Μία ακόμη λογοκρισία από το κανάλι 4Ε. Τυχαίο;;;

Οι τακτικοί αναγνώστες μας γνωρίζουν ότι δεν είμαστε ούτε επιπόλαιοι, ούτε συνωμοσιολάγνοι. Αντιθέτως, με πολύ προσοχή και υπευθυνότητα διακονούμε την ύπαρξη του ελεύθερου διαδικτύου. Και σας βεβαιώνουμε ότι συχνά γνωρίζουμε πολύ περισσότερα από όσα αποκαλύπτουμε, γιατί δεν είναι εύκολο να παραθέτεις πάντα τεκμήρια και αποδείξεις.

Όταν όμως διαπιστώνουμε -ειδικά στις μέρες μας- πολλά "τυχαία" περιστατικά να συμβαίνουν, υποχρεούμαστε τουλάχιστον να τα επισημαίνουμε. Κουτοί δεν είμαστε, μπροστά στα μάτια μας διαδραματίζεται μια νέα εθνική προδοσία-ξεπούλημα- Ελλάδας και Κύπρου. Ξεκίνησε ως οικονομική χρεωκοπία (υπογραφή μνημονίων στην Ελλάδα, κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο) και η υλοποίηση των σχεδίων τους συνεχίζεται (νέο σχέδιο Ανάν έτοιμο στην Κύπρο, νέες συνομιλίες με το κράτος των Σκοπίων και παραχωρήσεις κάθε πλουτοπαραγωγικής πηγής της χώρας μας).

Μοναδικός φορέας που θα μπορούσε να συσπειρώσει τον λαό για να αντιδράσει είναι η Εκκλησία. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος που χάρη στην ευφυΐα του, έγκαιρα διέβλεψε και αποκάλυψε τα σχέδιά τους για ιδεολογικό ξεχαρβάλωμα της πατρίδας μας (θρήσκευμα στις ταυτότητες, αφαίρεση εικόνων από σχολεία και δημόσια κτήρια, γάμος ομοφυλοφίλων, αλλαγή της Ιστορίας, στήριξη σε Θράκη, Μακεδονία κλπ), όπως και ο Τάσος Παπαδόπουλος στην Κύπρο,  "έφυγαν"(;)  νωρίς ..

Οι διάδοχοί του, άλλος (στην Αθήνα) λόγω ιδιοσυγκρασίας σιωπά,
και άλλος (στην Κύπρο), "κοκορεύεται".

Ο μουφτής των κατεχομένων από τους Τούρκους εδαφών της Κύπρου, Ταλίπ Αταλάϊ, μετέβη σήμερα στην ιερά Αρχιεπισκοπή και ευχήθηκε στον αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο για την ονομαστική του εορτή. Πηγή

Η Νέα Τάξη παρακολουθεί τα πάντα. Ξέρει πως θα επηρεάσει κάθε εκκλησιαστικό φορέα. Σε άλλους υποσχόμενη διατήρηση των προνομίων (πρόσφατη επίσκεψη Σαμαρά στο Άγ.Όρος), σε άλλους καλλιεργώντας την ματαιοδοξία τους (πχ Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, Άνθιμος Θεσσαλονίκης) και  σε άλλους με άμεσα οικονομικά ανταλλάγματα.


Οι νέες "συμπτώσεις"..
Εδώ και χρόνια ένας γέροντας στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης -τώρα έχει αποβιώσει-  ίδρυσε μια γυναικεία αδελφότητα, που ήταν ταυτόχρονα εκδοτικός οίκος, ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός σταθμός. Φυσικά αναγνωρίζουμε την δυσκολία να διατηρείς το επίπεδο αλλά και υψηλά ποσοστά τηλεθέασης σε έναν τηλεοπτικό σταθμό, ειδικά όταν είναι εκκλησιαστικός. Εδώ και χρόνια όμως προσφέρουν πολλές ποιοτικές εκπομπές και είναι μια δροσιά κόντρα στη σαβούρα των βοθροκάναλων.

Τελευταία 2 χρόνια όμως παρατηρούμε μια παράξενη προβολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου από το κανάλι 4Ε. Συχνές μεταδόσεις από το Φανάρι, πολύωρες καλύψεις -ακόμη και ζωντανά- των  επισκέψεων του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Ελλάδα.Γνωρίζουμε επίσης ότι το 4Ε απαιτεί χρήματα για κάθε εκδήλωση την οποία καλύπτει.

Θυμίζουμε ακόμη μια παλαιότερη αναφορά μας στην 4Ε, εδώ:

4ε: εκδήλωση με ύμνους των Θεοφανείων προς τιμήν του Σεβ.Προύσης Ελπιδοφόρου!!!

Θυμίζουμε και το ότι παρά τις υποσχέσεις της, η 4Ε δεν στήριξε τελικά την διαμαρτυρία ενάντια στο 2ο gay parade ούτε ως διαφήμιση (ενημερώνοντας τους τηλεθεατές για την συγκέντρωση διαμαρτυρίας), ούτε προβάλλοντας την (μετά την διεξαγωγή της).

Τώρα διαβάζουμε σε Ορθόδοξα Ιστολόγια ότι τα κρούσματα λογοκρισίας της 4Ε κάθε φορά που διατυπώνεται αντιΟικουμενιστικός λόγος εντείνονται και γίνονται και απροκάλυπτα.

Τα παραθέτουμε (τα διαβάσαμε εδώ):

Σαν σήμερα, Γιόρταζες...το θυμάσαι; Εγώ ναι!

«Κράτα γερά μέσα σου τα ζώπυρα της πίστεως που παρέλαβες από τους γονείς σου. 

Η Ελλάδα είναι η χώρα των μεγάλων αγώνων για την κατίσχυση των μεγάλων ιδανικών. 

Μην αφήσεις τη χώρα σου να χάσει το χαρακτήρα της και να μετατραπεί σε μάζα ανθρώπων, χωρίς συνείδηση, χωρίς εθνικότητα και χωρίς ταυτότητα.

Μέσα σ' αυτή τη μάζα κινδυνεύεις να γίνεις ένα νούμερο, ένας αριθμός, να χάσεις την ελευθερία της προσωπικότητάς σου. ...

Μείνατε σταθεροί στην πίστη και στα ιδανικά του Γένους. Αυτό είναι το χρέος μας.»

+Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος

"Τώρα ...,
τώρα τα ράσα φοβούνται να ανεμίσουν στην ασέβεια της πατρίδας,
τα χαμόγελα έσβησαν, ..., 
οι φωνές των πιστών γίνονται πνιχτοί λυγμοί που παρηγορούνται σε μικρά "Κύριε ελέησον" και οι πόρτες κλείνουν νωρίς τα βράδια. 

Οι γιορτές έχουν τελειώσει πατέρα."

Γράφει στο "τι και πως", η Έλενα:

Θυμάμαι την μέρα της γιορτής σου νά 'ναι παρόμοια με τις γιορτές του πατρικού μου σπιτιού.
Να έχει την ίδια γλύκα, το ίδιο χαρούμενο ανακάτωμα, να στρώνονται τα καλά χαλιά, τα επίσημα κεντήματα, να γυαλίζονται τα πόμολα, να βγαίνουν οι καλοί δίσκοι, να μυρίζει ο τόπος ευωχία μαγειρεμένου φαγητού, να γεμίζουν οι κρυστάλλινες πιατέλες γλυκά, να χαμογελούν οι άγιοι στις κορνίζες τους και ο Χριστός -νομίζω- να αγάλλεται με την χαρά των παιδιών Του.
Άνθρωποι να ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες, άλλοι απλά για να συμμετέχουν στην κίνηση και άλλοι για να ετοιμάσουν την γιορτή του Δεσπότη.
 

Εσύ ήσουν πάντα ο ίδιος, με μόνη εξαίρεση το που γινόταν πιο πλατύ και πιο παιδικό το χαμόγελό σου.
Στην μεγάλη, επίσημη αίθουσα, μέσα στα φώτα, δεχόσουν τους ανθρώπους και γνώριζες τους περισσότερους με τα μικρά τους ονόματα, ακριβώς όπως ο πατέρας τα παιδιά του. Κι' εμείς έτσι ερχόμασταν. Σαν τα παιδιά στην καλή μέρα του πατέρα.
 

Αυτό το πανηγύρι απλωνόταν σε όλο το μητροπολιτικό μέγαρο. Έφτανε μέχρι το ημιυπόγειο που ήταν ο ραδιοφωνικός μας σταθμός, όπου ανακατεύονταν χαρτάκια από φοντάν με χαμόγελα, τραγούδια στα FM με ευχές ακροατών και βυζαντινές μουσικές με τρεχαλητά της κυρα Μαρίας, της νεωκόρου του μητροπολιτικού παρεκκλησίου, με τα εγκόλπια των επισκεπτών δεσποτάδων και την αγωνία των αρχιμανδριτών - διακονητών να πάνε όλα καλά και να μην μείνει κάποιος παραπονεμένος.
Ανεμίζοντα ράσα, πορφυρά στρωσίδια, ζάχαρη, μικρό δοξαστικό.....

Μετά έφυγες για την Αθήνα. Γιόρταζες με άλλους.
Το μητροπολιτικό μέγαρο έκλεισε.
Η δόξα του Θεού -την φερώνυμο ημέρα- αφορούσε αποκλειστικά τον Όσιο Χριστόδουλο της Πάτμου και όσα εμείς βλέπαμε στην τηλεόραση για σένα....
 

Πιο ύστερα έφυγες και από τούτον τον κόσμο........
Στον

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος: "Μην αφήσετε να σας κάνουν κιμά....". 4 χρόνια από την κοίμησή του

"Αγοράζετε ένα κομμάτι κρέας. Το κομμάτι αυτό είναι ένα στέρεο πράγμα. Όσο και αν το πατήσεις από εδώ, ή από κει, θα διατηρήσει το σχήμα του. Όταν όμως αυτό το κομμάτι κρέας το βάλεις μέσα στη μηχανή του κιμά, από κάτω τι βγαίνει; Βγαίνει κιμάς. Και τον κιμά τον πιάνεις στο χέρι σου και τον πλάθεις, τον κάνεις όπως θέλεις, τον κάνεις σουτζούκι, τον κάνεις κεφτέ..... Τι προτιμάτε να είστε; Κρέας ή κιμάς; Μην αφήσετε να σας κάνουν κιμά......" 

(Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, αναφερόμενος στην παγκοσμιοποίηση)

Στις 28 Ιανουαρίου 2012 συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από την αποδημία του Μεγάλου Έλληνα Ιεράρχη, του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κυρού Χριστοδούλου.

Ένα ταξίδι στον Μακεδονικό Αγώνα. 1904 ... σαν χθες.

ένα ταξίδι στον Μακεδονικό Αγώνα. 1904 ...σαν χθες:

http://www.youtube.com/watch?v=3-yhgrHFXkE&feature=player_embedded#!

Όσοι γεννηθήκαμε στην γη της Μακεδονίας, ακούγαμε μικρά παιδιά να μας τραγουδάνε το παρακάτω τραγούδι στον Παύλο Μελά. Ίσως έφθασε η ώρα να ξαναθυμηθούμε τα τραγούδια αυτά, να ξαναθυμηθούμε την γραμμένη με αίμα Ιστορία μας.
Και να τραγουδήσουμε αυτά τα τραγούδια και πάλι στα παιδιά μας.
Η ερασιτεχνική απόδοσή του τραγουδιού στο παρακάτω βίντεο είναι η μόνη που βρήκαμε με μια βιαστική αναζήτηση στο Youtube:

Κλείνουμε με τα λόγια του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου.

Τόσο επίκαιρα σήμερα...

http://www.youtube.com/watch?v=3zdQkwzCQ0M

...

με τέτοιες Ιστορίες, αναμνήσεις,

με την Ιστορική μνήμη ΚΑΘΑΡΙΑ, 

χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς έξωθεν εντολές, χωρίς υπαγορεύσεις

Γι αυτό καλό θα ήταν όλοι οι Έλληνες να έρχονται εις την Μακεδονία

και να προσέχουνε που πατάνε

Γιατί σε κάθε βήμα μπορεί να πατήσεις χώμα ιερό

μπορείς να πατήσεις έναν τάφο

μπορεί να πατήσεις ένα λείψανο.

Είναι διάσπαρτος ο τόπος ΘΥΣΙΑ.

Αυτή η θυσία μας δίνει ζωή, αυτή η θυσία μας συντηρεί

και είναι το αντίθετο της Παγκοσμιοποίησης, που θέλει όλα να τα ισοπεδώσει.

Να μην μιλάμε για αγώνες

να μην μιλάμε για πολέμους

Να μην μιλάμε για θυσίες.

(+ Χριστόδουλος, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, 
μνημείο Άγρα- Μίγγα, 3/6/2007)

Σε λίγες ημέρες συμπληρώνετε ένας χρόνος από το πρωινό εκείνο που ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος κυρός Χριστόδουλος μεταβαίνει εκ του θανάτου εις την ζωή. Κάθε ορθόδοξη χριστιανική ψυχή στέκε τε αποσβολωμένη μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες ακούγοντας και βλέποντας τους ''άρχοντες των ΜΜΕ συντετριμμένους..." να ενημερώνουν για την κοίμηση του αρχιεπισκόπου.

Οι ως τότε επικρητές - πολέμιοι αυτής της μοναδικής και ίσως αναντικατάστατης εκκλησιαστικής προσωπικότητας τώρα πονούν και συμμετέχουν στο πένθος που έχει καλύψει την ελληνική επικράτεια.

Είναι πια γεγονός όσο και αν κάποια στιγμή ξέραμε πως θα συμβεί τώρα μας προκαλεί το συναίσθημα που εκείνος πρώτος εφηύρε την ''χαρμολύπη'' μια κατάσταση της ψυχής που αναιρεί δύο συναισθηματικές της εκφάνσεις την χαρά και την λύπη.

Χαρά για τι πλέον ο τόσο ταλαιπωρημένος από την ασθένεια Χριστόδουλος μας παραδίδει την ψυχή του στον Θεό που από μικρό παιδί υπηρέτησε και λύπη γιατί η Ελλάδα,το Έθνος μας και η ορθόδοξη εκκλησία στερείτε έναν άνδρα με γνώμη ,θάρρος ,δύναμη με τις όποιες βέβαια ατέλειες και αδυναμίες του.

Δέκα χρόνια στην ηγεσία της αρχιεπισκοπής και δεν άφησε τίποτε να περάσει έτσι χωρίς να φέρει γνώμη και χωρίς να μην απασχολήσει τον θεσμό της εκκλησίας που ως τότε κοιμόταν στενά περιορισμένος στους ναούς και τις λατρευτικές εκδηλώσεις.

Η αγάπη του για την πατρίδα ,το έθνος και την ελλαδική εκκλησία ήταν αμείωτη και αυτό έκανε πολλούς να τον επικρίνουν και να τον πολεμούν . Απόψεις και φόβους για τους οποίους ο μακαριστός με κάθε τρόπο τους υπενθύμιζε σε κυβερνώντες και "δήθεν'' της κοινωνίας μας.

Ένας χρόνος χωρίς τον κυρό Χριστόδουλο και οι παγκόσμιες πολιτικές,οικονομικές και εθνικές εξελίξης επαληθεύουν τα λόγια του και τις ανησυχίες του που τότε κάποιοι χλεύαζαν και ειρονεύονταν.

Η Αυτοκρατορία της Ρωμανίας δεν ξεχνά αυτή την τόσο δυναμική προσωπικότητα συγκρίνοντας την με το τώρα.......μια χρονική περίοδο χειμερίας εκκλησιαστικής νάρκης ενώ τα θηρία και τα κοίτη της θαλάσσης παραμονεύουν το έθνος των Ελλήνων και το πλοίο της ορθοδοξίας.

--
Ανάρτηση Από τον/την Pοmaios στο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΑΝΙΑΣ τη 1/23/2009 08:50:00 πμ
Παλαιότερη σχετική ανάρτηση/κατάθεση για τον μακαριστό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο εδώ:
http://antiparakmi.blogspot.com/2008/02/blog-post.html

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ

Μερικές αναμνήσεις από τον «αρχιεπίσκοπο με το χαμόγελο»…

Πριν μερικά χρόνια, η αδερφή μου θα στεφάνωνε ένα ζευγάρι. Ο γάμος θα γινότανε το Σάββατο. Ο πατέρας της μέλλουσας νύφης, καθηγητής Πανεπιστημίου της θεολογικής, ζήτησε από τον τοπικό μητροπολίτη να τελέσει το μυστήριο. Έλα όμως που αυτός ζήτησε χρήματα για να παραβρεθεί…

Στη συνέχεια ο πατέρας της νύφης, κάλεσε έναν άλλον μητροπολίτη, ο οποίος θα ερχόταν χωρίς χρήματα, όμως ο τοπικός μητροπολίτης τελικά δεν του επέτρεπε να έρθει..

Τελικά Σάββατο πρωί, η μητέρα μου με ενημερώνει ότι «το γάμο θα τελέσει ο ίδιος ο Χριστόδουλος! χωρίς την παρουσία του τοπικού μητροπολίτη (ο οποίος προφανώς να δυσκολευόταν να αρνηθεί την παρουσία του αρχιεπισκόπου), και φυσικά χωρίς ο αρχιεπίσκοπος να ζητάει χρήματα»! Προσπαθώ να της εξηγήσω, ότι αποκλείεται να έρθει για ένα γάμο από την Αθήνα (η πόλη μου απέχει πάρα πολύ) και ότι μάλλον δεν κατάλαβε καλά ή τον μπέρδεψε με κάποιον άλλο μητροπολίτη.

Σάββατο απόγευμα, φτάνω στην εκκλησία, και όντως βλέπω το αυτοκίνητο (ένα μαύρο Audi νομίζω) με τα διακριτικά ΑΑ (Αρχιεπίσκοπος Αθηνών) έξω από την εκκλησία! Μπαίνω μέσα, τον είδα να τελεί το μυστήριο. Δεν νομίζω να παρακολούθησα ξανά τόσο όμορφη, απλή και σεμνή τελετή. Στο τέλος μίλησε ο αρχιεπίσκοπος, τι όμορφα που παρουσίασε τα πάντα. Μας έκανε να αισθανόμαστε όλοι μια οικογένεια … Αφού τέλειωσε το μυστήριο, τον είδα να στέκεται σε μια έξοδο της εκκλησίας. Ίδιος όπως στην τηλεόραση. Με το ίδιο χαμόγελο και καλοσύνη που αφόπλιζε. Απορώ πως οι κατήγοροί του, τολμούσαν να τον κοιτάξουν στα μάτια.

Λίγα χρόνια αργότερα βαπτιζόταν τα παιδιά από το ζευγάρι που στεφανώθηκε. Τον είδα και πάλι και τον άκουσα να μιλάει. Εξήγησε για ποιο λόγο βαπτίζονται τα παιδιά αν και είναι ακόμη νήπια και δεν το έχουν επιλέξει να είναι χριστιανοί, τόσο απλά, και τόσο όμορφα και τόσο λογικά όσα έλεγε…

Τον είχα πετύχει και μια φορά στην Αμοργό. Είχε μόλις φτάσει στο νησί εκείνο το απόγευμα (συνήθιζε να πηγαίνει σχεδόν κάθε χρόνο, για ολιγοήμερες διακοπές εκεί). Ήμασταν με τις «βερμούδες» και τα «αμάνικα» (επιστρέφοντας από τη θάλασσα). Αποφάσισα τελικά να πάω να τον χαιρετίσω. Μέσα στο χαμόγελο μας ευχήθηκε καλές διακοπές. Επιτέλους, υπήρχε ένας ιερωμένος, και πολύ περισσότερο αρχιεπίσκοπος, με χαμόγελο, προσιτός και απλός στους ανθρώπους …

Ήταν ένας αρχιεπίσκοπος που έφερε επιτέλους ανανέωση στο χώρο της εκκλησίας, περιόρισε την ξύλινη θεολογίστικη γλώσσα, κατέβηκε χαμηλά και πλησίασε και αγάπησε τον απλό άνθρωπο και μίλησε για αλησμόνητες πατρίδες και για ελληνική ταυτότητα, ζορίζοντας αρκετά τους «ασυμβίβαστους…» πολιτικούς της πατρίδας μας.

Πολεμήθηκε βέβαια, πολύ. Από τους «θρησκόληπτους» , που σαν τον μεγάλο υιό της παραβολής του ασώτου, δεν ήθελαν τον άσωτο υιό να επιστρέψει στο πατρικό του σπίτι. Σπίτι, που έτσι κι αλλιώς, αυτοί ποτέ δεν αγάπησαν, που ποτέ δεν ένιωσαν τη χαρά να βρίσκονται δίπλα στον Πατέρα τους.

Πολεμήθηκε και από πολιτικούς, ειδικά από αυτούς που ισχυρίζονται ότι είναι «αριστεροί»… αλλά το μόνο τους γνώρισμα και η μόνη τους ιδεολογία είναι να υιοθετούν κάθε τι ανθελληνικό και αντιχριστιανικό και ύπουλα να το πασάρουν στην κοινωνία ως επιστημονική αλήθεια.

Φίλε Χριστόδουλε, εσύ σ όλους αυτούς έδωσες ένα μεγάλο μάθημα. Ένα μεγάλο χαστούκι. Έδωσες «Το χαμόγελό σου». Ζέστανες τον κόσμο, ζέστανες τον απλό λαό, ζέστανες τους νέους, ελπίζω να ζέστανες και όσους φανατικά σε μισούσαν.

Είμαι σίγουρος, συνεχίζεις να τους αγαπάς όλους, ανεξαιρέτως.

Γεια χαρά, Σ ευχαριστώ