Ο μπαμπούλας της διχοτόμησης εάν δεν αποδεχθούμε λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας

FILE PHOTO. Το επιχείρημα της διχοτόμησης σε περίπτωση μη αποδοχής της  Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας προβάλει το ΑΚΕΛ. ΚΥΠΕ/Κάτια Χριστοδούλου

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Εάν  υπάρχει ένα ζήτημα πάνω στο  οποίο έχει «κολλήσει» η βελόνα του ΑΚΕΛ και δεν πρόκειται  να ξεκολλήσει σε καμία περίπτωση, είναι πως εάν ο ελληνισμός της Κύπρου δεν αποδεχτεί τη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας τότε η Κύπρος  θα διχοτομηθεί!

Το επιχείρημα αυτό του ΑΚΕΛ θα το ακούμε όλο και συχνότερα όσο πλησιάζουμε τις προεδρικές εκλογές του 2018. Είναι ένα έωλο και παρωχημένο επιχείρημα και η μόνη του χρήση είναι ως εργαλείο κατατρομοκράτησης της καταπληκτικής πλειοψηφίας του κυπριακού λαού. Αντίθετα με τη θέση του ΑΚΕΛ, είναι η «λύση» στη βάση της ΔΔΟ  που θα νομιμοποιήσει τη διχοτόμηση και που θα δώσει στην Άγκυρα τον απόλυτο στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου.

Θέλω εξαρχής να υπογραμμίσω πως το κείμενο  που ακολουθεί δεν απευθύνεται στην ακελική νομενκλατούρα η οποία, σε μια σειρά από ζητήματα ένα μόνο εκ των οποίων είναι το Κυπριακό, αδυνατεί λόγω ιδεοληψίας να προβληματιστεί και να αναστοχαστεί.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ από ισχυρές προσωπικότητες για το Κυπριακό! “Μη δώσετε και την υπόλοιπη Κύπρο στην Τουρκία“

Πολύ ισχυρές προσωπικότητες υπογράφουν την κάτωθι Διακήρυξη Για Την Κύπρο εκφράζοντας ύση τις ανησυχίες τους για τις επερχόμενες διπλωματικές εξελίξεις και τη διαβόητο “λύση” του Κυπριακού.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όχι σε κίβδηλη, δήθεν λύση.

Γ. Κασιμάτης. Β. Φίλιας, Π. Νεάρχου, Λ. Αξελός, Π. Ήφαιστος, Μ. Ευρυβιάδης, Δ. Αλευρομάγειρος, Θ. Στοφορόπουλος.

Παρακολουθούμε, με μεγάλη ανησυχία, την ενορχήστρωση μιας προπαγάνδας ότι έχει επιτευχθεί μεγάλη πρόοδος στις διεξαγόμενες διακοινοτικές συνομιλίες και ότι το Κυπριακό βαίνει προς τη λύση του και ότι αυτή ενδέχεται μάλιστα να επιτευχθεί μέσα στο 2016.

Ούτε τα μέχρι τώρα γνωστά αποτελέσματα των διακοινοτικών συνομιλιών ούτε η Τουρκική αδιαλλαξία δικαιολογούν μια τέτοια αισιοδοξία.

Η Τουρκική αδιαλλαξία εκφράσθηκε επανειλημμένα και προσφάτως, στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, διά στόματος του Τούρκου Πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου και του Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν. Η σκόπιμη αυτή καλλιέργεια αισιοδοξίας πρέπει να προκαλεί, αντιθέτως, ανησυχία και κινητοποίηση για την αποτροπή ενός νέου σχεδίου καταστροφικής λύσεως.

Άιντα: Ποιος είναι και τι γυρεύει στην Κύπρο;

Του Μάριου Ευρυβιάδη 

Σε μια από τις συχνές ευρωατλαντικές συνάξεις, ο Άιντα μάς πληροφορεί πως βρέθηκε να κάθεται δίπλα από το είδωλό του, τον… Χένρι Κίσινγκερ. Και σχεδόν έχασε, μας λέει, τη μιλιά του που βρέθηκε τόσο κοντά στον «μάγο της διπλωματίας». Η ακτινογραφία ή η αποδόμηση του Άιντα αρχίζει και τελειώνει από το γεγονός αυτό, πως δηλαδή ο Νορβηγός είναι, και το παραδέχεται, ευρωατλαντιστής και αμερικανόφιλος μέχρι τα μπούνια. Αυτό σημαίνει πως, με ό,τι ασχολείται, προτεραιότητά του είναι η εξυπηρέτηση της σχέσης αυτής. Σε ό,τι αφορά στο ΝΑΤΟ, για παράδειγμα, και ειδικά σε σχέση με την Κύπρο, αυτό αφορά στην εξυπηρέτηση πρωτίστως των τουρκο-νατοϊκών συμφερόντων.
Ο Άιντα δεν βρίσκεται στην Κύπρο για να λύσει το Κυπριακό αλλά για να διαλύσει το υπάρχον κράτος στη βάση των τουρκικών προδιαγραφών. Αυτή είναι η ανομολόγητή του ατζέντα. Δεν γνωρίζω αν το αντιλαμβάνονται αυτό οι Αβέρωφ και Κυπριανού των ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, ή του ΔΗΣΑΚΕΛ. Η εντύπωση μου είναι πως το αντιλαμβάνονται και πολύ καλά μάλιστα αφού θεωρούν –αλλά θα ήταν αυτοκτονία να το παραδεχτούν δημόσια– πως η ύπαρξη του κυπριακού κράτους δεν εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας. Και η δική τους ανομολόγητη θέση είναι πως χωρίς την ικανοποίηση των στρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας, «λύση» δεν μπορεί να υπάρξει. Θα πρέπει συνεπώς το κράτος, του οποίου η ύπαρξη συγκρούεται με τα στρατηγικά συμφέροντα της Άγκυρας, να παύσει να υπάρχει και να λειτουργεί ως αυτόνομο στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα πρέπει να καταλυθεί. Και επ’ αυτού, οι του ΔΗΣΑΚΕΛ κουβαλούν νερό στον μύλο της Τουρκίας.

Θέλουν εγγυητή για τα κλεμμένα τους, όχι για την ασφάλειά τους: Ερντογάν-Ακιντζί πάνε “για όλα ή τίποτα”

File Photo: Turkish President Recep Tayyip Erdogan (L) speaks with Turkish Cypriot leader Mustafa Akinci (C) and his wife Meral ( R ) during a military parade in Turkish occupied Nicosia, Cyprus, 20 July 2015. Φωτογραφία ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΕΔΡΙΑ

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Με με τον ίδιο τίτλο είχα ξαναγράψει (στις 25 Μαρτίου 2016 στον Φιλελεύθερο) πως ο ένας  και μοναδικός λόγος που οι Τούρκοι της Κύπρου απαιτούν την στρατιωτική εγγύηση της “μητέρας” πατρίδας είναι για να διασφαλίσουν τα κλεμμένα του 1974 ώστε να βιοπορίζονται εσαεί σε βάρος των Ελλήνων ιδιοκτητών. Αυτό τον στόχο έχουν και κανένα άλλο.  

Μην σας παρασύρει το “ττόζη” (η σκόνη) που ξεσηκώθηκε από την παρούσα “κρίση” για το δημοψήφισμα του 1950. Είναι για να μας τυφλώνει ώστε να μην βλέπουμε την πραγματικότητα και το τί διακυδεύεται. 

Ο κάθε Σερντάρ Ντενκτάς ζούνιορ δεν φοβάται για την “ασφάλειά” του,  όπως δεν φοβόνταν και ο πατέρας του μεταξύ του προδοτικού πραξικοπήματος και της εισβολής (15-20 Ιουλίου 1974). Υπάρχει δημόσια καταγραμμένη, τότε, σχετική δήλωση του Ραούφ Ντενκτάς.  Εάν τότε δεν υπήρχε “κίνδυνος”, πως προκύπτει να υπάρχει σήμερα;

Τα φίδια, τα ποντίκια, η “νεκρή” ζώνη”, ο Νίκος, ο Μουσταφά και το “Σπίτι της Συνεργασίας”

Μερικές εκατοντάδες μέτρα από το λεγόμενο "Σπίτι της Συνεργασίας" στη Νεκρή Ζώνη, στην οδό Πριάμου στον Άγιο Δομέτιο, ζουν μερικοί Έλληνες που αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους το 1974.

Του Μάριου Ευρυβιάδη  

Από τη παρουσιάση του Λουκά Πάρπα στον "Φιλελεύθερο" της 4ης Ιουνίου, διαβάζουμε πως στη βόρεια πλευρά του δρόμου, όλα τα σπίτια είναι "λεηλατημένα και οι μόνοι κάτοικοί τους είναι φίδια, νυφίτσες και ποντίκια". Το ίδιο συμβαίνει και με τα περισσότερα σπίτια στη νότιο πλευρά. Σε ένα μέρος της όμως, μαζι με τα φίδια και τα ποντίκια, κάποιοι "ζουν και φυλάνε Θερμοπύλες". Είναι οι κάτοικοι "που είδαν το 1974 τη γειτονιά τους να μετατρέπεται σε πεδίο μάχης και αργότερα, σε εγκαταλειμένη συνοικία".

Στους τελευταίους αυτούς κάτοικους της οδού Πριάμου, διαβάζουμε, πως τους "απαγορεύεται να είσερχονται από την μπροστινή πόρτα του σπιτιού τους, διότι "βλέπει" νεκρή ζώνη, και τους επιτράπηκε από τα Ηνωμένα Έθνη να κατοικούν εκεί, υπό τον όρο ότι θα εισέρχονται σε αυτά από την πίσω πόρτα που βλέπει στις ελεύθερες περιοχές". Ελέγχεται εάν η απαγόρευση των Ηνωμένων Εθνών ισχύει και για τα "φίδια, νυφίτσες και ποντίκια". Μια σχετική ερώτηση σε εκπρόσωπο του ΟΗΕ ίσως μας το διευκρινήσει.

Εκδήλωση: Από τον αγώνα της ΕΟΚΑ στα σχέδια Ανάν

Εκδήλωση: Από τον αγώνα της ΕΟΚΑ στα σχέδια Ανάν

Το περιοδικό Άρδην οργανώνει την Παρασκευή 1 Απριλίου στις 19:30 εκδήλωση – συζήτηση με θέμα:

«Από τον αγώνα της ΕΟΚΑ στα σχέδια Ανάν»

17+1 κουρδικές επαναστάσεις: Ισλαμιστές και Κεμαλιστές φαντασιώνονται γενοκτονικές λύσεις

FILE PHOTO: Relatives of Cezmi Budak, a member of the Human Shield organization, cry during his funeral after he was killed during clashes between Turkish army soldiers and Kurdish Workers Party (PKK) militants in Diyadin, near Agri, eastern Turkey. EPA, STRINGER

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Από το 1924 μέχρι το 1938 υπήρξαν 18 εσωτερικές επαναστάσεις κατά του κεμαλικού κράτους στην Τουρκία. Από αυτές, οι 17 υπήρξαν επαναστάσεις κουρδικών φυλών με έντονο θρησκευτικό αλλά και εθνοτικό περιεχόμενο. Όλες έλαβαν μέρος στη γεωγραφική περιοχή της ανατολικής Μικράς Ασίας, εκεί όπου μετά τις γενοκτονικές σφαγές των χριστιανικών πληθυσμών στα τέλη του 19ου και αρχές το 20ού αιώνα, κυριάρχησε το Κουρδικό στοιχείο. 

Οι επαναστάσεις λάμβαναν μέρος μέσα σε ένα φεουδαρχικά δομημένο περιβάλλον που όχι μόνο οι κεμαλιστές αλλά ούτε και οι Οθωμανοί κατάφεραν ποτέ να θέσουν κάτω από κεντρική διοίκηση. Ιστορικά, κάθε φορά που η κεντρική διοίκηση προσπάθησε να ελέγξει τις κουρδικές φυλές και περιοχές, ακολουθούσαν βίαια επεισόδια , αιματηρές συγκρούσεις και σφαγές. Ως αποτέλεσμα, οι περιοχές αυτές διατηρούσαν, πάντοτε, μια χαρακτηριστική αυτονομία ενώ η “διαχείρισή” τους από το κέντρο γίνονταν μέσω των ηγετών τους, των σεΐχηδων και των αγάδων (μπεηλίκια).

Η σιωπή του λαλίστατου ΥΠΕΞ κ. Ν. Κοτζιά

Του Λευτέρη Ριζά

       Προχθές – 5/1 – ο υπουργός Εξωτερικών μας κ. Ν. Κοτζιάς συναντήθηκε με τον  Ειδικό Σύμβουλο του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό, κ. Espen Barth Eide. Σε αντίθεση με άλλες φορές ο υπουργός μας απέφυγε να κάνει δηλώσεις στους δημοσιογράφους.

       Αντίθετα, ο κ. Άϊντα προέβη σε εκτενείς δηλώσεις, περί τα 10 λεπτά, και απάντησε σε μερικές ερωτήσεις.

Ο Σύμβουλος του ΟΗΕ, μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στο θέμα των εγγυήσεων, χαρακτηρίζοντάς το «θέμα με διεθνείς διαστάσεις» η λύση του οποίου, τόνισε, πρέπει να κάνει και τις δύο κοινότητες της Κύπρου να αισθάνονται ασφαλείς.

       Για το θέμα των εγγυήσεων και τη θέση της ελληνικής αριστεροδεξιάς κυβέρνησης έχω γράψει σε προηγούμενο άρθρο μου εδώ στον ΟΙΣΤΡΟ και θα επανέλθω πιο αναλυτικά.

       Για να καταλάβουν οι αναγνώστες μας καλύτερα το ζήτημα, το ρόλο του Eide και τη σιωπή του ημέτερου υπουργού Εξωτερικών – θα την αναλύσουμε σε επόμενο άρθρο – αναδημοσιεύουμε δύο άρθρα Κυπρίων: του κ. Μάριου Ευρυβιάδη καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και της κ. Φανούλας Αργυρού γνωστής ερευνήτριας και δημοσιογράφου. Το άρθρο του κ. Μ. Ευρυβιάδη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» ενώ της κ. Φ. Αργυρού στην «ΣΗΜΕΡΙΝΗ».

Κύπρος 1974: Πέντε Μύθοι για το Πραξικόπημα

Το απόρρητο έγγραφο του Foreign Office που αποδεικνύει ότι ο Ευ. Αβέρωφ, άρχισε να προωθεί την ιδέα της διχοτόμησης τον Ιούλιο του 1956, σε συνάντηση που είχε στην Αθήνα με τον Αμερικανό υπουργό Kohler, ενώ βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη ο Απελευθερωτικός Αγώνας της ΕΟΚΑ.
Το Σεπτέμβριο του 1956, ο Αβέρωφ επανέλαβε την ιδέα της διχοτόμησης της Κύπρου ως τη μόνη λύση του Κυπριακού ζητήματος στον υπουργό Εξωτερικών της Νορβηγίας Halvard Lange. Δύο βδομάδες αργότερα πρότεινε ξανά τη διχοτόμηση στον ίδιο τον Τούρκο πρέσβη σε δύο συναντήσεις που είχε μαζί του στην Αθήνα. Το συγκεκριμένο έγγραφο αποδεσμεύτηκε, μόνο μετά την πάροδο 50 χρόνων αντί 30 χρόνων όπως ισχύει με άλλα απόρρητα βρετανικά έγγραφα.

Του Μάριου Ευρυβιάδη

1. Ότι ο Σαμψών και η ΕΟΚΑ Β’ οργάνωσαν το πραξικόπημα
Όχι.
Η ΕΟΚΑ Β’ υπήρξε ο πέμπτος τροχός της πραξικοπηματικής άμαξας. Ο δε Σαμψών ήταν τελείως ΑΣΧΕΤΟΣ με το πραξικόπημα. Το πραξικόπημα οργανώθηκε από την Αθήνα και υλοποίησαν χουντικοί αξιωματικοί στην Κύπρο. Αιχμή πυρός των πραξικοπημάτων υπήρξε, δυστυχώς, η ΕΛΔΥΚ – Ελληνική Δύναμη Κύπρου και επίλεκτες μονάδες της Κυπριακής Εθνοφρουράς υπό την ηγεσία χουντικών αξιωματικών. Ο Σαμψών μαζί με αριθμό σωματοφυλάκων του, βγήκε οπλισμένος στους δρόμους της Λευκωσίας το πρωΐ της 15ης Ιουλίου να μάθει τι συνέβαινε. Συνελήφθη σε οδόφραγμα και μαζί με τους σωματοφύλακές του φυλακίσθηκε στα υπόγεια του Αρχηγείου της Εθνικής Φρουράς, χωρίς να γνωρίζεται ποιος είναι.

Τσεχοσλοβακία 1938, Κύπρος 2013

Του Μάριου Ευρυβιάδη*

 
Όχι, η Γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει στόχο τη συρρίκνωση του «υπερτροφικού», όπως μας λένε, χρηματοπιστωτικού τομέα της Κύπρου. Ούτε στόχος της είναι ο εξορθολογισμός των δύο μεγάλων τραπεζών του τόπου. Στόχος της είναι η εκ των πραγμάτων κατάλυση του κυπριακού κράτους.
Αν δεχθούμε αυτή την παραδοχή όλα όσα συνέβησαν πρόσφατα και όλα όσα κατά καιρούς προηγήθηκαν, μπορούν να ερμηνευθούν με μεγάλο βαθμό αξιοπιστίας.

Όπως και το 2004, στόχος ήταν η κατάλυση του κράτους. Το κρατοκτόνο 24.000 σελίδων σχέδιο Ανάν, αποσκοπούσε, με τη δική μας πάντοτε συναίνεση μέσω του δημοψηφίσματος, στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ). Αντάλλαγμα γι’ αυτό ήταν η ένταξη ενός δομημένου πολιτικού Φρανκενστάιν, ενός ρατσιστικού και πολιτικά ευνουχισμένου μορφώματος, στην ΕΕ. Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι εξ ορισμού το μόρφωμα αυτό δεν θα είχε καμία αυτονομία ως κράτος. Καμία.