Το προφίλ του Έλληνα φοροφυγά by Ernst & Young

«Αλέξη, το διάβασες αυτό;» μου είπε η γυναίκα μου, διακόπτοντας με, όπως πάντα, από κάποια δουλειά. «Αυτοαπασχολούμενος γιατρός, κάτοικος της Νότιας Ελλάδας σε μη αστική περιοχή, παντρεμένος με παιδιά είναι το μοντέλο του φορολογούμενου που παίρνει το «χρυσό μετάλλιο» στη φοροδιαφυγή».

«Έλα, ρε» της απάντησα,«Σοβαρά; Με ερωμένη η χωρίς ερωμένη;»

-Εσύ, παιδί μου, δεν θα σοβαρευτείς ποτέ. Αυτό που σου λέω, είναι αποτέλεσμα μιας έρευνας του μεγάλου ελεγκτικού οίκου, της Ernst & Young. Για το θέμα της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα. Ορίστε διάβασε εδώ να ξεστραβωθείς.

Έριξα μια γρήγορη ματιά. Εκστασιασμένος πρέπει να ήτανε ο συντάκτης του από το θέμα της φοροδιαφυγής.

Η μελέτη, που ήταν κύριο θέμα και σε άλλα sites, δεν ήταν -όπως στην αρχή νόμιζα- καμία δουλειά της αρπαχτής.

Ήταν μια ακτινογραφία της φορολογικής συμπεριφοράς των Ελλήνων. Με ποσοστά αναγωγής της απώλειας των φόρων επί τού ΑΕΠ ανά περιοχή, ανά κλαδική δραστηριότητα και ανά κατηγορία προέλευσης της πηγής των εισοδημάτων.

El Dorado: μύθος και πραγματικότητα

Ο Χουάν Ροδρίγκεζ Φρέυλε δεν είχε κανένα λόγο να μείνει στην ιστορία. Γεννήθηκε το 1566 στην Σάντα Φε, έξω από την Μπογκοτά της Κολομβίας και στα πρώτα εβδομήντα χρόνια της ζωής του δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να συμμετάσχει στους πολέμους κατά των αυτοχθόνων, να παντρευτεί και να δουλέψει ως φοροεισπράκτορας. Μια φορά προσπάθησε να ξεφύγει από την μιζέρια του, στήνοντας μια αγροτική επιχείρηση με έναν συνεταίρο αλλά φαίνεται πως εκείνος ήταν πιο καπάτσος και κατάφερε να τον ρίξει. Έτσι, ο καημένος ο Χουάν Ροδρίγκεζ βρέθηκε πτωχευμένος εις τα δυσμάς του βίου του, προσπαθών να επιβιώσει όπως-όπως.

Όμως, σαν πάτησε τα εβδομήντα, ο Χουάν Ροδρίγκεζ αποφάσισε να γίνει συγγραφέας και να διηγηθεί την ιστορία του τόπου του. Έτσι, συνέγραψε ένα πόνημα με τον σιδηροδρομόμορφο ανέμπνευστο τίτλο "Κατάκτηση και ανακάλυψη του νέου βασιλείου της Γρανάδας των Ινδιών που βρίσκονται δυτικά τής Ωκεανείου Θάλασσας και ίδρυση της πόλεως Σάντα Φε της Μπογκοτά, του πρώτου αυτού βασιλείου όπου συστάθηκε Ανώτερο Βασιλικό Δικαστήριο, κεφαλή του οποίου ήταν η Αρχιεπισκοπή". Βέβαια, ένας τέτοιος τίτλος θα έστελνε άπατο το βιβλίο, οπότε κάποια στιγμή οι εκδότες τον άλλαξαν σε "El Carnero" (To κριάρι). Έτσι, χάρη στο "Κριάρι", το όνομα του κακομοίρη Χουάν Ροδρίγκεζ Φρέυλε εξακολουθεί να μνημονεύεται ως σήμερα. Σ' αυτό το βιβλίο περιέχεται και η εξής ιστοριούλα:

Αριστερά: εξωραϊσμένο πορτραίτο τού Χουάν Ροντρίγκεζ Φρέυλε (ελαιογραφία του Μιγκέλ Ντίας Βάργκας)
Δεξιά: το El Carnero σε έκδοση του 1859 με τον αυθεντικό τίτλο και το όνομα του συγγραφέα γραμμένο λάθος

Καταδικάζουμε την φοροδιαφυγή και την παρανομία απ’όπου κι άν προέρχεται…

Φυσικά και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. Απαγορεύεται το ίδιο, τόσο στους πλούσιους όσο και στους φτωχούς, να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, να ζητιανεύουν και να κλέβουν ψωμί.Ανατόλ Φρανς ( 1844-1924 , Γάλλος συγγραφέας)

Έχει καταντήσει κλισέ και γελοίο να λέμε ξανά και ξανά πως στην Ελλάδα του 2015 και το πιθανότερο του 2115 οι μη έχοντες,οι μεροκαματιάρηδες και γενικά οι φτωχοί στεγασμένοι και άστεγοι θα καλούνται πάντα να ξελασπώσουν την εκάστοτε συνειδητά αποτυχημένη κυβέρνηση που δήθεν ενδιαφέρεται για το καλό των πολιτών.

Καμία κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για τίποτε πέρα από την ικανοποίηση των αιτημάτων των αφεντικών αυτής, των ολιγαρχών του τόπου.Τα τελευταία γεγονότα ντροπής με τις συλλήψεις ηλικιωμένων που αναγκάστηκαν να πουλήσουν λαθραία ή νόμιμα λίγα κάστανα και λίγα λαχανικά έρχονται να μας επιβεβαιώσουν για πολλοστή φορά τον νόμο του καπιταλισμού στον οποίο στηρίζεται το άδικο και σαθρό οικοδόμημα του πολιτισμού μας.

Οι Γερμανοί φοροφυγάδες της Μεσσηνίας

---

Γράφει ο Πάνος Παπανικολάου

Το κείμενο αυτό καθυστέρησε κάπως, γιατί η αφορμή για να γραφτεί δόθηκε εκείνες τις τελευταίες μέρες του Ιουνίου, όταν προκηρύχτηκε το δημοψήφισμα και ακολούθησαν πολλά σημαντικά γεγονότα.

Είχε προηγηθεί το πρωτοφανές: να κερδίσουμε κάτι σε κλήρωση με τη σύζυγό μου, κλασικοί γκαντέμηδες και οι δύο σε κάτι τέτοια. Σε εκδήλωση του συλλόγου αποδήμων του χωριού της λοιπόν, μας κληρώθηκαν 5 διανυκτερεύσεις δωρεάν για 2 άτομα στην υπέροχη Φοινικούντα. Φυσικά, σε τέτοιες δύσκολες εποχές που το ταμείο είναι μείον, αποφασίσαμε να κάνουμε χρήση του δώρου και επιλέξαμε τις τελευταίες μέρες του Ιουνίου μιας και το βεβαρυμένο εργασιακό πρόγραμμα και των δύο δεν επέτρεπε άλλη περίοδο.

Τα δωμάτια αξιοπρεπέστατα με υπέροχη θέα και οι άνθρωποι ευγενικοί και φιλόξενοι, ο άντρας του ζευγαριού ντόπιος και η σύζυγος από την Κρήτη (δική της η προσφορά στην κλήρωση).

Από την πρώτη στιγμή μας έκανε εντύπωση πως όλη η περιοχή πάνω από την Φοινικούντα είναι γεμάτη ιδιωτικές βίλες, αλλά αυτές οι βίλες έχουν κάτι περίεργο… (το καχύποπτο μάτι του αριστεριστή, γαρ). Ο εξωτερικός τους χώρος ήταν τίγκα στο φτηνό αυτοκίνητο, και η διαμόρφωσή τους κάνει μπαμ από μακριά πως είναι συγκρότημα από γκαρσονιέρες «μεταμφιεσμένο» σε έπαυλη.
Μια κουβέντα λοιπόν με τους οικοδεσπότες μας ήταν αρκετή για να λυθεί το … μυστήριο. Πλήθος Γερμανών πριν μερικά χρόνια αγόρασαν κοψοχρονιάς χωράφια και κτήματα, και κατόπιν έκτισαν συγκροτήματα ενοικιαζόμενων δωματίων τα οποία εξ αρχής παρουσίαζαν (και παρουσιάζουν) ως «ιδιωτικές κατοικίες». Τα λειτουργούν ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ ως ενοικιαζόμενα και τα διαφημίζουν ΕΠΙΣΗΜΑ και ΑΝΟΙΧΤΑ σε Γερμανικούς τουριστικούς οδηγούς. Στο κόλπο (με το αντίστοιχο «τίμημα», υποθέτω) οι πολιτικές ηγεσίες τριών τουλάχιστον υπουργείων από 10ετίας ως ΚΑΙ σήμερα. ΠΕΧΩΔΕ κλπ αφού οι κατασκευές είναι γεμάτες πολεοδομικές παραβάσεις, Οικονομικών και Τουρισμού που κάνουν στραβά μάτια στην παράνομη ενοικίαση χωρίς άδεια, χωρίς σήμα ΕΟΤ, χωρίς βιβλία και φυσικά χωρίς φόρους και τέλη.

Άρχισε το κυνήγι της φοροδιαφυγής: Οι οικονομικοί εισαγγελείς δέσμευσαν 404 εκατ. € από 17 μεγαλοκαταθέτες

Το πρώτο αποφασιστικό βήμα στον πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής, που έχουν εξαπολύσει οι οικονομικοί εισαγγελείς Παναγιώτης Αθανασίου και Γαληνός Μπρης, κατ’ εντολή του υπουργού Επικρατείας για την καταπολέμηση της Διαφθοράς, Παναγιώτη Νικολούδη, είχε ως αποτέλεσμα να μπουν στο στόχαστρο, μέχρι τώρα, 50 μεγαλοκαταθέτες, ως ελεγχόμενοι για μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγή και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Μάλιστα, 17 από αυτούς οι οποίοι δεν μπόρεσαν να δικαιολογήσουν ποσά εκατομμυρίων ευρώ  σε λογαριασμούς τους, έχουν κληθεί να δώσουν εξηγήσεις με την ιδιότητα του υπόπτου.
Επιπλέον, δεσμεύτηκαν μέχρι τώρα από τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους περίπου 404 εκατ. ευρώ, για τα οποία υπάρχουν ενδείξεις ότι υπερβαίνουν τα δηλωθέντα εισοδήματά τους, ενώ παράλληλα δεσμεύτηκαν ακίνητα, τραπεζικές θυρίδες, κλπ.

Coca-Cola Zero Tax – μέσα σε μια ανατριχιαστική σιωπή των μίντια

 

Ποιο είναι πιο σκανδαλώδες; Το ότι η μεγαλύτερη ελληνική πολυεθνική διαπρέπει στη φοροαποφυγή ή ότι σχεδόν σύμπασα τα ελληνικά ΜΜΕ επιλέγουν να αποσιωπήσουν τη συμμετοχή ελληνικών εταιρειών στα LuxLeaks;

Γνωρίζουμε ότι η Coca-Cola SBC, πιθανότατα η μεγαλύτερη ελληνική πολυεθνική, είναι η επόμενη στη σειρά ελληνικών συμφερόντων εταιρεία (μετά το EFG Group του Ομίλου Λάτση, και τη Wind Hellas) που χρησιμοποίησε το μηχανισμό της ελεγκτικής εταιρείας PwC ώστε να φοροαποφεύγει μέσω Λουξεμβούργου.

Η αποκάλυψη αναρτήθηκε από το ICIJ (τη Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων) στη σελίδα των Luxembourg Leaks, μαζί με τα σχετικά έγγραφα που τεκμηριώνουν τη φοροαποφυγή – και τα οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Η Coca Cola HBC (Hellenic Bottling Company) είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμφιάλωσης προϊόντων της Coca-Cola στον κόσμο (η μεγαλύτερη στην Ευρώπη), με πελάτες 585 εκατομμύρια ανθρώπους σε 28 χώρες. Θυγατρική της κατά 100% είναι η γνωστή μας 3Ε (άλλοτε «Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως»). Η μητρική εταιρεία ιδρύθηκε το 1969 στην Ελλάδα και ακόμα ελέγχεται από τις οικογένειες Δαυίδ και Λεβέντη.

Από την Ελλάδα στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους μέσω Λουξεμβούργου
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Χάρη Καρανίκα, του μοναδικού Έλληνα δημοσιογράφου που συνεργάζεται με το ICIJ, στα σημερινά NEA, στο κέντρο του δικτύου, μεταξύ Ελλάδας και Βρετανικών Παρθένων Νήσων, βρίσκονται δύο εταιρείες με έδρα το Μεγάλο Δουκάτο, οι Boval και Kar-Tess Holding, μέτοχοι αμφότερες της Coca-Cola 3E, θυγατρικής της Coca-Cola ΗBC στην Ελλάδα.

Μέχρι το 2010, οι εταιρείες με έδρα το Λουξεμβούργο μπορούσαν να απολαμβάνουν ένα καθεστώς εκτεταμένης φοροαπαλλαγής, βάσει ενός περιβόητου νόμου του 1929, ο οποίος αποτέλεσε διαχρονικά το ισχυρότερο κίνητρο μετοίκησης των εταιρειών στο Μεγάλο Δουκάτο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όπως αναφέρει το ρεπορτάζ των ΝΕΩΝ, οι δύο εταιρείες υφίστανται στο Λουξεμβούργο στο πλαίσιο του καθεστώτος του 1929 η μεν Boval από τη δεκαετία του ’70 και η Kar-Tess από τη δεκαετία του ’80. Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει ότι επί 40 χρόνια χρησιμοποιούν το φοροπαράδεισο του Λουξεμβούργου. Αν το δει κανείς ανάποδα, σημαίνει πως επί 40 χρόνια το ελληνικό δημόσιο χάνει φόρους…

Αλλά το 2010 το καθεστώς αυτό, υπό την πίεση εταιρειών και κρατών που κατήγγειλλαν τον αθέμιτο ανταγωνισμό, καταργήθηκε. Οι εταιρείες του ομίλου της CCHBC βρέθηκαν ξαφνικά σε μια πρωτοφανή για τις ίδιες κατάσταση: σε καθεστώς κανονικής φορολόγησης, σα να ήταν κοινοί θνητοί. Όπως και σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις, το πρόβλημα ανέλαβε να επιλύσει η PcW επινοώντας ένα σχήμα που στόχο του είχε να αποφύγει τη φορολόγηση των εταιρειών τόσο στην Ελλάδα (με 25%) όσο και στο Λουξεμβούργο (με 15%).

Για να γίνει αυτό επιλέχθηκε μια στρατηγική σε σειρά βημάτων, με αντικείμενο τη μεταφορά συνολικά 159 εκατομμυρίων ευρώ και σκοπό την καταβολή των λιγότερο δυνατών (ή μηδενικών;) φόρων.

Πρώτο βήμα, μία κίνηση κεφαλαίων από την Ελλάδα στο Λουξεμβούργο ύψους 59 εκατομμυρίων ευρώ, πριν εκπνεύσει το καθεστώς φοροαπαλλαγής. Η μεταφορά απέφυγε την καταβολή φόρων στη χώρα προέλευσης βάσει της Συμφωνίας Διπλής Φορολόγησης και δεν φορολογήθηκε στο Λουξεμβούργο βάσει του καθεστώτος του 1929.

Στο Δ.Σ. της Kar-Tess το 2009 εμφανίζονταν οι Γιώργος Δαυίδ και Αναστάσιος Λεβέντης (οι ηγέτες δηλαδή της ελληνικής Coca-Cola), δηλώνοντας ως έδρα το Λάγος της Νιγηρίας. (Η οικογένεια Λεβέντη έχει δεσμούς με τη Νιγηρία από το 1920).

Τον Μάιο του 2009, οι Γενικές Συνελεύσεις των δύο εταιρειών αποφάσισαν να απεκδυθούν των προνομίων που τους έδινε ο νόμος του 1929 και να υπαχθούν σε ένα καθεστώς κανονικής φορολόγησης. Αυτό σήμαινε πως στο εξής θα πλήρωναν κανονικά τους φόρους τους; Όχι ακριβώς…
Τον Ιούλιο του 2009, η PwC υποβάλλει τη φορολογική της πρόταση προς τις αρχές και η συμφωνία εγκρίνεται αυθημερόν! Ακολουθεί η δεύτερη κίνηση κεφαλαίων από το Λουξεμβούργο προς τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (τις γνωστές BVI) η οποία βαπτίστηκε τόκος από υφιστάμενο δάνειο από τη Lavonos (βλέπε γράφημα) ώστε και πάλι να αποφευχθεί η φορολόγησή του.
Τελευταίο βήμα: Συστήνεται μία νέα εταιρεία στην Κύπρο με το ίδιο όνομα (Boval) και μεταφέρονται οι μετοχές της Boval Λουξεμβούργου σε αυτήν. Στο εξής, οι διανομές μερισμάτων στην κυπριακή Boval Ltd θα απαλλάσσονταν από την παρακράτηση φόρου.

Με άλλα λόγια: Το Λουξεμβούργο κατάργησε επισήμως το καθεστώς φοροπαλλαγής και την ίδια ώρα, με συνεργό την PwC, από την πίσω πόρτα εγκαθίδρυσε ένα νέο αντίστοιχο καθεστώς.

Μη ντρέπεστε… λέγονται Eurobank, Λάτσης και Wind

Σήμερα η παγκόσμια δημοσιογραφία συγκλονίζεται από μια σημαντική διαρροή. Η Διεθνής Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) έδωσε στη δημοσιότητα μέρος των 28.000 εγγράφων που αποδεικνύουν τη συστηματική φοροαποφυγή δισεκατομμυρίων ευρώ των μεγαλύτερων εταιρειών του κόσμου. Ανάμεσα του βρίσκεται (προς το παρόν) η EFG Eurobank (της οικογένειας Λάτση) και η Wind... αλλά αυτό δεν θα το διαβάσετε σχεδόν πουθενά.

Εδώ και καιρό συζητάμε για την ποιότητα της ελληνικής δημοσιογραφίας αλλά η κατάσταση που παρουσιάσαμε σήμερα, Τετάρτη 6 Νοεμβρίου, κάποια στιγμή θα μελετάται ως case study για το πως μοιάζει ο πάτος της.

Υπάρχει ήδη ένα άρθρο που εξηγεί με κάποια στοιχεία την υπόθεση LuxLeaks αλλά έτσι και αλλιώς η συντακτική ομάδα του TPP ετοιμάζει ένα ουσιαστικό αφιέρωμα που αξίζει να διαβάσετε. Μέχρι τότε όμως διαβάστε αυτό:

Το σκάνδαλο σε μια παράγραφο
Αυτό που αποκαλύπτει σήμερα το ICIJ μέσω των συνεργαζόμενων με αυτό ΜΜΕ ανά τον κόσμο (δυστυχώς το TPP δεν έχει το status των ΝΕΩΝ, τα οποία ανέλαβαν τη διερεύνηση του ελληνικού τμήματος) είναι μια τεράστια υπόθεση φοροαποφυγής, στην οποία ενέχονται εκτός από πολυεθνικές και ισχυρά πολιτικά συμφέροντα. Πρόκειται για ένα νόμιμο σύστημα σύμφωνα με το οποίο οι εταιρείες μπορούν να πετυχαίνουν ξεχωριστές συμφωνίες με κράτη προκειμένου να έχουν ειδική φορολόγηση. Το ICIJ σήμερα αποκάλυψε ότι οι αρχές του Λουξεμβούργου μέσω ελεγκτικών εταιριών έκαναν συμφωνίες με μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο προκειμένου να μεταφέρεται στο Δουκάτο η φορολόγηση των κερδών των εταιριών, νόμιμα, απλά... και εντελώς ανήθικα, αφού ουσιαστικά οι μεγάλες εταιρείες με αυτό τον τρόπο δεν φορολογούνται στις χώρες που δραστηριοποιούνται.

Πόσο μεγάλο είναι το σκάνδαλο 
Σύμφωνα με τους ερευνητές του ICIJ το σκάνδαλο είναι τεράστιο αφού τα ποσά για τα οποία μιλάμε είναι σχεδόν 2 φορές όσο το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν της Ελλάδας, ενώ η φοροαποφυγή υπολογίζεται σε μερικά δισεκατομμύρια ευρώ.
Ποιες εταιρείες αφορά το σκάνδαλο στην Ελλάδα

600.000.000 ευρώ άρπαξε η Χόχτιφ από ΦΠΑ!

Κυνηγάνε για φυλακή τους Ελληνες που χρωστάνε 5.000 ευρώ και για τα 600 εκατ. που μας χρωστάει η μεγαλοεταιρεία της Μέρκελ και η "τρόικα" τσιμουδιά ... 

Λεφτά υπάρχουν και μάλιστα πολλά εκατομμύρια για τις μέρες που ζούμε, όπου ο κόσμος ζητιανεύει. Όμως τα λεφτά, όπως και ό,τι αναπνέει στη χώρα μας, ανήκουν μόνο στους Γερμανούς.

Πάνω από 600.000.000 ευρώ χρωστάει στο Ελληνικό Δημόσιο η εταιρεία «Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε.» που ανήκει στον γερμανικό κολοσσό Χόχτιφ από ΦΠΑ που έχει εισπράξει από το 2001 και συνεχίζει να εισπράττει μέχρι σήμερα αλλά αρνείται να τα καταβάλλει παρότι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους τρεις φορές έχει απορρίψει τις προσφυγές της, κρίνοντας ότι υποχρεούται να τα πληρώσει.

Το καλό το παλικάρι όμως ξέρει και άλλα... μονοπάτια, που είχαν φροντίσει οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη και Σημίτη -και οι δυο πρωθυπουργοί είναι γνωστοί για τη γερμανική συμπάθεια τους...- να ανοίξουν, με την αποδοχή ότι οι όποιες διάφορες προκύψουν μεταξύ των δυο πλευρώναρμοδιότητα θα έχουν τα αγγλικά δικαστήρια και όχι τα ελληνικά, αμφισβητώντας έτσι την ελληνική Δικαιοσύνη, όρος που καταγράφεται στη σκανδαλώδη σύμβαση.

Αξιοποιώντας το δώρο αυτό, η Χόφτιχ προσέφυγε στις 11 Νοεμβρίου 2010 στο αγγλικό Διαιτητικό Δικαστήριο Lomdon Court of International Arbitration και στις 27 Φεβρουαρίου 2013 έκρινε ότι ισχύει το ειδικό καθεστώς που είχαν παραχωρήσει οι κυβερνήσεις μας και έτσι η γερμανική εταιρεία δεν υποχρεούται να καταβάλει τα εκατομμύρια ΦΠΑ που έχει εισπράξει από το 2001 και συνεχίζει να εισπράττει.

Στην απόφαση του το αγγλικό Δικαστήριο καρφώνει τους πρωθυπουργούς μας και τους υπουργούς που υπέγραψαν την άθλια σύμβαση, επισημαίνοντας ότι:
«...η γνώμη της πλειοψηφίας εκτιμά ότι οι διατάξεις, στις οποίες στήριξε τις παραδοχές περί τέτοιου ειδικού καθεστώτος για την εταιρεία είναι ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ με την οδηγία ΦΠΑ. Προέβη (η πλειοψηφία) μεταξύ των άλλων σε παραδοχές  περί "έλλειψης άμεσης ισχύος της οδηγίας ΦΠΑ"  και περί "σύμβασης ανάληψης"  υποχρέωσης "επιστροφής" από το Ελληνικό Δημόσιο στην εταιρεία όποιου ποσού ΦΠΑ καταβάλει αυτή».