Προσκύνημα!

 Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 8ο

(Συνέχεια από Στη «Χώρα των φαραγγιών»! μέρος 2^ο)

 

7-11 Ιουλίου 2017

 

Ήταν η 1^η μέρα μιας άνοιξης πολλά-πολλά χρόνια πριν, που αντίκρισα για πρώτη φορά τον μάταιο τούτο κόσμο στα Χανιά. Στην κρητική γη έζησα μόνο τους πρώτους έξι μήνες της ζωής μου. Η Αθήνα ήταν αυτή που με μεγάλωσε και αυτή είναι η πραγματική μου πατρίδα. Από την άλλη και οι δύο γονείς μου γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε δύο ορεινά χωριά της επαρχίας Σελίνου των Χανίων. Κάποια από τα πρώτα καλοκαίρια της ζωής μου τα πέρασα σε αυτά τα χωριά, κάτι που εκτός από την κληρονομικότητα και τον «κρητικό» τρόπο, που με μεγάλωσαν οι γονείς μου, συνέβαλλε στο να αισθάνομαι αρκετά έντονα «Κρητικός».

Όπως έγραψα και στο 1^ο μέρος αυτού του ταξιδιωτικού, σκοπός αυτού του ταξιδιού, εκτός από το καθαρά ταξιδιωτικό του μέρος, ήταν και να συναντήσω φίλους και συγγενείς και να κάνω ένα «προσκύνημα» στα πάτρια εδάφη. Αυτό το σκοπό είχα προγραμματίσει να εκπληρώσω στο τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού μας στην περιοχή της πόλης των Χανίων και από εκεί να πάρουμε και το καράβι της επιστροφής. 

Στη «Χώρα των φαραγγιών»! μέρος 2ο

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 7ο

(Συνέχεια από Στη«Χώρα των φαραγγιών»! μέρος 1ο)

 

6-7 Ιουλίου 2017

 

Η Τρίτη μέρα στα Σφακιά είχε ταξιδάκι με πλοίο. Βόλτα στο Λουτρό.

Το Λουτρό είναι στη θέση που στην αρχαιότητα βρισκόταν το λιμάνι Φοίνιξ, επίνειο της Αράδαινας και της Ανώπολης. Δεν έχει οδική πρόσβαση, παρά μόνο με το καράβι ή με τα πόδια. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 56 κατοίκους. Κύρια ασχολία είναι ο τουρισμός και μόνον αυτός.

Φτάσαμε στη Χώρα Σφακίων και βγάλαμε εισιτήρια με επιστροφή. Μας είπαν πως μπορούσαμε νε επιστρέψουμε με όποιο πλοίο έφευγε από το Λουτρό. Δεν μας είπαν όμως πως εκτός της «ΣΑΜΑΡΙΑΣ», του φερυμπότ, που θα μας πήγαινε εκεί, τα άλλα ήταν καΐκια, κάτι που μας ταλαιπώρησε αρκετά στην επιστροφή.

Στη «Χώρα των φαραγγιών»! μέρος 1ο

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 6ο

(Συνέχεια από Μάθημα Κρητικής Ιστορίας!)

 

4-5 Ιουλίου 2017

 

 

Στο δρόμο για τα Σφακιά

Σφάξ = χάσμα της γης και κατ’ επέκταση Σφακιά = η χώρα ή ο τόπος των φαραγγιών.

Μια από τις 3 επικρατέστερες θεωρίες για την καταγωγή του ονόματος «Σφακιά». (περισσότερα εδώ). Προσωπικά είναι αυτή που μου «ταιριάζει» περισσότερο και γι αυτό, τελείως αυθαίρετα, την υιοθετώ.

Για τα Σφακιά, λοιπόν το ταξίδι μας εκείνη τη μέρα. Το μελτέμι έχει δυναμώσει για τα καλά, έχοντας ρίξει αρκετά τη θερμοκρασία.

Μάθημα Κρητικής Ιστορίας!

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 5ο

(Συνέχεια από Στο Μουσείο και το «Θαλασσόκοσμο»…για δροσιά!)

 

3 Ιουλίου 2017

Σήμερα δεν κάναμε μπάνιο. Η θερμοκρασία το πρωί ήταν αρκετά ψηλή. Λίγο πριν το μεσημέρι, κατεβήκαμε στο Ηράκλειο. Το μελτέμι άρχισε, η θάλασσα φουρτούνιασε και η κάψα άρχισε να υποχωρεί.

Πήγαμε στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μουσεία που έχω δει ποτέ. Από το τέλος της Ρωμαιοκρατίας μέχρι και τον 20ο αι, ξεδιπλώνεται η ιστορία του μαρτυρικού νησιού σε τρεις ορόφους. Ο τρόπος της παρουσίασης είναι εξαιρετικός με κατατοπιστικότατες πινακίδες. 

Στο Μουσείο και το «Θαλασσόκοσμο»…για δροσιά!

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 4ο

(Συνέχεια από Τελευταίες εικόνες από το Λασίθι!)

 

30 Ιουνίου-2 Ιουλίου 2017

 

 

Το ματαιωμένο σχέδιο                                                                               

Μετά το μπάνιο και το πρωινό, φορτώσαμε και ξεκινήσαμε για το Ηράκλειο. Αν και είχαμε άλλα σχέδια, ουσιαστικά το ταξίδι μας στο Λασίθι είχε τελειώσει.

Η μέρα ήταν ακόμα πιο ζεστή από τις προηγούμενες και οι προβλέψεις μίλαγαν για ένα διήμερο που έρχονταν και θα έβαζε την Ελλάδα στο φούρνο. Προέβλεπαν θερμοκρασίες που θα ξεπερνούσαν αρκετά τους 40.

Όταν φύγαμε το θερμόμετρο έδειχνε 34, στα Μάλια είχε φτάσει 36 αλλά είπαμε να στρίψουμε αριστερά για το οροπέδιο Λασιθίου, μπας και στα ψηλά ήταν κάπως πιο υποφερτά.

Τελευταίες εικόνες από το Λασίθι!

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 3ο

(Συνέχεια από Η «Χώρα» των θερμοκηπίων!)

27-29 Ιουνίου 2017

Η Μινωική ελιά και ο Βιτσέντζος

Η έκτη μέρα του ταξιδιού μας, είχε μια μεγάλη κυκλική διαδρομή στο νομό, με βασικό προορισμό τη Σητεία. Δυστυχώς οι πολύ ψηλές θερμοκρασίες των ημερών (και οι ακόμα ψηλότερες που προβλέπονται), μας αναγκάζουν να αλλάξουμε λίγο τα σχέδια και να μην επισκεφτούμε τα πιο ανατολικά και βορειοανατολικά τμήματα του νομού, όπως τον Ζάκρο και το Βάϊ.

Η «Χώρα» των θερμοκηπίων!

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 2ο

(Συνέχεια από Η Βουλισμένη, το Νησί κι ο Βοναπάρτης!)

                                                                           25-26 Ιουνίου 2017

Ήταν το 1965, όταν ο Ολλανδός γεωπόνος Πάουλ Κούιπερς (Paul Herman Felix Kuypers), έφτασε στην Ιεράπετρα. Δεν είχε πάει για τουρισμό. Σπουδάζοντας με έξοδα της καθολικής εκκλησίας, είχε την υποχρέωση να δουλέψει σε κάποια ανεκμετάλλευτη περιοχή. Είχε επιλέξει αρχικά τη Σύρο για να πειραματιστεί με την καλλιέργεια κηπευτικών, αλλά δεν ήταν ικανοποιημένος, μέχρι που βρήκε την περιοχή του Νότιου Λασιθίου. Το κλήμα της περιοχής ήταν ιδανικό για να ξεκινήσει να πειραματίζεται με τα θερμοκήπια. Φυσικά στην αρχή αντιμετώπισε αντιδράσεις αλλά λίγο μετά, τα θερμοκήπια άρχισαν να εξαπλώνονται, δημιουργώντας μια λευκή, νάϊλον θάλασσα, δίπλα στην άλλη, την πραγματική, το πέλαγος το Λιβυκό. Τα οικονομικά οφέλη ήταν μεγάλα, κάτι που έκανε τους κατοίκους αυτής της περιοχής να έχουν ψηλά εισοδήματα, ακόμα και στις μέρες της κρίσης.

Η Βουλισμένη, το Νησί κι ο Βοναπάρτης!

Κρήτη μου, όμορφο νησί, κλειδί του Παραδείσου! Μέρος 1ο

-Από πότε έχεις να πας στην Κρήτη;

-Από το 1997.

-20 χρόνια;

-Άσε ντρέπομαι και μόνο που το σκέφτομαι!

-Καλά κάνεις και ντρέπεσαι! Κρητικός είσαι εσύ; Έχεις πάει σε τόσες χώρες και έχεις να πας στον τόπο που γεννήθηκες 20 χρόνια! Τι να πω.

-Τίποτα να μην πεις. Το πήρα απόφαση. Φέτος πάμε Κρήτη. Μόνο να είμαστε καλά.

Μελτέμι στο Λιβυκό, αλλά με όριο!

7 Ιουλίου 2017

Είμαστε στα Σφακιά στην Κρήτη. Το μελτέμι δέρνει τα νότια παράλια των Χανίων αλύπητα. Αλλά ίσως και να μην είναι έτσι ακριβώς.

Σφακιανές νυχτερινές αντανακλάσεις!

4 Ιουλίου 2017

Κρήτη, Χώρα Σφακίων

Χανιά, Μέρος B΄

5-23 Ιουλίου 1997

 Προσκύνημα στη γενέθλια γη!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

Σάββατο 5 Ιουλίου

Πέρασαν δυο χρόνια και νάμαι πάλι στα Χανιά, αυτή τη φορά για διακοπές και περιήγηση! Ημερήσιο το ταξίδι χωρίς προβλήματα με ένα ευχάριστο «απρόοπτο». Λίγο πριν τη Σούδα είδαμε ένα κοπάδι δελφίνια. Κάπως μακριά αλλά φαίνονταν πολύ καλά και ήταν τόσο εντυπωσιακά. Φτάνοντας πήγαμε κατευθείαν στο δωμάτιο που είχαμε κλείσει στην περιοχή μεταξύ Πλατανιά και Γερανίου, 12 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης των Χανίων. Όμορφο συγκρότημα πάνω στην αμμουδιά και γεμάτο λουλούδια. Ήταν αργά το απόγευμα που κάναμε το πρώτο μας μπάνιο στις Κρητικές θάλασσες. Η συνέχεια ήταν βόλτα στο παλιό λιμάνι των Χανίων. Σουρούπωνε όταν φτάσαμε. Είχε πολύ κόσμο που έκανε τη βόλτα του ή καθόταν σε κάποιο από τα πάρα πολλά μαγαζιά. Άναβαν σιγά-σιγά τα φώτα, φωτίστηκε και ο Φάρος και οι εικόνες έμοιαζαν εξωπραγματικές. Κάναμε και εμείς τη βόλτα μας, κάναμε λίγα ψώνια και κάτσαμε για κρητικές λιχουδιές. Ήταν αργά σα φτάσαμε ψόφιοι στο δωμάτιό μας. Κρήτη καλώς σε βρήκαμε!!!

Κυριακή 6 Ιουλίου

Πρωινό, δροσερό το μπάνιο μας και πλούσιο το πρωινό. Ξανά στην πόλη.

Πρώτη στάση το Αρχαιολογικό Μουσείο και μετά άραγμα στη δροσιά των δέντρων της πλατείας 1889 (Νέων Καταστημάτων).

Χανιά, Μέρος Α΄

7-9 Απριλίου1995

Προσκύνημα στη γενέθλια γη!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

Στις 8 το βράδυ της Παρασκευής έφυγα με το ΚΡΗΤΗ για τα Χανιά. Ταξίδεψα παρέα με ένα ξάδελφο. Άλλωστε πηγαίναμε για μνημόσυνο! 12 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που κατέβηκα στην Κρήτη. Πολλά χρόνια!! Έχουν γίνει τόσα σε αυτό το διάστημα!

Στις 6.15 το πρωί του Σαββάτου, φτάσαμε στη Σούδα και πήγαμε στην πόλη, κατευθείαν για μπουγάτσα, όπως και πολλοί άλλοι συνεπιβάτες μας. Στη συνέχεια αφού άφησα τη βαλίτσα στο ΚΤΕΛ, κατέβηκα στο παλιό λιμάνι για καφέ. Πρωί πρωί με μιαν απίθανη ησυχία και γαλήνη, η ανοιξιάτικη εικόνα αυτού του μοναδικού λιμανιού ήταν πανέμορφη.

Από τις ωραιότερες που έχω δει. Τι μπορεί να φτιάξει ο άνθρωπος!!