Οδηγώντας γύρω από το βουνό των Θεών!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 17^ο

(συνέχεια από Στην πόλη του Σακουλέβα!)

30 Οκτωβρίου 2022

Φεύγοντας από τη Φλώρινα και μετά από 2.30 ώρες φτάσαμε στο ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει για δύο βράδια στη Λεπτοκαρυά Πιερίας. Φάγαμε στο ξενοδοχείο και πέσαμε νωρίς να ξεκουραστούμε. Η μέρα ήταν πολύ “μεγάλη” και κουραστική, γεμάτη όμως με πολύ ενδιαφέρουσες εικόνες.

Το επόμενο πρωί, αφού φάγαμε το πρωινό μας και ήπιαμε τον πρώτο καφέ της μέρας ξεκινήσαμε.

Πολλά χρόνια πριν (Μακεδονία 1993) κάναμε διακοπές στα παράλια της Πιερίας. Είχαμε τότε ανέβει στον Όλυμπο, αλλά είχαμε κάνει και κάποιες διαδρομές γύρω από το Θεϊκό βουνό, κυρίως στα βόρεια και τα δυτικά του. Μας είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση τα τοπία, όπως τα μοναδικά Στενά της Πέτρας, μεταξύ Ολύμπου και Πιερίων αλλά και κάποια υπέροχα χωριά, όπως ο Άγιος Δημήτρις Πιερίας ή το Λιβάδι Ελασσόνας. Αν και ξαναβρεθήκαμε στην περιοχή της Πιερίας και του Ολύμπου το 2005 (Στη γη των Θεών!), στο Λιβάδι και τον Άγιο Δημήτρη δεν είχαμε ξαναπάει. Έτσι σε αυτό το ταξίδι είπαμε να ξαναδούμε διάφορα ενδιαφέροντα που είχαμε πάει τότε, όπως αυτά τα χωριά και να το συνδυάσουμε με τη νότια πλευρά του Ολύμπου, που δεν την είχαμε επισκεφτεί ποτέ.

Αυτή τη διαδρομή θα κάναμε εκείνη τη μέρα ξεκινώντας από τα νότια του βουνού, περιοχή που ανήκει στο νομό Λάρισας.

Επιστροφή μέσω της «μικρής αδελφής»!

Στου Μαύρου Καβαλάρη τη λίμνη, 4ο

(συνέχεια από Βόλτες στη λίμνη με λιακάδα!)

29 Μαρτίου 2024

 

 

Μετά το πρωινό φορτώσαμε 

Βόλτες στη λίμνη με λιακάδα!

Στου Μαύρου Καβαλάρη τη λίμνη, 3ο

(συνέχεια από Βόλτες στη λίμνη με ομίχλη!)

28 Μαρτίου 2024

 

 

Το άλλο πρωί πραγματικά είχε ένα λαμπρό ήλιο.

Βόλτες στη λίμνη με ομίχλη!

Στου Μαύρου Καβαλάρη τη λίμνη, 2ο

(συνέχεια από “Παυσίλυπη”πόλη!)

27-28 Μαρτίου 2024

Το πρωί που σηκωθήκαμε ο καιρός ήταν βαρύς και κυρίως με πυκνή ομίχλη. Από το δωμάτιο η λίμνη σχεδόν δεν φαινόταν. Ευτυχώς δεν έβρεχε. Κατεβήκαμε για πρωινό και όταν γυρίσαμε στο δωμάτιο η κατάσταση φαινόταν ίδια. Μέχρι να ετοιμαστούμε τα πράγματα ήταν ελάχιστα καλύτερα. Δεν είχαμε άλλη επιλογή. Πάμε και βλέπουμε.

"Παυσίλυπη" πόλη!

Στου Μαύρου Καβαλάρη τη λίμνη, 1ο 

(συνέχεια από Ποτάμια, λίμνες και ιαματικά νερά!

26 Μαρτίου 2024

Μετά το πρωινό, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε. Το ταξίδι στη Μακεδονία είχε τελειώσει, αλλά όχι το ταξίδι γενικά. Δεν θα γυρίζαμε ακόμα στο σπίτι μας αλλά πηγαίνοντας προς τα νότια είχαμε κανονίσει ένα τριήμερο στη Λίμνη Πλαστήρα, ένα προορισμό που είχαμε επισκεφτεί πολλά χρόνια πριν.

Λάρισα, τεκμήρια ιστορίας!

Μια μέρα στην πόλη της Λάρισας, μέρος 2ο

(συνέχεια από Λάρισα, εικόνες τέχνης και καθημερινότητας!)

23 Οκτωβρίου 2021

Η Λάρισα είναι πανάρχαια πόλη και κατοικείται εδώ και σχεδόν 4.000 χρόνια. Οι αρχαιολογικές έρευνες μαρτυρούν ότι η ευρύτερη περιοχή της κατοικείτο κατά την Παλαιολιθική περίοδο.

Μνημεία όλων των ιστορικών περιόδων θα βρει ο ενδιαφερόμενος. Κυρίως όμως μια επίσκεψη στο σύγχρονο “Διαχρονικό Μουσείο” με τα εκθέματα που καλύπτουν όλες τις ιστορικές φάσεις από την προϊστορία μέχρι και την Τουρκοκρατία είναι αυτή που θα καλύψει κάθε ερώτημά του.

Λάρισα, εικόνες τέχνης και καθημερινότητας!

Μια μέρα στην πόλη της Λάρισας, μέρος 1ο

(συνέχεια από Γιάννινα, οι θησαυροί του Ιτς Καλέ!)

23 Οκτωβρίου 2021

Ξημέρωσε μια πολύ γεμάτη μέρα στη Λάρισα, που περιλάμβανε επίσκεψη σε ένα μουσείο και μια πινακοθήκη, σε δύο αρχαία θέατρα και πολλές βόλτες στην πόλη. Επειδή αυτά που είδαμε ήταν πολλά, αποφάσισα να τα παρουσιάσω σε δύο μέρη, όχι κατ’ ανάγκη με τη σειρά που τα είδαμε, αλλά χωρίζοντας τα μάλλον με το περιεχόμενό και τη σημασία τους.

Η Μεταμόρφωση της Δολίχης!

30 Οκτωβρίου 2022

 

Μπαίνοντας στο χωριό Δολίχη του νομού Λάρισας μας περίμενε μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Στην πλατεία ένας πολύ παλιός ναός και το καλύτερο, ανοικτός.

2006, Στο αγαπημένο Πήλιο ξανά!

 2006, στο Πήλιο, τη Μακεδονία και … λίγο από Θράκη! Μέρος 1^ο

 

Η χρονιά που πέρασε ήταν δύσκολη για μας. Η κόρη μας έδινε Πανελλήνιες εξετάσεις και φυσικά όλη η οικογένεια ήταν επί ποδός πολέμου. Ευτυχώς όλα πήγαν αρκετά καλά και περιμέναμε τα αποτελέσματα. Τις φετινές διακοπές θέλαμε να τις περάσουμε κάπου στην Ελλάδα που δεν είχαμε ξαναπάει. Το κουβεντιάσαμε με τους φίλους μας, πέσανε διάφορες ιδέες και καταλήξαμε στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θάσο. Με εξαίρεση ένα διήμερο το 1993 στην Κερκίνη και τις Σέρρες που είχαμε πάει από τη Χαλκιδική που κάναμε τότε διακοπές, δεν είχαμε βρεθεί ποτέ εκεί πάνω.

Πλίνθοι, κέραμοι και τα Ζερέλια!

Δεκαήμερο στη Μαγνησία, μέρος 3ο

(συνέχεια από Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή...και όχι μόνο! 2)

15-16 Ιουλίου 2020

Τετάρτη 15 Ιουλίου

Το πρωί κάναμε το τελευταίο μπάνιο στο Πήλιο, φάγαμε πρωινό, πληρώσαμε, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε γύρω στις 12.00 για Βόλο.

Λίγες μέρες πριν, ο Δημήτρης είχε την ιδέα να μείνουμε 1-2 νύχτες στο Βόλο, να πάμε σε κανένα τσιπουράδικο. Συμφώνησα γιατί ήθελα να πάω στη Μακρινίτσα, που είχα να πάω από το 1986 και ήθελα να δω ένα μουσείο στην πόλη. 

Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή...και όχι μόνο! 2

Δεκαήμερο στη Μαγνησία, μέρος 2ο

(συνέχεια από Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή...και όχι μόνο! 1)

11-14 Ιουλίου 2020

Σαββάτο-Κυριακή 11-12 Ιουλίου

Κουρασμένοι από την προηγούμενη, αράξαμε όλη τη μέρα. Μπανάκι και ξεκούραση. Μόνο το βράδυ βγήκαμε για φαΐ σε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο, στο δρόμο για το Καστρί.

Την Κυριακή οι υπόλοιποι φύγανε με τη βάρκα για θαλάσσιες βόλτες.

Κάναμε το μπάνιο μας και περάσαμε όλο το πρωί με άραγμα, υπολογιστή και διάβασμα.

Στο Πήλιο, στην Αργαλαστή...και όχι μόνο! 1

Δεκαήμερο στη Μαγνησία, μέρος 1ο

Το τηλέφωνο χτύπησε δυο φορές και το σήκωσε ο Δημήτρης.

-Έλα τι κάνετε;

-Καλά. Εσείς;

-Καλά, εδώ, μπανάκια κι άραγμα. Εσείς κάνατε κανένα μπάνιο.

-Μπα, όχι ακόμα.

-Έχετε κανένα σχέδιο για φέτος;

-Τι να σου πω. Με όλα αυτά δεν ξέρουμε τίποτα. Εσείς;

-Κατά βάση εδώ στην Κάρυστο αλλά πολύ θάθελα και κάτι άλλο να το σπάσουμε λίγο.

-Έχεις σκεφτεί κάτι;

-Όχι. Αν σκεφτείτε εσείς πάρε.

-Θα δούμε.

Λίγες μέρες μετά χτύπησε το τηλέφωνο.

-Έλα, τι γίνεται; Όλα καλά;

-Καλά. Εσείς;

-Καλά κι εμείς. Λέμε με τον Χ. και την Κ. να πάμε μια εβδομάδα στον Κατηγιώργη, στο Νότιο Πήλιο. Θα έχει και τη βάρκα για βόλτες εκεί γύρω.

-Αν σου πω πως σκεφτόμουν το Πήλιο θα το πιστέψεις; Για ψάξε το.

Η πόλη της Τρίκκης και οι Πέτρες του Θεού!!

13-14 Μαΐου 2012

(Το ταξίδι στα Μετέωρα αλλά και στην πόλη των Τρικάλων, προέκυψε με αφορμή αυτό που είχαμε σχεδιάσει για τη Δυτική Μακεδονία και έτσι τα συνδυάσαμε).

Μετέωρα! Στα βορειοδυτικά της Θεσσαλίας, εκεί που τελειώνει ο κάμπος και αρχίζουν τα εδάφη της Δυτικής Μακεδονίας, ένα ιδιαίτερο γεωλογικό φαινόμενο τραβάει πάνω του τα βλέμματα ανθρώπων από όλο τον κόσμο. Μια συστάδα βράχων, από κροκαλοπαγές πέτρωμα, αποτέλεσαν για αιώνες το «καταφύγιο» ανθρώπων που θέλανε να απομονωθούν και να ασκηθούν στη Χριστιανική τους πίστη. Οι άνθρωποι εκείνοι πρέπει να ήταν δεινοί αναρριχητές, αλλιώς δεν εξηγείται πως κατάφεραν να σκαρφαλώσουν στα κάθετα βράχια και σιγά-σιγά να στήσουν τα ασκηταριά πρώτα, και αυτά να μεγαλώσουν και να γίνουν λαμπρά μοναστήρια, ιστορισμένα με μοναδικές τοιχογραφίες. Πατριάρχες και Αυτοκράτορες τα προίκισαν με την εύνοια τους, αλλά και με πολλούς θησαυρούς. Έτσι δημιουργήθηκε η δεύτερη μεγαλύτερη μοναστική κοινότητα της Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης, μετά από εκείνη του Αγίου Όρους! Η πρόσβαση για αιώνες ήταν από πάρα πολύ δύσκολη μέχρι αδύνατη. Το δίχτυ και το βαρούλκο αναλάμβαναν να ανεβάσουν ανθρώπους και υλικά εκεί πάνω! Ώσπου λίγες δεκαετίες πριν κατάφεραν να φτιάξουν δρόμους, γέφυρες, απότομες σκάλες με δεκάδες σκαλιά και να κάνουν την πρόσβαση δυνατή για την πλειοψηφία των επισκεπτών. Όχι για όλους βέβαια.

Η θέα από τον κήπο!

Η θέα από τον κήπο του ξενώνα, χθες την ώρα που πίναμε καφέ!

Χριστούγεννα στο Πήλιο!!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

26-28 Δεκεμβρίου 1996

-   Τι σκέφτεστε για τα Χριστούγεννα;

-   Εγώ μέχρι και την παραμονή δουλεύω. Μετά έχω λίγες μέρες ελεύθερες.

-   Έχετε σκεφτεί τίποτα;

-   Κάτι για 3-4 μέρες στο Πήλιο σκεφτήκαμε για την εβδομάδα μετά τα Χριστούγεννα.

-   Ωραία ιδέα! Πήλιο χριστουγεννιάτικα! Αν θέλετε κάνουμε το βράδυ Χριστούγεννα με τους γονείς και ανήμερα φεύγουμε. Θα αποφύγουμε και την κίνηση.

-   Καλά. Κοιτάω εγώ για ξενοδοχείο.

-   Τα λέμε!

Έτσι βρεθήκαμε αργά το πρωί των Χριστουγέννων να οδηγούμε για Βόλο. Δύο αυτοκίνητα, 7 άτομα. Μια μικρή στάση στις Θερμοπύλες (φυσικά στο Λεωνίδα!!) και λίγο μετά τις 2 φτάσαμε στις Αλυκές. Βρίσκονται 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Βόλου και είναι χτισμένες πάνω στις Αρχαίες Παγασές, εκεί όπου σύμφωνα με τη μυθολογία ναυπηγήθηκε η μυθική Αργώ. Εκεί ήταν το ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει. Είχαμε καταλήξει να μείνουμε κάπου κοντά στο Βόλο αφενός για να μπορούμε να κάνουμε ημερήσιες εκδρομές προς τις διάφορες κατευθύνσεις του Πηλίου και αφετέρου φοβηθήκαμε μήπως και  κλειστούμε κάπου στο βουνό από μια έντονη χιονόπτωση. Η απόφασή μας αυτή αποδείχτηκε απόλυτα σωστή.

Τακτοποιηθήκαμε και κατεβήκαμε στο Βόλο αφενός για να φάμε, μιας και η ώρα είχε περάσει, αλλά και για μια πρώτη επαφή με την πόλη. Είχα βρεθεί άλλες 3 φορές στο Βόλο αλλά πάντα για φαΐ ή καφέ και ποτέ δεν την είχα περπατήσει. Και είναι τόσο ωραία πόλη! Φάγαμε σε ένα τσιπουράδικο στην παραλία και μετά βόλτα δίπλα στη θάλασσα. Φτάσαμε μέχρι το κτίριο του Πανεπιστημίου. Εκεί κοντά κάτσαμε και για τον απογευματινό μας καφέ. Από εκεί απολαύσαμε με ηρεμία τις χειμωνιάτικες εικόνες της θάλασσας. Αρκετά κουρασμένοι γυρίσαμε νωρίς το βράδυ στο ξενοδοχείο. Κάτσαμε κάμποσο για παρέα και πέσαμε να ξεκουραστούμε.

Το πρωί, μετά το πρωινό μας ξεκινήσαμε για την πρώτη μας βόλτα στο μυθικό βουνό των Κενταύρων. Ψιλόβρεχε αλλά εμείς είχαμε ακμαιότατο ηθικό! Πρώτα πήγαμε να δούμε το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, για τον οποίο είχαμε ακούσει πολλά και καλά. Και ήταν όλα έτσι.

Υπέροχος!! Θυμίζει Κεντρική Ευρώπη, είναι καλοδιατηρημένος και βέβαια σε χρήση! Βγάλαμε τις φωτογραφίες μας και συνεχίσαμε.

Μια βδομάδα στο Νότιο Πήλιο

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

3-8 Αυγούστου 1993

Πέρασαν 7 χρόνια από το καλοκαίρι του 1986, όταν πήγα για πρώτη φορά στο Πήλιο. Τότε είχαμε περιοριστεί στα χωριά του Βορειανατολικού Πηλίου στις περιοχές της Ζαγοράς και της Τσαγκαράδας. Φυσικά οι εντυπώσεις από εκείνο το καλοκαίρι ήταν οι καλύτερες και ανυπομονούσα πότε θα έρθει και πάλι η ώρα για το Πήλιο. Έτσι όταν αποφασίσαμε φέτος να πάμε στη Χαλκιδική το θεωρήσαμε ευκαιρία να περάσουμε και μια εβδομάδα στο Πήλιο, στην επιστροφή από τα βόρεια.

Ασπροπόταμος

Ο γίγαντας στα πρώτα του βήματα!

24-28 Αυγούστου 2010

Σας έχει τύχει ποτέ μια φωτογραφία να στοιχειώσει τα ταξιδιωτικά σας όνειρα και το θέμα της να αποτελεί προορισμό που θέλετε οπωσδήποτε να πάτε κάποτε; Και αν και ο τόπος αυτός είναι κοντά, να έρχονται έτσι τα πράγματα που το ταξίδι συνεχώς να αναβάλλεται;
-Σίγα το πράγμα, θα μου πείτε. Σε πολύ κόσμο μια εικόνα είναι το ερέθισμα για ένα ταξίδι. Και πολλοί ίσως δεν το πραγματοποιήσουν και ποτέ.
Έτσι είναι. Πολλά ταξίδια που έκανα ή που θέλω να κάνω έχουν ξεκινήσει κάπως έτσι.

Έτσι έγινε όταν είδα για πρώτη φορά μια φωτογραφία της εκκλησίας του Τίμιου Σταυρού. 12 τρούλοι (!!!) πάνω σε μια υπέροχη πέτρινη εκκλησία που στέκει μόνη της σε ένα δάσος από έλατα στην καρδιά της Πίνδου! ΕΡΩΤΑΣ!!!!!