"Ἔφυγε" ἡ Γιαγιὰ τοῦ Πόντου αλλά δείχνει τον δρόμο στους "νεοΚύπριους"

«ἡ Σάνο Χάλο ἤθελε μὲ "θεῖο" πεῖσμα, ὄχι ἁπλὰ νὰ μὴν ξεχάσει, ἀλλὰ πολὺ περισσότερο νὰ αὐτοπροσδιοριστεῖ ἐθνικά, κοινωνικὰ καὶ ἱστορικά. 
Καὶ τὸ πέτυχε μέσα ἀπὸ τὴν ἐνδελεχῆ ἀναζήτηση τῆς κόρης τῆς Θία. 

Ἡ Γιαγιὰ τοῦ Πόντου ἔμαθε ἐπιτέλους τὸ πραγματικό της ὄνομα, ἔμαθε ποιὰ εἶναι.  
Δὲν ἔκανε τὸ χατίρι τῶν γενοκτόνων της. 

Ἐπέζησε, κράτησε σὰν φυλακτὸ τὶς θύμησες, τὶς διηγήθηκε καὶ τὶς κατέγραφε μὲ τὴν πένα τῆς κόρης της καὶ δίδαξε τὴν οἰκουμένη τὸ ἀνείπωτο δράμα τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, τῶν χριστιανῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.

  το είδαμε εδώ

Τα μόνα ελληνικά που θυμόταν η μικρή Sano όταν έφτασε στην Αμερική μέσα από τεράστιες δυσκολίες ήταν το … «Πάτερ ημών» …
“Οι Τούρκοι μου οφείλουν μια πολύ μεγάλη, πραγματικά μεγάλη συγγνώμη .
Ούτε καν μια μικρή συγγνώμη, αλλά μια μεγάλη συγγνώμη, που πήραν μακριά μου όλους όσους αγαπούσα. 
Ότι είχα. Είχαμε τη γη μας, τα ζώα μας, τις αγελάδες μας, τις κότες μας, είχαμε τις δουλειές μας, και όμως μας έκαναν να πεθάνουμε στο δρόμο. Αυτό που έκαναν ήταν θηριώδες, να καταστρέψουν οικογένειες και περιουσίες. Δεν θα μπορούσα ποτέ μου να ξεχάσω. Θέλω να θυμάμαι την οικογένειά μου. Αλλιώς θα ήταν Σα να ξεχνούσα τους ανθρώπους μου. Δε θα το κάνω ποτέ αυτό.” 
Αυτά είχε δηλώσει το 2001 η Sano Halo σε μια συνέντευξή της στο περιοδικό “Πανσέληνος”.

το είδαμε εδώ

Αφιερωμένο σε όσους "νεοΚύπριους" που προτίμησαν να ΞΕΧΑΣΟΥΝ :

• τα σπίτια και τις περιουσίες τους, 
• τις ερειπωμένες εκκλησίες τους, 
• την εκποιημένη ακόμη και σε δημοπρασίες του εξωτερικού λεηλατημένη πολιτιστική τους κληρονομιά, 
• τους αγνοουμένους γονείς και συγγενείς τους, 
• τους βιασμούς, τις φρικαλεότητες, 
• την Τουρκική εισβολή και την συνεχιζόμενη Τουρκική κατοχή.

Εύχομαι να αποκτήσουν κι αυτοί μια μέρα το "πείσμα" της 105χρονης Σάνο Χάλο (Εὐθυμίας Βαρυτιμίδου τοῦ Χαραλάμπους, σύζυγος Ἀβραὰμ Χάλο) και να αυτοπροσδιοριστούν κι αυτοί εθνικά, κοινωνικά, ιστορικά.

Παραθέτουμε μερικές φωτογραφίες, μήπως  τους βοηθήσουμε να 
θυμηθούν... με ποιους "λύκους" ονειρεύονται να μπούνε στο ίδιο "μαντρί" .
Δείτε τες:

ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ στην συναυλία των Deep Purple στο ψευδοκράτος. Μαζική αποστολή emails

Πριν παραθέσουμε την είδηση και το κάλεσμα μαζικής αποστολής email, θα επισημάνουμε ότι περισσότερο από την ίδια την είδηση, μας θλίβει ότι θα βρεθούν "νεοκύπριοι" που θα τρέξουν να παρακολουθήσουν την δωρεάν συναυλία. 
Είπαμε, αυτός ο τόπος θα συνεχίσει να γεννά σε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά: ήρωες αλλά και προδότες.

ΜαxητήςΘεσσαλονίκης- Αντιπαρακμή

Η είδηση: Το θρυλικό βρετανικό hard rock συγκρότημα Deep Purple ανακοίνωσε ότι θα δώσει την προγραμματισμένη για τις 24 Μαΐου συναυλία στο ψευδοκράτος  αψηφώντας για τις αντιδράσεις……… 

Η αποκάλυψη όμως ότι η συναυλία θα έχει δωρεάν είσοδο, αποδεικνύει και στους γελοίους του συγκροτήματος πως πρόκειται για προπαγάνδα της ναζιστικής τουρκίας.

Χρυσοπληρωμένη μάλιστα. ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ… 

 http://www.deeppurple.com/contact-us/ 

Το ηγετικό μέλος και η φωνή των Deep Purple, Ίαν Γκίλαν, σε σχετική επιστολή του είπε ότι δεν θα ακυρώσουν την συναυλία παρά τις επικρίσεις. 
«Δεν ήμασταν ποτέ στο ένα ή στο άλλο πλευρό όταν επρόκειτο για την εκτέλεση της μουσικής.» Δικαιολογείται ο αληταράς. Δηλαδή θα μπορούσε να τραγουδήσει και πάνω από τα πτώματα στο Άουσβιτς ή στο Βερολίνο… 

ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙΣ "ΕΥΧΕΣ" ΣΑΣ ΕΔΩ: http://www.deeppurple.com/contact-us/ 

Πρέπει πραγματικά να λιώσει το email τους…  

πηγή 

το είδαμε εδώ 

Αν δεν έχετε να γράψετε κάτι άλλο, στείλτε το παρακάτω μήνυμα στην φόρμα επικοινωνίας:

Μπαράκι, sex, facebook, tablet, greeklish. Τι λείπει όμως πραγματικά, από το γηρασμένο παιδί σου;;;

Είτε είστε γονείς, είτε νέοι, είτε έφηβοι, αξίζει να "σπαταλήσετε" 10 λεπτά για να διαβάσετε αυτό το κείμενο:

Εμείς οι μεγάλοι νομίζω πως δε φανταζόμαστε καν πώς ζουν οι έφηβοι και οι φοιτητές (η φοιτητική περίοδος είναι μια παράταση της εφηβείας), τι σκέφτονται και πώς νιώθουν.

Η ζωή τους είναι μια αφύσικη ζωή, γεμάτη άγχος και εξαρτημένη 100% από τη μοντέρνα τεχνολογία. Δεν έχουν πια ρίζες, υπακούνε σε αγνώστους στο Facebook, αλλά συγκρούονται με τους γονείς και δε μαθαίνουν τίποτα από τους παππούδες τους. Μια μεγάλη μερίδα τους ζει στο σκοτάδι, διασκεδάζει σε σκοτεινούς χώρους, δραπετεύει από την πραγματικότητα στον εικονικό κόσμο του Διαδικτύου ή μέσα σε εκκωφαντική μουσική, θρίλερ, βιντεοπαιχνίδια βίας και δαιμονικών ηρώων, ιστοσελίδες πορνό, τσιγάρα και αλκοόλ. Κάνει σεξ από 12 χρονών, κάνει εκτρώσεις από 12 χρονών. Είναι, όπως γράφει ένας Αμερικανός ροκάς, που έγινε κάποια στιγμή ορθόδοξος μοναχός (αλλά δεν έμεινε), «η Νεολαία της Αποκάλυψης».

Η ζωή όλων μας είναι αφύσικη, μέσα στο τσιμέντο, στο άγχος, τη σκληρή και αβέβαιη δουλειά, τις ακτινοβολίες των συσκευών, το καυσαέριο, τα χημικά απορρυπαντικά, τα φυτοφάρμακα… Είμαστε όμηροι ανάμεσα στις τρεις οθόνες (της τηλεόρασης, του κινητού – δε χρειάζεται καν να προσθέσουμε «τηλεφώνου» – και του υπολογιστή), όμηροι σε ανίατες ασθένειες, όμηροι στην κατανάλωση… Η ζωή της νεολαίας όμως είναι τόσο αφύσικη, που φτάνει στα όρια της παράνοιας.

Είναι μια ζωή άρνησης και απόρριψης του κόσμου που έχουμε φτιάξει εμείς – που επίσης ήμασταν κάποτε έφηβοι επαναστάτες και τελικά συμβιβαστήκαμε στην ομηρία μας. Οι νέοι είναι οι σύγχρονοι χίππις (τα παιδιά μας, οι μαθητές μας) και προς το παρόν, συνειδητά ή υποσυνείδητα, αντιδρούν. Πρόσεξε τα τραγούδια που ακούνε και θα δεις ότι μιλάνε σχεδόν αποκλειστικά για πόνο και σεξ.

Σημάδια της αντίδρασης
Οι μεγάλοι θέλουν τα παιδιά τους να έχουν εμφάνιση περιποιημένη και καλαίσθητη. Οι νέοι χτενίζονται έξαλλα, στολίζονται αλλόκοτα και ντύνονται με ρούχα σκισμένα, αταίριαστα και ακατάστατα (οι εταιρίες βέβαια – οι παντοδύναμοι αφέντες μας – έχουν κάνει κι αυτό το στυλ μόδα και το χρυσοπουλάνε).

Οι μεγάλοι τούς λένε να μιλάνε και να γράφουν σωστά ελληνικά. Εκείνοι

Έφυγε η μάνα μας, η ηρωίδα που αρνήθηκε να πάει ως επισκέπτρια στο σπίτι της

39 ολόκληρα χρόνια (1974- 2014), στρωμένο το τραπέζι, με το πιάτο έτοιμο, μήπως επιστρέψει ο γιός.

39 χρόνια, στην πρώτη γραμμή, στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας. Έστεκε ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ. Με την φωτογραφία του γιού της.

ΕΛΑ ΝΙΚΟ ΜΟΥ,  ΤΖΑΙ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΕΝ ΑΡΩΣΤΗ,   ΤΖΑΙ ΣΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΜΟΥ  -  ΕΛΕΝΗ ΒΛΑΧΟΥ - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ  (κεντητό Ελένης Αδάμου-Βλάχου)

Ακούς "Κύπριε";
Που έσπευσες στο καζίνο των κατεχομένων ..
Που πήγες να  αγοράσεις προϊόντα,   λες και σου έλειψαν..
Που θέλεις  να ξεπουλήσεις για ένα πινάκιο φακής την κατεχόμενη πατρική σου γη;
Που ..., που ...


ΥΓ. Δεν σε αποκάλεσα "αδερφέ" μου, ούτε "Έλληνα της Κύπρου", όπως ίσως είχα υποχρέωση να κάνω.
Οι Έλληνες έπεφταν πάντα στη μάχη. Δεν εγκατέλειπαν τον αγώνα.
Μέχρι τα 82 της χρόνια, αυτή η μάνα συνέχιζε να περιμένει, ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ.
Πες μου, Εσύ;;;

 Ιστολόγιο Αντιπαρακμή

Ακολουθεί η είδηση:
Η ηρωική μάνα -όλων- των αγνοουμένων της κυπριακής τραγωδίας του 1974, η Ελένη Αδάμου Βλάχου, από τον Άγιο Αμβρόσιο Κερύνειας, έφυγε χθες από τη ζωή στα 82 της χρόνια προδομένη από την καρδιά της.

 

Δεν άντεξε το μαρτύριο της αναμονής για τη διακρίβωση της τύχης του αγαπημένου της γιου Νίκου, αγνοούμενου έφεδρου από τη δεύτερη εισβολή τον Αύγουστο του 1974 στο Άγιο Αμβρόσιο Κερύνειας.

Η Ελένη Αδάμου Βλάχου δεν δέχθηκε ποτέ ότι δεν θα επιστρέψει ο γιος της. Όταν άρχισε η διαδικασία της

(νεο)Έλληνες : Σκλάβοι εκ πεποιθήσεως

(...)  Οι σημερινοί Έλληνες όμως δεν επαναστατούν, όπως οι πρόγονοι τους στο παρελθόν, όταν απειλούταν να λεηλατηθούν, να εξαθλιωθούν ή/και να υποδουλωθούν. 

Έχουμε δε την εντύπωση ότι, εάν τους ζητούσε κανείς να πολεμήσουν στα σύνορα έναν «συμβατικό» εχθρό, όπως το 1940, θα απαιτούσαν την ενυπόγραφη βεβαίωση ότι, δεν θα πέθαιναν στη μάχη – διαφορετικά θα προτιμούσαν να παρακολουθήσουν την εισβολή άνετα από την τηλεόραση, ακούγοντας κάποιον δημοσιογράφο να βρίζει και να «καταριέται» την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και τους εχθρούς της πατρίδας τους, εφευρίσκοντας «ψεκασμούς» και θεωρίες συνωμοσίας.

Επομένως, πρόκειται για «σκλάβους εκ πεποιθήσεως», οι οποίοι δεν έχουν καμία επιθυμία για αλλαγή, αποδέχονται αναντίρρητα το όποιο καθεστώς, αποποιούνται τις προσωπικές ευθύνες, κοιτούν «ο καθένας τη δουλειά του», ενώ εγκρίνουν σιωπηλά τα μέτρα που επιβάλλονται.

Γιατί τότε παραπονιούνται για όλα όσα τους συμβαίνουν; Γιατί αλήθεια

«Ξύπνα ρε Κυπραίε» (τραγούδι με πολύ δυνατό στίχο)

κάτω η Χούντα και του Κόκκινου 

μα και του Μπλε Χριστόφια

 

Εν όψει και των εκλογών της Κυριακής 24/2/2013, ακούστε το πιο κάτω τραγουδάκι που έφτιαξαν κάποιοι νέοι της Κύπρου με τίτλο  

«Ξύπνα ρε Κυπραίε»:

«Κάτω το σύστημα του τρόμου, κάτω η Χούντα η ατόφια,
κάτω η Χούντα και του Κόκκινου μα και του Μπλε Χριστόφια.»

Ακούγοντας το τραγούδι , 
Ας θυμηθούμε:

Ο κ.Γιανναράς και η προτροπή του για αντικατάσταση του Εθνικού Ύμνου

 Πριν παραθέσουμε ολόκληρο το εξαιρετικό κείμενο του κ.Σάββα Παύλου, επιλέξαμε 2 χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

"Θυμάμαι το σχόλιο όταν αναρτήθηκε για πρώτη φορά  η κυπριακή σημαία στη νεοσύστατη Κυπριακή Δημοκρατία, πριν από πενήντα χρόνια περίπου:
Να μια σημαία για την οποία κανένας δεν πρόκειται να θυσιαστεί. Και πράγματι ουδείς έπεσε γι’ αυτή."

 "Όπως οι νεαροί μεγαλώνουν εικονικά ηλεκτρονικά ζώα και αξιολογούνται αν φέρθηκαν σωστά, όπως οργανώνουν και οργώνουν περιβόλια και φυτείες στη ξεραΐλα της ηλεκτρονικής εικονικής πραγματικότητας, όπως ζουν μια δεύτερη ζωή, μια εικονική ζωή μέσα από το ιντερνέτ, με εικονικές σχέσεις, ψεύτικα επαγγέλματα και δήθεν σπίτια, έτσι και ο Γιανναράς πάτησε το delete στον ηλεκτρονικό υπολογιστή για την ιστορική πραγματικότητα που βίωσε ο ελληνισμός τα τελευταία διακόσια χρόνια και δημιουργεί μια άλλη, εικονική. Χωρίς εθνικό κράτος, χωρίς Κοραή, χωρίς Εκκλησία της Ελλάδας, λες και βρισκόμαστε στο 1760 μ. Χ."

Διαβάστε το, ειλικρινά ΑΞΙΖΕΙ:

Η λογοτεχνία και ο πρέσβης της Ελλάδος

Του Άντη Ροδίτη - Λογοτέχνη

Ανακοίνωση στον «Φ» της 31.3.2012 αναφέρει ότι, στην εκδήλωση που οργανώνει η Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου για το βιβλίο «Ιστορία της Νεότερης Κυπριακής Λογοτεχνίας» (ΙΝΚΛ) των Κεχαγιόγλου-Παπαλεοντίου, που δέχεται «υπερβολικές και άδικες επιθέσεις», θα παρευρεθεί και θα απευθύνει χαιρετισμό και ο πρέσβης της Ελλάδος.

Δεν έχω διαβάσει μέχρι και την τελευταία λέξη τις 960 σελίδες της ΙΝΚΛ. Έχω διαβάσει, όμως, με πολλή προσοχή την κριτική που άσκησε στο βιβλίο ο Καθηγητής της Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου Παντελής Βουτουρής, («Πλανόδιον» Τόμος ΙΒ’, αρ. 51), όπου αποδεικνύει με συγκεκριμένες παραπομπές ότι το βιβλίο προωθεί την ιδέα μιας ξεχωριστής από την ελληνική, κυπριακής λογοτεχνίας και στηρίζει όχι μόνο την ιδεολογία της νεοκυπριακής ταυτότητας, αλλά και εκείνη της κυπριακής διαλέκτου ως αποκλειστικής γλώσσας των Κυπρίων λογοτεχνών, επειδή η ελληνική που χρησιμοποιούμε οι Κύπριοι λογοτέχνες «δεν ταυτίζεται με το μητρικό (μας) ιδίωμα.» Δεν πρόκειται να επεκταθώ σε αυτό γιατί δεν το επιτρέπει ο χώρος. Συνιστάται, όμως, στον καθένα που έχει ένα ενδιαφέρον για την κυπριακή λογοτεχνία να μην παραλείψει να διαβάσει τη μελέτη του Π. Βουτουρή και να ανατρέξει αντιστοίχως στην ΙΝΚΛ.