Η Ιερή πόλη των Μακεδόνων!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 18^ο -τελευταίο

(συνέχεια από Οδηγώνταςγύρω από το βουνό των Θεών!)

31 Οκτωβρίου 2022

Ημέρα επιστροφής, αλλά όπως το συνηθίζουμε και όλο και κάπου πηγαίνουμε καθ’ οδόν, για εκείνη τη μέρα είχαμε αποφασίσει να ξαναπάμε στο Δίον. Είχαν περάσει σχεδόν 30 χρόνια από την πρώτη μας επίσκεψη (Μακεδονία 1993) και μια επανάληψη ήταν επιβεβλημένη. Άλλωστε σε τέτοιους χώρους μια επίσκεψη δεν είναι ποτέ αρκετή και ακόμα περισσότερο, περιττή.

Δίον, ένας από τους εμβληματικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Βόρειας Ελλάδας και της χώρας γενικότερα, η Ιερή πόλη των Αρχαίων Μακεδόνων.

Οδηγώντας γύρω από το βουνό των Θεών!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 17^ο

(συνέχεια από Στην πόλη του Σακουλέβα!)

30 Οκτωβρίου 2022

Φεύγοντας από τη Φλώρινα και μετά από 2.30 ώρες φτάσαμε στο ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει για δύο βράδια στη Λεπτοκαρυά Πιερίας. Φάγαμε στο ξενοδοχείο και πέσαμε νωρίς να ξεκουραστούμε. Η μέρα ήταν πολύ “μεγάλη” και κουραστική, γεμάτη όμως με πολύ ενδιαφέρουσες εικόνες.

Το επόμενο πρωί, αφού φάγαμε το πρωινό μας και ήπιαμε τον πρώτο καφέ της μέρας ξεκινήσαμε.

Πολλά χρόνια πριν (Μακεδονία 1993) κάναμε διακοπές στα παράλια της Πιερίας. Είχαμε τότε ανέβει στον Όλυμπο, αλλά είχαμε κάνει και κάποιες διαδρομές γύρω από το Θεϊκό βουνό, κυρίως στα βόρεια και τα δυτικά του. Μας είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση τα τοπία, όπως τα μοναδικά Στενά της Πέτρας, μεταξύ Ολύμπου και Πιερίων αλλά και κάποια υπέροχα χωριά, όπως ο Άγιος Δημήτρις Πιερίας ή το Λιβάδι Ελασσόνας. Αν και ξαναβρεθήκαμε στην περιοχή της Πιερίας και του Ολύμπου το 2005 (Στη γη των Θεών!), στο Λιβάδι και τον Άγιο Δημήτρη δεν είχαμε ξαναπάει. Έτσι σε αυτό το ταξίδι είπαμε να ξαναδούμε διάφορα ενδιαφέροντα που είχαμε πάει τότε, όπως αυτά τα χωριά και να το συνδυάσουμε με τη νότια πλευρά του Ολύμπου, που δεν την είχαμε επισκεφτεί ποτέ.

Αυτή τη διαδρομή θα κάναμε εκείνη τη μέρα ξεκινώντας από τα νότια του βουνού, περιοχή που ανήκει στο νομό Λάρισας.

Στην πόλη του Σακουλέβα!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 16^ο

(συνέχεια από Το ζωγραφιστό τζαμί! )

29 Οκτωβρίου 2022

Από το συνοριακό σταθμό των Ευζώνων σε λιγότερο από 20χμ μπήκαμε στη Φλώρινα

Ποτάμια, λίμνες και ιαματικά νερά!

Ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ημαθία και την Πέλλα, μέρος 5ο

(συνέχεια από Στη γενέτειρα του Αλέξανδρου!)

 

24-25 Μαρτίου 2024

 

Φεύγοντας από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Πέλλας πήραμε το δρόμο προς τα δυτικά, περάσαμε έξω από την Έδεσσα και συνεχίσαμε για άλλα περίπου 6χμ. Έτσι φτάσαμε στη λίμνη Άγρα.

Στη γενέτειρα του Αλέξανδρου!

Ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ημαθία και την Πέλλα, μέρος 4ο

(συνέχεια από Ο «Παλαιός Άγιος» των χιονοδρόμων και η πόλη του νερού!)

 

24 Μαρτίου 2024

 

Η Κυριακή ξημέρωσε λαμπρή. Για εκείνη τη μέρα είχαμε αποφασίσει να πάμε να δούμε το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πέλλας.

Στον αρχαιολογικό χώρο της Πέλλας είχαμε πάει τον Αύγουστο του 2005 και εκτός από το χώρο είχαμε επισκεφτεί και το μικρό αλλά πολύ συμπαθητικό μουσείο που υπήρχε εκεί (https://disaki.blogspot.com/2011/09/blog-post_27.html) Είχαμε μάθει όμως πως φτιάχτηκε καινούριο, μεγάλο και σύγχρονο μουσείο και μιας και βρισκόμαστε στην περιοχή είπαμε να πάμε για μια νέα επίσκεψη.

Η Πέλλα απέχει περίπου 50χμ ανατολικά της Έδεσσας. Η διαδρομή είναι μέσα από την εύφορη πεδιάδα των Γιαννιτσών, εκεί που κάποτε ήταν η λίμνη που σχημάτιζε ο ποταμός Λουδίας στο διάβα του για το Θερμαϊκό. Εκείνη η λίμνη, γνωστή και σαν Βάλτος (σε αυτόν αναφέρεται το μυθιστόρημα της Π. Δέλτα «Τα μυστικά του βάλτου») αποξηράνθηκε στα χρόνια του μεσοπολέμου και έτσι προέκυψαν τα εύφορα εδάφη της περιοχής.

Ο «Παλαιός Άγιος» των χιονοδρόμων και η πόλη του νερού!

Ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ημαθία και την Πέλλα, μέρος 3ο

(συνέχεια από Αιγές, η Βασιλική Μητρόπολη των Μακεδόνων!)

 

23 Μαρτίου 2024

 

Εκεί, στη βορειοδυτική άκρη του νομού Πέλλας, ανάμεσα στη λίμνη Βεγορίτιδα και στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία, από τα οποία απέχει πολύ λίγο, είναι ένα χωριό.

Αιγές, η Βασιλική Μητρόπολη των Μακεδόνων!

Ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ημαθία και την Πέλλα, μέρος 2ο

(συνέχεια από Αναζητώντας τις ανθισμένες ροδακινιές!)

 

22 Μαρτίου 2024

 

 

Τρίτη και τελευταία μέρα στην Ημαθία, ξεκινήσαμε με τη Βεργίνα.

Ήταν το 1977, όταν η μικρή αυτή κωμόπολη της Ημαθίας γινόταν παγκόσμια γνωστή, μετά από την ανακάλυψη των ασύλητων βασιλικών τάφων από τον αρχαιολόγο Μανόλη Ανδρόνικο (1919-1992). Ο ένας από αυτούς ταυτίστηκε με αυτόν του Φίλιππου Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τα ερείπια του εντυπωσιακού ανάκτορου και το θέατρο σε συνδυασμό με τους τάφους «φώναζαν» ΑΙΓΕΣ.

Ο Ανδρόνικος διατύπωσε την πεποίθηση του πως εκεί ήταν οι αρχαίες Αιγές, η πρώτη πρωτεύουσα του Μακεδονικού βασιλείου.. Αν και υπάρχουν αντίθετες απόψεις, οι ανασκαφές που συνεχίστηκαν και από τον ίδιο, αλλά και μετά το θάνατό του δείχνουν να επαληθεύουν τις απόψεις του. Εκτός των Βασιλικών τάφων ανακαλύφθηκαν τα ερείπια μιας ολόκληρης και περίλαμπρης πόλης.

Χρήστος Μποκόρος: «Ύλης Μνήμη»!

 22 Μαρτίου 2024

 

 
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας στο Πολυκεντρικό Μουσείο Αιγών, στη Βεργίνα Ημαθίας, στον τελευταίο χώρο πριν την έξοδο, που χρησιμοποιείται για περιοδικές εικαστικές εκθέσεις

Η «Κόρη της Βέροιας»!

 21 Μαρτίου 2024

 

Μέσα στο πάρκο-πλατεία Εληάς στη Βέροια υπάρχει, εκτός των άλλων, ένα εντυπωσιακό μπρούτζινο άγαλμα, μια γυμνής γυναίκας χωρίς χέρια. Πρόκειται για έργο του Βεροιώτη ζωγράφου και γλύπτη Θωμά Βαφείδη και έγινε το 1983 (περισσότερα για το έργο εδώ).  

Πρόκειται για αντίγραφο, σε μεγέθυνση, αρχαίου αγαλματιδίου, που βρέθηκε στη Βέροια το 1909 και βρίσκεται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου (περισσότερα εδώ).

θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας

 

 

 

Αναζητώντας τις ανθισμένες ροδακινιές!

Ανοιξιάτικο ταξίδι στην Ημαθία και την Πέλλα, μέρος 1ο

 20-21 Μαρτίου 2024

-Τι εικόνα είναι αυτή!!!

-Είδες; Οι ανθισμένες ροδακινιές στην Ημαθία.

-Και πότε γίνεται αυτό;

-Μάρτη μήνα, περίπου από τα μέσα και μετά.

-Ε, να πάμε τότε. Είναι και τα γενέθλιά σου.

Ένας φανταστικός διάλογος κοιτάζοντας μια εικόνα με τον κάμπο της Ημαθίας ντυμένο στα ροζ, όταν ανθίζουν οι ροδακινιές. Φανταστικός; Ε, δεν απέχει και πολύ από το να ήταν πραγματικός μιας και κάπως έτσι αποφασίσαμε αυτό το ταξίδι στη Μακεδονία. Για να δούμε με τα μάτια μας αυτό που βλέπαμε στην οθόνη ενός υπολογιστή.

«Μικρή Ιερουσαλήμ», μέρος 2ο!

Στα μέρη του ξινόμαυρου,

οδικό ταξίδι στη Κεντροδυτική Μακεδονία, μέρος 3ο

(συνέχεια από Στους δρόμους του κρασιού!) 

18-19 Μαΐου 2019

 

 

Τελευταία μέρα του ταξιδιού μας και είπαμε να την αφιερώσουμε στη Βέροια και κάποια περίχωρά της.

Ένα από τα σημαντικότερα γνωρίσματα της Βέροιας είναι η εγγύτητά της με το μεγαλύτερο Ελληνικό ποτάμι, τον Αλιάκμονα, ο οποίος περνά λίγο έξω από την πόλη, όπου και σχηματίζεται η τεχνητή λίμνη της Αγίας Βαρβάρας. Τον είχαμε συναντήσει κάποιες φορές τις προηγούμενες μέρες, αλλά δεν είχαμε ασχοληθεί μαζί του. Ξεκινήσαμε λοιπόν την τελευταία μας μέρα στην περιοχή, με μια πιο «στενή» επαφή με το μεγάλο, το όμορφο, το μυθικό ποτάμι.

Στους δρόμους του κρασιού!

Στα μέρη του ξινόμαυρου,

οδικό ταξίδι στη Κεντροδυτική Μακεδονία, μέρος 2ο

(συνέχεια από «Μικρή Ιερουσαλήμ», πρώτες εικόνες!)

16-17 Μαΐου 2019

 

 

Το πρωί που σηκωθήκαμε

«Μικρή Ιερουσαλήμ», πρώτες εικόνες!

Στα μέρη του ξινόμαυρου,

οδικό ταξίδι στη Κεντροδυτική Μακεδονία, μέρος 1ο

 15 Μαΐου 2019

 

 -Ωραία ήταν τότε στα Καλάβρυτα!

-Πολύ ωραία! Και η επίσκεψη στο οινοποιείο εξαιρετική

-Ε, να το ξανακάνουμε τότε

-Που όμως;

-Τι λέτε για Μακεδονία, στην περιοχή της Νάουσας, που βγάζει πολλά και καλά κρασιά;

-Ωραία ιδέα!

Αυτά κουβεντιάζαμε με την Anita και τον Werner, τους Ελβετούς φίλους μας στην Κάρυστο, αναπολώντας το όμορφο ταξίδι μας στην κεντρική Πελοπόννησο το 2014. Και ναι μεν αναπολούσαμε και σχεδιάζαμε, αλλά ήρθαν έτσι τα πράγματα που πέρασαν πέντε ολόκληρα χρόνια μέχρι να το κάνουμε και αφού είχε προηγηθεί ένα χρόνο πριν το υπέροχο ταξίδι στα δυτικά των Βαλκανίων, χωρίς όμως επισκέψεις για κρασιά.

Οι φίλοι μας εκείνη τη χρονιά είχαν έρθει στην Κάρυστο στις αρχές Απρίλη και θα έφευγαν για το σπίτι τους γύρω στις 20 Μαΐου, παίρνοντας το καράβι για Ιταλία από την Ηγουμενίτσα. Έτσι αποφασίσαμε να πάμε εκεί πάνω στη Μακεδονία 5 μέρες πριν για να περάσουμε ένα 4ήμερο γυρνώντας και γνωρίζοντας της περιοχή. Μετά από ψάξιμο, βρήκαμε προσβάσιμο κατάλυμα λίγο έξω από τη Βέροια, στο δρόμο για Σέλι. Είχε και εστιατόριο με υπέροχη, όπως αποδείχτηκε κουζίνα και μοναδικό χύμα ξινόμαυρο. Να με συγχωρήσουν τα διάσημα και πανάκριβα οινοποιεία, που επισκεφτήκαμε, αλλά το ξινόμαυρο του εστιατορίου αυτού δεν υπάρχει.

Εκεί που φτιάχνουν τους ακανέδες*!

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 5^ο

(συνέχεια από Τρεις μέρες στο νησί του Ήφαιστου! 2ο)

 

11-15 Οκτωβρίου 2022

 

Η Βόρεια Ελλάδα είναι για εμάς η λιγότερο γνωστή, της ηπειρωτικής χώρας, λόγω απόστασης. Ειδικά στις περιοχές του νομών Σερρών και Δράμας, όπου είχαμε σκοπό να περάσουμε λίγες μέρες, στο δρόμο για τα Βαλκάνια, είχαμε πάει παλιότερα μια-δυο φορές, χωρίς όμως να τις γυρίσουμε, πράγμα που δεν θα κάναμε ούτε αυτή τη φορά. Πήγαμε περισσότερο για την παρέα, πριν συνεχίσουμε για εκτός συνόρων.

2006, Στη Μακεδονία και….λίγο από Θράκη!

 2006, στο Πήλιο, τη Μακεδονία και … λίγο από Θράκη! Μέρος 2^ο

 (συνέχεια από 2006, Στο αγαπημένο Πήλιο ξανά!)

 25 Ιουλίου-12 Αυγούστου 2006

2. ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΘΡΑΚΗ

 

Μέρα ταλαιπωρίας

Μετά την πρωινή μας βουτιά και τον τονωτικό καφέ, μαζέψαμε, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε. Προορισμός η Καβάλα και οι παραλίες της!

Μερικές ώρες αργότερα φτάναμε στην περιοχή της Καβάλας και αρχίσαμε να ψάχνουμε για κάμπινγκ. Χρόνια κάνω αυτόν τον τρόπο διακοπών και είναι η δεύτερη φορά, που περάσαμε τέτοια ταλαιπωρία μέχρι να βρούμε. Με το οδηγό ανά χείρας ξεκινήσαμε από την περιοχή της Νέας Περάμου. Τα περισσότερα είχαν από καιρό κλείσει με αποτέλεσμα τα λίγα που λειτουργούσαν να είναι γεμάτα μέχρι την είσοδο! Από ολόκληρο τον κόλπο της Καβάλας καταλήξαμε στο Terra Batis λίγο πριν την είσοδο της πόλης. Και λέω καταλήξαμε γιατί το κάμπινγκ ήταν υπέροχο αλλά είχε μια απίστευτη φασαρία. Μιας όμως και δεν βρήκαμε άλλο δεν μπορούσαμε να κάνουμε κι αλλιώς. Έτσι αποφασίσαμε να στήσουμε εκεί, πράγμα που κάναμε. Αφού στήσαμε ρίξαμε μια βουτιά να φύγει η ταλαιπωρία και κάτσαμε στο εστιατόριο για φαΐ. Ο ύπνος εκείνο το βράδυ ήταν βαθύς, παρά τη φασαρία. Το κορμάκι μας χρειαζόταν ξεκούραση και δεν ενοχλήθηκε από τίποτα!

Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 5

(συνέχεια από Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 4)

21 Οκτωβρίου 2019

Ξημέρωσε η Δευτέρα, η τελευταία μέρα στη Σαλονίκη. Η πτήση μας ήταν το βράδυ και είχαμε κανονίσει με το ξενοδοχείο να μείνουμε μέχρι το απόγευμα. Οι βαλίτσες ήταν σχεδόν έτοιμες και εμείς, αφού φάγαμε ένα γερό πρωινό, ήμασταν έτοιμοι για βόλτες στην πόλη, έτσι, χωρίς πρόγραμμα, όπως κάναμε και τις προηγούμενες μέρες.

Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 4

(συνέχεια από Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 3)

20 Οκτωβρίου 2019

Η Κυριακή ξημέρωσε ακόμα πιο λαμπρή. Όμορφη μέρα, μέρα για βόλτες. Τη μέρα εκείνη θα βλέπαμε κάποιους ιντερνετικούς φίλους, που δεν τους γνωρίζαμε εκ του φυσικού. Κοινό μας πάθος, τι άλλο, τα ταξίδια. Είναι και καθηγητές, οπότε υπάρχει άλλο ένα κοινό.

Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 3

(συνέχεια από Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 2)

19 Οκτωβρίου 2019

  

«Κίνησε ο Εβραίος να πάει στο παζάρι κι ήταν ημέρα Σάββατο», λέει μια παροιμία και ήταν για μας ακριβώς αυτό που συναντήσαμε την 3η μέρα του ταξιδιού μας στη Θεσσαλονίκη.

Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 2

(συνέχεια από Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 1)

18 Οκτωβρίου 2019

Η μέρα ξημέρωσε λαμπρή. Το «γαϊδουροκαλόκαιρο» καλά κρατεί. Τελειώνει ο Οκτώβρης και οι θερμοκρασίες πάνω από 25. Αν και δεν είναι πολύ φυσιολογικό για ταξίδι είναι τέλειο.

Θεσσαλονίκη, πέντε μέρες, έτσι χωρίς πρόγραμμα! 1

Όλα ξεκίνησαν, μερικούς μήνες πριν, όταν μια συνάδελφος της κόρης μας, την ενημέρωσε για μια θέση Χοροθεραπεύτριας που θα προέκυπτε στη Θεσσαλονίκη. Έχοντας στείλει αρκετά βιογραφικά, χωρίς αποτέλεσμα, φρόντισε να κάνει τη σχετική αίτηση και αρχές Ιουλίου, μας πήρε τηλέφωνο να μας ανακοινώσει πως την πήραν.

Μέσα Ιουλίου την αποχαιρετίσαμε στο σταθμό Λαρίσης. Σε αυτούς τους τρεις μήνες ήρθε δυο φορές και την είδαμε. Τέλη Αυγούστου αποφασίσαμε να πάμε κι εμείς στα μέσα Οκτωβρίου. Κλείσαμε αεροπορικά και ξενοδοχείο κι έτσι προέκυψε αυτό το ταξίδι.