Θεόδωρος Καμαρινός (τέως Πρόξενος στην Κορυτσά): "Δεν υπάρχουν Ορθόξοι Αλβανοί αλλά εξαλβανισμένοι Ορθόδοξοι." Συγκλονιστικές αποκαλύψεις.

Φοβερές οι αποκαλύψεις-καταγγελίες του πρώην Προξένου Κορυτσάς κ.Καμαρινού. Παραθέτουμε ενδεικτικά μερικές:

• ο τότε πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος της Ομόνοιας (σ.σ. Σπύρος Λίτσης) συνεργαζόταν με το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας μόνο και μόνο για να εκδίδουν βίζες και να μοιράζονται τα ποσοστά.  
• Έβαλα στόχο να βρω πόσοι Έλληνες υπήρχαν στην Περιφέρεια Κορυτσάς.
  Επισκέφθηκα 63 χωριά της περιοχής, όπου δεν είχε ξαναπάει άλλος Έλληνας διπλωμάτης. Έφτασα στο σημείο να κατηγορούμαι από κάποιους κύκλους στο Υπουργείο Εξωτερικών, ότι δεν έπρεπε να πάω στα χωριά αυτά. Έπρεπε να ήμουν κλεισμένος στο Προξενείο...
• Η γραμμή αυτή που εκφραζόταν από τον Υπουργό Εξωτερικών Δρούτσα ήταν της αντίληψης ότι επιδιώκουμε την ένταξη των δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν πρέπει να δημιουργούμε εντάσεις.  
• Επουδενί λόγο λοιπόν δεν ήθελε το ΥΠΕΞ να αναφερόμαστε στη Βόρειο Ήπειρο και να επανεμφανιστούν Έλληνες στην Κορυτσά ως γηγενής κοινότητα.  
• Τώρα διώκομαι για πειθαρχικά παραπτώματα. ...Συνεπώς εφεύρουν άλλες κατηγορίες. 

 

Μοσχόπολη Κορυτσάς: Εκεί δημιουργήθηκε και το δεύτερο τυπογραφείο στον χώρο του υπόδουλου ελληνισμού (μετά από αυτό της Κωνσταντινούπολης) Πολλοί Μοσχοπολίτες έμποροι  ενίσχυσαν οικονομικά την πατρίδα τους και συντέλεσαν στην ίδρυση σχολείου, περίπου το 1700. Το σχολείο, με την ονομασία, «Ελληνικόν Φροντιστήριο» εξελίχθηκε σε σημαντικό εκπαιδευτικό κέντρο της περιοχής, το 1744 αναβαθμίστηκε από δωρεές και μετονομάστηκε σε «Νέα Ακαδημία». Το 1769 λόγω της συμμετοχής της πόλης στην προετοιμασία της εξέγερσης του 1770 (Ορλωφικά), η πόλη υπέστη λεηλασίες από μουσουλμάνους Αλβανούς και καταστράφηκε ολοσχερώς

 

Παραθέτουμε κύρια σημεία της συνέντευξης:

- Όταν με διόρισαν στην Κορυτσά μου έδιναν την εντύπωση ότι με έστελναν σε ένα μακρινό προξενείο «αδιάφορο» όπως στην Νότια Αμερική. Αναρωτήθηκα «Ο Ελληνισμός που υπήρχε εκεί τόσους αιώνες εξαφανίστηκε;». Χρέος μου ως διπλωμάτης ήταν να βρω τους Έλληνες εκεί
και να τους ενθαρρύνω.

- Όταν πήγα στην Κορυτσά βρήκα μία ελληνική μειονότητα πολιτικά ασυντόνιστη που είχε εκτραπεί από τους στόχους της και δεν ήταν καθόλου διεκδικητική. Όπως αποδείχθηκε  σύντομα ο τότε πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος της Ομόνοιας (σ.σ. Σπύρος Λίτσης) συνεργαζόταν με το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας μόνο και μόνο για να εκδίδουν βίζες και να μοιράζονται τα ποσοστά. Ζήτησα άμεσα να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Βρήκαν τότε την ευκαιρία να με κατηγορήσουν ότι παρενέβαινα στα εσωτερικά της οργάνωσης

- Έβαλα στόχο να βρω πόσοι Έλληνες υπήρχαν στην Περιφέρεια Κορυτσάς.
Επισκέφθηκα 63 χωριά της περιοχής, όπου δεν είχε ξαναπάει άλλος Έλληνας διπλωμάτης. Έφτασα στο σημείο να κατηγορούμαι από κάποιους κύκλους στο Υπουργείο Εξωτερικών, ότι δεν έπρεπε να πάω στα χωριά αυτά επειδή δεν ήμουν στην «έδρα» μου. Έπρεπε να ήμουν κλεισμένος στο Προξενείο...

- Η γραμμή αυτή που εκφραζόταν από τον Υπουργό Εξωτερικών Δρούτσα ήταν της αντίληψης ότι επιδιώκουμε την ένταξη των δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν πρέπει να δημιουργούμε εντάσεις. Επουδενί λόγο λοιπόν δεν ήθελε το ΥΠΕΞ να αναφερόμαστε στη Βόρειο Ήπειρο και να επανεμφανιστούν Έλληνες στην Κορυτσά ως γηγενής κοινότητα. 
Το θέμα για αυτούς είχε κλείσει το 1930 όταν έκλεισαν οι Αλβανοί και το τελευταίο σχολείο, δεν ήθελαν το πρόβλημα που έχουν με τον Ελληνισμό στην δυτική πλευρά της Β. Ηπείρου να το βρουν και στη ανατολική. 

- Μεταξύ άλλων επισκέφθηκα 20 χωριά στην περιοχή του Πόγραδετς. Χρειάστηκαν τρεις ώρες για να διανύσω με το τζιπ του Προξενείου μία απόσταση 15 χιλιομέτρων για να φτάσω σε ένα χωριό που δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου, τη Μπογκορίτσα. Εκεί ένας ηλικιωμένος ήρθε και φίλησε δακρυσμένος την γαλανόλευκη που ήταν μπροστά στο τζιπ και μου είπε ότι είχε να δει αυτή τη σημαία από τον πόλεμο του 1940... Και μόνο για τα λόγια αυτού του ανθρώπου πίστεψα ότι χρειάζεται κάθε θυσία για τους Έλληνες εκεί.

- Ζήτησα να επισκεφτώ τις εκκλησίες και τα νεκροταφεία των χωριών. Έβλεπα στους τάφους των παππούδων τους γραμμένα τα ονόματα στα ελληνικά και τους είπα

Οι Έλληνες μαθητές μας δείχνουν το δρόμο : Bring them BACK

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Κι εκεί που πνίγεσαι στην απελπισία και νομίζεις ότι όλα έχουνη τελειώσει, υπάρχουν εικόνες που σου δίνουν κουράγιο και σε κάνουν να πιστέψεις  ότι αυτό το έθνος "μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ΞΑΝΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΞΑ τραβά".

Ήταν 25 Οκτωβρίου 2010 όταν στο Λονδίνο ακούστηκε για πρώτη φορά από την αυτόνομη Κυπριακή παράταξη "ΜΕΤΩΠΟ Η.Β."  το σύνθημα "Bring them BACK".


Γράψαμε τότε  :

Το προχθεσινό απόγευμα στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο δεν ήταν το ίδιο. 
Αυτό που τραβούσε τα φλας των επισκεπτών δεν ήταν κάποιο από τα «κλεμμένα» εκθέματα του, αλλά οι διαδηλωτές με τις μαύρες μπλούζες, 
οι οποίοι στεκόντουσαν στο κεντρικό προαύλιο κρατώντας πανό και πλακάτ, μεταφέροντας έτσι το μήνυμα και την απαίτηση όλων των απανταχού Ελλήνων: “BRING THEM BACK”.

(είχε προηγηθεί το κάλεσμά τους που δημοσιεύσαμε εδώ

Πριν λίγες μέρες, μια παρέα μαθητών από την Ελλάδα ξανάκανε το ίδιο. Αυτή τη φορά ΜΕΣΑ στο Βρετανικό Μουσείο. Παραθέτουμε την είδηση:

Στην επίσκεψη τους στο Βρετανικό Μουσείο, μαθητές σχολείου από την Κόρινθο τάχθηκαν υπέρ της επιστροφής των Ελγίνειων Μαρμάρων στην Ελλάδα, σηκώνοντας ελληνικές σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα.

Οι νεαροί μαθητές, φώναξαν το σύνθημα «Bring Them Back» μπροστά από τα γλυπτά του Παρθενώνα, ενώ παράλληλα ύψωσαν ελληνικές σημαίες.

Στη συνέχεια παρέδωσαν στον Διευθυντή του Μουσείου επιστολές, στις οποίες εξέφραζαν το αίτημα τους για την επιστροφή των Ελγίνειων Μαρμάρων από τους Βρετανούς στην Ελλάδα.

Ας τους ακούσουμε :

Κυπριακές εκλογές 2013: Ναι τα χάσαμε όλα, μάς πάτησαν κάτω, τα όνειρά μας διαλύθηκαν, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ.

 Όπως φαίνεται η πλειοψηφία των αδερφών μας στην Κύπρο (45+25=70%), έσκυψε το κεφάλι ως καλό,  πειθαρχημένο, κομματικό υποζύγιο.  

Στον δεύτερο γύρο καλούνται να επιλέξουν κυριολεκτικά τον "δήμιο" που θα εκποιήσει την Κύπρο μας.

Υπάρχουν όμως κι αυτοί που δεν έσκυψαν το κεφάλι.  

Όπως δεν έσκυψαν το κεφάλι σαν σήμερα, πριν 99 ακριβώς χρόνια οι βορειοηπειρώτες που ανακήρυξαν, αγωνίστηκαν και πέτυχαν την Αυτονομία τους.  

Μαζί τους θα ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ. 

Μαζί με κάθε ελεύθερο Έλληνα σε κάθε γωνιά της γης.    

Μαχητής Θεσσαλονίκης- Ιστολόγιο Αντιπαρακμή

Η εξαιρετική ανάρτηση που ακολουθεί και το τραγούδι τους, αφιερώνεται στο αποτέλεσμα των Κυπριακών εκλογών της 17/2/2013. Ακούστε μας:

 

Ιωάννου Κων. Νεονάκη 
MD, MSc, PhD. 

Πριν από δύο χρόνια ο Δήμος Ηρακλείου στις καλοκαιρινές του εκδηλώσεις στο ανοιχτό κηποθέατρο «Όαση» είχε προσκαλέσει τα μέλη του πολιτιστικού συλλόγου “Magna Graecia» («Μεγάλη Ελλάδα») από τα ελληνόφωνα χωριά της Ιταλίας για να δώσουν μια συναυλία με τραγούδια του τόπου τους. Στην αρχή της εκδήλωσης μάς μίλησε ο πρόεδρος του συλλόγου, ένας συνταξιούχος εκπαιδευτικός. Στάθηκε στη μέση της σκηνής και με σπαστά Ελληνικά και τρεμάμενη από τη συγκίνηση φωνή ξεκίνησε να μιλάει. «Αδέρφια, χαίρομαι που σάς βλέπω και είμαι κοντά σας» ήταν τα πρώτα του λόγια που αργά και με δυσκολία άρθρωσε από την πολλή συγκίνηση και το πνίξιμο στο λαιμό. Όλο του το κορμί έκλαιγε εκείνη την ώρα. Έκλαιγε το κλάμα της μεγάλης χαράς, του πραγματικού οντολογικού συναισθήματος που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής, από την αρχή της ύπαρξης και πυρπολεί. Και εμείς συγκινηθήκαμε. Και εμείς ανταποδώσαμε το χαιρετισμό βουρκωμένοι και όλοι μαζί αγκαλιαστήκαμε νοερά, εκεί στη σιωπή του αχνού φωτός, σε μιαν ενότητα, σε μίαν ύπαρξη, σε ένα σώμα. Σ’ αυτό το αιώνιο, αναλλοίωτο σώμα των Ρωμηών, σ’ αυτήν την κοινότητα, σ’ αυτήν την κοινωνία των συγκαιρινών, των τεθνεώτων και των ερχομένων. Σε αυτό το σώμα, το ρωμαίικο, το ελεύθερο, το συνεχώς διευρυνόμενο, που πορεύεται όρθιο, υπερήφανο και χαρούμενο προς το τέλος, προς την ολοκλήρωση των εσχάτων. 


Μείναμε όλοι μας για ώρα ακίνητοι, αγκαλιασμένοι, κοιταζόμενοι στα μάτια, προσπαθώντας να ανασυγκροτηθούμε. Ο πρόεδρος συνέχισε μιλώντας μάς για την ιστορία τους, ότι βρίσκονται εκεί από την αρχαιότητα, ότι πολλές λέξεις της διαλέκτου τους είναι αρχαιοελληνικές και δεν απαντώνται αλλού και τόσα άλλα. Και μετά την ιστορία και τα φιλολογικά, άρχισε να μάς λέει και για τα προβλήματά τους. Προβλήματα πολλά και δυσεπίλυτα. Το ένα διαδεχόταν το άλλο. Μάς έλεγε, μάς έλεγε, μάς έλεγε … Τελειωμό δεν είχαν. Μάς είπε για τον αριθμό τους που συνεχώς μειώνεται, για τις κοινότητές τους που ήκμαζαν άλλοτε, αλλά τώρα φθίνουν, για τα νέα παιδιά που δεν μιλάνε πλέον ελληνικά και συνεχώς αφομοιώνονται, για τη μοναξιά και την απομόνωσή τους, για τη φτώχια και το αβέβαιο μέλλον. Και ενώ όλοι μας παρακολουθούσαμε στεναχωρημένοι την περιγραφή της όντως δύσκολης αυτής κατάστασης, αναλογιζόμενοι και τα δικά μας βάσανα, ξαφνικά ο πρόεδρος σταμάτησε. Σιώπησε πλήρως. Μάς κοίταξε στα μάτια, και αλλάζοντας εντελώς ύφος, με ένα πλατύ χαμόγελο και τα χέρια ανοικτά και προτεταμένα προς εμάς σαν να μάς καλούσε σε πανηγύρι είπε με δυνατή, χαρούμενη φωνή ένα ρήμα που δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Είπε: «τραγουδάμε». Δυνατά σαν βέλος ξεχύθηκε η λέξη στον αέρα της Όασης κάνοντας μάς να ανατριχιάσομε. «Τραγουδάμε». Ναι τα χάσαμε όλα, αλλά εμείς τραγουδάμε. Ναι μάς πάτησαν κάτω, αλλά εμείς τραγουδάμε. Ναι τα όνειρά μας διαλύθηκαν, αλλά εμείς τραγουδάμε. 

Το σοκ μου ήταν απερίγραπτο. Είχα μπροστά μου έναν άνθρωπο, έναν Ρωμηό γονατισμένο από τα βάσανα, τσακισμένο από τη ζωή, χωρίς προοπτικές για το μέλλον, ο οποίος ξαφνικά και αναπάντεχα, αρνούμενος να υποκύψει και να παραδοθεί, αντιδρά λιτά και ουσιαστικά τινάζοντας από πάνω του με μια κίνηση σαν τον Αλέξανδρο όλο το βάρος της θλίψης και της κατήφειας, όλη την τυραννία της φθοράς, όλη τη μαυρίλα του θανάτου. Και γίνεται ξαφνικά «ζωή εν τάφω», ζωή και φως μέσα στη φθαρτότητα και τον καθημερινό θάνατο αυτού του βίου, αναστάσιμη λαμπάδα στο βαθύ μεταμεσονύκτιο σκότος. Τι ανεπανάληπτο και λυτρωτικό μήνυμα! Τι σοφία αιώνων! Τι μπάλσαμο ψυχής! Η Ρωμαίικη ψυχή σε

Μιλάτε Γκρίκο (grecanica) ; Magna Grecia.

Πριν παραθέσουμε την εξαιρετική παρουσίαση του Ιστολογίου ΗΠΕΙΡΟΣ-ΕΛΛΑΣ, θα επισημάνουμε ότι η Κάτω Ιταλία είναι ένα ακόμη παράδειγμα Ελλήνων, 
που εγκαταλείποντας αρχικά την Ορθόδοξη πίστη τους, 
έχασαν τελικά και την Ελληνικότητά τους. 
Ακριβώς ότι συνέβη με τους Πομάκους της ελεύθερης(Ελληνικής) Θράκης αλλά και με δεκάδες άλλες περιπτώσεις εξισλαμισμένων Ελλήνων στη σημερινή Τουρκία.

Αντιθέτως, στις περιπτώσεις που παρέμειναν Ορθόδοξοι και υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν προσωρινά την Ελληνική γλώσσα (πχ περιοχές της Β.Ηπείρου όπως η Κορυτσά), μόλις οι συνθήκες το επέτρεψαν, αναβίωσε και πάλι ο Ελληνισμός.

Γκρεκάνικα, τα κατωιταλιώτικα ελληνικά. 

Τα γκρεκάνικα ή γκρίκο όπως είναι γνωστά τα κατωιταλιώτικα ελληνικά μιλιούνται από τις ελληνόφωνες κοινότητες των Γκρεκάνων στα δύο άκρα της ιταλικής μπότας, στην Απουλία και την Καλαβρία.

Προέρχονται είτε από τα δωρικά που μιλιούνταν στις εκεί ελληνικές αποικίες στη Μεγάλη Ελλάδα είτε, σύμφωνα με μια (αναλυτικό ρεπορτάζ - βίντεο)...
άλλη άποψη, από τη μεσαιωνική ελληνική.

Οι Ξεχασμένοι 'Ελληνες 
Η Καλαβρία υπήρξε για μια περίπου χιλιετία σημαντικό κέντρο του ελληνισμού. Οι απόγονοι αυτών των πρώτων μεταναστών καταφέρνουν να κρατήσουν ζωντανά τα στοιχεία που συνιστούν την ιδιαίτερη πολιτισμική ταυτότητα των Ελλήνων. 
Με τις ελληνικές επιγραφές στους δρόμους, με την γκρεκάνικη διάλεκτο, με τα τραγούδια τα οποία περνάνε από γενιά σε γενιά. 
Ωστόσο, η γλώσσα των αριθμών είναι σκληρή και γεννά ανησυχίες για το μέλλον των ελληνοφώνων της Κάτω Ιταλίας. Ο πληθυσμός στα ελληνόφωνα χωριά μειώνεται συνεχώς, αφού

Πατήρ Σωτήρης Χαντάντ: Ο Ελληνορθόδοξος ιερέας που βρήκε μαρτυρικό θάνατο από ισλαμιστές αντάρτες στη Συρία

 
Σήμερα (25 Οκτωβρίου 2012), η Ορθόδοξη Εκκλησία μας  πρόσθεσε ακόμη ένα μάρτυρα στην αγκαλιά του Χριστού μας . Πρόκειται για τον Ελληνορθόδοξο ιερέα  Σωτήρη (Φάντι)  Χαντάντ ο οποίος υπηρετούσε στον ιερό ναό του Προφήτη Ηλία στη μικρή πόλη Κανάτα με 15.000 κατοίκους, 20 χιλιόμετρα έξω από την Δαμασκό.

Ο μάρτυρας ιερέας βρέθηκε στραγγαλισμένος και... με τα μάτια του βγαλμένα, ενώ το σώμα του ήταν γεμάτο από μώλωπες που δημιουργήθηκαν από τα  φρικτά βασανιστήρια που πέρασε.

Το μαρτύριο του 43χρονου ιερά Σωτήρη  Χαντάντ  άρχισε στις 19 Οκτωβρίου όταν απήχθη από ισλαμιστές αντάρτες  καθώς πήγε για να τους συναντήσει και να διαπραγματευθεί την απελευθέρωση ενός Χριστιανού γιατρού της ενορίας του που είχαν απαγάγει από πριν.
Οι απαγωγείς ζητούσαν 50 εκατομμύρια συριακές λίρες (660 χιλιάδες δολάρια) λύτρα για την απελευθέρωση του γιατρού.  Ο πάτερ Σωτήρης  κατάφερε να μειώσει το ποσό περίπου στα μισά ($350,000) από αυτά που ζητούσαν αρχικά.  Τη περασμένη Παρασκευή πήγε μαζί με τον πεθερό του γιατρού  για να τους δώσει τα λεφτά και να

Οι απόδημοι Έλληνες ΕΧΟΥΝ ΨΥΧΗ: Μοναδικό βίντεο!

Καταπληκτικό, ονειρεμένο, μοναδικό, βίντεο !
Αφιερώστε 8 λεπτά, δείτε το ολόκληρο και δεν θα χάσετε! Σας το εγγυόμαστε!
Δείτε το:

Οτάβα, Καναδάς, 12.000 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα
Αύγουστος 2011

http://taxalia.blogspot.com/2011/08/blog-post_7457.html

Τουρκοκύπριος στο φετινό συνέδριο των αποδήμων, δεν είναι ανέκδοτο!

Η χτεσινή παρουσία νεαρού Τουρκοκυπρίου στο ετήσιο παγκόσμιο συνέδριο των αποδήμων ΠΟΜΑΚ-ΠΣΕΚΑ-ΝΕΠΟΜΑΚ, προκαλεί πολλά πολλά ερωτηματικά, τα οποία παραμένουν αναπάντητα!

Οι απόδημοι (Ελληνο)κύπριοι, αιχμή του δόρατος της εξωτερικής μας πολιτικής, φορείς που ενεργούσαν ως λόμπυ άσκησης πίεσης σε ορατά και αόρατα επίπεδα άσκησης πολιτικής στις χώρες όπου ξενιτεύτηκαν για μια καλύτερη ζωή, κυρίως μετά τον βίαιο εκτοπισμό τους δια των όπλων της τουρκικής εισβολής του 1974, ομάδες που μέχρι πριν 1-2 χρόνια βρίσκονταν στην εμπροσθοφυλακή της προβολής του Κυπριακού στη σωστή του βαση, ως προβλήματος εισβολής και κατοχής δηλαδή, φαίνεται ότι έχουν πλέον αλωθεί από τον άνευ ορίων ενδοτισμό του ΔΗΣΑΚΕΛ σε επικίνδυνο βαθμό.

Υπενθυμίζουμε ότι με την εκλογή του Δ. Χριστόφια στην προεδρία, άρχισαν και τα τρανταχτά παρατράγουδα στο συνέδριο των αποδήμων. Ποιος ξεχνά την φασιστική απαίτηση του Χριστόφια να ... αφαιρεθεί το βήμα από τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Β', επειδή αυτός εξέφρασε διαφωνία με την ολισθηρότατη πολιτική του;

Σιγά σιγά ο Χριστόφιας και οι αφελέστατες ιδέες του περί “λύσης από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους” και συνθήματα όπως “τα αδέλφια μας οι ΤΚ”, επιβλήθηκαν και στις παροικιακές μας οργανώσεις, αφού τις ηγεσίες τους κατέλαβαν παντού ΑΚΕΛικοί, όπως συμβαίνει, με τα τραγικά αποτελέσματα που περιγράφουμε πιο κάτω, στην Ομοσπονδία Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδος (ΟΚΟΕ).

Κι έτσι, στη νέα ΑΚΕΛική τάξη πραγμάτων, η ΟΚΟΕ πέρυσι πραγματοποίησε το ανήκουστο, αυτό για το οποίο η επίσημη Κυπριακή Δημοκρατία δίνει μάχες για να μην το πράξουν οι ξένοι (εξ ιδίων όμως τα βέλη πλέον):
Η ΟΚΟΕ επισκέφτηκε τον τότε ψευδοπρόεδρο Μ.Α. Ταλάτ στο ουτωκαλούμενο Προεδρικό Μέγαρο!!!! Πράγματα που δεν τα βάζει ο νους του (λογικού) (Ελληνοκύπριου) ανθρώπου!!

Φέτος όμως, η ΟΚΟΕ ξεπέρασε τα εσκαμμένα, σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό από τον περσινό! (Όπως φαίνεται βάζει στοίχημα με τον εαυτό της, ότι κάθε χρόνο θα γίνει καταστροφικότερη!!). Η ΟΚΟΕ λοιπόν, προτάσσοντας το έωλο αλλά εντελώς επικίνδυνο επιχείρημα ότι δεν ενδιαφέρεται εάν τα μέλη της είναι Ελληνοκύπριοι ή Τουρκοκυπριοι, εκπροσωπείται στο συνέδριο της ΠΟΜΑΚ, στο όργανο που χαράσσει πολιτική των αποδήμων για αγώνα για λύση του Κυπριακού, από έναν... Τουρκοκύπριο!!! 

Ποιός είναι αυτός ο ΤΚ λοιπόν;; Κανείς δεν γνωρίζει επακριβώς, το μόνο που έγινε γνωστό τελικά είναι ότι αυτός δεν μπορεί καν να θεωρηθεί απόδημος!! Η οικογένεια του δεν ζει στην Ελλάδα, είναι απλά ένας φοιτητής στην Ελλάδα!! (Η ΟΚΟΕ δεν θεωρεί απόδημους Κύπριους τους χιλιάδες ΕΚ που φοιτούν στην Ελλάδα, εφόσον απόδημοι θεωρούνται οι άνθρωποι των οποίων οι οικογένειες έχουν μόνιμη κατοικία σε χώρες εκτός Κύπρου). Και τι έκανε λοιπόν ο ΤΚ φοιτητής; Για ακατανόητους λόγους έγινε δεκτός στη ΝΕΠΟΜΑΚ (ομοσπονδία αποδήμων νεολαιών) και παρέστη σε όλες τις φετινές συνεδρίες των αποδήμων, ακόμα και σε συνεδρίες (άκουσον – άκουσον) από τις οποίες αποκλείστηκαν οι δημοσιογράφοι επειδή οι συζητήσεις ήταν πολύ λεπτές και τα θέματα ήταν υψίστης σοβαρότητας!!!

Μπορεί να το χωρέσει ο νους σας; Ο δικός μου πάντως, όσο κι αν το σκεφτώ, από όποια πλευρά και να το βλέπω, ΟΧΙ!!!! Διερωτάται κανείς εάν έχουν εκλείψει οι πατριώτες απόδημοι κι αν αυτοί δεν έφεραν ένταση σε αυτή την κατάντια. Η απάντηση είναι όχι, πολλές ήταν οι διαμαρτυρίες και τα καταιγιστικά ερωτήματα, στα οποία η ΟΚΟΕ δεν έδωσε καμιά ικανοποιητική απάντηση.

Όχι κ. Χριστόφια, δεν ξεχνούν ΟΛΟΙ οι απόδημοι!

Αυτό που συμβαίνει όμως όπως συμβαίνει τα 3 τελευταία χρόνια στον ύψιστο βαθμό, είναι ότι... τους πάτησε ο οδοστρωτήρας της νέας πολιτικής Χριστόφια, της πολιτικής της ανεκδιήγητης αφέλειας, αλλά και του “ότι δεν μας αρέσει, το εξαφανίζουμε”.

Δεν μας αξίζει λοιπόν ΤΙΠΟΤΕ περισσότερο; 

Έχουμε τους ηγέτες που μας αξίζουν;

Ε ΟΧΙ ΡΕ ΚΟΥΜΠΑΡΕ!! ΔΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!!!!