Καμία αποζημίωση για τα θύματα του ΝΑΤΟ

Του Sasa Bojic

Μετάφραση: Άρης Καλτιριμτζής

Πηγή: DW

Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο απεφάνθη ότι η Γερμανία δεν υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση για θύματα από αμάχους νατοϊκού βομβαρδισμού στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Το δικαστήριο κρίνει ότι το διεθνές δίκαιο δεν αναγνωρίζει κανόνες γενικής ισχύος που δίνουν τη δυνατότητα σε μεμονωμένα άτομα να ασκήσουν αγωγή σε βάρος κράτους για καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση παραβίασης του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Σύμφωνα με τους δικαστές, η προβολή τέτοιων αξιώσεων έγκειται στην αρμοδιότητα της χώρας προέλευσης των θυμάτων. Γι αυτό, τα θύματα του νατοϊκού βομβαρδισμού σε περιοχή της σερβικής πόλης Βαρβαρίν -τον Μάιο του 1999 κατά τον πόλεμο εναντίον της πρώην Γιουγκοσλαβίας- δεν έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν αγωγή ως μεμονωμένα άτομα εναντίον της Γερμανίας ή άλλων νατοϊκών κρατών, εκτιμούν οι δικαστές. Με την απόφαση αυτή συμφωνεί και ο καθηγητής διεθνούς δικαίου στο πανεπιστήμιο της Βόννης, Στέφαν Τάλμον.

Πρόγραμμα δια βίου Μάθησης: Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο

    Η υλοποίηση του παρόντος προγράμματος θα επιτρέψει σε μια μεγάλη ομάδα επιστημόνων (νομικών, δικαστών, μαχομένων ή ασκουμένων δικηγόρων, λοιπών κοινωνικών επιστημόνων -πτυχιούχων ή ευρισκομένων ακόμη στην εκπαιδευτική διαδικασία-, ιδιαίτερα εκείνων που εμπλέκονται στην στοιχειώδη ή δευτεροβάθμια εκπαίδευση) αλλά και στελεχών της δημόσιας διοίκησης (κεντρικής, περιφερειακής, τοπικής) ή και στελεχών μη κυβερνητικών οργανώσεων να καταρτισθούν και εξειδικευθούν σε ειδικά ζητήματα δικαίου προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

    Η κατάρτιση και η απόκτηση της απαιτουμένης εξειδικευμένης γνώσης θα επιτευχθούν κυρίως μέσω της εμπεριστατωμένης μελέτης και προσέγγισης:

- των Αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και όλων των υπολοίπων διεθνών νομικών κειμένων (οικουμενικής ή περιφερειακής εμβέλειας)

- θεμάτων που εντάσσονται στα γνωστικά αντικείμενα της διεθνούς και ευρωπαϊκής προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, του Ανθρωπιστικού Δικαίου, της Ανθρωπιστικής Δράσης και συναφών ζητημάτων του Διεθνούς Δικαίου

- της δυνατότητας ανάπτυξης δεσμών συνεργασίας με διεθνείς θεσμούς όπως ο ΟΗΕ, η UNESCO, το Συμβούλιο της Ευρώπης, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Υπάτη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες, η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού κ.α.

- της δυνατότητας ανάπτυξης συνεργασίας κυρίως με διεθνείς ΜΚΟ και άλλους θεσμούς της διεθνούς κοινωνίας των πολιτών 

- της εκπαίδευσης στο πεδίο των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της προώθησης της διδασκαλίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης

-της ανάπτυξης ικανότητας παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών σε περιπτώσεις παραβιάσεων δικαιωμάτων του ανθρώπου αλλά και σχεδιασμού ανάπτυξης διεθνών ανθρωπιστικών δράσεων

- των θεμάτων εκείνων που άπτονται των νέων αντιλήψεων περί της προσβολής και της προστασίας δικαιωμάτων του ανθρώπου (βιοηθική, βιοτεχνολογία).

Το Πρόγραμμα απαρτίζεται από 6 διδακτικές ενότητες:

1. Οργανωμένη Διεθνής Κοινότητα και Προστασία Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

2. Ευρωπαϊκή Έννομη Τάξη και Δικαιώματα του Ανθρώπου

3. Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο

4. Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και Δημοκρατία

5. Δικαιώματα του Ανθρώπου στην Εσωτερική και Ευρωπαϊκή Συνταγματική Τάξη

6. Διεθνές και Ευρωπαϊκό Ρυθμιστικό Πλαίσιο Βιοτεχνολογίας: Οι Προοπτικές του Δικαίου του Περιβάλλοντος

Με την ολοκλήρωση του Προγράμματος χορηγείται «Πιστοποιητικό Επιμόρφωσης» από το Πανεπιστήμιου Αιγαίου, το οποίο είναι πιστοποιημένος φορέας, σύμφωνα με την υπ‘ αριθμό απόφαση 22312/15-10-2008 από την Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης Επιχειρησιακού προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και έχει  προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την πιστοποίηση και τη μοριοδότηση των προγραμμάτων του από τους αρμόδιους στην Ελλάδα φορείς.

Περσισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα, την εγγραφή και τα δίδακτρα θα βρείτε εδώ

Περίοδοι Υλοποίησης Προγράμματος

Έναρξη: Δευτέρα 06/01/2014 Λήξη : Κυριακή 30/03/2014

Ο εποικισμός της βόρειας Κύπρου υπό το διεθνές δίκαιο

Του Νικόλα Α. Ιωαννίδη, απόφοιτου Νομικής Σχολής ΑΠΘ, μεταπτυχιακού φοιτητή Δημόσιου Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ

Ανάμεσα στις πολυάριθμες συνέπειες της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974 και της έκτοτε συνεχιζόμενης κατοχής του νησιού, είναι και ο εποικισμός των κατεχόμενων εδαφών από Τούρκους πολίτες. Από το 1975 η εισροή Τούρκων εποίκων στη βόρεια Κύπρο είναι αθρόα και κάθε προσπάθεια για ακριβή υπολογισμό του αριθμού τους καταλήγει σε κατά προσέγγισιν αποτελέσματα και εικασίες. Ο εποικισμός αποτελεί πάγια τακτική των εκάστοτε κατοχικών δυνάμεων που αποσκοπεί στην αλλοίωση του πληθυσμού της, διά της ένοπλης βίας, κατακτηθείσας περιοχής. Το Διεθνές Δίκαιο κατατάσσει τον εποικισμό στα σοβαρότερα εγκλήματα στη διεθνή έννομη τάξη.

Βιβλία Διεθνούς Ανθρωπιστικού και Ποινικού Δικαίου – Νέες κυκλοφορίες: Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2012

        

 

Βιβλία Διεθνούς Ανθρωπιστικού και Ποινικού Δικαίου – Νέες κυκλοφορίες: Ιούλιος-Αύγουστος 2012

           

Βιβλία Διεθνούς Ανθρωπιστικού και Ποινικού Δικαίου - Νέες κυκλοφορίες: Μάιος-Ιούνιος 2012

           

Ανοικτούς λογαριασμούς με τη Γερμανία κρατά η Ιταλία για τις θηριωδείες του Β'Π.Π

Το μνημείο των πεσόντων Ιταλών της Μεραρχίας Acqui στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς

   Μπορεί το Δικαστήριο της Χάγης να υπεραμύνθηκε της ασυλίας της Γερμανίας για τα εγκλήματα των στρατευμάτων της στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (βλ. Απόφαση του ΔΔ στην Υπόθεση Δικαιοδοτικές Ασυλίες του Κράτους: Γερμανία v. Ιταλίας, παρεμβαίνουσας της Ελλάδας), ωστόσο, οι φυσικοί αυτουργοί των πράξεων αυτών δεν παύουν να φέρουν ατομική ποινική ευθύνη.

   Στηριζόμενος στη θεμελιώδη αυτή αρχή του ποινικού διεθνούς δικαίου, ο στρατιωτικός εισαγγελέας της Ρώμης ζήτησε τη δίωξη ενός Γερμανού στρατιώτη για τη συμμετοχή του στη σφαγή περισσοτέρων από 117 Ιταλών αξιωματικών στο νησί της Κεφαλονιάς. Πρόκειται για τον δεκανέα Alfred Stork, 89 χρονών σήμερα, που φέρεται να συμμετείχε στην τελευταία πράξη του δράματος, τον τυφεκισμό των Ιταλών στην Casetta Rossa (Κόκκινο Σπίτι, κοντά στο Αργοστόλι), το Σεπτέμβριο του 1943.

Δίκαιο και Πόλεμος

Του Κώστα Χατζηκωνσταντίνου, Καθηγητή Δημόσιου Διεθνούς Δικαίου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Αποσπάσματα από άρθρο στην εφημερίδα Μακεδονία της 8ης Φεβρουαρίου 2009.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

   O 20ός αιώνας υπήρξε ένας αιώνας πολέμου, που όμως προκάλεσε τη δημιουργία των κυριοτέρων οικουμενικών ανθρωπιστικών συνθηκών. Οι απαρχές του 21ου αιώνα εμφανίζουν μια εξαιρετικά δυσοίωνη προοπτική και η νομική αλλά και ηθική πρόκληση που σήμερα αντιμετωπίζει η διεθνής κοινότητα είναι η εξεύρεση τρόπων ενασχόλησης με τις νέες μορφές βίας, ενώ ταυτόχρονα συντηρεί και επεκτείνει τα υφιστάμενα μέτρα προστασίας που προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου.

   Η νέα παγκόσμια τάξη και η αποδιοργάνωση των πολιτικών οντοτήτων έθεσαν υπό αμφισβήτηση τις αρχές του ανθρωπισμού, της αμεροληψίας και της ουδετερότητας. Οι σύγχρονες συγκρούσεις πολλαπλασίασαν τα προβλήματα αφενός λόγω έλλειψης επιθυμίας εφαρμογής του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου και αφετέρου της ανικανότητας επιβολής του σεβασμού του δικαίου αυτού, ιδίως σε χώρες όπου οι κρατικές δομές βρίσκονται σε διαδικασίες αποσύνθεσης.

   Δύο αντίθετες τάσεις χαρακτηρίζουν την ανάπτυξη του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου στα τελευταία πενήντα χρόνια: η αλματώδης ανάπτυξη του και οι τερατώδεις παραβιάσεις του.

   Αξίζει να σημειωθεί η αύξουσα σημασία του εθιμικού δικαίου, αφού πολλοί κανόνες που δημιουργήθηκαν για τις διεθνείς ένοπλες συρράξεις κατέστησαν εθιμικό δίκαιο που άρα αφορά και στις μη διεθνείς. 

   Το γεγονός ότι οι πλείστες των συγκρούσεων σήμερα είναι εμφύλιες έχει μετατοπίσει το κέντρο βάρους της εφαρμογής του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου.

   Το παραδοσιακό Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο στηρίζεται στην προσδοκία της αμοιβαιότητας. Τα τελευταία χρόνια το δίκαιο προσανατολίζεται μάλλον προς τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, όπου η απαγόρευση των αντιποίνων στερεί τη σημασία από την αμοιβαιότητα, ιδίως στις μη διεθνείς συρράξεις.

   Το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο εισέρχεται σε μία κρίσιμη καμπή της ύπαρξης του. Είναι  ενδιαφέρουσα η υπόθεση μιας πιθανής αναθεώρησης του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου για μεγαλύτερη ακρίβεια σε σχέση με τις σύγχρονες ένοπλες συρράξεις, όμως πάντοτε ελλοχεύει ο κίνδυνος από την επανασυζήτηση να προκύψουν θέματα επιτρεπτού της επίθεσης κατά κάποιων - απαγορευμένων σήμερα- αστικών στόχων, που φαίνεται να είναι και η επιθυμία της μοναδικής υπερδύναμης που απέμεινε.

-----

Ο Κώστας Χατζηκωνσταντίνου είναι συγγραφέας πλήθους βιβλίων του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου:

Επτά +1 προβλήματα για το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, εκδ. Ι. Σιδέρης, 2010

Προσεγγίσεις στο Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, εκδ. Ι. Σιδέρης, 1999

Ο προληπτικός πόλεμος ή η παραχάραξη της λογικής, εκδ. Παπαζήση, 2005

Η υποχθόνια απειλή: Η Σύμβαση της Ottawa για την απαγόρευση των ναρκών κατά προσωπικού, εκδ. Α.Ν. Σάκκουλας, 2002

Το αμφίβολο νομικό καθεστώς των πυρηνικών όπλων, εκδ. Ι. Σιδέρης, 1995

Ανακαλύψτε τα, σε τιμές κάτω των 10 ευρώ στo

Βιβλία Διεθνούς Ανθρωπιστικού και Ποινικού Δικαίου – Νέες κυκλοφορίες Ιανουαρίος-Φεβρουάριος 2012

           

Ο θάνατος του Μπιν Λάντεν από τη σκοπιά του διεθνούς δικαίου

   Τις τελευταίες ημέρες τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατακλύστηκαν με την πληροφορία της δολοφονίας του νούμερο 1 παγκόσμιου τρομοκράτη. Ο ηγέτης της Αλ Κάιντα σκοτώθηκε τα ξημερώματα της 1^ης Μαΐου κατόπιν μιας μυστικής αμερικανικής επιχείρησης στο Πακιστάν. Το διάγγελμα του Αμερικανού Προέδρου ακολούθησαν πανηγυρισμοί χιλιάδων ατόμων.

  “Justice has been done” είπε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ. Ίσως αναφερόταν σε κάποιου είδους ηθική δικαιοσύνη για τα θύματα της 11^ης Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, από την οπτική γωνία του διεθνούς δικαίου, η δικαιοσύνη δεν αποδίδεται με τη δολοφονία ενός διεθνούς εγκληματία, αλλά με τη σύλληψη και την προσαγωγή του ενώπιον ενός διεθνούς ποινικού δικαστηρίου.