Μπορεί προχθές να έτρεξε να
ρθεί να σε βοηθήσει,
την άλλη, απροσδόκητα,
μπορεί να σε φθονήσει.
Αυλές και σπίτια καθαρά,
στους δρόμους τα σκουπίδια.
Και τυπικός και ευσεβής, συνήθη
τα βρισίδια.
Όλοι να ησυχάζουνε κι αυτός
να θορυβεί,
μα όταν αναπαύεται να
απαιτεί σιωπή.
Ό,τι δικό του, ιερό, κανείς
μην το πειράξει,
ό,τι ανήκει στο κοινό μπορεί
να το ρημάξει.
Τους άρχοντες τους λοιδορεί,
μα και τους προσκυνάει,
για το μικροσυμφέρον του
χίλια στραβά ξεχνάει.
(Φιλότιμα κι ηρωισμοί, βλακείες, προδοσίες·
μεγάλος ο κατάλογος, παλιές οι ιστορίες)
"Ό,τι δικό του, ιερό, κανείς μην το πειράξει,
ΑπάντησηΔιαγραφήό,τι ανήκει στο κοινό μπορεί να το ρημάξει."
Αιώνιε μικροαστέ ο Άρης Άλμοης έφτιαξε το... πορτρέτο σου!
Ευχαριστώ για την επίσκεψη, φίλε Ευρυτάνα.
ΔιαγραφήΓράφε, Άρη μου! Μην σταματάς να σκιαγραφείς
ΑπάντησηΔιαγραφήτα κακώς κείμενα με την ταλαντούχα πένα σου! 🌷
Σ' ευχαριστώ, Πέτρα. Ατελείωτα τα κακώς κείμενα.
Διαγραφή