Τρεις μέρες στο νησί του Ήφαιστου! 2ο

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 4^ο

(συνέχεια από Τρεις μέρες στο νησί του Ήφαιστου! 1ο)

 

9-11 Οκτωβρίου 2022

  

 

Το πρωί της 2^ης μέρας στη Λήμνο, σηκωθήκαμε ξεκούραστοι και έτοιμοι για την γνωριμία με το ανατολικό κομμάτι του νησιού. Όση ώρα τρώμε το πρωινό μας ας πούμε μερικά πράγματα για το νησί.

Η Λήμνος είναι το όγδοο μεγαλύτερο νησί μας και το τέταρτο σε μήκος ακτών. Βρίσκεται στο βόρειο Αιγαίο, στο Θρακικό πέλαγος, ανάμεσα στο Άγιον Όρος, τη Σαμοθράκη, την Ίμβρο και τη Λέσβο, απέναντι από την είσοδο του Ελλήσποντου, γι αυτό και η μεγάλη στρατηγική σημασία της. Η Λήμνος είναι ηφαιστειογενές νησί. Αν και δεν έχει δάση, έχει εκτεταμένες εύφορες πεδιάδες καλλιεργημένες με σιτηρά κι αμπέλια. Επίσης, έχει υπέροχες και καθαρές παραλίες και είναι ένα νησί ιδανικό για ήρεμες διακοπές. Οι βασικές ασχολίες των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία, η γεωργία και η αλιεία. Είναι. το πεδινότερο νησί του Αιγαίου με μεγάλη παραγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων. Στους κλασικούς χρόνους ήταν ο σιτοβολώνας της αρχαίας Αθήνας, από την οποία άλλωστε κατελήφθη, και αργότερα ο προμηθευτής σιταριού της αυτοκρατορικής αυλής του Βυζαντίου. Ακόμα και σήμερα, το σήμα κατατεθέν της Λήμνου είναι τα σπαρμένα σιταροχώραφα που φθάνουν ως την άκρη της θάλασσας.

Το όνομα Λήμνος είναι πανάρχαιο και αναφέρεται ήδη από τον Όμηρο.

Κατά τη μυθολογία είναι το νησί του Ηφαίστου. Σύμφωνα με το μύθο ο Δίας, μετά από έναν καβγά με την Ήρα, εκσφενδόνισε από τον Όλυμπο τον Ήφαιστο, καθώς αυτός υπερασπίστηκε τη μητέρα του, με αποτέλεσμα να πέσει στη Λήμνο και έκτοτε να μείνει ανάπηρος. Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού, τους οποίους ο Όμηρος αποκαλεί Σίντιες, που σύμφωνα με το μύθο ήρθαν από την Ανατολή (Φρυγία), τον περιέθαλψαν κι εκείνος σε αντάλλαγμα τους δίδαξε την τέχνη της κατεργασίας των μετάλλων, στήνοντας το εργαστήριό του στο ηφαίστειο Μόσυχλος της Λήμνου. Οι Σίντιες ήταν εξαιρετικοί μεταλλουργοί και οι πρώτοι που κατασκεύασαν χάλκινα όπλα με μέταλλα από τη Μικρά Ασία. Οι ανασκαφές στην Πολιόχνη αποκάλυψαν μεγάλο προϊστορικό οικισμό που μπορεί να αποδοθεί σε αυτό το φύλο, ο πολιτισμός του οποίου παρουσιάζει ομοιότητες με εκείνον της Τροίας. Τιμώντας το μεταλλουργό θεό, οι αρχαίοι Έλληνες ονόμασαν Ηφαιστία την πόλη που ίδρυσαν στο νησί. Ακόμα ο Θεός μεταβίβασε τη γνώση της τέχνης του στους Καβείρους, παιδιά που απέκτησε από τη νύμφη Καβειρώ. Αυτοί, αργότερα, λατρεύονταν σε ένα ειδικό ιερό που χτίστηκε στη Λήμνο, το Καβείριο. Η λατρεία τους, που ήταν μυστηριακή, επεκτάθηκε στη Σαμοθράκη κι αλλού και μάλλον προέρχεται από κάποια αρχική κλειστή συντεχνία μεταλλουργών. (πηγή και περισσότερα wikipedia)

Τρεις μέρες στο νησί του Ήφαιστου! 1ο

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 3^ο

(συνέχεια από «Αποκλεισμένοι» στον Άη Στράτη! 2o)

 

8 Οκτωβρίου 2022

 

Γύρω στις 2.30 μετά τα μεσάνυχτα αποβιβαστήκαμε στο λιμάνι της Μύρηνας στη Λήμνο. Φτάσαμε στο δωμάτιο που είχαμε κλείσει και λίγο μετά τις τρεις πέφταμε για λίγες ώρες ύπνο. Ξημέρωνε η επέτειος απελευθέρωσης της Λήμνου το 1912. Τη μέρα εκείνη, στα πλαίσια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, ο Ελληνικός στόλος, καταλαμβάνει αναίμακτα και απελευθερώνει τη Λήμνο, μετά από 456 χρόνια τουρκικής κατοχής (περισσότερα εδώ).

«Αποκλεισμένοι» στον Άη Στράτη! 2ο

«Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 2^ο

( συνέχεια από «Αποκλεισμένοι» στον Άη Στράτη! 1ο)

 5-7 Οκτωβρίου 2022

Το επόμενο πρωί κατέβηκα στο λιμάνι για φωτογραφίες των γκράφιτι με το φως του ήλιου

«Αποκλεισμένοι» στον Άη Στράτη! 1ο

 «Από το Λαύριο στην Τιμισοάρα, μια απόφαση δρόμος»

2022-Ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέρος 1^ο

4 Οκτωβρίου 2022

 

Πολύ πριν το ταξίδι

Ήταν καλοκαίρι του 2019 στην Κάρυστο, που έχοντας κάνει μια πολύ όμορφη εκδρομή τον Μάιο του ίδιου χρόνου στην Ημαθία και λίγο στο νομό της Φλώρινας με την Anita και τον  Werner, σχεδιάζαμε την επόμενη. Η ιδέα ήταν οι περιοχές των νομών Σερρών και Δράμας. Ήρθαν όμως έτσι τα πράγματα με τον κορωνοϊό και το σχέδιο πήρε αναβολή. Φέτος όμως είπαμε να το πραγματοποιήσουμε στα μέσα του Οκτωβρίου. Και όχι μόνο. Οι φίλοι μας σχεδιάζανε να επιστρέψουνε στην Ελβετία, στο σπίτι τους, οδικά. Είπαμε να πάμε μαζί τους ένα κομμάτι και να επιστρέψουμε. Στη φάση αυτή του σχεδιασμού του ταξιδιού, σκεφτόμασταν και ένα ταξίδι στη Λήμνο με επίσκεψη στον Άη Στράτη. Και τότε μου ήρθε η «φαεινή» (τι το ήθελα;): Να τα συνδυάσουμε. Αντί να πάμε στη Μακεδονία οδικά γιατί να μην φύγουμε μια εβδομάδα νωρίτερα από τους φίλους μας, να πάμε Λήμνο και να βγούμε Καβάλα για να τους συναντήσουμε;

Και έτσι άρχισε το ψάξιμο.

Ξεκινάμε με Island Hopping (έτσι λένε διεθνώς το ταξίδι από νησί σε νησί). Πλοίο από Λαύριο μέχρι Άη Στράτη. Δύο βράδια εκεί να δούμε ό,τι μπορούμε και μετά το πλοίο για Λήμνο. Πέντε μέρες για να γυρίσουμε το νησί και από εκεί στην Καβάλα να βρούμε τους φίλους μας και να πάμε Σέρρες ,που θα ήταν η βάση μας για τις πέντε επόμενες μέρες στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας. Από εκεί θα φεύγαμε για Βαλκάνια.

Φαίνεται όμως πως αλλιώς τα κανονίζαμε εμείς κι αλλιώς η τύχη τάφερνε.

“Χρώμα στα νησιά”. Ένα project της URBAN ACT!

Εικόνες από τον Άη Στράτη, στο Βόρειο Αιγαίο.

4-5 Οκτωβρίου 2022

 

 

Το 2018 η URBAN ACT ξεκινά ένα πιλοτικό πρόγραμμα γκράφιτι-τέχνης του δρόμου, για να δώσει χρώμα και όμορφες εικόνες σε άχαρες επιφάνειες σε διάφορα νησιά μας.

Μια γουλιά γλυκό Σαμιώτικο κρασί!!

26 Ιουλίου – 12 Αυγούστου 2007

«Σε ένα ορθογώνιο τρίγωνο, το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων πλευρών»

Τι δουλειά έχει το Πυθαγόρειο θεώρημα σε μια ταξιδιωτική ιστορία; Καμιά, εκτός και αν μιλάμε για το νησί του Πυθαγόρα. Την καταπράσινη Σάμο!

Για τη Σάμο λοιπόν η ιστορία μας.

Πέρασαν τέσσερα χρόνια που ταξιδέψαμε ανατολικά, εκεί που η θάλασσα χωρίζει τον τόπο αυτόν από τη γειτονική Τουρκία αλλά απέχει μόνο όσο «η φωνή ενός πετεινού». Στο πιο κοντινό στα Μικρασιατικά παράλια νησί μας, την πανέμορφη «Κυρά των αμπελιών», τον τόπο που κάνει το πιο γλυκό κρασί και βγάζει τα πιο γερά μαθηματικά μυαλά!!

Η πρόσκληση των φίλων μας Χρήστου και Μίνας να επισκεφτούμε το νησί της δεύτερης, εκκρεμούσε χρόνια τώρα. Αλλά όπως για όλα τα πράγματα έπρεπε να έρθει η ώρα της αποδοχής της.

Ικαρία, λίγες στιγμές ηρεμίας και ξεκούρασης!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

26-29 Αυγούστου 1993

Παρασκευή 27 Αυγούστου

Από χθες τα’ απόγευμα είμαι στην Ικαρία!!! Ήρθα με τη μητέρα μου για τα μπάνια της για τέσσερις μέρες. Χθες το πρωί στις 8.30 φύγαμε από τον Πειραιά με το ΣΑΜΑΙΝΑ. Λίγο πριν τη Τζια είδα δελφίνια, αλλά κάπως μακριά. Μετά από 9 ώρες, δηλ. στις 5.30 φτάσαμε στον Άγιο Κήρυκο. Δυστυχώς η τελευταία πυρκαγιά με τα 12 θύματα έχει σημαδέψει το νησί. Κατ’ αρχήν όλος ο Άγιος Κήρυκος γύρω-γύρω είναι κατάμαυρος. Κρίμα! Τόση ομορφιά να χάνεται, τόσες περιουσίες να καταστρέφονται και βέβαια να χάνονται ζωές! Τέλος πάντων. Από το λιμάνι, με ένα μικρό λεωφορείο και από ένα δρόμο όλο στροφές και πολύ στενό, μετά 3 χιλιόμετρα φτάσαμε

στα Θέρμα, ένα μικρό χωριό (στην πραγματικότητα όλο ξενοδοχεία) μέσα σε μια ρεματιά που καταλήγει σε ένα μικρό κόλπο.