Πνοή αὔρας λεπτῆς

Ὁ προφήτης Ἠλίας πικραμένος ἀπό τό κῦμα τῆς ἁμαρτίας, ἀπό τήν ἐξάπλωση τῆς εἰδωλολατρίας, ἀπό τήν προδοσία τῶν ἀρχόντων πού ἐγκατέλειψαν τόν Θεό καί ὁδηγοῦσαν τόν λαό στήν εἰδωλολατρία, ἀπό τήν σήψη καί τήν κοινωνική διαφθορά, πικραμένος καί διωγμένος ἔφυγε μέσα στήν σπηλιά. Καί ζώντας αὐτό τό παράπονο καί μέ τήν ὀργή στήν καρδιά γιά τά ὅσα συνέβαιναν, συνομίλησε μέ τόν Θεό, ὁ Ὁποῖος τοῦ εἶπε:

Ἀληθῶς Ἀνέστη! ἄγγιγμα ζωῆς

Χριστὸς Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν

θανάτῳ θάνατον πατήσας

καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι

ζωὴν χαρισάμενος.

Τό «Χριστός Ἀνέστη» εἶναι γιά ὅλους μας ἕνα μήνυμα χαρᾶς, ἕνα μήνυμα αἰσιοδοξίας, ἕνα μήνυμα συγγνώμης, ἕνα μήνυμα ἐλπίδος, ἕνα μήνυμα ἀγάπης. Μέσα σ’ αὐτό τό μεγαλεῖο κρύβεται καί ἡ θεϊκή ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ πού δέν ἔρ­χεται ὡς ἐκδικητής, ὡς τιμωρός, ὡς εἰσαγγελέας «ἵνα κρίνῃ τόν κόσμον», ἀλλά ἔρχεται ὡς Σωτήρας καί Λυτρωτής, νά μᾶς ἐλευθερώση ἀπό τό κράτος τοῦ θανάτου, ἀπό τά δεσμά τοῦ Ἅδου, ἀπό τά καταγώγια τῆς ἁμαρτίας, ὥστε νά πολιτευώμεθα θεαρέστως, σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, μέσα στό φῶς τοῦ Χριστοῦ, μέσα στήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Καί μέ τήν χάρι καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ νά περιπατοῦμε στήν ζωή καί ποτέ νά μήν λυγίζουμε, γιατί ἐμεῖς ἔχουμε ἐλπίδα, ἔχουμε δύναμι, ἔχουμε Θεό, ἔχουμε οὐρανό καί δέν ἔχουμε τίποτε νά φοβηθοῦμε ἀπό ὅσα συμβαίνουν ἐδῶ κάτω στήν γῆ.

«Χριστός Ἀνέστη» καί ὁ Κύριος μεθ’ ἡμῶν πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν. Ἀμήν.

(†) Ἀρχιμ. Θεοφίλου Ζησοπούλου

Τέλεια ὑπομονή

Ἡ δέ ὑπομονή ἔργον τέλειον ἐχέτω, ἵνα ἦτε τέλειοι καί ὁλόκληροι, ἐν μηδενί λειπόμενοι. (Ἰακ. α΄ 4)

Ἡ δέ ὑπομονή αὐτή ἄς εἶναι ἀκλόνητος καί ἔτσι ἄς παράγη πλήρη τόν καρπό τῆς τελειοποιήσεώς σας, διά νά εἶσθε τέλειοι καί ὁλόκληροι, ὥστε νά μή σᾶς λείπη τίποτε.

* * *

Ἡ δοκιμασία καί ἡ θλῖψις, ὁ πειρασμός καί οἱ στενοχώριες, τά βάσανα καί οἱ ἀποτυχίες, οἱ ἀρρώστιες καί οἱ θάνατοι, θέτουν, πολλές φορές, σέ μιά δεινή κρίσι τήν πίστι τοῦ χριστιανοῦ. Μέ ἄλλα λόγια, ὅταν ἔρχωνται οἱ δοκιμασίες καί ἡ μία θλῖψις διαδέχεται τήν ἄλλη καί ἡ ψυχή γεύεται ἀπό τό πικρό ποτήρι τοῦ πόνου, οἱ σχέσεις τοῦ πιστοῦ μέ τόν Θεό περνοῦν σέ μιά ἐπικίνδυνη φάσι, πού, πολλές φορές, καταλήγουν καί σέ μιά διακοπή σχέσεων. Ὁ πιστός γνωρίζει ὅτι οἱ θλίψεις καί οἱ δοκιμασίες εἶναι σταλμένες ἀπό τόν Κύριο καί γι’ αὐτόν τό λόγο δέν δυσανασχετεῖ. Ὅλα ὁ Θεός τά ἐπιτρέπει. Ὅλα ὁ Θεός τά στέλνει, καί τά χαρούμενα, καί τά θλιβερά. Καί τά δυσάρεστα, καί τά εὐχάριστα. Ὅλα εἶναι ἀπό τόν Θεό δοσμένα.

Ἐλπίδα καί στήριγμά μας ὁ Κύριος

9 Ἀπόστητε ἀπ’ ἐμοῦ πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν, ὅτι εἰσήκουσε Κύριος τῆς φωνῆς τοῦ κλαυθμοῦ μου· 10 ἤκουσε Κύριος τῆς δεήσεώς μου, Κύριος τὴν προσευχήν μου προσεδέξατο. 11 αἰσχυνθείησαν καὶ ταραχθείησαν σφόδρα πάντες οἱ ἐχθροί μου, ἀποστραφείησαν καὶ καταισχυνθείησαν σφόδρα διὰ τάχους.

9 Φύγετε μακρυά μου ὅλοι οἱ ἐργάτες τῆς παρανομίας, διότι ὁ Κύριός μου ἄκουσε μέ εὐμένεια τήν φωνή πού μέ δάκρυα πολλά τοῦ ἀπηύθυνα· 10 Ἄκουσε ὁ Κύριος τήν προσευχή μου καί ἔκαμε δεκτή τήν αἴτησί μου. 11 Ἄς νοιώσουν ἐσωτερικά ντροπή καί ἐξωτερικά ἄς ἀναστατωθοῦν καί ἄς τραποῦν πανικόβλητοι σέ φυγή ὅλοι οἱ ἐχθροί μου. Καί ἔτσι, ἄς ὑποχωρήσουν νικημένοι καί ἄς καταντροπιασθοῦν γρήγορα καί ἀμέσως τώρα.

Ἡ γιορτή τῶν Θεοφανείων...

Σήμερα, ἀδελφοί μου, γιορτή τῶν Θεοφανείων, ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ δίνεται σέ ὅλους μας διά μέσου τοῦ ἁγιασμοῦ τῶν ὑδάτων. Ὁ Κύριός μας στόν Ἰορδάνη ἁγίασε τά ὕδατα· τά πικρά τά ἔκανε γλυκά, τά θολά τά ἔκανε καθαρά, τά ἀνθρώπινα τά ἔκανε θεϊκά. Ἀπό σήμερα καί πέρα ἀνοίγονται καί γιά μᾶς οἱ οὐρανοί. Ἀπό σήμερα καί πέρα ἐλευθερώνεται ἡ ἀνθρώπινη φύσις, ἐλευθερώνεται ἀπό τά πονηρά πνεύματα, φρουρεῖται ἀπό τούς ἀγγέλους καί θωρακίζεται ἀπό τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ. Ὅποιος εἶναι ταπεινός, αὐτός καί ἑλκύει καί μαγνητίζει τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ· «ὁ Θεός ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δέ δίδωσι Χάριν»...

                                                                                                              Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

Πίστη. Ἡ μυστική ἐξάρτηση τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό

Ὅπως ἡ μαγνητική βελόνα στρέφεται πάντοτε πρός τόν βορρᾶ, καί ὅπως τό ἄνθος ἥλιος στρέφεται πάντοτε πρός τόν ἥλιο, ἔτσι ἀκριβῶς καί ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου στρέφεται πάντοτε πρός τόν Θεό. Καί ἡ μυστική αὐτή σχέσις, ἡ μυστική αὐτή ἐπικοινωνία, ἡ μυστική αὐτή ἐξάρτησις τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό, τοῦ δημιουργήματος ἀπό τόν Δημιουργό, εἶναι καί λέγεται πίστις.

† Ἀρχιμ. Θεόφιλος Ζησόπουλος

Γιατί ἦλθε ὁ Χριστός;

† Ἀρχιμ. Θεοφίλου Ζησοπούλου

Χριστούγεννα!

Eἰκοσιένα αἰῶνες τώρα, ἡ ἀνθρωπότης ἑορτάζει κάθε χρόνο τό μοναδικό ἐκεῖνο γεγονός, πού στάθηκε σταθμός καί ὁρόσημο στήν ἱστορία της κι ἔτεμε τήν πορεία της σέ πρό Χριστοῦ καί μετά Χριστόν ἐποχή· τήν ἐναθρώπησι τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ. Ἀσύλληπτο, βεβαίως, καί ἀκατανόητο τό μυστήριο γιά τήν κοινή λογική τοῦ ἀνθρώπου.

ΓΥΡΙΣΤΕ ΠΙΣΩ!

...Ἄνθρωποι, πού ψάχνετε τήν χαρά καί τήν εἰρήνη μακρυά ἀπ’ τόν Θεό, πήρατε λάθος δρόμο. Γυρίστε πίσω καί ἐλᾶτε μαζί νά πᾶμε στό Σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ.
Ἄνθρωποι, πού ψάχνετε τήν χαρά καί τήν εἰρήνη στίς ἀπολαύσεις τῆς ζωῆς, γυρίστε πίσω, τό ποτήρι τῆς ἡδονῆς δέν δίνει χαρά. Οἱ ἄνομες ἀπολαύσεις δέν δίδουν εἰρήνη. Γυρίστε πίσω, πήρατε λανθασμένο δρόμο. Ἐλᾶτε ὅλοι μαζί νά πορευθοῦμε μέ τούς ποιμένες καί νά προσκυνήσουμε τόν ἄρχοντα τῆς εἰρήνης τόν Χριστό...

† Αρχιμ. Θεόφιλος Ζησόπουλος

ΕΣΤΑΥΡΩΘΗΣ ΔΙ’ ΕΜΕ...

...Εὐλαβεῖς προσκυνηταί καί ἐμεῖς μαζί μέ τά ἑκατομμύρια τῶν ἀνθρώπων πού πιστεύουν στόν Χριστό, στρέφουμε τήν σκέψι μας καί τήν καρδιά μας στόν κρεμασμένο Χριστό ἐπάνω στόν Σταυρό καί μέ ὅλο τό ἀνθρώπινο σεβασμό καί ἀγάπη πού διαθέτουμε πρακαλοῦμε καί ἱκετεύουμε τόν Ἐσταυρωμένο Λυτρωτή νά λυτρώση καί τίς δικές μας καρδιές ἀπό τό κράτος τῆς ἁμαρτίας καί νά χαρίση τήν ζωή καί τήν ἀνάστασι σέ ὅσους ἀκόμη δέν γεύθηκαν ἀπό τούς σωτηρίους καρπούς τῆς Θυσίας τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς.

( π. Θεόφιλος Ζησόπουλος)

                    

ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ Τ΄ ΟΥΡΑΝΟΥ

Ένα αφιέρωμα στη ζωή και την προσφορά του

Αρχιμ. π. Θεοφίλου Ζησοπούλου,

που έχει προβληθεί από τον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε.

«Ἀπό δῶ εἶναι ὁ δρόμος!»

Οταν ἤμουν μαθητής εἶχα διαβάσει τήν ἑξῆς ἱστοριούλα.

Σ’ ἕνα ξερονήσι ὑπῆρχε ἕνας φάρος καί σ’ αὐτόν τόν φάρο φαροφύλακας ἦταν ἕνας ἄνθρωπος πτωχός, οἰκογενειάρχης, πού ἔπαιρνε ἀσφαλῶς τό μισθουδάκι του, ἀλλά ψάρευε κιόλας καί τόν κόπο τῆς ἐργασίας του τόν μετέφερε ἐκεῖ, σ’ ἕνα κοντινό νησί. Πήγαινε τακτικά. Πολλές φορές, ὅμως, ἀργοῦσε νά ἐπιστρέψει. Καμιά φορά τό χρῆμα παρασέρνει τόν ἄνθρωπο καί τόν κάνει νά παραστρατήσει. Πήγαινε κάθε τόσο σέ κάποιο καπηλειό κι ἐκεῖ ξόδευε τά χρήματά του. Ἡ γυναίκα καί τό μικρό του παιδί τόν περίμεναν στό σπίτι μέ ἀνησυχία πολλές φορές.

Τά Ἱεριχούντεια τείχη ἔπεσαν (Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά)

Τοῦ (†) Ἀρχιμ. Θεοφίλου Ζησοπούλου

Στήν Ἰεριχώ μᾶς μεταφέρει σήμερα ὁ ῾Ιερός Εὐαγγελιστής Λουκᾶς. Εἶναι μία πόλις γραφική πού περικλείεται ἀπό πλούσια βλάστησι, μέ ἀφθονία νερῶν. Τήν γνωρίζουμε τήν πόλι αὐτή ἀπό τήν ἱστορία, τότε πού ὁ ᾿Ιησοῦς τοῦ Ναυῆ ὡς ἡγέτης τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ τόν ὡδηγοῦσε στήν γῆ τῆς ᾿Επαγγελίας καί καθ’ ὁδόν βρέθηκε μπροστά στήν Ἰεριχώ, ἡ ὁποία ἐφημίζετο γιά τά ἄπαρτα τείχη της, τά ὁποῖα τείχη τῆς πόλεως ἦταν ἰσχυρά καί κανένας δέν μποροῦσε νά τά ἐκπορθήση.

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ π.ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Την Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014 στην Ορθόδοξη Χριστιανική Αδελφότητα ΛΥΔΙΑ στην Ασπροβάλτα θα τελεστεί το ετήσιο μνημόσυνο του μακαριστού Αρχιμανδρίτη π. Θεοφίλου Ζησοπούλου.

Ὅπως ὁ ἀετός κι ἐσύ

Καί σύ εἶσαι ἕνας ἀετός. ᾽Αετός, προωρισμένος νά πετᾶς ψηλά στούς οὐρανούς. Νά ἀφήνης τόν πεζό καί χαμηλό τοῦτο κόσμο καί μέ τίς φτεροῦγες τῆς πίστεως νά ὀργώνης τούς οὐρανούς. Οἱ οὐρανοί εἶναι δικοί σου. Στούς οὐρανούς πρέπει νά πετάξης. Τούς οὐρανούς πρέπει νά κληρονομήσης. Τούς οὐρανούς πρέπει νά ἐκπορθήσης. Εἶσαι ἕνας ἐκπορθητής τοῦ οὐρανοῦ. «Οὐκ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλά τήν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν».

† Ἀρχιμ. Θεόφιλος Ζησόπουλος

Ἔχεις εἰρήνη στήν καρδιά;

Κάποτε φοβερή τρικυμία ξέσπασε στή θάλασσα. Ἕνα καράβι ναυάγησε στόν ὠκεανό. Οἱ σειρῆνες χτυποῦσαν συνεχῶς δίδοντας τό σῆμα τοῦ συναγερμοῦ. Ἀγωνία καί πανικός κατέλαβε ὅλους τούς  ἐπιβάτες. Ὁ κίνδυνος ἦταν προφανής καί ὁ θάνατος πολύ κοντά. Οἱ ἔντρομοι ταξιδιῶται ζοῦν τίς τελευταῖες τους στιγμές... Ἀνάμεσα σ’ αὐτό τό πανικόβλητο πλῆθος μόνον ἕνας μικρός πανω στό κατάστρωμα παίζει καί τραγουδᾶ ἀμέριμνος. Ὁ μικρός ἔδειχνε νά μήν ἔχη ἐπαφή μέ τό περιβάλλον. Ἕνας ὀργισμένος ἐπιβάτης τόν παρετήρησε: «Μικρέ μου, τί τραγουδᾶς καί χοροπηδᾶς ἔτσι; Δέν βλέπεις ὅτι πνιγόμαστε; Ἐσύ δέν φοβᾶσαι;». Καί ὁ μικρός μέ ὅλη του τήν ἀφέλεια ἀπαντᾶ: «Τί νά φοβηθῶ; Καπετάνιος στό καράβι εἶναι ὁ πατέρας μου».

Οὕτω στήκετε ἐν Κυρίῳ

«Ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί καί ἐπιπόθητοι, χαρά καί στέφανός μου, οὕτω στήκετε ἐν Κυρίῳ, ἀγαπητοί». 

Ὁ Χριστιανός, εἴτε ἀπό κακή ἐπίδρασι του περιβάλλοντος, εἴτε ἀπό σατανική ἐνέργεια, εἴτε ἀπό δική του ἀνθρώπινη ἀδυναμία διατρέχει πάντοτε τον κίνδυνο νά ἀλλοιωθῆ, νά πέση, νά χαθῆ.  Γι’ αὐτό ὁ Ἀπ. Παῦλος συνιστᾶ: «ὁ δοκῶν ἐστάναι βλεπέτω μή πέση» (Α΄ Κορινθ. 10,12). Γι’ αὐτό καί ἐφιστᾶ την προσοχή των Χριστιανῶν: Προσέχετε! Στήκετε ἐν Κυρίῳ! Σταθῆτε κοντά, πολύ κοντά στόν Κύριο. Χίλιοι δαίμονες, χίλιοι πειρασμοί, μύριες σκοτεινές δυνάμεις μέ λύσσα προσπαθοῦν νά γκρεμίσουν τόν Χριστιανό ἀπό τήν κορυφή τῆς ἀρετῆς. Σταθῆτε ὄρθιοι. Μή λυγίζετε στίς καταιγίδες. Μή σκιάζεσθε στίς ἀστραπές. Μήν ἀποκάμνετε στόν ἀγώνα σας. Μή φοβάσθε τά κύματα. Ἀγκαλιάστε γερά τόν βράχο τοῦ Σταυροῦ. Στήκετε ἀκλόνητοι στήν πίστι τοῦ Χριστοῦ.

† Ἀρχιμ. Θεοφίλου Ζησοπούλου, Ἡ πρός Φιλιππησίους Ἐπιστολή, Ἔκδοσις Ο.Χ.Α. «ΛΥΔΙΑ».

Χαίρετε και αγαλλιάσθε...

Στα αναστημένα παιδιά του Ναζωραίου δεν αρμόζει η θλίψη, ο γογγυσμός, η απογοήτευση και η απελπισία.

Όχι, φοβισμένες μυροφόρες.

Μη σκέπτεστε σήμερα τους ογκόλιθους των μνημάτων σας.

Προχωρήσατε άφοβα! Όσοι προχωρούν και βαδίζουν μπροστά θα ευρίσκουν πάντα έναν Άγγελον που θα τους σηκώνει κάποιαν ταφόπετρα.

Παιδιά του Θεού μη σκιάζεσθε στα σκότη!

(Ἀρχιμ. Θεόφιλος Ζησόπουλος)

Προσκλητήριο πρός τίς κορυφές

«Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς·
χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καί Ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς»

Ὁ ἄνθρωπος, ἀδελφοί μου, ποθεῖ τά ὑψηλά. Δέν ἀρέσκεται στήν πεζότητα τῆς ζωῆς. Ὅ,τι εἶναι ὑψηλό ἐπιθυμεῖ νά τό κατακτήση. Γι’ αὐτό, βλέπετε, πολλές φορές ἐπισκεπτόμεθα μία πόλι καί ἀναζητοῦμε ν’ ἀνέβουμε σέ ὑψηλά σημεῖα καί ἀπό ἐκεῖ νά τήν ἀτενίσουμε. Στά βάθη τῆς καρδιᾶς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχει μία ἔφεσις πρός τά ἄνω. Γι’ αὐτό ὁ Κώστας Κρυστάλλης γράφει:

Δύο οἱ παράγοντες γιά τήν σωτηρία μας

Τόν Δαυΐδ ἀπασχολεῖ τό πρόβλημα τῆς σωτηρίας μέ ὅλη του τήν σοβαρότητα. Ἀπό τά τρίσβαθα τῆς καρδιᾶς του ἐξέρχεται μία κραυγή, πού φθάνει στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ. Ἐπιζητεῖ τήν σωτηρία. Αὐτήν τήν σωτηρία τήν στηρίζει σέ δυό βασικούς παράγοντες: ὁ ἕνας εἶναι τό ἔλεος καί ἡ εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ, ὁ ἄλλος ἡ βούλησις τοῦ ἀνθρώπου. 

Οδοδείκτης τ’ Ουρανού

Ένα αφιέρωμα στη ζωή και την προσφορά του Αρχιμ. π. Θεοφίλου Ζησοπούλου, που θα προβληθεί την Κυριακή στις 11 π.μ. και στις 9:30 μ.μ. από τον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε.