Ας μιλήσουμε για fake news και δολοφονία χαρακτήρων σε ελληνικά site

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί και αναπαράγεται στο Ιντερνετ ένα κείμενο από το Press Project με την υπογραφή της Δανάης Καρυδάκη, το οποίο περιλαμβάνει παραποιημένες φράσεις του μπλόγκερ Πιτσιρίκου.

Συγκεκριμένα του αποδίδει την εξής φράση, την οποία ο ίδιος ουδέποτε έγραψε: «να πιάσεις μια γυναίκα από το μουνί ή έναν άντρα από τον πούτσο του χωρίς τη θέλησή τους». Το πρώτο κομμάτι της φράσης ανήκει στον Τραμπ και το δεύτερο είναι δικό της. Με τα εισαγωγικά που χρησιμοποιεί, όμως το αποδίδει στον Πιτσιρίκο.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι πρέπει να είσαι κακόβουλος για να δημοσιεύσεις ένα κείμενο που αναφέρει ότι ο Πιτσιρίκος θα στήριζε οποιαδήποτε μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης και πολύ περισσότερο ότι θα χειροκροτούσε τις θέσεις του Τραμπ.

Πιστεύω  ότι το κείμενο του Πιτσιρίκου θέτει (με τον δικό του σατιρικό τρόπο) ένα σοβαρότατο πρόβλημα που σχετίζεται με τον πολιτικά ορθό λόγο – ένα από τα πιο αντιδραστικά ρεύματα σκέψης που γέννησε ο νεοφιλελευθερισμός τις τελευταίες δεκαετίες και το οποίο οδήγησε σε μορφές εκφασισμού του δημόσιου λόγου ιδίως στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας (περισσότερα για αυτό εδώ).

Σημασία όμως δεν έχει τι σκέφτομαι εγώ ή αν είναι καλό το κείμενο (πολλοί άνθρωποι που εκτιμώ διαφωνούν). Σημασία έχει ότι ένα site δημοσιεύει ένα τέτοιο δακρύβρεχτο κείμενο, με αναφορές από το ΕΑΜ έως το Άουσβιτς, το οποίο παραποιεί  το κείμενο ενός μπλόγκερ. Και σε αυτό προσθέτει τον προκλητικό τίτλο «Αυτή που δεν φοβάται τον Πιτσιρίκο». Γιατί να φοβάται κανείς τον Πιτσιρίκο; Τι έκανε; Ποιόν πείραξε;

Ερωτευμένος με την Μαργαρίτα (Εξουσία)

Καλησπέρα Πιτσιρίκο.

Διάβασα το κείμενό σου «Η εξουσία είναι η δεύτερη γυναίκα που γνώρισε ο Αλέξης Τσίπρας στη ζωή του» και βρήκα την ευκαιρία να σου πω μία αληθινή ιστορία που συνέβη πριν 7 χρόνια.
  

Όπως σου έχω γράψει και παλιότερα, στο σπίτι μου έχω ένα σκυλί.


Στην πολυκατοικία που μένουμε έχουμε και μία κοινόχρηστη. Την Μαργαρίτα.


Πριν 5 χρόνια είχαμε και την Νταίζη ως κοινόχρηστη, αλλά δυστυχώς κάποιος Έλληνας ψηφοφόρος είχε ρίξει φόλα στο βουνό και το σκυλί πέθανε, παρ’ όλες τις προσπάθειες που κάναμε για 10 μέρες να την σώσουμε.


Η Μαργαρίτα εμφανίστηκε στην πολυκατοικία πριν 13 χρόνια. Την μαζέψαμε, την ταίσαμε, την εμβολιάσαμε και την βάλαμε στον κοινόχρηστο χώρο μαζί με την Νταίζη.
Στις αρχές, η Νταίζη δεν γούσταρε καθόλου.


Ήταν ήδη 3 χρόνια στην πολυκατοικία και δεν ήθελε παρέα στον χώρο της. Γυναίκα κιόλας η άλλη, καταλαβαίνεις…


Με τον καιρό, την δέχτηκε και πλέον κοιμόντουσαν μαζί μέσα στην πολυκατοικία.


Η Νταίζη είχε κάνει ήδη 2 γέννες και την είχαμε στειρώσει.Τα κουτάβια της, αφού μεγάλωσαν λίγο, τα δώσαμε για υιοθεσία.

Αλέξη Τσίπρα, δώσε πόνο στα χάπατα!

«Εμείς δεν έχουμε άλλη επιλογή. Εμείς, ή θα συντρίψουμε αυτό το κατεστημένο, ή θα συντριβούμε εμείς».

Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος

Αίσθηση έχει προκαλέσει η δήλωση στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού πως ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκει γαλήνη κοντά στον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας κουρνιάζει στη μεγάλη αγκαλιά του Ιερώνυμου και του εξομολογείται τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην κυβέρνηση αλλά και τα προσωπικά του με την Περιστέρα που ξαφνικά την έχει δει πανεπιστήμονας και δεν του μαγειρεύει ένα πιάτο φαΐ.

 

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αλέξης Τσίπρας γοητεύτηκε από την προσωπικότητα του Ιερώνυμου, τα χρυσοποίκιλτα άμφια και την αγιαστούρα.

 

Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είπε στον Αλέξη Τσίπρα πως δεν πειράζει που είναι απατεώνας -και έκανε τα ακριβώς αντίθετα από όσα έλεγε-, αφού και ο ίδιος, όπως όλοι οι παπάδες, κάνει ακριβώς τα αντίθετα από όσα έλεγε και έκανε ο Χριστός, αλλά, παρ” όλα αυτά, είναι αποδεκτός και σεβαστός από τα πιστά χάπατα.

Ο Παπανδρέου κάνει μήνυση στον Τσίπρα επειδή μιμείται τη φωνή του πατέρα του

Αίσθηση έχει προκαλέσει η είδηση πως ο Γιώργος Παπανδρέου σκοπεύει να κάνει μήνυση στον Αλέξη Τσίπρα επειδή μιμείται την φωνή του πατέρα του.

Ο Γιώργος Παπανδρέου θα ζητήσει πνευματικά δικαιώματα από τον Αλέξη Τσίπρα επειδή μιλάει σαν τον Ανδρέα Παπανδρέου.

 

Σύμφωνα με πηγές από το περιβάλλον Παπανδρέου -και πιο συγκεκριμένα από την γυμνάστριά του και τον μασέρ του-, ο Γιώργος Παπανδρέου θα δεχόταν να μην προχωρήσει σε μήνυση, αν ο Αλέξης Τσίπρας του δώσει ένα υπουργείο.

Τι είναι το μνημόνιο, θεία;

Καλησπέρα Πιτσιρίκο,

Την αποφράδα εκείνη ημέρα των εκλογών επισκέφθηκα την αδερφή μου. Την ώρα του φαγητού σκάει διά στόματος του δεκάχρονου ανιψιού μου, που έχει πάρει το πιο σοβαρό ύφος του κόσμου, η εξής ερώτηση: «τι είναι το μνημόνιο, θεία»;

Φορώντας το πιο αδιάφορο κι ανέκφραστο προσωπείο -και με τελείως αποχρωματισμένη φωνή-, του απαντώ με δέκα λέξεις:

«Μνημόνιο είναι μια οικονομική συμφωνία μεταξύ κρατών, τίποτε το αξιόλογο».  Α μάλιστα, λέει ο μικρός σκύβοντας το κεφάλι.
Ξέρεις κάτι, αγόρι μου; Ντρέπομαι αλλά για πρώτη φορά «το θειάκι» σου είπε ψέματα.
Όχι, αγόρι μου, δεν είναι αυτό το μνημόνιο.

Μνημόνιο είναι ο λόγος που η μαμά δεν πηγαίνει πια στη δουλειά. Όχι, δεν την απέλυσαν, αυτή ήθελε να σταματήσει για να περνάει περισσότερο χρόνο με σένα.

Μνημόνιο είναι ο λόγος που ο μπαμπάς λείπει όλη τη μέρα από το σπίτι, και, όταν γυρίζει, δεν παίζει μαζί σου. Όχι, δεν είναι κουρασμένος απλά είσαι μεγάλος πια για ποδοσφαιράκι.
Μνημόνιο είναι ο λόγος που δεν πηγαίνεις πια τόσο συχνά στον παππού και στη γιαγιά στο χωριό. Όχι, δεν φταίει που η βενζίνη κοστίζει πολύ αλλά που εκεί σου κάνουν όλα τα χατίρια και σε κακομαθαίνουν.

Άλα και debate το προτεκτοράτο!

Πολύ καλά πήγε το debate στο οποίο συμμετείχαν επτά πολιτικοί αρχηγοί, έξι δημοσιογράφοι από τα κανάλια των νταβατζήδων και ένας κανονικός δημοσιογράφος της ΕΡΤ, ο οποίος, όμως, ήταν ο μόνος που δεν είχε δικαίωμα να κάνει ερωτήσεις, γιατί η ΕΡΤ είναι νόμιμο κανάλι, και απαγορεύεται από το Σύνταγμα να κάνουν ερωτήσεις στους πολιτικούς αρχηγούς οι δημοσιογράφοι νόμιμων καναλιών.

Η Ελλάδα είναι το μόνο προτεκτοράτο στο οποίο -εκτός από εκλογές- γίνεται και debate, επειδή εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία.

 

Οι ερωτήσεις δεν είχαν καμία σημασία, όπως δεν είχαν σημασία και οι απαντήσεις, αφού ο καθένας έλεγε ό,τι ήθελε να πει. Δηλαδή, τίποτα.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε σκληρό αγώνα για να πείσει τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας να ψηφίσουν αυτόν και όχι τον Μεϊμαράκη γιατί αυτός είναι πιο συντηρητικός και πιο βαρετός από τον Βαγγέλα, οπότε είναι ο άνθρωπός τους.

Η δύναμη της εγωπάθειας

Πώς είναι δυνατόν μια εντελώς αποτυχημένη και απάνθρωπη ιδεολογία, όπως ο καπιταλισμός, να έχει τόσους οπαδούς -ακόμα και μετά την κατάρρευσή του- και να συνεχίζει να ταλαιπωρεί δισεκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο;

 

Τίποτα δεν έχει αποτύχει περισσότερο από τον καπιταλισμό. Το μόνο που κατάφερε είναι να πείσει για την ανάγκη του σοσιαλισμού.

 

Είναι γνωστό σε όλους πως ο καπιταλισμός δεν μπορούσε να είναι παραγωγικός σε όλο τον πλανήτη· διαφορετικά, δεν θα υπήρχε καλύτερο σύστημα από τον καπιταλισμό.

Ή δρούμε ή σκάμε

Αγαπητέ πιτσιρίκο, είμαι η Έφη:

Υπήρξαν φορές που φοβήθηκα κάποιες τελευταίες φορές που έλαβα μέρος σε πορεία διαμαρτυρίας. Πέρα από το γεγονός ότι ένιωθα μία διάχυτη απογοήτευση για το γεγονός ότι συμβαίνουν τα ίδια και τα ίδια, δεν σας κρύβω ότι φοβήθηκα.

Φοβήθηκα την έντονη καταστολή, φοβήθηκα τους μπάτσους με τις ασπίδες, τα γκλομπ, τα χημικά και τις άγριες επιθέσεις προς διαδηλωτές.

Κάποτε, δεν φοβόμουν καθόλου, έλεγα «σκασίλα μου, θα είμαι κάθε μέρα στο δρόμο» και κατάφεραν να με φοβίσουν. Φοβήθηκα για την σωματική μου ακεραιότητα.

Από τις κινητοποιήσεις του 2008 μέχρι σήμερα, αντιμετωπίζω αναπνευστικά προβλήματα λόγω του άσθματος που ενεργοποιήθηκε από την ανεξέλεγκτη ρίψη χημικών.

Με μετέφεραν σε νοσοκομείο και νοσηλεύτηκα για μία μέρα, θυμάμαι. Οι γιατροί μου είπαν τότε: «δεν πρέπει να ξαναπάς σε πορεία».

Τότε εκνευρίστηκα και είπα: «όχι εγώ θα ξαναπάω». Μου είπαν τουλάχιστον αν ξαναπάς να παίρνεις μαζί σου αντιασφυξιογόνο μάσκα. Αυτές που, αν σε πιάσουν δηλαδή, σε χώνουν μέσα για «οπλοκατοχή».

Τελικά, ξαναπήγα αλλά πρόσεχα, έβρισκα σημεία για να μπορέσω να φύγω γρήγορα. Ο φόβος ήταν μαζί μου διαρκώς.

Με τον καιρό, καθώς επιδεινωνόταν η κατάσταση με το άσθμα μου, σταμάτησα να πηγαίνω. Αλλά ένιωθα άσχημα, κάτι μέσα μου μού φώναζε «σε νίκησαν».