Στο νησί της Ναυμαχίας…άλλη μια φορά!

 16 Ιανουαρίου 2026

 

 

Είναι κάποια γεγονότα που καθορίζουν την ιστορία ενός τόπου ή και την ιστορία γενικότερα και βέβαια συνδέονται με τον τόπο στον οποίο έγιναν. Η Ελληνική ιστορία έχει πολλά τέτοια. Π.χ. οι μάχες των Περσικών πολέμων. Μια από αυτές έγινε το 480 π.Χ. Στο στενό ανάμεσα στη Σαλαμίνα και την Αττική έγινε η ναυμαχία ανάμεσα στον Περσικό και τον Ελληνικό στόλο με νίκη του ελληνικού. Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους των Περσικών πολέμων και της αποτυχίας των Περσών να διεισδύσουν και να κατακτήσουν Ευρωπαϊκά εδάφη.

Η Ύδρα των καραβοκύρηδων, η Ύδρα των καλλιτεχνών!

Ύδρα, το νησί των καραβοκύρηδων της επανάστασης! 2

(συνέχεια από Προς την Ύδρα….οδικά!)

21 Μαρτίου 2023

  

Νωρίς το επόμενο πρωί και αφού τσιμπήσαμε κάτι πήγαμε με το αυτοκίνητο μέχρι τη θέση Μετόχι, 5χμ ανατολικά, όπου το αφήσαμε, ανάμεσα σε δεκάδες άλλα και επιβιβαστήκαμε στο καραβάκι που θα μας πήγαινε απέναντι στην Ύδρα. Ένα ταξίδι σύντομο, που διαρκεί λιγότερο από μισή ώρα.

Αρχαιολογικό Μουσείο Σαλαμίνας!

3 Νοεμβρίου 2018

Ο Νοέμβριος φέτος μπήκε με καλοκαιρίες και ψηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Ένα γαϊδουροκαλόκαιρο σε αντίθεση με τον Σεπτέμβριου, που μας είχε δείξει ένα «άγριο», χειμωνιάτικο πρόσωπο με κακοκαιρίες πρωτοφανείς για τον τόπο μας. Ο ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ μας τα έκανε μούσκεμα και ο ΖΟΡΜΠΑΣ μας χόρεψε για τα καλά!

Κάτι οι καιρικές συνθήκες, κάτι οι υποχρεώσεις, που αυτή την εποχή τρέχανε και εμείς δεν τις προλαβαίναμε, κάτι οι «καλοκαιρινές» μέρες του Νοέμβρη, θέλαμε να φύγουμε, έστω και για λίγες ώρες. Η λύση κοντινή και φτηνή. Σαλαμίνα (Σαλαμύκονος, που λένε και κάποιοι σαρκάζοντας ή αυτοσαρκαζόμενοι!). Να δούμε τη φίλη μας την Α., που θα φύγει σε λίγες μέρες για Ινδία, να δούμε και κάτι από το νησί και βέβαια να φάμε και το ψαράκι μας.

Στη Σαλαμίνα έχουμε πάει και άλλες φορές. Άλλωστε είναι τόσο κοντά. Δεν είχαμε επισκεφτεί το Αρχαιολογικό της Μουσείο. Έτσι ήταν ευκαιρία.

Αίγινα Στης Αφαίας το νησί!

( Σελίδες από τα παλιά ταξιδιωτικά μου ημερολόγια )

17-19 Απριλίου 1996

Θυμάμαι σαν όνειρο που παιδάκι πήγα με τους γονείς μου στην Αίγινα. Μάλλον για μπάνιο, αλλά σίγουρα για να προσκυνήσουμε στον Άγιο Νεκτάριο.

Πέρασαν οι μέρες των γιορτών του Πάσχα αλλά έχουμε ακόμα μια εβδομάδα διακοπές. Αποφασίσαμε λοιπόν να πάμε ένα τριήμερο κι εμείς στην Αίγινα που αν και είναι τόσο κοντινό στην Αθήνα νησί, δεν είχαμε αξιωθεί να επισκεφτούμε.

Τετάρτη μετά το Πάσχα και στις 1 το μεσημέρι ξεκινούσαμε από τον Πειραιά. Αν και το ταξίδι μικρό ήταν αρκετά «ανήσυχο». Κάτι όμως το διάβασμα, κάτι μερικές παρτίδες «Φιδάκι», πέρασε η ώρα και το κούνημα δεν μας ενόχλησε τόσο.

Στις 2.30 φτάσαμε και πήγαμε κατευθείαν στο ξενοδοχείο που είχαμε κλείσει.

Αίγινα

στην Αίγινα Με Ενδιαφέροντες Ανθρώπους

5 Ιουνίου 2011

Για την εκδρομή αυτή δεν προγραμμάτισα τίποτα και δεν ασχολήθηκα καθόλου πέρα από το να στείλω τα χρήματα για τη συμμετοχή μας. Αφέθηκα στους οργανωτές της ομάδας. Μιας ομάδας 50 και παραπάνω ατόμων του Συλλόγου Ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΑμΣΚΠ) και των συνοδών τους. Οι μισοί λοιπόν με τα αναπηρικά τους αμαξίδια , τα μπαστούνια ή τις πατερίτσες τους. Άνθρωποι με Ειδικές Ανάγκες, με Ειδικές Απαιτήσεις. Όλοι όμως με ένα βασικό χαρακτηριστικό. Δίψα και θέληση για ζωή!!

Φυσικά σε αυτή την εκδήλωση δεν υπήρχε ταξιδιωτικός-περιηγητικός σκοπός. Άλλος ήταν και ήταν διπλός. Από τη μια να δώσει την ευκαιρία σε ανθρώπους που το πρόβλημά τους τους περιορίζει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, να βγουν έξω από τα συνηθισμένα και από την άλλη να δείξει ότι κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορούν να κάνουν ότι και οι υπόλοιποι και ότι το πρόβλημα δεν αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο.

Χάρη λοιπόν σε ορισμένους ανθρώπους ο σκοπός επιτεύχθη. Πρώτα και κύρια βέβαια σε αυτούς που οργάνωσαν μια τόσο ιδιαίτερη εκδρομή. Τη Μαρία και τον Παναγιώτη και ίσως και κάποιους άλλους ακόμα που η συμμετοχή τους δεν φάνηκε. Το μέλη του πληρώματος  του πλοίου ΝΕΦΕΛΗ που κόπιασαν πραγματικά πολύ και το έκαναν με χιούμορ και κατάφεραν, με τη βοήθεια της κυλιόμενης σκάλας, να ανεβάσουν και να κατεβάσουν με απόλυτη ασφάλεια τόσα άτομα, ακόμα και σε αμαξίδια!! Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μας.