώνη στη Μόσχα θα υποδεχθούν και ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ, ο Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας και ο Μητροπολίτης Τσεχίας και Σλοβακίας κ. Χριστοφόρος.
Τέλος οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Πρόεδρος της Ρωσίας κ. Μεντβέντεφ και ο Πρωθυπουργός κ. Βλαντιμίρ Πούτιν, έχουν ζητήσει προσωπικά από τον Ηγούμενο Εφραίμ να επισκεφθεί τις κατοικίες τους και να τις ευλογήσει με την Αγία Ζώνη.








Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης
πηγή: romfea.gr