Γύρω στις 60 χιλιάδες, σύμφωνα με τις τελευταίες,
ειδήσεις είναι οι Τ/κ που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους για
να ψηφίσουν στις προσεχείς ευρωεκλογές. Ενεγράφηκαν στους εκλογικούς
καταλόγουςχωρίς οι ίδιοι να το ζητήσουν
και είμαι βέβαιος πωςκατοικία και
διεύθυνση τους θα δηλώνεται η σημερινή τους διαμονή, η οποία για τη μεγάλη
πλειοψηφίατους θα είναι παράνομη, εφ’
όσον διαμένουν σε κλεμμένες Ε/κ περιουσίες. Και γεννώνται αρκετά ερωτηματικά
για την ενέργεια αυτή της κυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη.
Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι γιατί η
κυβέρνηση επέλεξε αυτή τη χρονική στιγμή να προχωρήσει στην απόφαση της αυτή.
Είμαι βέβαιος πως δεν το έκανε για να αποδείξει πως η ΚΔ είναι ένα ενιαίο
Ευρωπαϊκό κράτος με ενιαίο ψηφοδέλτιο, όταν ταυτόχρονα διεξάγει συνομιλίες με
το σύνοικο στοιχείο για την επίτευξη της ΔΔΟ η οποία θα δημιουργήσει δύο κράτη
με χωριστές διοικήσεις και χωριστό δικαίωμα ψήφου για τους υπηκόους των. Μήπως
λοιπόν ελπίζει στην εκλογή ενός ή δύο Τ/κ και έτσι να επιτύχει την εκπροσώπηση
των Τουρκοκυπρίων στο Ευρωκοινοβούλιο ενόσω υπάρχει κατοχή στη Κύπρο και έτσι
να τσιμεντώσει ακόμα ένα κεκτημένο για το κατοχικό καθεστώς, όπως ακριβώς συνέβη
με όλες τις άλλες παραχωρήσεις προς τους Τ/κ, στους οποίους παράνομα
παραχωρήθηκαν ταυτότητες και Ευρωπαϊκά διαβατήρια χωρίς να αναγνωρίσουν το
νόμιμο κράτος; Αν δηλαδή συμβεί αυτό που αναφέρω και εκλεγεί έστω και ένας Τ/κ
και στη συνέχεια οι συνομιλίες αποτύχουν το κατοχικό καθεστώς θα έχει ήδη
εξασφαλίσει την εκπροσώπηση του στο Ευρωκοινοβούλιο και στις επόμενες εκλογές
θα διενεργήσει το ίδιο αυτές τις εκλογές για να στείλει τους δικούς του
εκπροσώπους στην Ευρώπη. Εμείς δε ως μωρές παρθένες θα διαμαρτυρόμαστε για
δήθεν παρανομία και ψευδοεκλογές.
Διαβάζουμε και βλέπουμε στις
φωτογραφίες ότι στα κατεχόμενα της Κύπρου, ημίγυμνα μοντέλα ποζάρουν
στους τάφους των Ελληνοκυπρίων.
Λέγεται "τέχνη" αυτό; Μήπως "δημοκρατία"; Και αν ναί, αλήθεια δεν δοκιμάζουμε το ίδιο στα οθωμανικά νεκροταφεία ;
Μή
γένοιτο βέβαια, διότι εμείς ξέρουμε να σεβόμαστε τους νεκρούς. Αλλά δεν
πρέπει κάτι να γίνει με τις προκλήσεις τους και με τον δικό μας (των
πολιτικών μας, βεβαίως) ενδοτισμό και ραγιαδισμό;
Αν προσέξετε τις φωτογραφίες, θα δείτε ότι οι σταυροί των μνημάτων, είναι ξηλωμένοι....Έχει και αυτό την σημασία του!
Μίλησε κανείς για ελληνοτουρκική φιλία;
Και
τί έχουν να μας πουν οι προοδευτικάριοι που ενοχλούνται από την ελληνική
ιστορία του 1821, του 1922 και των Ιμίων και μας λένε ότι αυτά
πέρασαν...και δεν πρέπει να τα θυμόμαστε γιατί τώρα είμαστε καλοί
γείτονες;
Δείτε
τις φωτογραφίες για να επαληθευτεί, για άλλη μία φορά, το ότι "ο λύκος
τρίχα δεν αλλάζει". Επίσης να θυμήσουμε ότι οι φίλοι που... τρώνε το
σταφύλι πρέπει να είναι δύο και όχι ο ένας να κρατάει το τσαμπί και ο
άλλος να τρώει τις ρώγες, διότι τότε δεν λέγεται φιλία αλλά η άλλη λέξη
σε ..ία. Και προς το παρόν, εμείς κρατάμε απλώς το τσαμπί...των
ζεϊμπέκικων και της κουμπαριάς!
Ακολουθεί η ανακοίνωση -καταγγελία της Α.Φ.Κ. Τόλμη
Θλιβερές και αποτρόπαιες χαρακτηρίζουμε τις φωτογραφίες που
κυκλοφορούν στο διαδίκτυο το τελευταίο εικοσιτετράωρο με μοντέλα από την
Τουρκία να ποζάρουν προκλητικά πάνω σε τάφους Ελληνοκυπρίων στα
κατεχόμενα. Οι φωτογραφίες αυτές αποτελούν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το
ποτήρι. Η προδοτική ηγεσία μας πρέπει επιτέλους να αντιδράσει απέναντι
σε αυτή την εμετική κίνηση γιατί το γεγονός ότι εθελοτυφλεί στις
απανωτές προκλήσεις που δεχόμαστε είτε με τις διάφορες δηλώσεις είτε
τώρα με αυτή τη φωτογράφηση, μπορεί να μας προκαλεί μόνο θλίψη και θυμό.
Τίθεται το θέμα περί γνησιότητας των φωτογραφιών όμως αξίζει να
έχουμε αμφιβολίες; Οι άνθρωποι αυτοί με τους οποίους ο «κοινοτάρχης»
ισχυρίζεται ότι υπάρχει ή τουλάχιστον μπορεί να αναπτυχθεί φιλία πολλές
φορές απέδειξαν ότι δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο και πάνω από όλα καμία
διάθεση να σεβαστούν χώρους ιερούς για εμάς. Μετέτρεψαν εκκλησίες μας
σε σταύλους, βεβήλωσαν τους τάφους μας και τώρα έχουν το θράσος να
φωτογραφίζονται μαζί με τα «μεγαλουργήματα»/κακουργήματα τους.
Οποιαδήποτε μορφή ανοχής και αν υποδείξαμε προσπαθούν τώρα προκλητικά να
την φτάσουν στα όρια της άρα ήρθε η ώρα να αντιδράσουμε. Μέχρι που
μπορεί ακόμα να φτάσει η ασυνειδησία και η ασέβεια τους και τι άλλο
χρειάζεται να γίνει για να αντιδράσει η δική μας ηγεσία;
Ο πρόεδρος ΑναΝστασιάδης μπορεί εύκολα να κατηγορεί τους εθνικιστές
των δύο κοινοτήτων για
Όταν οι ίδιοι οι τούρκοι καταρρίπτουν την ανθελληνική
προπαγάνδα η οποία έχει δυστυχώς έχει μολύνει τους «δικούς» μας πολιτικούς και
δημοσιογράφους…:
Μα, γιατί ανατίναξαν τον μιναρέ; Γιατί;
Ευτυχώς, που ήταν κι ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ στο
στούντιο του ΡΙΚ και κατέθεσε κάποιες αλήθειες, ψύχραιμα κι επιστημονικά, γιατί
το κρατικό ίδρυμα είτε δεν αντιλαμβάνεται τις ευθύνες του είτε συνειδητά
επέλεξε να συμβάλει με αμαρτωλό πάθος στην εξαπάτηση του κυπριακού ελληνισμού. Αν
ακούγαμε μόνο τους Ελληνοκύπριους συνομιλητές και τη δημοσιογράφο, που
τελευταία ειδικεύεται στα ντοκιμαντέρ για τη σύγχρονη ιστορία μας, θα πιστεύαμε
ότι οι πατεράδες μας δεν έκαναν άλλη δουλειά παρά να σφάζουν Τουρκοκύπριους και
να κάνουν σχέδια για να τους εξοντώσουν από προσώπου γης.
Πρώτα ένα επιπόλαιο ρεπορτάζ, που το ονόμασαν «εν
ονόματι της πατρίδας» (αντί εν ονόματι της παραπλάνησης) και
πάσκιζε να βάλει απλούς ανθρώπους να κατηγορούν τον εαυτό τους με εξυπνακίστικη
καθοδήγηση και να κρίνουν ιστορικά γεγονότα με κουβέντες του καφενέ. Και μετά η
συζήτηση στο στούντιο με έναν πρώην πολιτικό, που όταν έβγαινε βουλευτής
φώναζε στις πλατείες ότι θα ρίχνουμε πέτρες μέχρι να φύγουν οι Αττίλες κι αν
δεν έχουμε πέτρες θα ρίχνουμε στραγάλια κι απ' όταν αποχώρησε από τα
βολευτιλίκια γυρίζει στις τηλεοράσεις να αφηγείται ιστορίες από τα νεανικά του
επεισόδια, όταν ήταν στις ένοπλες ομάδες όπου άλλοι, αλλά όχι ο ίδιος, έσφαζαν
Τ/κ. Κι ένας άλλος, επιστήμονας κι αυτός, να είναι σίγουρος ότι οι
Ε/κ οφείλουν να απολογηθούν επίσημα στους Τ/κ παρόλο που δεν υπάρχει ακόμα
η ιστορική έρευνα που θα φωτίσει τα γεγονότα. Και μια δημοσιογράφος, που
το όνειρό της είναι να μας κάνει να ζητήσουμε ήμαρτον όλοι μαζί οι Ε/κ για
τα κακά που κάναμε και για τον απαίσιο εθνικισμό μας και να αγκαλιάσουμε
μετανοημένοι τους αδελφούς μας Τ/κ, να κλάψουμε ο ένας στην αγκάλη του άλλου…
Φρου φρου κι αρώματα, δηλαδή, για μια βαριά ιστορία
γεμάτη σκοτεινές μέρες και σκοτεινότερες νύκτες, που δεν μπορεί να γράφεται
μέσα από μουτζουρωμένες σελίδες και με την ελαφρότητα της προαποφασισμένης
ενοχής ολόκληρου λαού, είτε της μιας είτε της άλλης κοινότητας και παραβλέποντας
τους κύριους ενόχους της τραγωδίας μας, που ήταν πίσω από κάθε επεισόδιο και
πίσω από κάθε δολοφονία: την Τουρκία και τη Βρετανία. Γι'
αυτό, λέμε, έχει τεράστια ευθύνη το κρατικό κανάλι όταν καταπιάνεται με αυτά τα
ζητήματα και τα μετατρέπει σε προπαγανδιστικό όργανο ξένων συμφερόντων
και όχι πάντως του κυπριακού λαού.
Ευτυχώς, λοιπόν, που ήταν εκεί ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ,
που δεν έχει φαίνεται τα υπαρξιακά προβλήματα ψευδο-προοδευτισμού των
Ελληνοκυπρίων και προσπαθούσε να λέει αποστασιοποιημένος τα γεγονότα. Ότι η
ΕΟΚΑ δεν είχε ποτέ στοχοποιήσει τους Τ/κ, ότι η ένταση δημιουργήθηκε
όταν οι Βρετανοί διόρισαν έναντι του αγώνα εκατοντάδες επικουρικούς Τ/κ,
ότι η πρώτη οργανωμένη επίθεση κατά των Τ/κ δεν έγινε από Ε/κ αλλά από την
ΤΜΤ, ότι η ΤΜΤ δολοφόνησε, ξυλοκόπησε, τρομοκράτησε Τ/κ.
Στον κόσμο τους όμως οι άλλοι. Μιαν
καλήν ημέραν, λέει, ξεκίνησαν οι Τ/κ του Μούτταλλου να κατεβαίνουν
πάνοπλοι στην Πάφο και να επιτίθενται στους Ε/κ, στα καταστήματα, στους
δρόμους, να πιάνουν 300 ομήρους, αλλά το πρόβλημα ήταν που αντέδρασαν οι Ε/κ κι
έκαναν ομάδες για να αμυνθούν και ανατίναξαν οι αφιλότιμοι και τον μιναρέ όπου
οι καημένοι Τ/κ έστηναν το πολυβόλο τους και θέριζαν. Γιατί να ανατινάξουν
τον μιναρέ οι Ε/κ; Μα, επειδή ήταν εθνικιστές, τι άλλο;
[του Άριστου Μιχαηλίδη, Δημοσιεύτηκε στην εφ.
"Ο Φιλελεύθερος", 5/3/2014].
Η προβοκάτσια στην υπηρεσία της πολιτικής
Ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ γνωστός Τουρκοκύπριος [καθηγητής πανεπιστημίου], συγγραφέας
και διεθνολόγος παραδέχθηκε προσφάτως, ότι η πρώτη επίθεση κατά της
Τουρκοκυπριακής κοινότητος δεν έγινε από την ΕΟΚΑ, αλλά από
την τουρκοκυπριακή οργάνωση ΤΜΤ. Βάλε λέω εγώ και κάποιους '''συμβούλους''
κάπου από πίσω που έπιναν και πολύ τσάι, ονόματα να μην λέμε.
Με τα χρόνια, και με τον συνήθη ερασιτεχνισμό που διακρίνει την Ελληνική
πλευρά , έχουμε γίνει θύματα επανειλημμένων σκηνικών που έχει στήσει η Τουρκία
κατά της χώρας μας, με πιο επώδυνη την υπόθεση Οκτάϊ Ενκίν που οδήγησε στα
Mόνο και μόνο που η Bουλή θα συζητήσει
αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα μεγάλο ατόπημα. Oι Τουρκοκύπριοι με
κυπριακά διαβατήρια θα είχαν δικαίωμα να ψηφίζουν μαζί μας τους
αντιπροσώπους τους στην Eυρωβουλή εάν ήταν όντως ισότιμα μελή της
οικονομίας και όχι οι προνομιούχοι άρχοντες.
Θα είχαν δικαίωμα εάν
αναγνώριζαν επισήμως, γραπτώς και προφορικώς, την Kυπριακή Δημοκρατία
και εάν τηρούσαν τους νόμους και τις αρχές και αξίες αυτής. Θα είχαν
δικαίωμα εάν έκαναν την στρατιωτική τους θητεία (δεν είμαστε ηλίθιοι να
τους δώσουμε όπλα, θα έκαναν εναλλακτικές θητείες) και εάν πλήρωναν τους
φόρους τους στην Δημοκρατία.
Θα είχαν δικαίωμα εάν αρνιόντουσαν την
κατοχή των σπιτιών και των περιουσιών μας, εάν παρέδιδαν τα κλειδιά των
οικιών στους νόμιμους κατοίκους τους και εάν
Μέσα σε λίγα μόλις λεπτά, μπορεί να
δει κανείς την καταστροφή που προκλήθηκε στη σημνατική πολιτιστική
κληρονομιά της Κύπρου από τους Τούρκους.
Αυτή η ταινία μικρού μήκους , η οποία ήταν πρωτοβουλία της Επιτροπής των
Κατεχομένων Δήμων Κύπρος , απεικονίζει την καταστροφή της πολιτιστικής
κληρονομιάς της Κύπρος από την Τουρκία , που έχει ήδη λάβει χώρα στο
βόρειο τμήμα της Κύπρος μετά την τουρκική στρατιωτική εισβολή το 1974 .
Η Τουρκία και το παράνομο τουρκοκυπριακό καθεστώς φέρουν την
αποκλειστική ευθύνη για την παρούσα κατάσταση των εκατοντάδων
αρχαιολογικών και θρησκευτικών μνημείων στα κατεχόμενα : εκατοντάδες των
θρησκευτικών μνημείων έχουν βεβηλωθεί , λεηλατηθεί ή κατεδαφιστεί.
Ένας σημαντικός αριθμός από εκκλησίες έχουν μετατραπεί σε τζαμιά
, στάβλοι , σχολές χορού , αποθήκες και ένα από αυτά έχει γίνει ένα
νεκροτομείο .
Επιπλέον , αρκετοί αρχαιολογικοί χώροι που ήταν γνωστό και αναγνωρισμένο
σε όλο τον κόσμο έχουν καταστραφεί ή που ανασκάφηκαν παράνομα , ενώ
ένας μεγάλος αριθμός αρχαιοτήτων λαθραία και παραμένουν unfound μέχρι
σήμερα .
Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο... μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις :
Διολισθαίνουμε συνεχώς… αλλά ας μην τα έχουμε μόνο με τους
ηγέτες.Η πατρίδα μας χάνεται γιατί το
άθλιο κομματικό που μας έφερε ως εδώ επιβραβεύεται συνεχώς από τους
πολίτες-ψηφοφόρους.Πότε περιμένουν να
ξυπνήσουν κάποιοι από τον λήθαργο τους; Περιμένουν να χαθεί η πατρίδα και μετά
να κλαίμε επί των ερειπίων (και εκτός Κύπρου;) για να αντιδράσουν;
Αφέντες στον Βορρά – συνέταιροι στον Νότο.
Η Κυβέρνηση, διά του Υπουργού Εξωτερικών, ανακοίνωσε
πρόσφατα πως όσοι Τ/κύπριοι επιθυμούν, μπορεί να εγγραφούν στους καταλόγους για
να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές.. Θεωρητικά, ως Κύπριοι, δικαιούνται.
Ναι, αλλά… Αυτοί οι Τ/κ ζουν και αιμοδοτούν ένα παράνομο,
κατοχικό κατασκεύασμα. Από βλακεία των ηγετών μας, απολαμβάνουν τα πάντα από τους
Έλληνες και ταυτόχρονα διατηρούν το κατοχικό ψευδοκράτος τους. Έχει δίκαιο ο Γ.
Λιλλήκας όταν επισημαίνει: «Αν οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας θέλουν να λάβουν
μέρος στις Ευρωεκλογές, οφείλουν πρώτα να καταλύσουν το ψευδοκράτος και έμπρακτα
να ενταχθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι αδιανόητο να κατοικούν στα σπίτια
μας και να νέμονται τις περιουσίες μας στις κατεχόμενες περιοχές, να
διακινούνται με αυτοκίνητα που εισήγαγαν από την Τουρκία παράνομα χωρίς την
καταβολή των όποιων δασμών στη Δημοκρατία, να χρησιμοποιούν άδεια οδηγήσεως μη
αναγνωρισμένου κράτους και γενικά να επωφελούνται διάφορων ωφελημάτων,
ανεξάρτητα από το πού διαμένουν ή αν πληρώνουν φόρους και Κοινωνικές
Ασφαλίσεις. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα συμβεί αυτό που έλεγε ο Τάσσος
Παπαδόπουλος: “Θα είναι αφέντες στον Βορρά και συνέταιροι στον Νότο”».
ΠΙΘΑΝΟΝ οι παλαιότεροι -ενήλικες εν Λευκωσία
το 1977- θυμούνται εκείνο το (α) ιδεολογικά κι ευσεβοποθικά αφελές, (β)
ιστορικά ανιστόρητο, (γ) μορφωτικά αμόρφωτο και (δ) πολιτικά ανόητο,
σύνθημα, «οι Τούρκοι της Κύπρου δεν είν’ εχθροί μας / οι Τούρκοι της
Κύπρου είν’ αδελφοί μας».
Το εκφωνούσαν ομαδικά και ρυθμικά και φανατικά
επαναλαμβανόμενο, οι νεολαίοι του ΑΚΕΛ, στο αντικατοχικό συλλαλητήριο
της 20ής Ιουλίου 1977. Κάτω από τον Προμαχώνα της πλατείας Ελευθερίας,
όπου εκφωνούσε την τελευταία ομιλία του ο τότε ΠτΔ Αρχιεπίσκοπος
Μακάριος Γ΄. Προκαλώντας και τη θυμωμένη αντίδρασή του, η οποία
διασώζεται ηχογραφημένη και στον δίσκο βινυλίου με την ομιλία του…
ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ, επίσης, οι πλείονες και την
περίφημη επί 10ετίες «Πολιτική της Επαναπροσέγγισης», των εκάστοτε
κυβερνήσεων και της πλειονότητας των κομματικών ηγεσιών, που μέχρι και
σήμερα ματαίως «επαναπροσεγγίζονται» κομματικώς στο ελεγχόμενο απ’ τους
Οηέδες Λήδρα Πάλας. Έκφανση της οποίας ήταν κι ο εκφωνούμενος δημοσίως
υπό του τέως ΠτΔ κ. Χριστόφια προσδιορισμός, «φίλος και σύντροφος Μεχμέτ
Αλί Ταλάτ», που αύθις αποκήρυξε ο Ταλάτ…
ΜΕΤΑ ΑΠΟ τόσες 10ετίες ματαίωσης εκείνων των
ευσεβών πόθων κι έμπρακτης διάψευσης των ελπίδων που είχαν εναποτεθεί
στους «αδελφούς», «συντρόφους & φίλους», «συμπατριώτες», «συνοίκους»
κ.ο.κ., είναι πράγματι καιρός να
Ο νέος Ιερομάρτυρας Χαράλαμπος Μιχαηλίδης εκ Λουρουτζίνας Κύπρου
(1862 – 24 Σεπτεμβρίου 1924)
Οι δύσκολες συνθήκες ζωής τών χρόνων της Τουρκοκρατίας συνέτειναν ώστε πολλοί Έλληνες κάτοικοι της Κύπρου να προσχωρήσουν στο Ισλάμ για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Σε αρκετές περιπτώσεις η προσχώρηση αυτή ήταν εικονική και οι νεοφώτιστοι μουσουλμάνοι, ενώ δήλωναν δημόσια πίστη στον Μωάμεθ, στα κρυφά παρέμεναν Χριστιανοί. Δυστυχώς, με την πάροδο του χρόνου οι απόγονοι πολλών από τους εξισλαμισθέντες εκτουρκίσθηκαν και χάθηκαν οριστικά για τον Ελληνισμό.
Ωστόσο, αρκετοί Λινομβάμβακοι, όπως αποκαλούνταν στην Κύπρο οι Κρυπτοχριστιανοί, παρομοιαζόμενοι με ύφασμα που έχει δύο όψεις, μία από λινάρι και μία από βαμβάκι, εξακολούθησαν να βιώνουν τις τραγικές καταστάσεις που δημιουργούσε η διπλή θρησκευτική ιδιότητά τους, μέχρι τα πρώτα χρόνια της Αγγλοκρατίας, οπότε επετράπη η ελεύθερη άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων των κατοίκων και αρκετοί φανερώθηκαν ως Χριστιανοί. Αντιμέτωπη με την εξέλιξη αυτή, η τουρκική μειονότητα του νησιού αντέδρασε και επεδίωξε να αφομοιώσει τους Λινοβάμβακους με την ίδρυση σχολείων και την ανέγερση τζαμιών στα κρυπτοχριστιακά χωριά.
Συνέπεια της δράσης αυτής, ήταν να ασκηθεί κλίμα τρομοκρατίας ανάμεσά τους, με αποτέλεσμα αρκετοί από αυτούς να επιλέξουν να παραμείνουν στην αποκρυφία και κατά την περίοδο των πρώτων χρόνων της Αγγλοκρατίας. Σε αυτό συνέτεινε επίσης ο φόβος που ένιωθαν από επικείμενη τιμωρία τους για εγκατάλειψη του Ισλάμ, σε περίπτωση επανόδου του νησιού στην Οθωμανική αυτοκρατορία.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του χωριού Λουρουτζίνα, όπου πολλοί κάτοικοι από τους λεγάμενους «Οθωμανούς» εξακολουθούσαν να βαπτίζονται και να συμμετέχουν στα μυστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας, μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Αρκετοί άλλοι, όμως, υιοθέτησαν τον τουρκικό –ισλαμικό τρόπο ζωής και την ιδεολογία του στις αρχές της δεκαετίας του 1880. Τότε, ένας δερβίσης μετέβη στο χωριό, όπου κατάφερε να πείσει εβδομήντα περίπου νεαρούς Λινοβάμβακους να περιτμηθούν και να
Η ένταξη ή
επανένταξη των κρυπτοχριστιανών λεγόμενων Λινοβάμβακων στην ορθόδοξη
κοινότητα της Κύπρου, επί Αγγλοκρατίας, για διάφορους παράγοντες δεν
ολοκληρώθηκε. Αποτέλεσμα σημαντικό ποσοστό των λεγόμενων Λινοβάμβακων να
αποτελεί σήμερα μεγάλο μέρος της τουρκοκυπριακής κοινότητας, όπως την
ξέρουμε σήμερα. Με δυο λόγια οι Κύπριοι αυτοί έχουν τις ίδιες καταβολές
μαζί με τους Ελληνοκυπρίους. Δεν είναι άσχετο ότι αρκετά τ/κυπριακά
χωριά έχουν ονόματα αγίων.
Σε συνέντευξή του
στην εφημερίδα μας ο Φαίδωνας Θ. Παπαδόπουλος, Δρ Θεολογίας –
θρησκειολόγος, αναλύει το θέμα των Λινοβάμβακων - κρυπτοχριστιανών της
Κύπρου, οι οποίοι λόγω των αβάστακτων φορολογιών και άλλων πιέσεων επί
οθωμανικής κατοχής δήλωναν μουσουλμάνοι. Ωστόσο όταν η Κύπρος πέρασε
στην αγγλική αποικιοκρατία ένα μεγάλο ποσοστό των Λινοβάμβακων
επανεντασσόταν ομαδικά στη χριστιανική ορθόδοξη κοινότητα της Κύπρου. Η
πολιτική των βρετανικών αποικιοκρατικών αρχών, η διαμάχη στους κόλπους
της Εκκλησίας της Κύπρου για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο και άλλοι
παράγοντες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διακοπή της επανένταξης των
Λινοβάμβακων στη χριστιανική κοινότητα.
Ε/Κύπριοι και Τ/Κύπριοι με τις ίδιες ρίζες
Οι συνθήκες επί
αγγλοκρατίας δεν επέτρεψαν να επανέλθουν στη χριστιανική κοινότητα όλοι
οι κρυπτοχριστιανοί γνωστοί ως Λινοβάμβακοι
Σε δύο βιβλία του
Δρα Θεολογίας – θρησκειολόγου Φαίδωνα Παπαδόπουλου παρουσιάζεται
τεκμηριωμένα η σύνθεση του κυπριακού πληθυσμού
Οι Λινοβάμβακοι μαζικά, με τον έλεγχο της Κύπρου από την Αγγλία, επέστρεφαν στη χριστιανική κοινότητα
Σε κάποιες κοινότητες στην απογραφή οι κάτοικοι παρουσιάζονται ως μουσουλμάνοι και στην επόμενη απογραφή ως χριστιανοί
Χιλιάδες κάτοικοι της Κύπρου δήλωναν μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα και ως μητρική γλώσσα την ελληνική
Υπάρχουν παραδείγματα κοινοτήτων όπου
μαζικά οι κάτοικοι επέστρεψαν στο Χριστιανισμό. Τέτοια χωριά, σύμφωνα με
το Δρα Φαίδωνα Παπαδόπουλο και τη μελέτη του, συναντούνται κατά κύριο
λόγο στην επαρχία Λεμεσού, όπως τα χωριά Ακρούντα, Άγιος Τύχωνας,
Μαθηκολώνη, Μοναγρούλι, Παλώδια, Φασούλα, Φοινικάρια, Πύργος, Πάνω
Κυβίδες και Λιμνίτης. Στην επαρχία Λευκωσίας αναφέρονται τα χωριά
Βαρίσια, Λυθροδόντας και Ευρύχου. Στην επαρχία Λάρνακας τα χωριά Λιβάδια
και Χοιροκοιτία. Στην επαρχία Πάφου τα χωριά Μαμώνια και Κρήτου –
Μαρόττου και στην επαρχία Αμμοχώστου το χωριό Λιοπέτρι. Καταγράφονται
επίσης μεγάλα ποσοστά πληθυσμού που εντάσσονται στη χριστιανική πίστη
και πληθυσμού από πολλές άλλες κοινότητες.
Λινοβάμβακος
Η ονομασία Λινοβάμβακος,
σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο, προέρχεται από το ρούχο με δύο όψεις, τη
βαμβακερή και τη λινή. Η βαμβακερή εξωτερική πλευρά καταδεικνύει τη
φαινομενική πλευρά των κρυπτοχριστιανών και η εσωτερική πλευρά την κρυφή
θρησκευτική ταυτότητα.
Ο κ. Παπαδόπουλος
έχει εκδώσει και δύο βιβλία που αναφέρονται στους Λινοβάμβακους της
Κύπρου, στα οποία παρουσιάζονται πολύ σημαντικά ντοκουμέντα. Πρόκειται
για τα βιβλία «Τούρκοι, Μουσουλμάνοι ή Κρυπτοχριστιανοί (Λινοβάμβακοι);
Γνωριμία με το σύνοικο στοιχείο», «Η Εδαφική και Πληθυσμιακή Πτυχή του
Κυπριακού Προβλήματός, Χάρτες και Ποσοστά υπό το Φως της Ιστορίας».
Στα δύο βιβλία
παρουσιάζονται έγγραφα ντοκουμέντα απογραφής πληθυσμού, όπου ο πληθυσμός
σε κάποια χωριά οι κάτοικοι στην ολότητά τους παρουσιάζονται με
θρήσκευμα μουσουλμανικό και στην επόμενη απογραφή με χριστιανικό
θρήσκευμα. Δημοσιεύεται επίσης επιστολή κατοίκων των χωριών Αμπελιών και
Πύργου στην περιοχή της Τηλλυρίας, ημερομηνίας 6/1/1882, όπου κάτοικοι
ζητούν από το Διοικητή Λευκωσίας επί Αγγλοκρατίας, να εγγραφούν στους
καταλόγους των χριστιανών.
Το φαινόμενο της
επιστροφής Λινοβάμβακων παρουσιάζεται ιδιαίτερα στην περιοχή της
O κ. G. M. δεν είναι βέβαιο ότι δεν είναι
αδελφός του Υπουργού Εσωτερικών κ. Νεοκλή Συλικιώτη όπως ούτε και είναι βέβαιο
ότι δεν είναι ξάδελφος της Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Σωτηρούλλας Χαραλάμπους.
Βέβαιο είναι πως δεν κατάγεται από τη Συλίκου ή το
κατεχόμενο Πραστειό της Μεσαορίας.
Ο κ. G. M. είναι Τούρκος, γεννήθηκε στην Τουρκία
την 15ην Ιανουαρίου 1970, από γονείς Τούρκους, ήρθε έποικος και εγκατεστάθηκε
στην κατεχόμενη από τον τουρκικό στρατό γη μας και αφού δεν κατάφερε να
επιβιώσει με τα κλεμμένα που του παραχώρησαν οι κατακτητές και σφετερίστηκε,
αποφάσισε όταν μυρίστηκε το μέγεθος της ηλιθιότητάς μας, να περάσει από τα
οδοφράγματα της ντροπής στο ελεύθερο τμήμα της σκλάβας πατρίδας, για να ζήσει
πλουσιοπάροχα και να τον ταϊζουν αυτοί που οι ομόσταυλοί του το 1974 βίασαν,
ορφάνεψαν, ξερίζωσαν.
Φυσικά, ο κ. G. M. δεν περιλαμβάνεται στις
50,000 έποικους που αποδέκτηκε με τις γενναιόδωρές του προσφορές ο κ.
Χριστόφιας να παραμείνουν για ανθρωπιστικούς λόγους μετά τη λύση στην πατρίδα
μας.
Ο πατέρας του, πιθανώς να είναι και ένας από τα Μεχμετζίκ
που εισέβαλαν στην πατρίδα μας την 20ην Ιουλίου του 1974, να σκότωσε, να βίασε
και να ατίμασε τις μανάδες, τις αδελφές , τις συζύγους, τις κόρες μας.
Σε αυτόν τον Τούρκο κουβαλητό έποικο, ο μεγάλος
μουσουλμανοπατέρας και Υπουργός Εσωτερικών της ς κυβέρνησης του κ. Δημήτρη
Χριστόφια, ο κ. Νεοκλής Συλικιώτης, παραχώρησε την 5ην Ιουλίου 2010 την
Κυπριακή υπηκοότητα και του έκδωσε δελτίο ταυτότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας
με αριθμό 05-623357.
Καιρός ήταν! Επιτέλους η Βουλή θα ασχοληθεί με τα υπερπρονόμια των Τουρκοκυπρίων, που συνιστούν την πιο κραυγαλέα και αφόρητη, πια, παραβίαση της ισότητας των πολιτών. Ας ξεκαθαρίσουμε εξ αρχής: Οι Τ/κύπριοι, με βάση το Σύνταγμα της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι ισότιμοι με τους άλλους νόμιμους πολίτες της Κύπρου.
Όμως, αυτή η ισότητα, εδώ και πολλές δεκαετίες είναι εξωφρενικά ετεροβαρής υπέρ των Τ/κυπρίων και σε βάρος των Ελλήνων. Μετά την τουρκοανταρσία και το πραξικόπημα των Τ/κ σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, το 1963, μετά την τουρκική εισβολή, το 1974, οι Τ/κ διαβιούν υπό παράνομο καθεστώς. Αναγνωρίζουν το κατοχικό ψευδοκράτος και την υποτελή στην Τουρκία, τ/κ διοίκηση. Τηρούν τους «νόμους» του κατοχικού εκτρώματος, υπόκεινται στις εντολές μιας παράνομης διοίκησης αλλά, την ίδια στιγμή, διεκδικούν ισότητα ή μάλλον ανισότητα δικαιωμάτων από την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία δεν αναγνωρίζουν!
Πρόκειται για εξωφρενική κατάσταση, που καταλύει κάθε έννοια νομιμότητας, ισότητας και παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Βεβαίως, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι οι Τ/κ ζουν υπό ιδιαίτερο καθεστώς, εξαιτίας της τουρκικής κατοχής του βόρειου τμήματος της ευρωπαϊκής Κυπριακής Δημοκρατίας. Όμως, δεν μπορεί από τη μια να στηρίζουν ένα κατοχικό έκτρωμα και από την άλλη να απαιτούν να επωφελούνται όλων των δικαιωμάτων, προνομίων, διευκολύνσεων, ωφελημάτων, επιδομάτων, περιθάλψεων από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Ενώπιον Ευρωπαίων δικαστών κάλεσε τους Ελληνοκυπρίους να δεχθούν τους Τουρκοκυπρίους ως ισότιμους πολίτες της Δημοκρατίας!
Ο Πρόεδρος Χριστόφιας ζει στον δικό του κόσμο. Στις αγκυλώσεις, στις ψευδαισθήσεις και στις ιδεολογικές εμμονές του. Είναι χαρακτηριστικό ένα απόσπασμα δηλώσεων της Γαλλίδας ευρωβουλευτή Ελέν Φλοτρ, στη «Χουριέτ», στο οποίο αναφέρεται στη συνάντηση που είχε με τον Δημήτρη Χριστόφια, όταν επεσκέφθη την Κύπρο. «Εγώ τον ρωτούσα για την οικονομική κρίση στην Ε.Ε. και εκείνος μου έλεγε "θα δούμε, με ενδιαφέρει περισσότερο το κυπριακό πρόβλημα"(!)», ανέφερε η Φλοτρ.
Η Ευρώπη ολόκληρη καίγεται, η Κύπρος περιμένει την Τρόικα και ο λαός άγχεται και αγωνιά τι θα φέρει η επόμενη μέρα και ο Πρόεδρος Χριστόφιας συνεχίζει να αγωνιά για το Κυπριακό και τις συνομιλίες. Όταν συνομιλίες δεν υπάρχουν, όταν η τουρκική πλευρά τις έχει διακόψει μονομερώς και αυθαίρετα και αντί να την καταγγείλει διεθνώς και να την εκθέσει, αδυνατεί να αντιληφθεί ότι λύση δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Ούτε αύριο, ούτε στο άμεσο μέλλον.
Ζώντας, λοιπόν, στον κόσμο των ψευδαισθήσεων και των εμμονών του, ο Πρόεδρος Χριστόφιας προχώρησε και σε άλλη, απαράδεκτη και ακατανόητη ενέργεια. Συγκεκριμένα: Πριν από μερικές ημέρες, επισκέφθηκε την Κύπρο, αντιπροσωπία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου Βασίλη Σκουρή. Η αντιπροσωπία συναντήθηκε με τον Πρόεδρο και ο τελευταίος, αντί να αδράξει την ευκαιρία να τους μιλήσει για την τουρκική κατοχή, για τα εγκλήματα των Τούρκων και για τις τόσες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων Κυπρίων, τους μίλησε... για τους Τουρκοκυπρίους και για το ότι είναι... Κύπριοι πολίτες με ισότιμα δικαιώματα!
Διορισμός Τουρκοκύπριου μέσω ψευδοκράτους και ΠΕΟ, στην Μόνιμη Αντιπροσωπία της Κ.Δ. στην ΕΕ
Προτού εργοδοτηθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία, είχε περάσει από τη λεγόμενη μόνιμη αντιπροσωπία του ψευδοκράτους στις Βρυξέλλες, η δουλειά της οποίας είναι να ισχυρίζεται πως δεν υπάρχουμε! Τουρκοκύπριος, ο οποίος έχει θητεύσει στο παράνομο υπουργείο εξωτερικών των κατεχομένων στο παρελθόν, θεωρήθηκε κατάλληλος για να εργαστεί στη Μόνιμη Αντιπροσωπία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ (ΜΑΕΕ). Πρόκειται για τον Hasan Civelek Engelkiran, ο οποίος εργάζεται στην Ομάδα Εργασίας Κοινωνικών Υποθέσεων, που υπάγεται στην ΚΟΡΕΠΕΡ Ι. Αν και ο Τ/κ υπάγεται στο Υπουργείο Εργασίας, βρίσκεται αποσπασμένος στη ΜΑΕΕ για σκοπούς Προεδρίας, άρα ανήκει, ουσιαστικά, σε διπλωματική αποστολή του Υπουργείου Εξωτερικών. Ένας χώρος που του είναι «γνώριμος», αφού έχει και στο παρελθόν εργαστεί σε «μόνιμη αντιπροσωπία». Μόνο που αυτή ήταν παράνομη και υπαγόταν στο «υπεξ» του ψευδοκράτους… με πτυχίο και… προϋπηρεσία.
(Αναδημοσίευση από τον λογαριασμό Facebook Σπίθες Κύπρου): Η αισχρότητα του AKEL ΈΧΕΙ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΘΕ ΟΡΙΟ...Η ιστορία που ακολουθεί είναι αληθινή και αφορά το χειρισμό ενός Τουρκοκύπριου συμπολίτη μας από την ρατσιστική ανθελληνική Ακελική διακυβέρνηση Η υπόθεση Kemal Zihni δεν είναι μια απλή περίπτωση πρόσληψης Τουρκοκυπρίου στην κρατική υπηρεσία. Αποδεικνύει περίτρανα ότι η κυβέρνηση και η ηγεσία του ΑΚΕΛ διέπονται από ρατσισμό του χειρίστου είδους. Ο Κομματικός Ρατσισμός της Ακελικής Διακυβέρνησης και οι Αντιστασιακοί Τουρκοκύπριοι Η αποκάλυψη της πρόσληψης του Τουρκοκύπριου Kemal Zihni από τις εφημερίδες «Φιλελεύθερος» και «Σημερινή» ανέδειξε για πολλοστή φορά την αισχρότητα της παρούσας διακυβέρνησης. Η πρόσληψη του οποιοδήποτε σε κρατική θέση διέπεται από νόμους και κανονισμούς οι οποίοι διασφαλίζουν την ισότητα και την αμεροληψία ανεξαρτήτως εθνικής ταυτότητας και θρησκευτικής προέλευσης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η κυβέρνηση αφού παραβίασε πολλούς νόμους και κανονισμούς προσλαμβάνοντας το συγκεκριμένο πρόσωπο προσπάθησε να δικαιολογήσει τις πράξεις της προσδίδοντας «πολιτικά» κριτήρια για το διορισμό, αποδίδοντας πιστοποιητικό «αντιστασιακού» στο συγκεκριμένο πρόσωπο και στη συνέχεια αποδίδοντας το διορισμό του στο Γιώργο Λιλλήκα! Η αισχρότητα τους δεν έχει κανένα όριο! Δυστυχώς από τα περισσότερα ΜΜΕ και σελίδες κοινωνικής δικτύωσης το θέμα προβλήθηκε ως να είναι η εθνική ταυτότητα του συγκεκριμένου προσώπου που μέτρησε στην πρόσληψη του. Στην πραγματικότητα το μόνο προσόν του συγκεκριμένου προσώπου που φαίνεται να μέτρησε είναι η σχέση του με το ΑΚΕΛ. Έχουμε δηλαδή μια νέα περίπτωση κομματοκρατίας και ρουσφετιού κατά παράβαση των νόμων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων η οποία δεν είναι βέβαια ικανή να ευαισθητοποιήσει τη Γενική Εισαγγελία η οποία ήδη αυτεπάγγελτα θα έπρεπε να έχει δραστηριοποιηθεί. Οι κύριοι Κληρίδης και Παπασάββας βέβαια κωφεύουν… Η υπόθεση Kemal Zihni δεν είναι μια απλή περίπτωση πρόσληψης Τουρκοκυπρίου στην κρατική υπηρεσία. Αποδεικνύει περίτρανα ότι η κυβέρνηση και η ηγεσία του ΑΚΕΛ διέπονται από ρατσισμό του χειρίστου είδους. Ο ρατσισμός αυτός αποτελείται από δύο επί μέρους ρατσισμούς οι οποίοι συγχέονται μεταξύ των στον ερυθροφασισμό της ηγεσίας του ΑΚΕΛ και των παρατρεχάμενων της. Οι δύο αυτοί ρατσισμοί είναι ο άκρατος ανθελληνισμός και ο κομματικός ρατσισμός. Είναι οι δύο αυτοί ρατσισμοί που λειτούργησαν στη συγκεκριμένη περίπτωση και οι οποίοι στρέφονται τόσο ενάντια στους Ελληνοκύπριους όσο και ενάντια στους Τουρκοκύπριους. Ο Kemal Zihni δεν προσλήφθηκε στη συγκεκριμένη θέση επειδή είναι Τουρκοκύπριος και αντιστασιακός αλλά επειδή ανήκει στην προνομιούχα εκείνη κάστα ανάμεσα στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα που συνδέεται με το ΑΚΕΛ και έτσι μέσω του έχει πρόσβαση στην κρατική μηχανή της δημοκρατίας. Τι κι αν δεν έχει τα απαιτούμενα προσόντα; Τι κι αν η πρόσληψη του προκαλεί για την αδικία και το ρατσισμό εις βάρος όλων των πολιτών της δημοκρατίας. Ο Kemal Zihni είναι «δικός τους». ΑΚΕΛ über alles. Για την ηγεσία του ΑΚΕΛ τα πράγματα είναι πεντακάθαρα. Το κόμμα είναι πάνω απ΄ όλα. Τα λόγια του ίδιου του προέδρου το ξεκαθαρίζουν: «Το κόμμα μας… και τα μάτια μας…» http://www.sigmalive.com/news/politics/519998
O εν λόγω Τουρκοκύπριος με τα προσόντα που διέθετε στα ξενοδοχειακά, προσλήφθηκε αρχικά και εργάστηκε στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Κύπρου από 1/5/2007 μέχρι 23/9/2011, όπου η Κυβέρνηση αποφάσισε να βάλει λουκέτο.
Λευκωσία: Σοβαρά ερωτηματικά εγείρονται για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προσλήφθηκε για τις ανάγκες της Κυπριακής Προεδρίας, Τουρκοκύπριος, ο οποίος, σύμφωνα με το βιογραφικό που κατέθεσε, είναι απόφοιτος πανεπιστημίου του ψευδοκράτους, που η Κυπριακή Δημοκρατία όχι μόνο δεν αναγνωρίζει αλλά δίνει και μάχες διεθνώς για να αποτρέψει την αναγνώρισή τους.
Σύμφωνα με το βιογραφικό του, από την 1/9/1995 μέχρι και τις 30/7/2000 σπούδασε στο λεγόμενο πανεπιστήμιο «Near EastUniversity» στην κατεχόμενη Λευκωσία, όπου έλαβε πτυχίο στα τουριστικά και στη διοίκηση.
Στη συνέχεια, αναφέρει ότι φοίτησε για ένα χρόνο (1/9/2001 - 30/9/2002) στο βρετανικό Πανεπιστήμιο Surrey, όπου έλαβε μεταπτυχιακό στη διοίκηση ξενοδοχείων.
Εδώ, βεβαίως, εγείρεται ένα άλλο εξίσου σοβαρό θέμα που θα πρέπει να προβληματίσει τους αρμόδιους: Πώς και γιατί δέχθηκε για μεταπτυχιακό ένα βρετανικό πανεπιστήμιο τον εν λόγω Τουρκοκύπριο, έχοντας ανά χείρας πτυχίο από πανεπιστήμιο του ψευδοκράτους;
Θα πρέπει επίσης να απαντηθεί και το ερώτημα ποια η σχέση των γνώσεών του -ξενοδοχειακά- με την Κυπριακή προεδρία, στην οποία προσλήφθηκε με διαδικασίες εξπρές και στάλθηκε στις Βρυξέλλες. Από την Εφημερίδα Φιλελεύθερος
Η Άντζελα Δημητρίου, σύμφωνα με τον τουρκοκυπριακό Τύπο, ετοιμάζει μία εμφάνιση στην κατεχόμενη Κύπρο.
Η εφημερίδα Hurriyet γράφει συγκεκριμένα ότι η Άντζελα Δημητρίου είναι μία από τις πιο γνωστές τραγουδίστριες στην Τουρκία, και πρόκειται να εμφανιστεί το ερχόμενο Σάββατο, σε γνωστό ξενοδοχείο της κατεχόμενης πλευράς.
Μάλιστα, ο δημοσιογράφος που υπογράφει το θέμα, τονίζει ότι θα υπάρξουν πιέσεις από την ελληνοκυπριακή πλευρά για να μην γίνει κάτι τέτοιο, όπως έγινε στο παρελθόν με την Jennifer Lopez, η οποία έκλεισε εμφάνιση στην κατεχόμενη Κύπρο, και μόλις πληροφορήθηκε το ντόρο που προκλήθηκε από την ελληνοκυπριακή πλευρά, ακύρωσε τη συναυλία.
Επίσης, ο δημοσιογράφος τονίζει ότι με το κείμενό του, ελπίζει η ελληνοκυπριακή πλευρά να «λογικευθεί» και να μην προσπαθήσει να αποτρέψει την Άντζελα Δημητρίου από το να εμφανιστεί στην κατεχόμενη Κύπρο, αφού κάτι τέτοιο δεν είναι «λογικό», καθώς και ότι θα κάνει κακό σε μία Ελληνίδα τραγουδίστρια. Η Άντζελα Δημητρίου σύμφωνα με το BriefingNews, όταν ρωτήθηκε για το γεγονός δήλωσε: «Ότι και να με ρωτήσεις δεν θα σου απαντήσω. Δεν θέλω να δώσω καμία απάντηση», αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι ίσως και να πραγματοποιήσει τη συναυλία! Τα συμπεράσματα δικά σας!
Με επίσημη εγκύκλιο του κυπριακού Υπουργείου Παιδείας και
Πολιτισμού, το κάθε παιδί τουρκο"κύπριου" μπορεί να φοιτά σε ιδιωτικό
σχολείο προδημοτικής εκπαίδευσης στις Ελεύθερες περιοχές ΔΩΡΕΑΝ, αφού ΟΛΑ τα
δίδακτρα είναι πληρωμένα την Κυπριακή Δημοκρατία.
ΠΡΟΣΕΞΤΕ Παράνοια: Οι επίσημοι πολίτες του κράτους (οι μόνοι οι
οποίοι πληρώνουν φόρους), οι Έλληνες της Κύπρου πληρώνουν δίδακτρα, τα παιδιά όμως
των Τούρκων, που δεν πληρώνουν φόρους στην Κυπριακή Δημοκρατία και που κατέχουν
και τα σπίτια των προσφύγων στο βορρά, φοιτούν με έξοδα του κράτους!!!
Πληρώνουν δηλαδή οι ελληνοκύπριοι, για να φοιτούν
δωρεάν, να νοσηλεύονται δωρεάν και να έχει περισσότερα προνόμια
από αυτούς οι τουρκοκύπριοι (αλλά
και Τούρκοι εκ Τουρκίας), επειδή έτσι θέλει το κράτος που μας δημιούργησαν οι
πολιτικάντηδες.
Κατάντησαν τους Έλληνες της Κύπρου πολίτες δεύτερης και τρίτης
κατηγορίας!
Στις 24 Αυγούστου 1974, μετά την κατάληψη της Καλοψίδας από τους Τούρκους εισβολείς και λίγες μέρες πριν την κατάληψη και της Άχνας, έξι παιδιά και η έγκυος μάνα τους βίωσαν με τον πιο απαίσιο τρόπο τις σκληρές συνέπειες της εισβολής. Εκείνη τη μέρα, ο πατέρας επτά παιδιών Στάθης Θεοδώρου μαζί με τον γιο του Γιάννη, 16χρονο φοιτητή της Γεωπονικής Σχολής Μόρφου, αποφάσισαν να μεταβούν από την ελεύθερη ακόμα Άχνα, στην Καλοψίδα, με την ελπίδα να καταφέρουν να πάρουν λίγα ρούχα και πράγματα από το σπίτι τους αλλά και να δουν τα ζώα τους στη μάντρα. Η πολυμελής οικογένεια τις τελευταίες μέρες διέμενε σε φιλικό σπίτι στην Άχνα, καθώς στην Καλοψίδα είχαν μπει τα τουρκικά στρατεύματα. Ήδη οι Αχνιώτες διαισθάνονταν πως κινδύνευε και το δικό τους χωριό από κατάληψη, στο οποίο είχαν καταφύγει χιλιάδες πρόσφυγες από γειτονικά χωριά και άλλες περιοχές.
Υπό αυτά τα δεδομένα, ο Στάθης Θεοδώρου και ο γιος του Γιάννης, άφησαν πίσω στην Άχνα έξι παιδιά και την έγκυο σύζυγο Λουκία που θα γεννούσε το όγδοο παιδί της οικογένειας και με το φορτηγό μπήκαν στην Καλοψίδα… Τότε, το προτελευταίο στη σειρά παιδί της οικογένειας, ο Λάμπρος, ήταν τεσσάρων χρονών. Μας αφηγήθηκε από αυτά που άκουγε από την αποθανούσα μητέρα του και τα μεγαλύτερα σε ηλικία αδέλφια, τα γεγονότα που ακολούθησαν.
Το φορτηγό που οδηγούσε ο 36χρονος πατέρας με συνεπιβάτη τον 16χρονο γιο του, έφτασε στην Καλοψίδα και ακολουθώντας το δρόμο του δημοτικού σχολείου, κατευθύνθηκε για το σπίτι της οικογένειας. Είχαν μείνει μόλις 200 μέτρα, για να φτάσουν στον προορισμό τους. Αλλά, δυστυχώς, αυτό δεν έμελλε να πραγματοποιηθεί. Όπως έμαθε η οικογένεια τα τελευταία χρόνια, στην Καλοψίδα παραμόνευε ο περιβόητος στην ελεύθερη Αμμόχωστο, Τ/κ κρυφός αξιωματικός του τουρκικού στρατού και «μισταρκός» του Νικολού από την Άχνα, Αλκάν από τα Κούκλια. Μαζί του φέρονταν να ήταν και κάποιοι άλλοι Τ/κ από τ/κ χωριά της περιοχής και μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες πάντα της οικογένειας, κάποιοι ήταν γνωστοί του Στάθη Θεοδώρου, καθώς εκτός από γεωργός και βοσκός, ο Θεοδώρου είχε και λεωφορείο που εκτελούσε τη γραμμή Αμμοχώστου- Καλοψίδας.
Ο Αλκάν, ο «παραγιός» του Νικολού από την Άχνα, λίγες βδομάδες μετά τις 24 Αυγούστου 1974, διέπραξε στην Άχνα άλλο ένα ειδεχθές έγκλημα, εκτελώντας εν ψυχρώ τον μέχρι τότε μάστρο του και τη συμβία του. Εκείνη τη μέρα, όμως, ο φανερωθείς κατά την εισβολή ως λοχαγός του τουρκικού στρατού και συμμορίτης της ΤΜΤ Αλκάν, έβαψε τα χέρια του με το αίμα ενός 36χρονου πατέρα επτά ανήλικων παιδιών και του 16χρονου γιου του, αφήνοντας τη σύζυγό του Λουκία, χήρα στα 34 της χρόνια με έξι παιδιά και ένα έβδομο που γεννήθηκε ένα ακριβώς μήνα μετά το στυγερό έγκλημα στην προσφυγιά.
Με κάποιες πληροφορίες από τα Ηνωμένα Έθνη τότε, αλλά και κάποιες μαρτυρίες που έφτασαν με το σταγονόμετρο στην οικογένεια, εκείνο το πρωινό του πιο μαύρου Σαββάτου στη ζωή της οικογένειας, ο Αλκάν και η ένοπλη συμμορία του, ανέκοψαν το φορτηγό και αποβίβασαν οδηγό και συνεπιβάτη. Ο 16χρονος φοιτητής της Γεωπονικής Σχολής Μόρφου Ιωάννης Στάθη Θεοδώρου, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τους ένοπλους του Αλκάν και μάλλον δεν πρόλαβε και δεν μπόρεσε να προβάλει καμιά αντίσταση. Αντίθετα, οι από διάφορες κατευθύνσεις πυροβολισμοί που δέχθηκε ο πατέρας και οι μαχαιριές, κάποιες πισώπλατα, παραπέμπουν σε κάποιας μορφής αντίσταση που προσπάθησε να προτάξει ο 36χρονος οικογενειάρχης.
Η αγωνία της Λουκίας
Ήταν τεσσάρων χρονών ο Λάμπρος, αλλά η αγωνία της αείμνηστης μητέρας του εκείνη τη μέρα, που κορυφωνόταν όσο περνούσαν οι ώρες και δεν επέστρεφαν ο άντρας και ο γιος της, αποτυπώθηκε στη μνήμη του, μέσα από μια σκηνή. Μη αντέχοντας άλλο την αναμονή, πήρε από το χέρι τον 4χρονο Λάμπρο και άρχισε να περπατά για την Καλοψίδα. Σούρουπο Σαββάτου 24 Αυγούστου 1974, μια 34χρονη μάνα έγκυος οκτώ μηνών, με έξι παιδιά 19 χρονών και κάτω όλα, να περπατά από την Άχνα προς την Καλοψίδα για να βρει τον άντρα και το γιο της, απελπισμένη που είχαν περάσει τόσες ώρες και δεν επέστρεψαν πίσω…
Τα μαντάτα δεν άργησαν
Την επόμενη μέρα, Κυριακή, ή τη Δευτέρα 26 Αυγούστου, η Λουκία Στάθη Θεοδώρου έμαθε με τον πιο φρικτό τρόπο, την τύχη που είχαν ο άντρας και ο γιος τους. Λόγω και της καλοκαιρινής ζέστης (ήταν ακόμα μήνας Αύγουστος), τα σώματα των δύο δολοφονημένων ανθρώπων, παραλήφθηκαν από τα Ηνωμένα Έθνη και σε τυμπανιαία κατάσταση παραδόθηκαν στους οικεί ους που διέμεναν στην Άχνα. Λόγω αυτής της κατάστασης, η νεκρώσιμη ακολουθία ψάληκε εκτός της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας και η ταφή έγινε στο κατεχόμενο σήμερα κοιμητήριο Άχνας, παρά το δρόμο Λάρνακας- Άχνας - Αμμοχώστου.
Η Λουκία Στάθη Θεοδώρου και τα μεγαλύτερα τότε παιδιά της δεν πρόλαβαν ούτε και να κλάψουν θα μπορούσε να πει κάποιος στο μνήμα του πατέρα και συζύγου, αλλά και του γιου και αδελφού.
Τρεις- τέσσερις μέρες μετά την κηδεία, οι Τούρκοι κατέλαβαν την Άχνα και οι κάτοικοι καθώς και όλοι οι πρόσφυγες που κατέφυγαν στο χωριό, βρήκαν νέο καταφύγιο στο σημερινό Δασάκι της Άχνας.
ΜΙΑ ΗΡΩΙΔΑ ΜΑΝΑ
Η Λουκία, απεβίωσε πριν από τρία χρόνια και τάφηκεστο Δασάκι Άχνας. Η αείμνηστη «κυρά κουράγιοκαι υπομονή» ΛουκίαΣτάθη Θεοδώρου, απεβίωσε πριν από τρία χρόνια και τάφηκε στο ΔασάκιΆχνας. Στα 35 χρόνια που έζησε μετά τα γεγονόταπου σημάδεψαν τη ζωή της, σπάνιες φορές την είδανπαιδιά και χωριανοί να χαμογελά και αυτό έγινε μόλις τα τελευταία χρόνια της ζωής της, όταν η υγεία της άρχισε να καταβάλλεται.
Για 30 χρόνια τουλάχιστονμετά τη δολοφονία του συζύγου και του γιου της, βεβαιώνουν τα παιδιά της και οι Αχνιώτες, το πρόσωπό της ήταν αγέλαστοκαι τα μάτια της πάντα ολοκόκκινα, αφού κάθε βράδυ έκλαιγε ώρες πολλές.«Μια ηρωίδα ήταν»… επέμεναν να γράψουμε οι θαμώνες στο καφενείο του Δάσους Άχνας. «Γιατί δούλεψε σκληρά, μέρα και νύχτα, στο μεροκάματοκαι το σπίτι της για να μεγαλώσει επτά ορφανά, με σωστή ανατροφή και αξιοπρέπεια». Ήταν μια γυναίκα, η Λουκία Στάθη Θεοδώρου, που ούτε στα παιδιά της δεν μιλούσε για τις 24 Αυγούστου 1974. Φύλαξε όλο τον πόνο και το δάκρυ για τον δικό της εαυτό και δούλεψε για 30 σχεδόν χρόνια μεροκάματακαι μεροκάματα όπου της έδιναν δουλειά για να σταθεί στα παιδιά της. Τα επτά ορφανά που έχασαν κύρη και αδελφό την ίδια μέρα…
έκκληση
Το κατεχόμενο κοιμητήριο Άχνας, στο οποίο είναι θαμμένοι πατέρας και γιος.
Με τονΛάμπρο η προσφυγιά μάς έριξε στον ίδιο συνοικισμό και μας έκανε φίλους από τα τέσσερα χρόνια. Μικρός ρωτούσα τον κύρη μου «γιατί ο Λαμπρής δεν είχε παπά» και μου έλεγε, «τον σκότωσαν οι Τούρκοι». Γι’ αυτό ο Λάμπρος δούλευε από μωρό στομεροκάματογια να βοηθά τη μάνα του και δεν είχε χρόνο για ππιριλλιά και τα άλλα που κάναμε οι υπόλοιποι της ηλικίας του, που είχαμε πατέρα. Μιλήσαμε για την ιστορία που σημάδεψετη ζωή του από την κούνια, με την ελπίδα να φτάσει ένα μήνυμα προς πονόψυχους ανθρώπους. Τα παιδιά του Στάθη Θεοδώρου από την Καλοψίδα παρακαλούν τους αρμόδιους να βοηθήσουν ώστε να πραγματοποιηθεί εκταφή των λειψάνων του πατέρα και του αδελφού τους από το κοιμητήριο της Άχνας ώστε να ταφούν μαζί με τα λείψανα της μητέρας τους στο Δασάκι της Άχνας. Εις μνήμηντης άγνωστης ηρωίδας μητέρας τους, Λουκίας…
Μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε από δημοσιεύματα για ευρήματα σκελετών σε Τούρκικες φυλακές και οι υποθέσεις ότι μπορεί να ανήκουν σε Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριους Αδήλωτους Αιχμαλώτους επανερχόμαστε για να δηλώσουμε άλλη μια φορά τον πόνο, την θλίψη, την οργή μας.
Για ένα καθαρά ανθρωπιστικό θέμα που η λύση του ήταν ζήτημα λίγων ωρών και ενός τηλεφωνήματος, βρισκόμαστε σήμερα 38 χρόνια μετά και ο χορός των υποθέσεων καλά κρατεί. Στο μεταξύ με τους δολοφόνους κάναμε κουμπαριές, χορέψαμε ζεϊμπέκικα, γίναμε πολύ καλοί φίλοι και δεν έχουμε τελειώσει ακόμα, έπεται και συνέχεα!!!
Παράλληλα και καταπατώντας κάθε ίχνος Εθνικής αξιοπρέπειας κλειδώσαμε τους Ήρωες στο σκοτεινό ντουλάπι του χρόνου για να μην ενοχλούν καταδικάζοντάς τους, στην αφάνεια!!
Αν και το δημοσίευμα είναι υποθετικό γιατί σαν λαοί δεν έχουμε σκελετικές διαφορές ώστε να μας δίνουν μια πρώτη άποψη για την εθνικότητα των οστών και μην παραβλέπουμε ότι το Ινστιτούτο Γενετικής της Κύπρου δεν έχει δώσει αποτελέσματα και δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν έχει καταπιαστεί με το όλο θέμα.
Εμείς σαν συγγενείς Ελλαδιτών Αγνοουμένων συνεχίζουμε και επιμένουμε ότι: υπάρχουν ακόμα στην Τουρκία επιζώντες Αδήλωτοι Αιχμάλωτοι του 1974 και απαιτούμε την απελευθέρωση τους όπως και πραγματική διερεύνηση της τύχης όλων των Αδήλωτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων!!!
Φωνάζουμε την οργή μας σε κυβερνήσεις, βουλευτές, ευρωβουλευτές δημοσιογράφους και όλα τα ΜΜΕ και απαιτούμε να δείξουν τον πρέποντα σεβασμό στη θλίψη και την αγωνιά μας ... Τους καλούμε να σταθούν στο πλευρό μας, να φωνάξουν μαζί μας με όλη την δύναμη της ψυχής τους: αλήθεια για τους Ήρωες μας και τιμωρία για τους αίτιους της τραγωδίας που έπληξε την Κύπρο και τις οικογένειές μας.
Οι ένοχοι θα πρέπει κάποτε να πληρώσουν!!!
Για το Δ.Σ. Η Πρόεδρος Μαίρη Κουρούπη Η Γραμματέας Ελένη Γρίβα
Την ώρα που γιορτάζονταν η 24η Νοεμβρίου-μέρα δασκάλου –που είναι ένα κατάλοιπο της χούντας του φασίστα Κενάν Εβρέν- στο Πολιτιστικό Κέντρο Ατατούρκ στην Λευκωσία, δάσκαλοι των δύο συνδικάτων KTÖS και KTOEÖS οργάνωσαν διαμαρτυρία μπροστά στο κτίριο.
Ο Τούρκος πρέσβης Χαλίλ Ιμπραίμ Ακτσά μόλις είδε τους διαδηλωτές έφυγε από την πίσω πόρτα…
Στην διαμαρτυρία κρατούσαν πανό που έγραφαν ¨Στο πέτο τους ο Ατατούρκ, αλλά στα μυαλά τους η σαρία¨, ¨ΑΚΠ-κόμμα της σαρίας, UBP συνεργάτες ¨, ¨Δεν ξεχάσαμε ούτε τον Κουμπιλάι στην Μενεμένη, ούτε τους διανοούμενους στην Σεβάστεια¨.
Ο Ταχίρ Γκιοκτσεμπέλ αναφερόμενος στα σχέδια για θρησκευτικό τμήμα στ επαγγελματικό λύκειο του Χασπολάτ είπε : ¨Είναι μια επίθεση στην ταυτότητα, την θρησκεία και τον πολιτισμό του Τουρκοκυπριακού λαού¨…
Eφ. Αφρίκα 26-11-2011
Σχόλιο :
Εκεί (στην κατεχόμενη Λευκωσία) βέβαια αυτά.
Γιατί στηνΕλληνική Θράκη το προξενείο έχει επιβάλλει τον εορτασμό μέσα στην ηγεσία της μειονότητας.
Αλλά βέβαια. Όταν απευθύνεσαι σε …beşleme (ταϊσμένους) τους κάνεις ότι θες….
Για την ακρίβειαστην ελληνική Θράκη σήμερα δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ μουσουλμάνος δάσκαλος που να τολμά να βγει να καταγγείλει τον ρόλο του προξενείου.
Και ειλικρινά δεν τους κακίζω. Διότι όταν βλέπουν τους Έλληνες πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων)να ¨γλείφουν¨ τον πρόξενο είτε χάριν ψήφων είτε για οποιοδήποτε άλλο προσωπικό συμφέρον, τότε αυτοί που να στηριχτούνε και να αντιδράσουν ;
