Διατεταγμένος διάλογος με τουρκική ατζέντα

Προετοιμασία των όρων για υποχωρήσεις σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων –  Διακινούνται επικίνδυνοι μύθοι και ψεύδη για την προετοιμασία των πολιτών για τα χειρότερα

Του Σπύρου Παναγιώτου

Ο κύβος ερρίφθη. Οι διατεταγμένες από τη Γερμανία και το ΝΑΤΟ συνομιλίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας θα ξεκινήσουν στα τέλη Γενάρη. Η δυτική συμμαχία χαιρετίζει την επανάληψη των διερευνητικών συνομιλιών που είχαν διακοπεί το 2016 μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία. Η ελληνική πλευρά επιμένει, σε όλους τους τόνους, ότι ο νέος κύκλος συζητήσεων θα αφορά αποκλειστικά και μόνο την προσπάθεια διευθέτησης της ΑΟΖ σε Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο ως μοναδικής διαφοράς με την Τουρκία. Η τουρκική πλευρά διατυμπανίζει με στόμφο ότι υποχρεωτικά θα συζητηθούν όλα τα θέματα που αφορούν τις τουρκικές διεκδικήσεις, ΑΟΖ, θαλάσσια σύνορα, εναέριος χώρος, αποστρατιωτικοποίηση νήσων του Αιγαίου, καθεστώς κυριαρχίας σε κατοικημένα νησιά και βραχονησίδες κ.λπ. Είναι φανερό ότι η ελληνική πλευρά δεν μπορεί να εμποδίσει τους Τούρκους διπλωμάτες να αναφερθούν σε όποιο θέμα θέλουν κατά τη διάρκεια των διερευνητικών συζητήσεων. Έχοντας όμως αποδεχθεί τις πιέσεις Ε.Ε. και ΝΑΤΟ και συρόμενη σε μια διαπραγμάτευση εν μέσω προκλήσεων και απειλών στην πραγματικότητα, με τη συμμετοχή της όχι μόνο νομιμοποιεί τις τουρκικές διεκδικήσεις αλλά δημιουργεί και ένα σοβαρό τετελεσμένο: Οι μονομερείς διεκδικήσεις της Άγκυρας μετατρέπονται επίσημα σε αναγνωρισμένες διμερείς διαφορές. Το κλειδί άλλωστε της νέας φάσης είναι ότι οι συνομιλίες ξεκινούν από εκεί που σταμάτησαν. Όχι τυχαία η τουρκική διπλωματία επαναλαμβάνει συνεχώς αυτή τη διατύπωση. Η εξήγηση κρύβεται στις δηλώσεις του γνωστού καθηγητή και υφυπουργού Εσωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη, Χρ. Ροζάκη ότι κατά τις συνομιλίες πριν το 2016 είχε ανοίξει η συζήτηση και είχαν υπάρξει μερικές συμφωνίες για όλα τα θέματα της τουρκικής ατζέντας που υποκριτικά η σημερινή κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη δηλώνει ότι «αρνείται» να ανοίξει.

Ορισμένες σκέψεις για τις αυτοδιοικητικές εκλογές

Του Σπύρου Παναγιώτου

Είναι γνωστό ότι η έννοια και το περιεχόμενο της αυτοδιοίκησης έχουν υποστεί τέτοιες τροποποιήσεις ώστε να έχει χαθεί και το πραγματικό της νόημα. 

Στην πραγματικότητα δεν έχουμε «αυτοδιοίκηση», αλλά «ετεροδιοίκηση». Δήμοι και περιφέρειες αποτελούν προέκταση της κρατικής δομής στις σύγχρονες συνθήκες, σε στενή συνάρτηση και εξάρτηση από το κεντρικό κράτος και τις νέες υπερεθνικές δομές και δίκτυα. Κεντρικό κράτος και Ευρωπαϊκή Ένωση φορτώνουν στην αυτοδιοίκηση συνεχώς νέες αρμοδιότητες στερώντας της παράλληλα τους αναγκαίους οικονομικούς πόρους και το ανθρώπινο δυναμικό που θα τις υπηρετήσει. Τα έσοδα των ΟΤΑ προκύπτουν από την διπλή φορολόγηση των πολιτών, την επέκταση των ανταποδοτικών τελών και την ολοένα και ισχυρότερη διασύνδεσή της με την αγορά. Έτσι απελευθερώνουν χώρους και διαύλους για την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών και παράλληλα περικόπτουν ουσιαστικά πεδία άσκησης πολιτικής από τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια. Σε συνθήκες μνημονιακής επιτροπείας ή διαχειριστικής επιτροπείας, οι δημοτικές και περιφερειακές δομές υπάγονται πιο άμεσα στους νέους μηχανισμούς στραγγαλισμού και αρπαγής της δημόσιας περιουσίας και των δημόσιων υπηρεσιών.

Μνημόνιο χωρίς πεζοδρόμιο

Η μεγαλύτερη προσφορά του Τσίπρα στο σύστημα

Του Σπύρου Παναγιώτου

ς παραδεχτούμε το προφανές. Η κυβέρνηση Αλ. Τσίπρα αντί να μετρά φθορές μετά την τελευταία, επαχθή για το λαό, ψηφοφορία στη Βουλή εμφανίζεται ενισχυμένη σε κοινοβουλευτική δύναμη. Οι 153 και μία ψήφοι του τελευταίου πακέτου, παρά τις διαψεύσεις, μπορεί να αυξηθούν και άλλο. Και όσο να μοιάζει αστείο κατόρθωμα να λεηλατείται το κόμμα του Λεβέντη παραμένει μοναδικό παράδειγμα των μνημονιακών χρόνων. Όχι τυχαία ο πρωθυπουργός γιόρτασε επιδεικτικά τον «θρίαμβο» του με κατ΄ ιδία συνάντηση με την ανύπαρκτη ως χθες «μεγαλοπολιτικό» της μια ψήφου.

Τουρισμός: Η φαντασιακή ναυαρχίδα της ανάκαμψης

Η πραγματικότητα πίσω από το μύθο της «ελληνικής» τουριστικής βιομηχανίας
Του Σπύρου Παναγιώτου

Πάνω από 30 εκατομμύρια τουρίστες θα επισκεφθούν τη χώρα μας αυτή τη χρονιά, εκτιμούν οι ειδικοί της αγοράς. Για δεύτερο συνεχή χρόνιο θα σπάσει το πανελλαδικό ρεκόρ ξένων επισκεπτών, πανηγυρίζουν οι κυβερνητικοί ιθύνοντες. Από κοινού αγορές και κυβέρνηση έχουν αναδείξει την τουριστική αγορά σαν το βαρύ χαρτί της ελληνικής οικονομίας, σαν το πιστοποιητικό της εξόδου της χώρας από την κρίση.
Πράγματι, η σημερινή κυβέρνηση συνέχισε πιστά τα βήματα και τις κατευθύνσεις όλων των προηγούμενων. Με αντισυνταγματικές παρεμβάσεις προώθησε φακέλους επενδυτικών σχεδίων που καθυστερούσαν σε διάφορα επίπεδα της δικαιοσύνης. Παραθαλάσσιες εκτάσεις, οικόπεδα-φιλέτα, δασικές εκτάσεις και αιγιαλοί, νομοθετικές και ρυμοτομικές ρυθμίσεις, όλα έγιναν σύμφωνα με τις επιθυμίες των επενδυτών. Οι τράπεζες, με όπλο τα κόκκινα δάνεια, πίεζαν ασφυκτικά ξενοδόχους να πουλήσουν τις επιχειρήσεις τους, να παραχωρήσουν μερίδια ή να συγχωνευθούν με μεγάλους παίκτες του εξωτερικού.

60 χρόνια μετά: Ευρώπη πολλών ταχυτήτων

Φυγή προς τα εμπρός ή απαρχή της διάλυσης;

Του Σπύρου Παναγιώτου

«Η ενότητα δεν σημαίνει ομοιομορφία…. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τάσσομαι υπέρ της ύπαρξης νέων μορφών συνεργασίας, υπέρ αυτού που αποκαλούμε “διαφοροποιημένες συνεργασίες”»
Φρανσουά Ολάντ

«Οι Ευρωπαίοι θα πρέπει “να έχουν το θάρρος να αποδεχτούν ότι ορισμένες χώρες προχωρούν πιο γρήγορα από τις άλλες” χωρίς ωστόσο να κλείνει ο δρόμος “για εκείνες που έχουν καθυστερήσει”»
Άνγκελα Μέρκελ

Μερικές ημέρες πριν γιορταστούν στη Ρώμη τα 60 χρόνια από την ίδρυσή της, η Ε.Ε «ανακαλύπτει» επίσημα την επιλογή των πολλαπλών ταχυτήτων μέσω των διαφοροποιημένων συνεργασιών.

Στην πραγματικότητα οι πολλαπλές ταχύτητες είναι τόσο παλιές όσο και η ίδια η Ε.Ε. Πίσω από τη φαντασμαγορία των πολιτικών της «σύγκλισης» και των μέτρων «κοινωνικής συνοχής», ξεδιπλώνονταν πολιτικές που επέτρεπαν στις χώρες της πρώτης ταχύτητας, και κυρίως στην ίδια τη Γερμανία, να καρπώνονται τεράστια κέρδη από τις χώρες της περιφέρειας, τις χώρες των χαμηλών ταχυτήτων. Όλα όσα φανερώθηκαν με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο στα χρόνια της τελευταίας κρίσης, αύξηση χρέους, αποβιομηχάνιση και αποδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού, πλεονάσματα των χωρών του Βορρά έναντι εκείνων του Νότου, σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα.

Ο πόλος της παγκοσμιοποίησης σε κρίση

Οι παγκόσμιας κλίμακας ανακατατάξεις απαιτούν νέους προσδιορισμούς για να κατανοηθούν

Του Σπύρου Παναγιώτου

Ζούμε σε μια εποχή ραγδαίων παγκόσμιων αλλαγών. Οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία, δύο χώρες σταυροφόροι της ελευθερίας των αγορών, σήμερα βρίσκονται στη δίνη ενός μεγάλου, κοινωνικού και πολιτικού διχασμού, αναζητούν νέους προσανατολισμούς και επιχειρούν να διαμορφώσουν νέες συμμαχίες. Συγκρούονται οξύτατα με τον κόσμο και τις αξίες που δημιούργησαν και επέβαλαν παγκόσμια, εδώ και δεκαετίες.

Ο άλλοτε ενιαίος πόλος της παγκοσμιοποίησης σήμερα βρίσκεται βαθιά διχασμένος. Ο κόσμος χωρίς σύνορα, χωρίς κράτη-έθνη, ο κόσμος των αλληλεξαρτώμενων οικονομιών λαχανιάζει. Παλιές αντιθέσεις, με νέο σχήμα και μορφή, την ίδια όμως οξύτητα, αναπτύσσονται καθιστώντας ρευστό και απρόβλεπτο το μέλλον. Ο οικονομικός προστατευτισμός επιστρέφει απειλώντας με διάλυση παγκόσμιες συμφωνίες. Η ηγεμονία των αγορών αμφισβητείται από συστημικές δυνάμεις αφού πρώτα ξεθώριασε στις συνειδήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Αν και ο καπιταλισμός – καζίνο διατηρεί την κυριαρχία του, η αμφισβήτησή του δυναμώνει και εξαπλώνεται στις καπιταλιστικές μητροπόλεις. Το σύστημα εξαντλεί τις ψευδαισθήσεις που το τροφοδότησε για δεκαετίες.

Προετοιμασία βαθιών υποκλίσεων

Επίσκεψη Ομπάμα στην Αθήνα

Του Σπύρου Παναγιώτου

Κάθε θαύμα τρεις μέρες το μεγάλο τέσσερις

Δεν πρόλαβαν να κοπάσουν οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί για το “θαύμα” της επίσκεψης του απερχόμενου Αμερικανού και τις ελπίδες για δήθεν καθοριστική παρέμβαση του στην διένεξη μεταξύ Γερμανίας και ΗΠΑ για το θέμα του χρέους της χώρας και η επώδυνη διάψευση ήρθε από τον ίδιο τον εκπρόσωπο του λευκού Οίκου: «Θα ανέμενα» είπε «ότι ο Πρόεδρος θα περάσει κάποιο χρόνο σ’ αυτό το ταξίδι επαινώντας την ελληνική κυβέρνηση για την επιτυχία που είχε στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που έχει δεσμευτεί να κάνει. Επίσης, θα τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν την πορεία των μεταρρυθμίσεων που είναι καλές για τη μακροπρόθεσμη οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση στην Ελλάδα. Αυτό είναι βέβαιο ότι θα είναι σημαντικό μέρος της συζήτησης που θα έχει εκεί ο πρόεδρος»

Τελικά, είναι οι χειρότεροι …

Ο χορός κανιβάλων τραπεζιτών, μεγαλοεργολάβων, μιντιαρχών έχει μόλις ξεκινήσει

Γενικό ξεπούλημα της χώρας – Η αρχή με λιμάνι, Ελληνικό και ΕΥΑΘ …

Του Σπύρου Παναγιώτου 

Μέσα σε θύελλα αντιδράσεων από τοπικά κινήματα και εργαζόμενους, αλλά και με σοβαρή αναστάτωση και αντιδράσεις από τοπικά μέλη και στελέχη (ό,τι έχει απομείνει από τις τοπικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ) η κυβέρνηση επιταχύνει το σχέδιο της γενικής και σκανδαλώδους εκποίησης της δημόσιας περιουσίας.

Καταλύοντας κάθε συνταγματική νομιμότητα (ούτε λόγος να γίνεται για δεσμεύσεις και διακηρύξεις χρόνων), η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σπεύδει να ικανοποιήσει τις συνεχείς και όλο και πιο αποικιοκρατικές απαιτήσεις των δανειστών για να εκταμιευθεί μέρος της δόσης μετά την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος. Μέχρι την απόδοση και της δεύτερης υποδόσης έχουμε να δούμε ακόμα πιο επώδυνες απαιτήσεις, ακόμα μεγαλύτερο εξευτελισμό της κυβέρνησης. Το Υπουργείο Οικονομικών στην ιστοσελίδα του ανάρτησε δεκάδες χιλιάδες ακίνητα και εκτάσεις του Δημοσίου σε όλη τη χώρα, που οδηγείται στο ξεπούλημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέρα με τη μέρα ο αριθμός αυτός μεγαλώνει.

Κλιμακώνεται η ένταση στο Αιγαίο

Από τη Μαύρη Θάλασσα ώς τη Λιβύη η δράση του ΝΑΤΟ

Του Σπύρου Παναγιώτου

Από την περασμένη βδομάδα η τουρκική διπλωματία, σε όλα τα επίπεδα, διεμήνυσε ότι δεν θα συνεχίσει να τηρεί την συμφωνία της με την Ε.Ε. στο Αιγαίο στο βαθμό που δεν απελευθερωθεί, άμεσα, η χορήγηση ελεύθερης κίνησης των Τούρκων πολιτών στις χώρες της Ευρώπης (visa). Ο «πάγος» του Ζ.Κ. Γιούνκερ και οι δηλώσεις του ότι απαιτείται η ικανοποίηση «πολλών κριτηρίων» για να ικανοποιηθεί το τούρκικο αίτημα, καθόλου δεν πτόησε την κυβέρνηση της Τουρκίας. Όσο και αν γνωρίζει ο Ερντογάν ότι το αίτημα αυτό δύσκολα θα ικανοποιηθεί, καθώς αντιδρούν πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, συνεχίζει, με προκλητικό τρόπο, να αξιώνει παραχωρήσεις σε εξίσου στρατηγικής σημασίας ζητήματα.

Ανησυχητικές εξελίξεις στο Κυπριακό

Κίνδυνος διάλυσης της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της υπόστασης Κύπρου

Του Σπύρου Παναγιώτου

«Η τύχη της Κύπρου δεν επιτρέπεται να κριθεί

στις λεπτομέρειες»

Μ. Σουλτς

Μέσα σε κλίμα πανηγυρισμών, η Κύπρος γιορτάζει την έξοδό της από το μνημόνιο, αφού πρώτα αποδέχθηκε όλες τις απαιτήσεις των δανειστών, επιφέροντας βαρύτατα πλήγματα στην οικονομία του νησιού αλλά και του λαού. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη, συνεχίζοντας την παράδοση ευελιξίας και προσαρμοστικότητας των πολιτικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως προς τα διεθνή κελεύσματα, αναζητά διεξόδους, μετατρέποντας εκ νέου την Κύπρο σε φορολογικό παράδεισο χωρίς να βγάζει κανένα συμπέρασμα από τις δραματικές συνέπειες του προηγούμενου κύκλου. Αν και φανατικός υποστηρικτής του Σχεδίου Ανάν, ο ίδιος ο πρόεδρος βρίσκεται αντιμέτωπος με δυσμενείς εξελίξεις στην υπόθεση του κυπριακού προβλήματος, καθώς εντείνονται οι διεθνείς πιέσεις αλλά ταυτόχρονα και η τουρκική αδιαλλαξία.

Ανανέωση με υποταγή στα κελεύσματα Ε.Ε.-ΗΠΑ

Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη και οι εύθραυστες ισορροπίες του συστήματος

Του Σπύρου Παναγιώτου

Μοιάζει οξύμωρο ένας Μητσοτάκης να εμφανίζεται σαν επιλογή αναμόρφωσης και ελπίδας ενός βαθιά μνημονιακού, πολιτικού προσωπικού. Όχι μόνο γιατί αποτελεί ζώσα εκδήλωση της οικογενειοκρατίας, αλλά και συνέχεια του ύφους άσκησης εξουσίας του πατρός Μητσοτάκη. Κυρίως γιατί η δική του υπουργική θητεία δεν αφήνει κανένα περιθώριο για τις βλέψεις και τις πολιτικές του επιλογές. Ο Κ. Μητσοτάκης είναι ένας ακραία νεοφιλελεύθερος πολιτικός. Ο λόγος του και οι πράξεις του, μέχρι τώρα, είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένες με τη γερμανική πολιτική και στο σχέδιο Σόιμπλε για τη χώρα. Τολμηρός και ανάλγητος δεν διστάζει να χρεωθεί τις πιο ακραίες και επιθετικές πολιτικές απέναντι στους εργαζόμενους και τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Οι πρώτες του δηλώσεις ως πρόεδρος της Ν.Δ. για ανάληψη «πολιτικής σταυροφορίας» ενάντια στο «λαϊκισμό και τον αμοραλισμό» φανερώνει τι αντιλαμβάνεται σαν αιτία των δεινών της χώρας μετά από σχεδόν 6 χρόνια μνημονιακής καταστροφής. Μένει να αποδειχθεί αν ακολουθώντας την ευλυγισία της οικογενειακής παράδοσης θα δείξει ικανότητα προσαρμογής στα αντιφατικά μηνύματα που απορρέουν από την σε εξέλιξη διελκυστίνδα μεταξύ Βερολίνου-Ουάσιγκτον.

Λαϊκή Δεξιά vs Νεοφιλελευθερισμός

Όριο των μελλοντικών επιλογών η ευθυγράμμιση στα μνημόνια σε συνθήκες πολιτικής αστάθειας

Του Σπύρου Παναγιώτου

Με καθυστέρηση δύο ημερών δόθηκαν τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών για την ανάδειξη του νέου αρχηγού της Ν.Δ., επιβεβαιώνοντας τα όσα είχαν γίνει γνωστά από το βράδυ της Κυριακής και βάζοντας νέα δεδομένα στη αντιπαράθεση που σοβεί εδώ και μήνες στη Συγγρού.

Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι η συντηρητική παράταξη δείχνει αντοχή μέσα σε ένα εξαιρετικά δυσμενές κλίμα, τόσο ευρωπαϊκά όσο και εντός της επικράτειας. Οι πάνω από 400.000 ψηφοφόροι της Ν.Δ. που έσπευσαν να πάρουν μέρος στις εσωκομματικές εκλογές δεν είναι ασήμαντο γεγονός. Μπορεί να είναι περίπου οι μισοί, σε σχέση με την αναμέτρηση του 2009 μεταξύ Σαμαρά-Μπακογιάννη (780.000 ψήφισαν τότε) αλλά αν ο υπολογισμός γίνει με βάση τους ψηφοφόρους της Ν.Δ., στις αντίστοιχες εθνικές εκλογές, τότε η μείωση δεν είναι σημαντική. Από 33,9% το 2009 σε 26,6% σήμερα, και μάλιστα σε μία περίοδο αλλεπάλληλων εκλογικών ηττών της Ν.Δ. αλλά και γενικότερης αποστροφής των πολιτών προς τα πολιτικά κόμματα και δυσπιστίας στα προγράμματά τους.

Κεντροαριστερές τελετουργίες «ρήξεων»

Όταν ακούς σκληρή διαπραγμάτευση, ανθρώπινο κρέας μυρίζει

 Του Σπύρου Παναγιώτου

Όταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η μια πλευρά διαθέτει ισχύ (πολιτική και οικονομική) και σχέδιο (μετατροπή της χώρας σε χώρο οικονομικών, κοινωνικών και γεωπολιτικών πειραματισμών) και η άλλη αγωνιά για την επιβίωσή της, εξαρτώμενη από την ψήφο ελάχιστων βουλευτών τής κολεγιάς που έχει στήσει και κάνοντας λεβέντικα ανοίγματα, ποιος λέτε να υπερισχύσει;

Όταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων απέναντι στην πυγμή παγκόσμιων μεγαπαιχτών στέκεται μια κυβέρνηση κι ένας πρωθυπουργός που για να παραμείνει στην εξουσία όχι μόνο αθέτησε τις δεσμεύσεις του αλλά κουρέλιασε τη λαϊκή ετυμηγορία, ποιος νομίζετε ότι διαθέτει θέληση και αξιοπιστία να ορθώσει «κόκκινες γραμμές» έναντι της επιταγής για γενικευμένη εκποίηση της κοινωνίας και της χώρας;

Στο έργο αυτό, ανιαρά χιλιοπαιγμένο το τελευταίο διάστημα, γινόμαστε πάλι μάρτυρες με αφορμή το 2ο πακέτο προαπαιτούμενων.

Θερινό πραξικόπημα Τσίπρα και Τρόικας

Του Σπύρου Παναγιώτου

Αξιοποιώντας  για ακόμα μια φορά τη διαδικασία του κατεπείγοντος, η κυβέρνηση Τσίπρα φέρνει στη Βουλή το τρίτο Μνημόνιο μετά από συμφωνία που κατέληξε με τους εκπροσώπους των δανειστών σήμερα Τρίτη. Το σχετικό νομοσχέδιο αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή, προκειμένου να ξεκινήσει η συζήτηση και να ψηφιστεί την Πέμπτη. Η συμφωνία θα εισαχθεί σε δύο άρθρα, ένα σχετικό με τη δανειακή σύμβαση και ένα για τα προαπαιτούμενα μέτρα.

Και μνημόνιο και Grexit

Το σχέδιο Σόιμπλε σε εξέλιξη

Του Σπύρου Παναγιώτου

Ενώ η ελληνική κοινωνία εμβρόντητη παρακολουθεί την ψήφιση του πρώτου πακέτου «προαπαιτούμενων» για να ξεκινήσει η ουσιαστική διαπραγμάτευση των όρων του νέου μνημονίου, και ενώ το δεύτερο πακέτο έρχεται στη Βουλή την επόμενη βδομάδα, κανείς δεν έχει συνειδητοποιήσει τις επιπτώσεις όσων ψηφίστηκαν στις 16/7 τόσο για την οικονομία της χώρας όσο και για την ίδια τη δημοκρατία.

Την ίδια στιγμή, το σχέδιο της υπό γερμανική ηγεμονία Ευρώπης για τιμωρητική αποπομπή της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Τιμωρητική αποπομπή σημαίνει ότι η Ελλάδα θα οδηγηθεί εκτός ευρωζώνης, με δική της ευθύνη και υπό καθεστώς χρεοκοπίας με τους όρους των δανειστών, χωρίς δηλαδή να έχει κανένα από τα πλεονεκτήματα που το Διεθνές Δίκαιο προβλέπει.

Μετά το Σημίτη, ο Δραγασάκης: Ευχαριστούμε τις ΗΠΑ Νο2

Του Σπύρου Παναγιώτου

«Πρέπει να ευχαριστήσω δημόσια την κυβέρνηση της Αμερικής και τον κ. Ομπάμα καθώς χωρίς την βοήθεια και την επιμονή τους ότι η συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει το θέμα του χρέους, δεν θα είχαμε επιτύχει».

Γ. Δραγάσακης

Πόσο πιο προσβλητικός μπορεί να γίνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για τα μέλη, τους φίλους και ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, για ολόκληρο τον ελληνικό λαό που παρακολουθεί εμβρόντητος όχι μόνο πως μετατράπηκε σε «ναι» το περήφανο «όχι» αλλά και πόσο γρήγορα εξευτελίζεται  η κυβέρνηση υπό το βάρος των επιλογών της.

Ο Γ. Δραγάσακης ζήλεψε τη δόξα του Κ. Σημίτη. Εκείνος πρώτος είχε ευχαριστήσει τις ΗΠΑ στη Βουλή για το ρόλο τους στην «εκτόνωση» της κρίσης των Ιμίων. Αργότερα όλοι καταλάβαμε τι σήμαινε εκείνο το «ευχαριστώ» για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Μέρες ραγδαίων εξελίξεων

Του Σπύρου Παναγιώτου

Οι συνεχείς υποχωρήσεις στους μνημονιακούς εκβιασμούς πρέπει να πάρουν τέλος

Το σκοτσέζικο ντους συνεχίζεται. Τη μια μέρα καθηλωτικοί διθύραμβοι ότι πετύχαμε «έντιμο συμβιβασμό».Την επόμενη ανακάλυψη «νέων εμπλοκών» και ανέβασμα των απαιτήσεων των θεσμών για μεγαλύτερες παραχωρήσεις. Δεν πρόκειται απλά για επικοινωνιακά παιχνίδια των ΜΜΕ ή των δανειστών. Πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο. Η προσπάθεια «ταπείνωσης και τιμωρίας» του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης δεν αποσκοπεί μόνο σε μια εξευτελιστική οπισθοχώρηση σε όλο το φάσμα των «κόκκινων γραμμών». Απαιτεί την ταπείνωση και τον εξευτελισμό ολόκληρου του λαού, τη συντριβή της πεποίθησης ότι είναι δυνατή μια πορεία της χώρας έξω από μνημόνια και επιτροπείες. Το μήνυμα στέλνεται στη Ελλάδα αλλά έχει αποδέκτη το λαό της Ισπανίας, τους λαούς ολόκληρης της Ευρώπης. Με αυτή τη έννοια όποια «συμφωνία» και αν υπάρξει τις επόμενες μέρες καθόλου δεν θα σημάνει «επιστροφή στην ομαλότητα». Οι πιέσεις θα παραμείνουν ασφυκτικές για συνεχείς παραχωρήσεις. Δραματικά- σοκαριστικά γεγονότα δεν αποκλείεται να επιστρατευτούν άμεσα για να παραλύουν τη συνείδηση, να παγώνουν τη σκέψη του λαού. Οι δανειστές πολιτεύονται ώστε όχι μόνο να πετύχουν μια συνθηκολόγηση χωρίς όρους, αλλά και να αποφευχθεί κάθε δυνατότητα επανεμφάνισης αντιδράσεων ή του λαού στο προσκήνιο όπως στα πρώτα μνημονιακά χρόνια.

Φανερές και κρυφές πλευρές της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου

Καίρια ερωτήματα ζητούν απαντήσεις

Του Σπύρου Παναγιώτου

Υπάρχει μια τυπική πλευρά, που όμως δεν έχει δευτερεύουσα σημασία. Οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), στη συνείδηση του λαού και της Αριστεράς, είναι επιλογές μη αποδεκτές. Παραπέμπουν συνειρμικά στα μνημονιακά χρόνια, που η οικονομική καταστροφή της κοινωνίας και της χώρας συνοδεύτηκε από την κατάργηση του Συντάγματος και της Βουλής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αντιταχθεί σε αυτές τις πρακτικές σθεναρά όλα τα τελευταία χρόνια. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση είχε δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν θα καταφύγει σε τέτοιες πρακτικές. Η πρόεδρος της Βουλής είχε διαβεβαιώσει ότι αυτή η Βουλή δεν θα νομιμοποιήσει τέτοιες επιλογές. Με αυτή την έννοια, ακόμα και σε εξαιρετικά «έκτακτες περιπτώσεις» δικαιολογημένα τέτοιες επιλογές προκαλούν ερωτήματα και ενεργοποιούν αρνητικά αντανακλαστικά.