Να λοιπόν που η ''δημοκρατία'' (ή ορθότερα το σύστημα) δεν έχει αδιέξοδα.....

Ο “πρωταγωνιστής” έχει αποδείξει στο παρελθόν την “αξία” του και φαίνεται ότι συγκεντρώνει την έγκριση των αμερικανών “φίλων” μας...

Της Στέλλας Πατρώνα *

Να λοιπόν που η “δημοκρατία” (ή ορθότερα το σύστημα) δεν έχει αδιέξοδα.....

Αυτό φαίνεται από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, καθώς ο μελλοντικός “πρωταγωνιστής” έκανε θριαμβευτική είσοδο στη σκηνή, το διάδοχο σχήμα ετοιμάζεται πυρετωδώς και ο φωτισμός χαμηλώνει σιγά – σιγά για να αποσυρθεί ο κασκαντέρ διακριτικά στα παρασκήνια....

Βεβαίως, αυτήν τη στιγμή, το υπό διαμόρφωση σχήμα αντιμετωπίζει κάποια εμπόδια από μωροφιλόδοξους διεκδικητές της αρχηγίας, ωστόσο θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι θα ξεπεραστούν, καθώς  ο “πρωταγωνιστής” έχει αποδείξει στο παρελθόν την “αξία” του και φαίνεται ότι συγκεντρώνει την έγκριση των αμερικανών “φίλων” μας και πιθανότατα και τη συναίνεση ευρωπαϊκών παραγόντων....

Το θετικό στο νέο σκηνικό που διαμορφώνεται είναι ότι  η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα μας αδειάζει τη γωνιά σχετικά σύντομα (πιθανότατα σε οκτώ με εννέα μήνες με αφορμή την εκλογή νέου προέδρου της δημοκρατίας) και θα απαλλαγούμε από την άθλια φάτσα του Κούλη και  τη τσιριχτή φωνή του Αδώνιδος. Το αρνητικό είναι ότι το νέο σχήμα δεν αποβλέπει σε τίποτα άλλο πέρα από την επικοινωνιακή διαχείριση του χάους που θα αφήσει πίσω της η κυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Τρία ενδεικτικά περιστατικά για τη σημερινή κατάσταση εξυπηρέτησης των πολιτών από τον δημόσιο, τον ιδιωτικό και τον ....«ερμαφρόδιτο» τομέα

Της Στέλλας Πατρώνα *

Περιστατικό πρώτο – Δημόσιος Τομέας

( Διεκπεραίωση υπόθεσης στο Υπουργείο Εσωτερικών)

Να ξεκινήσω από το καινοφανές!

Έχετε δει δημόσια υπηρεσία να λειτουργεί «ινκόγκνιτο» και να μη δίνει αριθμό πρωτοκόλλου;

Εγώ πάντως για πρώτη φορά είδα χθες. Πρόκειται για διεύθυνση του υπουργείου εσωτερικών, στην οποία με παρέπεμψαν από τα κεντρικά του υπουργείου και βρίσκεται στον πρώτο όροφο κτιρίου της οδού Υπατίας στην Αθήνα. Το κτίριο αυτό φέρει στην είσοδο μια υπερμεγέθη ταμπέλα του ΙΕΚ που στεγάζεται σ' αυτό και καμιά ένδειξη ότι στεγάζει και δημόσια υπηρεσία.

Κατόρθωσα να την εντοπίσω ρωτώντας στη γραμματεία του ΙΕΚ κι έτσι βρέθηκα  μπροστά σε μια κλειστή γυάλινη πόρτα με την ταμπέλα της διεύθυνσης που αναζητούσα και  με μια μικρότερη  ταμπελίτσα  που γράφει «Χτυπήστε» χωρίς να υπάρχει κουδούνι....

Χτύπησα λοιπόν τη γυάλινη πόρτα τρεις – τέσσερις φορές με το χέρι μου κι ενώ είχα αρχίσει να απελπίζομαι  και σκεφτόμουν με ποιο τρόπο θα κατόρθωνα να επικοινωνήσω  με τους μέσα - ω του θαύματος! – εμφανίστηκε μια υπάλληλος, η οποία άνοιξε την πόρτα, βγήκε  έξω στο διάδρομο ξανακλείνοντας την πόρτα πίσω της, με ρώτησε τι θέλω κι αφού άκουσε  την περίπτωση, ξαναμπήκε – εννοείται ξανακλείνοντας την πόρτα - για να βρει – υποτίθεται - την αρμόδια υπάλληλο.