Τακτοποιημένο ή ακατάστατο γραφείο;

Σύμφωνα με μελέτη του πανεπιστημίου της Μινεσότας, άτομα που εργάζονται σε τακτοποιημένο περιβάλλον είναι περισσότερο γενναιόδωρα και κάνουν πιο υγιεινές διατροφικές επιλογές, ενώ αυτοί που εργάζονται σε ακατάστατο χώρο, τείνουν να είναι πιο δημιουργικοί και να αναλαμβάνουν ρίσκα.

Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θένα πεθάνω

Γιατί το λέμε έτσι;

Τη φράση αυτή τη συναντάμε στο δημοτικό τραγούδι το αφιερωμένο στον οπλαρχηγό του '21, Αθανάσιο Διάκο. Είναι η περήφανη απάντηση που έδωσε ο ήρωας, όταν του πρότεινε ο Ομέρ Βριώνης ν' αλλαξοπιστήσει, για να του χαρίσει τη ζωή.

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.

Γιατί το λέμε έτσι;

αγρόν ηγόρασε 

Χρησιμοποιούμε τη φράση μεταφορικά όταν θέλουμε να πούμε πώς κάποιος αδιαφόρησε, δεν ενδιαφέρθηκε. Έτσι λέμε π.χ. τον προειδοποίησα να φυλάγεται απ' αυτούς τους ανθρώπους, αλλά εκείνος αγρόν ηγόρασε.

άκρον άωτον 

Σημαίνει το αποκορύφωμα, το ακρότατο σημείο. Λέμε π.χ. η αποψινή συμπεριφορά του αποτελεί το άκρον άωτον της αδιαντροπιάς του.

Πηγή: ΛΕΞΙΚΟ ΑΡΧΑΙΩΝ, ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΛΟΓΙΩΝ ΦΡΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ. Γεράσιμος Μαρκαντωνάτος. Εκδόσεις Gutenberg.

Γιατί τα γράμματα είναι ανακατεμένα;

Κοιτάζοντας το πληκτρολόγιο του υπολογιστή σας, αλλά και των παλαιότερων γραφομηχανών,θα διαπιστώσετε ότι τα «Q, W, E, R, Τ και Υ» είναι τα πρώτα έξι γράμματα, ενώ όλα είναι μπερδεμέναμεταξύ τους!

Ποιος, όμως, αποφάσισε τη ρύθμιση αυτή και για ποιο λόγο ανακάτεψε τα γράμματα;

Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή! Η πρώτη γραφομηχανή κατασκευάστηκε το 1868 στις ΗΠΑ από τον Christopher Sholes Latham και περιελάμβανε έναν κινητό μηχανισμό με μελάνι, έναν μοχλό για τη συστροφή του χαρτιού και ένα πληκτρολόγιο με γράμματα, τα οποία ήταν τοποθετημένα αλφαβητικά.

Από την αρχή, όμως, της λειτουργίας τους οι γραφομηχανές παρουσίασαν πολλά προβλήματα, επειδή μπλόκαραν συνέχεια τα γράμματα και «κολλούσαν», εξαιτίας της μεγάλης ταχύτητας των γραμματέων.

Η μόνη λύση στο πρόβλημα αυτό ήταν να μειώσουν την ταχύτητά τους οι δακτυλογράφοι, έτσι ώστε να μην «κολλάνε» τα πλήκτρα.

Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ότι το πρόβλημα παρουσίαζαν κυρίως τα πρώτα γράμματα της Αλφαβήτα.

Ο Latham σκέφτηκε τότε ότι μία ήταν η λύση: Έπρεπε να… μπερδέψει τις γραμματείς, ανακατεύοντας τα γράμματα στο πληκτολόγιο!

Αυτό ήταν! Η σκέψη του ήταν… μεγαλειώδης και η επιτυχία της αποτυπώθηκε πολύ γρήγορα και στην πράξη, αποδεικνύοντας ότι τελικά το… μπέρδεμα είχε αποτέλεσμα.

Η ταχύτητα των γραμματέων μειώθηκε αισθητά, αφού για να σχηματίσουν πλέον μια λέξη έπρεπε να «διανύσουν» μεγαλύτερη… απόσταση με τα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο, αλλά και να… ψάξουν λίγο παραπάνω τα γράμματα!

Και -ω! του θαύματος- τα «κολλήματα» στα γράμματα εξαφανίστηκαν!

Η επιτυχία του πληκτρολογίου «QUERTY» συνεχίζεται μέχρι σήμερα…

Πηγή: συν - οδοιπορία: Γιατί τα γράμματα είναι ανακατεμένα;

Θα γίνουμε από δυο χωριά

 Γιατί το λέμε έτσι;

Από τα πολύ παλιά χρόνια είχαμε εμείς οι Έλληνες το διχασμό, την αλληλοσύγκρουση, που προκάλεσε στο Γένος μας πολλά δεινά, παρά οι εθνικοί εχθροί μας, που πάντοτε περίμεναν την ευκαιρία. Οι Ιταλοί έλεγαν για μας: Δύο Έλληνες, τρεις γνώμες. Αυτή η κατάσταση βασίλευε, ιδίως άλλοτε, και μεταξύ γειτονικών χωριών. Αφορμή να τσακωθούν δυο χωριά ήταν, τα όρια δήμων ή κοινοτήτων, τα εδάφη βοσκής, η χάραξη καινούριου δρόμου κλπ. Έτσι έμεινε και η φράση: "Θα γίνουμε από δυο χωριά", δηλαδή θα γίνουμε εχθροί σαν να είμαστε από διαφορετικά χωριά.

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.

Για να μάθουμε...

Αθέμιτος είναι αυτός που παραβαίνει τους γραπτούς ή άγραφους νόμους. Χρησιμοποιούμε τη λέξη λέγοντας π.χ. αθέμιτες συνεργασίες μεταξύ πολιτικών κομμάτων ή αθέμιτος πλουτισμός, αθέμιτα μέσα, αθέμιτος σκοπός, αθέμιτη φιλοδοξία.

Συνώνυμες λέξεις είναι ο άνομος, ο ανεπίτρεπτος, ο ανήθικος, ενώ αντίθετη λέξη είναι ο θεμιτός

Με τη φράση “αθέμιτος ανταγωνισμός” εννοούμε τις ανταγωνιστικές εκείνες ενέργειες, οι οποίες, αντιβαίνουν στα χρηστά ήθη.

Από το ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, του  Γ. Μπαμπινιώτη.

Για να μάθουμε...

Αέναος (κυριολεκτικά) είναι αυτός που δεν παύει ποτέ να ρέει, να τρέχει. Η ροή του χρόνου. Γενικότερα είναι αυτός που δεν σταματά, όπως π.χ. είναι η κίνηση των πλανητών.

Συνώνυμες είναι οι λέξεις ασταμάτητος, αδιάκοπος.

Ετυμολογία: Η αρχική σημασία σημασία της λέξης αέναος είναι ο αείρροος, αυτός που ρέει πάντοτε, ο ασταμάτητος. Προέρχεται από το αέν (=αεί) πάντοτε και το νάω που σημαίνει ρέω.

Από το ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, του  Γ. Μπαμπινιώτη.

Δε χαρίζουμε κάστανα

Γιατί το λέμε έτσι;

Άντρες, γυναίκες και παιδιά της Μάνης, το μόνο επάγγελμα που ήξεραν να κάνουν στα παλιά τα χρόνια, ήταν τα όπλα. Για τα χωριά τους δεν έλεγαν, ότι έχουν τόσους κατοίκους, παρά τόσα τουφέκια. Κανένας κατακτητής δεν πάτησε εκεί το πόδι του, ούτε οι Φράγκοι ούτε οι Αλβανοί. Ο ίδιος ο Ιμπραήμ, που έκαψε την Πελοπόννησο, μόνο τη Μάνη δεν μπόρεσε να πάρει. Στα 1826 προσπάθησε να τους ξεγελάσει. Χώρισε σε δύο το στρατό του και τράβηξε τους Μανιάτες προς τον Αλμυρό, ενώ η άλλη φάλαγγά του -από τον όρμο του Δηρού- ανέβηκε στα έρημα χωριά τους. Αλλά τα γυναικόπαιδα, που βρέθηκαν εκεί, τους έδιωξαν με πέτρες και δρεπάνια. Ωστόσο, ο Ιμπραήμ, που κατάλαβε γρήγορα, ότι δεν επρόκειτο να τους νικήσει με πόλεμο, αλλά μονάχα με μπαμπεσιά, έστειλε μέσα στα χωριά της Μάνης τους κατασκόπους του, ντυμένους καστανάδες. Αυτοί, για να πληροφορηθούν από τις γυναίκες και τα παιδιά, πού βρίσκονται κρυμμένοι οι άντρες τους , άρχιζαν να χαρίζουν τα κάστανά τους, αντί να τα πουλάνε. Αυτό έκανε εντύπωση σε όλους και τους έβαλε σε υποψία. Αμέσως τότε ειδοποίησαν για τα καθέκαστα και ύστερα από λίγο, κατέβηκαν οι αρματολοί στα χωριά, έπιασαν τους καστανάδες και τους ανάγκασαν να ομολογήσουν την αλήθεια. Όταν οι κατάσκοποι ρώτησαν τρέμοντας, τι θα τους έκαναν τώρα που είπαν την αλήθεια, οι Μανιάτες αποκρίθηκαν: Εμείς δε χαρίζουμε κάστανα. Δηλαδή, θα σας τιμωρήσουμε όπως σας αξίζει.

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.

Ἀγνώστῳ Θεῷ

Γιατί το λέμε έτσι;

Φράση του Απόστολου Παύλου, όταν κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Αθήνα, στον Άρειο Πάγο. Είχε δει κοντά σε άλλα ιερά ένα βωμό με την επιγραφή «Τῷ ἀγνώστῳ Θεῷ». Τον άγνωστο αυτό Θεό, που αν και δεν τον ήξεραν οι Αθηναίοι, τον σέβονταν, ήρθε, είπε ο Παύλος, να τους τον κηρύξει (Πράξεις ιζ. 23).

Λέγεται κάποτε για ένα νέο κήρυγμα, το περισσότερο ειρωνικά.

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.

Για να μάθουμε...

Αδιάλειπτος είναι αυτός που γίνεται χωρίς διαλείμματα. Λέμε π.χ. αδιάλειπτη προσευχή.

Συνώνυμη λέξη είναι ο ακατάπαυστος, αδιάκοπος.

Ετοιμολογία: Το επίρρημα αδιαλείπτως προέρχεται από το α- στερητ. + διαλείπω (συμβαίνω κατά διαλείμματα).

Η φράση αδιάλειπτος προσευχή οφείλεται στον Απόστολο Παύλο ο οποίος προέτρεπε τους χριστιανούς να προσεύχονται συνεχώς «αδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Β΄ Θεσσ. 5, 17).

Από το ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, του  Γ. Μπαμπινιώτη.

Δάμων και Φιντίας

Γιατί το λέμε έτσι;

Όταν θέλουμε να μιλήσουμε για μεγάλη φιλία χρησιμοποιούμε τη φράση: Δάμων και Φιντίας. Με το ίδιο νόημα μεταχειριζόμαστε και τη φράση: Ορέστης και Πυλάδης. Ο Δάμωνας και ο Φιντίας ήταν φιλόσοφοι Πυθαγόρειοι και ζούσαν στις Συρακούσες της Σικελίας (4ος αιώνας π.Χ.), ενωμένοι με μεγάλη φιλία. Κάποτε που ο Φιντίας, καταδικασμένος σε θάνατο, ζήτησε από τον τύραννο Διονύσιο μια προθεσμία, για να τελειώσει μερικές υποθέσεις του, προσφέρθηκε ο Δάμωνας να πεθάνει στη θέση του, αν ο Φιντίας δε θα γύριζε, να εκτελεστεί στην ώρα του. Αργούσε, αλλά την τελευταία στιγμή, πρόφτασε να γυρίσει ο Φιντίας και ο τύραννος, συγκινημένος από την αυτοθυσία του φίλου του, τον αθώωσε και ζήτησε να προστεθεί, τρίτος αυτός, στη μοναδική αυτή φιλία.

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.

Έγινε Λούης

Γιατί το λέμε έτσι;

Το έγινε Λούης το λέμε, όταν θυμόμαστε τον πρώτο Ολυμπιονίκη στο μαραθώνιο δρόμο, το Μαρουσιώτη Σπύρο Λούη, που έτρεξε τόσο γρήγορα στο αγώνισμα αυτό, στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες που έγιναν στην Αθήνα το 1896, ώστε όχι μόνο ήρθε πρώτος, αλλά έφερε και για την εποχή του, έναν περίφημο χρόνο.

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.

Ρομπότ και σούπερ τεχνολογία στη βιβλιοθήκη Mansueto του Σικάγο

Ο γιγάντιος γυάλινος θόλος της νέας βιβλιοθήκης

Οταν μπαίνει κανείς στο οβάλ αναγνωστήριο της βιβλιοθήκης Mansueto, του Πανεπιστημίου του Σικάγο, νιώθει δέος κάτω από τον γιγάντιο γυάλινο θόλο που σκεπάζει την αίθουσα. Λίγα μέτρα πιο κάτω βρίσκεται το οβάλ γραφείο κίνησης και παντού τριγύρω η στυλάτη και άνετη επίπλωση για τους αναγνώστες της βιβλιοθήκης. Ωραία όλα αυτά, τα βιβλία, όμως, πού βρίσκονται;

To σύστημα ταξινόμησης της νέας βιβλιοθήκης

Πολύ απλά, τα βιβλία βρίσκονται σφιχτά πακεταρισμένα μέσα σε μεταλλικά δοχεία, αποθηκευμένα σε ένα υπόγειο πέντε ορόφων κάτω από το έδαφος. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που η νέα αυτή πτέρυγα του Πανεπιστημίου του Σικάγο χαρακτηρίζεται ως “η βιβλιοθήκη του μέλλοντος”. Ενα αυτοματοποιημένο σύστημα αποθήκευσης και διανομής που περιλαμβάνει γιγάντιους, τηλεχειριζόμενους ρομποτικούς γερανούς βρίσκει το βιβλίο που θέλει ο αναγνώστης, το παραδίδει στο γραφείο κίνησης και, τέλος, το επιστρέφει στα υπόγεια της βιβλιοθήκης.

Οι γιγάντιες μεταλλικές ραφιέρες και ο ρομποτικός γερανός

Τα περίπου 35.000 μεταλλικά κιβώτια, που στοιβάζονται σε σειρές από γιγάντιες μεταλλικές ραφιέρες ύψους 15 μέτρων, έχουν χωρητικότητα μέχρι και 100 βιβλία έκαστο. Συνολικά, η βιβλιοθήκη μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 3.5 εκατ. βιβλία. Τα σφραγισμένα κιβώτια προφυλάσσουν τα βιβλία από την υγρασία. Παρόμοια και οι τοίχοι του υπόγειου κτίσματος φύλαξης και αρχειοθέτησης έχουν σχεδιαστεί ώστε να απορροφούν την υγρασία ενώ, παντού στην εσωτερική περίμετρο του κτηρίου υπάρχουν υδροροές για την περίπτωση διαρροής βρόχινου νερού.

Αυτά όσον αφορά τις τεχνικές λεπτομέρειες. Τώρα, όσον αφορά τη λειτουργία του:

Σειρές από μεταλλικά αεροστεγή κουτιά, συνολικής χωρητικότητας 3,5 εκατ. βιβλίων

Οταν πληκτρολογηθεί ο τίτλος του ζητούμενου βιβλίου στους υπολογιστές του γραφείου κίνησης, ένας από τους 5 ρομποτικούς γερανούς αναλαμβάνει να εντοπίσει στα υπόγεια της βιβλιοθήκης το μεταλλικό κιβώτιο που περιέχει το βιβλίο και να το φέρει στο γραφείο κίνησης. Από εκεί, ένας υπάλληλος ανοίγει το κιβώτιο, βρίσκει το βιβλίο, σκανάρει τον κωδικό του και το παραδίδει στον σπουδαστή. Με την αντίστροφη διαδικασία επιστρέφει το βιβλίο στη θέση του.

Μαθητές στο αναγνωστήριο της βιβλιοθήκης

Το κόστος του σύγχρονου αυτού βιβλιοθηκονομικού θαύματος: 81 εκατ. δολλάρια. Μην περιμένετε, λοιπόν, σύντομα να δείτε κλώνους του…

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/12/mansueto.html#ixzz1gA7jdopI

Γην καί ύδωρ

Γιατί το λέμε έτσι;  

Σύμφωνα με μια αρχαία περσική συνήθεια, έπρεπε ο υποτασσόμενος να δίνει γήν καί ύδωρ. Ήταν σημάδι υποταγής. Όταν οι Πέρσες έστειλαν κήρυκες στην Ελλάδα, για να ζητήσουν γήν καί ύδωρ, πολλές πόλεις της Ελλάδας έδωσαν, γιατί η δύναμη των Περσών και ο θρύλος γύρω από την αριθμητική τους υπεροχή ήταν τόσο μεγάλη ώστε μόνο το όνομα τους έσπερνε το φόβο και τον τρόμο. Οι Αθηναίοι όμως και οι Σπαρτιάτες όχι μόνο δε φοβήθηκαν, αλλά σκότωσαν τους κήρυκες του Πέρση βασιλιά. Λέγεται ότι οι μεν Αθηναίοι τους έριξαν σε πηγάδι, οι δε Σπαρτιάτες σε βάραθρο, λέγοντάς τους: «Πάρτε τώρα σεις οι ίδιοι γην και ύδωρ». 

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.

Για να μάθουμε...

Αδέκαστος είναι αυτός που δεν είναι δυνατόν να δωροδοκηθεί, να επηρεαστεί. Λέμε π.χ. αυτός είναι αδέκαστος δικαστής ή  είναι αδέκαστος κριτής.

Συνώνυμη λέξη είναι ο αδιάφθορος ενώ αντίθετη είναι η λέξη εξαγοράσιμος.

Αδέκαστος κατ' επέκταση σημαίνει αμερόληπτος και δίκαιος. Χρησιμοποιούμε τη λέξη λέγοντας: η δικαιοσύνη οφείλει να είναι αδέκαστη δηλαδή αντικειμενική, έντιμη.

Ετοιμολογία: προέρχεται από το α- στερητ. + δεκάζω < δέκ-ομαι. Αρχική σημ. κάνω κάποιον να δεχθεί δώρο.

Από το ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, του  Γ. Μπαμπινιώτη.

Γάζα

Γιατί το λέμε έτσι;

Σε κάθε νοσοκομείο, κλινική, ιατρείο ή φαρμακείο, οι γάζες είναι απαραίτητες για τις εγχειρήσεις και τις πληγές. Από που όμως πήραν το παράξενο όνομα γάζα, θα το δούμε παρακάτω:

Η Γάζα είναι επίνειο των Ιεροσολύμων. Από τα αρχαιότατα χρόνια -από την εποχή του Σολομώντα- οι Ιουδαίοι κάτοικοί της έφτιαχναν ένα λεπτό αραχνοϋφαντο ύφασμα, που του έδωσαν το όνομα του τόπου, όπως λέμε π.χ. σήμερα κασμίρι. Οι εταίρες της Κορίνθου το πανί αυτό το έλεγαν γάζια, αλλά με τον καιρό ξαναπήρε την αρχική του ονομασία κι έτσι επικράτησε σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο Γάζα.

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.

Για να μάθουμε...

Είναι αυτός που δεν αναγνωρίζει την ευεργεσία που του έκαναν, που δεν αισθάνεται ευγνωμοσύνη.

Λέμε π.χ. υπήρξε / φάνηκε αγνώμων απέναντι στους ευεργέτες του.

Συνώνυμη είναι η λέξη αχάριστος.

Ετοιμολογία: Αρχικά αγνώμων σήμαινε «αυτός που δεν έχει γνώμη, κρίση», από το ἀ- στερητ. + γνώμη. 

Από το ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, του  Γ. Μπαμπινιώτη.

Ήξερες ότι...

Το μέλι είναι το μόνο τρόφιμο που δεν χαλάει. Βρέθηκε μέλι στους τάφους των Αιγυπτίων Φαραώ, το οποίο δοκίμασαν οι αρχαιολόγοι και δήλωσαν ότι ήταν βρώσιμο.

Βρήκε ο Φίλιππος το Ναθαναήλ

Γιατί το λέμε έτσι;

Ο Φίλιππος και ο Ναθαναήλ είναι από τους πρώτους που συνέλεξε ο Ιησούς Χριστός για μαθητές του. Ο Φίλιππος καταγόταν από τη Βησθαϊδά, την πατρίδα του Ανδρέα και του Πέτρου. Βρίσκει ο Φίλιππος το Ναθαναήλ και του λέει: «Ἐκείνον τόν ὁποίον ἔγραψεν Μωϋσῆς ἐν τῷ Νόμῳ καί οἱ προφῆται εὑρήκαμεν». Λέγεται η φράση, όταν συναντηθούν δύο άτομα που έχουν όμοιο χαρακτήρα.

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.

Βαβυλωνία-Πύργος της Βαβέλ

Γιατί το λέμε έτσι;

Όταν καμιά φορά οι άνθρωποι δεν κατορθώνουν να συνεννοηθούν και μάλιστα όταν μιλούν πολλοί μαζί, μεταχειριζόμαστε τη φράση: Πύργος της Βαβέλ ή σωστή Βαβυλωνία. Κατά την Παλιά Διαθήκη, όταν οι απόγονοι του Νώε θέλησαν να υψώσουν ένα πύργο ως τον ουρανό, ο Θεός τους τιμώρησε, κάνοντας τους να μιλούν ο καθένας άλλη γλώσσα. Βαβυλωνία είναι το θεατρικό έργο του Βυζαντίου, που οι ήρωές του μιλάνε ο καθένας τη γλώσσα του, τη διάλεκτό του κι έτσι δεν καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον. 

Από το βιβλίο «ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ», του Τάκη Νατσούλη, ἐκδόσεις Σμυρνιωτάκη.