Η ομιλία της Ελλάδας στην 68η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών

UN Photo/Evan Schneider

Η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε στην ολομέλεια της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Εξωτερικών, Ευάγγελο Βενιζέλο. Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας του ενώπιον των 193 κρατών-μελών του Οργανισμού.

Η ομιλία της Κύπρου στην 68η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών

UN Photo/Rick Bajornas

Του Κυριάκου Παμηλορίδη
Πηγή: Ant1 Cyprus

Την πρώτη του ομιλία ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, απηύθυνε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης. Δήλωσε αποφασισμένος να εμπλακεί σε συνομιλίες ουσίας για το Κυπριακό, προέβαλε την πρότασή του για επιστροφή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, ενώ απάντησε και στον Πρόεδρο της Τουρκίας, Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο οποίος για άλλη μια φορά θυμήθηκε το 2004.

Την αποφασιστικότητα του να εργαστεί, παρά την οικονομική κρίση που ταλανίζει την Κύπρο, για μία βιώσιμη και διαρκή λύση του κυπριακού, επαναβεβαίωσε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης των Η.Ε. ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης.

Καθώς όπως υπέδειξε το παρόν στάτους κβο είναι απαράδεκτο και η διατήρησή του θα είχε περαιτέρω αρνητικές επιπτώσεις για Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους

«Είμαι αποφασισμένος να εργαστώ ακούραστα και με αποφασιστικότητα για την επίτευξη μιας βιώσιμης και διαρκούς διευθέτησης ούτως ώστε όλες οι κοινότητες της Κύπρου να ζήσουν και να ευημερήσουν σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα η οποία να σέβεται πλήρως τις αρχές και αξίες των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να διασφαλίζει τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των πολιτών της καθώς και την ειρηνική συνύπαρξη και ευημερούσα συνεργασία τους.»

Κάλεσε παράλληλα τόσο την Τουρκία, όσο και την Τ/Κ πλευρά να επιδείξουν την ίδια επιμονή και αποφασιστικότητα και εμπλακούν στην προσπάθεια για την επανένωση μιας ειρηνικής, ασφαλούς και ευημερούσας πατρίδας, ενώ δεν παρέλειψε να σχολιάσει και την αναφορά του τούρκου προέδρου Αμπντουλάχ Γιούλ στο απορριφθέν σχέδιο Ανάν.
«Η αναφορά του φίλου Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας κ. Αμπντουλάχ Γιούλ σε αυτήν ακριβώς την αίθουσα, στην πρόταση του 2004 η οποία δεν έγινε αποδεκτή από την μεγάλη πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων, μέσα από γνήσια δημοκρατικές διαδικασίες για μια σειρά από ουσιαστικούς λόγους, δεν απαλλάσσει την Τουρκία από τις υποχρεώσεις και ευθύνες της σε ότι αφορά στις προσπάθειες εξεύρεσης μιας δίκαιης λύσης και δεν αντικατοπτρίζει αληθινά τις πραγματικότητες επί του εδάφους όπως αυτές επιβεβαιώνονται από τα σχετικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.»

Παρά ταύτα ο πρόεδρος Αναστασιάδης χαιρέτισε την απόφαση της Τουρκίας να ανταποκριθεί θετικά, όπως είπε, στην πρότασή του για τη διεξαγωγή συναντήσεων με τον διαπραγματευτή της ελληνοκυπριακής πλευράς. Επέμεινε ωστόσο και πάλι στην ανάγκη καλής προετοιμασίας των συνομιλιών, στην εκ των προτέρων αποσαφήνιση της βάσης των συνομιλιών και της μορφής της επιδιωκόμενης λύσης και στην ενεργό εμπλοκή της ΕΕ. Η η οποία όπως υπέδειξε θα διασφαλίσει την υιοθέτηση του Ευρωπαϊκού κεκτημένο.

«Προκειμένου να αποφύγουμε μια νέα απογοητευτική διαδικασία διαπραγμάτευσης, δεν έχει τόση σημασία ο χρόνος έναρξης των διαπραγματεύσεων αλλά αυτές να διεξαχθούν με ένα ολοκληρωμένο τρόπο»

Όπως αναμενόταν ο πρόεδρος έκανε ειδική αναφορά και στην πρόταση του για την Αμμόχωστο, η οποία όπως υποστήριξε πέραν της αναβίωσης της ελπίδας του κυπριακού λαού, παρέχει επιπλέον σημαντικά πλεονεκτήματα.
«Η αποκατάσταση των υποδομών μιας πόλης η οποία παραμένει ακατοίκητη για 39 χρόνια, αδιαμφισβήτητα θα οδηγήσει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας σε ένα ευρύ πλαίσιο επαγγελματικών πεδίων, δίνοντας μια μεγάλη ώθηση στην οικονομία της χώρας. Την ίδια ώρα, συνεργαζόμενοι και οικοδομώντας αμοιβαία εμπιστοσύνη καθώς και απολαμβάνοντας τα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι θα έρθουν πιο κοντά στη συνειδητοποίηση των ωφελειών που προκύπτουν όταν μοιράζεσαι ένα μέλλον ευημερίας, ακριβώς όπως το είχαμε πράξει και στο παρελθόν»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο πρόεδρος στον θετικό και σταθεροποιητικό ρόλος που μπορεί να αναλάβει η Κύπρος στην Ανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα στους τομείς καταπολέμησης της τρομοκρατίας, της διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής και παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας.

 Η Κύπρος πρόσθεσε έχει αποδείξει ότι πρόκειται για ένα ασφαλές καταφύγιο και μια αξιόπιστη γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης, της Αφρικής, και της Μέσης Ανατολής. Αυτό υπέδειξε προκύπτει και από τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε και στο τομέα της ενέργειας.

«Η Κύπρος έχει αναλάβει ένα πρωταγωνιστικό ρόλο στο να φέρει κοντά γειτονικές χώρες παραγωγής υδρογονανθράκων, αναζητώντας ευκαιρίες όχι μόνο για συμφωνίες καθορισμού των θαλάσσιων συνόρων αλλά επίσης και για κοινές προσπάθειες για εξερεύνηση αυτών των πηγών υδρογονανθράκων.»

Αναφερόμενος τέλος στην οικονομική κρίση, η οποία όπως είπε έφερε την Κύπρο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής, ο πρόεδρος Αναστασιάδης εξέφρασε την εκτίμηση ότι πολύ σύντομα, λόγω της επιμονής, της αποφασιστικότητας και των αντοχών του κυπριακού λαού, η Κύπρος θα μπει και πάλι στον δρόμο της Ανάπτυξης.

Υπερψηφίστηκε στον ΟΗΕ η Συνθήκη για το Εμπόριο Όπλων

  Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η οποία απαρτίζεται από 193 κράτη μέλη, ενέκρινε σήμερα την πρώτη συνθήκη για το παγκόσμιο εμπόριο όπλων (arms trade treaty), η οποία επιδιώκει την ρύθμιση του ύψους περίπου 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων διεθνούς εμπορίου συμβατικών όπλων.

  Πρόκειται για μία συμφωνία ορόσημο, που αποσκοπεί στον περιορισμό της ροής πολεμικού υλικού προς τρομοκράτες, κακοποιούς και παρακρατικές ή παραστρατιωτικές οργανώσεις. Απαγορεύει στα κράτη μέλη του ΟΗΕ που την επικυρώνουν να εξάγουν συμβατικά όπλα κατά παράβαση σχετικών εμπάργκο, ενώ παράλληλα απαγορεύεται το εμπόριο όπλων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε γενοκτονίες, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου ή τρομοκρατική δραστηριότητα. Επιπλέον, η συμφωνία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα προκειμένου να αποτρέψουν την ροή συμβατικών όπλων προς τη «μαύρη» αγορά.

  Στην προκειμένη περίπτωση ο όρος συμβατικά όπλα αφορά, μεταξύ άλλων, τεθωρακισμένα άρματα μάχης, πυροβόλα, μαχητικά αεροσκάφη, πολεμικά πλοία, πυραύλους και πυραυλικά συστήματα, και ελαφρά όπλα όπως τυφέκια ή πιστόλια. «Ακανθώδες» θέμα απετέλεσε το ζήτημα των πυρομαχικών. Το τελικό κείμενο της συμφωνίας καλεί τα κράτη που την επικυρώνουν να θεσπίσουν κανόνες που θα διέπουν την εξαγωγή πυρομαχικών που σχετίζονται με τα όπλα που καλύπτονται από τη συμφωνία.

  Υπέρ της συνθήκης ψήφισαν συνολικά 154 κράτη μέλη, ενώ κατά ψήφισαν 3 (Συρία, Βόρεια Κορέα και Ιράν) και 23 απείχαν, μεταξύ των οποίων η Ρωσία, η Ινδία, το Σουδάν και η Ινδονησία. Οι τρεις τελευταίες επικαλέστηκαν ανεπάρκειες στο κείμενο.

  Με την απόφαση αυτή ανοίγει ο δρόμος για την υπογραφή της συνθήκης για το παγκόσμιο εμπόριο όπλων από φέτος τον Ιούνιο. Κάθε κράτος μέλος είναι ελεύθερο να υπογράψει ή όχι την συνθήκη και να την επικυρώσει. Αυτή θα τεθεί σε ισχύ μετά την 50ή επικύρωσή της, κάτι το οποίο μπορεί να χρειαστεί δύο χρόνια, σύμφωνα με διπλωμάτες. Η Ρωσία, ένας από τους σημαντικούς παράγοντες της αγοράς, ανακοίνωσε εξάλλου ότι μπορεί να μην την υπογράψει.

  Η Συνθήκη για το Εμπόριο Όπλων, ένα κείμενο 15 σελίδων, το οποίο καταρτιζόταν για 7 χρόνια, καθορίζει τις παγκόσμιες κατευθυντήριες αρχές που θα διέπουν την πώληση των όπλων και είναι το πρώτο σημαντικό κείμενο για τον αφοπλισμό, μετά την υιοθέτηση της συνθήκης απαγόρευσης των πυρηνικών δοκιμών το 1996.

  Την περασμένη Πέμπτη, έπειτα από διαπραγματεύσεις δέκα ημερών, το Ιράν, η Συρία και η Βόρεια Κορέα εμπόδισαν την επίτευξη της απαραίτητης ομοφωνίας που χρειαζόταν για την υιοθέτηση της συνθήκης σε διάσκεψη που έγινε στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

  Στη συνέχεια περίπου εκατό χώρες, μεταξύ των οποίων η Γαλλία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ, όπως και πολλές αφρικανικές και λατινοαμερικάνικες χώρες, πρότειναν στην Γενική Συνέλευση να υιοθετήσει μια απόφαση όσον αφορά την έγκριση της συνθήκης και να ανοίξει έτσι τον δρόμο για την υπογραφή της.

Δείτε εδώ το κείμενο της Συνθήκης Εμπορίου Όπλων

Πηγή: Newsbomb,  Skai

       

Η ομιλία της Ελλάδας στην 67η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών

Την Ελλάδα εκπροσώπησε στην 67η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ο Υπουργός Εξωτερικών. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αναφέρθηκε στο σταθεροποιητικό ρόλο της Ελλάδας, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, στο Κυπριακό, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων και στην οικονομική κρίση. Παραθέτουμε το κείμενο της ομιλίας του:

Κύριε Πρόεδρε,
Κύριε Γενικέ Γραμματέα,
Εξοχότητες,
Κυρίες και κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον απερχόμενο πρόεδρο της 66ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης, κ. Nassir Abdulaziz Al-Nasser από το Κατάρ καθώς και να συγχαρώ τον κ. Vuk Jeremic από τη Δημοκρατία της Σερβίας για την εκλογή του στη θέση του Προέδρου της 67ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης. Θα ήθελα επίσης να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον Γενικό Γραμματέα μας, κ. Ban Ki-moon που συνεχίζει ακατάπαυστα να καθοδηγεί τον Οργανισμό μας, μέσα σε ένα ολοένα μεταλλασσόμενο παγκόσμιο περιβάλλον. Δράττομαι αυτής της ευκαιρίας για να δηλώσω την ταύτιση των θέσεων της χώρας μου με εκείνες που εκφράζονται στη διακήρυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ελλάδα παραμένει πλήρως προσηλωμένη μαζί με τα Ηνωμένα Έθνη στις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί για την εδραίωση της ειρήνης, της ασφάλειας και τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου παγκοσμίως για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Η ομιλία της Κύπρου στην 67η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών

  Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας μίλησε χθες ενώπιον των 193 μελών του Οργανιμού Ηνωμένων Εθνών από το βήμα της 67ης Γενικής Συνέλευσης. Η Κύπρος ήταν η έκτη κατά σειρά χώρα που έλαβε το λόγο, λίγο μετά την ομιλία του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα.

  Ο Πρόεδρος Χριστόφιας ξεκίνησε το λόγο του εκδηλώνοντας το έντονο ενδιαφέρον της Κύπρου για τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική "λόγω της γεωγραφικής θέσης" της "και των ιστορικών δεσμών με τις γειτονικές χώρες". Εξέφρασε δε την άποψη ότι τα εν λόγω γεγονότα πρέπει να προσεγγιστούν "με σεβασμό στο δικαίωμα των λαών να καθορίζουν το μέλλον τους" καθώς "η λαϊκή κυριαρχία ήταν και παραμένει θεμελιώδης αρχή οργάνωσης και λειτουργίας των κρατών". Αναφερόμενος ονομαστικά στην Τυνησία, την Αίγυπτο, την Υεμένη και τη Λιβύη, δήλωσε ότι η Κύπρος ενθαρρύνει τις προσπάθειές τους για την εδραίωση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.

67η τακτική σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών

Η αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών

  Ξεκίνησε την εβδομάδα αυτή η 67^η τακτική σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, στην έδρα του Οργανισμού στη Νέα Υόρκη. 

  Η Γενική Συνέλευση συνιστά το αντιπροσωπευτικότερο όργανο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στο οποίο μετέχει το σύνολο των κρατών-μελών (αρ. 9.1 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών), δηλαδή το σύνολο σχεδόν της διεθνούς κοινότητας. 

  Σε τακτική σύνοδο η Γενική Συνέλευση συνέρχεται μία φορά το χρόνο, από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών προβλέπει και έκτακτες συνεδριάσεις «ύστερα από αίτηση του Συμβουλίου Ασφαλείας ή της πλειοψηφίας των Μελών» (αρ. 20), ενώ βάσει του Ψηφίσματος «Ενωμένοι για την ειρήνη» (A/RES/377/1950), το όργανο μπορεί να συνέλθει και σε ειδκές επείγουσες συνόδους. 

Το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό

 Η 22α Μαρτίου αποτελεί την παγκόσμια ημέρα για το νερό. Στόχος της η προσέλκυση της προσοχής της διεθνούς κοινωνίας στη σημασία του πολυτιμότερου αγαθού της γης και η επαγρύπνηση για την αειφόρο διαχείριση των πηγών του. 

Η επίσημη πρόταση για τη θεσμοθέτηση αυτής της παγκόσμιας ημέρας προήλθε από την Agenda 21 που υιοθετήθηκε στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (UNCED), γνωστή και ως Διάσκεψη του Ρίο (1992), ορόσημο στην ιστορία του Διεθνούς Δικαίου του Περιβάλλοντος. H Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ανταποκρίθηκε άμεσα στην πρόταση αυτή (A/RES/47/193).

Σημαντικότερη, ωστόσο, είναι η συμβολή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στην αναγνώριση του δικαιώματος στο νερό ως πανανθρώπινο δικαίωμα. Ακούγεται περίεργο, αλλά μέχρι το 2010 το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό δεν αναφερόταν ρητά σε καμία παγκόσμια Συνθήκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το έτος εκείνο (28 Ιουλίου 2010), με το Ψήφισμα 64/292 η ΓΣ αναγνώρισε "το δικαίωμα στο ασφαλές και καθαρό πόσιμο νερό και στην υγιεινή ως ανθρώπινο δικαίωμα ουσιώδες για την πλήρη απόλαυση της ζωής και όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων".