Casus belli: Αιτία πολέμου

Με αυτό τον φρασεολογικό όρο αποδίδεται στην ελληνική ο διπλωματικός διεθνής όρος Casus belli (κάζους μπέλι). Η φράση αυτή που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα, εκ της λατινικής γραμματείας (Ρωμαϊκό δίκαιο) προερχόμενη, λέγεται επί παντός "γεγονότος" (συμβάντος) δυνάμενου να προκαλέσει πολεμική εμπλοκή μεταξύ δύο κρατών ή συνασπισμού κρατών έναντι τρίτου ή άλλου συνασπισμού. Όπως, σε περιπτώσεις προσβολής Ηγεμόνων ή άλλων Αρχηγών κρατών, διπλωματικών αντιπροσώπων, ή σε αιφνίδια κατάληψη ξένου εδάφους ή προσβολής άλλων κυριαρχικών δικαιωμάτων κ.λπ. Λόγω δε της σοβαρότητας του όρου αυτού απαραίτητη κρίνεται η σχετική διακοίνωση («νόταμ») που θα πρέπει όμως να έχει προηγηθεί και επίσημα να έχει γνωστοποιηθεί η απαίτηση του προσβάλλοντος. Έτσι με τον όρο αυτό, που δεν αποτελεί ιδιαίτερο διπλωματικό έγγραφο, χαρακτηρίζεται συγκεκριμένη πράξη ως «απειλή». Πολλές φορές όμως συμβαίνει αυτός ο όρος να χρησιμοποιείται μεν, χωρίς όμως νομική υπόσταση (κατά το προσβαλλόμενο κράτος), όπου και αναζητείται τότε είτε με συνομιλίες εξεύρεση λύσης, είτε σε αντίθετη περίπτωση με διαιτησία από Διεθνείς οργανισμούς.

Dixi

Έχω μιλήσει. Ένα ισχυρό επιχείρημα ότι "δεν θα πω περισσότερα για το θέμα αυτό, και κανένας άλλος δεν επιτρέπεται να μιλήσει περισσότερο" ή "Αυτό ρυθμίζει το θέμα."

hic et nunc: εδώ και τώρα

H λατινική έκφραση που σημαίνει εδώ και τώρα, αμέσως, στη στιγμή, χωρίς αναβολή

Dum spiro spero: Όσο ζω ελπίζω

Φράση που αποδίδεται στον Κικέρων

Fama volat: Η φήμη πετά

Βιργίλιος, Αινείας 7, 392

Mea culpa: Δικό μου φταίξιμο• δικό μου σφάλμα

Η προέλευση της έκφρασης είναι από μια παραδοσιακή προσευχή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, γνωστή ως Confiteor "Ομολογώ", στην οποία το άτομο αναγνωρίζει την ατέλειες του.

Ηomo homini lupus: Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος

Αναφέρεται στη φρίκη την οποία είναι ικανοί να προκαλέσουν οι άνθρωποι.
Λαϊκή παροιμία από Roman Plautus (184 π.Χ.), Asinaria ("homo homini lupus est").
Μεταγενέστερη χρήση από τον Thomas Hobbes (Άγγλoς φιλόσοφος, γιος προτεσταντη κληρικού, ο Τόμας Χομπς (1588-1679) υπήρξε ένας από τους πρώτους διανοητές-θεμελιωτές του σύγχρονου κράτους και ιδρυτής της πολιτικής φιλοσοφίας).

Carpe diem: άδραξε την ημέρα, απόλαυσε την σημερινή ημέρα, εκμεταλλεύσου το παρόν

Φράση από ποίημα του Οράτιου, μέσα στο οποίο χρησιμοποιείται ως προτροπή να εκμεταλλευτεί ο άνθρωπος τη σύντομη ζωή του και να μην αποβλέπει μόνο στο αύριο, η ζωή είναι σύντομη, αποτελεί μια φευγαλέα στιγμή.

Αd calendas Graecas: στις ελληνικές καλένδες, δηλαδή ποτέ

Καλένδες ή Καλάνδες (καθ. Καλένδαι ή Καλάνδαι, λατ. calendae, Kalendae - κατά παράλειψη του ημέρες, dies).
Με αυτό τον όρο ονομάζονταν, οι πρώτες ημέρες των ρωμαϊκών μηνών, δηλαδή η αντίστοιχη των παρά των Ελλήνων "νουμηνία" (σημερινή πρωτομηνιά). Επίσης γνωστή είναι και η αρχαία παροιμία "ες τας ελληνικάς καλένδας εξοφλείν" (ad graecas calendas solvere) που λέγονταν επί χρεών διαρκώς μη εξοφλημένων, επειδή στους ελληνικούς μήνες δεν περιλαμβάνονταν καλένδες. Αργότερα και η παροιμία "παραπέμπειν εις ελληνικάς καλένδας" αφορούσε για κάθε αναβαλλόμενο ζήτημα ή υπόσχεση.

Veni, vidi, vici: Ήλθα, είδα, νίκησα

Γνώστη φράση που ειπώθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα όταν νίκησε τον Φαρνάκη Β΄, γιο του Μιθριδάτη, ο οποίος το 48 π.Χ., εκμεταλλευόμενος τον εμφύλιο πόλεμο που είχε ξεσπάσει στη Ρώμη, προσπάθησε να δημιουργήσει και πάλι το βασίλειο του πατέρα του. Η ήττα του από τον Καίσαρα θα θέσει τέλος στην ύστατη προσπάθεια αναβίωσης του Βασιλείου του Πόντου.