Στρογγύλη, Θήρα, Σάντα Ιρίνα, Σαντορίνη! ημέρα 4η & επιστροφή

(συνέχεια από Στρογγύλη, Θήρα,Σάντα Ιρίνα, Σαντορίνη! ημέρα 3η)

 

19-20 Μαρτίου 2026

 

Μετά την επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου είχε έρθει η ώρα να πάμε τη σημερινή μέρα να δούμε το Μουσείο Προϊστορικής Θήρας στα Φηρά. Το μουσείο αυτό, κάλλιστα θα μπορούσε να βρίσκεται δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο, μιας και τα περισσότερα εκθέματα προέρχονται από τις ανασκαφές στο Ακρωτήρι.

Το μουσείο είναι σχετικά νέο, μιας και εγκαινιάστηκε στις αρχές του 2000. Οι εκθέσεις αναπτύσσονται σε δύο ορόφους. Στον κάτω όροφο βρίσκονται οι τοιχογραφίες από το ακρωτήρι. Το κτίριο είναι σύγχρονο με ότι και αν σημαίνει αυτό και μεταξύ άλλων υπάρχει ασανσέρ για τη μετακίνηση όσων δεν μπορούν μέσω της σκάλας. Όλα τέλεια μέχρις εδώ. Αλλά εδώ είναι Ελλάδα. Τους χειμωνιάτικους και ανοιξιάτικους μήνες ο όροφος με τις τοιχογραφίες είναι κλειστός λόγω έλλειψης προσωπικού (!!!!). Αλλά μην νομίζετε πως και το καλοκαίρι που ανοίγει, ένα άτομο με αναπηρία μπορεί να τον επισκεφτεί. Το ασανσέρ είναι χαλασμένο εδώ και χρόνια (!!!!!!!!). Ναι στο σημαντικότερο μουσείο της “ναυαρχίδας” του ελληνικού τουρισμού το ασανσέρ δεν δουλεύει. Όλοι οι υπεύθυνοι σε όποια βαθμίδα κι αν βρίσκονται, μέχρι την υπουργάρα, που ξέρει να τσιμεντώνει την ακρόπολη, δεν μπορούν εδώ και χρόνια να φτιάξουν ένα ασανσέρ. Να πω πως ντρέπομαι για την πατρίδα μου, λίγο θα είναι. Και αφού τα είπα και κάπως ξαλάφρωσα, ας πούμε και γι αυτά που είδαμε την τελευταία μέρα του ταξιδιού μας στη Σαντορίνη.

Στρογγύλη, Θήρα, Σάντα Ιρίνα, Σαντορίνη! ημέρα 3η

(συνέχεια από Στρογγύλη, Θήρα, Σάντα Ιρίνα, Σαντορίνη! ημέρα 2η - β. στα βόρεια)

 

18 Μαρτίου 2026

 

Η τρίτη μέρα ήταν αφιερωμένη στο νότιο κομμάτι του νησιού και στο σημαντικότερο, κατά τη γνώμη μου, αξιοθέατο και ένα από τα σημαντικότερα της Ελλάδας γενικότερα. Την προϊστορική πόλη του Ακρωτηρίου.

Είναι ένας από τους σημαντικότερους προϊστορικούς οικισμούς του Αιγαίου, που κατοικήθηκε από το 4500 π.Χ. περίπου μέχρι τον 17ο αιώνα π.Χ. Στους 3 τελευταίους αιώνες  επεκτάθηκε και σταδιακά εξελίχθηκε σε ένα από τα κύρια αστικά κέντρα και λιμάνια του Αιγαίου. Η μεγάλη έκταση του οικισμού, το περίτεχνο σύστημα αποστράγγισης, τα περίτεχνα πολυώροφα κτίρια με τις υπέροχες τοιχογραφίες, έπιπλα και σκεύη, δείχνουν τη μεγάλη του ανάπτυξη και ευημερία. Το Ακρωτήρι είχε εμπορικές σχέσεις με την Κρήτη, την ηπειρωτική Ελλάδα, τα Δωδεκάνησα, την Κύπρο, τη Συρία και την Αίγυπτο. Η ζωή της πόλης έλαβε απότομο τέλος στα τέλη του 17ου αιώνα π.Χ., όταν οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν λόγω ισχυρών σεισμών. Ακολούθησε η έκρηξη. Τα ηφαιστειακά υλικά κάλυψαν ολόκληρο το νησί και την ίδια την πόλη.

Στρογγύλη, Θήρα, Σάντα Ιρίνα, Σαντορίνη! ημέρα 2η – β. στα βόρεια

(συνέχεια από Στρογγύλη, Θήρα, Σάντα Ιρίνα, Σαντορίνη! ημέρα 2^η - α.  «ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΣΣΕΣ»)

 

17 Μαρτίου 2026

 

 

Βγαίνοντας από το μουσείο προχωρήσαμε προς τα δυτικά. Σε περίπου 50μ συναντήσαμε τον πάνω Σταθμό του τελεφερίκ

Στρογγύλη, Θήρα, Σάντα Ιρίνα, Σαντορίνη! ημέρα 2η - α. «ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΣΣΕΣ»

(συνέχεια από Στρογγύλη, Θήρα, Σάντα Ιρίνα, Σαντορίνη! ημέρα 1^η)

 

17 Μαρτίου 2026

 

Για τη 2^η μέρα στο νησί είχαμε προγραμματίσει κατ’ αρχάς μια επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας στα Φηρά.

Μετά το πρωινό μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για την πρωτεύουσα του νησιού.

Όπως όλοι οι οικισμοί του νησιού, έτσι και τα Φηρά  έχουν τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα, κυρίως όσον αφορά το πάρκινγκ. Τελικά μετά από κάμποσες βόλτες βρήκαμε να παρκάρουμε πίσω από το ΚΤΕΛ. Από εκεί έπρεπε να ανέβουμε δύσκολες ανηφόρες, που γίνονται ακόμα πιο δύσκολες όταν έχεις να χειριστείς αναπηρικό αμαξίδιο σε δρόμους με καλντερίμι. Το μουσείο βρίσκεται στο πιο ψηλό σημείο του οικισμού, πολύ κοντά στο σταθμό του τελεφερίκ.

Στρογγύλη, Θήρα, Σάντα Ιρίνα, Σαντορίνη! ημέρα 1η

 16 Μαρτίου 2026

 

 

Στη νότια άκρη των Κυκλάδων και αρκετά κοντά στην Κρήτη είναι ένα νησί σε σχήμα πεταλοειδές ή μισοφέγγαρου, διάσημο στα πέρατα του πλανήτη.

Πριν κάποιες χιλιάδες χρόνια πριν ήταν κυκλικό και γι αυτό το είπαν Στρογγύλη. Στα σπλάχνα του όμως τίποτα δεν ήταν ήσυχο, η φωτιά έκαιγε και κατά καιρούς, αυτό το ηφαίστειο έκανε μία και ξέρναγε καταστροφή. Έτσι έκανε και τότε, γύρω στα 1631π.Χ., που μια τεράστια έκρηξη εξαφάνισε ένα μεγάλο μέρος του αφήνοντας μόνο ένα μισοφέγγαρο στην ανατολική του μεριά, κάποια μικρά νησάκια στη δυτική και ανάμεσά τους το κενό που άφησε η λάβα που έφυγε και που ονομάζεται Καλδέρα ή Καλντέρα, κενό που καλύφθηκε από το θαλασσινό νερό. Επειδή όμως αγαπούσε τα δίποδα πλασματάκια που ζούσαν πάνω του και δημιουργούσαν έναν υπέροχο πολιτισμό, έκανε κάμποσους σεισμούς πριν την έκρηξη και αυτοί, ερμηνεύοντας σωστά τα σημάδια, σηκώθηκαν και έφυγαν. Γι αυτό, παρ’ όλη την καταστροφή δεν βρέθηκαν σκελετοί, όπως έγινε αιώνες μετά στην Πομπηία. Λένε μάλιστα κάποιοι ειδικοί (κάποιοι άλλοι το αμφισβητούν), πως η έκρηξη αυτή στάθηκε η αιτία να καταστραφεί ο άλλος υπέροχος πολιτισμός, αυτός της Μινωικής Κρήτης.

Αυτό που απέμεινε το βαφτίσανε Θήρα, από το όνομα του Σπαρτιάτη, πρώτου αποικιστή. Τον Μεσαίωνα οι διερχόμενοι σταυροφόροι σταματούσαν για ανεφοδιασμό εκεί που σήμερα είναι η Περίσσα. Από την εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, που υπήρχε εκεί, οι Φράγκοι αποκάλεσαν το νησί Σάντα Ιρίνα. Οι ντόπιοι συνήθισαν αυτό το όνομα και με μια μικρή παραφθορά το έκαναν Σαντορίνη, όνομα που ισχύει ακόμα και σήμερα, αν και μετά την απελευθέρωση πήρε επίσημα και πάλι το αρχαίο του όνομα Θήρα. Το ρόλο της «νονάς» του νησιού διεκδικεί και ο ναός της Αγ. Ειρήνης που βρίσκεται στο νησάκι της Θηρασιάς, απέναντι από τη Σαντορίνη, στη δυτική πλευρά της καλδέρας.

Σήμερα, μέσα στην Καλδέρα, που φτάνει σε βάθος τα 1500μ έχουν δημιουργηθεί δύο νησάκια, η Παλιά και η Νέα Καμένη, που είναι ο ενεργός κρατήρας του ηφαιστείου, που κατά καιρούς βγάζει υλικά, που εναποθέτει πάνω στα νησάκια, μεγαλώνοντάς τα με αυτόν τον τρόπο.

Τελευταίες εικόνες του καλοκαιριού!

Μπατσί Άνδρου 27 Σεπτεμβρίου 2023

Σύρος, το νησί με τα δύο πρόσωπα! Γ΄

(συνέχεια από Σύρος, το νησί με τα δύο πρόσωπα! Β΄) 

9-10 Οκτωβρίου 2016

Κυριακή 9/10/2016

Το πρωί, αφού φάγαμε, πήγαμε να δούμε το Βιομηχανικό Μουσείο.

Σύρος, το νησί με τα δύο πρόσωπα! Β΄

(συνέχεια από  Σύρος, το νησί με τα δύο πρόσωπα! Α΄)

8 Οκτωβρίου 2016

Σαββάτο 8/10/2016

Το πρωί ξανά στην Πλατεία Μιαούλη, όπου ήρθε ο Τάκης, που έχουμε γνωριστεί σε ένα ταξιδιωτικό φόρουμ και λίγο αργότερα η Αγνή. Η Αγνή δεν έκατσε και εμείς κάτσαμε πολύ ώρα με κουβέντα.

Σύρος, το νησί με τα δύο πρόσωπα! Α΄

6-7 Οκτωβρίου 2016

-Τι ωραία νέοκλασσικά που έχει η πόλη! Δεν έχω ξαναδεί σε άλλη ελληνική πόλη τόσα πολλά μαζεμένα!

-Στην Ερμούπολη έχεις πάει;

-Όχι.

-Εκεί να δεις νεοκλασσικά!

-Τότε πρέπει να πάμε!

Ο διάλογος αυτός έγινε μεταξύ της αφεντιάς μου και ενός φίλου, σε μια παραλία, το τελευταίο βράδυ των διακοπών μας στη Λέσβο, τον Αύγουστο του 2000, πίνοντας Πλωμαρίτικο ούζο και τρώγοντας υπέροχους, θαλασσινούς μεζέδες. Αφορούσε βέβαια, την πόλη της Μυτιλήνης. Μπήκε όμως ο σπόρος για ένα ταξίδι στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων.

Πέρασαν τα χρόνια, η Σύρος ήταν εκεί, αρκετά κοντά στην Αθήνα, αλλά φαίνεται πως το πλήρωμα του χρόνου δεν είχε έρθει. Το 2014 είπαμε να πάμε, αλλά δεν…. Φαίνεται όμως, πως τώρα πια, το πλήρωμα του χρόνου έφτασε και το ταξίδι αποφασίστηκε και τα εισιτήρια κλείστηκαν. Πάμε Σύρο!!

Σύρος, ένα νησί των Κυκλάδων, στη μέση περίπου του αρχιπελάγους, μικρό, λοφώδες, αλλά και με μικρές κοιλάδες. Κατοικημένο από την πολύ βαθιά αρχαιότητα, όπως δείχνουν τα ευρήματα από διάφορες θέσεις. Φοίνικες, Πρωτοκυκλαδίτες, Ίωνες, Μακεδόνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Ενετοί, Φράγκοι, Τούρκοι, Ρώσοι. Και ποιοι δεν πέρασαν από το νησί. Όλοι κάτι άφησαν. Το πιο σημαντικό, ίσως χαρακτηριστικό το άφησαν οι δυτικοί και αυτό ήταν το Καθολικό Δόγμα. Δύο θρησκευτικά πρόσωπα λοιπόν. Ορθόδοξοι και καθολικοί, μαζί και δίπλα-δίπλα, όχι πάντα με αρμονία. Σήμερα οι όποιες διαφορές φαίνεται να έχουν ξεπεραστεί. Ορθόδοξοι και Φραγκοσυριανοί ζουν μαζί χωρίς προβλήματα. Τουλάχιστον προβλήματα που να οφείλονται στο θρήσκευμα.

Αλλά αυτό το νησί έχει και άλλα διπλά πρόσωπα. Ήρθε η ώρα να τα ανακαλύψουμε. 

Η Κοίμηση της Θεοτόκου στην Ερμούπολη της Σύρου!

8 Οκτωβρίου 2016

Ο Φάρος Τάμελος της Κέας!

10 Οκτωβρίου 2016

Βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του νησιού, κατασκευάστηκε το 1893 

και ο πύργος του έχει ύψος 7,5μ.

Εικόνες από την αγορά της Ερμούπολης!

7-10 Οκτωβρίου 2016

Η αγορά τροφίμων στην οδό Χίου της Ερμούπολης, στη Σύρο.

Σίφνος, η μάγισσα των Κυκλάδων!

4-9 Ιουλίου 2013 

-Ψάξε στο τσελεμεντέ να βρεις τη συνταγή.

-Τη βρήκα. Εύκολη φαίνεται!

Από μικρός είχα μάθει πως τα βιβλία με τις συνταγές μαγειρικής τα λέμε τσελεμεντέδες. Μεγάλος πια διάβασα κάπου για το Νίκο Τσελεμεντέ που στα 1910 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο με συνταγές και γνώρισε την Ελληνική κουζίνα και έξω από τα σύνορα της τότε μικρής μας χώρας. Έτσι στην Ελλάδα καθιερώθηκε κάθε τέτοιο βιβλίο να λέγεται τσελεμεντές, ανεξάρτητα ποιος το έγραψε.

Ο Νίκος Τσελεμεντές καταγόταν από τα Εξάμπελα, ένα από τα χωριά ενός μικρού νησιού του Αιγαίου. Της Σίφνου των Δυτικών Κυκλάδων.

Από το ίδιο νησί κατάγονταν και δύο ακόμα άνθρωποι των γραμμάτων. Ο ποιητής Αριστομένης Προβελέγγιος και ο Ιωάννης Γρυπάρης. 

Τι και αν ψιλοβρέχει;

 Στην ενδοχώρα της Τζιας, 4 Οκτωβρίου 2012

Κέα. Του Λιόντα το νησί!

3-5 Οκτωβρίου 2012

-«Ω ξειν’ αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις….»
-Ώπα, ώπα, τι γίνεται εδώ; Το επίγραμμα αυτό γράφτηκε για τους Σπαρτιάτες του Λεωνίδα που έπεσαν στις Θερμοπύλες το 480 π.Χ. Τι σχέση έχει με τη Τζια; Στις Κυκλάδες δεν είναι η Τζια;
-Θα τα πούμε με τη σειρά τους όλα. Ας ξεκινήσουμε με ένα παραμυθάκι.
-Και γιατί παραμύθι;
-Μα δεν ξέρεις πως στην Κέα κάθε χρόνο το καλοκαίρι γίνεται η «Γιορτή Παραμυθιών»; Να μην μπούμε κι εμείς στο κλίμα;
-Καλά άντε, πες μας το παραμυθάκι σου!

Τέλος το μάθημα για σήμερα!

 Ιουλίδα (Χώρα) Κέας, 4 Οκτωβρίου 2012

Είσαι για μια παρτίδα;

Ιουλίδα (Χώρα) Κέας, 4 Οκτωβρίου 2012

Δειλινό!!

Βουρκάρι Κέας, 4 Οκτωβρίου 2012

Εν κινήσει!!

Ιουλίδα (Χώρα) Κέας, 4 Οκτωβρίου 2012

Παραπλέοντας τον... «Παρθενώνα»!!

3 και 5 Οκτωβρίου 2012

Μακρόνησος. Ο «Νέος Παρθενώνας» όπως αποκάλεσε το κολαστήριο αυτό ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, η "κολυμπήθρα του Σιλωάμ" για τη θεραπεία των «μολυσμένων» από το μικρόβιου του Κομμουνισμού, εκεί που έλαβε χώρα "προσπάθεια επαναφοράς αυτών εις τους κόλπους της φιλτάτης πατρίδος" με διαφόρους "επωφελείς εργασίας". Είναι από τα μέρη που έχουν συνδέσει το όνομά τους με τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας, όσο σχεδόν κανένα άλλο. Από το 1947 μέχρι το 1958 έφτυσαν αίμα χιλιάδες αγωνιστές αλλά και απλά ύποπτοι για αριστερά φρονήματα άνθρωποι και πολλοί από αυτούς δεν γύρισαν ζωντανοί από εκεί.